Podatnik (osoba fizyczna) wybudował budynek mieszkalny jednorodzinny na gruncie stanowiącym własność jego syna i synowej, korzystając z gruntu na podstawie umowy użyczenia. Budynek został odebrany przez nadzór budowlany. Podatnik poniósł wydatki na termomodernizację tego budynku, udokumentowane fakturami. W roku podatkowym…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest nieprawidłowe.
10 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 2 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwania - pismami z 14 marca 2026 r. (wpływ 19 marca 2026 r.) oraz 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Jest Pan właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wybudowanego na podstawie zawartej umowy o wykonanie usługi postawienia budynku. Fakt poniesienia wydatków na budowę budynku został dodatkowo udokumentowany fakturami oraz potwierdzeniami zapłaty. Budynek został odebrany na Pana rzecz przez PINB [Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego - przypis organu] w (...).
Budynek spełnia definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego określoną w art. 3 pkt 2a ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418).
Budynek został posadowiony na gruncie stanowiącym własność Pana syna i synowej. Korzystanie przez Pana z gruntu odbywa się na podstawie umowy użyczenia gruntu. Poniósł Pan wydatki na zakup materiałów budowlanych, urządzeń oraz usług związanych z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w wyżej wskazanym budynku. Wydatki te zostały udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Pana i nie przekroczyły łącznej kwoty: 53.000 zł.
W roku podatkowym, którego dotyczy wniosek Pan, jak i Pana małżonka - uzyskiwali Państwo - dochody z tytułu emerytury opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych według skali podatkowej.
W uzupełnieniu wniosku, które złożył Pan 8 kwietnia 2026 r., doprecyzował Pan, że:
· We własnym stanowisku w sprawie jest mowa o umowie użyczenia gruntu, na którym postawił Pan budynek mieszkalny jednorodzinny. Druga zawarta umowa to umowa o budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
· Umowa użyczenia gruntu została zawarta w oparciu o art. 710-719 Kodeksu cywilnego.
· Umowa użyczenia nie zawiera postanowień dotyczących prawa własności budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Został on postawiony na Pana koszt już po jej zawarciu.
· W momencie złożenia przez Pana zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym korzystał Pan z ulgi termomodernizacyjnej w wyżej wskazanym zakresie budynek mieszkalny jednorodzinny był budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane.
· W momencie ponoszenia wydatków uwzględnionych w ramach ulgi termomodernizacyjnej budynek mieszkalny jednorodzinny był budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane.
· W momencie złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym skorzystał Pan z ulgi termomodernizacyjnej we wskazanym wyżej zakresie był i nadal jest Pan współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
· Wraz z małżonką przysługuje Panu prawo współwłasności budynku mieszkalnego jednorodzinnego na podstawie:
o zawartej umowy postawienia budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
o wystawionych oraz opłaconych przez Pana faktur,
o wszelkich kosztów związanych z inwestycją na wyżej wskazany cel,
o pozwolenia na budowę oraz odbiór budynku przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w (...).
Pytanie
Czy przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, o której mówi art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy jest Pan współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, lecz nie jest Pan właścicielem gruntu, na którym budynek został postawiony?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej.
Podał Pan, że zgodnie z art. 26h ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem skorzystania z ulgi jest posiadanie statusu właściciela lub współwłaściciela budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W Pana ocenie, przepis ten nie uzależnia prawa do ulgi od posiadania prawa własności do gruntu, na którym budynek został posadowiony.
Zaznaczył Pan, że jest Pan właścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, co wynika z:
· zawartej umowy,
· poniesienia kosztów jego wybudowania,
· odbioru budynku przez właściwy organ nadzoru budowlanego.
Podkreślił Pan, że budynek spełnia definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego określoną w przepisach prawa budowlanego.
Uważa Pan, że ulga termomodernizacyjna dotyczy wydatków poniesionych na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w budynku, a nie na gruncie. Twierdzi więc Pan, że brak jest zatem podstaw prawnych do uzależniania prawa do ulgi od własności gruntu.
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek
W myśl powyższego przepisu, adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz - na podstawie art. 11 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 843 ze zm.) - opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych.
Na podstawie:
· art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem.
· art. 26h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.
· art. 26h ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień wystawienia faktury.
· art. 26h ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki.
Ponadto, nie ma możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, tzn. takich, które zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają tylko te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.
Stanowi o tym art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który precyzuje, że:
Odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały:
1) sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie;
2) zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Z uwagi na zakres Pana pytania wskazuję również, że definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego, o którym mowa w art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera art. 5a pkt 18b tej ustawy.
Zgodnie z tym przepisem (art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych):
Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - oznacza to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 725, 834, 1222, 1847 i 1881).
Stosownie do wskazanego w tym przepisie artykułu (art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane):
Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.
Z treści złożonego przez Pana wniosku wynika m.in., że:
· korzysta Pan z gruntu syna i synowej na podstawie umowy użyczenia, o której mowa w art. 710-719 Kodeksu cywilnego,
· na wyżej wskazanym gruncie wybudowany został budynek mieszkalny jednorodzinny,
· został on postawiony na Pana koszt po zawarciu umowy użyczenia.
