Interpretacja 0115-KDIT3.4011.797.2025.3.PS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Wyjaśniam przy tym, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników za czas choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracowników, które (biorąc pod uwagę opis okoliczności faktycznych oraz Pana stanowisko) objęte są Pana pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2. W tym zakresie Pana wniosek jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski zgodnie z art. 3 ust. 1 i 1 a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: Wnioskodawca). Prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, posiada miejsce zamieszkania w Polsce i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem PIT od całości swoich dochodów. Wnioskodawca specjalizuje się w projektowaniu i budowaniu prototypów maszyn przemysłowych, których celem jest automatyzacja miejsc pracy. Głównymi klientami Wnioskodawcy jest (...), dla której Wnioskodawca opracowuje nowe, innowacyjne urządzenia (dalej: Projekty), których zadaniem jest (...).

Projekty realizowane są od fazy koncepcyjnej, aż do momentu przekazania gotowej maszyny klientowi. W ramach działalności Wnioskodawca pracuje nad projektowaniem prototypów maszyn i urządzeń. Wnioskodawca tworzy (...).

Wnioskodawca stawia na nowatorskie i profesjonalne rozwiązania, przez co nieustannie poszukuje nowych rozwiązań tradycyjnych problemów, dzięki czemu możliwe jest osiągnięcie przewagi nad konkurencją. W tym celu Wnioskodawca inwestuje w działalność badawczo-rozwojową (B+R).

Prowadzenie działalności B+R jest nieodzownym elementem prowadzonego biznesu, z uwagi na postęp technologiczny i wzrastające wymagania klientów. Zatem, niezwykle istotnym jest dla Wnioskodawcy, aby inwestować w rewolucyjne pomysły oraz wprowadzać innowacyjne rozwiązania w procesie opracowania Projektów. Wnioskodawca prowadzi badania, obliczenia i symulacje dla każdego tworzonego projektu, w tym: badania wytrzymałościowe, analizy bezpieczeństwa, analizy ryzyka, czasu zatrzymania maszyny, wydajności, pomiary czasu cyklu. Wnioskodawca, swoją pracę wykonuje w środowisku infrastruktury obejmującej specjalistyczny sprzęt wytyczający standardy w dziedzinie (...). Wnioskodawca realizuje swą działalność dzięki zatrudnianiu wykształconych pracowników, na podstawie zawieranych z nimi umów o pracę. Zarówno sam Wnioskodawca oraz każdy z jego pracowników posiada ściśle określone kompetencje, potwierdzone doświadczeniem, kwalifikacjami lub wykształceniem, które są konieczne dla realizacji procesu projektowania, produkcji jak również programowania. Pracownicy wnioskodawcy posiadają wykształcenie w kierunkach mechaniki i budowy maszyn, budowy maszyn i automatyki oraz elektroniki. Pracownicy Wnioskodawcy podzieleni są na działy, do których należą: Dział A, Dział B, Dział C oraz Dział D.

W ramach swojej działalności Wnioskodawca na zlecenia klientów realizując Projekty tworzył/tworzy i będzie tworzył nowe, nie istniejące na rynku maszyny oraz urządzenia, kładąc przy tym nacisk na tworzenie innowacyjnych rozwiązań i koncepcji ułatwiających pracę przy seryjnej produkcji różnego rodzaju produktów. Działalność Wnioskodawcy opiera się na realizacji innowacyjnych Projektów na specjalne zamówienie klientów. Wnioskodawca podejmując indywidualne zamówienia od klienta decyduje się na stworzenie nowej, innowacyjnej maszyny/urządzenia lub dokonanie modernizacji istniejącej maszyny/urządzenia. Wnioskodawca opracowuje koncepcję funkcjonalności maszyny/urządzenia, wdraża i testuje system i jego funkcjonalności. Po uzyskaniu pozytywnych rezultatów w przeprowadzonych testach, Wnioskodawca - wdraża produkcję do nabywcy takiej maszyny/urządzenia. Należy podkreślić, że każde zlecenie udzielone przez klienta wymaga indywidualnego i odrębnego podejścia.

Wnioskodawca realizując kolejne zlecenie (Projekt) nie powiela przyjętych rozwiązań ogólnodostępnych na rynku, gdyż jest to niemożliwe ze względu na znaczne różnice występujące pomiędzy każdym z nich. Kolejne zlecenia nie stanowią też powielenia projektów realizowanych uprzednio w działalności Wnioskodawcy. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest oparta na oryginalnych koncepcjach i hipotezach, efektem działalności Wnioskodawcy jest projektowanie i tworzenie nowych produktów i procesów które mają innowacyjny, ulepszony charakter. W konsekwencji kolejne zlecenia nie stanowią rutynowych i okresowych zmian produktów, a każdy z produktów odznacza się oryginalnym i twórczym charakterem.

Przedmiotem wniosku są wyłącznie prace noszące znamiona pracy twórczej (prac rozwojowych) realizowane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, realizowane „własnymi siłami” tj. przez czynne uczestnictwo osób zatrudnionych w ramach umowy o pracę, które faktycznie realizują prace noszące znamiona prac rozwojowych.

Wnioskodawca realizuje Projekty, które zawsze dotyczą opracowywania innowacji w zakresie budowy maszyn i urządzeń oraz ich programowania. Stosuje przy tym określony schemat postępowania, w oparciu o który opracowywane są projekty, a następnie ich wykonanie. Raz jeszcze należy zaznaczyć, że Wnioskodawca realizuje przede wszystkim Projekty niepowtarzalne a jego prace dotyczą indywidualnych zamówień klientów.

Wnioskodawca w ramach działalności badawczo-rozwojowej w latach 2019 – 2025 zrealizował szereg Projektów spełniających kryteria działalności badawczo–rozwojowej. W latach kolejnych Wnioskodawca będzie realizował Projekty spełniające kryteria działalności badawczo–rozwojowej o podobnym rodzaju. Przykładowymi Projektami jakie realizował w latach poprzednich Wnioskodawca są:

1.  Linia montażu (...) oraz montażu (...)

Celem postawionym przed Wnioskodawcą było stworzenie linii (zespołu maszyn) montażu (...) z zachowaniem restrykcyjnych norm bezpieczeństwa, wymagań klienta oraz dopasowanie się do bardzo ograniczonej przestrzeni przeznaczonej dla projektowanych stacji. Linia składała się z dwóch stanowisk, Stanowiska Montażu (...) i Stanowiska montażu (...). Klient końcowy to (...) z branży (...), która zajmuje się produkcją (...). Pierwsze stanowisko w linii odpowiadało za montaż (...). Produkt końcowy – (...), realizowany na opracowanej przez Wnioskodawcę linii, to element mechanizmu (...). (...). Aby zapewnić prawidłowe funkcjonowanie urządzenia Wnioskodawca napisał autorski program sterowania wraz ze sprzężeniem sygnałów zwrotnych od poszczególnych mechanizmów, zwłaszcza odpowiadających za (...). (...). Podczas projektowania i opracowania urządzenia zastosowano się do norm europejskich bezpieczeństwa, tzw. dyrektywy maszynowej. Obydwie maszyny były wyposażone w kurtyny bezpieczeństwa oraz przyciski stopów awaryjnych dla ochrony operatorów. Dostarczona Linia przyniosła klientowi wymierne korzyści, ponieważ klient posiadał starą stację montażu (...) lecz na układzie pneumohydraulicznym gdzie nie był w stanie „zapanować” nad poprawnym procesem montażu. Dzięki zainstalowaniu linii zaprojektowanej i zbudowanej przez Wnioskodawcę klient uzyskał krótszy czas montażu i poprawę jakości komponentów co zdecydowanie przełożyło się na zysk. Realizacja ta przyczyniła się do uzyskania szerokiej wiedzy pracowników firmy przy tego typu specyficznym montażu uzyskanej w szczególności podczas prób, badań, wprowadzanych zmian, co w przyszłości można było wykorzystać również przy innych tematach. Wszystkie zespoły mechaniczne, elektryczne jak i program (...) opisanych powyżej stacji zostały zaprojektowane przez Wnioskodawcę, wykonane i uruchomione w siedzibie Wnioskodawcy na potrzebę testów, a następnie zainstalowanie u klienta było realizowane przez Wnioskodawcę.

2.  Zautomatyzowana linia montażu (...)

Klient Wnioskodawcy wprowadzając nowy produkt stanął przed potrzebą stworzenia linii montażowej składającej się z kilku stanowisk, pozwalającej na montaż (...). W celu skrócenia czasu projektowego, dywersyfikacji dostawców oraz ryzyk, opracowanie stanowisk funkcjonujących w ramach linii zostało podzielone do wykonania pomiędzy kilku dostawców. Wnioskodawca w ramach realizowanego projektu miał za zadanie przygotować dwa stanowiska. Pierwsze stanowisko zaprojektowane i wykonane przez Wnioskodawcę odpowiadało za (...). Drugie stanowisko zaprojektowane i wykonane przez Wnioskodawcę służyło do (...) oraz montaż (...). Klientem był (...) z branży (...), z którym wnioskodawca współpracował przy okazji różnych projektów. (...). Wnioskodawcy została powierzona kompleksowa usługa od analizy produktu przez zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie i uruchomienie stanowisk. (...). Pierwsze stanowisko zrealizowane przez Wnioskodawcę służyło do montażu (...). (...). Drugie stanowisko wykonywane przez firmę trzecią (...). Zrealizowane przez Wnioskodawcę trzecie stanowisko służyło do automatycznego montażu (...). (...). Za funkcjonowanie urządzenia odpowiadał napisany od podstaw przez Wnioskodawcę kod źródłowy oprogramowania na (...). (...). Spełnienie wymagań klienta niosło za sobą konieczność zastosowania kilku niestandaryzowanych rozwiązań. Przykładem może być zaprojektowanie unikalnego (...). (...). Uzyskanie sumarycznego czasu na poziomie jednej minuty dla wszystkich stanowisk pracujących w linii pozwoliło na zapewnienie optymalnego przepływu produktu wzdłuż całej linii. (...). Stanowiska zakładały monitorowanie i zapisywanie parametrów procesu w celach diagnostyki bieżących awarii, a także późniejszej analizy jakościowej produktu. W ramach procesu (...) monitorowany jest każdy z etapów: 1. (...). 2. (...). 3. (...). W każdym z etapów monitorowany jest (...) oraz moment (...). Pozwala to na każdym etapie wykryć niepoprawne (...). (...). Rozwiązanie to zostało docenione przez klienta, który potwierdził, że na podstawie wykresu można zauważyć dużo szybciej nieporwane tendencje w procesie, np. (...). W przypadku systemów wizyjnych w celach diagnostycznych można uruchomić zapis zdjęć. Pozwala to na późniejszą dogłębną analizę poszczególnych produktów. Drugie stanowisko stanowi stację montażu końcowego. Na stanowisku sprawdzana jest obecność kluczowych punktów montażowych produktu w (...). (...). Kontroli podlega sto procent produkowanych produktów. Jednym z większych wyznań stawianych przed Wnioskodawcą było zaprojektowanie w drugim stanowisku gniazd do montażu (...). (...). Każde z zaprojektowanych i opracowanych przez Wnioskodawcę stanowisk stanowiło odrębną maszynę dzięki czemu mogą pracować w sposób niezależny. Na każde stanowisko nałożono przez producenta wymóg weryfikacji komponentów przed i po montażu, tak by uniknąć wyprodukowania sztuki z defektem. Mimo to stanowiska zostały ze sobą połączone zapewniając dokładniejsze śledzenie produktu. Dodatkowo praca linii przy pełnej obsłudze zapewnia znacznie wyższą wydajność oraz brak konieczności magazynowania wstępnie zmontowanego produktu. Przy połączeniu stanowisk w całość produkt jest przekładany ze stanowiska na kolejne dzięki czemu bufor produktów pomiędzy stanowiskami mógł być znacznie zredukowany. (...). Jednym z innowacyjnych rozwiązań było przygotowanie stanowiska dla różnej ilości operatorów. Stanowisko pierwsze zostało zaprojektowane pod kątem pracy dwóch operatorów, ale z możliwością zmniejszenia do jednego. Cykl został tak zoptymalizowany, aby niezależnie od ilości operatorów uzyskać dużą wydajność unikając przestojów. Dodatkowo sekwencje montażu części składowych zostały wykonane w sposób elastyczny/adaptacyjny. Operator nie musi podążać za ściśle określoną kolejnością montażu. Dla wielu operatorów zmiana kolejności wykonywania czynności pozwala skrócić czas całkowity. Zależy to jednak od personalnych uwarunkowań. Stanowisko analizuje aktualny etap montażu umożliwiając dostosowanie kolejności wg preferencji pracownika przy zapewnieniu poprawności i kompletności całego produktu. Komunikacja pomiędzy elementami układu to jest sterownikiem (...), panelem (...) oraz (...) i systemami wizyjnymi wykorzystała (...). Dodatkowo komunikacja z (...) została rozszerzona o dodatkowe (...), co pozwala na zdalny dostęp i analizę w czasie rzeczywistym procesu (...). Współcześnie wszystkie maszyny podlegają rygorystycznym wymogą bezpieczeństwa. Również w tym przypadku standardem wymaganym na maszynach jest stawanie wyłączników awaryjnych będących pierwszym elementem układu bezpieczeństwa. Drugim elementem są kurtyny świetlne zabezpieczające strefy niebezpieczne przed zagrożeniem wynikającym z ruchu napędów. W przypadku stanowiska pierwszego system bezpieczeństwa został rozszerzony na (...), które również zostają wyłączone w sytuacji zagrożenia. Wszystkie zespoły mechaniczne, elektryczne jak i program (...) zostały zaprojektowane przez Wnioskodawcę, wykonane i uruchomione w siedzibie Wnioskodawcy na potrzebę testów a następnie zainstalowanie u klienta było realizowane przez Wnioskodawcę.

