Interpretacja 0115-KDIT3.4011.505.2025.3.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X, NIP: (...)(dalej: „Wnioskodawca”), jest podmiotem działającym w branży gastronomicznej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca dokonuje sprzedaży posiłków w prowadzonych przez siebie restauracjach sieci „Y”, których jest franczyzobiorcą.

Wnioskodawca należy do związku pracodawców zrzeszających franczyzobiorców sieci Y, który stanowi „organizację pracodawców” w rozumieniu ustawy z 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (dalej: „Związek”). Przynależność do Związku nie jest obowiązkowa, a przystąpienie do niego wymaga akceptacji statutu regulującego jego działalność (dalej: „Statut”).

Zgodnie ze Statutem cele Związku to m.in. ochrona praw jego członków i reprezentowanie ich na szczeblu ogólnokrajowym, integracja środowiska Wnioskodawcy i franczyzobiorców jako prowadzących restauracje sieci Y. Przynależność do Związku związana jest z koniecznością uiszczania przez członków składek członkowskich, ustalonych przez Zarząd Związku, które przeznaczane są na realizację celów statutowych Związku. Ponadto Statut przewiduje, że Związek podejmuje działania wspierające rozwój biznesu i zwiększanie zyskowności operacyjnej restauracji należących do sieci Y.

Na bazie Statutu Związek, oprócz wykonywania działań zmierzających do realizacji celów statutowych, realizuje swoje zadania również poprzez prowadzenie działalności gospodarczej obejmującej m.in. zawieranie umów w zakresie promocji i reklamy. Związek może zarówno świadczyć, jak i nabywać usługi marketingowe (np. kampanie reklamowe) od innych podmiotów, które prowadzą działalność usługową w tym obszarze, jak również dokonywać ich dalszej odsprzedaży.

Dzięki członkostwu w Związku franczyzobiorcy nawiązują relacje z innymi właścicielami restauracji, dzięki czemu aktywnie współpracują ze sobą w biznesie, dzieląc się wiedzą i doświadczeniem.

W związku z prowadzoną przez Związek działalnością gospodarczą (marketingową) Wnioskodawca, jako podmiot prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, zamierza zawrzeć ze Związkiem umowę o świadczenie usług (dalej: „Kontrakt”). Na bazie Kontraktu Związek będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usługi reklamowe, promocyjne oraz marketingowe restauracji Y prowadzonej przez Wnioskodawcę, związane z realizacją strategii marketingowej oraz budowaniem wizerunku i zaufania do sieci restauracji i marki Y na obszarze Polski (dalej: „Usługi”).

Usługi będą w szczególności polegały na:

a) opracowaniu, tworzeniu, produkowaniu, drukowaniu, rozprowadzaniu, emitowaniu, publikowaniu i eksponowaniu materiałów marketingowych restauracji Y prowadzonej przez Wnioskodawcę, w ramach realizacji strategii marketingowej i działalności restauracji Y na obszarze Polski; oraz

b) prowadzeniu działań reklamowych, promocyjnych i marketingowych restauracji Y prowadzonej przez Wnioskodawcę, w ramach realizacji strategii marketingowej i działalności restauracji Y na obszarze Polski.

Na podstawie kontraktu Związek będzie odpowiedzialny za prawidłowe wykonanie Usług i wywiązanie się ze swoich obowiązków, w szczególności:

· Związek będzie odpowiadał w pełni za szkody poniesione przez Wnioskodawcę w związku z niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem Kontraktu przez Związek;

· Związek będzie odpowiadał za działania i zaniechania podwykonawców jak za swoje własne.

Celem nabycia od Związku Usług jest promocja działalności Wnioskodawcy (prowadzonych przez niego restauracji), która ma na celu zwiększenie przychodów Wnioskodawcy. Dzięki współpracy ze Związkiem Wnioskodawca ma szanse na skorzystanie z nakierowanej na konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej. Umożliwia to Wnioskodawcy promocje jego restauracji i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem potencjalnych klientów, w szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych, satysfakcjonujących relacji, pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży.

