Podatnik, będący mikroprzedsiębiorcą i wspólnikiem spółki cywilnej Z, pyta o możliwość zastosowania preferencyjnych zasad amortyzacji dla budynku handlowo-usługowego. Budynek został wybudowany przez spółkę Y (w której podatnik był wspólnikiem po zmianach) na działce stanowiącej współwłasność, oddanej do używania na podstawie ustnej umowy. Pozwolenie na budowę było pierwotnie wydane dla innych osób i było dwukrotnie przenoszone, ostatecznie na spółkę Z. Podatnik nabył udział w nieruchomości poprzez darowiznę.…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest nieprawidłowe.
17 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek datowany przez Pana na 17 maja 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 sierpnia 2025 r. (wpływ 7 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
Z kolei, wskaźnik dochodów podatkowych prezentowany przez Ministra Finansów, na jednego mieszkańca w gminie X, tj. wskaźnik G - w roku 2023 wyniósł: (...) zł, z kolei wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, tj. wskaźnik Gg w roku 2023 wyniósł: 2.246,66 zł, w rozumieniu art. 20 ust. 4 i 5 ustawy z 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.
Posiada Pan status mikro-przedsiębiorcy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz.U. z 2018 r., poz. 650 ze zm.).
Jako formę opodatkowania w 2025 r. wybrał Pan podatek liniowy.
W uzupełnieniu wniosku - w odpowiedzi na następujące pytania - doprecyzował Pan natomiast, że:
1) Czy informacja: „Na przedmiotowej Nieruchomości, wybudowany został w całości przez spółkę Y., budynek handlowo-usługowy, składający się z trzech lokali użytkowych przeznaczonych na wynajem, z zapleczem socjalno-biurowym wraz z zewnętrznymi instalacjami („Budynek”)” - stanowi oczywistą omyłkę pisarską (Budynek został wybudowany przez Y.)? Jeżeli nie – proszę żeby Pan wymienił wszystkie spółki, które brały udział w procesie budowy (od uzyskania pozwolenia na budowę, aż do jej zakończenia) wraz z opisem podejmowanych przez nie czynności/prac.
Spółka Y. prowadziła proces inwestycyjny polegający na budowie Budynku. W trakcie trwania budowy doszło do zmiany wspólnika, w miejsce Pani C.C wstąpił Pan. Spółka - Z, dokończyła inwestycje i uzyskała pozwolenie na użytkowanie Budynku.
2) Jak mam rozumieć informację, że: „Na przedmiotowej Nieruchomości, wybudowany został w całości przez spółkę Y., budynek handlowo-usługowy, składający się z trzech lokali użytkowych przeznaczonych na wynajem, z zapleczem socjalno-biurowym wraz z zewnętrznymi instalacjami („Budynek”)”, skoro: „Budowa rozpoczęła się (...) 2024 roku i trwała do dnia (...) 2024 roku (ostatni wpis w dzienniku budowy). (…) w dniu (...) 2024 roku ww. Decyzja udzielająca pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z zapleczem socjalno-biurowym wraz z zewnętrznymi instalacjami na działce nr 1 w X, gmina (...), powiat (...), wydana na rzecz Pana A.A i Pana B.B, przeniesiona została na rzecz Pani C.C i Pana D.B prowadzących działalność gospodarczą pod firmą Y. ul. (...), decyzją numer (...). Niniejsza decyzja stała się prawomocna z dniem (...) 2024 roku”?
Budynek został faktycznie wybudowany przez spółkę Y która była beneficjentem pozwolenia na budowę od momentu, gdy decyzja o jego przeniesieniu stała się prawomocna (tj. od (...) 2024 r.). Jednocześnie wskazuje Pan, że proces inwestycyjny – w tym przygotowania do budowy – rozpoczął się wcześniej, tj. już w (...) 2024 r., kiedy formalnym beneficjentem pozwolenia na budowę byli jeszcze pierwotni inwestorzy: Pan A.A i Pan B.B. Ponadto informuje Pan, że pozwolenie na użytkowanie Budynku uzyskała spółka Z., która przejęła inwestycję na końcowym etapie budowy przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie.
3) Jaki był i jest przedmiot działalności spółki Y.?
Przedmiotem działalności spółki Y., był wynajem budynków.
