Interpretacja 0115-KDIT3.4011.182.2026.2.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismem z 23 marca 2026 r. (wpływ: 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni A.A pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeństwa (brak rozdzielności majątkowej).

Wnioskodawczyni w roku 2022 otrzymała w drodze darowizny lokal mieszkalny. Następnie w roku 2025 dokonała jego odpłatnego zbycia przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży weszły do majątku wspólnego małżonków.

Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem przed dniem sprzedaży nieruchomości zaciągnęła wspólnie kredyt hipoteczny przeznaczony na zakup nieruchomości stanowiącej ich wspólną własność.

Nieruchomość ta służy zaspakajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych małżonków.

Po sprzedaży nieruchomości środki uzyskane ze sprzedaży zostają przeznaczane na spłatę kredytu hipotecznego (raty kapitałowo-odsetkowe). Spłaty kredytu są technicznie dokonywane z rachunku bankowego małżonka Wnioskodawczyni, rachunek służy do regulowania wspólnych zobowiązań małżonków pozostających we wspólności majątkowej.

Wydatkowanie środków na spłatę kredytu następuje po dniu uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości oraz w terminie określonym w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Uzupełnienie wniosku

Zakres wątpliwości dotyczy możliwości uznania poniesionych wydatków na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie nieruchomości wspólnie z małżonkiem jako wydatku na własne cele mieszkaniowe na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż mieszkania w 2025 roku nie nastąpiła w wykonaniu zarejestrowanej działalności gospodarczej.

Wspólność majątkowa małżeńska nie została rozszerzona o środki ze sprzedaży w żaden formalny sposób. Nie są również trzymane na osobnym koncie. Pod stwierdzeniem, że „weszły do majątku wspólnego małżonków” miała Wnioskodawczyni na myśli, że są używane przez Państwa rodzinę na równi z pieniędzmi wpływającymi z Państwa wynagrodzeń z umów o pracę. Kwota podatku jest wpłacona na lokatę aby umożliwić jego zapłatę. W krótkim czasie po sprzedaży mieszkania został zakupiony samochód i opłacony z konta Wnioskodawczyni więc też można zidentyfikować dokładnie, że pieniądze na jego zakup zostały przeznaczone z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży mieszkania. Jeśli chodzi o resztę, utrudnione jest fizyczne rozróżnienie, czy to pieniądze ze sprzedaży, Państwa oszczędności, czy pieniądze z wynagrodzeń. Środki te były wykorzystywane z ramach budżetu domowego, między innymi na spłatę co miesiąc rat kredytu hipotecznego.

Zakup nieruchomości wraz z małżonkiem nastąpił w 2022 r.

Nieruchomość to lokal mieszkalny (dom w zabudowie szeregowej).

Nieruchomość jest objęta wspólnością majątkową małżeńską.

Kredyt hipoteczny został zaciągnięty wspólnie z małżonkiem (...) 2022 r.

Kredyt ten został zaciągnięty w banku mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej (X).

Umowa kredytowa zawiera stwierdzenie, że Wnioskodawczyni ponosi wraz z małżonkiem odpowiedzialność solidarną za zobowiązania z niej wynikające.

Spłata kredytu następowała w ratach miesięcznych zgodnie ustalonych w harmonogramie. Wnioskodawczynię interesuje możliwość odliczenia rat (kapitał plus odsetki) od dnia zbycia nieruchomości otrzymanej w akcie darowizny.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na spłaty rat kredytu hipotecznego zaciągniętego wspólnie z małżonkiem na zakup wspólnego domu służącego zaspakajaniu własnych potrzeb mieszkalnych, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT i uprawnia do zastosowania zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości (ulga mieszkaniowa PIT39), nawet jeśli techniczna spłata rat kredytu następuje z rachunku bankowego małżonka w ramach ustawowej wspólności majątkowej a nie z konta Wnioskodawczyni na który pierwotnie wpłynęły środki ze sprzedaży nieruchomości?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, opisane wydatkowanie spełnia przesłanki zwolnienia określonego w art.21 ust.1 pkt 131 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o PIT, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. spłatę kredytu wraz z odsetkami zaciągniętego przed dniem uzyskania przychodu na cele mieszkaniowe określone w ustawie.

W niniejszej sprawie:

·      kredyt został zaciągnięty przed sprzedażą nieruchomości,

·      Wnioskodawczyni jest współkredytobiorcą,

·      kredyt został przeznaczony na zakup domu służącego zaspakajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych,

·      między małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa,

·      środki ze sprzedaży weszły do majątku wspólnego.

Okoliczność, że techniczna spłata raty kredytu następuje z rachunku bankowego małżonka, nie zmienia faktu, że zobowiązanie jest wspólne, a wydatkowanie następuje w ramach majątku wspólnego.

W orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że kluczowe znaczenie ma faktyczne przeznaczenie przychodu na cel mieszkaniowy, a nie techniczny sposób przepływu środków pieniężnych czy rachunek, z którego dokonano przelewu.