3.  Stanowisko kontroli (...)

Wnioskodawca w ramach kontraktu miał za zadanie przygotować stanowisko końcowej kontroli (...). Zadaniem Wnioskodawcy było stworzenie stanowiska pracującego w sposób automatyczny, które prezentowało będzie kolejne etapy procesu kontroli. Klientem był (...) z branży (...), z którym Wnioskodawca współpracował przy okazji różnych projektów. Produkt końcowy, który był kontrolowany przez opracowane przez Wnioskodawcę urządzenie, będący (...), pomimo prostej budowy postawił Wnioskodawcę przed wieloma wyzwaniami badawczymi. (...). Głównym zadaniem realizowanym przez opracowane przez Wnioskodawcę urządzenie była kontrola obecności szeregu elementów (...) w tym elementów montażowych (...) oraz kontrola (...). Na kontrolę (...) składało się (...), a także sprawdzenie (...). (...). Wnioskodawcy została powierzona kompleksowa usługa od analizy produktu przez zaprojektowanie, wykonanie, dostarczenie i uruchomienie stanowiska. Wnioskodawca w związku z budową stanowiska przeznaczonego dla nowego modelu produktu dostał znaczną autonomię co do stosowanych rozwiązań. Konsultacje co do budowy i wymogów były prowadzone również międzynarodowo z działami inżynieryjnymi w USA i Meksyku. Stanowisko składało się z gniazda na produkt (…), w którym była sprawdzana obecność części (...). (...). Stanowisko wyposażone zostało w sterownik (...) zarządzający całym procesem oraz panel (...) przeznaczony do informowania operatora o kolejnych korkach kontroli. W przypadku wystąpienia błędu na panelu były przedstawiane informacje dotyczące możliwych przyczyn i rozwiązań. Dodatkowo panel zapewniał diagnostykę potrzebną w przypadku wystąpienia awarii. Jednym z największych wyznań było zaprojektowanie (...). (...). Stanowisko może się pochwalić czasem cyklu poniżej 25 sekund. Tak mały czas cyklu stanowiska bardzo pozytywnie zaskoczył klienta. Ze względu na tak dobry wynik klient rozważa przełożenie kilku innych operacji np. (...) z innego stanowiska tak by skrócić cykl innego stanowiska. Taka integracja pozwoliłaby klientowi zmniejszyć czas cyklu całej linii co przełoży się na duże oszczędności. Stanowisko po zakończeniu procesu przesyła komplet wyników pomiarowych, obecności komponentów do sterownika nadrzędnego gromadzącego dane w bazie danych. Kontrola i testy dotyczą 100% produktów produkowanych na linii. Zadaniem, przed którym stanął Wnioskodawca było (...). (...). Główny rdzeń programu został przygotowany od podstaw przez Wnioskodawcę i oprogramowany w (...). Został on wybrany ze względu na swoją prostotę, przejrzystość i łatwość diagnostyki w sytuacjach awaryjnych. Jako wsparcie zostały użyte języki (...). Takie połączenie języków programowania pozwoliło na optymalizację kodu przy jednoczesnym zachowaniu zalet każdego z języków. W ramach testu stanowisko wykonuje szereg obliczeń matematycznych w tym (...). Ten autorski algorytm pozwala na precyzyjne (...) i porównanie go z pomiarami (...). Warte podkreślenia jest wykorzystanie do obliczeń sterownika (...) co jest raczej rzadko spotykane w przypadku układów pomiarowych. Współcześnie wszystkie maszyny podlegają rygorystycznym wymogą bezpieczeństwa. Również w tym przypadku standardem wymaganym na maszynach jest stosowanie wyłączników awaryjnych będących pierwszym elementem układu bezpieczeństwa. Drugim elementem są kurtyny świetlne zabezpieczające strefy niebezpieczne przed zagrożeniem wynikającym z ruchu napędów. Dodatkowo zastosowano rygiel w tylnej części stanowiska. Pozwala on na dostanie się serwisowe do części pomiarowej maszyny. Jest to o tyle ważny aspekt, że stanowisko wyposażono w (...). (...). Ze względu na stopień skomplikowania maszyny Zleceniodawca zlecił firmie zewnętrznej dodatkowy audyt bezpieczeństwa który maszyna zaliczyła pozytywnie. Warte podkreślenia jest nieszablonowe podejście do układu pomiarowego. Zastosowanie (...), pomimo że wydaje się nowocześniejszym rozwiązaniem, nie zapewniło by tak dużej dokładności, precyzji i powtarzalności. Rozwiązanie Wnioskodawcy pozwoliło na radykalne skrócenie czasu cyklu. Potwierdzeniem tego jest zapowiedź klienta przeniesienia dodatkowych procesów do stanowiska wnioskodawcy tak by skrócić czas cyklu na innych stanowiskach.

4.  Stanowisko (...)

Celem realizowanego przez Wnioskodawcę Projektu było stworzenie maszyny umożliwiającej montaż komponentów (...). (…). Maszyna miała być umieszczona w linii produkcyjnej składającej się z kilku stanowisk. Projektowane stanowisko było obsługiwane przez jednego operatora. Stanowisko miało zostać wykonane jako uniwersalne, umożliwiające montaż wielu różnych (...). Projekt został opracowany dla klienta z branży (...), z którym Wnioskodawca podejmował już wcześniej współpracę tworząc różne projekty. Produktem montowanym na stanowisku był kompletny (...). Urządzenie, które miał zaprojektować i zbudować Wnioskodawca miało za zadanie automatyczną realizację procesu montażu (...). Dodatkową operacją realizowaną przez maszynę było (...). Wnioskodawca odpowiadał za zaprojektowanie, zbudowanie, zaprogramowanie i uruchomienie stanowiska. Zastosowane rozwiązania techniczne musiały charakteryzować się prostotą budowy, maksymalną niezawodnością, zgodnością z normami dyrektywy maszynowej, a także z dobrą praktyką inżynierską. Po uwzględnieniu uniwersalności stanowiska została podjęta decyzja o zaprojektowaniu stanowiska, które posiadało wymienny zestaw narzędzi w celu dostosowania do konkretnego produktu. Każde z narzędzi posiadało unikalny kod, aby po podłączeniu zostało zidentyfikowane przez maszynę i przypisane odpowiedniej referencji. Kompletna linia montażu (...) składała się z trzech stanowisk. Projektowane przez Wnioskodawcę stanowisko było pierwszym stanowiskiem w linii. Drugie stanowisko służyło do testu (...), natomiast trzecie stanowisko weryfikowało (...). Drugie i trzecie stanowisko zostało wykonane przez innych dostawców. Cykl pracy na pierwszym stanowisku składał się z trzech głównych etapów. (...). Napisany od podstaw przez Wnioskodawcę program zarządzał całym procesem montażowym i nadzorował poprawność montażu, natomiast panel (...) służył do informowania operatora o przebiegu procesu. W przypadku powstania błędu operator był informowany o możliwej przyczynie powstania błędu i sposobie dalszego postępowania w celu przywrócenia dalszej produkcji. Stanowisko posiadało (...). Nad poprawnością procesu (...) czuwał sterownik (...) z opracowaną przez Wnioskodawcę strategią (...). W przypadku naszego stanowiska wszystkie elementy ruchome zostały zabezpieczone przed dostępem zapewniając bezpieczeństwo operatora poprzez osłony stałe oraz barierę optyczną zintegrowaną z elektrycznym układem bezpieczeństwa. Stanowisko zostało również wyposażone w dwa wyłączniki awaryjne. Jednym z wyzwań przed jakim stanęliśmy było zaprojektowanie układu (...). Wymaganiem klienta było (...). (...). W wyniku tych testów podjęliśmy decyzję o zaprojektowaniu własnej autorskiej konstrukcji. Zostały zaprojektowane specjalne (...), które zapewniły kompromis pomiędzy (...). Po przeprowadzeniu wielu prób finalnie zastosowano (...) które zapewniły wystarczające (...). Konstrukcja (...) została zminiaturyzowana w celu zaoszczędzenia miejsca na stanowisku.

Wszystkie projekty Wnioskodawcy charakteryzują się podobną do opisanej powyżej złożonością w szczególności w zakresie poszukiwania i opracowywania nowych rozwiązań technologicznych, wskutek czego Wnioskodawca nabywa i rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Proces wykonania zamówienia zostaje zainicjowany przez zapytanie ofertowe otrzymane od klienta. Zapytanie ofertowe nie zawiera jednak szczegółowego opisu wykonania oczekiwanego produktu, instrukcji lub informacji o sposobie jego realizacji. Oznacza to, że zaprojektowanie oraz stworzenie takiej maszyny automatycznej, co jest bardzo kompleksowym procesem, leży w całości po stronie Wnioskodawcy. Co istotne, produkowane przez Wnioskodawcę maszyny czy urządzenia nie występują powszechnie na rynku, ponieważ ich specyfika polega na ścisłym dopasowaniu do potrzeb Klienta, przy zachowaniu nowatorskiego charakteru nadawanego przez Wnioskodawcę. Tym samym, innowacyjny charakter tego obszaru działalności implikuje także ponoszone przez Wnioskodawcę ryzyko porażki, tzn. uznania przez Klienta, że dany produkt nie odpowiada jego oczekiwaniom. Wnioskodawca otrzymuje od klienta opis funkcjonalności jakie ma posiadać wykonana jednostka. Przykładowe wytyczne jakie Wnioskodawca otrzymuje od klienta to: lokalizacja w procesie produkcji, dostępna powierzchnia instalacyjna, szczegółowy opis obecnego stanowiska pracy obsługiwanego przez człowieka i zakresu wykonywanego przez niego czynności, opis produktu podlegającego produkcji/obróbce/montażowi na określonym stanowisku podlegającym automatyzacji, zakres prac jakie mają podlegać automatyzacji czy wytyczne specyfikacje strony procesowej takie jak np.: wymagania jakościowe oczekiwana dokładność montażu, wytrzymałość detalu podlegającego obróbce/montażowi/produkcji, tryby pracy, język, elementy podlegające weryfikacji i notyfikacji niezgodności. Klient przedstawia ponadto wymagania dotyczące, dostępnych mediów, wymogów instalacyjnych czy dokumentacji wykonanego zamówienia. Klient udzielając zamówienia nie określa zatem sposobu jego wykonania. W konsekwencji całkowite opracowanie prototypu maszyny bądź urządzenia, od etapu koncepcji do jej realizacji spoczywa na Wnioskodawcy. W rezultacie powyższego to po stronie Wnioskodawcy leży opracowanie koncepcji, następnie całego projektu i zasad jego funkcjonowania, a następnie wyprodukowanie, programowanie i testowanie maszyny bądź urządzenia.