Usługi będą dokumentowane fakturą wystawianą przez Związek jako podatnika VAT. Wynagrodzenie za Usługi zostanie ustalone przez strony w Kontrakcie jako „Opłata marketingowa”. Związek zobowiązany będzie do prowadzenia zestawienia wykonanych Usług w danym okresie rozliczeniowym, które udostępni Wnioskodawcy na żądanie. Kontrakt nie będzie przewidywał możliwości zwrotu Opłat marketingowych w jakiejkolwiek formie.

Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do zaliczenia ponoszonych przez niego Opłat marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, będzie miał on prawo do zaliczenia ponoszonych przez niego Opłat marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem od tej zasady może być wyłącznie sytuacja, w której przepisy prawa wyraźnie wskazują przynależność danego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów (lub też przepisy te wyłączają możliwość jego zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów). W pozostałych przypadkach kluczowe jest przeanalizowanie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania. Powyższe oznacza, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Jeżeli pomiędzy poniesieniem danego wydatku a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy, podatnik ma prawo do zaliczenia go w koszty uzyskania przychodów.

W myśl art. 24a ust. 1 ustawy o PIT podatnicy są obowiązani prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy. Z tak udokumentowanych wydatków winno ponadto wynikać, że mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i bezpośrednio lub pośrednio wpływają na wielkość osiąganych przez podatnika przychodów.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

· został poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą,

· jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

· jego poniesienie miało na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

· został właściwie udokumentowany,

· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Co ważne, kosztami uzyskania przychodów są zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i wydatki inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim), jeżeli podatnik jest w stanie wykazać, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. W tym kontekście należy uznać, że wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione koszty pozwalają na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a w sensie podatkowym zabezpieczają źródło przychodów.

Odnosząc powyższe do Opłaty marketingowej, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że spełnia on wszystkie przesłanki do uznania jej za wydatek związany z uzyskaniem/zachowaniem/ zabezpieczeniem źródła przychodów. Nabywane przez Wnioskodawcę Usługi, za które należna jest Opłata marketingowa, niewątpliwie mają na celu zwiększenie przychodów. Uiszczając Opłatę marketingową, Wnioskodawca uzyska wymierne korzyści w postaci konkretnego zakresu Usług świadczonych na jego rzecz, przykładowo w postaci kampanii reklamowej zachęcającej do odwiedzenia restauracji Y prowadzonych przez Wnioskodawcę. Dzięki współpracy ze Związkiem Wnioskodawca ma szanse na skorzystanie z nakierowanej na konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej oraz nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem potencjalnych klientów. Korzystanie z usług wyspecjalizowanego podmiotu, który zrzesza szereg przedsiębiorców z tej samej branży, przyczyni się do zyskania lojalności klientów i bardziej powtarzalnej sprzedaży. Wydatki poniesione na Opłaty marketingowe będą należycie udokumentowane, bowiem Wnioskodawca będzie otrzymywał z tego tytułu faktury VAT dokumentujące świadczenie Usług.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że wydatki na Usługi nie znalazły się w katalogu wyłączeń z kosztów uzyskania przychodów określonym przez ustawy o PIT – w szczególności, w ocenie Wnioskodawcy, nie można uznać, że Opłata marketingowa ma charakter składki członkowskiej, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o PIT. Opłata ta stanowi rzeczywiste wynagrodzenie za działania marketingowe, przyczyniające się do wzrostu przychodów i promocji restauracji prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Co istotne, pojęcie opłaty członkowskiej nie zostało zdefiniowane w ustawie o PIT, w związku z czym należałoby przy ustalaniu znaczenia tego sformułowania odnieść się do znaczenia z języka potocznego. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN „członkostwo” to przynależność do jakiejś organizacji, partii itp., natomiast pod pojęciem „organizacja” rozumie się:

· grupę ludzi lub państw mających ustaloną strukturę i działających razem, aby osiągnąć wspólne cele,

· sposób zorganizowania czegoś,

· organizowanie czegoś.

Z powyższych definicji wynika, że przynależność do danej organizacji jest determinowana przez cel, dla którego podmioty się zrzeszają, a nie przez potencjalne korzyści wynikające z członkostwa. Tymczasem, w przypadku Opłaty marketingowej, jest ona ponoszona w związku ze świadczoną przez Związek Usługą, którą przynosi Wnioskodawcy wymierne korzyści z tytułu działań marketingowych. Nie można zatem uznać, że Opłata marketingowa jest chociażby podobna do składki członkowskiej, ponieważ charakteryzuje ją zupełnie inny cel, podstawa jej ponoszenia oraz stosunek prawny pomiędzy stronami.

Za uiszczoną Opłatę marketingową Wnioskodawca będzie otrzymywał wymierne korzyści w postaci konkretnego zakresu świadczeń marketingowych, stanowiące bezpośredni ekwiwalent za uiszczoną kwotę. Ponadto Kontrakt stanowi umowę cywilnoprawną, na bazie, której Związek zobowiązany jest do należytego wykonania ciążącego na nim zobowiązania, czego gwarantem jest odpowiedzialność kontraktowa.

Cechy te jednoznacznie wskazują na to, że stosunek usługowy pomiędzy Wnioskodawcą a Związkiem nie stanowi składki członkowskiej, która nie podlega ww. reżimom związanym z ryzykiem kontraktowym.

Co więcej, jak wielokrotnie wskazywano w orzecznictwie sądów administracyjnych, katalogu kosztów negatywnych określonych w ww. przepisie nie należy czytać rozszerzająco – tylko ściśle wymienione w nim przypadki nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Przykładowo, w wyroku NSA z 22 października 2019 r., sygn. akt II FSK 3678/17 wskazano, że:

Katalog, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT dotyczy tylko jednoznacznie zidentyfikowanych kosztów nie uznawanych za koszt uzyskania przychodu i nie można, odwołując się do charakteru tych wydatków, wnioskować, że inne, nie wymienione wprost w art. 16 ust. 1 wydatki ze względu na jakiegokolwiek rodzaju podobieństwo do wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT również nie stanowią kosztów uzyskania przychodu.

Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o PIT w zakresie wyłączeń z kosztów uzyskania przychodu sformułowane są analogicznie, w ocenie Wnioskodawcy, ww. wyrok odnosi się również do podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym Usługi marketingowe, polegające w szczególności na promocji i reklamie, nie zostały wymienione w ww. przepisie.

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Opłaty marketingowe nie mogą być zaklasyfikowane jako opłaty z tytułu członkostwa w Związku – opłaty o takim charakterze są przez Wnioskodawcę ponoszone, ale są to składki członkowskie wynikające ze Statutu Związku i ustalane jednostronnie przez Zarząd Związku, które są całkowicie odrębne od Opłat marketingowych wynikających z Kontraktu, tj. umowy cywilnoprawnej.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, będzie miał on prawo do zaliczenia Opłat marketingowych do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ:

· będą one ponoszone przez podatnika (Wnioskodawcę) w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą (prowadzenie restauracji sieci Y);

· będą definitywne (rzeczywiste), ponieważ Kontrakt nie przewiduje możliwości ich zwrotu w przypadku wyświadczenia Usług;

· ich ponoszenie będzie miało na celu uzyskanie/zachowanie/zabezpieczenie źródła przychodów i z założenia będzie miało wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, co wynika z korzyści płynących z nabycia Usług związanych z promocją i reklamą, wpływających na zachęcenie szerokiego grona klientów do odwiedzenia restauracji prowadzonych przez Wnioskodawcę;

· będą właściwie udokumentowane (faktury VAT wystawiane przez Związek na bazie Kontraktu, a co więcej na wniosek Wnioskodawcy Związek będzie zobowiązany do przedstawienia zestawienia wykonanych Usług w danym okresie rozliczeniowym);

· nie znajdują się one w grupie wydatków, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że jego stanowisko znajduje potwierdzenie przykładowo w:

· interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 27 sierpnia 2021 r., znak: 0114-KDIP2-1.4010.191.2021.3.PD, w której organ podatkowy wskazał, że:

(…) „świadczenie Wnioskodawcy (opłata wstępna i opłata roczna za pakiet usług) pozostaje w bezpośrednim i konkretnym związku ze świadczeniem wzajemnym ze strony usługodawcy – Spółki B Sp. z o.o. W przedmiocie sprawy mamy zatem do czynienia z odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską. Za uiszczoną opłatę, Wnioskodawca otrzymał/otrzymuje wymierne korzyści w postaci konkretnego zakresu świadczonych na Jego rzecz usług. W tym stanie rzeczy, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że opłata wstępna oraz opłata roczna ponoszona przez Wnioskodawcę na pakiet usług świadczonych przez Spółkę – B Sp. z o.o. na Jego rzecz może stanowić u Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów.

· interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 12 kwietnia 2023 r., znak: 0111-KDIB1-2.4010.112.2023.1.EJ, w której organ podatkowy wskazał, że:

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że ponoszony przez Spółkę wydatek w postaci corocznej opłaty jest związany z możliwością korzystania ze świadczeń oferowanych przez T. Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską, w konsekwencji wyłącznie z kosztów uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 37 ustawy o CIT nie ma zastosowania. W tym stanie rzeczy, w świetle przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że opłata za świadczenie usług przez Organizację na rzecz Spółki może stanowić koszt uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

· interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora KIS 2 lutego 2022 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.620.2021.1.SH, w której organ podatkowy wskazał, że:

W okolicznościach przedstawionych w opisie sprawy istotne znaczenia ma fakt, że Spółka na podstawie uchwały Zarządu, zobowiązała się wypłacić Prezesowi Zarządu jednorazowe wynagrodzenie za świadczenie usług weryfikacji i autoryzacji dokumentacji projektowych realizowanych przez Spółkę, w ramach którego zobowiązała się do pokrycia kosztów opłaty członkowskiej w Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa oraz w Okręgowej Izbie Architektów RP. Zatem ww. wynagrodzenie jest odrębnym wynagrodzeniem za ww. usługi projektowe, a więc nie jest związane z zarządzaniem spółką, czy pełnieniem funkcji w organach stanowiących Spółki oraz posiadania statusu wspólnika. (...) Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że w okolicznościach przedstawionych we wniosku Państwa Spółka jest uprawniona do zaliczenia w ciężar kosztów podatkowych wydatków dot. składek członkowskich z tytułu uczestnictwa Prezesa Zarządu w Okręgowej Izbie Inżynierów Budownictwa oraz Okręgowej Izbie Architektów RP, na podstawie art. 15 ust. 1 updop. Jednocześnie nie będą mieć zastosowania do Państwa Spółki wyłączenia przewidziane w art. 16 ust. 1 pkt 38 i 38a updop.

· wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2014 r., sygn. II FSK 962/12, w którym sąd wskazał, że:

Składki członkowskie pobierane przez Towarzystwo w swej istocie były opłatami abonentowymi uiszczanymi za korzystanie z telewizji kablowej. Skoro zatem działalność strony została zakwalifikowana jako działalność usługowa, to wnoszone przez członków opłaty były zapłatą za uzyskanie usługi telewizji kablowej. Natomiast konieczność uiszczenia składki członkowskiej związana była z samym faktem wstąpienia do organizacji społecznej jaką jest Stowarzyszenie i bycia jej członkiem.

Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady ustalania kosztów

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

W myśl natomiast art. 23 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na rzecz organizacji, do których przynależność podatnika nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem:

a) wpłat podatników prowadzących działalność gospodarczą w dziedzinie turystyki, wypoczynku, sportu i rekreacji na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej,

b) składek na rzecz organizacji zrzeszających przedsiębiorców i pracodawców, działających na podstawie odrębnych ustaw – do wysokości łącznie nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty odpowiadającej 0,25% kwoty wynagrodzeń wypłaconych w poprzednim roku podatkowym, stanowiących podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne; jeżeli przedsiębiorca nie wypłacał tych wynagrodzeń, kwota składek zaliczana do kosztów uzyskania przychodów w roku podatkowym nie może przekroczyć kwoty 250 zł.