4) Czy działka numer: 1, na której trwała budowa Budynku/wybudowano Budynek oddana została do używania Y? Jeżeli tak – to: Na podstawie jakiej umowy? Kto i z kim zawarł tę umowę? Kiedy zawarto tę umowę? Czy oddano do używania całą działkę: 1, czy tylko jej określoną część (dlaczego)? Jeśli nie – to, czy prawo własności działki numer: 1, na której trwała budowa Budynku/wybudowano Budynek wniesione zostało tytułem wkładu do Y.? Kiedy to nastąpiło? lub Na jakiej – innej niż wyżej wskazane – podstawie realizowana była Budowa budynku na działce numer: 1?
Działka numer: 1, na której realizowana była budowa Budynku, została w całości oddana do używania spółce Y. na podstawie ustnej umowy o udostępnieniu gruntu na cele budowlane. Jednocześnie, prawo własności działki numer: 1 nie zostało wniesione jako wkład do spółki Y.
5) Czy Budynek był kiedykolwiek wprowadzony do ewidencji środków trwałych innych niż ewidencja prowadzona przez Z.? Jeżeli tak – to: Kto prowadził/prowadzi tę ewidencję? Kiedy wprowadzono Budynek do tej ewidencji?
Budynek nie był wprowadzony do innej ewidencji środków trwałych.
6) Czy działkę numer: 1 kiedykolwiek wprowadzono do ewidencji środków trwałych? Jeżeli tak – to: Kto prowadził/prowadzi tę ewidencję? Kiedy wprowadzono działkę numer: 1 do tej ewidencji?
Działki numer: 1 nigdy nie wprowadzono do ewidencji środków trwałych.
7) Jaki udział posiada Pan w Z.?
Posiada Pan: 60% udziałów, a Pan D.B: 40% udziałów.
8) Wobec fragmentów: „Budynek został przyjęty do użytkowania (...) 2024 roku przez spółkę Z.”, „Budynek został wprowadzony po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych spółki Z. w dniu (...) 2024 roku pod KŚT 103”. Czy prawo własności Budynku wniesiono tytułem wkładu do Z.? Jeżeli tak – to kiedy to nastąpiło? Jeśli nie – to na jakiej podstawie spółka wprowadziła go do ewidencji środków trwałych?
Prawo własności Budynku nie wniesiono tytułem wkładu do spółki Z. Budynek został wybudowany na nieruchomości gruntowej stanowiącej współwłasność wspólników spółki cywilnej. Choć prawo własności Budynku przysługuje formalnie wspólnikom jako właścicielom gruntu (zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego), to Budynek ten jest w całości wykorzystywany w działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę Z. Spółka cywilna faktycznie włada i użytkuje Budynek jak właściciel, co stanowi wystarczającą podstawę do ujęcia go w ewidencji środków trwałych spółki.
9) Czy prawo własności działki numer: 1, na której wybudowano Budynek, wniesiono tytułem wkładu do Z.? Jeżeli tak – kiedy to to nastąpiło?
Prawa własności działki numer: 1, nie wniesiono tytułem wkładu do spółki Z.
10) Czy działka numer: 1 stanowi środek trwały w Z.? Jeżeli tak – to od jakiej daty?
Działka numer: 1 nie stanowi środka trwałego w spółce Z.
11) Czy którykolwiek ze składników: zaplecze socjalno-biurowe, wewnętrzne instalacje: wody, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania, elektryczne, odgromowe, wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła i wentylacji mechanicznej wywiewnej, klimatyzacji, fotowoltaiki i instalacji gazowej; zewnętrzna instalacja energetyczna do własnej stacji transformatorowej; zewnętrzna instalacja energetyczna do własnej stacji transformatorowej; zewnętrzna instalacja oświetleniowa, zewnętrzna instalacja kanalizacji sanitarnej; rozbudowa wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej z odprowadzeniem do istniejącego seperatora koalescencyjnnego; zadaszona wiata śmietnikowa; (...)miejsca postojowe dla samochodów osobowych (w tym dwa dla osób niepełnosprawnych); dwanaście stojaków na rowery; będzie miał/ma charakter pomocniczy (jest/będzie obiektem pomocniczym) względem Budynku? Jeśli tak – to: Który to składnik/które to składniki? Wobec czego stanowi/będzie stanowił obiekt pomocniczy?
