Interpretacja 0115-KDIT3.4011.382.2026.2.KP

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 28 maja 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Nieruchomość stanowiła majątek osobisty A. A oraz jej syna C. B, którzy posiadali udziały po 1/2 części. Nieruchomość nie była objęta wspólnością majątkową małżeńską.

Nieruchomość była w nieprzerwanym posiadaniu A. A od 1978 roku.

W dniu 26 czerwca 2022 r. zmarł C. B (kawaler, bezdzietny), a spadek po nim w całości nabyła jego matka A. A, która stała się jedynym właścicielem nieruchomości.

W dniu 4 czerwca 2023 r. zmarła A. A, a spadek po niej nabył jej mąż B. A.

W dniu 24 czerwca 2023 r. zmarł B. A - mąż A. A, a spadek po nim nabyły jego dzieci, w tym Wnioskodawca, po 1/3 części każde.

W związku z nabyciem spadku po B. A zostało dokonane zgłoszenie nabycia spadku na formularzu SD-Z2.

Następnie dokonano odpłatnego zbycia nieruchomości.

Uzupełnienie wniosku

W dniu 6 sierpnia 2025 r. dokonał Pan sprzedaży 1/3 udziału w nieruchomości położonej  w X przy ul. Y, stanowiącej majątek rodzinny. Pozostałe 2/3 udziału  w nieruchomości należące do Pana rodzeństwa zostało również tego samego dnia zbyte. Sprzedaż udziału nie została dokonana w ramach działalności gospodarczej.

Nieruchomość stanowiła rodzinną własność od 1968 r., kiedy to jej właścicielem został F. B. Po śmierci E. B - syna F. B, postanowieniem Sądu Rejonowego w X z dnia 19 grudnia 1977 r. - (...), współwłaścicielami 1/4 części tej nieruchomości zostali C. B (syn E. B) oraz A. A - primo voto B (żona E. B i matka C. B).

Po śmierci F. B, w 1978 r., którego jedynym spadkobiercą był jego wnuk C. B, udziały w nieruchomości należały do: C. B (7/8) oraz A. A (1/8).  Z chwilą śmierci C. B, w 2022 r., A. A stała się jedyną właścicielką całej nieruchomości. Po śmierci A. A, która zmarła 4 czerwca 2023 r., własność nieruchomości została objęta przez męża A. A, tj. Pana ojca B. A. Niestety, w tym samym roku, tj. 24 czerwca 2023 r., zmarł Pana ojciec B. A  i nieruchomość została odziedziczona przez trójkę jego dzieci, w tym w 1/3 części przez Pana.

Pytanie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy odpłatne zbycie Pana udziału w wysokości 1/3 w przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

W Pana ocenie, przychód uzyskany ze sprzedaży w dniu 6 sierpnia 2025 r. udziału w wysokości 1/3  w przedmiotowej nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie tego udziału nie stanowi źródła przychodu, o którym mowa w art. 10  ust. 1 pkt 8 lit. a) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm. - dalej: „ustawa o PIT”), ponieważ zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawców.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT, odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,  w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Na mocy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych [...], do ustawy o PIT wprowadzono art. 10 ust. 5. Przepis ten wprost stanowi:  W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W niniejszym stanie faktycznym mamy do czynienia z nieprzerwanym, rodzinnym ciągiem sukcesji spadkowej, a kluczowym zagadnieniem jest definicja pojęcia „spadkodawca” w przypadku dziedziczenia wielostopniowego.

Wykładnia językowa i celowościowa art. 10 ust. 5 ustawy o PIT prowadzi do wniosku, że pojęcie to należy odnosić do pierwszego spadkodawcy, który zapoczątkował nieprzerwany łańcuch dziedziczenia danej nieruchomości w kręgu rodziny pod warunkiem zachowania ciągłości sukcesji (brak innych tytułów nabycia niż spadek). Sztuczne zerwanie ciągłości i liczenie terminu 5 lat od końca roku śmierci bezpośredniego spadkodawcy (w tym przypadku Pana ojca, B. A, zmarłego w czerwcu 2023 r.) stałoby w sprzeczności z intencją ustawodawcy. Intencją tą było bowiem całkowite zwolnienie z opodatkowania zbywanego majątku wielopokoleniowej rodziny, jeśli był on w jej posiadaniu przez wymagany prawem okres. W niniejszym stanie faktycznym, pięcioletni okres posiadania nieruchomości przez spadkodawców, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, bezwzględnie upłynął przed dniem dokonania przez Pana sprzedaży w dniu 6 sierpnia 2025 r.