W szczególności w wyroku NSA z 4 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3110/17, podkreślono, że istotne jest przeznaczenie równowartości przychodu na cel mieszkaniowy w ustawowym terminie. Również Ministerstwo Finansów i Gospodarki wyraża stanowisko, że warunkiem skorzystania z ulgi nie jest wydatkowanie na określone cele mieszkaniowe konkretnych, uprzednio otrzymanych pieniędzy, lecz przeznaczenie na takie cele równowartości przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości (odpowiedź Jarosława Nenemana podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów na interpelację poselską nr 12305 z dnia 13 października 2025 zgłaszaną przez Sławomira Mentzena).

W konsekwencji Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przeznaczenie środków ze sprzedaży na spłatę wspólnego kredytu hipotecznego spełnia warunki zwolnienia podatkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Tym samym zgodnie z generalną zasadą, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c cytowanej ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostanie dokonane w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że w 2025 r. sprzedała Pani lokal mieszkalny, który otrzymała Pani w darowiźnie w 2022 r.

Zatem w sytuacji gdy ww. sprzedaż nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej, a dokonana została przez Panią przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości, stanowi dla Pani źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem.

Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

Zwolnienie to obejmuje więc taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Przy czym warunkiem skorzystania z ulgi nie jest wydatkowanie na określone cele mieszkaniowe konkretnych, otrzymanych pieniędzy, lecz równowartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub prawa majątkowego.

W sytuacji zatem, gdy równowartość przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości zostanie w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości uprawniają do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w zamkniętym katalogu kosztów, tj. w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

-     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Stosownie natomiast do treści at. 21 ust. 25 pkt 2 tej ustawy, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

a)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

b)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,

c)  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

-     w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a omawianej ustawy:

Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

W myśl art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Przy czym, jak stanowi art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1)  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

2)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

– przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Stosownie do art. 21 ust. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.

Nadmieniam również, że zgodnie z art. 21 ust. 30 omawianej ustawy:

Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Ustawodawca uzależnia prawo do skorzystania ze zwolnienia od wydatkowania przez podatnika w ściśle określonym czasie, równowartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c na realizację własnego celu mieszkaniowego.

Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stosunku do dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jest fakt wydatkowania równowartości przychodu (w całości lub w części) z ich odpłatnego zbycia – począwszy od dnia sprzedaży i nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż – wyłącznie na enumeratywnie (wyczerpująco) wskazane w ustawie cele mieszkaniowe. W przypadku wydatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu istotne jest również, aby kredyt został zaciągnięty: w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej oraz przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

·      w 2022 r. wspólnie z małżonkiem zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w X na zakup domu w zabudowie szeregowej;

·      umowa kredytowa zawierała stwierdzenie, że ponosi Pani wraz z małżonkiem odpowiedzialność solidarną za zobowiązania z niej wynikające;

·      nieruchomość ta jest objęta wspólnością majątkową małżeńską;

·      w 2025 r. sprzedała Pani nieruchomość otrzymaną w drodze darowizny.

Pani wątpliwości budzi kwestia, czy w ww. sytuacji wydatkowanie środków ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, który stanowił Pani wyłączną własność na spłatę kredytu zaciągniętego wspólnie z małżonkiem na zakup domu w zabudowie szeregowej (możliwość odliczenia rat – kapitał plus odsetki od dnia zbycia nieruchomości otrzymanej w drodze darowizny) podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Celem wyjaśnienia Pani wątpliwości należy odnieść się do samej instytucji kredytu, która uregulowana została przepisami prawa bankowego. Przez umowę kredytu, zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 38):

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Stosownie natomiast do art. 366 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

§ 1. Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).

§ 2. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.

Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych.

Zatem Pani jako kredytobiorca solidarny odpowiada do pełnej wysokości za zadłużenie wynikające z zawartej umowy kredytu.

Treść art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy wskazuje, że wydatkiem poniesionym na cel mieszkaniowy może być spłata kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej na cel określony w pkt 1 lit. a, tj. na nabycie budynku mieszkalnego.

W konsekwencji stwierdzam, że może Pani skorzystać z ulgi określonej w ww. przepisach. Jednocześnie kwota równowartości przychodu ze sprzedaży nieruchomości jaką Pani przeznaczyła na spłatę kredytu (kapitału plus odsetek) począwszy od dnia odpłatnego zbycia i jaką Pani przeznaczy w okresie trzech od końca 2025 r., w stosunku do ww. kredytu co do spłaty którego jest Pani zobowiązana solidarnie, będzie w całości wydatkiem na Pani cele mieszkaniowe.

Co więcej, wydatki na własne cele mieszkaniowe nie muszą być ponoszone z tych samych fizycznie środków pieniężnych, które uzyskała Pani od nabywcy nieruchomości. Bez znaczenia dla możliwości skorzystania przez Panią ze zwolnienia pozostaje fakt, że środki na spłatę kredytu są technicznie przekazywane z rachunku Pani małżonka, skoro w małżeństwie Państwa obowiązuje ustrój wspólności majątkowej.

Tym samym stanowisko Pani uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.