Interpretacja 0115-KDIT3.4011.698.2025.1.DP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.C.

(...)

2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.C.

(...)

Opis zdarzenia przyszłego

Transakcja

Sprzedający są osobami fizycznymi będącymi obywatelami Polski, stale mieszkającymi na terytorium kraju. Sprzedający są zainteresowani zbyciem praw własności do nieruchomości gruntowej (dalej: „Nieruchomość”), planowane zbycie będzie dalej określane jako „Transakcja”. Transakcja nastąpi wobec niepowiązanego podmiotu (dalej: „Spółka”). Nieruchomość zlokalizowana jest w miejscowości E., (...) i obejmuje działkę ewidencyjną nr ew. 11/1 obręb E., sposób korzystania "R - grunty orne" oraz nr. ew. 11/2 obręb E., sposób korzystania "R - grunty orne", o łącznym obszarze 2,6645 ha, dla których Sąd Rejonowy (...) prowadzi księgę wieczystą numer KW Nr (...).

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego / decyzja o warunkach zabudowy

Dla Nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przyjęty uchwałą nr (...) Rady D. z (...) 2005 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy D. – część nizinna A, zmienioną następnie uchwałą nr (...) Rady Gminy D. z dnia (...) 2023 r. – część A nizinna (dalej: „MPZP”). Zgodnie z zapisami MPZP, Nieruchomość położona jest w obszarze oznaczonym symbolem (...) – produkcja i składy oraz obsługa ludności.

Budynki, budowle lub ich części

Nieruchomość jest niezabudowana, nieogrodzona i nieuzbrojona.

Nabycie Nieruchomości przez Sprzedających

Sprzedający są właścicielami Nieruchomości, na zasadach wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej. Nieruchomość weszła w skład majątku osobistego Sprzedających i w dalszym ciągu stanowi element majątku wspólnego Sprzedających. Nieruchomość nie została nabyta w ramach działalności gospodarczej żadnego ze Sprzedających.

Nieruchomość została nabyta przez Sprzedających na podstawie aktu notarialnego z 4 kwietnia 1997 roku, Repertorium A numer (...) zawierającego umowę sprzedaży Nieruchomości. Sprzedający nie dokonywali podziału Nieruchomości a dokonali nabycia Nieruchomości z już wydzielonymi działkami. Nabycie zostało dokonane za środki pochodzące z majątku wspólnego Sprzedających. W szczególności Sprzedający nie zaciągali kredytu w celu nabycia działek. Środki te stanowiły nadwyżkę osobistych oszczędności.

Nabycie nie podlegało opodatkowaniu VAT. Dodatkowo, Nieruchomość nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności objętej VAT.

Wnioskodawca wskazuje, że Nieruchomość została nabyta przez Sprzedających z zamiarem wykorzystania jej na potrzeby osobiste, związane z życiem rodzinnym, w szczególności w celach rekreacyjnych, a nie w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

Od momentu nabycia nieruchomość nie była wykorzystywana w sposób profesjonalny, nie była przedmiotem obrotu handlowego, nie prowadzono na niej działalności gospodarczej ani rolniczej, a także nie dokonywano sprzedaży płodów rolnych.

Nieruchomość nie była również udostępniana osobom trzecim w ramach najmu lub dzierżawy. Jej przeznaczenie miało charakter wyłącznie prywatny i służyło zaspokajaniu potrzeb wypoczynkowych oraz rodzinnych Sprzedających.

Nieruchomość nie została nabyta przez Sprzedających w celu jej dalszej odsprzedaży. Nieruchomość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej Wnioskodawcy, koszty nabycia nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Sprzedający nie odliczyli VAT z tytułu nabycia Nieruchomości (ponieważ w związku z tą transakcją nie został naliczony VAT), a Nieruchomość nie była wykorzystywana w celach zarobkowych.

Działalność Sprzedających względem Nieruchomości

Aktualnie Sprzedający nie pozostają w stosunku pracy, zlecenia, umowy o dzieło. Sprzedający posiadają status emeryta Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Dodatkowo, A.C. jest podatnikiem VAT w prowadzonej działalności gospodarczej X (NIP: (...)), z kolei B.C., nie jest i nie była podatnikiem VAT.

Sprzedający nie posiadają również statusu rolnika ryczałtowego oraz nie dokonywali sprzedaży płodów rolnych pochodzących z Nieruchomości.

