Interpretacja 0115-KDIT3.4011.593.2026.1.JS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w zakresie pytania nr 1 prawidłowe, ale z innych względów niż Pan wskazał, a w zakresie pytania nr 2 prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w zakresie pytania:

·      nr 1 prawidłowe, ale z innych względów niż Pan wskazał;

·      nr 2 prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 6 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pan działalność gospodarczą - transport ciężarowy.

Zgodnie z wymogiem UE zmuszony był Pan do zakupu, wymiany i zamontowania tachografów w ciągnikach siodłowych. Tachografy zakupił Pan w miesiącach: czerwiec 2024, październik 2024, listopad 2024 oraz grudzień 2024 r.

Wydatki związane z zakupem i montażem tachografów zostały zaliczone bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodu w miesiącu ich poniesienia.

W miesiącu grudniu 2025 r. złożył Pan wniosek do ARiMR o przyznanie refundacji na zakup i instalację tachografów cyfrowych.

(...) 2026 r. otrzymał Pan zaświadczenie o pomocy de minimis wraz z umową o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego nr (...). Uzyskanie dofinansowania było uzależnione od zakupu oraz montażu tachografów w ciągnikach siodłowych.

(...) 2026 r. otrzymał Pan kwotę częściowego refinansowania na podstawie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 października 2025 r. w sprawie udzielenia pomocy de minimis na refinansowanie wyposażenia w integralny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (Dz.U. poz. 1385).

Jest Pan ostatecznym odbiorcą wsparcia.

Przedstawiony opis dotyczy Pana indywidulanej sprawy X, NIP: (...), PKD 49.41.Z.

Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR) - rozlicza Pan podatek dochodowy liniowo wg stawki 19%, prowadzi Pan działalność gospodarczą indywidualnie.

Przychody netto nie przekroczyły w ubiegłym roku 2 000 000 EUR.

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym.

Pytania

1.  Czy od kwoty udzielonej Panu pomocy de minimis przez ARiMR ma Pan obowiązek płacenia podatku dochodowego?

Nadmienia Pan, że w całej otrzymanej dokumentacji od ARiMR nie ma jakiejkolwiek informacji na temat wymogu zapłaty podatków.

2.  Czy wydatki poniesione w 2024 r. na zakup tachografów, w części odpowiadającej wysokości otrzymanej refundacji (pomocy) w 2026 roku stanowią koszt uzyskania przychodów?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1

Pana zdaniem, opierając się na art. 21 ust.1 pkt 137 ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są: środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Zatem otrzymana refundacja nie stanowi przychodu.

Ad 2

Pana zdaniem, zgodnie z polskimi przepisami podatkowymi (art. 23 ust. 1 pkt 31 ustawy o PIT), wydatki pokryte z otrzymanych dotacji i bezzwrotnych dofinansowań nie mogą być zaliczone do kosztów. Zatem uważa Pan, że wydatki poniesione w 2024 r. na zakup tachografów, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu w wysokości otrzymanej refundacji i w dacie otrzymania refundacji powinien Pan wyłączyć tę kwotę z kosztów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w zakresie pytania:

·      nr 1 prawidłowe, ale z innych względów niż Pan wskazał;

·      nr 2 prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

W myśl natomiast art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są:

środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a–5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

W opisie sprawy wprost Pan wskazał, że:

·      prowadzi Pan działalność gospodarczą transport ciężarowy;

·      zgodnie z wymogiem UE zmuszona był Pan do wymiany i zakupu oraz zamontowania w ciągnikach siodłowych nowych tachografów. Zakupił Pan je w 2024 r.

·      w grudniu 2025 r. do ARiMR złożył Pan wniosek o przyznanie refundacji zakupu i instalacji tachografów cyfrowych.

·      (...) 2026 r. otrzymał Pan zaświadczenie o pomocy de minimis wraz z umową o objęcie przedsięwzięcia wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego nr (...).

·      (...) 2026 r. otrzymał Pan kwotę częściowego refinansowania na podstawie Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 14 października 2025 r. w sprawie udzielenia pomocy de minimis na refinansowanie wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i zwiększania odporności (Dz.U. poz. 1385).

