Interpretacja 0115-KDIT3.4011.13.2026.2.DP

Interpretacja indywidualna  – stanowisko jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·      nieprawidłowe w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia opłaty adiacenckiej,

·      prawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 29 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 lutego 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani polskim rezydentem podatkowym (nieograniczony obowiązek podatkowy).

12 września 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą nr (...).

Przedmiotem transakcji była własność nieruchomości składającej się z działek ewidencyjnych nr I (o powierzchni 0,0912 ha) oraz nr II (o powierzchni 0,3338 ha). Łączna powierzchnia zbywanego gruntu wynosiła 0,4250 ha. Zbycie nie nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej.

Działki będące przedmiotem sprzedaży powstały w 2024 r. na mocy ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta A zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości. Podział ten objął grunty należące wcześniej do Pani, oznaczone jako działka nr III oraz działka nr IV. W wyniku procedury geodezyjnej doszło do zatarcia dotychczasowych granic i wytyczenia nowych działek (I i II) w celu wydzielenia działek budowlanych.

Kluczowym elementem stanu faktycznego jest historia nabycia gruntów wchodzących w skład zbywanej nieruchomości:

·      Grunt dawnej działki nr III: Został nabyty przez Panią w spadku – postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku uprawomocniły się w 2009 r., powierzchnia działki nr III to 0,3219 ha, dla której prowadzona była pierwotnie księga wieczysta nr (...);

·      Grunt dawnej działki nr IV: Został nabyty przez Panią na podstawie umowy sprzedaży (akt notarialny) z 18 kwietnia 2023 r., powierzchnia działki to 0,1031 ha, dla której prowadzona była pierwotnie księga wieczysta nr (...).

Na podstawie analizy dokumentacji geodezyjnej ustalono, że w łącznej powierzchni zbywanej w 2025 r. nieruchomości (0,4250 ha):

·      76% powierzchni stanowi grunt pochodzący z dawnej działki nr III (nabycie stwierdzone postanowieniami o nabyciu spadku w 2009 r. – dwa postanowienia Sądu Rejonowego (...) z 17 marca 2009 r. i (...) z 16 czerwca 2009 r.)

·      24% powierzchni stanowi grunt pochodzący z dawnej działki nr IV (nabycie w 2023 r.).

Obie części gruntu mają jednorodny charakter (przeznaczenie pod zabudowę) a cena sprzedaży (...) notarialnym została ustalona jako kwota łączna 195 000 zł za całą nieruchomość, bez wyodrębniania cen za poszczególne działki czy ich fragmenty.

W związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym podziałem geodezyjnym dokonanym w 2024 r., właściwy organ administracji ustalił wobec Pani opłatę adiacencką w kwocie (...) zł [dopisek organu – kwota podana w uzupełnieniu wniosku] na podstawie art. 98a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja ta stała się ostateczna.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że opłata adiacencka w kwocie (...) zł została przez Panią zapłacona 29 października 2025 r. (data przelewu).

Pytania

1)  Czy w opisanym stanie faktycznym, dla celów ustalenia obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT), prawidłowe jest stanowisko, że 5-letni termin biegnie osobno dla części gruntu nabytej w 2009 r. i osobno dla części nabytej w 2023 r., a podział geodezyjny z 2024 r. nie przerwał biegu tego terminu, w konsekwencji tego opodatkowaniu podlega jedynie przychód przypadający proporcjonalnie na część nabytą w 2023 r. (tj. 24% ceny sprzedaży)?

