Interpretacja 0115-KDIT3.4011.343.2026.4.AWO

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest:

·      prawidłowe - w zakresie pytania numer: 2,

·      nieprawidłowe - w zakresie pytania numer: 1.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 13 maja 2026 r. (wpływ 13 maja 2026 r.), 22 maja 2026 r. (wpływ 22 maja 2026 r.) oraz 9 czerwca 2026 r. (wpływ 9 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

25 października 2019 r. Pana ojciec nabył nieruchomość mieszkalną położoną w Polsce na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego. 17 listopada 2023 r. nieruchomość została przekazana na Pana rzecz w drodze darowizny. Następnie, 16 kwietnia 2025 r. przekazał Pan tę nieruchomość z powrotem Pana ojcu, również w drodze darowizny, w związku z Jego zamiarem zamieszkania w tej nieruchomości. Obecnie planowane jest ponowne przekazanie tej nieruchomości na Pana rzecz w drodze darowizny, a następnie jej sprzedaż.

Jest Pan rezydentem podatkowym w Norwegii i na stałe Pan tam mieszka. Środki uzyskane ze sprzedaży zamierza Pan przeznaczyć w całości na własne cele mieszkaniowe, tj. na spłatę kredytu hipotecznego dotyczącego nieruchomości położonej w Norwegii, w której realizuje Pan własne cele mieszkaniowe lub na zakup innej nieruchomości mieszkalnej. Norwegia należy do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Darowizny pomiędzy Panem a Pana ojcem były dokonywane z przyczyn rodzinnych i życiowych, a nie w celu uzyskania korzyści podatkowych.

W uzupełnieniu wniosku złożonym 13 maja 2026 r. - doprecyzował Pan, że:

·      Nieruchomość mieszkalna, którą otrzyma Pan od ojca w drodze darowizny, stanowi lokal mieszkalny położony we A., przy ul. B. Lokal ma powierzchnię około 50 m².

·      Przybliżona data zawarcia umowy darowizny nieruchomości mieszkalnej to trzeci kwartał 2026 r.

·      Zamierza Pan sprzedać przedmiotową nieruchomość prawdopodobnie jeszcze w 2026 r.

·      W okresie od 17 listopada 2023 r. do 16 kwietnia 2025 r. nieruchomość nie była przez Pana wykorzystywana. W lokalu mieszkał Pana ojciec.

·      W okresie od otrzymania nieruchomości w drodze planowanej umowy darowizny do dnia jej sprzedaży nieruchomość nie będzie przez Pana wykorzystywana i będzie pozostawała niezamieszkana.

·      Zbycie nieruchomości mieszkalnej nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.

·      Za środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zamierza Pan nabyć lokal mieszkalny lub przeznaczyć je na spłatę kredytu hipotecznego dotyczącego nieruchomości mieszkalnej służącej realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych.

·      Nieruchomość mieszkalna, której dotyczy kredyt hipoteczny oraz realizacja własnych celów mieszkaniowych, położona jest w Norwegii.

·      Nieruchomość mieszkalna położona w Norwegii jest i będzie wykorzystywana do realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych. Zamieszkuje w niej Pan wraz z żoną.

Powyższe stanowi Pana odpowiedź na pytanie:

W jaki sposób będzie wykorzystywana „nieruchomość mieszkalna”, którą zamierza Pan nabyć?

·      Tak, jest Pan współwłaścicielem nieruchomości mieszkalnej, o której mowa powyżej, i pozostanie jej współwłaścicielem w okresie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości otrzymanej w drodze darowizny.

Powyższe stanowi Pana odpowiedź na pytanie:

Czy stanie się Pan właścicielem lub współwłaścicielem „nieruchomości mieszkalnej”, o której mowa wyżej, w okresie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym doszło do sprzedaży przez Pana nieruchomości otrzymanej w drodze umowy darowizny?

·     Kredyt hipoteczny, który zamierza Pan spłacić środkami uzyskanymi ze sprzedaży nieruchomości, został zaciągnięty 13 października 2020 r.

·     Kredyt hipoteczny został udzielony przez bank X z siedzibą w Norwegii.

·      Jest Pan współkredytobiorcą kredytu hipotecznego wraz z Pana żoną.

·      Zgodnie z Pana wiedzą ,współkredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaciągnięte zobowiązanie wynikające z umowy kredytu hipotecznego.

·      Nieruchomość położona w Norwegii, której dotyczy kredyt hipoteczny, stanowi lokal mieszkalny służący realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych.

W uzupełnieniu wniosku z 22 maja 2026 r., odpowiadając na pytanie:

Kiedy (w jakiej dacie) nabył Pan prawo własności (udział we współwłasności) wskazanej wyżej nieruchomości mieszkalnej?

- podał Pan, że prawo współwłasności nieruchomości mieszkalnej położonej w Norwegii nabył Pan na podstawie umowy zawartej 23 października 2020 r. Przejęcie nieruchomości nastąpiło zaś 4 stycznia 2021 r.

Ponadto, wspomniał Pan również, że:

·      Nieruchomość mieszkalna, której dotyczy kredyt hipoteczny oraz realizacja Pana własnych celów mieszkaniowych, jest położona w Norwegii.