Wątpliwości Pana sprowadzają się m.in. do ustalenia, czy wsparcie udzielone Panu z planu rozwoju jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 tej ustawy.

Rozważając charakter środków finansowych, które Pan otrzymał na zakup, wymianę i zamontowanie tachografów w ciągnikach siodłowych, należy odnieść się do art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 198 ze zm.), zgodnie z którym:

Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.

Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5d.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych:

Środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).

W myśl art. 5 ust. 3 ustawy o finansach publicznych:

Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:

1) środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności, Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji, Europejskiego Funduszu Rybackiego, Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz Europejskiego Funduszu Morskiego, Rybackiego i Akwakultury, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b;

2) niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. c i d:

a) Norweskiego Mechanizmu Finansowego,

b) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego,

c) Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy;

3)środki przeznaczone na realizację programów przedakcesyjnych oraz Programu Środki Przejściowe;

4) środki na realizację wspólnej polityki rolnej;

5) środki przeznaczone na realizację:

a) programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna oraz celu Europejska Współpraca Terytorialna (Interreg),

b) programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1) oraz programów Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa,

c) Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2004-2009,

d) Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2004-2009;

5a) środki przeznaczone na realizację Inicjatywy na rzecz zatrudnienia ludzi młodych 2014-2020;

5b) Środki Europejskiego Funduszu Pomocy Najbardziej Potrzebującym i środki Europejskiego Funduszu Społecznego Plus przeznaczonego na zwalczanie deprywacji materialnej;

5c) środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1316/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę”, zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 913/2010 oraz uchylającym rozporządzenia (WE) nr 680/2007 i (WE) nr 67/2010 (Dz.Urz. UE L 348 z 20.12.2013, str. 129, z późn. zm.), oraz środki pochodzące z instrumentu „Łącząc Europę”, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1153 z dnia 7 lipca 2021 r. ustanawiającym instrument „Łącząc Europę” i uchylającym rozporządzenia (UE) nr 1316/2013 i (UE) nr 283/2014 (Dz.Urz. UE L 249 z 14.07.2021, str. 38);

5d) środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str. 17, z późn. zm.);

6) inne środki.

W myśl art. 111 pkt 16 ustawy o finansach publicznych:

Dochodami podatkowymi i niepodatkowymi budżetu państwa są środki europejskie i środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b, na realizację projektów pomocy technicznej oraz środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. c i d i pkt 6 oraz w art. 4 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”, a także środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz.Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 187, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2021/2116” po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa.

Zgodnie z art. 117 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:

Budżet środków europejskich jest rocznym planem dochodów i podlegających refundacji wydatków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, z wyłączeniem środków przeznaczonych na realizację projektów pomocy technicznej oraz środków, o których mowa w art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 oraz w art. 5 ust. 3 rozporządzenia 2021/2116.

W myśl art. 117 ust. 2 ustawy o finansach publicznych:

W budżecie środków europejskich ujmuje się:

1)  dochody z tytułu realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;

2)  wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w części podlegającej refundacji.

Przy czym w myśl art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy o finansach publicznych:

Wydatki budżetu państwa dzielą się na grupy wydatków, w tym wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2, w tym wydatki budżetu środków europejskich.

W myśl art. 186 ustawy o finansach publicznych:

Wydatki na realizację programów i projektów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, mogą być przeznaczone na:

1) realizację projektów przez jednostki budżetowe;

2) płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich;

3) dotacje celowe dla beneficjentów;

4) realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe;

5) realizację Wspólnej Polityki Rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami;

6) realizację planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

W świetle przepisów ustawy o finansach publicznych środki pochodzące z Unii Europejskiej, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego stanowią odrębną formę środków europejskich przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Jednak, zgodnie z cytowanym uprzednio przepisem art. 186 pkt 2 ustawy o finansach publicznych, wydatki z budżetu środków europejskich są wydatkami budżetu państwa, które mogą być przeznaczone na płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich.