Wszystkie poniżej wymienione składniki (obiekty):
· zaplecze socjalno-biurowe,
· wewnętrzne instalacje: wody, kanalizacji sanitarnej, centralnego ogrzewania, elektryczną, odgromowej, wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła i wentylacji mechanicznej wywiewnej, klimatyzacji, fotowoltaiki i instalacji gazowej,
· zewnętrzna instalacja energetyczna do własnej stacji transformatorowej,
· zewnętrzna instalacja oświetleniowa,
· zewnętrzna instalacja kanalizacji sanitarnej,
· rozbudowa wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej z odprowadzeniem do istniejącego seperatora koalescencyjnnego,
· zadaszona wiata śmietnikowa,
· (...) miejsca postojowe dla samochodów osobowych (w tym dwa dla osób niepełnosprawnych),
· dwanaście stojaków na rowery,
- mają charakter pomocniczy względem głównego Budynku i stanowią jeden środek trwały.
12) Do jakiej grupy, podgrupy i rodzaju Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) zaklasyfikowany został/zostanie każdy z wyliczonych wyżej składników?
Każdy z powyżej wymienionych składników został zaklasyfikowany pod KŚT: 103.
13) Co – konkretnie – wprowadzono do ewidencji środków trwałych Z w przedmiocie/zakresie Budynku?
Do ewidencji środków trwałych wprowadzono całość Budynku wraz z wszystkimi składnikami (obiektami) pomocniczymi wymienionymi w punkcie: 11 niniejszego pisma.
14) Wobec fragmentu: „Spółka wynajmuje Budynek na podstawie umowy najmu”, czy Z wynajmuje Budynek spółce Y. lub innej spółce/innym spółkom która brała/które brały udział w procesie budowy (od uzyskania pozwolenia na budowę, aż do jej zakończenia)?
Nie. Spółka wynajmuje Budynek takim podmiotom, takim jak: (...). itp.
Pana zdaniem, spełnione zostały wszystkie przesłanki do zastosowania wobec Pana, indywidualnej, podwyższonej stawki amortyzacyjnej oraz skróconego okresu amortyzacji, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
Podał Pan, że jest Pan podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Zatem, uważa Pan, że skutki podatkowe amortyzacji Budynku, jakie powstaną po Pana stronie, powinny być oceniane przez pryzmat uregulowań ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazał Pan również, że posiada Pan status mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2018, poz. 650 ze zm.).
Zaznaczył Pan, że zgodnie z art. 22j ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, zaliczonymi do grupy 1 i 2 Klasyfikacji, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze:
1) gminy zlokalizowanej w powiecie lub miasta na prawach powiatu, w których przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
2) gminy lub miasta na prawach powiatu, w których indywidualny wskaźnik zamożności gminy lub miasta na prawach powiatu jest mniejszy niż 100 % wskaźnika zamożności wszystkich gmin lub miast na prawach powiatu.
Zgodnie z art. 22j ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku, gdy środek trwały, o którym mowa w ust. 7, znajduje się na obszarze gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
1) od 120% do 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 10 lat;
2) powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
Zauważa Pan, że w dalszej części ustawy, w art. 22j ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych doprecyzowano, że spełnienie warunków, o których mowa w ust. 7, ustala się na miesiąc, w którym wystąpiło jedno z następujących zdarzeń:
1) uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę;
2) upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu;
3) środek trwały został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - w przypadku gdy budowa tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia.
Zgodnie z art. 22j ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i ust. 8, rozumie się przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 82 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w roku bezpośrednio poprzedzającym rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9. Przez przeciętną stopę bezrobocia w powiecie rozumie się także przeciętną stopę bezrobocia w mieście na prawach powiatu.
