Interpretacja 0115-KDIT3.4011.463.2026.2.RS

Interpretacja indywidualna

- stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, jednakże z innych względów niż wskazane we wniosku.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 9 czerwca 2026 r. (data wpływu 12 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniu

8 lutego 2023 r. nabyła Pani w drodze spadku po siostrzeńcu A.B. (zmarłym (...) 2022 r.) nieruchomość w postaci mieszkania znajdującego się w miejscowości (...). W związku z pozostawaniem w drugiej grupie podatkowej uiściła Pani z tego tytułu podatek od przyjęcia spadku.

Następnie dokonała Pani sprzedaży tej nieruchomości 24 marca 2023 r.

Pani siostrzeniec powyższą nieruchomość nabył 10 października 2017 r. w drodze spadku od swojej matki a Pani siostry C.D. (zmarłej (...) 2017 r.).

Pani siostra, 14 listopada 2014 r., również nabyła powyższe mieszkanie w drodze spadku po Pani i siostry matce E.F. (zmarłej (...) 2014 r.) zaś matka nabyła powyższe mieszkanie poprzez jego zakup 22 grudnia 2005 r.

W niniejszej sprawie, według Pani interpretacji, nastąpił „łańcuch spadkowy” a pierwotnym spadkodawcą była Pani matka.

Powyższy okres pięcioletni „bezpodatkowy od sprzedaży” nieruchomości zakończył się z końcem 2010 r.

Następnie mieszkanie to zmieniało właścicieli wyłącznie w drodze spadku. Po nabyciu w drodze spadku przez ostatniego spadkodawcę A.B. 10 października 2017 r. okres pięciu lat powinien zakończyć się z końcem 2022 r. i Pani sprzedaż nie powinna być obciążona podatkiem od sprzedaży nieruchomości, gdyż dokonała sprzedaży po 1 stycznia 2023 r.

W trakcie trwania „łańcucha spadkowego” nie doszło do Pani wzbogacenia ponad udział spadkowy, co nie stanowi w świetle przepisów, nowego majątku zerującego pięcioletni okres podatkowy w związku z tym, że nie doszło do nowego nabycia u żadnego ze wskazanych spadkobierców.

Pytanie

Czy odpłatne zbycie w 2023 r. lokalu mieszkalnego przez Panią, nabytego w drodze spadku po siostrzeńcu, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli lokal został pierwotnie nabyty przez pierwotną właścicielkę na podstawie umowy sprzedaży w 2005 r. a następnie przechodził wyłącznie w drodze dziedziczenia pomiędzy kolejnymi spadkobiercami?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana w 2023 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli następuje przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 5 powyższej ustawy w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku okres pięciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył lub wybudował spadkodawca.

W przedmiotowym stanie faktycznym lokal mieszkalny został pierwotnie nabyty przez pierwszą właścicielkę na podstawie umowy sprzedaży w 2005 r. Następnie nieruchomość przechodziła wyłącznie w drodze dziedziczenia na kolejnych spadkobierców aż do nabycia jej przez Panią po śmierci siostrzeńca. W konsekwencji pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, upłynął z końcem 2010 r.

W związku z tym sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana przez Panią w 2023 r. nastąpiła po upływie ustawowego terminu i nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pani stanowisko opiera się również o wyroki: sygn. akt III SA/Wa 42/23, III SA/Wa 809/25 oraz uchwałę NSA z 15 maja 2017 r. sygn. akt II FPS 2/17. Przedstawione stanowisko znajduje również potwierdzenie w wyroku WSA w Rzeszowie z 4 września 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 224/25, gdzie Sąd wskazał, że art. 10 ust. 5 ustawy o PIT nie zawiera ograniczenia, zgodnie z którym chodzi wyłącznie o bezpośredniego spadkodawcę a pięcioletni okres może być liczony z uwzględnieniem wcześniejszych ogniw dziedziczenia.

