Interpretacja 0115-KDIT2.4011.85.2026.2.MM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 28 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 3 kwietnia 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan osobą fizyczną, rezydentem podatkowym w Polsce i w roku podatkowym 2024 uzyskiwał Pan dochody z dwóch źródeł. Po pierwsze, przez cały okres 2024 r. pozostawał Pan w stosunku pracy i z tego tytułu uzyskiwał Pan wynagrodzenie opodatkowane na zasadach ogólnych, wykazywane w zeznaniu rocznym PIT-37. Po drugie, od lutego 2024 r. rozpoczął Pan prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, dla której jako formę opodatkowania wybrał Pan podatek liniowy, o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym za 2024 r. złożył Pan również zeznanie PIT-36L.

Wskazuje Pan, że do momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej był Pan zatrudniony wyłącznie na podstawie umowy o pracę, uzyskując dochody z tego tytułu oraz samotnie wychowując swoje małoletnie dziecko.

Działalność gospodarcza została zarejestrowana w lutym 2024 r., co potwierdza wydruk z CEIDG i była prowadzona równolegle z zatrudnieniem na umowę o pracę przez dalszą część roku.

W 2024 r. faktycznie samotnie wychowywał Pan dziecko, nad którym sprawował Pan pełnię władzy rodzicielskiej, co wynika z wyroku sądu rodzinnego.

W danym roku podatkowym nie pozostawał Pan w związku małżeńskim ani nie prowadził Pan wspólnego gospodarstwa domowego z drugim rodzicem dziecka.

W związku z powyższym dokonał Pan rozliczenia podatku dochodowego za 2024 r., korzystając z preferencyjnego opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko w części dochodów rozliczanych na zasadach ogólnych (PIT-37).

Organ podatkowy, w ramach czynności sprawdzających dotyczących prawidłowości rozliczenia za 2024 r., wezwał Pana do złożenia korekty zeznania PIT-37, wskazując, iż w jego ocenie prawo do rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko nie przysługiwało Panu z uwagi na równoczesne stosowanie podatku liniowego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W Pana ocenie zarzut organu jest niezasadny. Z treści art. 6 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż ograniczenie w zakresie preferencyjnego rozliczenia osoby samotnie wychowującej dziecko ma zastosowanie, gdy osoba ta stosuje przepisy art. 30c do całości swoich dochodów. Przepis ten nie wyklucza jednak możliwości zastosowania preferencji wobec tych dochodów, które są opodatkowane według skali (PIT-37), zwłaszcza że oprócz działalności gospodarczej uzyskiwał Pan również przychody z tytułu pracy najemnej rozliczane według zasad ogólnych.

Ponadto art. 27f ustawy nie uzależnia możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej ani ze statusu osoby samotnie wychowującej dziecko od formy opodatkowania działalności gospodarczej, lecz od faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej. Spełnił Pan przesłanki określone w tym przepisie przez część roku podatkowego - samotnie wychowując dziecko w okresie, gdy uzyskiwał dochody z pracy na zasadach ogólnych.

W związku z rozbieżnościami interpretacyjnymi oraz niejednoznacznością stosowania art. 6 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy w zbiegu z art. 30c i art. 27f, wnosi Pan o wydanie indywidualnej interpretacji potwierdzającej, że fakt uzyskiwania dochodów z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym nie pozbawia Pana prawa do preferencyjnego rozliczenia jako osoby samotnie wychowującej dziecko w odniesieniu do dochodów rozliczanych na zasadach ogólnych w zeznaniu PIT-37 za 2024 r.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Pana stan cywilny w 2024 r. to rozwodnik.

Pana dziecko, o którym mowa we wniosku, urodziło się (...) 2015 r.

W 2024 r. oprócz dziecka, o którym mowa we wniosku, nie był Pan ojcem lub opiekunem prawnym dla innego dziecka.

Odpowiadając na pytanie tutejszego organu, kto w 2024 r. pobierał świadczenie wychowawcze (tzw. 800+) na ww. małoletnie dziecko oraz czy ww. świadczenie zostało ustalone i wypłacone zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci obydwojgu rodzicom, odpowiedział Pan, że w 2024 r. pobierał Pan połowę świadczenia wychowawczego tzw. 800+ w kwocie 400 zł, zgodnie z interpretacją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

W 2024 r. był Pan osobą niepozostająca w związku małżeńskim, a Pana dochody przekroczyły 112 000 zł.

