Interpretacja 0115-KDIT3.4011.348.2026.1.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 31 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziału w nieruchomości.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.  Zainteresowany będący stroną postępowania:

A. B., (...), (...)

2.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

C. D., (...), (...)

3.  Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

E. F., (...), (...)

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy wraz z ich siostrą G. H. są współwłaścicielami (każdy w udziale ¼) nieruchomości położonej w X przy ul. (...), składającej się z działek nr 1/3, 3/1 i 4/5 (KW nr (...)). Wszystkie te 3 działki widnieją w jednej księdze wieczystej. W ramach wyjaśnienia wskazuję, że KW o nr (...) została założona 9 grudnia 2025 r. w celu uporządkowania spraw wieczystoksięgowych. Wcześniej ww. 3 działki widniały w KW nr (...).

Prawo własności nieruchomości zostało nabyte po zmarłym 13 grudnia 2021 r. bracie Wnioskodawców – I. B. na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z 7 kwietnia 2022 r. Każdy z czworga rodzeństwa otrzymał udział ¼ w spadku.

Z kolei zmarły I. B. nabył prawo własności nieruchomości w ten sposób, że nieruchomość stanowiła pierwotnie majątek odrębny ojca całego rodzeństwa – J. B.

J. B. (ojciec Wnioskodawców) otrzymał nieruchomość od jego ojca K. B. (tj. dziadka Wnioskodawców) na podstawie umowy darowizny z 9 sierpnia 1954 r. Rep (...). W treści umowy darowizny znajduje się jedynie zapis, że darowizna obejmuje „nieruchomość Y karta 1” oraz „nieruchomość Y karta 2, parcela numer (...)”. Łączna powierzchnia darowanej nieruchomości wynosiła 24,7588 ha.

Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w X (...) Wydział Cywilny z 16 września 1992 r. o sygn. akt (...), spadek po J. B. nabyli:

·      w udziale 5/20 - żona L. B. (matka Wnioskodawców),

·      w udziale 3/20- każdy z piątki dzieci, tj. G. H., A. B., E. F., C. D. oraz I. B.

W ww. postanowieniu wskazano jedynie, że do spadku należy „gospodarstwo rolne o powierzchni 24,75 ha zlokalizowane w Y, dla którego SR w X prowadzi księgę wieczystą kw. (...)”.

Wnioskodawcy zwracają uwagę, że powierzchnia odziedziczonej nieruchomości jest w pełni zgodna z powierzchnią nieruchomości, którą K. B. otrzymał w darowiźnie od ojca. Spadkobiercy nigdy nie przeprowadzili działu spadku, a więc każdy z nich posiadał stosowny udział w całości nieruchomości.

Jak wyżej wskazano, po śmierci K. B. w 1992 r., jego żona L. B. otrzymała udział 5/20 w spadku, a piątka dzieci udziały po 3/20 w spadku każdy.

Następnie na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości z 10 sierpnia 1995 r. (Rep (...)) dzieci K. (poza I.) dokonały na rzecz M. N. sprzedaży przysługujących im w wyniku dziedziczenia po K. B. udziałów (każdy 3/20). W umowie nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży została oznaczona jako nieruchomość obejmująca działki nr 4 obszaru 1 4.98.02 ha, nr 1 obszaru 7.37.24 ha, nr 3 obszaru 0.26.86 ha, nr 2 obszaru 0.67.34 ha, nr 7 obszaru 1.400 m², nr 5 obszaru 1.28.00 ha i nr 6 obszaru 2.800 m² - łączny obszar 24.99.46 ha. M. N. nabył udział wynoszący 12/20 w ww. działkach w wyniku zawartej umowy sprzedaży.

W konsekwencji powyższego w 1995 r. udział 12/20 w nieruchomości posiadał M. N., udział 3/20 A. B., a udział 5/20 L. B..

Dodatkowo, na mocy umowy dożywocia z 24 maja 2006 r. I. B. nabył dodatkowo udział 5/20 przysługujący dotychczas matce L. B., w konsekwencji czego od 2006 r. I. przysługiwał udział 8/20 w nieruchomości.

