Interpretacja 0115-KDIT3.4011.336.2026.3.AWO

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 4 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 19 maja 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.) oraz 29 czerwca 2026 r. (wpływ 1 lipca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W latach sześćdziesiątych spadkodawca - Pani A. A - otrzymała przedmiotową nieruchomość od swojej mamy (Pani B. B). Fakt ten został potwierdzony wpisem z 17 kwietnia 2000 r. do Księgi Wieczystej numer: (...).

Aktem notarialnym (...) z 19 lipca 2018 r. - Pani A. A umową dożywocia przekazała wyżej wskazaną nieruchomość Panu C C - w zamian za zobowiązanie dożywotniego utrzymania, przyjęcia jako domownika, dostarczanie Jej wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału oraz zapewnienie pomocy i pielęgnowania w chorobie.

Po zawarciu umowy o dożywocie, Pan C C nie sprawował opieki nad schorowaną, samotną osobą, nie przynosił jedzenia, lekarstw, ponieważ w trwały sposób wyprowadził się. Nie utrzymywał również żadnych kontaktów z Panią A. A oraz z żadnym członkiem rodziny. W związku z powyższą sytuacją sprawa została skierowana do sądu.

Sąd po ustaleniu stanu faktycznego i zeznaniu świadków jednoznacznie stwierdził, że umowa o dożywocie nigdy nie było wykonywana. Tak więc, 26 sierpnia 2020 r. wyrokiem Sądu (...) umowa o dożywocie została rozwiązana.

Nieruchomość, tak naprawdę cały czas podczas trwania wyżej wskazane umowy była w całkowitym władaniu Pani A. A.

Ze względu na zły stan zdrowia, przejęła Pani na siebie całkowitą opiekę nad Panią A. A (była siostrą Pani ojca), którą sprawowała Pani do dnia Jej śmierci, tj. 6 lutego 2022 r.

Po Jej śmierci, na podstawie spisanego testamentu, odziedziczyła Pani wyżej wskazaną nieruchomość (aktem poświadczenia dziedziczenia repertorium (...) z 25 maja 2022 r. Podatek od spadku został uiszczony 24 sierpnia 2022 r.

30 stycznia 2026 r. (aktem notarialnym repertorium (...)) nieruchomość została przez Panią sprzedana.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm.) - art. 10 o brzmieniu: w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zatem, jeżeli spadkodawca nie był jej właścicielem przez okres pięciu lat, rodzi obowiązek zapłaty 19% podatku dochodowego.

W Pani przekonaniu oraz w świetle powyżej przedstawionych faktów, można z całą pewnością stwierdzić, że nieruchomość przez cały okres życia Pani ciotki była tak naprawdę w całkowitym Jej władaniu, czyli była nieprzerwanie właścicielem nieruchomości od lat sześćdziesiątych do dnia śmierci. Tak więc, dziewiętnastoprocentowy podatek od sprzedaży tej nieruchomości (w Pani przekonaniu) jest nienależny.

W uzupełnieniu wniosku złożonym 21 maja 2026 r. doprecyzowała Pani, że zakresem Pani wniosku jest otrzymanie interpretacji indywidulanej potwierdzającej, że nabycie [Przypis organu - powinno być: odpłatne zbycie] nieruchomości (działki numer: I składającej się z budynku mieszkalnego wraz z działką) nie powoduje powstania źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt. 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z tym, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Pani ciotkę (Panią A. A) upłynęło pięć lat.

Jednocześnie, wyjaśniła Pani, że:

·   Po Pani zmarłej ciotce spadkobiercami były: Pani oraz Pani D. D (Pani córka).

·   W skład masy spadkowej wchodziły:

‒    działka numer: II, I - o łącznym obszarze: 0,5616 ha,

‒    nieruchomość wspólna (droga) - numer działki: III - o powierzchni: 0,0300 ha.

·   Pani udział w masie spadkowej wynosił ½ całości.

·   25 maja 2022 r. aktem notarialnym repertorium A numer: (...) Pani D. D zrzekła się swojego udziału w całości masy spadkowej na rzecz Pani.

·   Dział spadku nie obejmował spłat i dopłat.