W 2024 r. Pana dziecko, o którym mowa we wniosku, nie posiadało orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, ani decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, ani orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

W 2024 r. Pana dziecko nie zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W 2024 r. Pana dziecko nie wstąpiło w związek małżeński.

W 2024 r. miejsce zamieszkania Pana małoletniego dziecka - w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny – nie było u Pana.

W 2024 r. nie spełniał Pan warunków określonych w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do dokonania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej na inne dziecko – niż to, o którym mowa we wniosku.

W 2024 r. w stosunku do Pana i Pana dziecka nie miały zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, ani przepisy z ustawy z 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

W 2024 r. w stosunku do Pana dziecka nie miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

W zeznaniu PIT-36L składanym za 2024 r. wykazał Pan uzyskane w 2024 r. przychody z działalności gospodarczej i poniesione koszty uzyskania przychodów z tej działalności. Dokonując rozliczenia zeznania podatkowego PIT-36L za 2024 r. nie dokonał Pan pomniejszenia podstawy opodatkowania lub zobowiązania podatkowego, nie korzystał Pan z uprawnienia do zwiększenia lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, nie dokonał Pan innych doliczeń lub odliczeń.

Nie korzystał Pan z ulgi prorodzinnej w 2024 r. i nie ma Pan wiedzy na temat postępowania swojej byłej żony w tym zakresie.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym przez cały rok podatkowym 2024 uzyskiwał Pan dochody z umowy o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych (rozliczane w zeznaniu PIT-37) oraz równocześnie od lutego 2024 r. prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym (rozliczaną w zeznaniu PIT-36L), a jednocześnie faktycznie samotnie wychowywał Pan małoletnie dziecko, nad którym wykonywał władzę rodzicielską, miał prawo do:

a)  zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko w zakresie dochodów wykazanych w PIT-37, oraz

b)  skorzystania z ulgi prorodzinnej na dziecko (art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) w rozliczeniu PIT-37 za 2024 r.?

Pana stanowisko w sprawie

W Pan ocenie, w przedstawionym stanie faktycznym przysługiwało Panu prawo:

a)  do zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dziecko w zakresie dochodów opodatkowanych na zasadach ogólnych (wykazanych w zeznaniu PIT-37 za 2024 r.), oraz

b)  do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dziecko, o której mowa w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), w rozliczeniu PIT-37 za 2024 r.

Spełnienie warunków do rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko

Zgodnie z art. 6 ust. 4c i 4d ustawy PIT, preferencyjny sposób opodatkowania ma zastosowanie do osoby samotnie wychowującej dzieci spełniających określone w tym przepisie warunki (m.in. małoletniości dziecka, wykonywania władzy rodzicielskiej oraz limitów dochodów w przypadku dzieci pełnoletnich).

W 2024 r. faktycznie samotnie wychowywał Pan małoletnie dziecko i wykonywał Pan nad nim władzę rodzicielską, nie pozostając w związku małżeńskim ani nie prowadząc wspólnego gospodarstwa domowego z drugim z rodziców.

Przepisy art. 6 ustawy o PIT nie uzależniają prawa do zastosowania preferencji od tego, aby status osoby samotnie wychowującej dziecko trwał przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby warunki przewidziane w tym przepisie były spełnione w jakimkolwiek okresie danego roku podatkowego. Skoro w 2024 r. spełniał Pan przesłanki przewidziane dla osoby samotnie wychowującej dziecko, to uważa Pan, że zasadnym jest uznanie, że miał Pan prawo do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania w odniesieniu do dochodów opodatkowanych według skali.

Znaczenie art. 6 ust. 8 ustawy o PIT i opodatkowania podatkiem liniowym

Zgodnie z art. 6 ust. 8 ustawy o PIT, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d (w tym preferencja dla osoby samotnie wychowującej dziecko), nie ma zastosowania w przypadku, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dziecko lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o PIT, regulujące opodatkowanie podatkiem liniowym.