Nieruchomość była wykorzystywana przez Sprzedających w celach prywatnych.

Sprzedający nie wykorzystywali Nieruchomości w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej VAT. Tym samym, Sprzedający nie wykorzystywali Nieruchomości wyłącznie na cele działalności zwolnionej z VAT.

Sprzedający nie dokonali przy tym uzbrojenia Nieruchomości ani nie wyposażyli działek wchodzących w skład Nieruchomości w urządzenia czy sieć energetyczną.

Sprzedający nie podejmowali w stosunku do Nieruchomości również następujących czynności:

· ponoszenie nakładów finansowych związanych z przygotowaniem działki do sprzedaży;

· dokonywanie podziału działki lub jej połączeń z innymi;

· podejmowanie działań mających na celu uzbrojenie działki;

· wydzielanie drogi wewnętrznej;

· podejmowanie działań marketingowych w celu sprzedaży działki;

· występowanie do organów z wnioskami o przekształcenie działki pod zabudowę, wydanie decyzji o warunkach zabudowy lub zmianę zagospodarowania przestrzennego, wycinkę drzew i krzewów, uzyskanie warunków technicznych przyłączenia działki do infrastruktury technicznej.

Co więcej, Sprzedający nie podejmowali żadnych działań marketingowych z wyjątkiem udzielania informacji potencjalnym zainteresowanym. Spółka skontaktowała się ze Sprzedającymi z własnej inicjatywy. Sprzedający nie podejmowali w tym zakresie żadnych działań reklamowych.

Umowa przedwstępna sprzedaży

Sprzedający oraz Spółka 4 listopada 2024 r. zawarli przedwstępną umowę sprzedaży (Repertorium A nr (...)) nieruchomości obejmującej dwie działki, na podstawie której Spółka zobowiązuje się do zawarcia umowy sprzedaży, w ramach której kupi od Sprzedających prawo własności Nieruchomości („Umowa przedwstępna”).

Warunkiem zawarcia umowy jest:

· przeprowadzenie przez Spółkę badania stanu prawnego, technicznego, środowiskowego oraz ekonomicznego Nieruchomości;

· uzyskanie przez Spółkę własnym staraniem i na swój koszt Decyzji Zezwolenia na Budowę.

W celu przedstawienia pełnego opisu zdarzenia przyszłego, Sprzedający wskazują, że w ramach Umowy przedwstępnej udzielili Spółce prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w zakresie przewidzianym w Umowie przedwstępnej. Jednocześnie Sprzedający udzielili Spółce pełnomocnictwa w zakresie prac projektowych i uzyskania pozwolenia na budowę bez zaciągania zobowiązań finansowych.

Wskazane działania podejmowane i realizowane były z inicjatywy i na rzecz interesu ekonomicznego Spółki. Ponadto, podkreślić należy, że wykonanie tych czynności było warunkiem niezbędnym do zawarcia transakcji sprzedaży Nieruchomości. Żadne ze wskazanych działań nie było w przeszłości dokonywane osobiście, czy też bezpośrednio przez Sprzedających.

Zbycie nieruchomości zawsze jest poprzedzone szczegółowym badaniem jej stanu prawnego. Proces ten jest nieodzowny, aby upewnić się, że dana nieruchomość nie jest obciążona żadnymi wadami prawnymi, które mogłyby wpłynąć na jej wartość lub możliwość jej wykorzystania zgodnie z zamierzeniami kupującego.

Wobec powyższego, w ramach badania stanu prawnego, Spółka na własny użytek uzyskiwała decyzje środowiskowe. Wszystkie te działania były podejmowane przez Spółkę, w jej interesie i na jej koszt. Rola Sprzedających w badaniu stanu prawnego Nieruchomości ograniczała się jedynie do udzielania niezbędnych upoważnień. Sprzedający nie uzyskiwali żadnych korzyści z tych działań. Mianowicie, Sprzedający nie posiadają decyzji środowiskowej ani innych dokumentów wynikających z przeprowadzonych badań. Ponadto, Sprzedający nie mieli także możliwości zapoznania się z dokumentacją dotyczącą stanu prawnego Nieruchomości. Sprzedający otrzymywali jedynie informacje o wynikach badania stanu prawnego w postaci określenia, czy decyzja jest pozytywna lub negatywna. Sprzedający nie otrzymywali z tego tytułu jakiejkolwiek korzyści materialnej ani prawnej.