Jednocześnie wskazuję, że stosownie do art. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych:

Ustawa określa zakres i zasady działania agencji wykonawczych, instytucji gospodarki budżetowej i państwowych funduszy celowych.

Zgodnie z art. 18 ustawy o finansach publicznych:

Agencja wykonawcza jest państwową osobą prawną tworzoną na podstawie odrębnej ustawy w celu realizacji zadań państwa.

Jak stanowi art. 19 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:

Zasady działania agencji wykonawczej określa ustawa, o której mowa w art. 18, oraz statut.

W myśl art. 20 ustawy o finansach publicznych:

Agencja wykonawcza prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w niniejszej ustawie i w ustawie, o której mowa w art. 18.

Zgodnie z art. 124 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych:

Wydatki budżetu państwa dzielą się m.in. na dotacje i subwencje.

Stosownie do art. 126 ustawy o finansach publicznych:

Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

W myśl art. 127 ust. 1 pkt 1 lit. d ustawy o finansach publicznych:

Dotacje celowe są to środki przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy o finansach publicznych:

Podstawą gospodarki finansowej agencji wykonawczej jest roczny plan finansowy, obejmujący w szczególności koszty realizację zadań ustawowych, z wyszczególnieniem kosztów realizacji tych zadań przez inne podmioty – z wyszczególnieniem uposażeń i wynagrodzeń ze stosunku pracy oraz składek od nich naliczanych, płatności odsetkowych wynikających z zaciągniętych zobowiązań oraz zakupu towarów i usług.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (t.j. Dz.U z 2026 r. poz. 373):

Państwową osobą prawną jest agencja wykonawcza, o której mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm.), w szczególności Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 1363):

Agencja jest państwową osobą prawną.

Jak wynika z art. 21 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa:

Przychodami Agencji są środki budżetowe określone corocznie w ustawie budżetowej w formie dotacji podmiotowych i dotacji celowych oraz inne przychody.

Wskazuję, że Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększenia Odporności (KPO) to program, który składa się z wielu inwestycji i reform, który ma na celu wspieranie odbudowy potencjału rozwojowego gospodarki utraconego w wyniku pandemii COVID-19, wzmocnienie konkurencyjności i podniesienie poziomu życia społeczeństwa. Pieniądze na ten cel pochodzą z Europejskiego Funduszu na rzecz Odbudowy i Zwiększania, który jest częścią Planu Odbudowy dla Europy. Inwestycje w ramach KPO, których realizacja jest finansowana ze środków wsparcia bezzwrotnego są finansowane ze środków pochodzących z budżetu państwa, środków europejskich lub ze środków PFR.

Beneficjentami funduszy w ramach KPO mogą być m.in. przedsiębiorcy i przedsiębiorstwa, którzy przeznaczą te środki na dywersyfikację profilu działalności, odbudowę i rozbudowę potencjału inwestycyjnego.

Wyjaśniam, że refinansowanie wyposażenia w inteligentny tachograf pojazdów odbywa się w ramach zadania ujętego w Inwestycji: E2.2.1. „Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu” objętej Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności (Plan Rozwojowy), za realizacje której odpowiedzialny jest Minister Infrastruktury.

Pomocy de minimis udziela się na pokrycie części albo całości wydatków poniesionych w związku z wymianą tachografów na tachografy inteligentne w pojazdach, zgłoszonych do licencji wspólnotowej, którymi wykonywane są międzynarodowe przewozy drogowe rzeczy lub osób przez uprawnionych przewoźników drogowych, wskazanych w wykazie uprawnionych przewoźników drogowych i właściwych pojazdów, o którym mowa w § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 października 2025 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis w zakresie refinansowania wyposażenia w inteligentny tachograf w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz.U. z 2025 r. poz. 1385).

Wsparcie może być udzielone uprawnionym przewoźnikom drogowym pomocy de minimis z uwzględnieniem następujących warunków:

·      w pierwszej kolejności pomoc de minimis jest udzielana uprawnionym przewoźnikom drogowym na refinansowanie wyposażenia w inteligentne tachografy maksymalnie dziesięciu właściwych pojazdów zgłoszonych przez jednego uprawnionego przewoźnika drogowego do licencji wspólnotowej;

·      w drugiej kolejności pomoc de minimis jest udzielana wszystkim uprawnionym przewoźnikom drogowym na pozostałe właściwe pojazdy bez ograniczenia, o którym mowa w pkt 1.