Każde zlecenie wymagające prac badawczo-rozwojowych jest wykonywane według określonego schematu w celu osiągnięcia oczekiwanych przez klientów parametrów, co jednoznacznie wskazuje, iż działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Proces ten podzielony jest na etapy:

1)  Faza powstania koncepcji projektu. Klient przedstawia Wnioskodawcy swoje oczekiwania co do funkcjonalności maszyny/urządzenia, natomiast pracownicy, a w szczególności pracownicy działu konstrukcyjnego, oceniają czy wszystkie pomysły klienta są możliwe do zrealizowania z punktu widzenia możliwości technicznych wykonania maszyny/urządzenia. Jest to faza, w której pracownicy Wnioskodawcy będący projektantami posiadający wiedzę z zakresu projektowania i budowy maszyn przystępują do opracowania założeń projektu. Faza ta ma charakter zupełnie autorski i niepowtarzalny, dotyczyć może ona jedynie danej maszyny, przygotowują wstępny zarys projektu końcowego. Na tym etapie powstają główne innowacje, tutaj tworzy się pierwsza koncepcja nowego rozwiązania. Zespół projektowy opracowuje oraz na dalszym etapie testuje czy stworzona funkcjonalność zaprojektowana według koncepcji zespołu projektowego realizuje zamierzone cele indywidualnego klienta. Na tym etapie następuje również analiza zdolności, w której Wnioskodawca sam musi zdecydować, czy jest w stanie zrealizować dane zamówienie klienta.

2)  Następnie na podstawie opracowanej koncepcji zostaje przygotowany wstępny projekt maszyny/urządzenia. Sam projekt tworzony jest w specjalistycznych narzędziach informatycznych, które w połączeniu z innym oprogramowaniem umożliwiają przeprowadzenie symulacji działania maszyny, a przez to pierwsze wykrycie ewentualnych nieprawidłowości. W tym celu, wykwalifikowana kadra projektowa przeprowadza zakres szerokich testów, w tym sprawdza, czy zaprojektowane funkcjonalności spełniają zamierzone cele. W przypadku, gdy wynik testów jest pozytywny następuje wdrażane do produkcji. Gdy wynik ten jest negatywny, zespół projektowy podejmuje dalsze prace nad rozwojem projektu, by w jak najwyższym stopniu spełniał oczekiwania klienta. W ramach realizowanych na tym etapie czynności badawczo-rozwojowych pracownicy Wnioskodawcy stają przed zagadnieniami badawczymi, których rozwiązanie pozwoli na opracowanie czy to zupełnie nowych funkcjonalności, które można będzie zaimplementować w istniejących w przyszłych – całkowicie nowych maszynach/urządzeniach, czy też na połączenie istniejących funkcjonalności w innowacyjny sposób, umożliwiający uzyskanie produktu o cechach spełniających końcowe wymagania klienta. W ramach tych zagadnień badawczych pracownicy Wnioskodawcy rozwiązują poszczególne problemy i weryfikują hipotezy. Muszą przy tym wybrać odpowiednie metody, które pozwolą czy to na tworzenie nowych rozwiązań, czy integrację nowych funkcjonalności z aplikacjami oraz infrastrukturą oraz określić w jaki sposób rozwiązanie to zostanie zbudowane. Podkreślić należy, iż rezultat prac podejmowanych w prowadzonych przez Wnioskodawcę projektach zawsze jest niepewny. Może dojść do kilku iteracji prac i żadna może nie dać pożądanego rezultatu. Jednak nawet wtedy, gdy nowa funkcjonalność lub proces zostały przekazane do produkcji, nadal często zachodzi konieczność rozwiązywania problemów technicznych, a niektóre z nich mogą wymagać dalszych prac badawczo-rozwojowych. Tego rodzaju prace podejmowane na zasadzie „sprzężenia zwrotnego” (feedback RandD), zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w podręczniku Frascati z 2015 r., kwalifikowane są również do projektów badawczo-rozwojowych.

3)  Na podstawie opracowanego projektu/koncepcji, pracownicy Wnioskodawcy, posiadający doświadczenie, kwalifikacje lub wykształcenie z dziedziny konstrukcji i budowy maszyn oraz urządzeń przystępują do realizacji Projektu. Pracownicy zgodnie z projektem przygotowują elementy i je łączą. W ramach tego etapu pracownicy tworzą również oprogramowanie dla maszyn bądź urządzeń, oparte o indywidualnie przygotowany kod źródłowy, które stanowiło będzie podstawę jej funkcjonowania. Oprogramowanie tworzone jest w specjalistycznym środowisku informatycznym przez pracowników posiadających odpowiednie kompetencje. W ramach każdego realizowanego Projektu oraz w oparciu o oryginalne rozwiązania opracowywane w trakcie prac przez pracowników, powstają autorskie metody, które następnie są stosowane w sprzedawanej klientowi maszynie/urządzeniu. Innowacje oraz nowe rozwiązania wprowadzane są nie tylko na etapie projektowania maszyn/urządzeń, lecz również na etapie ich budowy, z uwagi na wyzwania techniczne i technologiczne pojawiające się w trakcie wykonywania niejednokrotnie zupełnie nowych, z punktu widzenia rozwiązań stosowanych na rynku oraz dotychczasowej praktyki Wnioskodawcy, założeń. Wyzwania te pojawiają się w trakcie bieżącej realizacji prac z uwagi na brak możliwości przewidzenia na etapie projektowania maszyn/urządzeń wszystkich trudności, z jakimi przyjdzie się mierzyć jej wykonawcom na etapie jej budowy.

4)  Kiedy cała maszyna bądź urządzenie jest gotowe następuje faza testów, podczas której przeprowadzane są próby działania maszyny/urządzenia. Często początkowe testy kończą się niepowodzeniem co wymaga wprowadzania poprawek i usprawnień. Cechą budowy maszyn i urządzeń jest bowiem nieprzewidywalność i ryzyko niepowodzenia, które w momencie wystąpienia wymaga od Wnioskodawcy pogłębienia analiz oraz nowych prób.

5)  Po zakończonej pozytywnie fazie testów następuje faza kontroli jakości oraz wdrożenia u klienta.

Każdy z powyższych elementów procesu stanowi ciąg przyczynowo – skutkowy. Za opracowanie całej prototypowej maszyny czy urządzenia odpowiada jedynie Wnioskodawca. To on tworzy innowacyjne rozwiązania, które implementuje w ostateczny kształt urządzenia. Dzięki temu jest ono niepowtarzalne i za każdym razem stanowi nowy produkt, nie posiadający elementów odtwórczych. Powyższy opis procesu wykonania zlecenia uzasadnia także wyrażoną powyżej tezę, że produkty trafiające do Klienta nie występują powszechnie na rynku, gdyż każdy produkt posiada cechy charakterystyczne jedynie dla niego. Wnioskodawca realizuje projekty, które nie powielają typowych koncepcji, a zapewniają nowoczesne i innowacyjne produkty w dziedzinie budowy i modernizacji maszyn i urządzeń. Kierunek prac badawczo-rozwojowych nad każdym zamówieniem prowadzonych przez Wnioskodawcę wyznacza zmieniająca się sytuacja na konkurencyjnych rynkach lub konkretne zamówienie klienta, a także dążenie do utrzymania najwyższej jakości produktów i procesów technologicznych. Wnioskodawca stale monitoruje rynek materiałów oraz dostępność nowych rozwiązań technologicznych w zakresie automatyzacji produkcji. Źródłem pomysłów jest analiza rynku oraz potrzeby zgłaszane przez klientów. Innowacje polegają zarówno na tworzeniu nowych, jak i na udoskonalaniu już istniejących rozwiązań, celem dostosowania efektu końcowego maszyny/urządzenia do zamówienia klienta. Zespół Wnioskodawcy łączy i wykorzystuje dostępną wiedzę oraz umiejętności, m.in. z zakresu mechaniki, techniki, robotyki, automatyki, fizyki, inżynierii, sztuki budowlanej, co jest nakierowane docelowo na utworzenie nowatorskiego produktu posiadającego funkcjonalności określone przez klienta. Dany Projekt ulega zmianom zarówno w fazie projektowania, jak również na etapie wykonywania maszyny/urządzenia. Zespół Wnioskodawcy na bieżąco dokonują niezbędnych modyfikacji, bez zewnętrznych wytycznych. Jest to możliwe dzięki ich wysokiemu wykwalifikowaniu oraz nabytej wiedzy i umiejętnościom, które są sukcesywnie rozwijane w trakcie wykonywanych prac.

Przedmiotem prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przesz Wnioskodawcę są więc prace mające na celu poszukiwanie, projektowanie, opracowywanie nowych i udoskonalonych produktów oraz procesów technologicznych. Prace opisane powyżej, polegające na projektowaniu, budowie i programowaniu maszyn i urządzeń stanowią działalność badawczo–rozwojową w zakresie prac rozwojowych, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym.

Podejmowana działalność:

–    Ma i będzie miała charakter twórczy - gdyż jej celem jest stworzenie nowych, oryginalnych rozwiązań, niepowielanych wcześniej w praktyce Wnioskodawcy.

–    Prowadzona jest i będzie w sposób systematyczny – w sposób metodyczny, uporządkowany i zaplanowany, a charakter działalności świadczy, iż w taki sam sposób będą prowadzone również w przyszłości.

–    Obejmuje i będzie obejmowała prace rozwojowe, w ramach których Wnioskodawca wykorzystuje dostępna i posiadaną wiedzę i umiejętności, łączy je i kształtuje w celu projektowania i tworzenia nowych produktów.

–    Wykorzystanie i łączenie posiadanej obecnie wiedzy prowadzi i będzie prowadziło do powstania wartości dodanej w postaci nowej koncepcji.

–    Nie stanowi i nie będzie stanowiło rutynowych i okresowych zmian w produktach.

Przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy, opisany w niniejszym wniosku stanowi działalność twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań. Działalność badawczo–rozwojowa w zakresie prac rozwojowych prowadzona była w latach 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz planowane jest jej prowadzenie w latach następnych. W konsekwencji powyższego podejmowane przez Wnioskodawcę działania polegające na projektowaniu, budowie maszyn i urządzeń były, są i będą pracami rozwojowymi. Prace rozwojowe prowadzone są na każdym z etapów od opracowania danego projektu, od etapu koncepcji do etapu testów. Każdy z projektów prowadzony jest oddzielnie, niezależnie od równolegle opracowywanych prototypów maszyn i urządzeń, a przez to prace rozwojowe prowadzone są w zakresie każdego skonkretyzowanego projektu. Każdy z dotychczasowych projektów zakończył się wynikiem pozytywnym polegającym na opracowaniu innowacyjnej maszyny/urządzenia jak również stworzeniu oryginalnego i niepowtarzalnego oprogramowania dla konkretnej maszyny czy urządzenia. W związku z realizacją projektów na indywidualne zamówienia klientów, były one następnie sprzedawane kontrahentowi.