Podsumowując, badanie stanu prawnego Nieruchomości oraz inne działania związane z oceną możliwości inwestycyjnych były realizowane przez Spółkę na jej koszt i w jej interesie, a Sprzedający nie czerpali z tego żadnych korzyści materialnych.

Działalność Sprzedających względem pozostałych składników majątku

Dla przedstawienia pełnego opisu zdarzenia przyszłego, Sprzedający wskazują, że posiadają również inne nieruchomości oprócz Nieruchomości objętej zakresem niniejszego wniosku. Posiadana nieruchomość nie jest wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT. Sprzedający nie planują zbycia ww. nieruchomości.

W przeszłości Sprzedający dokonali sprzedaży działki o powierzchni 1000 m² na rzecz córki, przy czym sprzedaż nie była opodatkowana podatkiem VAT.

Udzielone przez Sprzedających pełnomocnictwa

W Umowie przedwstępnej, Sprzedający zobowiązali się do udzielenia pełnomocnictwa na rzecz Spółki oraz wyznaczonych przez Spółkę osób, umocowującego do reprezentowania Sprzedających przed sądami i organami administracji publicznej we wszystkich sprawach związanych z zagospodarowaniem Nieruchomości oraz jej przeznaczeniem, w szczególności w celu realizacji Inwestycji przez Spółkę.

Sprzedający udzielili prawa do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

Sprzedający udzielili pełnomocnictwa na rzecz Spółki i wyznaczonych przez Spółkę osób do reprezentowania Sprzedających przed sądami i organami administracji publicznej we wszystkich sprawach związanych z zagospodarowaniem Nieruchomości oraz jej przeznaczeniem, w szczególności w celu realizacji Inwestycji przez Spółkę.

Data Transakcji

Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że ostateczna data Transakcji nie jest jeszcze znana, jednak Sprzedający planują przeprowadzić Transakcję do końca 2025 r.

Pytanie

Czy przychód uzyskany przez Zainteresowanych ze sprzedaży Nieruchomości nie będzie stanowić przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, ich aktywność w zakresie sprzedaży Nieruchomości nie może być kwalifikowana jako element pozarolniczej działalności gospodarczej. Transakcja ma charakter incydentalny i jest związana wyłącznie z majątkiem prywatnym Sprzedających. Ani w momencie nabycia, ani w okresie posiadania Nieruchomości Sprzedający nie wykonywali wobec niej żadnych czynności, które mogłyby być bezpośrednio lub pośrednio powiązane z działalnością gospodarczą. Tym samym osiągnięte w wyniku Transakcji przychody nie powinny być rozliczane na zasadach przewidzianych dla przychodów wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT [dopisek Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej – ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), dalej również PIT]. W konsekwencji, z uwagi na to, że do odpłatnego zbycia Nieruchomości dojdzie po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości, dochód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegał opodatkowaniu PIT na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a.

Uzasadnienie stanowiska zainteresowanych

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, przez pozarolniczą działalność gospodarczą rozumie się działalność:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Zgodnie z powyższym przepisem, aby dana działalność była uznana za działalność gospodarczą na gruncie ustawy o PIT, powinna być ona prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat oraz w sposób zorganizowany i ciągły. Uzyskane przychody z tej działalności nie powinny być zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PIT.

Użyte w ww. przepisie pojęcie „pozarolniczej działalności gospodarczej” opiera się na trzech przesłankach:

a) zarobkowym celu działalności,

b) wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

c) prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Wnioskodawca zwraca uwagę na Wyrok Sądu Najwyższego z 16 grudnia 2021 r., sygn. akt II USKP 164/21, gdzie zawarto tezę:

„Dla odkodowania pojęcia "wykonywania działalności gospodarczej we własnym imieniu" pomocny jest art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, który wskazuje cechy charakterystyczne takiej aktywności. Są to:

1) odpowiedzialność przedsiębiorcy wobec osób trzecich za rezultat podejmowanych w jej ramach czynności oraz ich wykonywanie,

2) samodzielne wyznaczanie miejsca i czasu wykonywania tych czynności,

3) ponoszenie ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Wobec powyższego działalność gospodarcza może przybrać także formę stałego wykonywania rodzajowo jednej umowy (usługi) dla innego podmiotu, ale cechą takiej działalności powinno być nadal działanie we własnym imieniu i na własne ryzyko. Wykonywanie działalności gospodarczej we własnym imieniu wiąże się natomiast z zasadą odpowiedzialności za wyniki finansowe działalności oraz za zobowiązania natury prywatnej i publicznoprawnej".