Należy jednak podkreślić, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w tej regulacji, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów.

Podatnik ma bowiem możliwość odliczenia od przychodów wszelkich kosztów, pod warunkiem, że mają one związek z przychodem z prowadzonej działalności (np. gospodarczej), a ich poniesienie ma bądź może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.

Zasady tworzenia organizacji pracodawców

Zasady tworzenia i funkcjonowania organizacji pracodawców regulują przepisy ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 423).

W myśl art. 1 ust. 1 ww. ustawy:

Pracodawcy mają prawo tworzyć, bez uzyskania uprzedniego zezwolenia, związki według swego uznania, jak też przystępować do tych organizacji, z zastrzeżeniem stosowania się do ich statutów.

Jednocześnie z art. 5 wynika, że:

Podstawowym zadaniem związków pracodawców, ich federacji i konfederacji jest ochrona praw i reprezentowanie interesów, w tym gospodarczych, zrzeszonych członków wobec związków zawodowych, organów władzy i administracji rządowej oraz organów samorządu terytorialnego.

Z kolei art. 6 ust. 1 i 2 stanowi:

Majątek związków pracodawców, ich federacji i konfederacji powstaje ze składek członkowskich, darowizn, spadków, zapisów, z własnej działalności i dochodów z majątków organizacji.

Składka na rzecz związków pracodawców, o których mowa w ust. 1, zaliczana jest w koszty uzyskania przychodu do wysokości określonej rozporządzeniem Rady Ministrów.

Jednocześnie na podstawie art. 10:

Związek pracodawców nabywa osobowość prawną z dniem zarejestrowania.

Pani wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

· W ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaje Pani posiłki w prowadzonych przez Panią restauracjach sieci Y, których jest Pani franczyzobiorcą.

· Należy Pani do związku pracodawców zrzeszających franczyzobiorców tej sieci, który stanowi „organizację pracodawców” w rozumieniu ustawy z 23 maja 1991 r. o organizacjach pracodawców.

· Przynależność do Związku nie jest obowiązkowa, a przystąpienie do niego wymaga akceptacji statutu regulującego jego działalność. Przynależność do Związku związana jest z koniecznością uiszczania przez członków składek członkowskich, ustalonych przez Zarząd Związku, które przeznaczane są na realizację celów statutowych Związku.

· Związek podejmuje działania wspierające rozwój biznesu i zwiększanie zyskowności operacyjnej restauracji należących do sieci Y. Na bazie Statutu Związek, oprócz wykonywania działań zmierzających do realizacji celów statutowych, realizuje swoje zadania również przez prowadzenie działalności gospodarczej obejmującej m.in. zawieranie umów w zakresie promocji i reklamy. Związek może zarówno świadczyć, jak i nabywać usługi marketingowe (np. kampanie reklamowe) od innych podmiotów, które prowadzą działalność usługową w tym obszarze, jak również dokonywać ich dalszej odsprzedaży.

· Dzięki członkostwu w Związku franczyzobiorcy nawiązują relacje z innymi właścicielami restauracji, dzięki czemu aktywnie współpracują ze sobą w biznesie, dzieląc się wiedzą i doświadczeniem.

· Zamierza Pani zawrzeć ze Związkiem umowę o świadczenie usług (kontrakt). Na bazie Kontraktu Związek będzie świadczył na Pani rzecz usługi reklamowe, promocyjne oraz marketingowe restauracji Y prowadzonej przez Panią, związane z realizacją strategii marketingowej oraz budowaniem wizerunku i zaufania do sieci restauracji i marki Y na obszarze Polski.

· Usługi będą w szczególności polegały na opracowaniu, tworzeniu, produkowaniu, drukowaniu, rozprowadzaniu, emitowaniu, publikowaniu i eksponowaniu materiałów marketingowych restauracji Y prowadzonej przez Panią, w ramach realizacji strategii marketingowej i działalności restauracji Y na obszarze Polski oraz prowadzeniu działań reklamowych, promocyjnych i marketingowych restauracji Y prowadzonej przez Panią, w ramach realizacji strategii marketingowej i działalności restauracji Y na obszarze Polski.