Co więcej, zgodnie z art. 22j ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez indywidualny wskaźnik zamożności gminy lub miasta na prawach powiatu i wskaźnik zamożności wszystkich gmin lub miast na prawach powiatu, o których mowa w ust. 7 pkt 2, rozumie się odpowiednio wskaźniki w rozumieniu art. 24 ust. 3 i 4 ustawy z 1 października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. poz. 1572) stanowiące podstawę do wyliczenia kwot potrzeb wyrównawczych na rok bezpośrednio poprzedzający rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
Wyjaśnił Pan, że zgodnie z art. 24 ust. 3 ustawy z 1 października 2024 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1572), indywidualny wskaźnik zamożności jednostki samorządu terytorialnego oblicza się, dzieląc sumę podstawowych dochodów podatkowych danej jednostki samorządu terytorialnego przez przeliczeniową liczbę mieszkańców tej jednostki samorządu terytorialnego, z kolei zgodnie z ust. 4 tego przepisu, wskaźnik zamożności danej kategorii jednostek samorządu terytorialnego ustala się, dzieląc sumę podstawowych dochodów podatkowych odpowiednio wszystkich jednostek samorządu terytorialnego danej kategorii przez przeliczeniową liczbę mieszkańców tej kategorii jednostek samorządu terytorialnego.
Indywidualny wskaźnik zamożności gminy (czyli wskaźnik dochodów podatkowych na mieszkańca) – oblicza się, dzieląc sumę podstawowych dochodów podatkowych danej jednostki samorządu terytorialnego przez przeliczeniową liczbę mieszkańców tej jednostki – wskaźnik G.
Wskaźnik zamożności dla wszystkich gmin oblicza się dzieląc sumę podstawowych dochodów podatkowych wszystkich jednostek samorządu terytorialnego przez przeliczeniową liczbę mieszkańców tych jednostek samorządu terytorialnego – wskaźnik Gg.
Podkreślił Pan, że na mocy umowy darowizny oraz skutecznego przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej, wraz z Pana wspólnikiem, nabył Pan prawo własności Budynku. Przedmiotowy Budynek został zaliczony do grupy 1, rodzaj 103 Klasyfikacji Środków Trwałych i wprowadzony po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych (...) 2024 r., pod KŚT: 103. Budynek ten zlokalizowany jest w miejscowości X, gmina (...), powiat (...). Decyzja o pozwoleniu na budowę uprawomocniła się w roku 2024.
Podał Pan również, że Minister finansów opublikował wskaźniki dochodów podatkowych w przeliczeniu na jednego mieszkańca dla poszczególnych gmin (wskaźniki G), powiatów (wskaźniki P) i województw (wskaźniki W), stanowiące podstawę do wyliczenia rocznych kwot części wyrównawczej subwencji ogólnej i wpłat do budżetu państwa na rok 2023.
Wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie X, tj. wskaźnik G - wyniósł w roku 2023: (...) zł, z kolei wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, tj. Gg w roku 2023 wyniósł: 2.246,66 zł, w związku z tym indywidualny wskaźnik zamożności w gminie X jest mniejszy, niż 100% wskaźnika zamożności dla wszystkich gmin.
Ponadto, Prezes Głównego Urzędu Statystycznego, obwieszczeniem z 28 września 2023 r., w sprawie przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz na obszarze powiatów, na podstawie art. 82 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 735, 1429, 1723 i 1737) ogłosił, że przeciętna stopa bezrobocia w kraju, według stanu na dzień 30 czerwca 2023 r., wyniosła: 5,1%.
Z kolei, przeciętna stopa bezrobocia dla powiatu (...) według stanu na dzień: 30 czerwca 2023 r. - wyniosła: (...) %. W związku z powyższym, podaje Pan, że wskaźnik bezrobocia dla powiatu (...) wyniósł na 30 czerwca 2023 roku: (...)% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju (kryterium ustalającym jest co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju).
Zgodnie z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku gdy przeciętna stopa bezrobocia wynosi od 120 %- 170% - okres amortyzacji dla tego środka nie może być krótszy niż 10 lat.
Powyższe oznacza, że zgodnie z art. 22j ust. 7 pkt 1 i pkt 2 w związku z art. 22j ust. 8 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikuje się Pan do zastosowania wobec Pana indywidualnej, podwyższonej stawki amortyzacji oraz skróconego okresu amortyzacji Budynku do 10 lat.
