Interpretacja 0115-KDIT3.4011.669.2026.1.RS

Interpretacja indywidualna

- stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ustalenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w branży chemicznej, ukierunkowaną na opracowywanie nowych receptur i technologii produktów chemicznych. Posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, opodatkowany jest w formie jednolitej 19% stawki podatku, tj. tzw. podatkiem liniowym, o którym mowa w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. Dz.U.2026.592 (zwana dalej: updof).

W prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga dochody, w wysokości przekraczającej kwotę 1.000.000 zł, co oznacza, że jego dochody po ich pomniejszeniu o kwoty zmniejszające wskazane w art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały opodatkowane daniną solidarnościową w wysokości 4% (na podstawie art. 30h ust. 1 updof) i wykazane w deklaracji DSF-1. Taki dochód osiągnął w 2025 r.

W dniu 3 września 2025 r. Wnioskodawca zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z pytaniem, czy prace związane z opracowywaniem nowych produktów chemicznych realizowane przez niego stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 updof.

W dniu 7 listopada 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał Interpretację indywidulaną uznając stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Po uzyskaniu Interpretacji indywidualnej Wnioskodawca dokonał korekty deklaracji PIT-36L za lata 2019-2024 w związku ze skorzystaniem z ulgi na działalność badawczo-rozwojową (zwana dalej: ulga B+R), o której mowa w art. 26e ust. 1 updof. Ponadto uwzględnił ulgę B+R za 2025 r.

Rezultatem skorygowania zeznań PIT-36L za lata 2019-2025 było to, że zmniejszył się dochód do opodatkowania w związku z doliczeniem (odliczeniem) dodatkowych kosztów kwalifikowanych w uldze B+R – wskazane zostały stosowne koszty kwalifikowane do ulgi B+R w związku z prowadzoną działalnością B+R, które zostały ujęte w załączniku do zeznania PIT-36L. Zastosowanie ulgi B+R za 2025 r. spowodowało, że zmniejszyła się podstawa opodatkowania.

Zgodnie z art. 26e ust. 1 updof, podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi". Ujęcie ww. kosztów kwalifikowanych w załączniku PIT/B+R (do korekty PIT-36L) skutkowało zmniejszeniem "dochodu do opodatkowania" w zeznaniu PIT-36L.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy jest uprawniony do skorygowania zeznania DSF-1 za 2025 r. i zwrócenia się do właściwego dla siebie urzędu skarbowego o zwrot opłaty z tytułu daniny solidarnościowej (w wysokości 4%) wynikającej z różnicy pomiędzy dochodem zmniejszonym w PIT-36L z uwagi na stosowanie ulgi B+R zmniejszającej dochód do opodatkowania.

Pytanie

Czy dochód stanowiący podstawę obliczenia daniny solidarnościowej, o której mowa w art. 30h ust. 2 ustawy o PIT, może zostać pomniejszony o odliczenia z tytułu ulgi na działalność badawczo-rozwojową (ulga B+R), o których mowa w art. 26e ust. 1 tej ustawy?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca uważa, że przy ustalaniu wysokości podstawy obliczenia daniny solidarnościowej odlicza się koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Zdaniem Wnioskodawcy, art. 26e updof, daje mu uprawnienia do uwzględnienia w podstawie opodatkowania ulgi B+R i tym samym do zmniejszenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej.

Odnosząc się do przepisów zawartych w rozdziale szóstym ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulujących zagadnienie związane z daniną solidarnościową, zauważyć należy, że nie definiują pojęcia dochodu i do takiej definicji nie odsyłają. Odsyłają tylko do pojęcia "dochodu opodatkowanego na zasadach określonych w art. 30c”. Oznacza to, że ten sam dochód, od którego obliczany i odprowadzany jest podatek zgodnie z art. 30c updof, stanowi podstawę obliczenia daniny solidarnościowej i dopiero taka suma podlega ewentualnemu pomniejszeniu o kwoty wskazane w art. 30h ust. 2 u.p.d.o.f.

Użyte w art. 30h ust. 2 updof odesłanie oznacza, że dochód będący podstawą progu daniny solidarnościowej powinien zostać ustalony w taki sam sposób w jaki ustala się podstawę do opodatkowania podatkiem liniowym. A to z kolei oznacza, że przy obliczaniu podstawy opodatkowania należy uwzględnić odliczenia wpływające na dochód do opodatkowania, w tym odliczenie z art. 26e updof (ulga B+R) kalkulowane na bazie kosztów kwalifikowanych.

Zgodnie bowiem z art. 26e ust. 1 u.p.d.o.f., podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej "kosztami kwalifikowanymi".

Należy zatem rozumieć, że podatnik, uzyskując przychody z prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, pomniejsza podstawę obliczenia podatku o koszty kwalifikowane (ulga B+R). Oznacza to, że koszty te są uwzględnione w dochodzie z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 30c u.p.d.o.f. i do którego odwołuje art. 30h u.p.d.o.f.

Przewidziane w art. 26e ust. 1 odliczenie kosztów poniesionych na prowadzoną przez podatnika działalność badawczo-rozwojową (kosztów kwalifikowanych) jest zatem etapem w procesie ustalania dochodu do opodatkowania. Skoro podstawa opodatkowania, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f., uwzględnia obniżenie dochodu o koszty kwalifikowane przewidziane w art. 26e, to nie sposób stwierdzić, że na potrzeby zastosowania art. 30h u.p.d.o.f. należy dokonać innego obliczenia podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 30c ust. 1 u.p.d.o.f.;

Zdaniem Wnioskodawcy, skoro art. 30h updof odwołuje do dochodu opodatkowanego według art. 30c updof, to oznacza, że na potrzeby ustalenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej należy przyjmować całość regulacji dotyczących dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegającego opodatkowaniu podatkiem liniowym.

Wnioskodawca uważa, że przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej nie należy dokonywać odrębnych obliczeń podstawy opodatkowania tym podatkiem, by następnie tak ustaloną podstawę opodatkowania przyjąć do obliczenia daniny solidarnościowej.

Według przepisu art. 30h updof podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu. Oznacza to, że nie może dojść do odliczenia ulgi B+R na etapie obliczania daniny solidarnościowej, gdyż jej odliczenia dokonuje się na wcześniejszym etapie.

Z brzmienia przepisów wynika, że ulga B+R podlega odliczeniu od dochodu z poszczególnego źródła przychodów, a nie od sumy dochodów, o której mowa w art. 30h updof. Odliczenia, o których mowa w art. 30h ust. 2 pkt 1 i 2 updof są dokonywane później, dotyczą kolejnego etapu i nie znajdą zastosowania do podlegającej odliczeniu na wcześniejszym etapie ulgi B+R.

Koszty kwalifikowane, do których zaliczana jest ulga na działalność badawczo-rozwojową, pomniejszają przychód od którego liczony jest podatek i od którego powinno wyliczać się daninę solidarnościową. Należy mieć na uwadze, że na gruncie tej samej ustawy jaką w tym przypadku jest ustawa z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i którą objęta jest danina solidarnościowa i podatek dochodowy, nie powinno dochodzić do różnicowania dochodu.

W orzecznictwie podkreśla się, że przepisy prawa podatkowego należy odczytywać w sposób kompleksowy, zakładając spójność systemu podatkowego i jego komplementarność, a to oznacza, że skoro art. 30h updof odwołuje do dochodu opodatkowanego według art. 30c u.p.d.o.f. to na potrzeby ustalenia podstawy obliczenia daniny solidarnościowej należy przyjmować całość regulacji dotyczących dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegającego opodatkowaniu podatkiem liniowym, a nie dokonywać odrębnych obliczeń podstawy opodatkowania tym podatkiem, by następnie tak ustaloną podstawę opodatkowania przyjąć do obliczenia daniny solidarnościowej.

Trzeba też wskazać, że zgodnie z art. 30h ust. 2 ustawy o PIT, podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych m.in. w art. 30c ustawy o PIT.

Przepisy rozdziału 6a ustawy o PIT nie wprowadzają autonomicznej definicji dochodu na potrzeby daniny solidarnościowej, co obliguje do przyjęcia, że podstawą jej obliczenia jest ten sam dochód, który stanowi podstawę opodatkowania podatkiem liniowym. Skoro na podstawie art. 26e ust. 1 ustawy o PIT podatnik ma prawo odliczyć koszty kwalifikowane od podstawy obliczenia podatku ustalonej według art. 30c ust. 2, to odliczenie to stanowi integralny etap ustalania dochodu do opodatkowania, który następnie jest przenoszony do bazy kalkulacyjnej daniny solidarnościowej.

Słuszność stanowiska Wnioskodawcy potwierdza najnowsza linia orzecznicza sądów administracyjnych. W szczególności należy przywołać wyrok WSA w Szczecinie z dnia 23 lipca 2025 r. (sygn. I SA/Sz 145/25), wydany w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty daniny solidarnościowej. Sąd ten jednoznacznie uznał, że: „Przy ustalaniu podstawy obliczenia daniny solidarnościowej należy uwzględniać koszty kwalifikowane poniesione na działalność badawczo-rozwojową, ponieważ brak wyraźnych wyłączeń w przepisach wskazuje na ich zastosowanie zgodnie z art. 30c ustawy o PIT”.

Oznacza to, że nieuwzględnienie ulgi B+R w deklaracji DSF-1 prowadzi do nieuzasadnionego zawyżenia podstawy opodatkowania, co stoi w sprzeczności z systemową wykładnią przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższy kierunek interpretacyjny znajduje odzwierciedlenie również w innych rozstrzygnięciach. WSA w Lublinie w wyroku z dnia 17 kwietnia 2026 r. (sygn. I SA/Lu 69/26) potwierdził, że ustalanie podstawy daniny solidarnościowej powinno następować z uwzględnieniem ulgi badawczo-rozwojowej przy opodatkowaniu podatkiem liniowym. Analogiczne stanowisko zajął WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 21 kwietnia 2026 r. (sygn. I SA/Gl 1234/25), uchylając decyzję organu odmawiającą stwierdzenia nadpłaty daniny solidarnościowej wykazanej w deklaracji DSF-1. Sąd podkreślił w nim wadliwość odmowy stwierdzenia nadpłaty w sytuacji, gdy podatnik pominął koszty kwalifikowane B+R przy pierwotnej kalkulacji daniny. Podobne stanowisko prezentuje również WSA w Łodzi w wyrokach o sygn. I SA/Łd 416/25 oraz I SA/Łd 417/25.Wnioskodawca podkreśla, że na mocy art. 30i ust. 1 ustawy o PIT do daniny solidarnościowej stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej. W sytuacji, gdy Wnioskodawca uzyskał pozytywną interpretację indywidualną potwierdzającą prawo do ulgi B+R (Interpretacja Dyrektora KIS z dnia 7 listopada 2025 r., UNP: 2797621) i dokonał korekt zeznań PIT-36L, doszło do obniżenia dochodu stanowiącego bazę dla daniny solidarnościowej.

W konsekwencji danina solidarnościowa zapłacona w pierwotnej wysokości stała się daniną nadpłaconą. Stosując odpowiednio przepisy o nadpłacie z Ordynacji podatkowej, Wnioskodawca jest w pełni uprawniony do skorygowania deklaracji DSF-1 oraz wystąpienia z wnioskiem o zwrot nadpłaty wynikającej z uwzględnienia kosztów kwalifikowanych działalności badawczo-rozwojowej. Mając na uwadze brzmienie przepisów i linię orzecznictwa, Wnioskodawca przyjmuje, że nie ma podstaw ku temu, aby na potrzeby obliczenia daniny solidarnościowej dochód rozumiany był inaczej niż na potrzeby podatku dochodowego, co w konsekwencji przekłada się na pomniejszenie podstawy obliczenia daniny solidarnościowej o ulgę na działalność badawczo-rozwojową.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z dniem 1 stycznia 2019 r. na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Solidarnościowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2192 ze zm.) w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.) dodano rozdział 6a (przepisy art. 30h – 30i), który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Jak stanowi art. 30h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne są obowiązane do zapłaty daniny solidarnościowej w wysokości 4% podstawy obliczenia tej daniny.

Stosownie do art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f po ich pomniejszeniu o:

1)  kwoty składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a, oraz składek, o których mowa w art. 30c ust. 2 pkt 2,

2)  kwoty, o których mowa w art. 30f ust. 5

–    odliczone od tych dochodów.

Zgodnie z art. 30h ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy ustalaniu wysokości podstawy obliczenia daniny solidarnościowej w roku kalendarzowym, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się dochody i kwoty pomniejszające te dochody zgodnie z ust. 2 wykazywane w:

1)  rocznym obliczeniu podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, jeżeli podatek wynikający z tego rozliczenia jest podatkiem należnym,

2)  zeznaniach wymienionych w art. 45 ust. 1, ust. 1a pkt 1 i 2 oraz ust. 1aa

-     których termin złożenia upływa w okresie od dnia następującego po dniu upływu terminu na złożenie deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej w roku poprzedzającym ten rok kalendarzowy do dnia upływu terminu, o którym mowa w ust. 4.

Na podstawie art. 30h ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne, o których mowa w ust. 1, są obowiązane składać urzędom skarbowym deklarację o wysokości daniny solidarnościowej, według udostępnionego wzoru, w terminie do dnia 30 kwietnia roku kalendarzowego i w tym terminie wpłacić daninę solidarnościową. Przepisy art. 45 ust. 1b i 1c stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 30h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Deklaracja o wysokości daniny solidarnościowej zawiera dane umożliwiające prawidłową identyfikację osoby fizycznej i urzędu skarbowego, do którego kierowana jest deklaracja, oraz poprawne rozliczenie daniny solidarnościowej.

Z kolei, w myśl art. 33 ust. 2 ustawy o Funduszu Solidarnościowym:

Obowiązki składania deklaracji o wysokości daniny solidarnościowej i wpłaty daniny solidarnościowej, o których mowa w art. 30h ust. 4 ustawy zmienianej w art. 21, podlegają wykonaniu po raz pierwszy w terminie do dnia 30 kwietnia 2020 r.

Natomiast na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o Funduszu Solidarnościowym:

Przy ustalaniu wysokości podstawy obliczenia daniny solidarnościowej podlegającej zapłacie w terminie, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się dochody uzyskane od dnia 1 stycznia 2019 r. i kwoty pomniejszające te dochody zgodnie z art. 30h ust. 2 ustawy zmienianej w art. 21, wykazywane w:

1)  rocznym obliczeniu podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7 ustawy zmienianej w art. 21,

2)  zeznaniach wymienionych w art. 45 ust. 1, ust. 1a pkt 1 i 2 oraz ust. 1aa ustawy zmienianej w art. 21,

–    - których termin złożenia upływa w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 30 kwietnia 2020 r.

W myśl art. 30i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do daniny solidarnościowej stosuje się odpowiednio przepisy Ordynacji podatkowej.

Zgodnie zaś z art. 30i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Uprawnienia organu podatkowego przysługują naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach podatku dochodowego od osób fizycznych, a w przypadku:

1)  gdy jest to uzasadnione ochroną informacji niejawnych i wymogami bezpieczeństwa państwa– organowi wymienionemu w art. 13a Ordynacji podatkowej;

2)  spraw, o których mowa w art. 119g § 1 Ordynacji podatkowej – Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej.

Do zapłaty daniny solidarnościowej obowiązane są więc osoby fizyczne, których dochód przekroczył 1 000 000 zł. Osoby te, oprócz podatku dochodowego, są obowiązane zapłacić dodatkowo daninę solidarnościową w wysokości 4% podstawy obliczenia oraz złożyć we właściwym urzędzie skarbowym deklarację o wysokości tej daniny solidarnościowej w terminie do 30 kwietnia roku kalendarzowego. W tym samym terminie upływa termin zapłaty daniny.

Podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych:

·      w art. 27 ust. 1, 9, 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dochody opodatkowane według skali podatkowej, m.in.: ze stosunku pracy, działalności gospodarczej, rent i emerytur, umów o dzieło i umów zlecenia itd.),

·      art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (zyski kapitałowe opodatkowane według stałej stawki 19%),

·      art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej opodatkowane podatkiem liniowym według stawki 19%), oraz

·      art. 30f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dochody zagranicznej jednostki kontrolowanej opodatkowane według stałej stawki 19%)

̶          pomniejszonych o możliwe do odliczenia od tych dochodów składki na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz o kwoty wymienione w art. 30f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. z tytułu uwzględnionej w podstawie opodatkowania podatnika dywidendy otrzymanej od zagranicznej jednostki kontrolowanej, w części uwzględnionej w jego podstawie opodatkowania).

Przechodząc do kwestii odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów kwalifikowanych należy zauważyć, że zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Jak stanowi art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty kwalifikowane uznaje się:

1)  poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

2)  nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;

3)  ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

4)  odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

5)  koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

a)  przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,

b)  prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

c)  odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,

d)  opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Zgodnie zaś z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

W myśl natomiast art. 45 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c.

Jak wynika z treści wniosku, prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w branży chemicznej, ukierunkowaną na opracowywanie nowych receptur i technologii produktów chemicznych. Posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, opodatkowany jest w formie jednolitej 19% stawki podatku, tj. tzw. podatkiem liniowym.

W prowadzonej działalności gospodarczej osiąga Pan dochody, w wysokości przekraczającej kwotę 1 000 000 zł, które zostały opodatkowane daniną solidarnościową w wysokości 4% i wykazane w deklaracji DSF-1. Taki dochód osiągnął Pan w 2025 r.

W 2025 r. uzyskał Pan pozytywną interpretację indywidualną w zakresie możliwości skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową za lata 2019-2024, w związku z czym dokonał korekty deklaracji PIT-36L złożonych za te lata oraz uwzględnił ulgę B+R za 2025 r.

Rezultatem skorygowania zeznań PIT-36L za lata 2019-2025 było to, że zmniejszył się dochód do opodatkowania w związku z doliczeniem (odliczeniem) dodatkowych kosztów kwalifikowanych w uldze B+R – wskazane zostały stosowne koszty kwalifikowane do ulgi B+R w związku z prowadzoną działalnością B+R, które zostały ujęte w załączniku do zeznania PIT-36L. Zastosowanie ulgi B+R za 2025 r. spowodowało, że zmniejszyła się podstawa opodatkowania.

Z powołanych ww. regulacji prawnych wynika, że podstawę obliczenia daniny solidarnościowej stanowi nadwyżka ponad 1 000 000 zł sumy dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1, 9 i 9a, art. 30b, art. 30c oraz art. 30f po ich pomniejszeniu o kwoty odliczone od tych dochodów, wymienione w art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oznacza to, że odliczenie od podstawy opodatkowania w postaci ulgi na działalność badawczo-rozwojową nie mieści się w katalogu odliczeń wymienionych w art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Katalog wymieniony w tym przepisie jest katalogiem zamkniętym, a co za tym idzie odliczeniom na potrzeby ustalenia wysokości daniny solidarnościowej podlegają tylko te, które bezpośrednio określa ta właśnie regulacja. To z kolei oznacza, że nie podlegają odliczeniu pozostałe odliczenia przewidziane w rozliczeniu rocznym osoby fizycznej.

Krótko mówiąc, podstawa obliczenia daniny solidarnościowej uwzględnia ściśle określone odliczenia od dochodu, których nie należy utożsamiać z odliczeniami przysługującymi podatnikowi w zeznaniu rocznym.

Reasumując, ujęcie przez Pana w skorygowanych zeznaniach PIT-36L za lata 2019-2024 r. kosztów kwalifikowanych w związku z korzystaniem z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie oznacza, że ulga ta ma również wpływ na podstawę obliczenia daniny solidarnościowej o art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, ulga ta nie zmniejsza podstawy obliczenia podstawy daniny solidarnościowej.

Zatem ujęcie przez Pana w zeznaniu PIT-36L za 2025 r. kosztów kwalifikowanych w ramach rozliczenia ulgi B+R, skutkujące zmniejszeniem dochodu do opodatkowania nie powoduje, że zmniejsza się również podstawa obliczenia daniny solidarnościowej, o której mowa w art. 30h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Powołane w treści wniosku orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości Pana stanowiska. Nie negując tych rozstrzygnięć, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego wyjaśniam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację.

Ponadto powołane orzeczenia są nieprawomocne, z kolei wyrok sygn. akt I SA/Sz 145/25 został 12 marca 2026 r. uchylony przez Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt II FSK 1270/25, który podzielił stanowisko reprezentowane przez organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.