Interpretacja 0115-KDIT3.4011.126.2026.3.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismem z 16 marca 2026 r. (wpływ: 19 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A.A (podatnik) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W przeszłości działalność ta była opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych według stawki liniowej.

Następnie działalność została zawieszona na okres kilku lat.

Po upływie tego czasu Podatnik dokonał wznowienia działalności gospodarczej, składając wniosek do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przy wznowieniu działalności Mocodawca nie dokonał wyboru żadnej szczególnej formy opodatkowania, pozostawiając właściwe pole we wniosku CEIDG niewypełnione. Podatnik działał w przekonaniu, że brak wskazania formy opodatkowania oznacza objęcie działalności opodatkowaniem na zasadach ogólnych, jako formą podstawową.

Organy podatkowe przyjęły jednak, że wznowienie działalności gospodarczej skutkowało kontynuacją uprzednio stosowanej formy opodatkowania, tj. podatku liniowego. W konsekwencji Mocodawca, działając w zaufaniu do stanowiska organu, składał deklaracje właściwe dla podatku rozliczanego wg skali podatkowej oraz opłacał zaliczki na podatek dochodowy w tej formie. Mocodawca opłacał zaliczki na podatek dochodowy w systemie kwartalnym, wobec czego pierwsza zaliczka za dany rok podatkowy była regulowana do dnia 20 kwietnia, a nie - jak w przypadku podatników opłacających zaliczki miesięcznie - do dnia 20 lutego.

Podatnik otrzymał od Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w (...) wezwanie do złożenia korekt złożonych deklaracji PIT-36 na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz do złożenia deklaracji właściwych dla podatku liniowego, tj. PIT-36L. Po przedstawieniu stanowiska, w którym Podatnik powołał się na dorozumiany wybór formy opodatkowania na zasadach ogólnych, organ podatkowy uznał za skuteczną zmianę formy opodatkowania wyłącznie za rok 2022 (powołując się na epizodyczne regulacje tzw. ustaw covidowych), natomiast odmówił uznania skuteczności wyboru formy opodatkowania na zasadach ogólnych na lata 2023, 2024 i 2025 roku, mimo braku jakiejkolwiek zmiany stanu faktycznego lub prawnego.

Uzupełnienie okoliczności sprawy:

Wniosek dotyczy poszczególnych lat podatkowych w okresie od 2022 - 2025, tj. 2022, 2023, 2024, 2025.

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą od 4 września 2018 r.

Działalność została zawieszona od 1 października 2020 r.

Na moment zawieszenia działalności Podatnik wybrał opodatkowanie podatkiem liniowym.

Działalność została wznowiona od 1 lipca 2022 r.

Podatnik nie składał naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego odrębnego oświadczenia o rezygnacji z liniowej formy opodatkowania.

Daty uzyskania pierwszych przychodów w poszczególnych latach podatkowych:

·      w 2022 r. – 4 lipca 2022 r.;

·      w 2023 r. – 16 stycznia 2023 r.;

·      w 2024 r. – 8 stycznia 2024 r.;

·      w 2025 r. – 16 stycznia 2025 r.

Zaliczka za 2022 została opłacona 18 października 2022 r. (był to pierwszy miesiąc następujący po kwartale, w którym zostały osiągnięte pierwsze przychody), za lata 2023-2025 – zawsze do 20 kwietnia w każdym z poszczególnych lat podatkowych.

Zaliczki były regulowane tytułem (wybór formy przelewu podatkowego) „PIT”.

Zeznanie podatkowe za 2022 r. zostało złożone w terminie ustawowym, tj. do kwietnia 2023 r.

Zeznanie podatkowe za 2022 r. Podatnik złożył od razu na formularzu PIT-36.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym możliwe było skuteczne dokonanie dorozumianego wyboru formy opodatkowania na zasadach ogólnych (skali podatkowej) poprzez sposób rozliczania oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy, a w konsekwencji - skoro organ podatkowy uznał skuteczność zmiany formy opodatkowania za rok podatkowy 2022 - zmiana ta powinna być uznana za skuteczną również w kolejnych latach podatkowych, przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, w przedstawionym stanie faktycznym możliwe było skuteczne dokonanie dorozumianego wyboru formy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych poprzez sposób rozliczania oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wykluczają możliwości wyboru formy opodatkowania w sposób dorozumiany. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym wybór formy opodatkowania może nastąpić nie tylko w drodze formalnego oświadczenia, lecz również poprzez określone działania podatnika, jednoznacznie ujawniające jego wolę w tym zakresie, w szczególności poprzez sposób obliczania i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Wyrok NSA z 21 kwietnia 2022 r., II FSK 710/21, a także kilkanaście kolejnych wyroków sądów administracyjnych powołujących się na wskazane orzeczenie, potwierdza, że wybór formy opodatkowania może nastąpić w sposób dorozumiany, np. poprzez dokonanie przelewu podatkowego odpowiadającego danej formie opodatkowania. Sąd uznał, że nie zawsze konieczne jest złożenie formalnego oświadczenia - istotne jest faktyczne zachowanie podatnika, które jednoznacznie wskazuje na wybór formy opodatkowania.

