Interpretacja 0115-KDIT3.4011.194.2026.2.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełniła Pani pismami z 10 kwietnia 2026 r. (wpływ: 17 kwietnia 2026 r.) oraz z 13 kwietnia 2026 r. (wpływ: 17 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

31 lipca 2025 r. w Kancelarii Notarialnej w (...) przed notariuszem (...) dokonała Pani sprzedaży nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny nr 1, zlokalizowanej przy ul. A1, o łącznej powierzchni 82,00 m² (słownie: osiemdziesiąt dwa metry kwadratowe, składający się z 4 pokoi, kuchni, łazienki, WC, przedpokoju i przynależnej piwnicy, dla którego Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę wieczystą KW nr (...).

Dowód: potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia aktu notarialnego z (...) 2025 r. rep. A nr (...).

Pierwotni właściciele mieszkania A i B.A stali się jego właścicielami na podstawie umowy sprzedaży i ustanowienia odrębnej własności lokalu 25 sierpnia 2006 r. Nieruchomość była objęta wspólnością ustawową majątkową małżeńską.

Dowód: wydruk zupełny księgi wieczystej KW nr (...)

Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (...) I Wydział Cywilny z (...) 2022 r. sygn. akt: (...), w sprawie o stwierdzenie nabycia spadku po A i B.A,

 I.      spadek po A.A s. (...) zmarłym (...) 2021 r. w (...), ostatnio stale zamieszkałym w (...), na podstawie ustawy nabyli z dobrodziejstwem inwentarza:

·      żona B.A, c. (...) w 1/4 części,

·      córka C.C, c. A i B w 1/4 części,

·      syn D.A, s. A.B w 1/4 części,

·      wnuczka E.A, c. F i G w 1/4 części,

II.   spadek po B.A c. (...), zmarłej w (...) 2021 r. w (...), ostatnio stale zamieszkałej w (...), na podstawie ustawy nabyli z dobrodziejstwem inwentarza:

·      córka C.C, c. A i B w 1/3 części,

·      syn D.A, s. A i B w 1/3 części,

·      wnuczka E.A, c. F i G w 1/3 części,

W skład spadku po A i B.A weszło:

a) Prawo własności nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny numer 1, położony w B przy ul. A1 o łącznej powierzchni 82,00 m², dla której Sąd Rejonowy w (...) VII Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę numer (...) - o wartości 630 000 zł;

b) samochód osobowy marki (...) o numerze rejestracyjnym (...) – o wartości 20 200 zł;

c) motocykl (...) o numerze rejestracyjnym (...) – o wartości 32 000 zł;

d) środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym prowadzonym przez (...) w (...) o nr (...) – w kwocie 1 826,43 zł;

e) środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym prowadzonym przez (...) w (...) o nr (...) – w kwocie 4,60 zł;

f)  środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym prowadzonym przez (...) w (...) o nr (...) - w kwocie 7 294,68 zł;

g) środki zgromadzone w (...) – w łącznej kwocie 3,30 zł;

Na podstawie ugody sądowej zawartej przed Sądem Rejonowym w (...), Wydział I Cywilny (...) 2025 r. sygn. akt: (...) w sprawie o dział spadku po A i B.A:

1.  prawo własności nieruchomości -– lokalu mieszkalnego położonego w B przy ul. A zostało przyznane Pani, ze spłatą na rzecz:

·      E.A, w kwocie 230 443 zł;

·      D.A, w kwocie 190 000 zł;

2.  prawo własności samochodu osobowego opisanego (...) o numerze rejestracyjnym (...) oraz prawo własności motocykla Motocykl (...)o numerze rejestracyjnym (...) zostało przyznana na własność uczestnika D.A,

3.  środki pieniężne w kwocie: 1 826,43 zł; 4,6 zł; 7 294,68 zł; 3,30 zł – zostały przyznane na własność Pani.

Na podstawie zawartej ugody sądowej dokonała Pani spłat tytułem działu spadku po A i B.A:

a) 230 443 zł – na rzecz uczestniczki E.A;

b) 190 000 zł – na rzecz uczestnika D.A – tytułem spłaty.

Dowód: potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia w/w postanowienia i ugody sądowej.

Nigdy nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.

Nieruchomość została sprzedana za kwotę 630 000 zł (słownie: sześćset trzydzieści tysięcy złotych).

Dowód: potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia wypisu aktu notarialnego z 31 lipca 2025 r., rep. A nr (...) sporządzonego przed notariuszem (...).

Uzupełnienie okoliczności faktycznych sprawy:

Dokonała Pani sprzedaży lokalu mieszkalnego nr 1 31 lipca 2025 r. Sprzedaż nie nastąpiła w wykonaniu zarejestrowanej działalności gospodarczej.