Mając zatem na względzie:
· status mikroprzedsiębiorcy,,
· lokalizację i klasyfikację Budynku niemieszkalnego,
· wskaźnik zamożności gminy X na rok 2023,
· przeciętną stopę bezrobocia dla powiau (...) na rok 2023,
- uważa Pan, że będzie Pan będzie uprawniony do:
· rozliczenia kosztu wytworzenia Budynku, według indywidualnych podwyższonych stawek amortyzacji,
· skrócenia okresu amortyzacji środków trwałych w postaci Budynku o funkcji niemieszkalnej, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
W związku z przedstawionym stanem faktycznym oraz powyższym uzasadnieniem, zwraca się Pan o potwierdzenie, że zaprezentowane powyżej stanowisko i rozumienie treści przepisów podatkowych jest prawidłowe.
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez Podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Z uwagi na fakt, że niektóre składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie czasu, a nie tylko w roku ich nabycia/wytworzenia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.
Stosownie bowiem do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 22a-22o tej ustawy. Najważniejsze jest jednak to, że zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Z przytoczonego przepisu wynika więc, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:
· stanowią własność lub współwłasność Podatnika,
· zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie przez podatnika,
· są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
· przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
· są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
Zgodnie art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i‑22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji, wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Jak stanowi natomiast art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
Z powyższych regulacji wynika więc, że to do podatnika należy wybór metody amortyzacji. Wyboru tego dokonuje się dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzowania i stosuje się aż do pełnego zamortyzowania tego składnika.
Przedmiot Pana pytania stanowi ustalenie, czy w świetle art. 22j ust. 7-11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będąc mikroprzedsiębiorcą, będzie Pan uprawniony do ustalenia indywidualnej, podwyższonej stawki amortyzacji oraz do skrócenia okresu amortyzacji do 10 lat, w sytuacji, gdy Budynek usytuowany został na obszarze gminy X, powiat (...), w której:
We wniosku wskazał Pan bowiem m.in., że:
· Pan A.A i Pan B.B (...) 2023 r., wystąpili o pozwolenie na budowę Budynku na działce numer: 1,
· decyzją z (...) 2024 r. zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę dla Pana A.A i Pana B.B,
· decyzja stała się prawomocna z (...) 2024 r.
Ponadto, poinformował Pan, że wyżej decyzja udzielająca pozwolenia na budowę Budynku na działce numer: 1 wydana na rzecz Pana A.A i Pana B.B, przeniesiona została na rzecz:
· Pani C.C i Pana D.B prowadzących działalność gospodarczą pod firmą Y. (decyzja stała się prawomocna: (...) 2024 r.),
· na Pana i Pana D.B, prowadzących wspólnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą Z, (decyzja stała się prawomocna: 2 grudnia 2024 r.).
Wobec powyższego, zaznaczam, że w orzecznictwie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 24 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Po 182/17), podkreśla się, że:
Celem przeniesienia pozwolenia na budowę jest umożliwienie kolejnemu inwestorowi legalnego kontynuowania budowy i legitymowania się w tym zakresie koniecznym tytułem.
Przepis art. 40 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) stanowi bowiem, że:
Organ, który wydał decyzję o pozwoleniu na budowę, jest obowiązany, w drodze decyzji, przenieść to pozwolenie na wniosek nowego inwestora, jeżeli do wniosku inwestor dołączy:
1) oświadczenie:
a) o przejęciu warunków zawartych w decyzji o pozwoleniu na budowę,
b) o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2;
2) zgodę dotychczasowego inwestora, na rzecz którego decyzja została wydana, lub kopię tej zgody.
Skoro więc spełnienie warunków, umożliwiających stosownie wskazanej w art. 22j ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych preferencji, zgodnie z art. 22j ust. 9 tej ustawy:
(…) ustala się na miesiąc, w którym wystąpiło jedno z następujących zdarzeń:
1) uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę;
2) upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu;
3) środek trwały został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - w przypadku gdy budowa tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia
- to określenie, czy spełnił Pan wszystkie przesłanki umożliwiające ustalenie stawki amortyzacyjnej w oparciu o powyższą regulację, wymaga - w Pana przypadku - analizy przepisów w brzemieniu obowiązującym w miesiącu uprawomocnienia się decyzji o pozwoleniu na budowę.
Zaznaczam jednak, że art. 22j ust. 7, 10 i 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został poddany nowelizacji. Zmiana dokonana 1 października 2024 r., w art. 57 w związku z art. 99 ust. 1 i 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1572 ze zm.) - przesądza, że:
1. Przepisy art. 22j ust. 7, 10 i 11 ustawy zmienianej w art. 57, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2026 r.
