Podatnik, twórca i rezydent podatkowy Polski, prowadzi działalność gospodarczą w branży audiowizualnej (PKD 59.11.Z) od 2017 r., opodatkowaną ryczałtem. W ramach działalności tworzy utwory (scenariusze, reżyseria) na podstawie umów z Producentami, przenosząc na nich prawa autorskie. W 2024 r. zawarł umowę z organizacją zbiorowego zarządzania (X), powierzając jej zarząd nad prawami do istniejących…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.
5 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 4 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Jest Pan osobą fizyczną - polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, a także twórcą w rozumieniu art. 8 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24), dalej jako: „ustawa o prawie autorskim”. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT.
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą: Y (NIP: (...), REGON: (...)) od 16 sierpnia 2017 r.
Głównym przedmiotem Pana działalności jest: PKD: 59.11.Z - Działalność związana z produkcją filmów, nagrań i programów telewizyjnych. Pana działalność jest wykonywana w celach zarobkowych, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu i na własny rachunek.
Przychody z usług świadczonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są opodatkowane ryczałtem w stawce: 8,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne z 20 listopada 1998 r. (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 776), dalej jako: „ustawa o ryczałcie”.
Kwestia dotycząca możliwości stosowania wyżej wskazanej stawki ryczałtu została potwierdzona na Pana rzecz przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej interpretacji indywidualnej z 11 sierpnia 2022 r.
Umowy zawierane przez Pana
Jest Pan zawodowym reżyserem. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawiera Pan z Kontrahentami - producentami (dalej jako: „Producenci”) umowy (m.in. o dzieło, o świadczenie usług), na podstawie których Producenci zlecają Panu wykonanie wskazanych w umowie świadczeń.
Przedmiotem umów są m.in.:
· stworzenie autorskich scenariuszy do wskazanych przez zamawiającego produkcji (np. seriali telewizyjnych),
· reżyseria wyżej wskazanych produkcji, polegająca na twórczym i technicznym kierowaniem przebiegiem realizacji, a także,
· reżyseria montażu, opierająca się na nadzorowaniu procesu łączenia nagranych materiałów w spójną całość.
Rezultatem wykonania wyżej wskazanych umów były, są i będą utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim, dalej jako: „Utwory”.
W ramach umów zawartych przez Pana, następuje przeniesienie autorskich praw majątkowych i praw pokrewnych do powstałych Utworów na rzecz producentów. Przeniesienie praw obejmuje zarówno prawo do rozporządzania Utworami, jak i prawo do korzystania z Utworów, w całości, jak i części, bez ograniczeń terytorialnych i czasowych, przez cały okres trwania tych praw, włącznie z prawem do swobodnego udzielania licencji i przenoszenia praw autorskich do Utworów na podmioty niebędące stronami umowy o dzieło, na wszelkich polach eksploatacji.
Ponadto, umowy przewidują przeniesienie na Producentów wyłącznego prawa do zezwalania na wykonywanie praw zależnych do Utworów. Umowy o dzieło, z tytułu wykonania umowy, przewidują stosowne wynagrodzenie na Pana rzecz.
Umowa z organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi
W listopadzie 2024 r., zawarł Pan umowę z organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i ustawy z 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1665) –X, dalej jako: „X”.
Na podstawie umowy o zbiorowe zarządzanie prawami autorskimi zawartej z X, dalej jako: „Umowa”, powierzył Pan X - w celu wykonywania zbiorowego zarządu - autorskie prawa majątkowe współtwórcy utworu audiowizualnego, obejmujące prawa reżysera, prawa twórcy scenariusza oraz prawa montażysty.
Zgodnie z Umową, powierzenie zarządu nad autorskimi prawami majątkowymi dotyczy wszystkich utworów istniejących w chwili zawarcia Umowy oraz wszystkich utworów, które powstaną w okresie obowiązywania Umowy. Oznacza to, że X jest uprawnione do dokonywania czynności wymienionych w art. 3 pkt 1 ustawy z 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1665), wobec utworów powstałych przed momentem zawarcia Umowy.