W umowie dożywocia nieruchomość została oznaczona jako nieruchomość obejmująca działki nr 4 obszaru 14.98.02 ha, nr 1 obszaru 7.37.24 ha, nr 3 obszaru 0.26.86 ha, nr 2 obszaru 0.67.34 ha, nr 7 obszaru 0.14.00 ha, nr 5 obszaru 1.28.00 ha oraz 6 obszaru 0.28.00 ha, dla której prowadzona była KW nr (...). W umowie dożywocia nie wskazano żadnej szacunkowej wartości nieruchomości na tamten moment.

Ostatecznie więc w 2006 r. I. B. posiadał udział 8/20 w nieruchomości, a drugi współwłaściciel (M. N.) posiadał udział 12/20.

Następnie ugodą sądową zawartą przed Sądem Rejonowym (...) w X z 15 lutego 2021 r. (prawomocność 23 lutego 2021 r.) I. B. zniósł wraz z dotychczasowym drugim współwłaścicielem – M. N. współwłasność wszystkich działek składających się na nieruchomość, tj. nr 1/2, 2, 3, 4/1, 4/2, 5/1, 5/2, 6/1, 6/2, 7/1, 7/2. Łączna wartość wszystkich działek została ustalona w ugodzie na 1 760 000 zł. Powierzchnia wszystkich działek została określona na 22,7765 ha.

Zgodnie z treścią ugody z 15 lutego 2021 r. o sygn. akt (...) w przedmiocie zniesienia współwłasności działki nr 1/2, 2, 3, 4/1, 4/2, 5/1, 5/2, 6/1, 6/2, 7/1, 7/2 o łącznej powierzchni 22,7765 ha składały się na nieruchomość położoną w X oraz Gminie Q.

Na moment zawierania ugody dla nieruchomości, a więc wszystkich ww. działek była prowadzona jedna księga wieczysta o nr (...). W wyniku ww. ugody I. dostał na wyłączną własność działki 1/3, 3/1, 4/5 (położone w X) oraz nr 6/1, 6/2, 7/1 oraz 7/2 (położone w Q) – ich łączna wartość została oszacowana w ugodzie na 704 000 zł, a powierzchnia działek na 8,8379 ha.

Z kolei drugi dotychczasowy właściciel otrzymał na podstawie ugody na wyłączną własność działki 1/4, nr 2, nr 3/2 i nr 4/6 oraz działki 4/2, 5/1 i 5/2, których łączna wartość została oszacowana w ugodzie na 1 056 000 zł, a powierzchnia na 13,9386 ha.

W ugodzie żadna ze stron nie zobowiązała się do jakichkolwiek dopłat ani spłat.

W ramach wyjaśnienia Wnioskodawcy wskazują też, że zmiana powierzchni nieruchomości z 24,75 ha do 22,77 ha, którą wskazano w ugodzie wynika z faktu, że ok 2 ha zostały przejęte od rodziny Wnioskodawców w związku z przedsięwzięciem dot. (...) związanym z wydarzeniem (...).

Obecnie Wnioskodawcy zamierzają sprzedać odziedziczoną nieruchomość przy ul. (...) w X tj. składającą się obecnie z działek nr 1/3, 3/1 i 4/5, ale na moment złożenia niniejszego wniosku nie została jeszcze zawarta umowa sprzedaży, a więc wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego. Nie jest jeszcze znana data sprzedaży, Wnioskodawcy chcą najpierw uzyskać interpretację podatkową.

Poniżej Wnioskodawcy wyjaśniają także zmiany w numeracjach działek, tj. jak z działek wskazanych w ugodzie o zniesienie współwłasności w 2021 r., tj. nr 1/2, 2, 3, 4/1, 4/2, 5/1, 5/2, 6/1, 6/2, 7/1, 7/2 obecnie istnieją działki o nowych numerach tj. nr 6/4, 7/4, 1/3, 3/1 i 4/5.