Szczegółowe informacje o zasadach naboru i warunkach przyznania pomocy de minimis znajdują się w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 14 października 2025 r. w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 1385), a także w Regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności; Inwestycja: E2.2.1. „Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu” w zakresie refinansowania wyposażenia w inteligentny tachograf pojazdów w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności”.

Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, otrzymane dofinansowanie jest przychodem podatkowym, przy czym objętym zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 137 ww. ustawy.

Jak już zostało wspomniane, przepis ten zwalnia od podatku środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a - 5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Środki pomocowe otrzymane przez Pana na finansowanie Przedsięwzięcia „Refinansowanie wydatków poniesionych na wyposażenie pojazdów w inteligentne tachografy w ramach wsparcia dla uprawnionych przedsiębiorców wykonujących przewozy drogowe” realizowane jest w ramach Komponentu: E – Zielona inteligentna mobilność w ramach Inwestycji E2.2.1. „Inwestycje w zakresie bezpieczeństwa transportu polegającego na refinansowaniu wyposażenia w inteligentny tachograf” w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności” w zakresie: - wsparcia dla uprawnionych przewoźników drogowych w oparciu m.in. o rozporządzenie 2021/241 – Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiające Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. Urz. UE L 57 z 18.02.2021, str.17).

Tym samym środki które otrzymał Pan w ramach Umowy są objęte wsparciem bezzwrotnym z planu rozwojowego „Refinansowanie wydatków poniesionych na wyposażenie pojazdów w inteligentne tachografy w ramach wsparcia dla uprawnionych przedsiębiorców wykonujących przewozy drogowe” pochodziły z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności.

Zatem otrzymana dotacja stanowi przychód, ale podlega on zwolnieniu art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 1 uznałem zatem za prawidłowe, ale z innych względów niż Pan wskazał, bo słusznie powołuje się Pan na art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (jak wyżej wyjaśniłem przepis ten ma u Pana zastosowanie). Niemniej jednak nieprawidłowo wskazał Pan, że otrzymana refundacja nie stanowi przychodu. Pana sformułowanie nie ma jednak wpływu na rozstrzygnięcie, bo w związku z otrzymaną kwotą refundacji nie ma Pan obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wątpliwość Pana budzi również kwestia, czy wydatki poniesione na zakup tachografów stanowią/nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w wysokości otrzymanej refundacji.

Przechodząc zatem do wyjaśnienia tej wątpliwości należy odwołać się do treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, na podstawie wyżej powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

·      pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

·      nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      być właściwie udokumentowany.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku między poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodów, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika. Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ze względu na kryterium celowości, leży bowiem w gestii podatnika. Należy jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów podatkowych.

Ponadto, koszty podatkowe ponoszone przez podmiot gospodarczy podlegają podziałowi na koszty bezpośrednie i pośrednie. Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z danymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jednak warunkują ich uzyskanie. Podział kosztów na bezpośrednie i pośrednie każdorazowo wymaga dokonania indywidualnej oceny w warunkach konkretnego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b, 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Zatem konsekwencją zwolnienia z opodatkowania otrzymanych przez Pana środków, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej działalności gospodarczej wydatków bezpośrednio z tych środków sfinansowanych.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 7c tej ustawy:

Jeżeli korekta kosztu uzyskania przychodów, w tym odpisu amortyzacyjnego, nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie kosztów uzyskania przychodów poniesionych w okresie rozliczeniowym, w którym została otrzymana faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Tym samym słusznie Pan wskazał, że nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków bezpośrednio sfinansowanych ze środków z budżetu Unii Europejskiej, korzystających ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto Pana stwierdzenie, że „w dacie otrzymania refundacji powinien Pan wyłączyć tę kwotę z kosztów” wypełnia dyspozycję cytowanego art. 22 ust. 7c ustawy.

Dlatego też stanowisko Pana w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.