2. Do dnia 31 grudnia 2025 r. podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych stosują przepisy art. 22j ust. 7, 10 i 11 ustawy zmienianej w art. 57, w brzmieniu dotychczasowym.
Zatem, mając na uwadze dokonane wyżej ustalenia, wskazuję, że zgodnie z art. 22j ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w miesiącu, w którym uprawomocniła się wskazana przez Pana decyzja o pozwoleniu na budowę Budynku:
Podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, zaliczonymi do grupy 1 i 2 Klasyfikacji, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze gminy:
1) zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
2) w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
Na podstawie art. 22j ust. 8 tej ustawy we wskazanym wyżej brzmieniu:
W przypadku gdy środek trwały, o którym mowa w ust. 7, znajduje się na obszarze gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
1) od 120% do 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 10 lat;
2) powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju - okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
Wyjaśniam również, że zgodnie z art. 22j ust. 10-13 cytowanej wersji ustawy:
10. Przez przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i ust. 8, rozumie się przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 82 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w roku bezpośrednio poprzedzającym rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
11. Przez wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie i wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, o których mowa w ust. 7 pkt 2, rozumie się odpowiednio wskaźnik G i wskaźnik Gg w rozumieniu art. 20 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2267, z 2023 r. poz. 1586 i 2005 oraz z 2024 r. poz. 123), stanowiące podstawę do wyliczenia kwot części wyrównawczej subwencji ogólnej na rok bezpośrednio poprzedzający rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej ,,Monitor Polski”, wartości wskaźników, o których mowa w ust. 11.
13. Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
Z podanych przez Pana informacji wynika również m.in., że:
· posiada Pan status mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców,
· (...) 2024 r. na podstawie umowy darowizny Pan A.A darował Panu swój udział wynoszący: 60/100 części nieruchomości składającej się z działki numer: 1,
· Spółka Y. prowadziła proces inwestycyjny polegający na budowie Budynku,
– Budynek został wybudowany w całości przez spółkę Y,
– działka numer: 1, na której realizowana była budowa Budynku, została w całości oddana do używania spółce Y. na podstawie ustnej umowy o udostępnieniu gruntu na cele budowlane,
– prawo własności działki numer: 1 nie zostało wniesione jako wkład do spółki Y.,
· w trakcie trwania budowy doszło do zmiany wspólnika, wstąpił Pan „w miejsce” Pani C.C,
– Spółka Z:
§ dokończyła inwestycje i uzyskała pozwolenie na użytkowanie Budynku,
§ przejęła inwestycję na końcowym etapie budowy przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie.
· Budynek został przyjęty do użytkowania (...) 2024 r. przez spółkę Z.
· Budynek jest wykorzystywany przez Spółkę dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej od (...) 2024 r. i został wprowadzony po raz pierwszy do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych spółki Z. (...) 2024 r. (pod KŚT: 103),
– Budynek nie był wprowadzony do innej niż prowadzona przez Z. ewidencji środków trwałych.
Ponadto, z treści Pana wniosku (i jego uzupełnienia) wynika, że:
· działki numer: 1 nigdy nie wprowadzono do ewidencji środków trwałych,
· prawo własności działki numer 1, nie wniesiono tytułem wkładu do spółki Z,
· działka numer: 1 nie stanowi środka trwałego w spółce Z.
Przedstawione przez Pana okoliczności sprawy wymagają zatem również analizy następujących przepisów ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1061 ze zm).:
· art. 860 § 1 tej ustawy:
Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.
· art. 861 § 1 tej ustawy:
Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.
· art. 863 § 1 i 2 tej ustawy:
§ 1 Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
§ 2. W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników.
Z powyższych przepisów wynika, że spółka cywilna jest umową zawartą przez wspólników w celu dążenia do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. Podkreślam jednak, że spółka cywilna nie posiada jednak własnego majątku. W spółce cywilnej właścicielami poszczególnych składników majątku pozostają wspólnicy spółki w ramach współwłasności łącznej. Z uwagi na to, że spółka cywilna nie jest podmiotem prawa, nie przysługuje jej również zdolność do czynności prawnych, zdolność sądowa, ani procesowa.