Zgodnie z mapą wykonaną przez biegłego w zakresie geodezji, zawierającą plan podziału, dołączoną do ugody w przedmiocie zniesienia współwłasności z 2021 r.:

·      z działki nr 3 o pow. 0,2699 ha powstały działki 3/1 o pow. 0,1606 ha (dla I. B) i 3/2 o pow. 0,1093 (dla M. N.);

·      z działki 1/2 o pow. 7,1981 ha powstały działki 1/3 o pow. 5,1032 ha (dla I. B.) i 1/4 o pow. 2,0949 ha (dla M. N.);

·      z działki 4/1 o pow. 5,5408 ha oraz 4/2 o pow. 7,4010- po podziale została działka 4/2 o tej samej powierzchni (dla M. N), a działka 4/1 została podzielona na działkę 4/5 o pow. 3,1752 ha (dla I. B.) oraz działkę nr 4/6 o pow. 2,3656 ha (dla M. N.).

Obecnie nie ma działek 6/2 oraz 7/2, a wynika to z tego, że zostały one podzielone decyzją Starosty (...) odpowiednio na działki 6/3 i 6/4 oraz 7/3 i 7/4.

Wnioskodawcy nie są w stanie podać wartości konkretnych działek na tamten moment, gdyż w ugodzie o zniesieniu współwłasności biegły oszacował jedynie łączną wartość wszystkich działek przed zniesieniem współwłasności (1 760 000 zł) oraz łączną wartość działek przypadających w wyniku podziału każdemu z dotychczasowych współwłaścicieli.

I. B. w wyniku podziału otrzymał poza działkami 1/3, 3/1, 4/5 (położone w X), których dotyczy niniejszy wniosek również działki nr 6/1, 6/2, 7/1 oraz 7/2 (położone obecnie w Q), a więc Wnioskodawcom znana jest tylko łączna wartość wszystkich ww. działek po zniesieniu współwłasności wynosząca 704 000 zł.

Nieruchomość nabyta przez Wnioskodawców składająca się obecnie z działek nr 1/3,3/1 oraz 4/5 jest tą samą nieruchomością, którą ojciec Wnioskodawców otrzymał w 1954 r. w ramach darowizny od dziadka Wnioskodawczyni.

Istotny dla niniejszej sprawy jest fakt, że 1 stycznia 1973 r. na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 listopada 1972 r. w sprawie zmiany granic niektórych miast stanowiących powiaty (Dz. U. 1972.50.(...)) doszło do zmian administracyjnych Miasta X. Do lat 70 XX wieku cały obręb Y należał do powiatu (...), sąsiadującego z Gminą Miasta X. Dlatego właśnie w umowie darowizny z lat 50 XX wieku wpisano, że darowana nieruchomość znajduje się w Y, mając na uwadze, że chodzi o wieś Y w powiecie (...).

W wyniku wspomnianego podziału administracyjnego doszło do podziału Y na część, która pozostała w powiecie kartuskim oraz część, która został przyłączona do rozrastającej się Gminy Miasta X. W tej części przyłączonej do X znajdują się właśnie działki będące przedmiotem niniejszego wniosku, tj. działki noszące obecnie nr 1/3, 3/1 oraz 4/5.

Zgodnie z treścią (...) ww. rozporządzenia RM „(...)”.

Na podstawie (...) tego rozporządzenia szczegółowego określenia granic miast wymienionych w (...) miały dokonać w drodze zarządzeń prezydia właściwych miejscowo wojewódzkich rad narodowych. Wnioskodawcom udało się w internetowych zasobach Biblioteki Narodowej odnaleźć owe zarządzenie (...), którego fragment dotyczący Y: (...), przy czym prawdopodobnie przyjęto w nim inny sposób oznaczania nieruchomości w Y niż w umowie darowizny, gdyż w przeciwieństwie do umowy darowizny, zarządzenie posługuje się także pojęciem „karty mapy”, a nie tylko „karty” jak w umowie darowizny. Wedle wiedzy Wnioskodawców działka, która została przeniesiona z V do X nosiła ówcześnie nr 8, a działka o takim numerze została właśnie zgodnie z (...) zarządzenia przyłączona do X w 1973 r.

Ponownie Wnioskodawcy zwracają również uwagę, że na tożsamość działek wskazuje m.in. fakt, że powierzchnia odziedziczonej nieruchomości wskazana w postanowieniu Sądu Rejonowego w X (...) Wydział Cywilny z 16 września 1992 r. o sygn. akt (...) w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po ojcu Wnioskodawców jest w pełni zgodna z powierzchnią nieruchomości, którą K. B. otrzymał w darowiźnie od ojca w1954 r.