Zakres powierzenia Utworów w zarząd X obejmuje zezwalanie na korzystanie z utworów wymagające udzielenia licencji, jak i korzystanie, które wymaga, zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim, tylko ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia i warunków płatności.
Uprawnił Pan X również do dochodzenia w Pana imieniu roszczeń o wynagrodzenie w odniesieniu do korzystania z Utworów zarówno przed, jak i po dokonaniu powierzenia w zarząd, w tym pobierania opłat, o których mowa w art. 20 ustawy o prawie autorskim oraz wynagrodzeń z tytułu dozwolonego użytku publicznego, o ile wiąże się ono z wynagrodzeniem.
Powierzenie w zarząd obejmuje następujące pola eksploatacji:
1) utrwalanie,
2) zwielokrotnianie,
1) wprowadzanie do obrotu,
2) użyczenie,
3) najem,
4) publiczne wyświetlenie,
5) publiczne odtworzenie,
6) nadawanie,
7) reemitowanie,
8) publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym.
Umowa została zawarta na czas nieokreślony.
Tantiemy wypłacane przez X
W związku z korzystaniem z Utworów przez inne podmioty, oprócz wynagrodzeń otrzymywanych bezpośrednio od Producentów na podstawie wykonanej umowy cywilnoprawnej, otrzymuje Pan również wynagrodzenia wypłacane za pośrednictwem X, z tytułu przysługujących Panu praw autorskich, prawa do wynagrodzenia oraz opłat przewidzianych w ustawie o prawie autorskim, a także pożytków, jakie wynagrodzenia te przyniosły do chwili ich wypłaty, dalej jako: „Tantiemy”.
Metoda wypłacania Tantiem wynika z obowiązujących przepisów prawa, w tym ustawy o prawie autorskim, na podstawie której Producenci wpłacają stosowne należności na rzecz X (stosownie do art. 70 ust. 3 ustawy o prawie autorskim), a także procedur obowiązujących w X – statutu oraz regulaminu repartycji X, w myśl którego X dokonuje tzw. repartycji pobranych należności, tj. ich podziału i wypłaty w formie Tantiem.
Pana zdaniem, Tantiemy uzyskane za pośrednictwem X z tytułu korzystania przez podmioty trzecie z Utworów wytworzonych przez Pana, zarówno przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej, jak i po, będą opodatkowane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazał Pan, że pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do definicji legalnej zawartej w art. 5a pkt 6 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową i usługową, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychodu nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Oprócz powyższej pozytywnej definicji pozarolniczej działalności, ustawodawca zawarł w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przesłanki negatywne, których spełnienie wyklucza uznanie danej działalności za działalność gospodarczą. Stosownie do wyżej wskazanego przepisu, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Zauważa Pan, że ustawodawca posługuje się powyższą definicją także na gruncie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 776, dalej jako: „ustawa o ryczałcie”).
Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 ustawy o ryczałcie, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, natomiast w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12, określenie pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
Na podstawie powołanych przepisów, w ślad za stanowiskiem wyrażonym przez doktrynę, w Pana ocenie, zasadne jest stwierdzenie, że pozarolnicza działalność gospodarcza ma charakter kwalifikowany i jest niezależna treściowo od rodzajów aktywności ludzkiej, które są lub mogą być w jej ramach wykonywane (B. Brzeziński, Działalność gospodarcza czy inne źródło przychodów - łamigłówka rozwiązana..., „Przegląd Podatkowy" 2015, nr 2). W konsekwencji, uważa Pan, że jeśli czynności podejmowane przez podatników mają cechy wypełniające znamiona działalności gospodarczej, niezależnie od tego, jakie działania są podejmowane w jej ramach, to analiza pod kątem możliwości zaliczenia przychodów z tejże działalności do innych źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych staje się bezzasadna. Inne postępowanie - w Pana ocenie - byłoby sprzeczne z logiką podziału wyrażonego w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że ustawodawca, działający w sposób racjonalny, nie doprowadziłby do sytuacji, w której dany przychód można byłoby zaliczyć do więcej niż jednego źródła.