W praktyce przepis ten bywa interpretowany w ten sposób, że podatnik prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym jest pozbawiony prawa do preferencyjnego rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko. Zwraca Pan jednak uwagę, że przepis ten nie stanowi, iż prowadzenie działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym automatycznie wyłącza możliwość zastosowania preferencji w odniesieniu do dochodów opodatkowanych według skali, jeżeli podatnik równolegle uzyskuje takie dochody (np. z umowy o pracę).

W 2024 r. osiągał Pan zarówno dochody z umowy o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych, jak i dochody z działalności gospodarczej opodatkowane podatkiem liniowym. Preferencyjny sposób opodatkowania zastosował Pan wyłącznie do dochodów rozliczanych w PIT-37. Pana zdaniem taka konstrukcja rozliczenia jest zgodna z celem przepisów, ponieważ preferencja dotyczy dochodów rozliczanych według skali podatkowej, a nie dochodów objętych reżimem podatku liniowego.

Interpretacja prowadząca do całkowitego pozbawienia podatnika prawa do preferencji w sytuacji, gdy uzyskuje on choćby część dochodów z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, prowadziłaby do nieuzasadnionego zróżnicowania sytuacji podatników, którzy w identyczny sposób samotnie wychowują dzieci, lecz różnią się jedynie formą opodatkowania części swoich dochodów.

Ulga prorodzinna a dochody liniowe

Art. 27f ustawy o PIT regulujący ulgę prorodzinną nie uzależnia prawa do skorzystania z tej ulgi od formy opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej. Przepis określa warunki podmiotowe i przedmiotowe (m.in. wykonywanie władzy rodzicielskiej, status dziecka, ewentualne limity dochodów dziecka), nie przewidując wyłączenia ulgi w przypadku wyboru podatku liniowego dla działalności gospodarczej. Przepis nie przewiduje również utraty tego prawa w chwili rozpoczęcia działalności gospodarczej, w trakcie trwania roku podatkowego.

W orzecznictwie i praktyce wskazuje się, że ulga na dzieci może być odliczana przez podatników, którzy uzyskują dochody opodatkowane według skali podatkowej (PIT-36, PIT-37), nawet jeżeli równolegle osiągają dochody z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, o ile tylko dysponują dochodem rozliczanym według skali, od którego mogą ulgę odliczyć. Tylko podatnik uzyskujący wyłącznie dochody opodatkowane podatkiem liniowym (składający wyłącznie PIT-36L) nie ma możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej, ponieważ nie rozlicza podatku według skali.

W 2024 r. uzyskiwał Pan dochody z umowy o pracę opodatkowane według skali, które zostały wykazane w zeznaniu PIT-37. W konsekwencji posiadał Pan dochód opodatkowany na zasadach ogólnych, od którego mógł Pan odliczyć ulgę prorodzinną na dziecko. Okoliczność, że równolegle, ale nie przez cały rok podatkowy, uzyskiwał Pan dochody z działalności gospodarczej opodatkowane podatkiem liniowym, nie powinna pozbawiać Pana prawa do ulgi, skoro ustawa nie wprowadza takiego ograniczenia.

Brak rozliczania działalności gospodarczej w 2023 r. oraz moment rozpoczęcia działalności

Dla porządku wskazuje Pan, że działalność gospodarczą zarejestrował Pan dopiero w lutym 2024 r., co wynika z wpisu w CEIDG, natomiast w 2023 r. uzyskiwał Pan wyłącznie dochody z umowy o pracę i korzystał z preferencji przewidzianej dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Ewentualne twierdzenia organu o rozliczaniu działalności gospodarczej w 2023 r. nie znajdują potwierdzenia w stanie faktycznym.

Moment rozpoczęcia działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego 2024 nie wpływa na fakt, że w części roku spełniał Pan warunki osoby samotnie wychowującej dziecko i uzyskiwał dochody wyłącznie z pracy opodatkowane według skali. Przepisy ustawy o PIT nie wiążą prawa do preferencyjnego rozliczenia z ciągłością tego stanu przez cały rok ani z brakiem działalności gospodarczej w dalszej części roku. Kluczowe jest stwierdzenie, że w roku podatkowym faktycznie samotnie wychowywał Pan dziecko oraz uzyskiwał dochody opodatkowane według skali podatkowej, co bez wątpienia miało miejsce.

