Interpretacja 0115-KDIT3.4011.256.2026.2.RS

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani 6 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od ponad 10 lat. Przedmiotem działalności jest świadczenie usług w zakresie marketingu internetowego oraz projektowania i tworzenia stron internetowych. Zakres działalności obejmuje w szczególności: projektowanie i wdrażanie stron internetowych, tworzenie koncepcji komunikacji, opracowywanie strategii marketingowych, przygotowywanie treści marketingowych (graficznych i tekstowych), obsługę marketingową przedsiębiorstw w Internecie, doradztwo w zakresie obecności firm w środowisku cyfrowym.

Działalność Wnioskodawcy ma charakter pracy intelektualnej oraz kreatywnej. Wymaga stałej koncentracji, zdolności analitycznych, kreatywnego myślenia oraz podejmowania odpowiedzialnych decyzji projektowych i biznesowych. W ramach wykonywanych usług Wnioskodawca odpowiada za przygotowanie koncepcji marketingowych, struktur stron internetowych, analizę potrzeb partnerów biznesowych oraz za wdrażanie rozwiązań technologicznych i komunikacyjnych.

Specyfika działalności powoduje konieczność stałego monitorowania zmian technologicznych oraz zagrożeń (...). Prowadzona działalność gospodarcza opiera się w praktyce niemal wyłącznie na pracy koncepcyjnej oraz zdolności Wnioskodawcy do efektywnego przetwarzania informacji, analizowania problemów, tworzenia koncepcji marketingowych oraz podejmowania decyzji projektowych i biznesowych.

Po ponad 10 latach prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca odczuwa (...). Stan ten wpływa na poziom koncentracji, efektywność pracy oraz zdolność do podejmowania decyzji projektowych i biznesowych.

W celu przeciwdziałania negatywnym skutkom (...) oraz utrzymania zdolności do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca planuje korzystać z regularnych konsultacji (...). Konsultacje te mają na celu poprawę zdolności radzenia sobie z obciążeniem zawodowym, utrzymanie efektywności pracy oraz przeciwdziałanie skutkom (...) wynikającego z wieloletniego prowadzenia działalności gospodarczej.

Celem ponoszonych wydatków jest utrzymanie zdolności Wnioskodawcy do świadczenia usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz zapobieganie sytuacji, w której (...) mogłoby doprowadzić do ograniczenia lub zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Wydatki na konsultacje (...) będą dokumentowane fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę jako przedsiębiorcę.

Uzupełnienie wniosku

1.  Forma opodatkowania: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną skalą podatkową.

2.  Charakter konsultacji (...): Konsultacje (...), o których mowa we wniosku, nie mają charakteru jednorazowych spotkań diagnostycznych, lecz stanowią regularne konsultacje ukierunkowane na pracę (...). Ich celem jest w szczególności poprawa zdolności koncentracji, organizacji pracy, radzenia sobie z presją decyzyjną oraz obciążeniem wynikającym z prowadzenia działalności gospodarczej, a także utrzymanie zdolności do podejmowania decyzji projektowych i strategicznych.

3.  Rodzaj wydatków: Przedmiotem wniosku są wydatki ponoszone na odpłatne konsultacje (...) dokumentowane fakturami wystawionymi na Wnioskodawcę jako przedsiębiorcę.

4.  Związek z osiąganiem przychodów: Wydatki te pozostają w związku z osiąganiem przychodów z działalności gospodarczej, ponieważ działalność Wnioskodawcy opiera się na pracy intelektualnej i kreatywnej. W ramach działalności Wnioskodawca tworzy koncepcje marketingowe, projektuje rozwiązania dla stron internetowych oraz podejmuje decyzje wpływające na funkcjonowanie projektów realizowanych dla partnerów biznesowych. Efektywność tych działań jest bezpośrednio uzależniona od zdolności koncentracji, analizy informacji oraz podejmowania decyzji. Konsultacje (...) wspierają utrzymanie tych zdolności, co wpływa na możliwość osiągania przychodów.