W związku z powyższymi uwagami, celem właściwej klasyfikacji podstawy rozpoznania źródła przychodów - w Pana opinii - staje się analiza przesłanek determinujących uznanie danej działalności za działalność gospodarczą.
Nie budzi Pana wątpliwości, że poprzez zarobkowy charakter działalności gospodarczej należy rozumieć działalność nastawioną na zysk. Natomiast, prowadzenie działalności w sposób zorganizowany i ciągły oznacza prowadzenie jej w sposób zaplanowany i systematyczny, ze względnie stałym zamiarem jej wykonywania. Jednocześnie zaznaczył Pan, że fakt wykonywania pewnych czynności tylko w sezonowo nie wyklucza uznania działalności za działalność gospodarczą, o ile są one powtarzalne w celu uzyskania zarobku (stanowisko przedstawione w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 2024 r., sygn. II FSK 1149/23).
Ostatecznie, uważa Pan, że działanie we własnym imieniu oznacza, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.
Dalsza analiza ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi Pana do przepisów zawierających ogólną definicję przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Z powyższego - Pana zdaniem - wynika, że przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej są wszystkie przysporzenia lub korzyści majątkowe uzyskane przez przedsiębiorcę, które można bezsprzecznie powiązać z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
Podkreśla Pan, że - równolegle - w art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały wymienione zdarzenia gospodarcze powodujące powstanie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Niemniej, Pana zdaniem, nie można uznać, aby był to katalog kompletny - powołanego przepisu nie można interpretować w ten sposób, że jest to ograniczenie co do zakresu możliwych czynności wykonywanych przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Zaznaczył Pan, że artykuł 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Tym samym, w Pana opinii, co do zasady rozporządzanie lub korzystanie z praw autorskich, mogą zostać rozpoznane jako przychód ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Niemniej, w celu prawidłowego dopasowania źródła do konkretnych przychodów, należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych, w których taki przychód został osiągnięty. Pana zdaniem, konieczne jest bowiem zbadanie charakteru działań podejmowanych przez twórców prowadzących do uzyskania przysporzenia z tytułu praw autorskich - uwzględniając w szczególności, czy czynności wykonywane przez twórców mogą spełnić warunki określone w art. 5a ust. 6 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także czy nie zaistniały negatywne przesłanki wymienione w art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, uważa Pan, że żadne przepisy ustaw podatkowych nie wykluczają prowadzenia przez twórców prowadzenia działalności gospodarczej. W Pana ocenie, oznacza to, że prawnie dopuszczalnie jest działanie polegające na tworzeniu przez przedsiębiorcę utworów oraz rozporządzanie i korzystanie z nich w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
W rezultacie stwierdził Pan, że jeżeli dana działalność twórcy polega na korzystaniu z praw autorskich, rozporządzaniu tymi prawami i jest wykonywana zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, na własny rachunek, to działalność taka będzie miała charakter pozarolniczej działalności gospodarczej i tym samym konieczne będzie zakwalifikowanie osiągniętych w ten sposób przychodów do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
W tym kontekście odnosząc się do przepisów ustawy o prawie autorskim, twierdzi Pan, że należy powołać art. 70, odnoszący się do nabycia praw do eksploatacji utworów audiowizualnych oraz kwestii wynagrodzenia na rzecz twórców z tego tytułu.
Zgodnie z art. 70 ust. 21 ustawy o prawie autorskim, współtwórcy utworu audiowizualnego oraz artyści wykonawcy są uprawnieni do:
1) wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu audiowizualnego w kinach;
2) stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich publicznego odtwarzania;
3) stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez inne środki publicznego udostępniania utworów;
4) stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na egzemplarzu przeznaczonym do własnego użytku osobistego;
5) stosownego wynagrodzenia z tytułu publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym;
6) stosownego wynagrodzenia z tytułu reemitowania utworu.
Natomiast w myśl art. 70 ust. 3 ustawy o prawie autorskim, korzystający z utworu audiowizualnego wypłaca wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 21, za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.
Podkreśla Pan, że w sytuacji powstania utworu audiowizualnego, ustawa o prawie autorskich w art. 70 ust. 3 przewiduje specyficzny model wynagradzania współtwórców – za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Z powyższej regulacji wynika obligatoryjny udział organizacji zbiorowego zarządzania w wypłacaniu należności z tytułu eksploatacji utworu audiowizualnego, o której mowa w art. 70 ust. 21 na rzecz twórców (M. Czajkowska‑Dąbrowska, w: Komentarz, red. J. Barta, R. Markiewicz, 2011).
Podał Pan, że jest to wynagrodzenie niezależne od wynagrodzenia, jakie twórcy otrzymują na podstawie umów o stworzenie utworu zawartych z kontrahentami, przy czym kwoty te są uiszczane przez ten sam podmiot. Oznacza to, że obowiązek przekazania dodatkowego wynagrodzenia spoczywa na podmiocie, który zawiera umowy uprawniające do korzystania z utworów twórców we wskazanych w ustawie polach eksploatacji (P. Ślęzak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, wyd. 1, 2017).
Zauważa Pan, że wskazane wyżej dodatkowe wynagrodzenie należne twórcom na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim nie jest wypłacane w związku z powstaniem kolejnego, nowego utworu, lecz nadal jest związane z eksploatowaniem utworów, które powstały w wyniku realizacji zobowiązania powstałego mocą zawartej z producentem umowy. Innymi słowy, wynagrodzenie otrzymywane przez twórców z tytułu wykonania zobowiązania określonego w danej umowie z producentem, jak i wynagrodzenie wypłacone przez organizację zbiorowego zarządzania, wywodzi się z jednego stosunku prawnego.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt stanu faktycznego, w pierwszej kolejności wskazuje więc Pan, że:
· prowadzi Pan działalność gospodarczą zgrupowaną pod kodem PKD 59.11.Z. jako: Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych. Podklasa ta obejmuje produkcję filmów kinowych, nagrań wideo, programów telewizyjnych (seriali telewizyjnych, programów dokumentalnych) i reklam telewizyjnych,
· W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawiera Pan umowy z Producentami, na podstawie których wytwarza Pan Utwory, przenosi majątkowe prawa autorskie na Producentów i otrzymuje stosowne wynagrodzenie autorskie.
· Przychody z tego tytułu opodatkowuje Pan na podstawie art. 6 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a stawką w wysokości 8,5% (dalej jako: „Ryczałt”), co do którego uzyskał Pan interpretację indywidualną potwierdzającą możliwość stosowania Ryczałtu do przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na świadczeniu usług w zakresie tworzenia autorskich scenariuszy, reżyseria produkcji oraz reżyseria montażu.
Jednocześnie, na podstawie przepisów prawa, regulacji wewnętrznych oraz zawartej Umowy otrzymuje Pan ponadto Tantiemy, które są wypłacane przez X, z tytułu tych samych praw autorskich do Utworu wytworzonego w ramach wykonania zawartych z Producentami umów.
Całokształt działań podejmowanych przez Pana, polegających m.in. na korzystaniu z praw autorskich, rozporządzaniu tymi prawami - w Pana ocenie - wypełnia znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym, twierdzi Pan, że uzyskanie Tantiem z tytułu korzystania przez uprawnionych z Utworów, będące bezpośrednio związane z przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej, będzie stanowiło przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc pod uwagę charakter i okoliczności uzyskiwanych Tantiem, jest Pan zdania, że zasadne jest stwierdzenie, że skoro ustawodawca nie nakazał expressis verbis uznania tego rodzaju przychodu za przychód ze źródeł określonych w art. 10 ust. 1-2 oraz 4-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prawidłowe jest zaliczenie ich do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Końcowo podkreśla Pan, że stwierdzenie to jest aktualne zarówno co do Utworów powstałych przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej, jak i po, jako że Tantiemy są uzyskiwane w trakcie (w ramach) prowadzenia przedmiotowej działalności.
