Interpretacja 0115-KDIT2.4011.80.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      prawidłowe – w części odnoszącej się do liczenia pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnie dla każdego nabytego udziału i braku opodatkowania podatkiem dochodowym odpłatnego zbycia udziału 2/8 w nieruchomości nabytego przez Pana w drodze darowizny w 2018 r. oraz

·      nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 marca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis i uzupełnienie stanu faktycznego

Nabył Pan prawo własności lokalu mieszkalnego położonego przy ul. A1 w B. Nabycie to nastąpiło w częściach, w różnych datach.

Udział 2/8 w lokalu mieszkalnym otrzymał Pan 3 października 2018 r. w drodze darowizny od A.A oraz B.B (Pana wujków – jest Pan ich bratankiem).

Część udziału nabył Pan w drodze spadkobrania po ojcu, który zmarł (...) 2016 r.

Spadek po zmarłym ojcu nabył Pan oraz Pana brat. W wyniku spadkobrania przypadł Panu udział odpowiadający 3/8 udziału w lokalu mieszkalnym. Pana bratu przypadł udział takiej samej wielkości, tj. 3/8 we własności lokalu mieszkalnego.

Pozostałą część udziału (przypadłą w wyniku spadkobrania Pana bratu), tj. 3/8 udziału w lokalu mieszkalnym, nabył Pan 31 sierpnia 2023 r. w wyniku działu spadku dokonanego pomiędzy Panem i Pana bratem. Dział spadku miał charakter nieodpłatny – nie były dokonywane żadne spłaty ani dopłaty pomiędzy stronami. Nie miało miejsca odpłatne zniesienie współwłasności.

Po dokonaniu 31 sierpnia 2023 r. działu spadku stał się Pan jedynym właścicielem tego lokalu mieszkalnego.

3 lutego 2025 r. cały lokal został sprzedany jedną umową sprzedaży w formie aktu notarialnego.

Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku nie była wykorzystywana na potrzeby związane z działalnością gospodarczą ani przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Lokal miał charakter wyłącznie prywatny i mieszkalny. Odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż miała charakter jednorazowy i dotyczyła majątku prywatnego.

Pytanie

Czy pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć odrębnie dla każdego udziału zgodnie z datą jego nabycia?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć odrębnie dla każdego udziału. W konsekwencji tego, opodatkowaniu podlega wyłącznie przychód przypadający na udział 6/8 nabyty przez Pana w 2023 r., natomiast przychód przypadający na udział 2/8 nabyty przez Pana w 2018 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe – w części odnoszącej się do liczenia pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnie dla każdego nabytego udziału i braku opodatkowania podatkiem dochodowym odpłatnego zbycia udziału 2/8 w nieruchomości nabytego przez Pana w drodze darowizny w 2018 r. oraz nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przy czym w światle art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

-     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b-c następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Powyższe oznacza, że w przypadku spadkobrania, termin – o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 komentowanej ustawy – liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość lub prawo do tej nieruchomości zostały nabyte przez spadkodawcę, a nie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie przez spadkobiercę.

Ponadto, stosownie do art. 10 ust. 7 cytowanej ustawy:

Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Z powyższego przepisu wynika, że nie stanowi nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c przywoływanej ustawy nabycie w drodze działu spadku nieruchomości do wysokości przysługującego podatkowi udziału w spadku. Wobec tego, nabyciem, o którym mowa w przytoczonym przepisie jest objęcie we własność w wyniku działu spadku nieruchomości ponad przysługujący podatnikowi udział w spadku. Konsekwencją tego jest to, że dla nabytego w wyniku działu spadku udziału, pięcioletni termin, o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie (dział spadku).

W myśl art. 19 ust. 1 tej ustawy:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 komentowanej ustawy:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Na mocy art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W świetle art. 22 ust. 6c ww. ustawy:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Stosownie zaś do art. 22 ust. 6d komentowanej ustawy:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

Z treści wniosku wynika, że nabył Pan własność lokalu mieszkalnego położonego w Polsce w częściach i w różnych datach. Udział w wysokości 2/8 tego lokalu otrzymał Pan w wyniku darowizny uczynionej przez Pana wujków 3 października 2018 r. Udział 3/8 ww. lokalu nabył Pan w drodze spadkobrania po swoim ojcu, który zmarł (...) 2016 r. Pozostały udział, który w wyniku spadkobrania nabył Pana brat, tj. 3/8 lokalu mieszkalnego, nabył Pan od brata w wyniku dokonanego 31 sierpnia 2023 r. nieodpłatnego działu spadku. 3 lutego 2025 r. cały lokal został sprzedany jedną umową sprzedaży w formie aktu notarialnego.

Pana wątpliwości dotyczą tego, czy pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć odrębnie dla każdego udziału zgodnie z datą jego nabycia, oraz to jaki udział podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego, stwierdzić należy, że w Pana przypadku doszło do objęcia na własność lokalu mieszkalnego w różnych udziałach, w trzech osobnych datach:

-     (...) 2016 r. (nabycie 3/8 udziału w drodze spadkobrania po Pana ojcu)

-     3 października 2018 r. (nabycie w drodze darowizny 2/8 udziału od Pana wujków), oraz

-     31 sierpnia 2023 r. (nabycie 3/8 udziału w drodze nieodpłatnego działu spadku od Pana brata).

W przypadku udziału nabytego w drodze nieodpłatnego działu spadku zasadne będzie odniesienie się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), które regulują zagadnienie działu spadku.

W świetle art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl natomiast art. 1035 ww. Kodeksu:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Zgodnie zaś z art. 1037 § 1 i 2 tego Kodeksu:

§ 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

§ 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom przechodzą na nich. Ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Przy czym jeżeli wartość rzeczy nabytych w wyniku działu jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych – nie następuje nabycie podlegające opodatkowaniu, ponieważ ich majątek nie zwiększa się.

W Pana przypadku doszło do objęcia we własność udziału przysługującego z mocy spadkobrania Pana bratu. Oznacza to, że nabył Pan własność nieruchomości ponad przysługujący Panu udział w spadku. Tym samym, objęcie w wyniku działu spadku dodatkowego udziału w wysokości 3/8 lokalu mieszkalnego, który należał do Pana brata, stanowi dla Pana nabycie, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że odpłatne zbycie nieruchomości w odniesieniu do udziału w wysokości 5/8, który nabył Pan kolejno w 2016 r. w wyniku spadkobrania po zmarłym ojcu (3/8 lokalu mieszkalnego) oraz w 2018 r. w wyniku darowizny od wujków (2/8 lokalu mieszkalnego) nie stanowi dla Pana źródła przychodu. Zbycie ww. udziału nastąpiło po upływie pięcioletniego okresu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych liczonego odpowiednio, od końca roku w którym otrzymał Pan darowiznę w postaci 2/8 lokalu mieszkalnego oraz doszło do nabycia przez spadkodawcę 3/8 tego lokalu. Wobec tego, część kwoty uzyskanej z odpłatnego zbycia nieruchomości, odpowiadająca wysokości tego udziału, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku zaś udziału nabytego w wyniku nieodpłatnego działu spadku, jego odpłatne zbycie, przed upływem pięciu lat od daty jego nabycia (działu spadku) stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a przywołanej ustawy, w konsekwencji czego, część kwoty uzyskanej z odpłatnego zbycia nieruchomości, odpowiadająca wysokości tego udziału podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, o którym mowa we wniosku, w zakresie odziedziczonego po ojcu i nabytego w drodze darowizny udziału w łącznej wysokości 5/8 nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przypadku zaś nabytego nieodpłatnie w 2023 r. w wyniku działu spadku udziału 3/8, jego odpłatne zbycie stanowi dla Pana źródło przychodu. Podstawą obliczenia podatku jest różnica pomiędzy uzyskanym przychodem – który stanowi wartość nieruchomości wyrażona w cenie określonej w umowie pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia, proporcjonalnie do udziału nabytego w 2023 r. – a kosztami uzyskania przychodu, wskazanymi w art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.