Powyższe stanowisko znajduje pełne odzwierciedlenie w wyrokach sądów administracyjnych, które odrzucają próby zawężania pojęcia „spadkodawcy” wyłącznie do osoby bezpośredniego zmarłego, wskazując na znaczenie historycznego momentu wejścia nieruchomości do majątku rodziny. Przykładowo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 marca 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 42/23 wyjaśnił: „W ocenie Sądu analiza literalna brzmienia art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. powinna być zastawiona z celem ustawowym zwolnienia oraz z wykładnią historyczną analogicznego przepisu w postaci art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f. Podkreślić należy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f. zbycie nieruchomości nabytej w drodze spadkobrania skutkowało brakiem opodatkowania dochodu uzyskanego z takiego zbycia na gruncie u.p.d.o.f. Obecnie zgodnie z art. 10 ust. 5 u.p.d.o.f. spadkobierca do 5-letniego okresu od nabycia lub wybudowania nieruchomości, których upływ skutkuje brakiem opodatkowania zbycia przedmiotowej nieruchomości może doliczyć okres od jej nabycia lub wybudowania przez spadkodawcę. Ustawodawca chcąc powrócić do historycznego wzoru zwolnienia, nie dostrzegł jednak, że owa zmieniona formuła doprowadza do niezamierzonych skutków prawnopodatkowych w niektórych stanach faktycznych”. Z tego względu Sąd ten uznał, że wykładnia językowa art. 10 ust. 5 ustawy  o PIT jest niezgodna z zasadą dostatecznej określoności przepisów prawa podatkowego i należy uwzględnić wykładnię celowościową, zgodnie z którą: „w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych  w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres,  o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę”, należy odczytywać w ten sposób, że okres 5 lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez wszystkich spadkodawców do których uprzednio należał przedmiotowy majątek”.

Podobnie można przeczytać w wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2024 r. sygn. III SA/Wa 1066/24.

Tej samej wykładni celowościowej dokonał WSA w Rzeszowie, który w wyroku z dnia 4 września 2025 r., sygn. akt I SA/Rz 224/25 orzekł: „nie powstanie przychód podatkowy ze względu na upływ  5-letniego okresu liczonego od daty nabycia nieruchomości przez wcześniejszych spadkodawców skarżącej, poprzedników prawnych jej ojca - bezpośredniego spadkodawcy. Wnioskodawczyni nabyła nieruchomości, które były własnością jej dziadków i w wyniku kolejnych dziedziczeń, następujących po sobie, poprzez jej stryja i jej ojca przeszły w ręce skarżącej. Uznać należy więc, że jako spadkobierca w ramach spadkobrania nabyła prawo w zakresie wliczenia okresu posiadania nieruchomości przez poprzednich spadkodawców”.

Kwestia dziedziczenia wielostopniowego i jego wpływu na zobowiązanie podatkowe przy sprzedaży odziedziczonej nieruchomości została rozstrzygnięta również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 607/24, który uznał: „W art. art. 10 ust. 5 pdf ustawodawca nie wprowadził - co wymaga podkreślenia - ograniczenia do jednego powiązania z bezpośrednim spadkobiercą. Wobec tego przyjąć należy, że stosownie do tego przepisu okres 5-ciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (lub wybudowanie) tej nieruchomości przez spadkodawcę - lege non distinguente - spadkodawcę, czyli także spadkodawcę spadkodawcy”.

Nie można w tym miejscu pominąć znaczenia przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 11 października 2023 r. Ordynacji podatkowa (Dz. U. z 2023r. poz. 2383 ze zm.), z którego wynika, iż spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Jak wskazano w ww. wyroku WSA w Warszawie z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1066/24: „Prawem podatnika (spadkodawcy) przejmowanym przez spadkobierców było prawo do wyłączenia przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej  w warunkach, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Podobne konkluzje płyną także z powołanego wyroku NSA z 24 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1014/14, dotyczącym zbliżonego stanu prawnego, aczkolwiek w aspekcie realizacji postanowień umowy przedwstępnej zawartej przez spadkodawcę”.

Również w piśmiennictwie prezentuje się pogląd, zgodnie z którym data nabycia nieruchomości skutkująca wyłączeniem z opodatkowania zbycia nieruchomości powinna być rozumiana jako prawo majątkowe uregulowane w art. 97 Ordynacji podatkowej, a przez to przechodzić na spadkobiercę  w myśl przedmiotowej regulacji (A. Mariański, (Nie)sprawiedliwy polski podatek dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2021, s. 182, A. Olesińska, Następstwo prawne spadkobierców, Toruń 2019, s. 62).

Mając powyższe na uwadze oraz to, że:

1.  zbycie przez Pana udziału w nieruchomości (poza działalnością gospodarczą), który Pan nabył wyłącznie w drodze spadkobrania po ojcu B. A,

2.  ciąg posiadania nieruchomości przez poprzednich spadkodawców miał charakter nieprzerwany  i odbywał się wyłącznie drogą dziedziczenia w kręgu najbliższej rodziny,

- należy uznać, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z ust. 5 ustawy  o PIT, upłynął kilkadziesiąt lat przed dokonaniem transakcji sprzedaży z dnia 6 sierpnia 2025 r.  W związku z tym, przychód ze sprzedaży udziału w wysokości 1/3 w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw, które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę nie upłynęło 5 lat, to taka sprzedaż jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości (praw majątkowych) podlega opodatkowaniu.

Zatem ustalenie daty nabycia odziedziczonych nieruchomości, ich części oraz udziału  w nieruchomości i ww. praw majątkowych przez spadkodawcę ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich odpłatnego zbycia.