2)  Czy ma Pani prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu (art. 22 ust. 6c ustawy o PIT) ustaloną decyzją administracyjną opłatę adiacencką z tytułu podziału nieruchomości, w wysokości proporcjonalnej do opodatkowanej części przychodu (tj. w wysokości 24% kwoty opłaty adiacenckiej)?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1)

Pani zdaniem, przychód ze sprzedaży nieruchomości w 12 września 2025 r. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych wyłącznie w części odpowiadającej 24% uzyskanej ceny sprzedaży. Pozostałe 76% przychodu korzysta ze zwolnienia z uwagi na upływ 5-letniego terminu od daty nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Ustawa o PIT posługuje się pojęciem „nabycia" w rozumieniu cywilnoprawnym, oznaczającym uzyskanie prawa własności. Czynności techniczno-administracyjne, takie jak podział czy scalenie nieruchomości, nie konstytuują nowego tytułu własności. Pani była właścicielką gruntu (substancji ziemskiej) tworzącego działkę nr III nieprzerwanie co najmniej od 2009 r. Decyzja Prezydenta Miasta A z 2024 r. zmieniła jedynie oznaczenie geodezyjne tego gruntu, włączając go w skład nowych działek I i II.

W konsekwencji, dla 76% powierzchni zbywanej nieruchomości, 5-letni termin upłynął najpóźniej z końcem 2014 r. Zbycie tej części w 2025 r. jest neutralne podatkowo. Jedynie dla 24% powierzchni, pochodzącej z działki nabytej w 2023 r., termin ten jeszcze nie upłynął (upływa z końcem 2028 r.).

Stanowisko to potwierdzają liczne interpretacje indywidualne, m.in.:

Dyrektora KIS z 11 września 2020 r. (sygn.) oraz z 28 sierpnia2020 r. (sygn.), wskazujące, że data podziału jest irrelewantna dla ustalenia daty nabycia. Wobec braku wyodrębnienia ceny (...) notarialnym, zastosowanie proporcji powierzchniowej (76% vs 24%) jest jedyną właściwą metodą ustalenia podstawy opodatkowania, co znajduje potwierdzenie w ww. interpretacjach.

Ad 2)

Pani zdaniem, opłata adiacencka stanowi koszt uzyskania przychodu, potrącalny w proporcji 24%. Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodu są udokumentowane koszty nabycia oraz udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy. Opłata adiacencka, ustalana na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku ze wzrostem wartości gruntu na skutek podziału, stanowi sui generis nakład o charakterze publicznoprawnym. Jej poniesienie jest bezpośrednio związane z procesem przekształcenia gruntu w działki budowlane, co umożliwiło uzyskanie przychodu ze sprzedaży.

Potwierdza to m.in. pismo [dopisek organu – Dyrektora] Izby Skarbowej w Katowicach z 17 czerwca 2013 r. (...), uznające opłatę adiacencką za koszt uzyskania przychodu. Z uwagi na fakt, że opodatkowaniu podlega tylko część przychodu (24%), Pani – kierując się zasadą współmierności – zamierza zaliczyć do kosztów podatkowych taką samą, proporcjonalną część poniesionej opłaty adiacenckiej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest:

·      nieprawidłowe w części dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia opłaty adiacenckiej,

·      prawidłowe w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

–    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane  w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;  w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c przepisu przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ww. praw, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1710 ze zm.):

Spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z opisu zdarzenia wynika, że:

·      Działkę gruntu nr III (poprzedni nr działki) nabyła Pani w spadku w 2009 r.;

·      Działkę grunt nr IV (poprzedni nr działki) nabyta Pani na podstawie umowy kupna-sprzedaży w 2023 r.

Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości, podziałem objęte zostały grunty oznaczone jako działka nr III oraz działka nr IV. W wyniku procedury geodezyjnej doszło do zatarcia dotychczasowych granic i wytyczenia nowych działek (I i II) w celu wydzielenia działek budowlanych.

Zgodnie z art. 98b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):

1.  Właściciele albo użytkownicy wieczyści nieruchomości ukształtowanych w sposób uniemożliwiający

 ich racjonalne zagospodarowanie mogą złożyć zgodny wniosek o ich połączenie i ponowny podział na działki gruntu, jeżeli przysługują im jednorodne prawa do tych nieruchomości. Do wniosku należy dołączyć, złożone w formie aktu notarialnego, zobowiązanie do dokonania zamiany, o której mowa w ust. 3.

2.  W sprawach, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio art. 93 , art. 94 , art. 96 , art. 97 ust. 1-2 , art. 98 , art. 98a oraz art. 99.

Co do zasady przez postępowanie scaleniowe i podział nieruchomości należy rozumieć proces mający na celu uzyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości przez ich właścicieli. W sytuacji, gdy właściciel kilku działek dokonuje ich scalenia, a następnie nowego podziału geodezyjnego nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o działki, których ta osoba jest już właścicielem. Wtedy można mówić o podziale, który nie wpłynął na formę prawną władania przez właściciela tymi nieruchomościami (działkami). W rozpatrywanej sprawie mamy właśnie do czynienia z taką sytuacją, gdyż scaleniu i podziałowi podlegały wyłącznie Pani działki. W efekcie scalenia i podziału opisanych w zdarzeniu działek nie nabędzie Pani prawa do nowych działek. Zatem datą nabycia nowo powstałych działek będzie data ich pierwotnego nabycia, tj. nabycie w spadku w 2009 r. oraz kupno w 2023 r.

Jednocześnie zauważyć należy, że dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie jest istotny sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem. Sam podział nieruchomości nie stanowi przy tym daty nowego nabycia, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału, właściciel nie nabędzie żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek, nie zmieni się struktura własności każdej z działki wydzielonej w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że zmieniła się tylko powierzchnia poszczególnych działek i ich numeracja. Stąd, czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu zdarzenia wynika, że 12 września 2025 r. sprzedała Pani nieruchomość gruntową składająca się z działek ewidencyjnych nr I (o powierzchni 0,0912 ha) oraz nr II (o powierzchni 0,3338 ha). Łączna powierzchnia zbywanego gruntu wynosiła 0,4250 ha. Na podstawie analizy dokumentacji geodezyjnej ustalono, że w łącznej powierzchni zbywanej w 2025 r. nieruchomości (0,4250 ha):

·      76% powierzchni stanowi grunt pochodzący z dawnej działki nr III (nabycie stwierdzone postanowieniami o nabyciu spadku w 2009 r.;

·      24% powierzchni stanowi grunt pochodzący z dawnej działki nr IV (nabycie na podstawie umowy kupna-sprzedaży w 2023 r.).

Zatem skoro 76% łącznej powierzchni nowo powstałych działek nr I oraz II stanowi grunt pochodzący z dawnej działki nr III, którą nabyła Pani w spadku w 2009 r., to pięcioletni okres, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy niewątpliwie minął. Zatem, sprzedaż 76% łącznej powierzchni działek nr I oraz II w nieruchomości nabytej w spadku nie stanowi dla Pani źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast 24% łącznej powierzchni nowopowstałych działek nr I oraz II stanowi grunt pochodzący z dawnej działki nr IV, którą Pani kupiła w 2023 r., to sprzedaż nieruchomości w tej części stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż została dokonana przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. 12 września 2025 r.

Wobec tego stanowisko Pani w tym zakresie jest prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do kwestii zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, ustalonej decyzją administracyjną opłaty adiacenckiej z tytułu podziału nieruchomości, wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 6d tej ustawy:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c , nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