Niezależnie od powyższego wskazuje Pan, że zgodnie z utrwalonymi w prawie podatkowym zasadami wykładni, w szczególności wyrażoną w art. 2a ustawy Ordynacja podatkowa, niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego powinny być rozstrzygane na korzyść podatnika (zasada in dubio pro tributario). W sytuacji istniejących rozbieżności interpretacyjnych w zakresie relacji art. 6 ustawy o PIT do art. 30c oraz art. 27f ustawy o PIT, tym bardziej zasadne jest przyjęcie wykładni pozwalającej na zachowanie przez Pana prawa do preferencyjnego rozliczenia jako osoby samotnie wychowującej dziecko oraz do skorzystania z ulgi prorodzinnej.

Konkluzja

Mając na uwadze powyższe argumenty, w Pana ocenie, fakt prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym nie pozbawiał Pana prawa do skorzystania z preferencyjnego sposobu opodatkowania jako osoba samotnie wychowująca dziecko w odniesieniu do dochodów opodatkowanych na zasadach ogólnych (PIT-37) za 2024 r. Równoległe uzyskiwanie dochodów z działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym nie wyłączało prawa do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dziecko, skoro uzyskiwał Pan dochody opodatkowane według skali podatkowej i spełniał pozostałe warunki określone w art. 27f ustawy o PIT.

W związku z tym wnosi Pan o potwierdzenie, że Pana sposób rozliczenia podatku dochodowego za 2024 r. w zakresie zastosowania preferencji dla osoby samotnie wychowującej dziecko oraz ulgi na dziecko w zeznaniu PIT-37 jest prawidłowy

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:

1)  małoletnie,

2)  pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

3)  pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

- podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Stosownie do art. 6 ust. 4d tej ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Art. 6 ust. 4e ww. ustawy stanowi, że:

Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym:

1)  dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub

2)  przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152

- w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615 ), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

W myśl art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576 ).

Natomiast art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że:

Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko:

1)  stosuje przepisy:

a)  art. 30c lub

b)  ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy

- w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;

2)  podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje i ulgi podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania. Możliwość zastosowania określonej preferencji/ulgi podatkowej uzależniona jest od spełnienia szeregu warunków wyraźnie dla niej wskazanych w ustawie. Przepisy odnoszące się do preferencji i ulg podatkowych należy interpretować ściśle, co oznacza, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. W konsekwencji, podatnikowi przysługuje prawo do zastosowania określonej preferencji lub ulgi podatkowej, jeśli spełni wszystkie warunki dla niej określone.

Z treści przytoczonego wcześniej art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednoznacznie wynika, że - z preferencyjnego sposobu opodatkowania, przewidzianego w art. 6 ust. 4d ww. ustawy, nie może skorzystać osoba, która samotnie wychowuje dziecko, ale do rozliczania swoich dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wybrała opodatkowanie według zasad określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z prowadzeniem tej działalności w danym roku podatkowym uzyskała przychody i/bądź poniosła koszty uzyskania przychodów.

Zatem fakt, że taka osoba uzyskuje również dochody opodatkowanie na tzw. zasadach ogólnych, tj. według skali określonej w art. 27 omawianej ustawy, np. z umowy o pracę, jest w tej sytuacji bez znaczenia, skoro wolą ustawodawcy – co jasno wynika z treści wyżej powołanych przepisów – było wyłączenie z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodów osób, które do opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej stosują tzw. podatek liniowy.

W opisanym przez Pana zdarzeniu w 2024 r. osiągał Pan dochody z umowy o pracę opodatkowane na zasadach ogólnych, które zostały wykazane w zeznaniu PIT-37, a od lutego 2024 r. rozpoczął Pan prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej, dla której jako formę opodatkowania wybrał Pan podatek liniowy, o którym mowa w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym za 2024 r. złożył Pan również zeznanie PIT-36L, w którym wykazał Pan uzyskane w 2024 r. przychody i poniesione koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

Skoro zatem w 2024 r. w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów w stosunku do Pana miały zastosowanie przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to tym samym za 2024 r. nie miał Pan prawa do wyboru opodatkowania przewidzianego dla osób samotnie wychowujących dziecko dla dochodów, które podlegały opodatkowaniu według skali podatkowej.

