Interpretacja 0115-KDIT3.4011.169.2026.3.DP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie zakwalifikowania pojazdu ciężarowego oraz naczepy do środków trwałych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 30 marca 2026 r. (wpływ 8 kwietnia 2026 r.) oraz 22 maja 2026 r. (wpływ 26 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A, świadcząc usługi transportu drogowego towarów.

13 czerwca 2025 r. Wnioskodawczyni, po zakończonym leasingu – wykupiła na własność i wprowadziła do ewidencji środków trwałych, pojazd ciężarowy (...) oraz naczepę ciężarową do przewozu towarów (...).

Intencją Wnioskodawczyni było w dalszym ciągu użytkować przedmiotowy pojazd wraz z naczepą w swojej działalności gospodarczej. Jak się okazało, po krótkim czasie, ze względu na utratę jednego z głównych Klientów firmy, niestety Wnioskodawczyni była zmuszona ww. pojazd z naczepą sprzedać. Stało się to jeszcze w czerwcu 2025 r.

Uzupełnienie wniosku z 8 kwietnia 2026 r.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że:

1)  Działalność gospodarczą prowadzi od 15 czerwca 2004 r.;

2)  forma opodatkowania:

·      2024 r.: podatek liniowy,

·      2025 r.: podatek liniowy;

3)  W przeważającej mierze głównym rodzajem świadczonej przez Wnioskodawczynię działalności jest transport drogowy towarów;

4)  Samochód ciężarowy do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wprowadziła 13 czerwca 2025 r.;

5)  Samochód do ewidencji środków trwałych wprowadzony został pod KŚT: 742 - samochody ciężarowe;

6)  Wartość początkowa pojazdu: 37 865,11 zł;

7)  Na moment wprowadzenia do ewidencji środków trwałych przewidywała, że samochód będzie używała powyżej roku;

8)  Samochód ciężarowy został zamortyzowany w firmie Wnioskodawczyni;

9)  Skorzystała z prawa odliczenia podatku VAT w związku z „wykupem” samochodu ciężarowego (nabyciem środka trwałego);

10)  Samochód ciężarowy wycofała z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych 20 czerwca 2025 r.;

11)  Samochód ciężarowy sprzedała 20 czerwca 2025 r.

12)  Samochód ciężarowy podczas trwania umowy leasingu wykorzystywany był w transporcie towarów;

13)  Samochód ciężarowy od momentu wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych do momentu sprzedaży wykorzystywany był w transporcie towarów;

14)  Do „utraty jednego z głównych klientów firmy” doszło 13 czerwca 2025 r.;

15)  Oprócz samochodu, o który pyta sprzedała jeszcze dwa inne samochody „należące do firmy”;

16)  Nie zamierza sprzedać innych samochodów „należących do firmy”;

17)  Podjęła decyzję o sprzedaży akurat tego samochodu – ponieważ ten konkretny był najdroższy, a Wnioskodawczyni potrzebowała środków na utrzymanie płynności finansowej firmy;

18)  Leasing samochodu ciężarowego spełniał warunki zawarte w art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

19)  Leasing samochodu ciężarowego nie spełniał warunków zawartych w art. 23f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

20)  Samochodu ciężarowego nie sprzedała podmiotowi powiązanemu, o którym mowa w art. 23m ust. 1 pkt 4 i pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzupełnienie wniosku z 26 maja 2026 r.

W uzupełnieniu wniosku wnioskodawczyni wskazała, że:

a)  Do opisanego w zdarzeniu samochodu ciężarowego Wnioskodawczyni zastosowała jednorazową metodę amortyzacji;

b)  Wnioskodawczyni zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje za pomocą podatkowej księgi przychodów i rozchodów;

c)  Na przestrzeni wieloletniego prowadzenia działalności zdarzały się sytuacje, średnio 2-3, że oprócz samochodu, o którym mowa w opisie zdarzenia Wnioskodawczyni sprzedała sprzedawała jeszcze inne samochody należące do firmy (Wnioskodawczyni podaje dwa przykłady):

·      ciągnik siodłowy (...), rok produkcji 2010, wykup z leasingu 7 października 2018 r., wprowadzony jako Ś.T., zastosowano amortyzację jednorazową; wartość netto: 3.633,85 zł, sprzedano: 3 października 2022 r. oraz

·      ciągnik siodłowy (...), wykup z leasingu 28 września 2020 r., wprowadzony do Ś.T., zastosowano amortyzację jednorazową, wartość netto: 9.551,62 zł, sprzedano: 18 lutego 2025 r.