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że kluczowym elementem do uznania czynności wykonywanych przez Sprzedających za działalność gospodarczą jest ich zorganizowany charakter oraz ciągłość. W nauce prawa podatkowego podkreśla się, że działania incydentalne, jednorazowe nie mogą zostać zaliczone do działalności gospodarczej. Potwierdza to także stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 marca 2025 r., nr 0114-KDIP3-2.4011.27.2025.2.MG, w której organ wskazał, że:

„Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej".

Ciągłość działania wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń w sposób ciągły. Wyłącznie takie transakcje wolno zaliczyć do przychodów z działalności gospodarczej, które cechuje ciągłość, stałość i powtarzalność (tak np. w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 30 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 867/12; z 13 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1987/11).

Zasadnym jest także zacytowanie tezy zawartej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Bd 1059/17, w którym wskazano, że:

„Definicja działalności gospodarczej dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych pozwala na wyróżnienie dwu grup przesłanek (cech) aktywności zarobkowej podatnika, których zaistnienie należy każdorazowo badać, dokonując oceny charakteru prowadzonej przez niego działalności. Są to po pierwsze, przesłanki pozytywne, wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, warunkujące zaliczenie danej działalności do działalności gospodarczej oraz po drugie, przesłanki negatywne, wymienione w końcowej części art. 5a pkt 6 ustawy o PIT oraz art. 5b ust. 1 ustawy o PIT, wyłączające uznanie danej działalności za działalność gospodarczą, pomimo spełnienia przesłanek pozytywnych”.

Zgodnie z wyrokiem NSA z 6 grudnia 2019 rok, sygn. II FSK 89/18, przesłanka prowadzenia działalności w sposób zorganizowany powinna zostać oceniona w zakresie organizacji formalnej oraz faktycznej. Zorganizowanie formalne dotyczy przede wszystkim podjęcia przez podatnika określonych czynności prawnych takich jak np. wybór formy organizacyjno-prawnej, zgłoszenie działalności do ewidencji działalności gospodarczej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że dla oceny czy aktywność podatnika spełnia cechy zorganizowanej działalności, konieczne jest wykazanie również elementów zorganizowania faktycznego (przykładowo: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2096/12). W konsekwencji, rzeczywistą formę prawną działalności gospodarczej ustala się po stwierdzeniu, czy prowadzi on samodzielnie działalność funkcjonalnie i organizacyjnie przygotowaną do realizacji celu zarobkowego oraz że ta działalność ma charakter ciągły. Jak wskazano w powołanym wyżej orzecznictwie, na zorganizowanie wskazują wszelkie działania cechujące się fachowością.

Opisywana sprzedaż Nieruchomości ma charakter sprzedaży incydentalnej w ramach zarządu majątkiem wspólnym małżonków – Sprzedających, na warunkach narzuconych przez Spółkę oraz po spełnieniu szeregu wymogów prawnych i formalnych przez Spółkę, zaś po stronie Sprzedających spoczywa jedynie obowiązek współpracy polegający na udzielaniu pełnomocnictwa dla Spółki. Transakcja nie wymaga od Sprzedających podjęcia nadzwyczajnych działań, czy też przygotowań, albowiem na podstawie pełnomocnictw dla Spółki to Spółka dąży do zorganizowanego nabycia Nieruchomości.

Ponadto, należy odnieść się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt II FSK 507/21, w którym wskazano, że:

„Czynności podejmowane przez skarżącą zmierzały do sprzedaży wszystkich objętych wnioskiem działek jednemu nabywcy, w ramach jednej czynności prawnej. Dlatego nie sposób upatrywać w nich cech regularności”.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 31 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Wr 173/23:

„Odnośnie zasad towarzyszących opodatkowaniu czynności odpłatnego zbywania nieruchomości i innych praw majątkowych powszechnie przyjmuje się, że dla ustalenia, czy odpłatne zbycie nieruchomości dokonywane jest w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też w ramach zarządu tzw. "majątkiem prywatnym", konieczne jest dokonywanie przez organy podatkowe ustaleń faktycznych w tym zakresie z uwzględnieniem tych czynności i towarzyszących im okoliczności na przestrzeni kilku lat. Tylko w ten sposób można ustalić w sposób obiektywny czy odpłatne zbycie nieruchomości dokonywane było w okolicznościach przewidzianych w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT”.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy przychód uzyskany przez Sprzedających ze sprzedaży Nieruchomości nie będzie przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Podkreślić należy, że Transakcja wobec Sprzedających nie ma charakteru ciągłego i zorganizowanego, jak również nie nosi elementów profesjonalnej działalności. Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel działania Sprzedających oraz fakt, że sprzedaż Nieruchomości nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem wspólnym Sprzedających.