Co prawda ustawodawca dał prawo do omawianej preferencji podatkowej również tym osobom, które tylko przez część roku były osobami samotnie wychowującymi dziecko, jednak zasada ta – wbrew temu co Pan twierdzi - nie odnosi się do okresu w jakim podatnik prowadził w trakcie danego roku działalność gospodarczą, do której w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, stosuje się przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem w Pana przypadku moment rozpoczęcia prowadzenia w 2024 r. pozarolniczej działalności gospodarczej pozostaje bez znaczenia dla możliwości rozliczenia Pana dochodów ze stosunku pracy w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko.

Odnosząc się natomiast do możliwości skorzystania przez Pana z odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej wskazać należy, że zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1)  wykonywał władzę rodzicielską;

2)  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;

3)  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Na mocy art. 27f ust. 2 ww. ustawy:

Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1)  jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

a)  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,

b)  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4c i 4g , do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

2)  dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;

3)  trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

a)  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,

b)  166,67 zł na trzecie dziecko,

c)  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Stosownie do art. 27f ust. 2e tej ustawy:

Limity dochodów określone w ust. 2 pkt 1 nie dotyczą podatnika i jego małżonka, którzy wykonywali władzę, pełnili funkcję albo sprawowali opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do jednego dziecka, posiadającego orzeczenie albo decyzję, o których mowa w art. 26 ust. 7d.

Na mocy art. 27f ust. 2a ww. ustawy:

Za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27 , art. 30b i art. 30c , pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a oraz art. 30c ust. 2 pkt 2.

Wedle art. 27f ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka.

Zgodnie z art. 27f ust. 2c ww. ustawy:

Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1)  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;

2)  wstąpiło w związek małżeński.

Stosownie do art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim - kwotę tę podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1)  odpis aktu urodzenia dziecka;

2)  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;

3)  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;

4)  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Art. 27f ust. 7 ww. ustawy stanowi, że:

Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.

Z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że do odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej uprawnieni są podatnicy, którzy: wykonują władzę rodzicielską, pełnią funkcję opiekuna prawnego (pod warunkiem, że dziecko zamieszkiwało z opiekunem) sprawują opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że w 2024 r. faktycznie samotnie wychowywał Pan dziecko, nad którym sprawował Pan pełnię władzy rodzicielskiej, co wynika z wyroku sądu rodzinnego. W 2024 r. był Pan osobą niepozostająca w związku małżeńskim, a Pana dochody przekroczyły 112 000 zł. W 2024 r. Pana dziecko, o którym mowa we wniosku, nie posiadało orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, ani decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, ani orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Skoro zatem w 2024 r. wychowywał Pan jedno dziecko sprawując nad nim pełnię władzy rodzicielskiej, które nie posiadało orzeczenia, ani decyzji, o których mowa w art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Pana dochody przekroczyły 112 000 zł, to w zeznaniu PIT-37 za 2024 r. nie przysługiwało Panu prawo do dokonywania odliczeń w ramach ulgi prorodzinnej, o której mowa w art. 27f ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Powołana przez Pana zasada in dubio pro tributario wyrażona w art. 2a ustawy Ordynacja podatkowa jest jedną z dyrektyw wykładni prawa i ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy interpretacja przepisu prawa przy zastosowaniu wszystkich jej kontekstów (językowego, systemowego, funkcjonalnego) nie daje zadowalających rezultatów. Tylko w przypadku, gdy rezultat przeprowadzonej wykładni, mimo zastosowania różnych metod interpretacji, pozwala na przyjęcie alternatywnych względem siebie treści normy prawnej, prawidłowym rozwiązaniem jest wybór znaczenia, które jest korzystne dla podatnika. Podkreślić przy tym należy, że w przepisie tym chodzi o wątpliwości organu podatkowego, a nie wątpliwości podatnika oraz, że podatnik nie może oczekiwać, aby art. 2a Ordynacji podatkowej był stosowany w każdej sytuacji, gdy wynik wykładni przedstawiony przez organ podatkowy oznacza dla niego konsekwencje mniej korzystne niż zakładał.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.