Inna klasyfikacja tak uzyskanych Tantiem doprowadziłaby bowiem do sytuacji, w której przychód wywodzący się z tego samego źródła - pozarolniczej działalności gospodarczej - zostałby opodatkowany odmiennie. Nie budzi zatem Pana wątpliwości, że w sytuacji, w której przychód z Tantiem powstaje w okolicznościach noszących znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej, powinien zostać on jednoznacznie przypisany do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, w Pana ocenie słuszne jest stanowisko, zgodnie z którym wypłacane przez X Tantiemy będą stanowiły przychód z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.
Ostatecznie podaje Pan, że w kontekście obecnie stosowanej formy opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, zasadnym będzie opodatkowanie uzyskanych Tantiem Ryczałtem. Ponadto, zaznacza Pan, że jeśli w przyszłości nastąpi zmiana formy opodatkowania, nie wpłynie to na możliwość rozliczenia Tantiem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Mając powyższe na uwadze, w Pana opinii, zasadne jest twierdzenie, że Tantiemy uzyskane za pośrednictwem X z tytułu korzystania przez podmioty trzecie z Utworów wytworzonych przez Twórcę, zarówno przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej, jak i po, będą opodatkowane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W art. 10 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy wyszczególniono odrębne źródła przychodów w postaci:
· pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy),
· kapitałów pieniężnych i praw majątkowych, w tym odpłatnego zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 tej ustawy).
Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Z kolei - co podkreślił Pan również w zajętym w sprawie stanowisku - art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera przesłanki negatywne, których spełnienie wyklucza uznanie danej działalności za działalność gospodarczą. W myśl tej regulacji:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
2. Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Natomiast art. 18 analizowanej ustawy przesądza, że:
Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Zauważam, że przedmiot Pana pytania stanowi określenie, czy w opisanym stanie faktycznym Tantiemy uzyskane za pośrednictwem X z tytułu korzystania przez podmioty trzecie z Utworów wytworzonych przez Pana zarówno przed zarejestrowaniem jednoosobowej działalności gospodarczej, jak i po, będą opodatkowane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Z treści złożonego przez Pana wniosku wynika bowiem m.in., że w ramach prowadzonej od 16 sierpnia 2017 r., działalności gospodarczej zawiera Pan z Producentami umowy, których rezultatem były, są i będą utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o prawie autorskim.
Przedmiotem tych umów jest m.in.:
· stworzenie autorskich scenariuszy do wskazanych przez zamawiającego produkcji (np. seriali telewizyjnych),
· reżyseria wyżej wskazanych produkcji, polegająca na twórczym i technicznym kierowaniem przebiegiem realizacji, a także,
· reżyseria montażu, opierająca się na nadzorowaniu procesu łączenia nagranych materiałów w spójną całość.
Podkreślam więc, że stosownie do treści art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):
1. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
2. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
Co jednak najistotniejsze, wskazał Pan, że:
· w listopadzie 2024 r., zawarł Pan umowę z organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi (umowa została zawarta na czas nieokreślony),
· powierzył Pan X - w celu wykonywania zbiorowego zarządu - autorskie prawa majątkowe współtwórcy utworu audiowizualnego, obejmujące prawa reżysera, prawa twórcy scenariusza oraz prawa montażysty,
– powierzenie zarządu nad autorskimi prawami majątkowymi dotyczy wszystkich utworów istniejących w chwili zawarcia Umowy oraz wszystkich utworów, które powstaną w okresie obowiązywania Umowy.
