Interpretacja 0115-KDIT2.4011.89.2026.2.HD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani
stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 29 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 lutego 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(...) 2006 r. zawarła Pani wraz z małżonkiem w ustroju wspólności majątkowej umowę kredytu hipotecznego (dalej: Umowa) denominowanego do waluty CHF z Bankiem X, którego zastępcą prawnym jest Y. z siedzibą w (...) (dalej: Bank). Kwota kredytu została wypłacona w wysokości 150.436,04 zł. Kredyt został przeznaczony na sfinansowanie zakupu domu mieszkalnego na rynku wtórnym w A. Ww. nieruchomość nabyli Państwo w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych jako konsumenci (osoby fizyczne), a zaciągnięty kredyt został zabezpieczony hipoteką.

W trakcie trwania Umowy kredytu, którego dłużnikiem była Pani solidarnie z małżonkiem, zmienił się ustrój w Państwa małżeństwie. (...) 2014 r. została ustanowiona rozdzielność majątkowa. Później z dniem (...) 2017 r. sądownie orzeczony został rozwód.

(...) 2021 r. dokonano ostatniej spłaty raty kredytu hipotecznego frankowego, spłacając łączną kwotę rat kapitałowo-odsetkowych w sumie 274.668,97 zł. Kredyt został całkowicie spłacony z Państwa już opodatkowanych dochodów.

Powołując się na abuzywność klauzul z Umowy kredytowej zleciła Pani kancelarii dochodzenie roszczeń z Umowy kredytu bankowego – (...) 2021 r. podpisując z nią umowę.

Przeciwko Bankowi wytoczony został pozew indywidualny o nieważność umowy kredytowej, wnosząc o zwrot nienależnie pobranych przez Bank świadczeń w wykonaniu łączącej strony całkowicie nieważnej Umowy kredytowej. W wyniku podjętych przez kancelarię czynności, Bank zaproponował podpisanie ugody, aby zakończyć istniejący spór sądowy oraz zgodnie oświadczyć o niedochodzeniu w przyszłości roszczeń związanych z zawarciem i wykonaniem Umowy kredytowej.

(...) 2025 r. została podpisana ugoda nr (...) (dalej: Ugoda) w celu zakończenia sporu. Bank zobowiązał się do zwrotu przelewem na Pani rzecz kwoty 124.232,93 zł rat kapitałowo-odsetkowych oraz kwoty 500 zł stanowiącej zwrot połowy opłaty sądowej w sprawie pozwu.

Kwota, którą otrzymała Pani od Banku, jest zwrotem na Pani rzecz środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy Umowy kredytowej, wpłacone zostały na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitało-odsetkowych.

Zwrócona przez Bank kwota nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane do Banku w ramach Umowy tytułem spłaty kredytu hipotecznego. Zwrócona kwota mieści się w kwocie wpłaconej na poczet spłaty kredytu.

Otrzymany w 2006 r. kredyt frankowy został w całości przeznaczony na zakup jednej inwestycji mieszkaniowej i był zabezpieczony hipoteką. Jako „frankowicz” nie korzystała Pani wcześniej z ulgi w odniesieniu do żadnej innej inwestycji. Bank dokonał zwrotu na Pani rzecz, gdyż przed rozpoczęciem procesu dochodzenia roszczeń z Umowy kredytu bankowego wobec Banku, drugi kredytobiorca (były małżonek) oświadczył, że cała ewentualna należność od Banku ma zostać przekazana na Pani rzecz oraz zrzekł się możliwości dochodzenia roszczeń w przyszłości.

Uzupełnienie stanu faktycznego

(...) 2025 r. Bank dokonał na Pani rzecz zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych.

Po ustanowieniu rozdzielności majątkowej, tj. od (...) 2014 r. do dnia całkowitej spłaty kredytu, Pani oraz Pani były małżonek dokonywaliście spłaty rat kapitałowo-odsetkowych ze środków Pani oraz ze środków Pani byłego małżonka.