W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił szereg wydatków związanych z prowadzoną działalnością. Wydatki można zaliczyć do następujących kategorii:

1.  WYNAGRODZENIA:

–    wynagrodzenia na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz inne świadczenia realizowane na rzecz pracowników z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu zgodnie z prowadzoną przez Wnioskodawcę Ewidencją Czasu Pracy; Wnioskodawca do zakresu kosztów kwalifikowanych rozliczanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT włączył również należności z tytułu: ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzenia za czas choroby, urlopu, lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracowników. Wnioskodawca jako koszty kwalifikowane rozliczane w ramach ulgi B+R będzie rozliczał koszty wynagrodzeń wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz finansowane przez pracodawcę wpłaty na pracownicze plany kapitałowe (PPK); z wyłączeniem składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy oraz wpłat na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;

–    poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez Wnioskodawcę składki z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie prac w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu zgodnie z prowadzoną przez Wnioskodawcę Ewidencją Czasu Pracy;

Wnioskodawca zatrudnia na podstawie umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych pracowników, których podstawowe obowiązki obejmują uczestniczenie w opisanych powyżej pracach badawczo-rozwojowych realizowanych przez Wnioskodawcę.

2.  MATERIAŁY I SUROWCE: Wnioskodawca ponosi/będzie ponosił koszty materiałów i surowców wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, np. w celu budowy prototypów maszyn/urządzeń. W związku z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, Wnioskodawca nabywa materiały i surowce będące składnikami wytwarzanych prototypów maszyn/urządzeń, a następnie zużywa przedmiotowe materiały i surowce w toku prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Koszty materiałów i surowców stanowią/będą stanowiły koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy zgodnie z ogólnymi zasadami. Wnioskodawca posiada/będzie posiadał odrębną dla każdego projektu, Ewidencję kosztów materiałów i surowców, wykorzystanych podczas realizacji każdego zamówienia. Koszty te stanowią wartości fakturowe nabytych materiałów i surowców. Ewidencja zawiera jedynie koszty materiałów i surowców wykorzystywanych do realizacji danego zamówienia. Przykładowe koszty materiałów, części i podzespołów to:

–    Cześć elektryczne (...);

–    Części mechaniczne handlowe (...);

–    Części mechaniczne prefabrykowane (….);

–    Części pneumatyczne (...)

Mając na uwadze powyżej opisany stan faktyczny Wnioskodawca oświadcza, że:

–    Wnioskodawca nie prowadzi/nie będzie prowadził działalności w zakresie badań naukowych.

–    W ramach działalności Wnioskodawca nie prowadzi innych prac niż rozwojowe, które mają być rozliczone w ramach ulgi B+R.

–    W ramach realizowanej działalności badawczo–rozwojowej, Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił koszty uzyskania przychodu stanowiące koszty materiałów i surowców. Wnioskodawca posiada i będzie posiadał odrębną dla każdej opracowanej maszyny bądź urządzenia, ewidencję kosztów materiałów, wykorzystanych podczas budowy maszyny. Koszty te stanowią i będą stanowiły wartości fakturowe nabytych materiałów i surowców. Ewidencja zawiera i będzie zawierała jedynie koszty materiałów i surowców wykorzystywanych do danej budowanej maszyny.

–    Wnioskodawca chce ponadto zaliczyć do kosztów kwalifikowanych wynagrodzenia pracowników zatrudnionych przez Wnioskodawcę w celu wykonywania działalności badawczo-rozwojowej lub też pracowników, którzy w zakresie swoich obowiązków mają zadania związane z działalnością badawczo-rozwojową zgodnie w prowadzoną przez Wnioskodawcę ewidencją czasu pracy, w której wskazano czas pracy poświęcony na realizację projektów B+R. Koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca do zakresu kosztów kwalifikowanych rozliczanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT włączył również należności z tytułu: ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzenia za czas choroby, urlopu, lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracowników. Wnioskodawca jako koszty kwalifikowane rozliczane w ramach ulgi B+R będzie rozliczał koszty wynagrodzeń wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz finansowane przez pracodawcę wpłaty na pracownicze plany kapitałowe (PPK); z wyłączeniem składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy oraz wpłat na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że:

–    chce skorzystać z możliwości zastosowania ulgi badawczo–rozwojowej za lata 2019, 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 oraz lata kolejne;

–    nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej;

–    zamierza skorzystać z odliczenia kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania;

–    koszty będące przedmiotem pytania drugiego stanowiły/stanowią i będą stanowić koszty uzyskania przychodów w latach podatkowych, za które Wnioskodawca chce skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej;

–    prowadzi i będzie prowadził ewidencję pozwalającą wyodrębnić koszty działalności w zakresie opisanym powyżej;

–    prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, w której wyodrębnił koszty kwalifikowane działalności opisanej we wniosku w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

–    w kolumnie 16 podatkowej książki przychodów i rozchodów wpisuje koszty, które chce uznać za koszty kwalifikowane;

–    Wnioskodawca nie posiada/posiadał statusu centrum badawczo–rozwojowego,

–    koszty kwalifikowane nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym,

–    w latach podatkowych, za które Wnioskodawca chciałby skorzystać z ulgi B+R nie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

–    nie uzyskał dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w zakresie opisanym powyżej;

–    pokrywa koszty realizacji prac badawczo-rozwojowych z własnych środków i nie otrzymuje żadnych dotacji unijnych na realizację projektów kwalifikujących się do ulgi badawczo-rozwojowej;

–    działalność Wnioskodawcy ukierunkowana jest i będzie na nowe odkrycia (działalność nowatorska - umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów), oparta jest i będzie ponadto na oryginalnych koncepcjach i hipotezach (działalność twórcza wykluczająca wszelkie rutynowe, odtwórcze działania związane np. ze zmianami w produkcie), ponieważ przystępując do realizacji każdej z maszyn bądź urządzeń wnioskodawca nie znał założeń ich funkcjonowania. To z kolei prowadziło do zdobycia nowej wiedzy w zakresie sposobów funkcjonowania opracowywanych rozwiązań;

–    efektem działalności Wnioskodawcy jest i będzie projektowanie i tworzenie produktów które – w stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy - mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter oraz w znacznym stopniu odróżniają się od tych dotychczas funkcjonujących w ofercie prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej albo w ogóle w praktyce gospodarczej;

–    indywidualne zamówienie klienta dotyczące stworzenia nowej maszyny/urządzenia są i będą stałym elementem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Należy zaznaczyć, że stworzenie nowej maszyny/urządzenia w zdecydowanej większości wiąże się również z opracowaniem oprogramowania sterującego;

–    mając na uwadze podział procesu twórczego na etapy: koncepcja, projekt, realizacja, testy; oraz ilość elementów, od których zależy powodzenie projektu np. możliwości techniczne i wytrzymałościowe opracowanych maszyn i urządzeń, oraz ich programowania, na pierwszych etapach brak jest pewności co do wyniku końcowego. Dlatego też na każdym etapie należy liczyć się z niepowodzeniem w realizacji danego Projektu, co wymusza weryfikację i przyjęcie nowych założeń. Po fazie realizacji następuje faza testów, podczas której może okazać się, że założenie przyjęte na etapie koncepcji i projektu było błędne. Wówczas może okazać się, że konieczna jest weryfikacja projektu oraz poprawa niektórych elementów lub całości. W konsekwencji słuszne jest stwierdzenie, iż przystępując do realizacji maszyn i urządzeń brak było pewności co do wyniku końcowego;

–    przystępując do realizacji Projektu Wnioskodawca nie posiada wiedzy na temat zarówno zasad funkcjonowania jak i materiałów koniecznych dla wykonania automatyzacji procesu lub automatyzacji produkcji. Wiedza ta jest pozyskiwana wraz z tworzeniem koncepcji, rozwojem projektu i opracowaniem jego kolejnych elementów. Otrzymana w ten sposób technologia pozwalająca na automatyzację wyżej wymienionych elementów stanowi nową wiedzę, która swój wyraz znajduje w prawidłowo funkcjonującym prototypie. Wiedza tam może zostać powielona poprzez budowę kolejnych maszyn/urządzeń.

Pytania

1.  Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i budowie maszyn i urządzeń oraz podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowi/będzie stanowiła działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy PIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2018 r., a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje/będzie przysługiwało prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw. Ulgi badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ustawy PIT?

2.  Czy koszty działalności B+R, w zakresie kosztów wynagrodzeń pracowników oraz koszty materiałów i surowców ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności badawczo-rozwojowej podejmowanej w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i budowie maszyn i urządzeń podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowi/będzie stanowiła działalność badawczo-rozwojową, w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy PIT, a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z dodatkowego odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e Ustawy PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy koszty działalności B+R, w zakresie kosztów wynagrodzeń pracowników, materiałów i surowców ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności badawczo-rozwojowej stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 Ustawy PIT.

Zgodnie z definicją działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oznacza ona działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Natomiast definicja prac rozwojowych zawarta w ustawie w podatku dochodowym od osób fizycznych odsyła do art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z którym prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, prace opisywane we wniosku stanowią działalność B+R (prace rozwojowe) i w konsekwencji, koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą B+R. Wobec powyższego, odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem niniejszego wniosku należy wskazać, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, należy w pierwszej kolejności przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową.

Jak wskazano powyżej, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzone przez Wnioskodawcę prace polegające na wykonywaniu na zamówienie klienta prototypu maszyny bądź urządzenia z poziomem funkcjonalności dostosowanym do oczekiwań klienta z wykorzystaniem innowacyjnych rozwiązań powstających zarówno w fazie projektowej, jak i w fazie wykonawczej procesu wykonywania zamówienia, wpisują się w prace rozwojowe. Opisywana działalność prowadzi do stworzenia nowych produktów, cechujących się innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii. Proces realizacji danego Projektu nie jest w żadnym stopniu mechaniczny lub zrutynizowany, ale wymaga aktywnego i twórczego podejścia dla umożliwienia wykonania zamówienia, zgodnego z opisem parametrów końcowych zamówienia sporządzonym przez klienta. Każdorazowo realizacja Projektu, zarówno na etapie jej projektowania, jak i na etapie jego budowy, nieodłącznie związana jest z wykorzystaniem i łączeniem dostępnej pracownikom, takim jak projektanci, konstruktorzy, automatycy, wykonawcy, programiści bądź inni pracownicy, wiedzy oraz umiejętności, i co do zasady wymusza nabycie nowych informacji i umiejętności lub ich twórcze i niekonwencjonalne wykorzystanie i połączenie. Projekt powstający w oparciu o zamówienie klienta jest mu sprzedawany. Podkreślenia wymaga, że każde wykonywane przez Wnioskodawcę maszyna bądź urządzenie jest realizowane w oparciu o zamówienie klienta, jest projektowane i dostosowywana z uwzględnieniem jego potrzeb. W ocenie Wnioskodawcy jego działalność w zakresie projektowania, programowania i budowy maszyn i urządzeń obejmuje działalność badawczo-rozwojową, stanowiącą prace rozwojowe. Spełnia ona następujące kryteria:

–    działalność stanowi działalność twórczą,

–    działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,

–    celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań,

–    działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,

–    działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

KRYTERIUM TWÓRCZOŚCI

Odnosząc się do kryterium twórczości, należy zaznaczyć, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia "twórczy", co oznacza, iż zgodnie z teorią wykładni prawa należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku słownikowym i potocznym w celu jego zrozumienia i zastosowania. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego charakter twórczy oznacza "tworzący lub mający zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy". Warto również sięgnąć do Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów pochodzących z prawa własności intelektualnej, tj. IP Box. Przedmiotowe objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej, jednakże definicja działalności badawczo-rozwojowej jest wspólna zarówna dla ulgi IP Box, jak i dla ulgi na działalność badawczo-rozwojową, która została przewidziana w art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych, za działalność twórczą uznaje się działalność, której rezultat jest odpowiednio ustalony, przez co może odbyć się w dowolnej formie; ma charakter indywidualny, w związku z tym nie jest wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, ale kreatywnych procesów myślowych; oraz ma charakter oryginalny tzn. stanowi nowy twór, przy czym oryginalność należy rozpatrywać retrospektywnie (tzn. rezultat pracy nie jest twórczy, w sytuacji, w której istnieje identyczne, uprzednio stworzone już dzieło). Ponadto, zostało wskazane, że: "na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika". (Objaśnienia, s. 12-13). W doktrynie prawa autorskiego skupiającego się wokół tego zagadnienia podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu (zob. J. Barta. R. Markiewicz, Cecha twórczości i indywidualności, (w:) Prawo autorskie, Wolters Kluwer, rozdział 1.3). Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Rezultat działalności twórczej powinien być odpowiednio ustalony, co może odbyć się w dowolnej formie (niezależnie od sposobu wyrażenia). Przez ustalenie rezultatu działalności twórczej należy rozumieć jego uzewnętrznienie. Rezultat działalności powinien mieć charakter indywidualny, tj. nie może być wynikiem wyłącznie mechanicznych działań, lecz powinien być skutkiem określonych procesów myślowych, wymagających od twórcy kreatywności. Cechować go powinien oryginalny charakter, to jest wnoszący obiektywnie nową wartość jako nowy wytwór intelektu, przy czym oryginalność należy rozpatrywać wstecznie (co oznacza, że rezultat pracy nie jest twórczy, jeżeli istnieje identyczne, uprzednio stworzone dzieło). W Objaśnieniach wskazano „Twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Twórczym charakterem prac może być w szczególności także, opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku, gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna” (Objaśnienia, s. 13).

Istotą działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę jest tworzenie innowacyjnych prototypów maszyn i urządzeń więc prowadzenie twórczej działalności, która opiera się na oryginalnych, wypracowanych przez Wnioskodawcę i jej pracowników, niekonwencjonalnych koncepcjach, hipotezach i rozwiązaniach. To te cechy działalności Wnioskodawcy decydują o jego istnieniu, wyznaczając i definiując charakter jego działalności. Innowacje tworzone przez Wnioskodawcę nie są przypadkowym efektem ubocznym innych projektów, lecz kluczowym elementem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Zarówno działalność dotycząca tworzenia maszyn i urządzeń jak i prac research and development, opiera się tworzeniu nieszablonowych i twórczych rozwiązań. Działania te nie są rutynowe lub odtwórcze. W świetle powyższego działalność Wnioskodawcy ma charakter twórczy, ponieważ jego prace składają się na projektowanie i budowę prototypów maszyn i urządzeń, w szczególności opracowywanie całościowej koncepcji maszyny bądź urządzenia, tworzenia nowego oprogramowania maszyny bądź urządzenia, tworzenie dokumentacji technicznej, przeprowadzanie testowania, analiz. Działalność ta ma za cel opracowywanie i wdrażanie nowych technologii wykorzystywanych w branży, a każdy projekt jest oryginalny i indywidualny. Każdy z projektów jest tworzony dla zaspokojenia zindywidualizowanych potrzeb klienta, a to zaś powoduje konieczność sięgania po innowacyjne, dotychczas niewykorzystywane rozwiązania, których zastosowanie pozwoli zbudować maszynę wykonująca funkcje określone każdorazowo przez klienta. Wobec tego, każdy produkt jako rezultat pracy Wnioskodawcy, stanowi nowe rozwiązanie techniczne, dotychczas niewystępujące w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazuje, że prace mające na celu projektowanie, programowanie, wykonywanie i uruchamianie maszyn/urządzeń odznaczają się twórczym charakterem. Wniosek ten wynika również z celu i zakresu realizowanych prac, ponieważ prowadzą one w założeniu do powstania nowego, oryginalnego produktu, lub jego innowacyjnej modernizacji który znajduje zastosowanie w działalności gospodarczej klientów Wnioskodawcy. Jednocześnie, realizowane prace oparte są o wiedzę, umiejętności i inwencję pracowników oraz o testy i wdrożenie samodzielnie zaprojektowanych i wykonanych maszyn i urządzeń i ich oprogramowania (prace nie polegają na nabywaniu i implementowaniu gotowych rozwiązań). W opisywanym stanie faktycznym, kształt i parametry maszyn są definiowane w całości przez Wnioskodawcę od etapu koncepcyjnego. Klient przedstawia założenia jakie czynności ma wykonywać maszyna i jakie elementy mają podlegać obróbce za pomocą danej maszyny czy urządzenia a do zadań Wnioskodawcy należy zaprojektowanie i wykonanie prototypowej maszyny, która będzie w stanie wykonać wyszczególnione przez klienta czynności.

KRYTERIUM SYSTEMATYCZNOŚCI

Kryterium Systematyczności również nie posiada ustawowej definicji. Systematyczny charakter działalności oznacza, że nie ma ona charakteru jednorazowego, lecz jest prowadzona w sposób zorganizowany, z nastawieniem na jej ciągłe prowadzenie w przyszłości (tak, np. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2018 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.330.2017.1.JS, zgodnie z którą: "z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Przesłankę tę należy rozumieć jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań podatnika". Warto również wskazać stanowisko Dyrektora KIS w interpretacji indywidualnej z 12 stycznia 2021 r. (znak: 0112-KDIL2-1.4011.833.2020.2.KF), który stwierdził, że "działalność badawczo-rozwojowa musi być także podejmowana w systematyczny sposób, czyli istotne jest bieżące prowadzenie prac badawczo-rozwojowych podjętych w przeszłości, jak i rozpoczęcie działań badawczo-rozwojowych przy jednoczesnym założeniu, że podatnik w przyszłości będzie dalej podejmował i realizował prace tego rodzaju. Przesłankę tę należy zatem rozumieć jako niemożność uznania za działalność badawczo-rozwojową incydentalnych działań podatnika". Odnosząc powyższe do przedstawionej działalności Wnioskodawcy należy wskazać, że prace badawczo–rozwojowe w strukturze Wnioskodawcy prowadzone są w sposób metodyczny, zaplanowany, zorganizowany i ciągły. Nie mają one charakteru jednorazowego lub przypadkowego, co świadczy o ich systematycznym charakterze. Podejmowane przez Wnioskodawcę działania są wzajemnie powiązane i prowadzą do stworzenia nowej bądź zmodernizowanej maszyny bądź urządzenia. Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę w zakresie realizowanych Projektów jest zaplanowana formalnie i uwzględniona w budżecie. Przeprowadzana jest w sposób zaplanowany, przy użyciu określonych zasobów ludzkich i finansowych, z określonym celem w postaci stworzenia konkretnej maszyny/urządzenia oraz stworzeniu autorskiego oprogramowania maszyny/urządzenia. Wnioskodawca realizuje zamówienia klientów w podziale na projekty i według określonego harmonogramu, a prowadzone prace mają charakter systematyczny. Wnioskodawca wykonuje maszyny i urządzenia (prowadzi tego rodzaju projekty) w sposób zorganizowany, w ciągu każdego roku podatkowego. Proces wykonywania zamówień jest długotrwały. W toku prac wykorzystywana jest wiedza pozyskana przez pracowników w ramach już zrealizowanych Projektów, w szczególności do tworzenia nowych rozwiązań technicznych. Należy jednak podkreślić, że zasoby te są każdorazowo pogłębiane na potrzeby realizacji danego Projektu pod indywidualne zamówienie, bo – jak wyjaśniano wcześniej – każda realizacja jest zindywidualizowana jest wyrazem wymagań klienta i wymaga innych rozwiązań. W rezultacie, działalność prowadzona przez Wnioskodawcę opisana w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego nie ma charakteru incydentalnego, lecz zaplanowany i zorganizowany oraz jest prowadzona w sposób ciągły. Prowadzone prace nad poszczególnym zamówieniem charakteryzują się niepewnością badawczą i nieprzewidywalnością, tj. członkowie zespołu projektowego pracujący nad stworzeniem zindywidualizowanej, dostosowanej do potrzeb klienta maszyny bądź urządzenia, muszą zmierzyć się z problemem opracowania koncepcji danego rozwiązania/funkcjonalności, która nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania, w tym rozważenie czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod. Na każdym etapie opracowywania jej nowej funkcjonalności istnieje niepewność co do końcowego rezultatu prac, a w rezultacie – co do powodzenia całego Projektu. Prace są nieprzewidywalne w zakresie kosztów i czasu. Działalność Wnioskodawcy koncentruje się przede wszystkim na realizacji innowacyjnych Projektów, tworzonych na indywidualne zamówienia klientów. Prace prowadzone w ramach poszczególnych Projektów mają charakter zindywidualizowany i są precyzyjnie dostosowywane do określonego, wcześniej zdefiniowanego celu. Każde zamówienie ma unikalny charakter i wymaga odrębnego podejścia podczas jego realizacji. Pomimo że wszystkie Projekty powstają na zlecenie konkretnych odbiorców, Wnioskodawca odpowiada zarówno za opracowanie koncepcji działania, jak i za wykonanie danego rozwiązania. Klient, zamawiając produkt (np. maszynę lub urządzenie), przedstawia swoje oczekiwania dotyczące końcowego efektu prac, natomiast opracowanie metod umożliwiających ich osiągnięcie leży po stronie Wnioskodawcy. Należy podkreślić, że po zapoznaniu się z wymaganiami klienta, zespół projektowy Wnioskodawcy dokonuje oceny możliwości ich realizacji, uwzględniając uwarunkowania techniczne. Do czasu zakończenia testów prototypu maszyny bądź urządzenia, które mają na celu weryfikację spełnienia założonych funkcji oraz prawidłowości działania wszystkich elementów, nie można mieć pewności co do ostatecznego rezultatu prowadzonych prac. W trakcie realizacji projektu często pojawiają się różnego rodzaju trudności i bariery techniczne, wymagające modyfikacji wcześniej przyjętych założeń. Założeniem prowadzonych prac research and development jest poszukiwanie nowych, twórczych rozwiązań, mających na celu wypracowywanie oraz wprowadzanie nowych funkcjonalności do wykonywanych maszyn/urządzeń. Prace prowadzone są w oparciu o metodę prób i błędów. Istotą tych prac jest działanie w warunkach niepewności oraz brak pewności co do wyniku końcowego.