·      Samochody te nie zostały sprzedane podmiotom powiązanym.

Pytanie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 8 kwietnia 2026 r.

Czy w przedstawionym i uzupełnionym przez Wnioskodawczynię stanie faktycznym, Wnioskodawczyni prawidłowo zakwalifikowała przedmiotowy pojazd oraz naczepę do środków trwałych i czy przychód ze sprzedaży takiego środka trwałego będzie opodatkowany jako przychód ze sprzedaży środka trwałego?

Pani stanowisko w sprawie doprecyzowane w uzupełnieniach wniosku z 8 kwietnia i 26 maja 2026 r.

Zdaniem Wnioskodawczyni, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności faktyczne przedstawione w sprawie oraz zamiar Wnioskodawczyni co do przewidywanego okresu używania wykupionych z leasingu środków transportu w działalności jeszcze co najmniej 1 rok, przedmiotowe środki transportu w sposób prawidłowy zostały zakwalifikowane jako środki trwałe w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i spełniają definicję środków trwałych, o której mowa w art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Przedmiotem interpretacji jest ocena Pani stanowiska w zakresie zakwalifikowania pojazdu ciężarowego oraz naczepy do środków trwałych (pierwsza część pytania).

Pani wniosek w zakresie drugiej części pytania (tj. Czy przychód ze sprzedaży takiego środka trwałego będzie opodatkowany jako przychód ze sprzedaży środka trwałego?) jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c , stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)  maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)  inne przedmioty

–    o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 , zwane środkami trwałymi.

Z przepisu tego wynika, żeby ustalić czy środek transportu należy zakwalifikować do środków trwałych muszą być spełnione wszystkie przesłanki wynikające z cytowanego art. 22a ust. 1 ww. ustawy.

Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że:

·      Prowadzi Pani pozarolnicza działalność gospodarczą w zakresie usługi transportu drogowego towarów.

·      13 czerwca 2025 r. po zakończonym leasingu – wykupiła na własność i wprowadziła do ewidencji środków trwałych, pojazd ciężarowy oraz naczepę ciężarową do przewozu towarów.

·      13 czerwca 2025 r. wprowadziła Pani do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych opisany w zdarzeniu samochód osobowy (KŚT: 742 samochody ciężarowe).

·      Na moment wprowadzenia do ewidencji środków trwałych przewidywała Pani, że samochód będzie używała powyżej roku.

·      Samochód ciężarowy:

a)  Został zamortyzowany w Pani firmie;

b)  Wycofała Pani z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych 20 czerwca 2025 r.;

c)  Sprzedała Pani 20 czerwca 2025 r.;

d)  Podczas trwania umowy leasingu wykorzystywany był w transporcie towarów;

e)  Od momentu wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych do momentu sprzedaży wykorzystywany był w transporcie towarów.

Mając na uwadze opis zdarzenia oraz cytowany uprzednio art. 22 a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że skoro opisany w zdarzeniu samochód ciężarowy oraz naczepa:

·      są Pani własnością;

·      zostały przez Panią nabyte (wykupione z leasingu);

·      były kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia przez Panią ich do używania;

·      przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok;

·      były wykorzystywane przez Panią na potrzeby związane z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą

to uznać należy, że prawidłowo zakwalifikowała Pani opisany w zdarzeniu samochód ciężarowy oraz naczepę do środków trwałych.

Wobec tego Pani stanowisko w zakresie zakwalifikowania pojazdu ciężarowego oraz naczepy do środków trwałych (pierwsza część pytania) jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego .

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.