·   Nie przekroczyła Pani wartości udziału w masie spadkowej.

·   Dziedziczenie po Pani ciotce (Pani A. A) odbyło się wyłącznie na mocy testamentu.

Natomiast w uzupełnieniu wniosku złożonym 1 lipca 2026 r. – odpowiadając na pytania:

·   Jakie były postanowienia aktu notarialnego repertorium A numer: (...) z 25 maja 2022 r. w przedmiocie „zrzeczenia się udziału w całości masy spadkowej” przez Pani córkę na Pani rzecz? Co jest napisane w tym akcie notarialnym w tym zakresie? Proszę, żeby zacytowała Pani treść tego aktu/fragmenty tego aktu notarialnego dotyczące „zrzeczenia się udziału w całości masy spadkowej” przez Pani córkę na Pani rzecz.

Postanowienia aktu notarialnego repertorium A numer: (...):

•   § 7. 1. E. E oświadcza, że spadek po swojej ciotce A. A, jako powołana do dziedziczenia na podstawie testamentu przyjmuje z dobrodziejstwem inwentarza.

•   2. D. D oświadcza, że spadek po swojej krewnej A. A, jako powołana do dziedziczenia na podstawie testamentu odrzuca.

•   § 8 Stawiające oświadczają, że wobec przyjęcia spadku po A. A przypadającego na podstawie testamentu przez E. E oraz odrzucenia spadku przypadającego z tego testamentu po A. A przez D. D, spadkobiercą testamentowym po A. A zgodnie z art. 965 k.c. jest w całości E. E.

• Jakie były postanowienia poświadczenia dziedziczenia zawarte w akcie notarialnym repertorium (...) z 25 maja 2022 r.? Proszę, żeby zacytowała Pani treść tego aktu/fragmenty tego aktu notarialnego dotyczące w dziedziczenia/spadkobrania po Pani zmarłej ciotce.

Akt poświadczenia dziedziczenia repertorium (...): Spadek po A. A ((...)), (...), zmarłej dnia 06 stycznia 2022 roku w miejscowości V, mającej w chwili śmierci miejsce zwykłego pobytu w miejscowości V, na podstawie testamentu notarialnego, (...), sporządzonego dnia 08 października 1999 roku przed (...), nabyła z dobrodziejstwem inwentarza bratanica spadkodawcy E. E, córka (...).

·   Czy poza aktami notarialnymi z 25 maja 2022 r.: repertorium A numer: (...), repertorium (...), w przedmiocie dziedziczenia/spadkobrania po Pani zmarłej ciotce sporządzone zostały z inicjatywy Pani lub Pani córki inne akty notarialne? Jeśli tak – proszę żeby Pani podała ich zakres oraz zacytowała ich postanowienia.

Poza aktami notarialnymi z 25 maja 2022 r repertorium A nr: (...), repertorium (...) w przedmiocie dziedziczenia/spadkobrania po zmarłej ciotce nie zostały sporządzone inne akty notarialne.

·   Czy w przedmiocie dziedziczenia/spadkobrania po Pani zmarłej ciotce jakikolwiek sąd wydał postanowienie lub wyrok? Jeśli tak – proszę żeby Pani podała co (konkretnie) sąd orzekł

W przedmiocie dziedziczenia/spadkobrania nie było jakiegokolwiek wyroku lub postanowienia sądu.

Pytanie zadane w uzupełnieniach wniosku

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości powoduje powstanie po Pani stronie obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku

W Pani ocenie - sprzedaż nieruchomości nie powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z wyżej wskazanych regulacji wynika więc, że odpłatne zbycie nieruchomości (lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy) stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:

·      następuje przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, i

·      nie jest dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej.

Z przedstawionych przez Panią okoliczności sprawy wynika m.in. to, że:

·   w latach sześćdziesiątych Pani ciotka - otrzymała nieruchomość od swojej matki,

·   aktem notarialnym z 19 lipca 2018 r. - Pani ciotka umową dożywocia przekazała wyżej wskazaną nieruchomość Panu C C (w zamian za zobowiązanie dożywotniego utrzymania, przyjęcia jako domownika, dostarczanie Jej wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału oraz zapewnienie pomocy i pielęgnowania w chorobie),

·   26 sierpnia 2020 r. wyrokiem Sądu umowa o dożywocie została rozwiązana.