ZWIĘKSZENIE ZASOBÓW WIEDZY I WYKORZYSTYWANIE AKTUALNIE DOSTĘPNYCH ZASOBÓW WIEDZY

Działania Wnioskodawcy w obszarze B+R dążą również do zwiększenia zasobów wiedzy oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca wraz z każdym Projektem, którego opracowanie wymaga indywidualnego podejścia, tworzy nowe zastosowania, a przez to zgłębia zasoby wiedzy, rozwija specyficzną wiedzę oraz umiejętności, które mogą zostać wykorzystane przy kolejnych projektach budowy maszyn i urządzeń. Opisana we powyżej działalność prowadzona przez Wnioskodawcę i dotycząca tworzenia nowych maszyn i urządzeń oraz prac research and development, ukierunkowana jest na nowe odkrycia, to jest na tworzenie nowych innowacyjnych produktów oraz rozwiązań w nich wykorzystywanych - działalność ta ma charakter nowatorski, ponieważ umożliwia i polega na pozyskiwaniu nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji, pomysłów i rozwiązań związanych z projektowaniem i wykonywaniem nowych maszyn i urządzeń. W toku prac nad daną maszyną czy urządzeniem wykorzystywana jest wiedza pozyskana przez pracowników w ramach już zrealizowanych projektów, w szczególności do tworzenia nowych rozwiązań technicznych. Należy jednak podkreślić, że zasoby te są każdorazowo pogłębiane na potrzeby realizacji konkretnej maszyny czy urządzenia, bo – jak wyjaśniano wcześniej - każdy projekt ma charakter zindywidualizowany i wymaga innych rozwiązań. Podobnie, prace research and development mają charakter nowatorski, ponieważ zmierzają do wypracowania nowych lub udoskonalania istniejących rozwiązań, poprawy jakości, stworzenia ich nowych funkcjonalności. W końcu, działalność Wnioskodawcy w pełni wpisuje się w ustawową definicję prac rozwojowych, która polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (…). W efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług. Celem tych prac wykonywanych przez Wnioskodawcę jest znalezienie nowych lub udoskonalanie istniejących rozwiązań, poprawa jakości produktów, opracowywanie ich nowych funkcjonalności, stąd należy stwierdzić, że służą one do projektowania i tworzenia nowych maszyn i urządzeń. Prace research and development nie stanowią działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany. W swojej działalności Wnioskodawca wykorzystuje dostępną obecnie wiedzę z dziedzin np. (...), tylko po to, aby stworzyć nowy, innowacyjny produkt, w sposób zgodny z oczekiwaniami klienta. Nowe rozwiązania powstają dzięki wiedzy i doświadczeniu samego Wnioskodawcy i jego pracowników. W efekcie zatem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej powstaje zarówno nowa wiedza, jak i wykorzystywana jest aktualnie dostępna wiedza i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów i procesów. Przy czym zauważyć należy, że jak wskazuje Minister Finansów w Objaśnieniach, nawiązując do definicji z art. 4 ust. 3 PSWN „w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług”. Analogicznie do zagadnienia odnosi się Podręcznik Frascati wskazując, iż „definicja działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług”. Stworzenie nowej maszyny każdorazowo wymaga opracowania od podstaw koncepcji całego rozwiązania, przy uwzględnieniu specyficznych wymogów Klienta co do oczekiwanych funkcjonalności, a niejednokrotnie również konieczności zintegrowania maszyny z całym, już funkcjonującym procesem technologicznym, którego maszyna ma w przyszłości stanowić część składową, a także z uwzględnieniem specyficznych warunków przestrzennych w zakładzie Klienta. W wyniku prac powstaje zatem nowe, oryginalne, autorskie, stanowiące nowy wytwór intelektualny rozwiązanie różne od znanych i dotychczasowych, dla którego nikt wcześniej nie opracował żadnego wzorcowego sposobu postępowania. Do osiągnięcia takich rezultatów pracownicy Wnioskodawcy muszą każdorazowo nabyć nowe i wykorzystać już posiadane wiedzę i umiejętności. Do realizacji prac dobrani zostają pracownicy posiadający niezbędne kwalifikacje, umiejętności i doświadczenie. Oprócz tego pracownicy muszą zdobyć nową wiedzę w celu odpowiedniej realizacji zamówienia – w szczególności w zakresie procesów przemysłowych czy mechaniki i budowy maszyn. Realizacja zamówienia wymaga przeprowadzenia prac koncepcyjnych, opracowania specyficznych (nowych, dotychczas przez nich nie opracowywanych) projektów, schematów, planów wykonania. Podczas realizacji prac pracownicy Wnioskodawcy często stają przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji. Sytuacja ta określana jest jako tzw. „niepewność badawcza” i jest charakterystyczna dla prac B+R. Wymaga ona od pracowników Wnioskodawcy samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, w tym rozważenia, czy jego opracowanie jest w ogóle możliwe przy użyciu zakładanych metod. W trakcie budowy maszyny/urządzenia Wnioskodawca musi zatem poszukiwać nowej wiedzy, sprawdzać, czy jakiś efekt można osiągnąć w inny, nie znany im do tej pory sposób poprzez m.in. badanie nowych rozwiązań technologicznych oraz opracowywanie nowych rozwiązań informatycznych pozwalających m.in. na automatyzację procesów, monitorowanie, zarządzanie i optymalizacje produkcji. Zdarzyło się również, że Wnioskodawca doszedł do wniosku, iż osiągnięcie pewnych zakładanych rezultatów nie jest techniczne możliwe przy zakładanych parametrach, co również jest charakterystyczne dla prac B+R. W takich przypadkach Wnioskodawca poszukiwał rozwiązań alternatywnych, które byłyby w stanie spełnić potrzeby Klienta. A zatem, pozyskanie nowej wiedzy następowało na etapie planowania, a także już w trakcie realizacji dalszych prac, po zdecydowaniu się na wybrane rozwiązanie, w szczególności w momentach, kiedy prowadzone prace nie dawały oczekiwanego rezultatu i konieczna była zmiana czy dostosowanie założeń, parametrów itp. i poszukiwanie alternatywnych do pierwotnie przyjętych rozwiązań. Rezultaty prac nad danym

zamówieniem są odpowiednio dokumentowane, by możliwe było ich późniejsze odtworzenie. Nowa wiedza, powstała w trakcie odpowiednich badań lub opracowywania nowych koncepcji, może być następnie wykorzystywana do pracy nad innymi zamówieniami. Przy czym nie tylko wyniki badań, które są następnie wykorzystywane do tworzenia konkretnych maszyn czy urządzeń stanowią źródło nowej wiedzy. W przypadku opracowania nowego urządzenia/maszyny o niezadowalających cechach i właściwościach, informacja taka stanowi również nową wiedzę. Należy jednak podkreślić, że zasoby te są każdorazowo pogłębiane na potrzeby realizacji każdego Projektu, bo - jak wyjaśniano wcześniej - każda maszyna/urządzenie ma charakter zindywidualizowany i wymaga zaprojektowania i zastosowania innych rozwiązań. Analogicznie, zasoby te są pogłębiane w toku prac research and development, co odpowiada specyfice tych prac oraz je warunkuje. Rezultaty prac research and development prowadzą do uzyskania wyników, które mogą być wykorzystane w toku wykonywania danego zamówienia oraz powtórzone poprzez ich odpowiednie zaadaptowanie do danego, kolejnego unikatowego projektu. Wszystkie projekty Wnioskodawcy charakteryzują się podobną do opisanej powyżej złożoności w szczególności w zakresie poszukiwania i opracowywania nowych rozwiązań technologicznych i informatycznych, wskutek czego Wnioskodawca nabywa i rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów. Podręcznik Frascati 2015 w zakresie działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio odnosi się do szeregu czynności wykonywanych w ramach prac Wnioskodawcy. Mając na względzie procesy oraz specyfikę jego działalności warto wskazać fragment dotyczący prototypowania. Zgodnie z jego treścią faza koncepcyjna, projektowanie, budowa i testowanie prototypów stanowią działalność badawczo-rozwojową, do momentu wprowadzenia w nich wszelkich niezbędnych zmian i poprawek oraz osiągnięcia zadowalających rezultatów. Zgodnie ponadto z cytowaną publikacją tworzenie nowego oprogramowania użytkowego oraz znaczące ulepszenie systemów operacyjnych i programów użytkowych to prace rozwojowe. Tym samym działalność prowadzona przez Wnioskodawcę wyczerpuje znamiona określone w ww. podręczniku, czyli w ramach prowadzonych projektów – realizowanych zamówień, działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie budowy maszyn/urządzeń w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność Wnioskodawcy nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak opisano na wstępie, prace zakwalifikowane przez Wnioskodawcę jako działalność badawczo–rozwojowa polegają zawsze na tworzeniu nowych rozwiązań na indywidualne zamówienie klienta. Uznanie działalności Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową, zostało potwierdzone w interpretacjach indywidualnych, m.in. w:

–    interpretacji z dnia 12 sierpnia 2021 r. (znak 0111-KDIB1-3.4010.188.2021.2.JKU) w której Organ zgodził się z Wnioskodawcą i uznał, że działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i budowie maszyn i urządzeń, ma charakter twórczy, czynności z nią związane są działaniami podejmowanymi w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, w opisanym zdarzeniu przyszłym, działalność Wnioskodawcy będzie spełniała przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w ramach której dochodzi do tworzenia indywidualizowanych produktów”;

–    interpretacji z 9 października 2020 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.357.2020.2.MBD), w której Dyrektor KIS zgodził się z Wnioskodawcą i uznał, że prowadzenie działalności w branży elektrotechnicznej m.in. w zakresie specjalistycznego projektowania, programowania, budowania, instalowania i uruchamiania maszyn, linii produkcyjnych czy robotów przemysłowych, w tym: montaż elektryczny i mechaniczny, symulacja, automatyzacja i robotyzacja nowych procesów, modernizacja istniejących linii produkcyjnych, obliczenia wytrzymałościowe oraz prefabrykacja szaf sterowniczych, stanowi działalność badawczo-rozwojową;

–    interpretacji z 27 maja 2020 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.89.2020.1.BM), w której Dyrektor KIS uznał stanowisko Wnioskodawcy, że prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na projektowaniu i produkcji maszyn, urządzeń, pozostałych narzędzi mechanicznych, a także zajmowanie się ich naprawą i konserwacją, w tym projektowanie zautomatyzowanych systemów produkcji; natomiast realizowane przez Wnioskodawcę zlecenia polegają na projektowaniu, programowaniu oraz uruchamianiu nowoczesnych oraz niezawodnych zrobotyzowanych systemów produkcyjnych na rzecz klientów mieści się w definicji działalności badawczo-rozwojowej, uprawniającej jednocześnie do zastosowania tzw. ulgi B+R;

–    interpretacji z 16 listopada 2017 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.387.2017.1.APO, w której Dyrektor KIS potwierdził stanowisko Wnioskodawcy, że prowadzenie działalności w zakresie konstruowania urządzeń i maszyn zindywidualizowanych, dostosowanych do specyficznych potrzeb klientów, w tym: projektowanie i wykonawstwo układów sterowań, projektowanie i prefabrykacja szaf sterujących, modernizacja programowalnych sterowników logicznych (PLC) oraz sterowników numerycznych (CNC), wizualizacja i kontrola procesów produkcyjnych, a także programowanie robotów spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej;

–    interpretacji indywidualnej z dnia 29 maja 2020 r., znak: 0115-KDIT3.4011.197.2020.1.PS, w której Organ uznał, że realizowane przez podatnika (również wspólnika spółki komandytowej) prace stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 Ustawy o PIT: „W ocenie tut. Organu, realizowane przez Spółkę Prace B+R, są działaniami podejmowanymi w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy i wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, opisane we wniosku czynności realizowane przez Spółkę w ramach działalności B+R (tj. automatyka przemysłowa; robotyzacja procesów produkcyjnych; remonty i modernizacje maszyn) spełniają przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową;

–    interpretacji indywidualnej z dnia 17 marca 2020 r., znak: 0111-KDIB1-3.4010.18.2020.2.JKU, w której Organ podatkowy uznał, że realizowane przez podatnika prace stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 w zw. z art. 4a pkt 28 Ustawy CIT: „Prowadzona przez Dywizje B+R działalność badawczo-rozwojowa dotyczy projektów, w ramach których pracownicy Spółki realizują m.in. takie prace jak:1. Tworzenie oraz rozwijanie prototypów systemów produkcji, 2. Tworzenie oraz rozwijanie systemów sterowania, robotyki, 3. Tworzenie oraz rozwijanie nowego oprogramowania PLC, 4. Tworzenie oraz rozwijanie środowiska testowego, symulacji, testów, narzędzi walidacyjnych, testów automatycznych, 5. Rozwijanie algorytmów, 6. Rozwijanie narzędzi IT, 7. Integrowanie nowych rozwiązań z istniejącymi systemami, 8. Projektowanie kompleksowych rozwiązań z zakresu automatyzacji, inżynierii mechanicznej i elektrycznej wspomagane grafiką 3D, 9. Tworzenie i rozwijanie oprogramowania oraz aplikacji na użytek wewnętrzny.10. (...)