Zatem - jak Pan podał:
· w związku z korzystaniem z Utworów przez inne podmioty, oprócz wynagrodzeń otrzymywanych bezpośrednio od Producentów na podstawie wykonanej umowy cywilnoprawnej, otrzymuje Pan również wynagrodzenia wypłacane za pośrednictwem X, z tytułu przysługujących Panu praw autorskich, prawa do wynagrodzenia oraz opłat przewidzianych w ustawie o prawie autorskim, a także pożytków, jakie wynagrodzenia te przyniosły do chwili ich wypłaty (Tantiemy),
· metoda wypłacania Tantiem wynika z obowiązujących przepisów prawa, w tym ustawy o prawie autorskim, na podstawie której Producenci wpłacają stosowne należności na rzecz X (stosownie do art. 70 ust. 3 ustawy o prawie autorskim), a także procedur obowiązujących w X – statutu oraz regulaminu repartycji X, w myśl którego X dokonuje tzw. repartycji pobranych należności, tj. ich podziału i wypłaty w formie Tantiem.
Przywołana przez Pana regulacja - art. 70 ust. 3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - wraz z poprzedzającym ją ustępem 21 (art. 70 ust. 21 tej ustawy) określa bowiem, że:
21.Współtwórcy utworu audiowizualnego oraz artyści wykonawcy są uprawnieni do:
1) wynagrodzenia proporcjonalnego do wpływów z tytułu wyświetlania utworu audiowizualnego w kinach;
2) stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich publicznego odtwarzania;
3) stosownego wynagrodzenia z tytułu nadawania utworu w telewizji lub poprzez inne środki publicznego udostępniania utworów;
4) stosownego wynagrodzenia z tytułu reprodukowania utworu audiowizualnego na egzemplarzu przeznaczonym do własnego użytku osobistego;
5) stosownego wynagrodzenia z tytułu publicznego udostępniania utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i czasie przez siebie wybranym;
6) stosownego wynagrodzenia z tytułu reemitowania utworu.
3. Korzystający z utworu audiowizualnego wypłaca wynagrodzenie, o którym mowa w ust. 21, za pośrednictwem właściwej organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi lub prawami pokrewnymi.
Natomiast, na podstawie art. 86 ust. 2 i 3 wskazanej wyżej ustawy:
2. Artyście wykonawcy służy prawo do wynagrodzenia za korzystanie z artystycznego wykonania lub za rozporządzanie prawami do takiego wykonania określone w umowie albo przyznane w przepisach ustawy.
3. W przypadku nadawania, reemitowania lub odtwarzania artystycznego wykonania za pomocą wprowadzonego do obrotu egzemplarza, artyście wykonawcy przysługuje prawo do stosownego wynagrodzenia.
Z wyżej cytowanych przepisów wynika, że dla uzyskania przychodu z tytułu korzystania przez podmiot uprawniony z praw autorskich lub z praw pokrewnych albo z rozporządzania tymi prawami konieczne jest zatem spełnienie m.in. następujących przesłanek:
· wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania,
· osiągnięcie przychodu w postaci wynagrodzenia powiązanego z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami.
Zatem, skoro:
· prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą,
· Pana działalność jest wykonywana w celach zarobkowych, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu i na własny rachunek,
· głównym przedmiotem Pana działalności jest: PKD: 59.11.Z - Działalność związana z produkcją filmów, nagrań i programów telewizyjnych,
· umowę z organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi zawarł Pan w listopadzie 2024 r.