· Na podstawie kontraktu Związek będzie odpowiedzialny za prawidłowe wykonanie Usług i wywiązanie się ze swoich obowiązków. Celem nabycia od Związku Usług jest promocja Pani działalności (prowadzonych przez niego restauracji), która ma na celu zwiększenie Pani przychodów. Dzięki współpracy ze Związkiem ma Pani szanse na skorzystanie z nakierowanej na konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej. Umożliwia to Pani promocję Pani restauracji i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem potencjalnych klientów, w szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych, satysfakcjonujących relacji, pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży.

· Usługi będą dokumentowane fakturą wystawianą przez Związek jako podatnika VAT. Wynagrodzenie za Usługi zostanie ustalone przez strony w Kontrakcie jako: Opłata marketingowa.

Na tle dokonanego opisu sprawy powzięła Pani wątpliwości czy w sytuacji opisanej we wniosku będzie miała Pani prawo do zaliczenia ponoszonych przez Panią opłat marketingowych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przytoczonych na wstępie regulacji prawnych wynika, że w przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

· został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

· jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

· pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

· poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

· został właściwie udokumentowany,

· nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 omawianej ustawy podatkowej nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

O tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy.

Zwracam przy tym uwagę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego między poniesionym wydatkiem a przychodami uzyskanymi z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tych przychodów – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów”, przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.

Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod tym wszakże warunkiem, że wykaże, że świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów.

Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodów trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego.

Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodów przez podatnika.

Wydatki na opłatę marketingową nie zostały ujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszt uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie można również uznać, że opłata marketingowa, o której mowa we wniosku ma charakter składki członkowskiej. Z treści wniosku wynika bowiem, że w sytuacji opisanej we wniosku mamy do czynienia z odpłatnością za usługę, a nie składką członkowską. Za uiszczoną opłatę będzie otrzymała Pani wymierne korzyści w postaci konkretnego zakresu świadczonych przez związek na Pani rzecz usług.

W opisie sprawy wskazała Pani, że celem nabycia od Związku Usług jest promocja działalności Pani (prowadzonych przez Panią restauracji), która ma na celu zwiększenie Pani przychodów. Dzięki współpracy ze Związkiem ma Pani szanse na skorzystanie z nakierowanej na konkretny sektor gospodarczy (gastronomiczny) strategii marketingowej. Umożliwia to Pani promocje Pani restauracji i nawiązanie kontaktu z szerszym kręgiem potencjalnych klientów, w szczególności budowanie i utrzymanie z nimi długotrwałych, satysfakcjonujących relacji, pozwalających na zyskanie lojalności i powtarzalnej sprzedaży. Usługi będą dokumentowane fakturą wystawianą przez Związek jako podatnika VAT.

W świetle powyższego, w mojej ocenie, ponoszone przez Panią wydatki na Opłaty marketingowe spełniają wszystkie przesłanki wynikające z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zostaną poniesione przez Panią, będą miały definitywny charakter, przyczynią się do zwiększenia Pani przychodów w związku z usługami promocyjno-marketingowymi świadczonymi przez Związek, zostaną właściwie udokumentowane i nie będą podlegały wyłączeniu z kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki na Opłatę marketingową.

Zaznaczam jednak, że to na Pani, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z prowadzoną przez Panią pozarolniczą działalnością gospodarczą, jak również obowiązek ich właściwego udokumentowania, w szczególności, że wydatki te dotyczą usług niematerialnych.

Powinna Pani posiadać nie tylko fakturę dokumentującą zakup usługi marketingowej, ale konieczne jest także wykazanie, że do wykonania takich usług doszło.

Dlatego podkreślam, że ostateczna ocena, czy wydatek w postaci Opłaty marketingowej został prawidłowo udokumentowany leży w kompetencjach organów podatkowych właściwych dla Pani w toku odpowiedniego postępowania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji stwierdzam, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Pani kwestii. Nie negując ich, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – tezy wskazanych rozstrzygnięć nie mają zastosowania w tym postępowaniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.