W konsekwencji powyższego, w opinii Wnioskodawcy działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i produkcji maszyn i urządzeń i ich programowania stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca jest uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1 ww. ustawy. Wnioskodawca ma świadomość, że przywołane w niniejszym wniosku interpretacje nie są dla Organu podatkowego wiążące, zostały bowiem wydane w indywidualnych sprawach innych podatników. Chciałby jednak podkreślić, że ponieważ przedstawione w nich stany faktyczne oraz prawne są podobne do tego przedstawionego przez niego, to stanowić mogą one wskazówkę interpretacyjną przy rozpatrywaniu niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami kwalifikowanymi są:

–    koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca w tym zakresie chce dokonać zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów materiałów i surowców wykorzystanych i niezbędnych do realizacji prac rozwojowych – danej maszyny bądź urządzenia. Wnioskodawca jest w stanie wskazać na podstawie ewidencji przypisanej do każdej z realizowanych maszyn i urządzeń, koszty materiałów i surowców. Pomiędzy każdym z kosztów zachodzi bezpośredni związek z realizacją projektu. Wszystkie materiały, części i podzespoły wykorzystane przy tworzeniu maszyn i urządzeń, w tym wykonane na indywidualne zlecenie Wnioskodawcy, stanowią części składowe urządzeń, do których zostały wykorzystane. W ocenie Wnioskodawcy stanowią one koszty kwalifikowane ponoszone w związku z działalnością badawczo-rozwojową;

–    poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Wnioskodawca w tym zakresie chce dokonać zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników realizujących w jego strukturze opisane w niniejszym wniosku prace badawczo-rozwojowe. Wnioskodawca chce dokonać zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników realizujących prace B+R obejmujące: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, ryczałt za godziny nadliczbowe, premie uznaniowe (z pominięciem tych składników, które przypadają na okresy nieusprawiedliwionej nieobecności Pracowników), a ponadto składki z tytułu tych należności, w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek (składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe), w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie przepracowanym przez pracownika w danym miesiącu. Dodatkowo, do kosztów kwalifikowanych Wnioskodawca zamierza zaliczyć koszty wypłacanych pracownikom należności z tytułu: ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzenia za czas choroby, urlopu, lub innej usprawiedliwionej nieobecności zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w interpretacji ogólnej z 13 lutego 2024 r. znak DD8.8203.1.2021, które w opinii Wnioskodawcy będzie miało zastosowanie do opisanego w niniejszym wniosku stanu faktycznego. Wnioskodawca jest w stanie wskazać ww. koszty na podstawie ewidencji przypisanej do każdego z realizowanych zamówień. Pomiędzy każdym z kosztów zachodzi bezpośredni związek z realizacją każdego z zamówień.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Wyjaśniam przy tym, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników za czas choroby, urlopu lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracowników, które (biorąc pod uwagę opis okoliczności faktycznych oraz Pana stanowisko) objęte są Pana pytaniem oznaczonym we wniosku nr 2. W tym zakresie Pana wniosek jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Pana intencjami, zakresem niniejszego wniosku jest możliwość wdrożenia ulgi badawczo-rozwojowej i uwzględnienie odliczenia kosztów kwalifikowanych w korektach do zeznań podatkowych od 2019 r. do 2024 r. jak i możliwość wdrożenia ulgi badawczo-rozwojowej i uwzględnienie odliczenia kosztów kwalifikowanych w latach następnych.

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym w latach 2019 -2025 (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1509 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1387 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.; t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności gospodarki.

Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych).

Mając na względzie wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym ustawodawca zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.

Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z ulgi badawczo-rozwojowej może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:

1)  uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej;

2)  prowadzi działalność badawczo-rozwojową;

3)  ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone jako „koszty kwalifikowane”.

Pojęcie działalności gospodarczej

W odniesieniu do pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, że pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych to:

działalność zarobkowa:

a)  wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,

b)  polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej

Definicje ustawowe

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), a więc:

prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca:

–    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub

–    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

–    prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

–    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny, kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów niepowtarzalnych.

Jak wynika z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących co prawda innej ulgi podatkowej, tj. ulgi IP Box, na potrzeby definicji działalności badawczo-rozwojowej wskazuje się, że: Pierwszym i zarazem najszerszym kryterium uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową, jest jej twórczy charakter (…) na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Badania podstawowe

Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:

–    prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub

–    prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;

mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.

Badania aplikacyjne

Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:

–    opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub

–    wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.

„Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.

Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

–    produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;

–    produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.

Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Prace rozwojowe

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:

–    nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

–    łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

–    kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i

–    wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

–    nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

–    łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;

–    kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

–    wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

–    planowaniu produkcji [innowacja procesowa] oraz

–    projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług [innowacja produktowa].

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:

–    w sposób systematyczny,

–    w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych badań lub prac.

Pomocnym dla spełnienia kryterium systematyczności może być ustalenie:

–    wstępnych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych;

–    źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz

–    osiągniętych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,

–    zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych służących ich osiągnięciu

–    harmonogramów związanych z prowadzonymi pracami.

Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.

Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań”).

Istotnym jest więc między innymi to:

–    jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu badawczo-rozwojowego;

–    jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem przydatności do realizacji tego projektu.

Ocena charakteru Pana działalności

Jak wynika z wniosku specjalizuje się Pan w projektowaniu i budowaniu prototypów maszyn przemysłowych, których celem jest automatyzacja miejsc pracy. Głównymi Pana klientami jest branża (...), dla której opracowuje Pan nowe, innowacyjne urządzenia (dalej: Projekty), których zadaniem jest produkcja, montaż lub kontrola komponentów wykorzystywanych podczas produkcji (...).

Projekty realizowane są od fazy koncepcyjnej, aż do momentu przekazania gotowej maszyny klientowi. W ramach działalności pracuje Pan nad projektowaniem prototypów maszyn i urządzeń. tworzy Pan (...) z myślą o konkretnym odbiorcy i z ukierunkowaniem na jego specyfikę działalności.

Jak wyjaśnił Pan we wniosku, stawia Pan na nowatorskie i profesjonalne rozwiązania, przez co nieustannie poszukuje nowych rozwiązań tradycyjnych problemów, dzięki czemu możliwe jest osiągnięcie przewagi nad konkurencją. W tym celu inwestuje Pan w działalność badawczo-rozwojową (B+R).

We wniosku wskazał Pan przy tym konkretne przykłady Projektów oraz opisał Pan w szczegółowy sposób poszczególne etapy prac podjęte w ramach opisanych we wniosku Projektów.

Twórczość Projektów

Jak wskazał Pan we wniosku, inwestuje Pan w rewolucyjne pomysły oraz wprowadza innowacyjne rozwiązania w procesie produkcji. Prowadzi Pan badania, obliczenia i symulacje dla każdego tworzonego projektu, w tym: badania wytrzymałościowe, analizy bezpieczeństwa, analizy ryzyka, czasu zatrzymania maszyny, wydajności, pomiary czasu cyklu. Swoją pracę wykonuje Pan w środowisku infrastruktury obejmującej specjalistyczny sprzęt wytyczający standardy w dziedzinie (...). W ramach swojej działalności na zlecenia klientów realizując Projekty tworzył/tworzy i będzie Pan tworzył nowe, nie istniejące na rynku maszyny oraz urządzenia, kładąc przy tym nacisk na tworzenie innowacyjnych rozwiązań i koncepcji ułatwiających pracę przy seryjnej produkcji różnego rodzaju produktów. Działalność ta opiera się na realizacji innowacyjnych Projektów na specjalne zamówienie klientów.

Ponadto wskazał Pan, że realizując kolejne zlecenie (Projekt) nie powiela Pan przyjętych rozwiązań ogólnodostępnych na rynku, gdyż jest to niemożliwe ze względu na znaczne różnice występujące pomiędzy każdym z nich. Kolejne zlecenia nie stanowią też powielenia projektów realizowanych uprzednio. Działalność ta jest oparta na oryginalnych koncepcjach i hipotezach, a efektem działalności jest projektowanie i tworzenie nowych produktów i procesów które mają innowacyjny, ulepszony charakter.

Ponadto jak wprost wskazał Pan w opisie okoliczności faktycznych sprawy, przedmiotem wniosku są wyłącznie prace noszące znamiona pracy twórczej realizowane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Celem prac jest stworzenie nowych, oryginalnych rozwiązań, niepowielanych wcześniej w Pana praktyce.

Systematyczność Projektów

We wniosku wskazał Pan, że każde zlecenie wymagające prac badawczo-rozwojowych jest wykonywane według określonego schematu w celu osiągnięcia oczekiwanych przez klientów parametrów, co jednoznacznie wskazuje, iż działalność badawczo-rozwojowa Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Proces ten podzielony jest na etapy opisane w sposób szczegółowy we wniosku. Ponadto wskazał Pan, że charakter tej działalności świadczy, iż w taki sam sposób będą prowadzone również prace w przyszłości.

Prace rozwojowe i badania naukowe w ramach Projektów

Jak wskazał Pan wprost w opisie okoliczności faktycznych, nie prowadzi/nie będzie Pan prowadził działalności w zakresie badań naukowych.

Z wniosku wynika ponadto, że:

–    źródłem pomysłów jest analiza rynku oraz potrzeby zgłaszane przez klientów. Pana działalność umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów. Ponieważ przystępując do realizacji każdej z maszyn bądź urządzeń nie znał Pan założeń ich funkcjonowania, prowadziło to do zdobycia nowej wiedzy w zakresie sposobów funkcjonowania opracowywanych rozwiązań. Ponadto przystępując do realizacji Projektu nie posiada Pan wiedzy na temat zarówno zasad funkcjonowania jak i materiałów koniecznych dla wykonania automatyzacji procesu lub automatyzacji produkcji. Wiedza ta jest pozyskiwana wraz z tworzeniem koncepcji, rozwojem projektu i opracowaniem jego kolejnych elementów. Otrzymana w ten sposób technologia pozwalająca na automatyzację wyżej wymienionych elementów stanowi nową wiedzę, która swój wyraz znajduje w prawidłowo funkcjonującym prototypie;

–    zespół Pana pracowników łączy i wykorzystuje dostępną wiedzę oraz umiejętności, m.in. z zakresu mechaniki, techniki, robotyki, automatyki, fizyki, inżynierii, sztuki budowlanej, co jest nakierowane docelowo na utworzenie nowatorskiego produktu posiadającego funkcjonalności określone przez klienta. Dany Projekt ulega zmianom zarówno w fazie projektowania, jak również na etapie wykonywania maszyny/urządzenia. Zespół ten na bieżąco dokonują niezbędnych modyfikacji, bez zewnętrznych wytycznych. Jest to możliwe dzięki ich wysokiemu wykwalifikowaniu oraz nabytej wiedzy i umiejętnościom, które są sukcesywnie rozwijane są w trakcie wykonywanych prac.

Informacje te wskazują, że prowadzone w Pana firmie prace nad Projektami będącymi przedmiotem wniosku noszą znamiona prac rozwojowych, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Co więcej, we wniosku wskazał Pan również wprost, jako element okoliczności faktycznych, że:

–    przedmiotem prac badawczo-rozwojowych są prace mające na celu poszukiwanie, projektowanie, opracowywanie nowych i udoskonalonych produktów oraz procesów technologicznych. Prace te, polegające na projektowaniu, budowie i programowaniu maszyn i urządzeń stanowią działalność badawczo–rozwojową w zakresie prac rozwojowych, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym;

–    prace obejmują i będą obejmowały prace rozwojowe, w ramach których wykorzystuje Pan dostępną i posiadaną wiedzę i umiejętności, łączy je i kształtuje w celu projektowania i tworzenia nowych produktów;

–    prace rozwojowe prowadzone są na każdym z etapów od opracowania danego projektu, od etapu koncepcji do etapu testów. Każdy z projektów prowadzony jest oddzielnie, niezależnie od równolegle opracowywanych prototypów maszyn i urządzeń, a przez to prace rozwojowe prowadzone są w zakresie każdego skonkretyzowanego projektu;

–    prace te nie stanowią i nie będą stanowić rutynowych i okresowych zmian w produktach.

Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań w ramach Projektów

Jak wynika z Pana wniosku, Pana działalność ukierunkowana jest i będzie na nowe odkrycia, umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów.

Co istotne we wniosku wskazał Pan także, że przedmiot działalności gospodarczej opisany w niniejszym wniosku stanowi działalność twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.

Reasumując, na podstawie tak przedstawionych informacji można uznać, że prace w zakresie opisanych we wniosku Projektów stanowiły i będą stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej

Jak wynika z treści art. 26e ust. 1 ustawy, z omawianej ulgi może skorzystać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki:

4)  uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej;

5)  prowadzi działalność badawczo-rozwojową;

6)  ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów określone jako „koszty kwalifikowane”.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty kwalifikowane uznaje się:

1)  poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a)  poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;

2)  nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową;

2a)  nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;

3)    ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;

4)    odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

4a)  nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4;

5)  koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:

a)  przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,

b)  prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,

c)  odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,

d)  opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.

Art. 26e ust. 4 stanowi:

Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki.

Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.

Art. 26e ust. 6 ww. ustawy stanowi natomiast:

Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Na podstawie art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane (…).

Pamiętać trzeba też, że stosowanie do treści art. 24a ust. 1b ustawy:

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem dodatkowym warunkiem dla prawa odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym jest wyodrębnienie tych kosztów w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy.

Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z omawianej preferencji podatkowej są więc zobowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r., poz. 2544):

Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej "ustawą o podatku dochodowym", są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 (wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów) kolumna 16 jest przeznaczona do wpisywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o których mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym. Po zakończeniu roku należy zsumować te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-rozwojowej, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy opodatkowania.

O ile wiec ustawa o podatku dochodowym wprost nie precyzuje, w jaki sposób to wyodrębnienie powinno zostać wykonane, to z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że kwestie ewidencyjne związane z kosztami kwalifikowanymi zależą od tego, czy podatnik prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów czy też księgi rachunkowe

Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.

Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodu, a drugi raz jako koszty kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku dochodowego.

W oparciu o wskazane wyżej przepisy, należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1.  Podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową;

2.  Koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o PIT;

3.  Koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 - 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

4.  Ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ww. ustawy, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów;

5.  Jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu;

6.  W ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-rozwojowej;

7.  Podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu;

8.  Kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

9.  Koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z Pana wniosku wynika, że:

–    posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski;

–    nie posiada Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej;

–    koszty będące przedmiotem pytania drugiego stanowiły/stanowią i będą stanowić koszty uzyskania przychodów w latach podatkowych, za które chce Pan skorzystać z ulgi badawczo-rozwojowej;

–    koszty kwalifikowane nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym;

–    nie prowadzi Pan działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej;

–    w latach podatkowych, za które chciałby Pan skorzystać z ulgi B+R nie korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

–    nie uzyskał Pan dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w zakresie opisanym powyżej; pokrywa Pan koszty realizacji prac badawczo-rozwojowych z własnych środków i nie otrzymuje Pan żadnych dotacji unijnych na realizację projektów kwalifikujących się do ulgi badawczo-rozwojowej

–    zamierza Pan korzystać z odliczenia kosztów kwalifikowanych od podstawy opodatkowania;

–    prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów, w której wyodrębnił koszty kwalifikowane działalności opisanej we wniosku w celu skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

–    w kolumnie 16 podatkowej książki przychodów i rozchodów wpisuje Pan koszty, które chce Pan uznać za koszty kwalifikowane.

Biorąc powyższe pod uwagę, ma Pan prawo – co do zasady – do zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w ramach opisanych we wniosku Projektów.

Przechodząc do możliwości objęcia wskazanych przez Pana kosztów ulgą na działalność badawczo-rozwojową wskazać trzeba, że katalog kosztów kwalifikowanych zawarty jest w ww. art. 26e ust. 2 - ust. 3 omawianej ustawy i jest katalogiem zamkniętym.

Przedmiotem Pana wniosku są:

–    Koszty wynagrodzeń pracowników;

–    Koszty materiałów i surowców.

Jak wyjaśnił Pan we wniosku wynagrodzenia obejmują:

–    wynagrodzenia na rzecz osób realizujących prace badawczo-rozwojowe, zatrudnionych na podstawie umów o pracę, oraz inne świadczenia realizowane na rzecz pracowników, z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez Pana składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Do zakresu kosztów kwalifikowanych rozliczanych w ramach ulgi badawczo-rozwojowej wskazanych w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT włączył Pan również należności z tytułu: ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzenia za czas choroby, urlopu, lub innej usprawiedliwionej nieobecności pracowników, wpłaty na pracownicze plany kapitałowe (PPK); z wyłączeniem składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy oraz wpłat na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;

–    poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez Pana składki z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie prac w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

Jak wskazał Pan we wniosku, zatrudnia Pan na podstawie umów o pracę oraz umów cywilnoprawnych pracowników, których podstawowe obowiązki obejmują uczestniczenie w opisanych powyżej pracach badawczo-rozwojowych.

Z wniosku wynika więc zatem, że koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i związane są z wykonywanymi czynnościami/usługami w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Pamiętać trzeba, że w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy/wykonywanej usługi wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Co do zasady, ponoszone przez Pana wydatki z tytułu wskazanych wynagrodzeń mogą więc w oparciu o treść art. 26e ust. 2 pkt 1 i pkt 1a ustawy stanowić koszty kwalifikowane w stosownej proporcji/części wskazanej w tych regulacjach.

Jak wynika z Pana wniosku, w ramach kosztów z tytułu należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy ponosi Pan między innymi koszty wynagrodzenia zasadniczego, ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, dodatku funkcyjnego, ryczałtu za godziny nadliczbowe, czy premii uznaniowych.

Tymczasem, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody czy ekwiwalenty zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się one również w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Z wniosku wynika ponadto, że w ramach omawianej ulgi zamierza Pan odliczyć także wpłaty na pracownicze plany kapitałowe.

W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 427, ze zm., dalej: „ustawa PPK”):

Ustawa określa zasady gromadzenia środków w pracowniczych planach kapitałowych, zwanych dalej „PPK”, zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o prowadzenie PPK, finansowania i dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania wypłat transferowych, wypłat i zwrotu środków zgromadzonych w PPK.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy PPK użyte w ustawie określenia oznaczają:

osoby zatrudnione:

a)  pracowników, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608, 1629 i 2215), z wyjątkiem pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1374), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy,

b)  osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia, o których mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy,

c)  członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, o których mowa w art. 138 i art. 180 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 2018 r. poz. 1285),

d)  osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia,

e)  członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji,

f)   osoby wskazane w lit. a-d przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego

- podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tych tytułów w Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941.).

Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 i pkt 33 tej ustawy:

Przez podmiot zatrudniający należy rozumieć:

a)  pracodawcę, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy – w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. a,

b)  nakładcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. b,

c)  rolnicze spółdzielnie produkcyjne lub spółdzielnie kółek rolniczych - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. c,

d)  zleceniodawcę - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. d,

e)  podmiot, w którym działa rada nadzorcza - w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. e.

f)   płatnika - jeżeli pracodawca, o którym mowa w lit. a, lub zleceniodawca, o którym mowa w lit. d, nie posiada numeru identyfikacyjnego;

Przez uczestnika PPK należy rozumieć osobę fizyczną, która ukończyła 18 rok życia, w imieniu i na rzecz której podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK z instytucją finansową (art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy).

W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o PPK:

Wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.

W tym miejscu warto wskazać, że system PPK zakłada powszechność oraz dobrowolność, a wpłaty finansowane są ze środków własnych uczestnika i podmiotu zatrudniającego. Wpłaty na PPK finansowane przez pracodawcę są obliczane jako ustalony procent od wynagrodzenia brutto. Pracodawca realizując obowiązek ustawowy, nie może sam zrezygnować z dokonywania tej wpłaty. Nie wolno mu też potrącać tej kwoty z wynagrodzenia pracownika. Dodatkowo zgodnie z treścią materiałów informacyjnych zamieszczonych na stronie https://www.gov.pl/web/finanse/ppk-pracownicze-plany-kapitalowe „Wpłaty, które w ramach PPK finansuje pracodawca, stanowią w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód pracownika podlegający opodatkowaniu. Pracodawca będzie zobowiązany potrącić stosowny podatek z wynagrodzenia pracownika”. Wpłaty dokonywane przez pracodawcę/zleceniodawcę stanowić będą przychód pracownika jako dodatkowy element wynagrodzenia.

Uwzględniając powyższe należy uznać, że wpłata na PPK w części finansowanej przez pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R, jako należność z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1.

W odniesieniu do części składki do PPK sfinansowanej przez pracownika, należy mieć na uwadze, że nie podlega ona odrębnemu (dodatkowemu) zaliczeniu do kosztów kwalifikowanych, gdyż składka taka nie została wymieniona w zamkniętym katalogu wydatków kwalifikowanych działalności B+R zawartym w art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W tym przypadku pracownik finansuje część składki do PPK z własnych środków, pochodzących z wynagrodzenia. Obowiązek potrącenia z wynagrodzenia składek do PPK finansowanych przez tzw. uczestnika PPK, wynika wprost z art. 27 ust. 9 ustawy o PPK, który wskazuje, że wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.

Reasumując, wpłaty dokonane przez Pana (pracodawcę) na Pracownicze Plany Kapitałowe, może Pan uznać za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy.

Jak wynika z Pana wniosku, w ramach realizowanej działalności badawczo-rozwojowej, ponosi Pan również koszty uzyskania przychodu stanowiące koszty materiałów i surowców wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, np. w celu budowy prototypów maszyn/urządzeń. Są to szczegółowo wymienione we wniosku części elektryczne, mechaniczne handlowe, mechaniczne prefabrykowane oraz części pneumatyczne.

W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-rozwojowych należy zwrócić uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).

Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy: materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej.

Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania, itp.

Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe będzie jej prowadzenie.

Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, ponoszone przez Pana wydatki na wskazane we wniosku materiały i surowce mogą – w oparciu o treść art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowić koszty kwalifikowane.

Pana stanowisko w zakresie pytania pierwszego i drugiego jest więc prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1 i nr 2 z wyłączeniem należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika. Wskazane wyłączenie podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.

Odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą one tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Natomiast organy podatkowe, pomimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Zastrzegam również, że – stosowanie do istoty Pana wniosku – przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych (art. 26e ust. 7 ustawy).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.