Co istotne, spółka cywilna nie jest również przedsiębiorcą w rozumieniu:
· art. 431 Kodeksu cywilnego:
Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1, prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową.
· art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 236 ze zm.):
1. Przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą.
2. Przedsiębiorcami są także wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.
Nie można zatem uznać, że działania podejmowane przez wspólnika spółki cywilnej - w ramach działalności prowadzonej w formie tej spółki - są wyłącznie działaniami spółki i należy je traktować w oderwaniu od osoby wspólnika.
Ważne jest również to, że podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka cywilna tylko poszczególni jej wspólnicy. Innymi słowy, to na wspólnikach, a nie na spółce, ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Jak bowiem przesądza art. 8 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
1. Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
2. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.
Ponadto, jak wynika z Uzasadnienia do ustawy z 17 sierpnia 2023 r. (t.j. Dz.U. 2023 poz. 1787) o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (druk numer: 3129):
Podkreślić należy, że proponowane rozwiązania adresowane są do tych podatników, którzy wytwarzają (budują) określone środki trwałe. Ma to na celu z jednej strony wsparcie podatników, którzy samodzielnie podejmują wskazane działania inwestycyjne, a z drugiej wyeliminowanie sytuacji możliwości objęcia regulacjami istniejących już budynków (budowli), tak aby właśnie wspierać nowe inwestycje dokonywane przez podatników.
Skoro - jak Pan wskazał:
Na przedmiotowej Nieruchomości (działce numer 1 – przypis organu) wybudowany został w całości przez spółkę Y., budynek handlowo-usługowy, składający się z trzech lokali użytkowych przeznaczonych na wynajem, z zapleczem socjalno-biurowym wraz z zewnętrznymi instalacjami (dalej: „Budynek”)
- to wobec poczynionych wyżej ustaleń nie mogę uznać, że to Pan podjął wymagane przez ustawodawcę: „działania inwestycyjne”.
Słownik języka polskiego [dostęp: https://sjp.pwn.pl/], termin „wytworzyć” - wiąże ze: „zrobieniem, wyprodukowaniem czegoś”.
Z przedstawionych przez Pana okoliczności nie wynika jednak, by to Pan - wspólnik Y. – był zaangażowany w proces budowy Budynku, którego dotyczy wniosek.
Wyjaśnił Pan bowiem, że to:
· Spółka Y. prowadziła proces inwestycyjny polegający na budowie Budynku.
· Budynek został faktycznie wybudowany przez spółkę Y (…).
Z wyżej wskazanych powodów, nie będzie Pan zatem uprawniony do:
· ustalenia stawki amortyzacyjnej w sposób indywidualny - zgodnie z art. 22j ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i
· „skrócenia okres amortyzacji” tego środka trwałego do 10 lat
- ponieważ preferencja, o której mowa art. 22j ust. 7-11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych została skierowana wyłącznie do Podatników, którzy (m.in.) wytwarzają (budują) określone środki trwałe, a więc dokonują - podniesionych przez ustawodawcę: „nowych inwestycji”.
Z wyżej podanych powodów, Pana stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w - wynikającym z wniosku - okresie [art. 22j ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych].
Jak już bowiem wskazałem, art. 22j ust. 7, 10 i 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został poddany nowelizacji. Zmiana dokonana 1 października 2024 r., w art. 57 w związku z art. 99 ust. 1 i 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1572 ze zm.) - przesądza, że:
1. Przepisy art. 22j ust. 7, 10 i 11 ustawy zmienianej w art. 57, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2026 r.
2. Do dnia 31 grudnia 2025 r. podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych stosują przepisy art. 22j ust. 7, 10 i 11 ustawy zmienianej w art. 57, w brzmieniu dotychczasowym.
Końcowo zaznaczam również, że:
· przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytania) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Niniejsze rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku – zakresu Pana pytania. Przedmiotem tej interpretacji nie jest zatem okoliczność, czy opisany Budynek stanowi/może stanowić środek trwały w Z,
· niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości dokonanej klasyfikacji opisanego środka trwałego. Obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania środka trwałego do właściwej grupy spoczywa na Podatniku,
· przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis prawa. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z powyższych powodów niniejszej odpowiedzi udzielam wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo