Interpretacja 0115-KDIT3.4011.303.2026.2.DP

Interpretacja indywidualna  – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w miejscu zamieszkania. W domu na posesji przechowywana jest dokumentacja firmowa zawierająca dane poufne klientów oraz sprzęt wykorzystywany w działalności gospodarczej.

Posesja jest ogrodzona, a jej bezpieczeństwo zapewniane jest m.in. poprzez obecność dużego owczarka pełniącego funkcję stróżującą. Pies reaguje na obecność osób trzecich w pobliżu posesji, pełniąc funkcję ostrzegawczą i odstraszającą.

Pies przebywa na posesji, na której znajduje się miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oraz przechowywane są dokumenty i mienie związane z działalnością.

W związku z utrzymaniem psa ponoszone są wydatki takie jak zakup karmy, opieka weterynaryjna, szczepienia oraz niezbędne akcesoria.

Pani zdaniem pies stanowi element zabezpieczenia mienia oraz dokumentacji związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Pies jest dużą rasą użytkową o predyspozycjach do pilnowania posesji – to biały owczarek szwajcarski wywodzący się z linii owczarków niemieckich, czyli rasy typowo stróżującej. Owczarki są znane z tego, że szybko reagują na obcych, szczekają alarmowo, długo i głośno.

To działa jak naturalny system alarmowy. Są bardzo czujne na obce osoby, szybko reagują szczekaniem na ruch wokół posesji, pilnują terenu i właściciela, ale nie atakują bez powodu. Mają bardzo silny instynkt czujności wobec otoczenia i terytorium przy jednoczesnym braku niekontrolowanej agresji.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że prowadzi Pani działalność gospodarczą od 12 września 2019 r. polegającą na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi. Uzyskiwane dochody są opodatkowane 19% stawką liniową, prowadzi Pani księgę przychodów i rozchodów.

Wniosek dotyczy roku podatkowego 2026 oraz lat następnych.

Dokumentacja związana z działalnością gospodarczą (umowy najmu zawierające dane najemców, faktury, dokumenty księgowe, rachunki, korespondencja firmowa, dokumentacja związana z bieżącą obsługą nieruchomości obejmująca umowy i rozliczenia dotyczące dostaw mediów np. energii elektrycznej, gazu, wody, oraz usług telekomunikacyjnych, w tym dostępu do Internetu) przechowywana jest głównie w pomieszczeniu biurowym znajdującym się na piętrze budynku położonego na posesji, na której przebywa pies. W tym pomieszczeniu przechowywany jest sprzęt wykorzystywany w działalności gospodarczej: laptop, drukarka, nośniki danych np. pendrive, telefon służbowy. Posiadana dokumentacja zawiera dane osobowe najemców i kontrahentów, dlatego podlega ochronie zgodnie z przepisami RODO oraz przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych osobowych.

Jest Pani właścicielką psa od jesieni 2023 r., został zakupiony ze specjalistycznej hodowli. Jego książeczka zdrowia wystawiona jest na Panią. Obecnie pies ma 3 lata. Nie posiada on specjalistycznego szkolenia w zakresie ochrony mienia. Uczestniczył w szkoleniu podstawowego posłuszeństwa. Nie wymaga on specjalistycznej opieki weterynaryjnej ani leczenia związanego z przewlekłymi schorzeniami. Korzysta ze standardowej opieki weterynaryjnej obejmującej badania kontrolne, szczepienia oraz leczenie w razie potrzeby. Pies jest również objęty ubezpieczeniem.

Poza ogrodzeniem posesji oraz obecnością psa, bezpieczeństwo posesji zapewniane jest również poprzez zainstalowany system alarmowy (...), rolety antywłamaniowe oraz drzwi antywłamaniowe prowadzące do piwnicy. Obecność psa stanowi dodatkowy element zabezpieczenia o charakterze ostrzegawczym i odstraszającym.

Przez „niezbędne akcesoria” rozumie się podstawowe akcesoria służące utrzymaniu psa, w szczególności smycz, obrożę oraz inne standardowe wyposażenie użytkowe. Wszelkie wydatki na utrzymanie psa ponosi Pani. Pozostają one w związku z zabezpieczeniem miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, w którym przechowywana jest dokumentacja oraz mienie z nią związane.

Obecność psa pełni funkcję ostrzegawczą i odstraszającą co zwiększa bezpieczeństwo posesji, ogranicza ryzyko włamania, kradzieży lub nieuprawnionego dostępu. W siedzibie firmy pies strzeże przechowywanej dokumentacji firmowej oraz sprzętu wykorzystywanego w prowadzonej działalności.

W konsekwencji wydatki związane z utrzymaniem psa mają na celu zapewnienie bezpiecznych warunków prowadzenia działalności oraz ochronę składników niezbędnych do dalszego osiągania przychodów, zostaną więc poniesione w celu zabezpieczenia źródła przychodów. Przesłanką powiązania wydatków z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów jest funkcja ostrzegawcza i odstraszająca psa poprzez jego obecność na posesji.