Istotne jest, że w uzasadnieniu wyroku o sygn. II FSK 710/21 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie wskazał, że „w myśl art. 60 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej (oświadczenie woli)”, powołując się również na poglądy doktryny, zgodnie z którymi „oświadczeniem woli jest każde zachowanie się osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny, w tym również przez ujawnienie tej woli w postaci elektronicznej, a więc - ujmując rzecz skrótowo - zachowanie dostatecznie ujawniające wolę” (R. Trzaskowski [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, cz. 2 (art. 56-125), red. J. Gudowski, Warszawa 2021, art. 60).

Biorąc pod uwagę powyższe, NSA uznał, że oświadczenie woli może być złożone nie tylko w wyraźnej formie pisemnej, ale także poprzez złożenie takiego oświadczenia w tytule przelewu bankowego. Interpretacja takiego oświadczenia nie pozostawia wątpliwości, że podatnik dokonał wyboru formy opodatkowania, w innym przypadku nie deklarowałby i nie wpłacałby przecież zaliczek na konkretny tytuł podatku.

Istotne jest również, że w ocenie NSA wymóg „pisemności oświadczenia” jest zachowany poprzez wpisanie jego treści w tytuł przelewu, akcentując, że ustawodawca nie zastrzegł dla tego rodzaju oświadczenia formy pisemnej. Sąd argumentował w tym zakresie, że skoro brak jest definicji legalnej zwrotu „sporządzenie czegoś na piśmie", to potocznie należałoby uznać, że oznacza to, że oświadczenie to powinno zostać sporządzone przy użyciu znaków alfabetu w celu utrwalenia wypowiedzi. Ten wymóg spełniony będzie - zdaniem NSA - także wówczas, gdy tekst zawarty został w tytule przelewu skierowanego do organu podatkowego.

Ubocznie Sąd wskazał argumentację dotyczącą przelewów bankowych, wskazując, że w prawie podatkowym potwierdzenie przelewu ma istotne znaczenie prawne (np. dla celów zwolnienia w podatku od spadków i darowizn).

Również w doktrynie wskazuje się, że jeżeli podatnik po wznowieniu działalności nie dokonał formalnego wyboru formy opodatkowania, ale dokonywał przelewów podatkowych zgodnych z zasadami opodatkowania w konkretnej formie (np. zaliczki kwartalne), to takie zachowanie może być uznane za dorozumiany wybór tej formy (Bogucki Stanisław, Cudak Arkadiusz, Wrzesińska- Nowacka Aleksandra, Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Komentarz, wyd. III). Organy podatkowe powołały się w przedstawionym stanie faktycznym na niedochowanie przez podatnika terminu do złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został uzyskany pierwszy przychód w danym roku podatkowym. Należy jednak wyraźnie wskazać, że podatnik - będąc przekonanym, że jest opodatkowany na zasadach ogólnych - nie miał świadomości obowiązku złożenia takiego oświadczenia, zaś wpłata pierwszego przelewu w roku podatkowym po wznowienia działalności nastąpiła do dnia 20 kwietnia, a nie do 20 lutego, gdyż podatnik opłacał zaliczki w systemie kwartalnym. Tym samym podatnik obiektywnie nie mógł dokonać wpłaty zaliczki do dnia 20 lutego danego roku.

Powyższe stwarza nieuprawnione zróżnicowanie sytuacji faktycznej i prawnej podatników opłacających zaliczki na podatek w systemie miesięcznym oraz kwartalnym. Podatnik opłacający zaliczki na podatek dochodowy w systemie miesięcznym ma bowiem możliwość zmiany formy opodatkowania w sposób dorozumiany (wykonując odpowiedni przelew), zaś podatnik opłacający zaliczki w systemie kwartalnym jest pozbawiony tej możliwości tylko dlatego, że ustawowy termin zapłaty zaliczki przez takiego podatnika przypada już po terminie, o którym mowa w art. 9a ust. 2 ustawy.