W ramach dodatkowego wyjaśnienia wskazuję, że ul. (...), przy której leżą działki w X bezpośrednio krzyżuje się z ul. (...), przy której leżą działki położone w Q. Podsumowując, na dzień dzisiejszy nieruchomość, której współwłaścicielami są Wnioskodawcy i która jest pokłosiem wszystkich wcześniej opisanych zdarzeń składa się z działek o nr: 1/3, 3/1, 4/5 (położone na terenie Gminy Miasta X, obręb (...) Y) oraz nr 6/1, 6/4, 7/1 oraz 7/4 (położone na terenie Gminy Q, powiat (...), obręb (...) Y).

Pytania

1)  Czy zbycie nieruchomości opisanej we wniosku w 2026 roku podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym?

2)  Czy za datę nabycia nieruchomości przez spadkodawcę należy uznać rok 1992 r i 2006 r. czy datę zniesienia współwłasność nieruchomości (2021 r.)?

Stanowisko Państwa w sprawie

Zdaniem Wnioskodawców:

·      W zakresie pytania pierwszego – zbycie nieruchomości opisanej we wniosku w 2026 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

·      W zakresie pytania drugiego – jako datę nabycia prawa własności nieruchomości przez spadkodawcę I. B. zgodnie z art. 10 ust 5 ustawy o PIT należy uznać 1992 r., tj. rok nabycia udziału 3/20 w spadku po ojcu oraz 2006 r., a więc rok nabycia przez spadkodawcę udziału 8/20 w nieruchomości w ramach umowy darowizny, a nie rok 2021 r., gdy dokonano zniesienia współwłasności, w konsekwencji czego upłynął już okres 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Wnioskodawcy zwracają uwagę, że siostra Wnioskodawców – G. H. będąca współwłaścicielką w udziale ¼ przedmiotowej nieruchomości również złożyła do KIS tożsamy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej i otrzymała pozytywną odpowiedź pismem z (...) 2026 r. (sygnatura (...)).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT źródłami przychodów są odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT - w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zdaniem Wnioskodawców jako datę nabycia prawa własności nieruchomości przez spadkodawcę I. B. zgodnie z art. 10 ust 5 ustawy o PIT należy uznać 1992 r., tj. rok nabycia udziału 3/20 w wyniku spadkobrania po ojcu oraz 2006 r., a więc rok nabycia przez spadkodawcę udziału 8/20 w nieruchomości w wyniku umowy dożywocia, a nie rok 2021 r., gdy dokonano zniesienia współwłasności i spadkodawca został wyłącznym właścicielem działek, które teraz Wnioskodawcy chcą sprzedać.

W świetle poniższych, dotychczas wydanych interpretacji indywidualnych w podobnych sprawach 2021 r., tj. rok zniesienia współwłasności należałoby traktować jako datę nabycia przez spadkodawcę tylko w sytuacji, gdyby w wyniku tego zniesienia współwłasności otrzymał coś więcej niż miał przed zniesieniem współwłasności:

Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla części nieruchomości - nabytej w drodze zniesienia współwłasności - datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności. We wniosku wskazał Pan, że wartość majątku otrzymanego w wyniku zniesienia współwłasności mieściła się w wartości majątku, jaki przysługiwał Panu przed zniesieniem współwłasności. Przy zniesieniu współwłasności nie było spłat ani dopłat. Podział był zgodny. Skoro - jak Pan wskazał - wartość nabytej przez Pana działki 2 powstałej w wyniku zniesienia współwłasności, nie przekraczała wartości udziału we współwłasności działki 1, który pierwotnie przysługiwał Panu na podstawie umowy sprzedaży, uznać należy, że - czynność zniesienia współwłasności nie stanowiła dla Pana nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, dla celów podatku dochodowego, bieg terminu pięcioletniego dla nieruchomości (działki 2 powstałej w wyniku podziału działki 1), nabytej w wyniku zniesienia współwłasności należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie na podstawie umowy sprzedaży działki 1, tj. od końca 2019 r.

(Pismo z dnia 12.06.2025 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP3- 2.4011.364.2025.2.BM, Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości po zniesieniu współwłasności,)

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat. Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Ponadto, należy wyjaśnić, że o tym, czy w wyniku zniesienia współwłasności doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Może się zdarzyć, że większą wartość będzie miała nieruchomość o mniejszej powierzchni. Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia współwłasności podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

(Pismo z dnia 22.05.2025 r., wydane przez: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0114-KDIP3-1.4011.369.2025.1.MZ, Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku,)

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, zmarły brat Wnioskodawców – I. B. przed zniesieniem współwłasności posiadał udział 8/20 w całości nieruchomości.

Jeśli całkowita powierzchnia nieruchomości wynosiła 22,7765 ha, to udział 8/20 (czyli 40%) w tym stanowił 9,11 ha – czyli nawet więcej niż I. B. dostał w wyniku zniesienia współwłasności, bo po zniesieniu otrzymał 8,8379 ha.

Przede wszystkim, skoro całkowita wartość nieruchomości została w ugodzie oszacowana na 1.760.000,00 zł to 40% z tego stanowi 704.000,00 zł – i dokładnie tyle spadkodawca dostał w wyniku zniesienia współwłasności.

Z powyższego wynika, że spadkodawca I. B. z wyniku zniesienia współwłasności nie nabył nic ponad swój dotychczasowy udział 8/20, a więc jako datę nabycia powinno uznać się 1992 r. i 2006 r., a nie 2021 r., w konsekwencji czego Wnioskodawcy sprzedając działki otrzymane w spadku nie powinni być zobowiązani do płatności podatku dochodowego, bo upłynął już okres ponad 5 lat od nabycia nieruchomości przez spadkodawcę.

Na marginesie wskazuję, że drugi współwłaściciel również w wyniku zawartej ugody nie nabył więcej niż posiadał przed zniesieniem współwłasności. Całkowita powierzchnia nieruchomości wynosiła 22,7765 ha, drugi współwłaściciel posiadał udział 12/20 (czyli 60%), co stanowi 13,66 ha.

Co prawda w wyniku zniesienia współwłasności dostał 13,9386 ha, więc jednak trochę więcej niż mu przysługiwało przed podziałem, ale jak wynika z wyżej przytoczonej interpretacji KIS decyduje porównanie wartości nieruchomości, a nie powierzchni, a wartość się zgadza, bo całkowita wartość nieruchomości została w ugodzie oszacowana na 1 760 000 zł, a 60% z tego stanowi 1 056 000 zł i tyle dokładnie otrzymał drugi współwłaściciel w wyniku zniesienia współwłasności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, a kwota uzyskana ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto powyższy przepis dotyczy odpłatnego zbycia, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w spadku

Z art. 10 ust. 5 cytowanej ustawy wynika, że:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie w drodze spadku”.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego (np. wyroki NSA z 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z 28 listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11, z 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120/11, z 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 625/13, z 29 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.

Dodatkowo należy zauważyć, że we wszystkich wymienionych wyżej przypadkach nieruchomości będące przedmiotem nabycia muszą stanowić część masy spadkowej.

Przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku, pięcioletni okres liczony będzie od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).

W świetle art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Stosownie do art. 924 tej ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast na mocy art. 925 Kodeksu cywilnego:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Państwa wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

·      Po śmierci ojca w 1992 r. Wnioskodawcy wraz z siostrą i matką nabyli udziały w nieruchomości położonej w Y. Wnioskodawcy wraz siostrą poza matką Wnioskodawców i ich bratem Panem I. B., zbyli swoje udziały na rzecz osoby trzeciej (Pana M. N.).

·      Brat Wnioskodawców Pan I. B. w 2006 r. zawarł z matką Wnioskodawców Panią L. B. umowę dożywocia, w wyniku której nabył jej udziały w opisanej we wniosku nieruchomości.

·      15 lutego 2021 r. brat Wnioskodawców I. B. zawarł ugodę sądową z Panem M. N., w wyniku której doszło do zniesienia współwłasności w opisanej we wniosku nieruchomości. W wyniku zniesienia współwłasność wartość nieruchomości przyznanej Panu I. B. na wyłączną własność nie przekroczyła wartości udziałów przysługujących mu przed zniesieniem współwłasności. W ugodzie żadna ze stron nie zobowiązała się do jakichkolwiek dopłat ani spłat.