W ramach działu spadku po A i B.A wartość nabytego przez Panią majątku w wyniku działu spadku mieściła się w udziale jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej po zmarłych, nie nabyła Pani więcej praw i majątku w wyniku działu spadku po A i B.A. W ramach zgodnego działu spadku przypadła Pani cała nieruchomość, o której mowa we wniosku, jednak zobowiązana była Pani do spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców ich udziałów w spadku. Wartość majątku jaki nabyła Pani w ramach działu spadku nie powiększył się w stosunku do wartości majątku jaki jej przysługiwał w masie spadkowej.

W przeszłości nie dokonywała Pani odpłatnego zbycia innych nieruchomości.

W przyszłości nie zamierza Pani nabywać innych nieruchomości w celu ich sprzedaży.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy zbycie nieruchomości wchodzącej w skład spadku po upływie 5 lat, licząc od końca roku w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę – art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlega opodatkowaniu według tej ustawy?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pani zdaniem, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie powinna zostać uznana za generującą dochód podlegający opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, posługuje się określeniem „w drodze spadku”, a wyrażenie to obejmuje nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego (co miało miejsce w przypadku Pani) i testamentowego.

Norma art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f – obowiązująca od 1 stycznia 2019 r. i zmieniająca regulacje w zakresie praw majątkowych nabytych w drodze spadku – jest implementacją korzystnych dla podatników kierunków wykładni art. 10 ust. 1 pkt 8 wynikających z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., II FPS 2/17, podjętej w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2007 r.

Stwierdzić należy zatem, że zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, co oznacza, że z tą chwilą należące do spadkodawcy prawa i obowiązki majątkowe stają się spadkiem dla jednej lub kilku osób. Prawomocne postanowienie sądu o stwierdzenie nabycia spadku potwierdzają prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia, a zatem do pięcioletniego okresu stanowiącego o obowiązku podatkowego, należy zaliczyć zarówno okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, jak również okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 10 ust 1 pkt 8 ww. ustawy wskazuje, że źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

-     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Jak wskazuje art. 10 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest nie tylko okres własności nieruchomości, (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.

Jeśli do końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie nieruchomości (lub praw majątkowych) przez spadkodawcę, do momentu nienastępującego w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko powyższe potwierdził m.in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. W wyroku z 4 września 2025 r. w sprawie o sygn. akt: I SA/Rz 224/25 sąd stanął na stanowisku, iż:

art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. powinna być zestawiona nie tylko z celem ustawowym przewidzianego w nim zwolnienia lecz także z wykładnią historyczną, opartą o treść analogicznego przepisu w postaci obowiązującego wcześniej art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f. Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f., zbycie nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania skutkowało brakiem opodatkowania dochodu uzyskanego z takiego zbycia na gruncie ustawy podatkowej. Obecnie zgodnie z art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f., spadkobierca do 5-letniego okresu od nabycia lub wybudowania nieruchomości, których upływ skutkuje brakiem opodatkowania zbycia przedmiotowej nieruchomości może doliczyć okres od jej nabycia lub wybudowania przez spadkodawcę. Nie sposób uznać za racjonalny pogląd, że ustawodawca wprowadzając komentowany przepis dla uproszczenia i przejrzystego uregulowania sytuacji prawnej spadkobierców, zamierzał pogorszyć ich sytuacje w kontekście zarządu majątkiem nabytym w drodze dziedziczenia, a bynajmniej nie wynika to celu nowelizacji i jej uzasadnienia.

Sformułowanie „w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę”, należy odczytywać w ten sposób, że okres 5 lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez wszystkich spadkodawców do których uprzednio należał przedmiotowy majątek. Taka sytuacja w praktyce dotyczy przede wszystkim sukcesji w ramach rodziny i powinna odpowiadać celom założonym przez ustawodawcę w nowelizacji z 2018 r. Odmienne podejście byłoby krzywdzące dla spadkobierców, którzy w ramach zarządu nabytym w drodze dziedziczenia majątkiem rodzinnym gromadzonym przez kolejne pokolenia, zbywając składniki tego majątku, zmuszeni byliby do płacenia podatku i to w sytuacji, gdy wcześniejsi spadkodawcy (poprzednicy bezpośredniego spadkodawcy potencjalnego podatnika) spełniali już warunki zwolnienia (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia z dnia 4 września 2025r., sygn. akt: I SA/Rz 224/25).

Zgodnie z art. 922 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.), spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 ww. Kodeksu).

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą, oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Do dnia zbycia nieruchomości wchodzącej w skład spadku prowadzono postępowanie o dział spadku po zmarłych A i B.A.

Na podstawie ugody sądowej zawartej przed Sądem Rejonowym w (...), Wydział I Cywilny (...) 2025r. sygn. akt: (...) w sprawie o dział spadku po A i B.A prawo własności nieruchomości – lokalu mieszkalnego położonego w B przy ul. zostało przyznane Pani, ze spłatą na rzecz:

·      E.A, w kwocie 230 443 zł;

·      D.A, w kwocie 190 000 zł.