5.  Zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodów: Wydatki te są ponoszone w celu zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów. Charakter działalności Wnioskodawcy wiąże się z długotrwałym obciążeniem decyzyjnym oraz odpowiedzialnością za realizowane projekty marketingowe i technologiczne. Dodatkowo działalność ta wiąże się z koniecznością uwzględniania zagrożeń związanych z (...), co generuje stałe obciążenie odpowiedzialnością oraz presję decyzyjną. Długotrwałe (...) może prowadzić do spadku efektywności pracy, pogorszenia jakości świadczonych usług oraz ograniczenia możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Konsultacje (...) stanowią działanie mające na celu przeciwdziałanie tym zjawiskom oraz utrzymanie zdolności do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej.

6.  Konieczność w kontekście działalności: Uczestnictwo w konsultacjach (...) nie jest formalnym warunkiem prowadzenia działalności gospodarczej, jednak w praktyce stanowi istotny element umożliwiający jej wykonywanie na wymaganym poziomie efektywności. Specyfika działalności Wnioskodawcy polega na pracy koncepcyjnej wymagającej stałej koncentracji, analizy oraz podejmowania decyzji o charakterze strategicznym, często pod presją czasu i odpowiedzialności za realizowane projekty. Działalność ta jest prowadzona od ponad 10 lat, co wiąże się z długotrwałą kumulacją obciążeń zawodowych oraz odpowiedzialności decyzyjnej. W przeciwieństwie do działalności o charakterze odtwórczym, działalność Wnioskodawcy wymaga wysokiej sprawności poznawczej oraz odporności na obciążenie decyzyjne, co uzasadnia podejmowanie działań mających na celu utrzymanie tych zdolności.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na konsultacje (...) mające na celu (...) utrzymanie zdolności do wykonywania działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone na konsultacje (...) mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wskazanych w art. 23 ustawy.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza opiera się na pracy intelektualnej oraz kreatywnej. Podstawowym narzędziem pracy Wnioskodawcy są zdolności analityczne, koncentracja, kreatywność oraz zdolność podejmowania decyzji projektowych i biznesowych.

Efektywność świadczenia usług marketingowych oraz projektowania i wdrażania stron internetowych jest bezpośrednio uzależniona od sprawności psychicznej Wnioskodawcy oraz jego zdolności do przetwarzania informacji i tworzenia koncepcji marketingowych.

Długotrwałe (...) wynikające z prowadzenia działalności gospodarczej może wpływać negatywnie na zdolność Wnioskodawcy do wykonywania działalności oraz na możliwość osiągania przychodów.

Korzystanie z konsultacji (...) ma na celu przeciwdziałanie skutkom (...) oraz utrzymanie zdolności do wykonywania działalności gospodarczej. Wydatki te mają zatem bezpośredni związek z zachowaniem oraz zabezpieczeniem źródła przychodów.

Wydatki na konsultacje (...) nie znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów określonym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym należy uznać, że wydatki te pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i są ponoszone w celu zachowania oraz zabezpieczenia źródła przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy spełniają one przesłanki uznania za koszty uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów z tytułu działalności gospodarczej podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania.

Zauważyć należy, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.

Kosztami podatkowymi są zarówno koszty, które pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z przychodami podatkowymi, jak również koszty pośrednie, których powiązanie z konkretnym przychodem nie jest możliwe, jednak dla prawidłowego funkcjonowania przedsiębiorstwa poniesienie ich jest uzasadnione.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:

·      być poniesiony przez podatnika,

·      być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

·      pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      być definitywny (rzeczywisty), czyli wartość poniesionego wydatku nie może zostać podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      zostać właściwie udokumentowany,

·      wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy.

Wydatki, o których mowa w analizowanej sprawie nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem w przypadku spełnienia pozostałych przesłanek mogą być one zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Należy przy tym zaznaczyć, że sam fakt niewymienienia określonego wydatku w art. 23 ust. 1 ww. ustawy, zawierającym katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, nie przesądza automatycznie o możliwości uwzględnienia tego wydatku przy ustalaniu podstawy opodatkowania. Konieczne jest wykazanie związku ponoszonych kosztów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą oraz uzyskiwanym z tej działalności przychodem.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16:

Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem, a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:

Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.

Podkreślenia również wymaga fakt, że:

Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.

Potwierdzają to np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.

Zatem jeśli jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Wydatki związane z poniesieniem kosztów leczenia, rehabilitacji, fizjoterapii, psychoterapii osoby prowadzącej działalność gospodarczą co do zasady mają charakter wydatków osobistych, celem ich poniesienia jest zachowanie obecnego stanu zdrowia lub jego polepszenie, a nie osiągnięcie przychodu z działalności gospodarczej. Wiążą się one z zaspokajaniem potrzeb osobistych, a w konsekwencji nie spełniają przesłanek do uznania ich za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług w zakresie marketingu internetowego oraz projektowania i tworzenia stron internetowych. Zakres działalności obejmuje w szczególności: projektowanie i wdrażanie stron internetowych, tworzenie koncepcji komunikacji, opracowywanie strategii marketingowych, przygotowywanie treści marketingowych (graficznych i tekstowych), obsługę marketingową przedsiębiorstw w Internecie, doradztwo w zakresie obecności firm w środowisku cyfrowym.

Wątpliwości Pani sprowadzają się do ustalenia, czy poniesione przez Panią wydatki na konsultacje (...) stanowią koszty uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej.

W mojej ocenie, wskazane we wniosku wydatki na psychoterapię mają charakter osobisty, a ich poniesienie ma na celu jedynie poprawę Pani warunków zdrowotnych i ochronę Pani zdrowia, a nie wykonywanie działalności gospodarczej. Bez wątpienia zły stan zdrowia może przełożyć się na niemożność wykonywania działalności gospodarczej lub gorszą efektywność zawodową a zdrowie psychiczne pozwala realizować przychody z tej działalności, ale nie sposób uznać, że są to wydatki ponoszone w celu osiągnięcia przychodów. Brak jest bowiem ich związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Wydatki, jakie Pani ponosi na konsultacje (...) nie mają związku z prowadzoną przez Panią pozarolniczą działalnością gospodarczą, gdyż bezpośrednim celem ich poniesienia jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania organizmu. Wydatek na psychoterapię nie ma także na celu ani zachowania, ani zabezpieczenia źródła przychodów.

Dodatkowo należy wskazać, że praktycznie każda praca wywołuje stres, a wiele zawodów związanych jest z jeszcze większą odpowiedzialnością. Każda praca, jak i rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej ma określony wpływ i nie pozostaje obojętny względem zdrowia, także zdrowia psychicznego.

W sytuacji, gdy korzysta Pani z konsultacji (...) wspiera utrzymanie zdolności koncentracji i analizy informacji, organizacji pracy, radzenia sobie z presją decyzyjną to spełnia Pani własne potrzeby osobiste, których wymaga stan Pani zdrowia (jeśli nie radzi sobie Pani ze stresem), niezależnie od tego czy prowadzi Pani działalność gospodarczą.

Dodatkowo należy wskazać, że praktycznie każda praca wywołuje stres, a wiele zawodów związanych jest z jeszcze większą odpowiedzialnością. Każda praca czy rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej ma określony wpływ oraz nie pozostaje obojętny względem zdrowia.

Powyższe zatem oznacza, że nie jest spełniona podstawowa przesłanka zaliczania ww. wydatków do kosztów uzyskania przychodu zawarta w treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza, że wydatki te nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Reasumując, wydatki związane z Pani konsultacjami psychoterapeutycznymi, nie mają związku z prowadzoną przez Panią działalnością gospodarczą i nie są wydatkami ponoszonymi w celu powstania lub zwiększenia przychodu oraz zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodu jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Nie można zatem ich uznać za koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Tym samym Pani stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.