·      13 grudnia 2021 r. zmarł Pan I. B. brat Wnioskodawców. Tym samym stali się oni wraz z siostrą w drodze spadku współwłaścicielami nieruchomości położonej w X przy ul. (...).

·      Nieruchomość nabyta przez Wnioskodawców w spadku po bracie jest tą samą nieruchomością, którą pierwotnie nabył ich ojciec w 1954 r. w ramach darowizny, a która położona była w Y. Zmiana oznaczenia miejsca położenia wynikała z mających mieć na przestrzeni lat zmian administracyjnych.

·      Obecnie Wnioskodawcy zamierzają dokonać odpłatnego zbycia przysługujących im udziałów w nieruchomości położonej w X przy ul. (...).

Wątpliwości Państwa budzi kwestia czy w opisanym stanie faktycznym:

·      odpłatne zbycie udziałów w opisanej we wniosku nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz

·      czy za datę nabycia nieruchomości przez spadkodawcę należy uznać rok 1992 i 2006 czy datę zniesienia współwłasności, tj. 2021 r.

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment ich nabycia przez spadkodawcę.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzują pojęcia „nabycie”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy, nie wskazują, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określają również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić to nabycie.

Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego.

Należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), a w szczególności do art. 908 § 1, który stanowi, że:

Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

Jak wynika z przywołanego przepisu, przez umowę o dożywocie właściciel nieruchomości zobowiązuje się przenieść jej własność na nabywcę, nabywca zaś zobowiązuje się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie, pomoc i pielęgnację. Umowa o dożywocie jest zatem umową zobowiązującą i wzajemną.

Nabywca nieruchomości, który staje się jej właścicielem z mocy umowy dożywocia, nie jest ograniczony mimo zobowiązań, jakie na siebie przyjął wobec dożywotnika, w rozporządzaniu nabytą nieruchomością. Może on zarówno dokonywać wszelkiego rodzaju obciążeń tej nieruchomości prawami rzeczowymi ograniczonymi, jak i zbyć tę nieruchomość osobie trzeciej. Na skutek zawarcia umowy dożywocia dochodzi do przeniesienia własności nieruchomości już w dacie zawarcia tej umowy. Z dniem podpisania aktu notarialnego dochodzi do nabycia nieruchomości.

Z kolei celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.

Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność polega na tym, że:

własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom.

Jak wynika z art. 211 i 212 ww. Kodeksu, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.

Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy.

Biorąc natomiast pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:

·      podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub

·      wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.

Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości lub prawa w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat.

Natomiast gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Zniesienie współwłasności jest bowiem formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości – nabytej w drodze zniesienia współwłasności – datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.

Jak Państwo wskazali w wyniku zniesienia współwłasność wartość nieruchomości przyznanej ich bratu na wyłączną własność nie przekroczyła wartości udziałów przysługujących mu przed zniesieniem współwłasności. W ugodzie żadna ze stron nie zobowiązała się do jakichkolwiek dopłat ani spłat.

Skoro zatem wartość nabytego przez Państwa brata udziału w nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności nie przekroczyła wartości udziału we współwłasności, który pierwotnie mu przysługiwał przed zniesieniem współwłasności, to dla celów podatku dochodowego, należy uznać, że do nabycia przez Państwa brata poszczególnych udziałów w opisanej we wniosku nieruchomości doszło w dwóch datach, tj.:

·      w 1992 r. w drodze spadku po śmierci ojca, oraz

·      w 2006 r. na podstawie zawartej z matką umowę dożywocia.

Tym samym pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do udziałów Wnioskodawców należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez ich spadkodawcę (Pana I. B.), tj. od końca 1992 r oraz od końca 2006 r.

Uwzględniając zatem powyższe, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku Państwa minął, bowiem – jak wynika z wniosku – od końca roku, w którym Pan I. B. (spadkodawca) nabył udziały w nieruchomości upłynęło pięć lat.

W konsekwencji, mające mieć miejsce odpłatne zbycie przez Państwa odziedziczonych udziałów w nieruchomości nie będzie stanowić dla nich źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, stanowisko Państwa uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A. B. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.