Interpretacja 0115-KDIT3.4011.608.2026.1.RS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe jednak z innych względów niż te, które Pani wskazała

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe jednak z innych względów niż te, które Pani wskazała.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 1996 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła do majątku wspólnego małżeńskiego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. W dniu (...) 2020 r. mąż Wnioskodawczyni zmarł. W skład majątku objętego dotychczasową wspólnością majątkową małżeńską oraz majątku związanego ze spadkiem po mężu wchodziły następujące składniki:

1.  spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o wartości 312 000 zł,

2.  działka o wartości 288 000 zł,

3.  działka o wartości 24 000 zł,

4.  środki pieniężne w wysokości 16 000 zł.

Łączna wartość całego opisanego majątku wynosiła 640 000 zł. Z tytułu ustania wspólności majątkowej małżeńskiej Wnioskodawczyni przysługiwał udział wynoszący 1/2 części w tym majątku (wartość: 320 000 zł). Pozostała 1/2 części majątku wchodziła w skład masy spadkowej po zmarłym mężu.

Spadek po mężu został nabyty na podstawie dziedziczenia ustawowego przez trzy osoby: Wnioskodawczynię (żonę), wspólne dziecko małżonków oraz dziecko męża z poprzedniego związku małżeńskiego – każdy w udziale po 1/3 części spadku.

Udział Wnioskodawczyni w samej masie spadkowej wynosił zatem 1/3 z połowy majątku wspólnego, co odpowiada kwocie około 106 666 zł. Łączny praworządny udział Wnioskodawczyni w całym opisanym majątku (z racji własnej połowy oraz udziału spadkowego) wynosił około 426 666 zł. W dniu 13 października 2023 r. zawarto umowę zniesienia współwłasności i działu spadku oraz umowę zniesienia współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. W ramach tej czynności:

·      jeden ze spadkobierców (dziecko wspólne) przeniósł nieodpłatnie przysługujący mu udział na rzecz Wnioskodawczyni,

·      drugi spadkobierca (dziecko z poprzedniego związku) otrzymał od Wnioskodawczyni spłatę w wysokości 106 203 zł.

W wyniku tej umowy Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem wszystkich składników majątkowych objętych działem (w tym spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu). Wartość przyznanego Wnioskodawczyni majątku w wyniku działu spadku nie przekroczyła wartości jej pierwotnego udziału w majątku wspólnym i udziale w spadku.

W dniu 14 października 2025 r. Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia (sprzedaży) opisanego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego za kwotę 352 000 zł.

Pytanie

Czy w związku ze sprzedażą w dniu 14 października 2025 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, po stronie Wnioskodawczyni powstał przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji czy na Wnioskodawczyni ciąży obowiązek zapłaty podatku PIT oraz złożenia deklaracji PIT-39?

Pani stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawczyni, odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w dniu 14 października 2025 r. nie powoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego oraz złożenia zeznania PIT-39. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego podlega opodatkowaniu, jeżeli zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

W przedmiotowej sprawie analizy wymaga moment nabycia poszczególnych udziałów w zbywanym prawie: 1. Udział wynoszący 1/2 części, należący pierwotnie do Wnioskodawczyni z tytułu małżeńskiej wspólności ustawowej, został nabyty w 1996 r. Pięcioletni termin określony w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT niewątpliwie upłynął. 2. W odniesieniu do udziału nabytego w drodze spadku po zmarłym w 2020 r. mężu, zastosowanie znajduje art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.

Przepis ten stanowi, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, nabyte w drodze spadku, okres pięciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Skoro małżonkowie nabyli prawo do lokalu w 1996 r., pięcioletni termin dla udziału spadkowego również upłynął z końcem 2001 r.

W ocenie Wnioskodawczyni, zawarta w 2023 r. umowa działu spadku i zniesienia współwłasności nie stanowiła dla niej nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz ugruntowaną praktyką interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (z uwzględnieniem art. 10 ust. 7 ustawy o PIT), dział spadku i zniesienie współwłasności są pod względem podatkowym neutralne, jeżeli w ich wyniku podatnik nie otrzymuje majątku ponad swój udział posiadany w dotychczasowej współwłasności oraz udział w masie spadkowej. W ujęciu wartościowym łączna wartość całego majątku podlegającego działowi wynosiła 640 000 zł. Pierwotny udział Wnioskodawczyni (1/2 z racji wspólności małżeńskiej o wartości 320 000 zł oraz 1/3 z połowy męża jako udział spadkowy o wartości ok. 106 666 zł) wynosił łącznie ok. 426 666 zł. Choć w wyniku umowy z dnia 13 października 2023 r. Wnioskodawczyni przejęła na wyłączną własność wszystkie składniki majątkowe (w tym lokal o wartości 312 000 zł), to czynność ta charakteryzowała się ekwiwalentnością. Wnioskodawczyni dokonała bowiem spłaty jednego ze spadkobierców kwotą 106 203 zł, a drugi spadkobierca przeniósł swój udział nieodpłatnie w ramach wzajemnych rozliczeń i kompensat wieloskładnikowego majątku. Wartość netto przyznanego Wnioskodawczyni majątku, po potrąceniu ciężaru zobowiązania z tytułu dokonanej spłaty, mieści się w granicach ekwiwalentności przysługujących jej pierwotnie udziałów (własnego i spadkowego). Dział spadku i zniesienie współwłasności doprowadziły jedynie do przekształcenia przysługujących Wnioskodawczyni udziałów w określone prawo własności rzeczy i praw majątkowych, bez uzyskania przez nią przysporzenia majątkowego ponad posiadany wcześniej udział.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawczyni, bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, należy liczyć od końca 1996 roku – tj. od roku pierwotnego nabycia prawa do lokalu do majątku wspólnego małżonków. W konsekwencji, sprzedaż tego prawa w 2025 r. nastąpiła po upływie terminu ustawowego i nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe jednak z innych względów niż te, które Pani wskazała.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (lub praw określonych w lit. a-c ww. ustawy) w myśl tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

·      odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

·      zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl natomiast art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia pięcioletniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę nie upłynęło 5 lat, to taka sprzedaż jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości (praw majątkowych) podlega opodatkowaniu.

W myśl art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Zgodnie natomiast z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Z kolei, art. 924 i art. 925 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Według art. 931 § 1 Kodeksu cywilnego:

W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Na mocy art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.

Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.

Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

Z podanych przez Panią informacji wynika m.in., że:

·      w 1996 r. wraz z mężem nabyła Pani do majątku wspólnego małżeńskiego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego;

·      w (...) 2020 r. zmarł Pani mąż;

·      w skład majątku objętego dotychczasową wspólnością małżeńską i majątku spadkowego wchodziło ww. spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego, dwie działki i zgromadzone środki pieniężne;

·      spadek po zmarłym na podstawie dziedziczenia ustawowego nabyły trzy osoby: Pani, wspólne dziecko małżonków oraz dziecko męża z poprzedniego związku małżeńskiego;

·      13 października 2023 r. zawarto umowę zniesienia współwłasności i działu spadku oraz umowę zniesienia współwłasności spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego;

·      w ramach tej czynności jeden ze spadkobierców (dziecko wspólne) przeniósł nieodpłatnie przysługujący mu udział na Pani rzecz, drugi spadkobierca (dziecko z poprzedniego związku) otrzymał od Pani spłatę. W wyniku tej umowy Wnioskodawczyni stała się wyłącznym właścicielem wszystkich składników majątkowych objętych działem (w tym spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu);

·      14 października 2025 r. dokonała Pani odpłatnego zbycia (sprzedaży) opisanego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

W tym miejscu należy zauważyć, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 236).

Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.

Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Konsekwentnie, w przypadku sprzedaży tego prawa, każdy z małżonków zbywałby je w całości, a nie w określonym udziale.

Mając na uwadze opis zdarzenia zawarty we wniosku oraz powołane przepisy prawa, za datę nabycia przez Panią udziału w prawie własności lokalu mieszkalnego, wchodzącego w skład majątku wspólnego małżeńskiego, będącego przedmiotem spadku, należy uznać datę jego nabycia do majątku wspólnego małżonków. Do Pani sytuacji ma zastosowanie cytowany wyżej art. 10 ust. ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji późniejszy dział spadku nie zmienia tej okoliczności. Zatem termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku do nabytych przez Panią udziałów w spółdzielczym prawie do lokalu mieszkalnego niewątpliwie upłynął.

Oznacza to, że odpłatne zbycie przez Panią spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu, a w konsekwencji nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych oraz składania deklaracji PIT-39 z tego tytułu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.