Interpretacja 0115-KDIT3.4011.114.2026.3.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w zakresie pytania nr 1.

Jednocześnie, nie udzielam odpowiedzi na pytanie nr 2, ponieważ oczekuje Pani na nie odpowiedzi w sytuacji uznania Pani stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismami z 6 marca 2026 r. (wpływ) oraz z 10 marca 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu wniosku z 6 marca 2026 r.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2017 roku opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanym o kodzie PKD 96.02.Z.

W czerwcu 2019 r., w związku z rozpoczęciem podnajmowania części lokalu usługowego innemu podmiotowi gospodarczemu, zgodnie z wersją czasową ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne obowiązującej od 10 stycznia 2019 r. do 28 października 2020 r., art. 8 pkt. 3 , pp. e), podmiot utracił możliwość rozliczania się w formie ryczałtu i zaczął ewidencjonować dochody za pomocą zasad ogólnych, tj. zgodnie z zasadami opisanymi w art. 27 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca powołuje się na załącznik numer dwa Lp. 28 - wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Utrata prawa do opodatkowania ryczałtem nastąpiła z dniem pierwszego czerwca 2019 r.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej po utracie prawa do rozliczania się w sposób zryczałtowany został osiągnięty w czerwcu 2019 r.

Wnioskodawca nie dokonał zmiany formy opodatkowania w systemie CEIDG myśląc, że zmiana formy opodatkowania zostanie dokonana z mocy ustawy i aktualizacja nie jest wymagana. W związku z powyższym, Wnioskodawca do 19 stycznia 2026 r. rozliczał się na zasadach ogólnych.

Wnioskodawca, będąc w przeświadczeniu, że został płatnikiem na zasadach ogólnych, za rok podatkowy 2019 złożył zeznanie podatkowe PIT-28 oraz PIT-36, natomiast za lata 2020-2025 złożył zeznania podatkowe PIT-36, w których wykazał osiąganie dochody oraz należny podatek.

Działając w dobrej wierze, Wnioskodawca w latach 2020-2025 płacił obliczone przez księgową zaliczki na podatek dochodowy oraz składkę zdrowotną zgodnie z zasadami właściwymi dla podatników opodatkowanych na zasadach ogólnych podatku dochodowego. Formularze wykonywanych przelewów podatkowych to PIT-36.

Wnioskodawca nie wykonywał przelewów podatkowych z oznaczeniem formularza PPE właściwego dla ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wnioskodawca opłacał składki na ubezpieczenie zdrowotne na zasadach przewidzianych dla podatników opodatkowanych zgodnie z zasadami opisanymi w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ogółem Wnioskodawca ani razu, od dnia rozpoczęcia podnajmu części lokalu , tj. od czerwca 2019 r., nie wykonał żadnych czynności wskazujących na opodatkowanie ryczałtem.

Ponad to, w latach 2019, 2020, 2021, 2022, 2024 Wnioskodawca otrzymał z właściwego urzędu skarbowego zwrot podatku PIT, co nie wskazywało na złą formę rozliczeń działalności gospodarczej.

W latach 2019-2025 Wnioskodawca uzyskał przychody z działalności gospodarczej, jednak wysokość osiągniętego dochodu nie skutkowała obowiązkiem zapłaty zaliczki na podatek dochodowy. Również ostateczna kwota dochodu w rozliczeniu za wskazane lata nie przekroczyła kwoty wolnej od podatku.

Pierwszą zaliczkę na podatek dochodowy w 2019 r. Podatnik zapłacił we wrześniu 2019 r., oznaczając przelew na rachunek bankowy urzędu skarbowego identyfikatorem PIT-36.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2020 r. Podatnik uzyskał w styczniu 2020 r.

Zaliczka na podatek dochodowy nie została zapłacona z uwagi na osiągnięcie we wskazanym miesiącu kwoty wolnej od podatku.

Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy w 2020 r. została zapłacona w lipcu 2020 r. oznaczając przelew na rachunek bankowy urzędu skarbowego identyfikatorem PIT-36.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2021 r. Podatnik uzyskał w styczniu 2021 r. Zaliczka na podatek dochodowy nie została zapłacona z uwagi na osiągnięcie we wskazanym miesiącu kwoty wolnej od podatku.

Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy w 2021 r. została zapłacona w październiku 2021 r. oznaczając przelew na rachunek bankowy urzędu skarbowego identyfikatorem PIT-36.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2022 r. Podatnik uzyskał w styczniu 2022 r.

Zaliczka na podatek dochodowy nie została zapłacona z uwagi na osiągnięcie we wskazanym miesiącu kwoty wolnej od podatku.

Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy w 2022 r. została zapłacona w listopadzie 2022 r. oznaczając przelew na rachunek bankowy urzędu skarbowego identyfikatorem PIT.