Pierwotni właściciele mieszkania A i B.A stali się jego właścicielami na podstawie umowy sprzedaży i ustanowienia odrębnej własności lokalu 25 sierpnia 2006 r.

Zbycie nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat, licząc od końca roku w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawcę – nie ma zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (lub praw) określonych w ww. lit. a-c w myśl tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

·      odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

·      zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Wobec powyższego istotne znaczenie ma ustalenie, czy w wyniku dokonania działu spadku nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w spadku.

Art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Stosownie do art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy:

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie) nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności.

Jednakże nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w drodze działu spadku w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowany być musi w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem majątkowym. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe potwierdza brzmienie samego przepisu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku. Natomiast, gdy w wyniku działu spadku udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

W opisie sprawy wskazała Pani, że:

·      w 2021 r. zmarli Pani rodzice;

·      uprawnieni do dziedziczenia po Pani rodzicach byli: Pani jako córka, Pani brat oraz wnuczka Pani rodziców (E.A);

·      w skład masy spadkowej wchodził m.in. lokal mieszkalny nabyty przez Pani rodziców w 2006 r. w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej;

·      w (...) 2025 r. doszło do działu spadku w ramach którego stała się Pani wyłączny właścicielem opisanego we wniosku lokalu mieszkalnego. Została Pani dodatkowo zobowiązana do spłaty na rzecz Pani brata i wnuczki Pani rodziców;

·      w lipcu 2025 r. dokonała Pani sprzedaży tego lokalu mieszkalnego.

W świetle powyższego, w odniesieniu do tej części udziału w lokalu mieszkalnym, który został nabyty przez Panią w drodze spadku po Pani rodzicach, pięcioletni okres o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawców. Spadkodawcy byli właścicielami tej nieruchomości od 2006 r., zatem ww. termin niewątpliwie już upłynął.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w związku z dokonaniem działu spadku Pani udział w ww. nieruchomości uległ zwiększeniu w stosunku do udziału, który nabyła Pani w drodze spadku, zatem doszło do nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stąd też odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, w odniesieniu do części nabytej w drodze działu spadku, tj. ponad pierwotny udział w spadku, skutkuje powstaniem przychodu w tej części – kwalifikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a omawianej ustawy w związku z art. 10 ust. 7 tej ustawy – bowiem zbycie nastąpiło przed upływem pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie dokonanej sprzedaży udziału w nieruchomości ponad pierwotny udział wyjaśniam co następuje:

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 tej ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Przy czym pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe, koszty świadectwa energetycznego, itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6d tej ustawy:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

Stosownie do art. 22 ust. 6e ww. ustawy:

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Co więcej, w analizowanej sprawie błędnie Pani podnosi, że wartość majątku jaki nabyła Pani w ramach działu spadku nie powiększył się w stosunku do wartości jaki Pani przysługiwał w masie spadkowej. W ramach spadku po rodzicach nabyła Pani 1/3 udziału w lokalu mieszkalnym, natomiast po przeprowadzonym dziale spadku stała się Pani właścicielką całości nieruchomości. Bez wątpienia doszło więc do zwiększenia Pani majątku ponad przysługujący udział. Samo również zasądzenie spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców nie wpływa na brak nabycia u Pani udziału w nieruchomości ponad przysługujący udział. Dokonaną spłatę może jednak zaliczyć Pani do kosztów uzyskania przychodów przy odpłatnym zbyciu tej nieruchomości.

Dlatego też stanowisko Pani zgodnie z którym:

(…) sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nie powinna zostać uznana za generującą dochód podlegający opodatkowaniu

uznałem za nieprawidłowe.

Jak wyżej wyjaśniłem odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego – w odniesieniu do części nabytej w drodze działu spadku, tj. ponad pierwotny udział w spadku – skutkuje powstaniem przychodu w tej części – kwalifikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a omawianej ustawy w związku z art. 10 ust. 7 tej ustawy.

Zaznaczam jednak, że samo powstanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powoduje automatycznie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Może Pani bowiem m.in. skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z tym przepisem:

Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Jeśli zatem wydatkuje Pani całą równowartość przychodu ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe – wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w terminie 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, to nie zapłaci Pani podatku.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do powołanego przez Panią wyroku WSA w Rzeszowie z 4 września 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 224/25 wyjaśniam, że dotyczy on rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie. Wyrok ten jest:

·      nieprawomocny – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną;

·      dotyczy odmiennego zagadnienia niż zaprezentowane przez Panią we wniosku, tj. ustalenia momentu nabycia nieruchomości w spadku po osobie, która też nabyła tę nieruchomość w spadku.

Końcowo zaznaczam, że w ramach wydawania interpretacji nie prowadzę klasycznego postępowania podatkowego. Dlatego też wydając dla Pani interpretację nie analizowałem dołączonych do wniosku dokumentów, a opierałem się jedynie na przedstawionym przez Panią opisie zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.