W świetle wyrażonych w Konstytucji RP oraz Ordynacji podatkowej zasad równości, sprawiedliwości opodatkowania oraz działania organów podatkowych w sposób wzbudzający zaufanie, takie zróżnicowanie faktycznej i prawnej sytuacji podatników - wyłącznie ze względu na wybrany sposób opłacania zaliczek na podatek - nie jest uzasadnione. Różnica między kwartalnym a miesięcznym sposobem opłacania zaliczek nie jest bowiem na tyle istotna, aby uzasadniała jakiekolwiek różnice w możliwości wyboru - w tym dorozumianego - formy opodatkowania.

W okolicznościach przedstawionego stanu faktycznego dodatkowo należy wskazać, że nie jest zgodna z zasadą zaufania sytuacja, gdy organ akceptuje zmianę formy opodatkowania w pojedynczym roku podatkowym (in concreto w 2022 roku), a jednocześnie odmawia takiej akceptacji w kolejnych latach - mimo że zachowanie podatnika było dokładnie takie samo. Powołanie się na przepisy epizodyczne tzw. ustaw covidowych jest o tyle niezasadne, że odczytywane literalnie przepisy pozwalały na wsteczną zmianę formy opodatkowania w drodze konkretnego oświadczenia podatnika, a nie regulowały sytuacji dorozumianej zmiany formy opodatkowania w drodze opłacania przelewem zaliczek na podatek. Jeżeli zatem organ zaakceptował - jak się wydaje, na zasadach słuszności i w drodze wykładni celowościowej, a nie literalnej - zmianę formy opodatkowania przez podatnika w 2022 roku, kierując się tymi samymi względami winien uznać, że wybrana forma opodatkowania - zwłaszcza tzw. zasady ogólne, będące zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych domyślną formą opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej - obowiązuje również w latach kolejnych.

Powyższe stanowisko jest słuszne również o tyle, że jeżeli organ podatkowy uznał dorozumiany wybór formy opodatkowania za skuteczny w jednym roku (np. na podstawie przepisów covidowych), to podatnik mógł pozostawać w uzasadnionym przekonaniu, że ta zmiana rozciąga się na kolejne lata. Organy podatkowe powinny działać w sposób wzbudzający zaufanie i nie mogą arbitralnie zmieniać interpretacji, jeśli podatnik działał w dobrej wierze i zgodnie z praktyką przyjętą w orzecznictwie sądowo-administracyjnym. Skoro organ uznał dorozumiany wybór za skuteczny w jednym roku, powinien konsekwentnie stosować tę interpretację także w kolejnych latach, zwłaszcza gdy podatnik nie miał podstaw do przypuszczenia, że sytuacja się zmieni, a stosowany konsekwentnie sposób rozliczeń nie został zakwestionowany przez 3 kolejne lata (por. Bogucki Stanisław, Cudak Arkadiusz, Wrzesińska-Nowacka Aleksandra, Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Komentarz, wyd. III).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9a ust. 1 ww. ustawy:

Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Jak stanowi art. 9a ust. 2 tej ustawy:

Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c . W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.

Z art. 9a ust. 2a wynika, że:

Podatnik może zawiadomić na piśmie o rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Natomiast podatnik może dokonać wyboru szczególnej formy opodatkowania jaką jest opodatkowanie w formie liniowej i ta forma opodatkowania dotyczy również lat następnych.

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

·      prowadzi Pani działalność gospodarczą od 4 września 2018 r.;

·      wybrała Pani opodatkowanie uzyskiwanych dochodów w formie liniowej;

·      1 października 2020 r. zawiesiła Pani działalność gospodarczą;

·      1 lipca 2022 r. wznowiła Pani działalność gospodarczą;

·      nie złożyła Pani naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenia o rezygnacji z liniowej formy opodatkowania;

·      po wznowieniu działalności była Pani przekonana, że jeśli nie wybrała Pani przy jej wznowieniu ponownie szczególnej formy opodatkowania to obowiązują Panią zasady ogólne.

Dlatego też w latach 2022-2025 wpłacała Pani zaliczki na podatek tak jakby była Pani na skali podatkowej:

·      pierwszy przychód w 2022 r. uzyskała Pani w lipcu 2022 r., a zaliczkę na podatek zapłaciła Pani 18 października 2022 r.;

·      pierwszy przychód w 2023 r. uzyskała Pani w styczniu 2023 r.;

·      pierwszy przychód w 2024 r. uzyskała Pani w styczniu 2024 r.;

·      pierwszy przychód w 2025 r. uzyskała Pani w styczniu 2025 r.;

·      zaliczki za 2023, 2024 r. oraz 2025 r. opłacała Pani zawsze do 20 kwietnia (w pierwszym miesiącu po kwartale, w którym zostały osiągnięte pierwsze przychody).

Co więcej - to jak sama wskazała Pani w opisie sprawy – w opisie zaliczek na podatek wpisywała Pani jedynie „PIT”.

Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy możliwe było skuteczne dokonanie „dorozumianego” wyboru formy opodatkowania na zasadach ogólnych (skali podatkowej) poprzez sposób rozliczania oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy.

Przechodząc do wyjaśnienia Pani wątpliwości zaznaczam, że ustawodawca na podstawie regulacji zawartych w ustawie z 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2320) dokonał zmiany wyrażenia „pisemnego” dla określenia formy złożonego oświadczenia na „sporządzonego na piśmie” oraz - analogicznie - zastąpił wyrażenie „w formie pisemnej” na sformułowanie „na piśmie”.

Podkreślam, że przepisy podatkowe nie określają urzędowego wzoru takiego oświadczenia ani innych wymogów co do jego formy, ma natomiast z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego też, w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia.

Pani natomiast w żadnym z ww. lat podatkowych:

·      nie dokonała płatności zaliczki na podatek do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym osiągnęła Pani pierwszy przychód w roku podatkowym, czyli w terminie do złożenia oświadczenia o rezygnacji z opodatkowania w formie liniowej;

·      z opisu przelewów zaliczek na podatek nie wynika, że zostały one zapłacone przy korzystaniu z zasad ogólnych, bo wpisywała Pani jedynie „PIT”.

Tym samym, dowody wpłaty podatku (dyspozycja przelewu płatności podatku) – skoro nie zostały dokonane w terminie określonym w art. 9a ust. 2a tej ustawy (tj. do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód w roku podatkowym) – nie mogą zostać uznana za skutecznie złożone oświadczenie o rezygnacji z opodatkowania w formie liniowej.

Z złożonym wniosku podnosi Pani również, że za lata podatkowe od 2022 r. do 2025 r. składała Pani w terminie zeznania roczne na formularzu PIT-36.

W zakresie opodatkowania dochodów w 2022 r. obowiązywały regulacje szczególne, które zostały wprowadzone ustawą z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2022 poz. 1265). Wbrew jednak Pani twierdzeniu – nie były to regulacje covidowe.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Podatnicy stosujący przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy opodatkowanie na zasadach określonych w art. 30c ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, mogą wybrać opodatkowanie dochodów osiągniętych w 2022 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 27 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, jeżeli zawiadomią o tym wyborze właściwego naczelnika urzędu skarbowego w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, złożonym w terminie określonym w tym przepisie.

Z wyżej cytowanego przepisu wynika, że ustawodawca przewidział dla podatników, którzy pierotnie wybrali za 2022 r. opodatkowanie w formie liniowej możliwość zmiany formy opodatkowania na zasady ogólne poprzez złożenie zeznania rocznego na formularzu PIT-36.

Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 4 tej ustawy:

Wybór, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy lat następnych.

Opisana w art. 14 ust. 1 możliwość przejścia z opodatkowania w formie liniowej na zasady ogólne w ramach złożonego zeznania rocznego miała więc zastosowanie wyłącznie do dochodów w roku 2022 - wybór ten nie dotyczył lat następnych.

Dlatego też stwierdzam, że skoro złożyła Pani w terminie zeznania roczne za 2022 r. na formularzu PIT-36 za ten rok podatkowy, to tym samym wybrała Pani opodatkowanie swoich dochodów w 2022 r. na zasadach ogólnych.

Reasumując:

·      rozliczenie za pomocą formularza PIT-36 za 2022 r. spowodowało wybór formy opodatkowania jedynie za 2022 r. według skali podatkowej. Nie dotyczy to jednak lat następnych;

·      w latach 2023-2025 r. obowiązuje Panią opodatkowanie w formie liniowej. Samo zawieszenie prowadzenia działalności gospodarczej nie zmienia formy opodatkowania. Nie złożyła Pani również oświadczenia o rezygnacji z opodatkowania w formie liniowej do naczelnika urzędu skarbowego. Przelewy dokonane po terminie określonym w art. 9 ust. 2 w zw. z art. 9a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które dodatkowo nie zostały właściwie opisane, nie mogą zostać uznane za oświadczenie o rezygnacji z liniowej formy opodatkowania.

Tym samym stanowisko Pani uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnośnie powołanego wyroku NSA z 21 kwietnia 2022 r. sygn. akt II FSK 710/21 to wyjaśniam, że wydana interpretacja jest zgodna z jego tezą. Organ akceptuje wykładnię, że prawidłowo opisany oraz złożony w terminie przelew do naczelnika urzędu skarbowego może być oświadczeniem o wyborze danej formy opodatkowania, bądź rezygnacji z dotychczasowej. Pani jednak nie opisała właściwie przelewów i nie dokonała płatności zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnęła Pani pierwsze przychody.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.