Interpretacja 0115-KDIT3.4011.60.2026.1.DP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani polskim rezydentem podatkowym, ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce i posiada Pani obywatelstwo polskie.

Od 2007 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, której głównym przedmiotem działalności jest: 74.30.Z –Działalność związana z tłumaczeniami.

Dochód uzyskany z działalności gospodarczej opodatkowuje Pani na zasadach ogólnych. Jest Pani podatnikiem zwolnionym z VAT.

Obecnie w prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje Pani samochód osobowy wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Samochód ten w 2018 r. został wzięty w leasing operacyjny. W 2021 r. auto zostało przez Panią wykupione z leasingu i wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Przy zakupie ww. samochodu podatek VAT nie był odliczany.

W marcu 2026 r. chciałaby Pani samochód ten wycofać z działalności gospodarczej i użytkować wyłącznie na potrzeby osobiste. Następnie chciałaby Pani w kwietniu 2026 r. przekazać ten samochód mężowi (z którym pozostaje Pani w małżeńskiej wspólności majątkowej) w formie nieodpłatnej jako darowiznę, co oznacza darowiznę w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Będzie to umowa darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego. Będzie to darowizna z majątku wspólnego do majątku osobistego męża. Darowizna ta nie będzie obłożona, żadnym oznaczonym działaniem przez obdarowanego – darowizna bez żadnych „warunków”. Po dokonaniu darowizny nie będzie Pani wykorzystywała darowanego pojazdu na cele osobiste ani żadne inne.

Po otrzymaniu darowizny Pani mąż będzie użytkował pojazd wyłącznie na cele osobiste.

Pani mąż nie prowadzi działalności gospodarczej.

Nie posiada Pani informacji jak długo opisany w zdarzeniu samochód będzie posiadał Pani mąż i kiedy planuje go sprzedać. Pani mąż rozporządza własnym odrębnym majątkiem wg własnego uznania i nie jest zobowiązany w tej kwestii do czynienia ustaleń z Panią lub informowania Pani o swoich przyszłych zamiarach w tej kwestii.

Pytanie

Czy darowizna samochodu osobowego, wycofanego wcześniej z działalności gospodarczej na cele osobiste, której zamierza Pani dokonać na rzecz swojego męża, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem wycofując samochód na cele osobiste, tym samym wykreślając go z ewidencji środków trwałych, przekazuje Pani ww. samochód na cele osobiste i nie będzie Pani wykorzystywała go w żaden sposób do działalności gospodarczej.

Następnie darując samochód z majątku prywatnego nie będzie Pani działać w charakterze podatnika, ponieważ darowizna jest czynnością konsensualną – wzajemnie zobowiązującą i występuje w Kodeksie cywilnym, zatem w przedmiotowej sprawie należy stosować art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Zgodnie z tym przepisem darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku, zatem w związku z powyższym, dokonując w przyszłości darowizny samochodu osobowego na rzecz swojego męża, nie będzie Pani działać w charakterze podatnika, a jedynie w charakterze darczyńcy, a czynność tej darowizny nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo Przedsiębiorców.

Darowizna nie może też wywołać jakichkolwiek skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Darowizna nie stanowi odpłatnego zbycia. Nie można więc tutaj stosować przepisów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 lub pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które kwalifikują samochód jako rzecz ruchomą, ponieważ nie mamy tutaj do czynienia z odpłatnym zbyciem rzeczy, ani nie znajdzie tutaj zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

·      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

·      odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód ze sprzedaży rzeczy ruchomej kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do odpłatnego zbycia rzeczy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast w myśl art. 10 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19 , nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.

Jeżeli rzecz ruchoma stanowi składnik majątku wymieniony w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód ze sprzedaży tej rzeczy będzie zaliczony do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, czyli do przychodów z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

a)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

b)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,

c)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

d)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

– wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przychody z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z zastrzeżeniem ust. 3), podlegają opodatkowaniu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przepis ten ma zastosowanie do składników będących rzeczami ruchomymi (w tym samochodu osobowego) wykorzystywanych w działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego, o której mowa w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu zdarzenia wynika, że od 2007 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych. W prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystuje Pani samochód osobowy wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Samochód ten w 2018 r. wzięła Pani w leasing operacyjny. W 2021 r. wykupiła Pani ten samochód z leasingu i wprowadziła do ewidencji środków trwałych. Przy zakupie ww. samochodu podatek VAT nie był odliczany. W marcu 2026 r. chciałaby Pani samochód ten wycofać z działalności gospodarczej i użytkować wyłącznie na potrzeby osobiste. Następnie chciałaby Pani w kwietniu 2026 r. przekazać ten samochód mężowi (z którym pozostaje Pani w małżeńskiej wspólności majątkowej) w formie nieodpłatnej jako darowiznę w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego. Będzie to darowizna z majątku wspólnego do majątku osobistego męża. Po otrzymaniu darowizny Pani mąż będzie użytkował samochód wyłącznie na cele osobiste. Pani mąż nie prowadzi działalności gospodarczej. Nie posiada Pani informacji jak długo opisany w zdarzeniu samochód będzie posiadał Pani mąż i kiedy planuje go sprzedać.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.

W przypadku darowizny mamy do czynienia z nieodpłatnym, jednostronnym świadczeniem. W związku z aktem darowizny darczyńca nie otrzymuje żadnych wartości pieniężnych ani innego przysporzenia majątkowego.

Wobec tego przekazanie w darowiźnie przez Panią samochodu osobowego na rzecz męża nie wywoła u Pani skutków podatkowych. Zatem opisana przez Panią czynność prawna będzie obojętna podatkowo. To oznacza, że nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zatem darowizna – na rzecz Pani męża – samochodu osobowego wykupionego z leasingu operacyjnego i przeznaczonego na cele osobiste nie będzie podlegała u Pani opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.