Wskazała Pani również, że tak naprawdę nieruchomość (cały czas) podczas trwania wyżej wskazanej umowy była w całkowitym władaniu Pani ciotki.

Stosownie do powyższego, uważa więc Pani, że Pani ciotka:

była nieprzerwanie od lat sześćdziesiątych właścicielem przedmiotowej nieruchomości, aż do Jej śmierci.

Z wyżej wskazanych powodów, wyjaśniam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości (lub tych praw), bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Co równie istotne, zgodnie z przepisami ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.):

·   art. 908 § 1 wyżej wskazanej ustawy:

Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

·   art. 910 § 1 wyżej wskazanej ustawy:

Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem nieruchomości prawem dożywocia. Do takiego obciążenia stosuje się odpowiednio przepisy o prawach rzeczowych ograniczonych.

Niewątpliwie umowa o dożywocie jest jedną z form zbycia nieruchomości (przeniesienia własności). Zgodnie z brzmieniem art. 908 Kodeksu cywilnego treść umowy o dożywocie polega na tym, że jedna ze stron przenosi na drugą własność nieruchomości, druga zaś zobowiązuje się - w zamian za to - do dożywotniego utrzymania zbywcy. Przeniesienie własności nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem tej nieruchomości prawem dożywocia, do którego to obciążenia stosuje się odpowiednio przepisy o prawach rzeczowych ograniczonych (art. 910 § 1 Kodeksu cywilnego).

Z istoty prawa dożywocia jako prawa do uzyskania przez dożywotnika dożywotniego utrzymania wynika, że zakres związanych z tym obowiązków nabywcy powinien sięgać tak daleko, aby uprawniony nie był zmuszony poszukiwać dodatkowo środków utrzymania z innych źródeł. Oznacza to, że w zamian za przeniesienie własności nieruchomości dożywotnik w ramach dożywotniego utrzymania otrzymuje określone świadczenia także o charakterze majątkowym mające zaspokoić jego potrzeby życiowe. W tym znaczeniu, zbycie nieruchomości w drodze dożywocia jest zbyciem na podstawie umowy nie tylko wzajemnej, ale także odpłatnej (ekwiwalentnej), przy którym otrzymywane przez dożywotnika (zbywcę lub osobę mu bliską) środki utrzymania stanowią odpłatę za zbytą nieruchomość.

Z kolei, odpłatne czynności prawne charakteryzują się tym, że każda ze stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową, niekoniecznie w postaci pieniężnej: mogą to być także świadczenia innego rodzaju (usługi, rzeczy, wierzytelności, inne prawa), byleby dały się określić w pieniądzu.

Dla ustalenia charakteru umowy o dożywocie istotne są również dalsze regulacje kodeksowe tej instytucji, a mianowicie art. 913 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

§ 1. Jeżeli z jakichkolwiek powodów wytworzą się między dożywotnikiem a zobowiązanym takie stosunki, że nie można wymagać od stron, żeby pozostawały nadal w bezpośredniej ze sobą styczności, sąd na żądanie jednej z nich zamieni wszystkie lub niektóre uprawnienia objęte treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę odpowiadającą wartości tych uprawnień.

§ 2. W wypadkach wyjątkowych sąd może na żądanie zobowiązanego lub dożywotnika, jeżeli dożywotnik jest zbywcą nieruchomości, rozwiązać umowę o dożywocie.

W wyjątkowych wypadkach sąd może więc rozwiązać umowę o dożywocie.

Powyższe potwierdza zatem odpłatność umów o dożywocie, bowiem jeżeli z jakichkolwiek powodów wytworzą się między dożywotnikiem a zobowiązanym takie stosunki, że nie można wymagać od stron, żeby pozostawały nadal w bezpośredniej ze sobą styczności, sąd na żądanie jednej z nich zamieni wszystkie lub niektóre uprawnienia objęte treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę odpowiadającą wartości tych uprawnień lub rozwiąże umowę o dożywocie.