Zamierza Pani zaliczać do kosztów uzyskania przychodów 50% wydatków związanych z utrzymaniem psa w zakresie związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dotyczyć to będzie w szczególności wydatków na karmę, ubezpieczenie, podstawowe akcesoria (smycz, obroża, miska) oraz opieki weterynaryjnej, udokumentowanych fakturami lub rachunkami.

Pytanie

Czy wydatki ponoszone na utrzymanie psa pełniącego funkcję stróżującą na posesji, na której znajduje się miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oraz przechowywana jest dokumentacja i mienie firmowe, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w części związanej z zabezpieczeniem źródła przychodów (tj. wydatki takie jak karma, opieka weterynaryjna, szczepienia oraz akcesoria)?

Pani stanowisko w sprawie ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku

Uważa Pani, że wydatki ponoszone na utrzymanie psa, w zakresie w jakim pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, czyli służą zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów, ochronie przechowywanej dokumentacji oraz mienia wykorzystywanego w działalności, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Obecność psa zwiększa bezpieczeństwo nieruchomości poprzez jego bieżące reagowanie na ruch wokół posesji oraz wspieranie ochrony. Wymienione wydatki nie znajdują się wśród wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

 W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Zauważam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

W związku z tym, kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·      został właściwie udokumentowany,

·      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Podkreślam również, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Co warte podkreślenia w kontekście tej sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Wskazane przez Panią wydatki związane z utrzymaniem i szkoleniem psa pełniącego w firmie funkcję stróżującą nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 tej ustawy, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem NSA z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16:

Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.

Skoro zatem jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Z opisu sprawy wynika, że:

·      Prowadzi Pani od 2019 r. pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wynajmu i zarządzaniu nieruchomościami własnymi w miejscu zamieszkania.

·      Posesja jest ogrodzona, a jej bezpieczeństwo zapewniane jest m.in. poprzez obecność dużego owczarka pełniącego funkcję stróżującą. Pies reaguje na obecność osób trzecich w pobliżu posesji, pełniąc funkcję ostrzegawczą i odstraszającą.

·      Pies przebywa na posesji, na której znajduje się miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oraz przechowywane są dokumenty i mienie związane z działalnością.

·      Pies jest dużą rasą użytkową o predyspozycjach do pilnowania posesji – to biały owczarek szwajcarski wywodzący się z linii owczarków niemieckich, czyli rasy typowo stróżującej. Owczarki są znane z tego, że szybko reagują na obcych, szczekają alarmowo, długo i głośno.

·      Właścicielką psa jest Pani od jesieni 2023 r., pies został kupiony ze specjalistycznej hodowli. Pies nie posiada specjalistycznego szkolenia w zakresie ochrony mienia. Uczestniczył w szkoleniu podstawowego posłuszeństwa. Pies nie wymaga n specjalistycznej opieki weterynaryjnej ani leczenia związanego z przewlekłymi schorzeniami. Korzysta ze standardowej opieki weterynaryjnej obejmującej badania kontrolne, szczepienia oraz leczenie w razie potrzeby.

·      Obecność psa pełni funkcję ostrzegawczą i odstraszającą co zwiększa bezpieczeństwo posesji, ogranicza ryzyko włamania, kradzieży lub nieuprawnionego dostępu. W siedzibie firmy pies strzeże przechowywanej dokumentacji firmowej oraz sprzętu wykorzystywanego w prowadzonej działalności.

·      Wydatki związane z utrzymaniem psa mają na celu zapewnienie bezpiecznych warunków prowadzenia działalności oraz ochronę składników niezbędnych do dalszego osiągania przychodów, zostaną więc poniesione w celu zabezpieczenia źródła przychodów. Przesłanką powiązania wydatków z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów jest funkcja ostrzegawcza i odstraszająca psa poprzez jego obecność na posesji.

Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz zaprezentowanego opisu sprawy stwierdzam, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki związane z utrzymaniem psa w związku z pełnieniem przez niego funkcji stróżujących (zapobieganie kradzieży sprzętu dokumentacji oraz mienia firmowego) – w zakresie, w jakim służą działalności gospodarczej.

Należy przy tym pamiętać, że to na Pani, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z prowadzoną przez Panią pozarolniczą działalnością gospodarczą, jak również obowiązek ich właściwego udokumentowania.

Zatem poniesione oraz planowane do poniesienia przez Panią wydatki związane z utrzymaniem psa pełniącego w firmie funkcję stróżującą, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Panią pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaznaczam jednak, że ww. wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w takiej części, w jakiej pies ten służy na potrzeby prowadzonej działalności, a nie dla celów prywatnych.

Wobec tego stanowisko Pani jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.