W myśl art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

W związku z tym, opodatkowaniu podlega dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 19 ww. ustawy) oraz kosztami uzyskania tego przychodu (art. 22 ust. ust. 6c i ust. 6d ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku. Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę sądową. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Przychodem ze sprzedaży jak wskazałem uprzednio jest cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Przywołane przepisy jednoznacznie wskazują, że kosztami uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia mogą być tylko udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia zbywanej nieruchomości lub prawa majątkowego powiększone o udokumentowane nakłady zwiększające wartość tej zbywanej nieruchomości lub prawa poczynione w czasie ich posiadania. Przepis ten formułuje katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu innych wydatków niż wymienione. Zatem, sam fakt poniesienia przez podatnika wydatku nie upoważnia go jeszcze do zaliczenia tego wydatku do kosztów nabycia, wytworzenia lub nakładów, o których mowa art. 22 ust. 6c i ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie wystarczy samo subiektywne przekonanie podatnika, że ponieważ wydatek w jakiś sposób z różnych względów towarzyszy, np. nabyciu, to należy uznać go za wydatek mający wpływ na wysokość podstawy opodatkowania. Nie każdy bowiem wydatek ma bezpośredni wpływ na nabycie bądź wytworzenie zbywanej nieruchomości lub prawie, podobnie jak nie każdy wydatek będzie uznany za nakład na nieruchomość lub prawo zwiększający jej wartość. Określając zatem koszty uzyskania przychodów należy brać pod uwagę tylko te wydatki, które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód i zostały wymienione art. 22 ust. 6c i ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość lub prawo będącą przedmiotem sprzedaży.

art. 22 ust. 6c i ust. 6d w zw. z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca przewidział, że do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia zaliczyć można udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych poczynione w czasie ich posiadania, których wysokość ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 4 pkt 11 ustawy o gospodarce nieruchomościami:

Ilekroć w ustawie jest mowa o opłacie adiacenckiej - należy przez to rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego, środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi, albo opłatę ustaloną w związku ze scaleniem i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości.

Natomiast w myśl art. 98a ww. ustawy:

1.  Jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela lub użytkownika

wieczystego, który wniósł opłaty roczne za cały okres użytkowania tego prawa, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić, w drodze decyzji, opłatę adiacencką z tego tytułu. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż 30% różnicy wartości nieruchomości. Wszczęcie postępowania w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Przepisy art. 144 ust. 2 , art. 146 ust. 1a , art. 147 i art. 148 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

1a. Ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić, jeżeli w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale nieruchomości stało się prawomocne, obowiązywała uchwała rady gminy, o której mowa w ust. 1. Do ustalenia opłaty adiacenckiej przyjmuje się stawkę procentową obowiązującą w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale nieruchomości stało się prawomocne.

1b. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Stan nieruchomości przed podziałem przyjmuje się na dzień wydania decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, a stan nieruchomości po podziale przyjmuje się na dzień, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne, przy czym nie uwzględnia się części składowych nieruchomości. Wartość nieruchomości przyjmuje się jako sumę wartości działek możliwych do samodzielnego zagospodarowania wchodzących w skład nieruchomości podlegającej podziałowi.

Opłata adiacencka z tytułu podziału nieruchomości jest zatem udokumentowanym nakładem związanym ze zwiększeniem wartości nieruchomości poniesionym przez podatnika, może więc być co do zasady zaliczona do kosztów uzyskania przychodów.

Z opisu zdarzenia wynika, że w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym podziałem geodezyjnym dokonanym w 2024 r., właściwy organ administracji ustalił wobec Pani opłatę adiacencką w kwocie (...) zł na podstawie art. 98a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Decyzja ta stała się ostateczna. Opłatę adiacencką zapłaciła Pani 29 października 2025 r. Nieruchomość sprzedała Pani natomiast 12 września 2025 r.

W związku z tym, opłata adiacencka została zapłacona, gdy Pani nie była już właścicielem tej nieruchomości – nie posiadała jej Pani. Stosownie do art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tylko udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania, stanowią koszty uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Wobec tego, poniesiony przez Panią wydatek z tytułu opłaty adiacenckiej, nie spełnia warunków wymienionych art. 22 ust. 6c i ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia opisanej w zdarzeniu nieruchomości.

Wobec tego stanowisko Pani w tym zakresie jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

·      Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia.

·      Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

·      Powołane w treści wniosku interpretacje indywidualne nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości Pani stanowiska. Nie negując tych rozstrzygnięć, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego wyjaśniam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepis art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.