Zeznanie podatkowe za rok 2022 zostało złożone 21 marca 2023 r. na formularzu PIT-36, natomiast jego korekta została dokonana 19 kwietnia 2023 r. Korekta została złożona, ponieważ księgowa w rozliczeniu nie ujęła zaliczki na podatek dochodowy za miesiąc grudzień 2022.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2023 r. Podatnik uzyskał w styczniu 2023 r.

Zaliczka na podatek dochodowy nie została zapłacona z uwagi na osiągnięcie we wskazanym miesiącu kwoty wolnej od podatku.

Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy w 2023 r. została zapłacona we wrześniu 2023 r. oznaczając przelew na rachunek bankowy urzędu skarbowego identyfikatorem PIT.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2024 r. Podatnik uzyskał w styczniu 2024 r.

Zaliczka na podatek dochodowy nie została zapłacona z uwagi na osiągnięcie we wskazanym miesiącu kwoty wolnej od podatku.

Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy w 2024 r. została zapłacona w lipcu 2024 r. oznaczając przelew na rachunek bankowy urzędu skarbowego identyfikatorem PIT.

Pierwszy przychód z działalności gospodarczej w 2025 r. Podatnik uzyskał w styczniu 2025 r.

Zaliczka na podatek dochodowy nie została zapłacona z uwagi na osiągnięcie we wskazanym miesiącu kwoty wolnej od podatku.

Pierwsza zaliczka na podatek dochodowy w 2025 r. została zapłacona w maju 2025 r. oznaczając przelew na rachunek bankowy urzędu skarbowego identyfikatorem PIT.

Uzupełnienie okoliczności sprawy przedstawione w piśmie z 10 marca 2026 r.

Najem był prowadzony w ramach działalności gospodarczej, Wnioskodawca osiągał w związku z nim przychody z których się Wnioskodawca rozliczał.

Pytania (pytanie nr 1 sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 6 marca 2026 r. oraz pytanie nr 2 sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 10 marca 2026 r.)

1.  Czy przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e oraz art. 9 ust. 1a ustawy z 20 listopada 1998 r. ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 43) został prawidłowo zinterpretowany przez księgową i Wnioskodawca rzeczywiście utracił możliwość rozliczania się za pomocą ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w dniu w którym wystawił pierwszą fakturę kosztową i zaczął osiągać przychody z tytułu najmu?

2.  Czy jeśli przepisy zostały źle zinterpretowana, to czy można uznać, że Wnioskodawca swoim spójnym sposobem rozliczania na przestrzeni lat, tj. przelewami zaliczek opisanymi PIT-36 , składaniem zeznań rocznych na formularzu PIT-36, prowadzeniem KRIP, skutecznie dokonał wyboru formy opodatkowania na zasadach ogólnych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym prawidłową uznaną formą rozliczania się powinny zostać zasady ogólne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9a ww. ustawy:

Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 , są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27 , z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

Jak stanowi art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 43 ze zm.):

Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Z art. 2 ust. 1a ww. ustawy stanowi, że:

Osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 6 ust. 1a tej ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b , nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy.

Załącznik nr 2 zawierał wykaz usług, których świadczenie wyłączało podatnika z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Usługi te były oznaczone według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

W pozycji 28 ww. załącznika wymieniono:

Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi

W przypisie do tej pozycji wskazano jednak, że:

Wyłączenie nie dotyczy przychodów osiąganych z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Z przedstawiony przepisów (które obowiązywały w 2019 r.) wynika, że jeżeli podatnik osiągnął w ramach działalności gospodarczej przychody z tytułu najmu nieruchomości to traci możliwość korzystania z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym.

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

·      od 2017 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą;

·      wybrała Pani zryczałtowane rozliczanie uzyskiwanych przychodów;

·      w czerwcu 2019 r. rozpoczęła Pani podnajmowania części lokalu usługowego innemu podmiotowi gospodarczemu;

·      najem był prowadzony w ramach działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że skoro w czerwcu 2019 r. rozpoczęła Pani najem nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i uzyskała Pani z tego tytułu przychód to utraciła Pani prawo do opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i powinna Pani rozliczać uzyskiwane dochodowy w 2019 r. na zasadach ogólnych. Tym samym jeśli w kolejnych latach podatkowych nie wybrała Pani innej formy opodatkowania to cały czas obowiązuje Panią skala podatkowa.

Ze wskazanych przeze mnie względów, przedstawione przez Panią stanowisko w zakresie pytania nr 1 oceniam jako prawidłowe. Jednocześnie odstępuję od odpowiedzi na pytanie nr 2. Oczekiwała Pani na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji uznania za nieprawidłowe Pani stanowiska w zakresie pytania nr 1.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zaznaczam, że interpretacja została dla Pani wydana jedynie na podstawie opisu okoliczności faktycznych sprawy, które sama Pani podała w złożonym wniosku. Przy wydawaniu interpretacji nie prowadzę bowiem klasyczne postępowania podatkowego i opieram się na informacjach przedstawionych przez podatnika.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.