·      Nieruchomość mieszkalna położona w Norwegii jest i będzie wykorzystywana do realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych.

·      Zamieszkuje w niej Pan wraz z żoną.

·      Jest Pan współwłaścicielem tej nieruchomości mieszkalnej i pozostanie jej współwłaścicielem w okresie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym nastąpi sprzedaż nieruchomości otrzymanej przez Pana w drodze darowizny.

Natomiast, w uzupełnieniu z 9 czerwca 2026 r. wyjaśnił Pan, że środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej położonej we A., zamierza Pan w całości przeznaczyć na częściową lub całkowitą spłatę (nadpłatę) kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości mieszkalnej położonej w Norwegii, (...).

Przez użyte we wniosku sformułowanie dotyczące możliwości „zakupu innej nieruchomości mieszkalnej” nie miał Pan na myśli konkretnej nieruchomości. Na dzień składania wniosku nie planuje Pan nabycia innej nieruchomości mieszkalnej. Pana zamiarem jest przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości położonej we A. na spłatę kredytu hipotecznego dotyczącego nieruchomości mieszkalnej położonej w Norwegii, której jest Pan współwłaścicielem wraz z żoną oraz współkredytobiorcą kredytu hipotecznego. Nieruchomość ta służy realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych i zamieszkuje w niej Pan wraz z żoną.

Mając na względzie wyjaśnienia zawarte w uzupełnieniu z 9 czerwca 2026 r. przyjmuję, że Pana intencją jest uzyskanie odpowiedzi na pytania:

1)  Czy w opisanej sytuacji, w przypadku nabycia przez Pana nieruchomości w drodze darowizny od Pana ojca, który pierwotnie nabył tę nieruchomość 25 października 2019 r., okres pięciu lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości przez Pana ojca, czy od momentu jej nabycia przez Pana?

2)  Czy w przypadku sprzedaży przez Pana nieruchomości przed upływem tego okresu, przeznaczenie całości uzyskanych środków na własne cele mieszkaniowe w Norwegii (państwo należące do EOG), na spłatę kredytu hipotecznego, uprawnia Pana do skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, w przypadku nabycia przez Pana nieruchomości w drodze darowizny od Pana ojca, okres pięciu lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powinien być liczony od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości przez Pana ojca - 25 października 2019 r.

W Pana ocenie, kolejne przeniesienia własności w drodze darowizny pomiędzy najbliższymi członkami rodziny nie zmieniają charakteru nabycia tej nieruchomości, a ich celem były wyłącznie względy rodzinne i życiowe, niezwiązane z osiągnięciem korzyści podatkowych.

Natomiast, w przypadku uznania, że sprzedaż nieruchomości następuje przed upływem okresu pięciu lat [o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – przypis organu], przeznaczenie całości uzyskanych środków na własne cele mieszkaniowe w Norwegii, będącej członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego, w tym na spłatę kredytu hipotecznego lub zakup nieruchomości mieszkalnej [kwestia dotycząca zakupu nieruchomości mieszkalnej została wyjaśniona w uzupełnieniu wniosku złożonym 9 czerwca 2026 r. – przypis organu], uprawnia Pana do skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

·      prawidłowe - w zakresie pytania numer: 2,

·      nieprawidłowe - w zakresie pytania numer: 1.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast, art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a podanej ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika m.in., że:

·      jest Pan rezydentem podatkowym w Norwegii i na stałe Pan tam mieszka,

·      zamierza Pan sprzedać - położoną w Polsce - nieruchomość.

Zatem, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy zawarte w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Konwencji, podpisanych w Warszawie 9 września 2009 r. (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 134, poz. 899) zmienionej Protokołem między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii, podpisanym w Oslo 5 lipca 2012 r. (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 680) i zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Norwegię dnia 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja”)

Na podstawie art. 6 ust. 1 i 2 tej Konwencji:

1. Dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając w to dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się Państwie może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

2. Określenie ,,majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na którego terytorium dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego (włączając w to żywy inwentarz oraz wyposażenie używane w gospodarstwach rolnych i leśnych), prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące własności ziemi, prawo użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zmiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji, złoża mineralne, źródła i inne zasoby naturalne; statki morskie i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Konwencji:

Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 niniejszej Konwencji i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Użyty w Konwencji zwrot „mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie” oznacza, że o tym, czy zyski będą tam opodatkowane, zdecyduje już wyłącznie dane państwo, którego prawa taki zapis dotyczy i które z prawa do opodatkowania takich zysków może zrezygnować. Określenie „mogą być opodatkowane” nigdy nie zezwala podatnikowi na wybór miejsca opodatkowania, lecz daje możliwość opodatkowania zysków danemu państwu, gdy jego wewnętrzne prawo przewiduje takie opodatkowanie, czyli jest to przywilej danego państwa, a nie podatnika. Równocześnie powyższe oznacza brak wyłączności do opodatkowania przez państwo, w którym położony jest majątek nieruchomy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy

–    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśniam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Artykuł 155 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi bowiem, że:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zatem pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości lub praw majątkowych następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.