Jak wskazał Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z 24 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 388/22:

„Sam zamiar podatnika osiągnięcia zysku w związku z przeprowadzanymi przez niego transakcjami (czynnościami), nie przesądza w sposób wyłączny o przypisaniu uzyskanego z tych operacji przychodu do źródła wymienionego wart. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT bez jednoczesnego spełnienia pozostałych przesłanek z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT”.

Sprzedający dokonując sprzedaży Nieruchomości kierują się chęcią zabezpieczenia majątku rodzinnego na przyszłość. Stąd, Sprzedający podjęli decyzję o sprzedaży Nieruchomości i zabezpieczeniu środków finansowych dla członków rodziny.

W świetle powyższych argumentów, Transakcja ma na celu wyłącznie zabezpieczenie spraw majątkowych w rodzinie, a nie prowadzenie działalności gospodarczej i osiąganie z tego tytułu zysków.

Sprzedający dążą w ramach Transakcji do ochrony interesów członków rodziny i zapewnienia im stabilności finansowej na przyszłość. Zysk z Transakcji będzie przeznaczony do celów prywatnych Sprzedających i członków ich rodziny.

Nieruchomość nie była i nie jest wpisana do ewidencji środków trwałych w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Stąd, przychód z planowanej Transakcji nie będzie powodował powstania po stronie Sprzedających przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.

W szczególności świadczą o tym poniższe okoliczności:

1) Nieruchomość została nabyta przez Sprzedających w celu powiększenia majątku wspólnego Sprzedających ze środków pochodzących ze zgromadzonych oszczędności, bez finansowania zewnętrznego;

2) Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, natomiast nie traktuje Transakcji jako elementu działalności gospodarczej;

3) Nieruchomość nie była wykorzystywana w przeszłości przez Sprzedających w ramach prowadzonych działalności gospodarczych;

4) Nieruchomość była wykorzystywana przez Sprzedających prywatnie, a nie dla celów rolniczych;

5) Sprzedający nie są rolnikami ryczałtowymi;

6) Sprzedający nie dokonywali sprzedaży produktów rolnych pochodzących z Nieruchomości;

7) Sprzedający nabyli Nieruchomość, w skład której wchodziły podzielone działki, tj. Sprzedający nie dokonywali podziału Nieruchomości;

8) Nieruchomość stanowi majątek prywatny w ramach wspólnoty majątkowej małżeńskiej Sprzedających;

9) Sprzedający nie ponosili nakładów w celu uatrakcyjnienia Działek;

10) Transakcja ma charakter incydentalny;

11) Sprzedający nie mają zamiaru sprzedaży Nieruchomości działając jako profesjonalny podmiot obrotu gospodarczego;

12) Czynności związane z Nieruchomością, wykonywane poprzez profesjonalnego pełnomocnika – Spółkę, dotyczyły interesu Spółki. Mając na uwadze, że strony podpisały Umowę przedwstępną, uznać należy, że wszystkie działania Spółki skierowane na zwiększenie wartości Nieruchomości były podejmowane w interesie Spółki.

Analogiczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyjmował wielokrotnie na przestrzeni ostatnich lat.

Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 7 lutego 2025 r. nr 0112-KDSL1-1.4011.637.2024.2.AK organ podatkowy wskazał, że:

„W stosunku do tych działek nie ponosił Pan wraz z małżonką jakichkolwiek nakładów w celu ich uatrakcyjnienia. W stosunku do ww. nieruchomości nigdy samodzielnie nie podejmowali Państwo żadnych działań marketingowych, nie ogłaszali sprzedaży w środkach masowego przekazu, w szczególności w Internecie, prasie, radiu. Nieruchomość jest i była wykorzystywana do celów prywatnych. [...]. Działki, które mają być przedmiotem sprzedaży są niezabudowane. Działki były wykorzystywane prywatnie, a nie do celów rolniczych. Pan oraz małżonka nie jesteście rolnikami ryczałtowymi. Z działek nie były sprzedawane płody rolne ani produkty rolne. Ponadto wskazał Pan, że w latach 2016-2024 nabyliście Państwo kilka nieruchomości w postaci działek rolnych na powiększenie gospodarstwa rolnego. Natomiast w 2022 r. dokonaliście Państwo sprzedaży działki nabytej w 2011 r., środki z tej sprzedaży przeznaczone zostały na zabezpieczenie bytu całej rodziny [...]. Poza wyżej wymienionymi transakcjami nie zamierza Pan nabywać i sprzedawać innych nieruchomości. W tej sprawie czynności podejmowane przez Pana i małżonkę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Zatem, okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że sprzedaż przez Pana i małżonkę przedmiotowych działek nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Także, udzielenie przez właściciela nieruchomości pełnomocnictwa do działania w jego imieniu bez wykazania przesłanek o których mowa w art. 5a pkt 6 ww. ustawy nie może przesądzać o zakwalifikowaniu przychodów do pozarolniczej działalności gospodarczej. Całokształt okoliczności, a w szczególności fakt, że sprzedaż przedmiotowych działek nastąpi po upływie długiego okresu od ich nabycia w 2006 r., zakres, stopień zaangażowania i cel Pana działania wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Zatem kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowych działek nie będzie stanowiła przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych".

Powyższe było także przedmiotem rozważań Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zakresie interpretacji indywidualnej z 22 grudnia 2022 r. nr 0114-KDIP3- 1.4011.1163.2021.4.AC, w której organ podatkowy uznał, że:

„Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. [...]. Nie dokonywał Pan, żadnych czynności mogących zwiększyć wartość rynkową nieruchomości ani też jej atrakcyjności dla potencjalnych inwestorów. Ponadto nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, a przedmiotowa nieruchomość wykorzystywana była wyłącznie na cele osobiste. Na uwagę zasługuje, fakt iż nieruchomość została przez Pana nabyta wiatach 1991- 1992, [...]. W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Sprzedaż nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia. W konsekwencji, istotą Pana działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem. Kwota przychodu uzyskana przez Pana ze sprzedaży nie będzie stanowiła przychodu ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych".

Ponadto, Sprzedający podkreślają, że działki wchodzące w skład Nieruchomości zostały zakupione w 1997 roku, a od momentu ich nabycia upłynęło już 28 lat. Tak długi okres jednoznacznie wskazuje, że działki nie były nabyte w celu ich szybkiej odsprzedaży, lecz miały służyć innym celom – zabezpieczenie spraw majątkowych i spadkowych w rodzinie.

Warto również zaznaczyć, że przez cały okres własności Nieruchomości, nie były podejmowane przez Sprzedających żadne działania mające na celu jej sprzedaż. Nieruchomość była w posiadaniu Sprzedających od wielu lat, co dodatkowo potwierdza brak zamiaru ich szybkiej odsprzedaży. Dopiero teraz, po upływie 28 lat, podjęto decyzję o ich sprzedaży z uwagi na zgłoszenie się Spółki. Upływ tak długiego okresu od momentu zakupu działek wchodzących w skład Nieruchomości jednoznacznie wskazuje na brak intencji traktowania Nieruchomości jako aktywa obrotowego, przeznaczonego do odsprzedaży.

W świetle powyższych argumentów, wnosi Pan o uznanie, że Transakcja ma na celu wyłącznie zabezpieczenie spraw majątkowych i spadkowych w rodzinie, a nie prowadzenie działalności gospodarczej. Sprzedający działa w dobrej wierze, dążąc do ochrony interesów członków rodziny i zapewnienia im stabilności finansowej na przyszłość.

Mając powyższe na względzie, czynności realizowane przez Sprzedających w odniesieniu do Nieruchomości nie mają charakteru zorganizowanego i ciągłego. Transakcja ma na celu wyłącznie zabezpieczenie spraw majątkowych i spadkowych w rodzinie. Tym samym przychód uzyskany przez Sprzedających nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.

W konsekwencji, z uwagi na to, że do odpłatnego zbycia Nieruchomości dojdzie po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości, dochód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegał opodatkowaniu PIT na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków sądów administracyjnych wskazuję, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw, osadzonych w określonych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) i są wiążące tylko w tych sprawach.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan B.C. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.