Skoro zawarcie umowy o dożywocie powoduje przeniesienie własności nieruchomości z jednoczesnym obciążeniem nieruchomości prawem dożywocia, to niewątpliwie w takim przypadku dochodzi do zbycia nieruchomości. Z takim samym skutkiem mamy do czynienia w sytuacji odwrotnej, tzn. gdy następuje rozwiązanie umowy o dożywocie - wówczas z jednej strony następuje przeniesienie własności nieruchomości z powrotem na dożywotnika, a z drugiej - ma miejsce wygaśnięcie prawa dożywocia. Rozwiązanie umowy rodzi więc skutek rzeczowy w postaci przeniesienia własności nieruchomości na dożywotnika, co niewątpliwie należy potraktować jako nabycie przez niego nieruchomości.

To z kolei oznacza, że termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca roku, w którym doszło do rozwiązania umowy o dożywocie i przeniesienia prawa własności nieruchomości na dożywotnika. Z tym dniem następuje bowiem ponowne nabycie przez niego własności nieruchomości.

Ze złożonego przez Panią wniosku (i jego uzupełnień) wynika, że:

·   w skład masy spadkowej wchodziły:

o  działka numer: II, I, o łącznym obszarze: 0,5616 ha,

o  nieruchomość wspólna (droga) działka numer: III, o powierzchni: 0,0300 ha.

·   Pani ciotka zmarła 6 lutego 2022 r.

·   spadkobiercami były: Pani i Pani córka,

Co jednak ważne:

·   w przedmiocie dziedziczenia/spadkobrania po zmarłej ciotce - Poza aktami notarialnymi z 25 maja 2022 r repertorium A numer: (...) i repertorium (...) nie zostały sporządzone inne akty notarialne/nie było jakiegokolwiek wyroku lub postanowienia sądu,

·   z postanowień aktu notarialnego:

o  repertorium A numer: (...) wynika m.in., że:

Stawiające oświadczają, że wobec przyjęcia spadku po A. A przypadającego na podstawie testamentu przez E. E oraz odrzucenia spadku przypadającego z tego testamentu po A. A przez D. D, spadkobiercą testamentowym po A. A zgodnie z art. 965 k.c. jest w całości E. E,

o  repertorium (...): wynika m.in., że:

Spadek po A. A (…), na podstawie testamentu notarialnego nabyła z dobrodziejstwem inwentarza bratanica spadkodawcy E. E (…), w całości.

·   30 stycznia 2026 r. nieruchomość została przez Panią sprzedana (przedmiot Pani stanowi nieruchomość (działka numer: I składająca się z budynku mieszkalnego wraz z działką)

Odpowiedź na zadane przez Panią pytanie wymaga więc przytoczenia:

·   art. 10 ust 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w którym wskazano, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

·   oraz następujących regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym:

o  art. 1025 § 1 tej ustawy:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

o  art. 1012 tej ustawy:

Spadkobierca może bądź przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste), bądź przyjąć spadek z ograniczeniem tej odpowiedzialności (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza), bądź też spadek odrzucić.

o  art. 1020 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia, tak jakby nie dożył otwarcia spadku.

Zatem, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia, potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Natomiast, odrzucenie spadku przez spadkobiercę oznacza, że spadkobierca go nie nabył.

Opierając się na podanych przez Panią informacjach, stwierdzam więc, że w podanych przez Panią okolicznościach sprawy, nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż przez Panią działki numer: I (składającej się z budynku mieszkalnego wraz z działką) nie stanowi dla Pani źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Transakcja ta jest wolna od konieczności zapłaty przez Panią podatku dochodowego z tego tytułu, z uwagi na upływ (ponad) pięciu lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do: „nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę” (tzn. od rozwiązania umowy o dożywocie i przeniesienia prawa własności nieruchomości na dożywotnika (Pani ciotkę)).

Pani stanowisko, z którego wynika, że:

(…) sprzedaż nieruchomości nie powoduje powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

- uznaję zatem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Końcowo zaznaczam, że:

·  przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytania,

·   procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów, niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku,

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2026 r. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.