Dla celów stosowania art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyjmuje się, że momentem nabycia udziałów w nieruchomości przez spadkodawcę, który te udziały w nieruchomości nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tych udziałów zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy. W przepisie tym ustawodawca wskazuje tylko i wyłącznie na spadkodawcę, a nie na poprzednich spadkodawców spadkodawcy.

Gdyby celem ustawodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych było umożliwienie podatnikowi zaliczenia do okresu pięcioletniego nabycia w drodze spadku przez wszystkich spadkodawców, a więc liczenie od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości, wyraziłby taką intencję wprost w spornej normie.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że:

aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, określonego  w analizowanej normie prawnej, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny odwołał się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.

Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera również definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do pozapodatkowych regulacji.

Jak stanowi art. 922 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Stosownie do 925 cytowanej ustawy:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W świetle art. 926 § 1 wskazanej ustawy:

Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.

Zgodnie z art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:

W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

Stosownie do art. 1025 § 1 cytowanego Kodeksu:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Wyjaśnić ponadto należy, że wykładnia pojęcia „nabycie w drodze spadku”, użytego w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obejmuje zarówno nabycie nieruchomości  w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.

Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.

Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:

Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

W opisie sprawy wskazał Pan, że:

·   odziedziczył Pan po zmarłym w dniu 24 czerwca 2023 roku ojcu 1/3 udziału w opisanej we wniosku nieruchomości,

·   Pana ojciec nabył ww. nieruchomość po żonie (nieruchomość stanowiła jej majątek osobisty), która zmarła 4 czerwca 2023 roku,

·   w dniu 6 sierpnia 2025 r. dokonał Pan sprzedaży 1/3 udziału w opisanej we wniosku nieruchomości,

·   sprzedaż udziału nie została dokonana w ramach działalności gospodarczej.

Powziął Pan wątpliwość, czy sprzedaż 1/3 udziału w nieruchomości, który nabył Pan po Pana zmarłym ojcu podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jak już wskazano powyżej, dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości w drodze spadku jest data nabycia nieruchomości przez spadkodawcę. Natomiast momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.

W opisie sprawy wprost Pan wskazał, że 1/3 udziału w nieruchomości odziedziczył Pan po swoim ojcu, który odziedziczył ww. nieruchomość po swojej żonie, zmarłej 4 czerwca 2023 r.

W konsekwencji, odpłatne zbycie 6 sierpnia 2025 r., 1/3 udziału w nieruchomości, który nabył Pan  w drodze spadku po ojcu, stanowi dla Pana źródło przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8  w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie przez Pana spadkodawcę, tj. w 2023 r. – w dacie śmierci żony Pana ojca.

Z art. 19 ust. 1 przywołanej ustawy wynika, że:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W świetle art. 30e ust. 2 cytowanej ustawy:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Art. 22 ust. 6d przytoczonej ustawy stanowi, że:

Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.

Reasumując powyższe należy wskazać, że w związku ze sprzedażą w 2025 roku 1/3 udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku po ojcu - który nabył tą nieruchomość także w drodze spadkobrania w 2023 roku - powstał u Pana przychód z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości. Uzyskany przez Pana z tej sprzedaży dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem, według przedstawionych powyżej zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazać również należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Natomiast „zainteresowanym” w rozumieniu art. 14b § 1 tej ustawy, jest osoba, która występuje z wnioskiem  o wydanie interpretacji indywidualnej i będąca wnioskodawcą. W związku z tym, niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana, nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (spadkobierców).

W odniesieniu do powołanych przez Pana wyroków sądów wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Co wymaga szczególnego podkreślenia w niniejszej sprawie to fakt, że ww. orzeczenia są nieprawomocne. Organ nie aprobuje przedstawionej w tych wyrokach wykładni art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wniósł skargi kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Co więcej orzecznictwo w przedmiotowym zakresie jest niejednolite. Dla przykładu podaję wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 289/24, w którym skład orzekający wskazał m.in., że:

Wychodząc z powyższych założeń i odnosząc się do przedstawionej przez organ wykładni spornych przepisów, która zasadnie oparta została na wykładni literalnej, Sąd uznał, że przy interpretacji spornych przepisów istotne jest, że brak jest podstaw prawnych, aby w odniesieniu do skarżącej stosować inne niż ujęte w przepisie sposoby liczenia okresów nabycia w drodze spadku wpływające na uznanie odpłatnego zbycia za opodatkowane źródło przychodu, gdyż stanowiłoby to wykładnię contra legem, naruszającą zasady określone w art. 84 i art. 217 Konstytucji.

W odniesieniu do stanu faktycznego sprawy, brak było więc przepisów regulujących inne liczenie okresu pięcioletniego, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy niż od momentu nabycia przez spadkodawcę występującego bezpośrednio przez skarżącą. Zasady powszechności i równości opodatkowania nie pozwalają na objęcie liczeniem okresów, których przepis ustawowy wprost nie wymienia.

(…)

Gdyby celem ustawodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych było umożliwienie podatnikowi zaliczenia do okresu pięcioletniego nabycia w drodze spadku przez wszystkich spadkodawców, a więc liczenie od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości, wyraziłby taką intencję wprost w spornej normie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.