Interpretacja 0115-KDIT3.4011.205.2026.3.DP

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 8 kwietnia 2026 r. (wpływ 14 kwietnia 2026 r.) oraz 22 maja 2026 r. (wpływ 27 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Urząd skarbowy chce Pana opodatkować dodatkowo o wartość VAT za usługi, które wykonał Pan w Norwegii, były to usługi (...) sezonowe. Firma była zarejestrowana w Polsce i podatki PIT były płacone w Polsce cały VAT był płacony do norweskiego urzędu skarbowego. W Polsce nie był Pan „płatnikiem VAT”, w Norwegii przekroczył Pan obroty zwolnione z VAT i musiał Pan zarejestrować się jako „płatnik VAT”. Całość podatku VAT została zapłacona do norweskiego urzędu skarbowego.

Powołuje Pan wyrok sądu w podobnej sprawie. W wyroku z 16 marca 2021 r., sygn. I SA/Gd 1152/20 WSA w Gdańsku przyznał rację Spółce i uchylił interpretację Dyrektora KIS. W ocenie WSA, pojęcie podatku od towarów i usług w CIT obejmuje swoim zakresem norweski podatek VAT. W konsekwencji przy ustalaniu przychodu należałoby pominąć ten podatek.

Uzupełnienie wniosku z 8 kwietnia 2026 r.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:

„Skonsultowałem się z Informacją Skarbową i po przedłożeniu mojej sprawy, Pani poinformowała mnie abym powołał się na Ustawę nr. 28B i 28E. Pani zgodziła się ze mną, że nie powinienem być opodatkowany brutto, ponieważ cały VAT zostaje w kraju, gdzie została wykonana usługa”.

Ponadto wskazał Pan, że wniosek dotyczy 2023 i 2024 roku. Opodatkowany był Pan podatkiem ryczałtowym, wykonywał Pan głównie usługi (...). Wyjazdy do Norwegii były sezonowe, krótkoterminowe. Działalność była zarejestrowana w Polsce, VAT był płacony w Norwegii „na nieruchomości tam się znajdującej ust. 28E”. Podatek w Polsce był zapłacony od kwoty netto.

Uzupełnienie wniosku z 22 maja 2026 r.

W uzupełnieniu wniosku wyjaśnia Pan i jednoznacznie wskazuje, że w latach podatkowych, których dotyczy wniosek (2023-2024), nie był zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT) w Polsce.

W rzeczonym okresie posiadał Pan status podatnika podatku od wartości dodanej (VAT/MVA) wyłącznie na terytorium Królestwa Norwegii i tam dokonywał rozliczeń z tytułu tego podatku w związku ze świadczonymi usługami/sprzedażą.

Dochody z tej działalności podlegały jednak opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.

Formą opodatkowania tych dochodów w Polsce w 2023 r. był ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Formą opodatkowania tych dochodów w Polsce w 2024 r. były „zasady ogólne/podatek liniowy”.

Pytanie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2026 r.

Czy w przychodzie z pozarolniczej działalności gospodarczej powinien Pan wykazywać kwoty netto czy brutto?

Doprecyzowuje Pan, że istotą pytania jest ustalenie, czy przychodem z prowadzonej działalności gospodarczej podlegającym opodatkowaniu w Polsce (w formie ryczałtu w 2023 r. oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w 2024 r.) jest kwota należna obejmująca zagraniczny podatek od wartości dodanej (MVA/VAT) naliczony zgodnie z przepisami obowiązującymi w Norwegii (kwota brutto), czy też kwota po wyłączeniu tego podatku (kwota netto).

Pana stanowisko w sprawie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2026 r.

W Pana ocenie, przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej – zarówno w roku podatkowym 2023 jak i 2024 – jest kwota netto, czyli przychód pomniejszony o należny zagraniczny podatek od wartości dodanej (norweski VAT/MVA).

Zagraniczny podatek od wartości dodanej (odpowiednik polskiego VAT) ma charakter cenotwórczy i konsumpcyjny. Jest wartością o charakterze publicznoprawnym, którą przedsiębiorca jest zobowiązany pobrać od nabywcy i w całości odprowadzić do norweskiego budżetu (Skatteetaten). Kwota tego podatku nie stanowi dla Pana jakiegokolwiek trwałego, definitywnego przysporzenia majątkowego (nie jest Pana realnym zarobkiem ani korzyścią ekonomiczną).

Powołując się na przepisy prawa podatkowego, wskazuje Pan:

Dla roku podatkowego 2023 (Ryczałt):

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem podlegają przychody, o których mowa w art. 14 ustawy o PIT. Przepisy te, poprzez odesłanie, nakazują utożsamiać przychód z kwotą należną bez podatków obrotowych. Nakładanie podatku dochodowego od kwoty norweskiego podatku obrotowego stałoby w sprzeczności z istotą przychodu jako realnego przysporzenia.

Dla roku podatkowego 2024 (PIT – „zasady ogólne/liniowy”)

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT): „Za przychód z działalności (...) uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane (...). U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług”.

Choć przepis ten wprost odwołuje się do krajowego podatku od towarów i usług, to ugruntowana i jednolita linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz interpretacje Dyrektora KIS potwierdzają, że zawarte w art. 14 ust. 1 ustawy o PIT sformułowanie „podatek od towarów i usług” należy interpretować szeroko – również, jako zagraniczny podatek od wartości dodanej (Value Added Tax / MVA). Wynika to z faktu, że oba te podatki pełnią identyczną funkcję ekonomiczną i prawną.

Podsumowując Pana stanowisko, kwota norweskiego podatku MVA/VAT nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce. Przychód wykazany w celach podatkowych w Polsce (zarówno w 2023 jak i 2024 roku) powinien być kalkulowany w wartościach netto.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2540 ze zm.):

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Z kolei, zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zarówno przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, jak i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „podatek od towarów i usług”. Dlatego przy jego interpretacji w kontekście przepisów tych ustaw należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 331).

Zgodnie bowiem z art. 5a pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o ustawie o podatku od towarów i usług – oznacza to ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 , 894 , 896 , 1203 , 1541 i 1811).

Tym samym, art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy interpretować razem z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług:

Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem od towarów i usług.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług:

Ilekroć w ustawie jest mowa o podatku od wartości dodanej to rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą.

Jednocześnie stosownie do art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług:

Ilekroć w ustawie jest mowa o terytorium państwa członkowskiego – rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Zgodnie z art. 2 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług:

Ilekroć w ustawie jest mowa o terytorium Unii Europejskiej – rozumie się przez to terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (…).

Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług:

Ilekroć w ustawie jest mowa o terytorium państwa trzeciego – rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w latach 2023-2024 Pana firma była zarejestrowana w Polsce, podatki dochodowe (tj. w 2023 r. – zryczałtowany podatek dochodowy; w 2024 r. podatek liniowy – 19%) opłacał Pan w Polsce, VAT był płacony w Norwegii. W Polsce nie był Pan podatnikiem VAT, w Norwegii przekroczył Pan obroty zwolnione z VAT i był Pan zobowiązany zarejestrować się jako podatnik VAT. Całość podatku VAT zapłacił Pan do norweskiego urzędu skarbowego. W latach 2023-2024 posiadał Pan status podatnika podatku od wartości dodanej (VAT/MVA) wyłącznie na terytorium Królestwa Norwegii i tam dokonywał rozliczeń z tytułu tego podatku w związku ze świadczonymi usługami/sprzedażą. Dochody z tej działalności podlegały jednak opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce. Formą opodatkowania tych dochodów w Polsce w roku 2023 był ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Formą opodatkowania tych dochodów w Polsce w roku 2024 były „zasady ogólne/podatek liniowy”.

Podkreślam, że sformułowanie „podatek od towarów i usług” jest określeniem podatku pośredniego funkcjonującego wyłącznie na terytorium Polski, który w przypadku innych państw funkcjonuje (obowiązuje) pod innymi nazwami. W przypadku państw członkowskich Unii Europejskiej funkcjonuje pod pojęciem podatku od wartości dodanej.

Norwegia to kraj nienależący do Unii Europejskiej. W rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług Norwegię należy traktować jako terytorium państwa trzeciego. Podatek VAT nakładany zgodnie z przepisami obowiązującymi na terytorium Norwegii nie może być utożsamiany z polskim podatkiem od towarów i usług ani z podatkiem od wartości dodanej obowiązującym w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wobec tego stwierdzam, że literalna wykładnia cytowanych przepisów wyklucza możliwość odliczenia podatku rozliczanego w Norwegii. Zatem brak jest podstaw prawnych, aby uzyskane przez Pana przychody, wynikające z faktur dokumentujących wykonanie usługi, pomniejszać o podatek rozliczany na terytorium Norwegii. Jak wskazałem uprzednio, podatek rozliczany na terytorium Norwegii nie jest tożsamy z podatkiem od towarów i usług (nie jest tym podatkiem), o którym mowa w art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie może być również utożsamiany z podatkiem od wartości dodanej, o którym mowa w ustawie o podatku od towarów i usług. Dlatego też podatek zapłacony przez Pana na terenie Norwegii nie może stanowić podstawy do pomniejszenia przychodu z tytułu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.

Zatem, Pana przychodem jest wynikająca z wystawionych faktur kwota brutto, tj. razem z norweskim podatkiem VAT.

Wobec tego, przychodem do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu świadczenia przez Pana usług jest kwota brutto, zawierająca norweski podatek VAT.

Wobec tego stanowisko Pana uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 16 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1152/20 zaznaczam, że orzeczenia sądów administracyjnych kształtują linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Orzeczenie to zapadło w indywidualnej sprawie i w świetle art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Cytowany przez Pana wyrok został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2024 r. sygn. akt II FSK 774/21.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.