Zgodnie natomiast z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.

Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie, sprzedaż przez Pana lokalu mieszkalnego „prawdopodobnie jeszcze w 2026 r.” będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest zatem ustalenie, czy odpłatne zbycie tej nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie przez Pana.

Zauważam, że cel darowizny, nawet jeśli dotyczył on:

(…) względów rodzinnych i życiowych, niezwiązanych z osiągnięciem korzyści podatkowych

- nie ma znaczenia dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Z wyżej wskazanych powodów, nie mogę się więc zgodzić z Pana twierdzeniem, że:

(…) kolejne przeniesienia własności w drodze darowizny pomiędzy najbliższymi członkami rodziny nie zmieniają charakteru nabycia tej nieruchomości

Skoro, jak wynika z treści złożonego przez Pana wniosku:

·      przybliżona data zawarcia umowy darowizny nieruchomości mieszkalnej to trzeci kwartał 2026 r.,

·      zamierza Pan sprzedać przedmiotową nieruchomość prawdopodobnie jeszcze w 2026 r.,

·      zbycie nieruchomości mieszkalnej nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej

- to sprzedaż tego lokalu mieszkalnego - w opisanych przez Pana okolicznościach – nastąpi przed upływem okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odpowiadając więc na pierwsze z Pana pytań, stwierdzam, że wskazana wyżej transakcja skutkować będzie powstaniem po Pana stronie obowiązku podatkowego na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zaznaczam jednak, że zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 wskazanej wyżej ustawy:

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub

2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Artykuł 30e ust. 7 cytowanej ustawy precyzuje natomiast, że:

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie.

Stosownie do wyjaśnień zawartych w uzupełnieniu wniosku z 9 czerwca 2026 r. - chce się Pan dowiedzieć (zakres Pana pytania numer: 2): czy przeznaczenie całości uzyskanych środków na własne cele mieszkaniowe w Norwegii (państwo należące do EOG), na spłatę kredytu hipotecznego, uprawnia Pana do skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zauważam więc, że w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:

dochód zwolniony = D × W/P

gdzie:

D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.

W opisanej przez Pana sprawie, istotne znaczenie ma również fakt, że przedmiotowe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.

Przy czym warunkiem skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest wydatkowanie na cele mieszkaniowe konkretnych pieniędzy, lecz równowartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub prawa majątkowego.

Zatem, wyłącznie w sytuacji, w której cała wartość przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości/wskazanych praw majątkowych zostanie w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe, to uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesądza, że:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,

e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

–    położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

W świetle natomiast art. 21 ust. 25 pkt 2 tej ustawy:

Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

a)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,

b)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,

c)  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b

–    w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 25 ust. 28 cytowanej ustawy:

Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1)  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub

2)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

–    przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Zgodnie natomiast z:

·      art. 21 ust. 29 wskazanej wyżej ustawy:

W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.

·      art. 21 ust. 30 wskazanej wyżej ustawy:

Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Z istoty rozwiązania zawartego w cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika więc, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - nie później niż w okresie trzech lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym zostało ono dokonane - na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy cele mieszkaniowe. Katalog tych celów ma charakter zamknięty. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia.

We wniosku (i jego uzupełnieniach), podał Pan m.in., że:

·      środki uzyskane ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej położonej we A., zamierza Pan w całości przeznaczyć na częściową lub całkowitą spłatę (nadpłatę) kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nieruchomości mieszkalnej położonej w Norwegii,

·      nieruchomość położona w Norwegii, której dotyczy kredyt hipoteczny, stanowi lokal mieszkalny służący realizacji Pana własnych celów mieszkaniowych,

·      kredyt hipoteczny:

–    został zaciągnięty 13 października 2020 r.,

–    został udzielony przez bank X z siedzibą w Norwegii,

·      jest Pan współkredytobiorcą kredytu hipotecznego wraz z żoną,

·      zgodnie z Pana wiedzą współkredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zaciągnięte zobowiązanie wynikające z umowy kredytu hipotecznego,

·      prawo współwłasności nieruchomości mieszkalnej położonej w Norwegii nabył Pan na podstawie umowy zawartej 23 października 2020 r. Przejęcie nieruchomości nastąpiło zaś 4 stycznia 2021 r.

Stwierdzam zatem, że przeznaczenie równowartości przychodu (w całości lub w części) uzyskanego ze sprzedaży położonego w Polsce mieszkania na spłatę opisanego we wniosku kredytu, zaciągniętego na zakup mieszkania położonego w Norwegii, wypełnia - wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - warunki.

W konsekwencji, jest Pan uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z powyższych względów, Pana stanowisko jest:

·      prawidłowe - w zakresie pytania numer: 2,

·      nieprawidłowe - w zakresie pytania numer: 1.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo zaznaczam, że:

·      przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,

·      procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla wyżej wskazanych trybów postępowań. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z wyżej wskazanych powodów niniejszej odpowiedzi udzieliłem wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2026 r. 143 ze zm., dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.