Podobne stanowisko ma WSA w Warszawie z 25 czerwca 2025 r. sygn. akt III SA/Wa 925/25, w którym Sąd podkreślił, że ustawodawca nie ograniczył pojęcia „spadkodawcy” wyłącznie do bezpośredniego poprzednika prawnego, co pozwala uwzględnić także wcześniejszych spadkodawców przy ustaleniu biegu pięcioletniego terminu. Wykładnia ta odpowiada celowi art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, którym było ułatwienie sukcesji majątkowej oraz wyeliminowanie sytuacji w której każdorazowe dziedziczenie nieruchomości powodowałoby rozpoczęcie biegu nowego pięcioletniego terminu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, zgodnie z którym sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana w 2023 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, jednakże z innych względów niż wskazane we wniosku.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów

–    jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w lit. a-c ww. przepisu następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Przy czym dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego. W konsekwencji za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, uważa się nabycie nieruchomości lub praw przez Pani spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

Powyższe potwierdza np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 289/24, w którym sąd stwierdził:

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 2159 ) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 10 ust. 5 i art. 10 ust. 7.

W myśl art. 10 ust. 5 PDOFizU: w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

(…)

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytych w spadku nieruchomości kluczowe znaczenie ma ustalenie daty nabycia tych nieruchomości przez spadkodawcę podatnika.

Treść omawianego przepisu jest jasna i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. W ocenie Sądu chodzi o pierwszego spadkodawcę występującego bezpośrednio przed spadkobiercą - zbywcą nieruchomości, nie zaś jakby tego chciała skarżąca o wszystkich spadkodawców nieruchomości, począwszy od pierwotnego jej nabycia, czy wybudowania.

(…) Sąd podkreśla, że istota wykładni polega na ustaleniu (wyjaśnieniu) znaczenia określonego przepisu prawnego, nasuwającego z różnych względów wątpliwości w sferze stosowania prawa. Wykładnia ani niczego nie dodaje, ani niczego nie ujmuje z treści przepisu, a jedynie wyjaśnia jego treść i znaczenie.

Celem wykładni nie jest tworzenie nowych norm prawa czy ich modyfikacja, lecz ustalenie treści norm wysłowionych w analizowanych przepisach [tak: postanowienie TK z 26 marca 1996 r., W 12/95, LEX nr 25708]. Nie jest rolą ani organu ani sądu dokonywanie prawotwórczej wykładni prawa, celem wprowadzania instytucji nieprzewidzianych przez ustawodawcę.

Gdyby celem ustawodawcy w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych było umożliwienie podatnikowi zaliczenia do okresu pięcioletniego nabycia w drodze spadku przez wszystkich spadkodawców, a więc liczenie od momentu pierwotnego nabycia nieruchomości, wyraziłby taką intencję wprost w spornej normie.

Zgodnie natomiast z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Na mocy art. 925 powołanej ustawy:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że:

·      nabyła Pani w drodze spadku po siostrzeńcu, zmarłym (...) 2022 r., lokal mieszkalny;

·      siostrzeniec nabył ww. nieruchomość również w drodze spadku po swojej matce (Pani siostrze), zmarłej (...) 2017 r.;

·      24 marca 2023 r. sprzedała Pani lokal mieszkalny nabyty w drodze spadku.

W konsekwencji w Pani sytuacji za datę nabycia lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy przyjąć datę nabycia tego lokalu przez Pani spadkodawcę (siostrzeńca), który nabył go w spadku po swojej matce (Pani siostrze) w 2017 r.

Zatem w związku ze sprzedażą nieruchomości (lokalu mieszkalnego) pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął z końcem 2022 r.

W konsekwencji, odpłatne zbycie 24 marca 2023 r. ww. nieruchomości nie stanowiło dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem Pani stanowisko, że:

(…) sprzedaż lokalu mieszkalnego dokonana w 2023 r. nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

uznałem za prawidłowe, jednakże z innych względów niż wskazane we wniosku.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnośnie powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam, że w kwestii interpretacji art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych orzecznictwo nie jest jednolite. Natomiast organ interpretacyjny podziela wykładnię przedstawioną np. w przywołanym w uzasadnieniu interpretacji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 289/24.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.