Po ustanowieniu rozdzielności majątkowej spłaty rat kapitałowo-odsetkowych dokonywaliście Państwo w proporcji 44/56, to znaczy odpowiednio 44% wpłat na poczet kredytu hipotecznego pochodziło z Pani środków oraz 56% wpłat na poczet kredytu hipotecznego pochodziło ze środków Pani byłego małżonka.

Pani były małżonek uczestniczył finansowo w spłacie rat kapitałowo-odsetkowych z własnych środków również po rozwodzie, tj. od (...) 2017 r. do (...) 2021 r.

Pytanie

Czy kwota 124.232,93 zł zwrotu, wynikająca z proponowanej Pani jako stronie Umowy kredytowej przez Bank Ugody, dotyczącej Pani jedynego kredytu frankowego, otrzymanego na zakup jednego domu, służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, podlega opodatkowaniu?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, kwota, która została zwrócona przez Bank w wyniku zawarcia Ugody, dotyczy kredytu frankowego, nie jest Pani dochodem, lecz zwrotem niesłusznie pobranych kwot z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych, a tym samym nie wiąże się z koniecznością zapłaty podatku dochodowego.

Podatek dochodowy od osób fizycznych w momencie uzyskania przychodu już raz został zapłacony. Wszystkie opłaty i koszty związane ze spłatą kredytu ponoszone były solidarnie przez Państwa – kredytobiorców z zarobionych i opodatkowanych już pieniędzy.

Teraz otrzymała Pani jedynie zwrot niesłusznie pobranej przez Bank kwoty, co nie może – Pani zdaniem – być uznane za dodatkowy dochód, ponieważ w Polsce nie ma prawa podwójnego opodatkowania tych samych środków.

Bank podpisał Ugodę, aby zakończyć istniejący spór sądowy oraz zgodnie oświadczyć, że strony nie będą dochodzić w przyszłości roszczeń związanych z zawarciem i wykonaniem Umowy kredytowej.

Faktycznie zatem na podstawie opisanej Ugody dotyczącej kredytu frankowego otrzymała Pani zwrot części wpłaconych rat kredytu i kwota zwrotu mieściła się w kwocie spłaconych rat, więc nie uzyskała Pani faktycznie korzyści majątkowej od Banku, która mogłaby zostać potraktowana jak trwałe przysporzenie w Pani majątku, a jedynie otrzymała Pani zwrot części tego, co już faktycznie zapłaciła na rzecz Banku.

Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień oraz wyczerpuje wszelkie roszczenia stron związane z Umową, w tym także mogące wynikać z ewentualnego uznania Umowy za nieważną lub bezskuteczną. Strony zrzekają się wszelkich dalszych roszczeń wynikających z/lub związanych z Umową. Każda ze stron Umowy zobowiązuje się do tego, że nie podniesie przeciwko drugiej stronie żadnych roszczeń i nie będzie wszczynać żadnego postępowania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Z jego treści wynika, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z powołanego przepisu wynika, że ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.

Przychodami w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:

Źródłami przychodów są:

1)  stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;

2)  działalność wykonywana osobiście;

3)  pozarolnicza działalność gospodarcza;

4)  działy specjalne produkcji rolnej;

5)  (uchylony)

6)  najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;

7)  kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;

8)  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

-     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;

8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;

9) inne źródła.

Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały uregulowane w art. 12-20 omawianej ustawy.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

Stosunki majątkowe między małżonkami uregulowane zostały w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).

W świetle art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością.

Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Na podstawie art. 52 § 1 ww. Kodeksu:

Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej.

Stosownie natomiast do art. 50¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Przepis ten nie wyłącza zastosowania art. 43 § 2 i 3.

Z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.

Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Podkreślam, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z wniosku w szczególności wynika, że (...) 2006 r. zawarła Pani wraz z małżonkiem w ustroju wspólności majątkowej Umowę kredytu hipotecznego denominowanego do waluty CHF. Kwota kredytu została wypłacona w wysokości 150.436,04 zł. W trakcie trwania umowy kredytowej, którego dłużnikiem była Pani solidarnie z małżonkiem, zmienił się ustrój w Państwa małżeństwie. (...) 2014 r. została ustanowiona rozdzielność majątkowa. Później z dniem (...) 2017 r. sądownie orzeczony został rozwód. (...) 2021 r. dokonano ostatniej spłaty raty kredytu hipotecznego frankowego, spłacając łączną kwotę rat kapitałowo-odsetkowych – w sumie 274.668,97 zł. Po ustanowieniu rozdzielności majątkowej, tj. od (...) 2014 r. do dnia całkowitej spłaty kredytu, Pani oraz Pani były małżonek dokonywaliście spłaty rat kapitałowo-odsetkowych ze środków Pani oraz ze środków Pani byłego małżonka w proporcji 44/56, to znaczy odpowiednio 44% wpłat na poczet kredytu hipotecznego pochodziło z Pani środków oraz 56% wpłat na poczet kredytu hipotecznego pochodziło ze środków Pani byłego małżonka. Pani były małżonek uczestniczył finansowo w spłacie rat kapitałowo-odsetkowych z własnych środków również po rozwodzie, tj. od (...) 2017 r. do (...) 2021 r. Powołując się na abuzywność klauzul z Umowy kredytowej zleciła Pani kancelarii dochodzenie roszczeń z Umowy kredytu bankowego. W (...) 2025 r. została podpisana Ugoda w celu zakończenia sporu z Bankiem. Bank zobowiązał się m.in. do zwrotu przelewem na Pani rzecz kwoty 124.232,93 zł rat kapitałowo-odsetkowych. Drugi kredytobiorca – Pani były małżonek oświadczył, że cała ewentualna należność od Banku ma zostać przekazana na Pani rzecz. (...) 2025 r. na Pani rzecz Bank dokonał zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych. Zwrócona kwota mieści się w kwocie wpłaconej na poczet spłaty kredytu.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzam, że zwrot nadpłaconych przez Panią rat kapitałowo-odsetkowych z majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską, a następnie po ustaniu wspólności ustawowej i po rozwodzie, tj. w części uiszczanej z Pani majątku osobistego – nie stanowi dla Pani przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 tej ustawy. Taki zwrot pozostaje neutralny podatkowo. Oznacza to, że od zwróconej kwoty w opisanej wyżej części nie musi Pani odprowadzać podatku.

Jednakże, pomimo iż kwota zwrotu – jak Pani podkreśla – mieściła się w kwocie spłaconych rat kapitałowo‑odsetkowych, nie można uznać, że cała zwrócona Pani kwota pozostaje dla Pani neutralna podatkowo, nawet w związku z oświadczeniem Pani byłego męża, że cała ewentualna należność od Banku ma zostać przekazana na Pani rzecz. Ta część środków, którą tytułem spłat rat kapitałowo‑odsetkowych uiszczał Pani były małżonek – najpierw po ustanowieniu rozdzielności majątkowej, a następnie po rozwodzie – stanowi dla Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie, w jakim zwrot obejmuje środki faktycznie uiszczone przez Pani byłego małżonka, po Pani stronie powstaje bowiem realne, definitywne przysporzenie majątkowe, którego nie można utożsamiać ze zwrotem własnych nakładów. Oświadczenie Pani byłego męża nie zmienia charakteru ekonomicznego otrzymanego świadczenia ani nie eliminuje powstania po Pani stronie przysporzenia majątkowego.

W związku z tym, że uważa Pani, iż cała kwota, która została zwrócona przez Bank w wyniku zawarcia Ugody, nie jest Pani dochodem – uznaję Pani stanowisko za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.