Podał Pan również, że:
· budynek spełnia definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego określoną w art. 3 pkt 2a ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane,
· przysługuje Panu (wraz z małżonką) prawo współwłasności budynku mieszkalnego jednorodzinnego na podstawie:
o zawartej umowy postawienia budynku mieszkalnego jednorodzinnego,
o wystawionych oraz opłaconych przez Pana faktur,
o wszelkich kosztów związanych z inwestycją na wyżej wskazany cel,
o pozwolenia na budowę oraz odbiór budynku przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w (...).
Ze względu na to, że - Pana zdaniem - ulga termomodernizacyjna dotyczy wydatków poniesionych na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w budynku, a nie na gruncie/brak jest podstaw prawnych do uzależniania prawa do ulgi od własności gruntu, wyjaśniam, że w ramach ulgi termomodernizacyjnej podatnik może odliczyć tylko te wydatki, które poniósł na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, którego jest właścicielem lub współwłaścicielem (warunek dotyczący tytułu prawnego musi być spełniony na moment zastosowania ulgi w zeznaniu składanym za rok podatkowy, z zachowaniem ustawowego terminu na jego złożenie, w którym podatnik poniósł wydatki kwalifikujące się do objęcia ulgą termomodernizacyjną).
Z regulacji zawartych w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U z 2025 r., poz. 1071 ze zm.) wynika m.in., że:
· art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
Nieruchomościami rolnymi (gruntami rolnymi) są nieruchomości, które są lub mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie produkcji roślinnej i zwierzęcej, nie wyłączając produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej.
· art. 48 kodeksu cywilnego:
Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
· art. 119 kodeksu cywilnego:
Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
Z tego powodu muszę podkreślić, że grunty - stanowiące odrębny przedmiot własności - są ze swej natury nieruchomościami, natomiast trwale związane z gruntem budynki - są częścią składową nieruchomości zgodnie z zasadą superficies solo cedit, w myśl której własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości.
Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być zatem przedmiotem odrębnej własności.
Potwierdza to doktryna. W Komentarzu do ustawy Kodeks cywilny: Ł. Żelechowski [w:] W. Borysiak (red.), Kodeks cywilny. Komentarz, wyd. 34, 2025, art. 48, możemy bowiem przeczytać, że:
Norma wyrażona w art. 48 KC dotyczy jedynie części składowych nieruchomości gruntowej i odpowiada dosłownemu znaczeniu zasady superficies solo cedit. Rozciągnięcie tej zasady na wszelkie nieruchomości wynika natomiast z art. 191 KC (E. Gniewek, w: Gniewek, Machnikowski, Komentarz, 2016, art. 48, Nb 1).
7. Zgodnie z zasadą superficies solo cedit, budynki i inne urządzenia trwale związane z gruntem stanowią części składowe gruntu (art. 48 KC). Bez wyjątku ustawowego nie mogą więc one być odrębnym od gruntu przedmiotem własności i innych praw rzeczowych (art. 47 § 1, art. 191 KC). W konsekwencji sam fakt poniesienia nakładów na budowę budynku i innych urządzeń trwale związanych z gruntem jest bez znaczenia dla wskazania właściciela takiego budynku lub innego urządzenia wybudowanego na gruncie. Nakłady poczynione na budowę budynku mogą być natomiast podstawą roszczeń określonych w art. 231 KC lub ewentualnie roszczeń z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia (wyr. SN z 20.3.2009 r., II CSK 581/08 , Legalis). Sytuacja, w której budynek lub część budynku stanowi przedmiot własności odrębnej od własności gruntu, jest wyjątkiem od zasady superficies solo cedit. W przypadku odrębnej nieruchomości budynkowej wyjątek taki istnieje przede wszystkim w odniesieniu do budynków wzniesionych na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste (art. 235 KC). Wśród innych wyjątków przewidujących odrębną własność budynku wymienić należy m.in. art. 272 i 279 KC umieszczone wśród przepisów o użytkowaniu przez rolnicze spółdzielnie produkcyjne.
Innymi słowy, w świetle polskiego prawodawstwa, budynek trwale związany z nieruchomością gruntową stanowi jej część składową co oznacza, że właścicielem zarówno gruntu, jak i budynku wzniesionego na tym gruncie, jest zawsze właściciel nieruchomości gruntowej, na której budynek ten został wybudowany.
Nie mogę więc zgodzić się z zajętym przez Pana stanowiskiem, że w przedstawionym stanie faktycznym przysługiwało Panu prawo do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej.
Skoro - jak podał Pan we wniosku: grunt stanowi własność Pana syna i synowej, a korzystanie przez Pana z gruntu odbywa się na podstawie umowy użyczenia gruntu, to nie mogę uznać, że spełnił Pan warunki umożliwiające Panu skorzystanie z ulgi, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Norma zawarta w tym przepisie obejmuje bowiem swym zakresem wyłącznie właścicieli lub współwłaścicieli budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
Z wyżej wskazanych powodów, Pana stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Końcowo zaznaczam, że:
· przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,
· procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów, niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku,
· interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy zatem tylko Pana sytuacji prawnopodatkowej. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pana małżonki, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną w swojej sprawie może indywidualnie wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie, spełniającym wymogi, o których mowa w przepisach Ordynacji podatkowej.
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2026 r. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo