Interpretacja 0115-KDIT3.4011.448.2026.1.RS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni oraz jej mężowi A.A przysługiwało prawo użytkowania wieczystego gruntu położonego w A nabyte na podstawie umowy wieczystego użytkowania od (...) w 1988 r. oraz prawo własności posadowionego na tym gruncie budynku handlowo-usługowego stanowiącego odrębną nieruchomość, który został wzniesiony około 1992 r. (księga wieczysta nr (...)). Nabycie ww. prawa oraz wybudowanie budynku nastąpiło w trakcie trwania związku małżeńskiego ww. małżonków, w którym obowiązywał ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

Do końca 2019 r. mąż Wnioskodawczyni prowadził w ww. budynku jednoosobową działalność gospodarczą. W związku z przejściem na emeryturę na początku 2020 r. mąż Wnioskodawczyni zakończył prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej i od tego momentu ww. nieruchomość gruntowa i budynek nie były użytkowane, w tym wykorzystywane na cele związane z działalnością gospodarczą.

W dniu (...) 2026 r. zmarł mąż Wnioskodawczyni. Ww. prawa pozostawały w majątku wspólnym małżonków aż do śmierci męża Wnioskodawczyni. Zgodnie ze sporządzonym w dniu (...) 2026 r. aktem poświadczenia dziedziczenia spadek po zmarłym nabyły na podstawie ustawy z dobrodziejstwem inwentarza: żona (Wnioskodawczyni) w 1/4 części oraz trzy córki – każda w 1/4 części.

W dniu (...) 2026 r. spadkobierczynie zawarły przed notariuszem umowę o podział majątku wspólnego i częściowy dział spadku, na mocy której opisane powyżej prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności budynku nabyła w całości Wnioskodawczyni.

Przedmiotem umowy były także inne składniki majątku, tj. trzy samochody, nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz środki pieniężne. Na podstawie ww. umowy jeden pojazd nabyła jedna z córek, natomiast pozostałe składniki majątku nabyła Wnioskodawczyni.

Spadkobierczynie z tytułu dokonanego aktem notarialnym podziału majątku wspólnego i częściowego działu spadku nie czyniły względem siebie żadnych spłat ani dopłat, nadto oświadczyły, że nie będą wnosić wobec siebie z tego tytułu żadnych roszczeń finansowych.

Wnioskodawczyni zamierza przenieść odpłatnie na rzecz osoby trzeciej ww. prawo wieczystego użytkowania gruntu i prawo własności posadowionego na nim budynku handlowo-usługowego niezwłocznie po uzyskaniu interpretacji podatkowej.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej. Sprzedaż ta nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu i prawa własności posadowionego na nim budynku handlowo-usługowego przez Wnioskodawczynię w 2026 r. będzie stanowiło dla Wnioskodawczyni źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie skutkowało obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu i prawa własności posadowionego na nim budynku handlowo-usługowego stanowiącego odrębną nieruchomość przez Wnioskodawczynię w 2026 r. nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie skutkować obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu, gdyż zbycie ww. praw nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. prawa użytkowania wieczystego gruntu do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i jej męża A.A oraz po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło wybudowanie ww. budynku w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej, co miało miejsce odpowiednio w 1988 r. i około 1992 r.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie w treści art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym w przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej. Przed wejściem w życie art. 10 ust. 6 ww. ustawy w dniu 1 stycznia 2019 r., stanowisko wynikające wprost z ww. przepisu znajdowało także potwierdzenie m.in. w uzasadnieniu uchwały Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w którym wskazano, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków. NSA wskazał, iż skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 8 grudnia 2011 roku, II FSK 1101/10). Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna – charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego – wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni należy uznać, iż skoro w małżeństwie Wnioskodawczyni panował ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej, nie można wyodrębnić udziałów, które Wnioskodawczyni oraz jej mąż posiadali w chwili nabycia ww. prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz wybudowania budynku. Z tego względu Wnioskodawczyni nie mogła ponownie nabyć udziałów w prawie użytkowania wieczystego gruntu, jak i w prawie własności budynku stanowiącego odrębną nieruchomość ani w drodze dziedziczenia, ani w drodze działu spadku, skoro prawa te wchodziły wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a Wnioskodawczyni z tego tytułu przysługiwały już te prawa w całości.

W związku z powyższym nabycie tych praw przez Wnioskodawczynię, stosownie do art. 10 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nastąpiło w 1988 r. i około 1992 r., tj. odpowiednio w momencie nabycia ww. prawa użytkowania wieczystego gruntu do majątku wspólnego Wnioskodawczyni i jej męża A.A oraz wybudowania ww. budynku w czasie trwania ustroju wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

Tym samym odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu i prawa własności posadowionego na nim budynku handlowo-usługowego stanowiącego odrębną nieruchomość przez Wnioskodawczynię w 2026 r. nie będzie stanowić dla Wnioskodawczyni źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie skutkować obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu przez Wnioskodawczynię. Prawidłowość powyższego stanowiska Wnioskodawczyni potwierdzają także interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wydawane na wniosek innych wnioskodawców, lecz odnoszące się do zbliżonego stanu faktycznego, w tym m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 maja 2025 roku, 0115-KDIT2.4011.236.2025.2.MD oraz interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 grudnia 2025 roku, 0115-KDIT2.4011.640.2025.1.MD. O zgodności ww. stanowiska z przepisami prawa podatkowego Wnioskodawczyni została także poinformowana w rozmowie z pracownikiem właściwego Urzędu Skarbowego oraz w rozmowie z konsultantem infolinii Krajowej Administracji Skarbowej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

̶          jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W konsekwencji odpłatne zbycie nieruchomości (lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli:

·      następuje przed upływem pięciu lat, liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie oraz

·      odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Stosownie natomiast do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

W myśl art. 10 ust. 6 ww. ustawy:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Jak stanowi art. 10 ust. 7 ustawy:

Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Zgodnie natomiast z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Z kolei, art. 924 i art. 925 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Według art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:

W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie natomiast z art. 1035 Kodeksu cywilnego, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów Tytułu VIII Kodeksu cywilnego – Wspólność majątku spadkowego i dział spadku.

Na gruncie art. 1037 § 1 wskazanego Kodeksu:

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.

Z podanych we wniosku informacji wynika m.in., że:

·      Pani wraz z mężem przysługiwało prawo użytkowania wieczystego gruntu nabyte w 1988 r. oraz prawo własności posadowionego na tym gruncie budynku handlowo-usługowego stanowiącego odrębną nieruchomość, który został wzniesiony około 1992 r.

·      Nabycie ww. prawa oraz wybudowanie budynku nastąpiło w trakcie trwania związku małżeńskiego, w którym obowiązywał ustrój wspólności ustawowej małżeńskiej.

·      Do końca 2019 r. Pani mąż prowadził w ww. budynku jednoosobową działalność gospodarczą.

·      W związku z przejściem na emeryturę na początku 2020 r. Pani mąż zakończył prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej i od tego momentu ww. nieruchomość gruntowa i budynek nie były użytkowane, w tym wykorzystywane na cele związane z działalnością gospodarczą.

·      (...) 2026 r. zmarł Pani mąż; spadek po zmarłym nabyły: żona (Pani) oraz trzy córki, w udziale wynoszącym 1/4 części każda z Pań.

·      (...) 2026 r. została zawarta umowa o podział majątku wspólnego i częściowy dział spadku, na mocy której ww. prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności budynku nabyła w całości Pani.

·      Przedmiotem umowy były także inne składniki majątku, tj. trzy samochody, nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym oraz środki pieniężne. Na podstawie ww. umowy jeden pojazd nabyła jedna z córek, natomiast pozostałe składniki majątku nabyła Pani.

·      Spadkobierczynie z tytułu dokonanego aktem notarialnym podziału majątku wspólnego i częściowego działu spadku nie czyniły względem siebie żadnych spłat ani dopłat, nadto oświadczyły, że nie będą wnosić wobec siebie z tego tytułu żadnych roszczeń finansowych.

·      Obecnie zamierza Pani przenieść odpłatnie na rzecz osoby trzeciej ww. prawo wieczystego użytkowania gruntu i prawo własności posadowionego na nim budynku handlowo-usługowego.

·      Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Sprzedaż ta nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę fakt, że - będące przedmiotem spadku - prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności posadowionego na tym gruncie budynku handlowo-usługowego stanowiącego odrębną nieruchomość, stanowiły majątek wspólny małżonków, odnieść należy się także do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236), w której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.

Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.

Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania składników majątku oznacza ich nabycie przez każdego z małżonków w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku ich sprzedaży, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

Mając na uwadze opis zdarzenia zawarty we wniosku oraz powołane przepisy prawa, za datę nabycia przez Panią udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu i prawie własności budynku handlowo-usługowego, wchodzącego w skład majątku wspólnego małżeńskiego, będącego przedmiotem spadku, należy uznać datę nabycia (wybudowania) do majątku wspólnego małżonków. Zatem termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do nabytych przez Panią udziałów w ww. prawach niewątpliwie upłynął.

Oznacza to, że odpłatne zbycie przez Panią prawa wieczystego użytkowania gruntu i prawa własności posadowionego na nim budynku handlowo-usługowego nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu, a w konsekwencji nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.