- to Tantiemy uzyskane przez Pana za pośrednictwem X z tytułu korzystania przez podmioty trzecie z Utworów wytworzonych przez Pana zarówno przed zarejestrowaniem jednoosobowej działalności gospodarczej, jak i po, powinien Pan kwalifikować do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Trafnie podkreśla się w judykaturze (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1684/13), że:
Definiując przychody pochodzące z różnych źródeł ustawodawca, podkreślając tym samym ich rozłączność, zawarł reguły kolizyjne, wskazując, kiedy dany przychód może być uznany za przychód z określonego źródła, choć faktycznie odpowiada on ogólnej definicji przychodów z innego źródła. I tak, np. w art. 10 ust. 1 pkt 8 PDoFizU, wyłącza z przychodów, których źródłem jest odpłatne zbycie nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy – zbycie następujące w wykonaniu działalności gospodarczej. W art. 13 pkt 9 PDoFizU do przychodów z działalności wykonywanej osobiście włączono przychody z umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze zawieranych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (tym samym przychód z tego tytułu nie będzie stanowił przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej). Również w odniesieniu do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej ustawodawca nakazał – w art. 14 ust. 2 PDoFizU – zaliczenie do nich przychodów, które w braku stosownego uregulowania zaliczone byłyby do innych źródeł, bowiem odpowiadałyby ich definicji. O tym, że są to przychody inne niż odpowiadające przychodom z działalności gospodarczej, wymienionym w art. 14 ust. 1 tej ustawy, świadczy użycie zwrotu: „przychodem z działalności gospodarczej są również”. Użycie określenia "również" sygnalizuje, że dany stan rzeczy jest pod jakimś względem podobny do innego stanu rzeczy, zwłaszcza tego, o którym była mowa wcześniej (por. Słownik współczesnego języka polskiego, Wydawnictwo WILGA, Warszawa 1996, s. 979). Przywołane wyżej przepisy wskazują więc, że co do zasady przychody winny być przypisywane do tego ze źródeł, którego opis w sposób bardziej szczegółowy odpowiada sposobowi jego powstania, chyba że ustawa nakazuje expressis verbis zaliczenie ich do przychodów z innego źródła. W przeciwnym wypadku powołane wyżej regulacje byłyby zbędne. (…) jeżeli w ramach działalności gospodarczej wykonywanej zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, na własny lub cudzy rachunek, podatnik osiąga przychody, które jednocześnie odpowiadają opisowi przychodów z innego niż pozarolniczą działalność gospodarcza źródła przychodu i nie zostały zaliczone w sposób jednoznaczny do tego źródła, to przychody te należy zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej. Inaczej mówiąc, jeżeli działalność gospodarcza polega na uzyskiwaniu określonego rodzaju przychodów, to nawet jeśli przychody te mogłyby (gdyby nie były właśnie w ramach tej działalności uzyskane) być zaliczone do innego źródła, to uznać je należy za przychody z działalności gospodarczej.
Uzyskiwane przychody powinny być zatem przypisywane do tego ze źródeł, którego opis w sposób bardziej szczegółowy odpowiada sposobowi jego powstania, chyba że ustawa nakazuje zaliczenie ich do przychodów z innego źródła. Jeżeli więc w ramach działalności gospodarczej wykonywanej zarobkowo, w sposób zorganizowany i ciągły, we własnym imieniu, na własny lub cudzy rachunek, podatnik osiąga przychody, które jednocześnie odpowiadają opisowi przychodów z innego niż pozarolnicza działalność gospodarcza źródła przychodu i nie zostały zaliczone w sposób jednoznaczny do tego źródła, to przychody te należy zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej.
Z przedstawionych przez Pana informacji niewątpliwie wynika, że prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polega (dokładnie) na: „uzyskiwaniu określonego rodzaju przychodów”. Zgadzam się więc z Panem, że Tantiemy uzyskane za pośrednictwem X z tytułu korzystania przez podmioty trzecie z Utworów wytworzonych przez Twórcę, zarówno przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej, jak i po, będą opodatkowane jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z wyżej wskazanych powodów, Pana stanowisko uznaję więc za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Końcowo zaznaczam, że:
· przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,
· Przedmiotem interpretacji indywidualnej może być więc wyłącznie sam przepis prawa. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega bowiem regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z powyższych powodów niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo