Interpretacja 0115-KDIT3.4011.824.2025.3.AD

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwania – pismem z 17 listopada 2025 r. oraz pismem z 15 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego

13 września 2023 r. wspólnie z ówczesną partnerką zakupił Pan mieszkanie za kwotę 308 000 zł, po ½ udziału na każdą ze stron (czyli 154 000 zł na osobę).

Mieszkanie stanowiło Pana i partnerki stałe miejsce zamieszkania – faktycznie tam Pan mieszkał. Opłacali Państwo rachunki za prąd, gaz czynsz czy jedzenie z Państwa konta bankowego przez te ponad dwa lata.

29 października 2025 r. sprzedał Pan swoją połowę nieruchomości byłej partnerce za kwotę 209 000 zł.

Celem tej czynności było rozliczenie współwłasności majątkowej, a nie osiągnięcie zysku czy przychodu z inwestycji.

Sprzedaż nastąpiła wyłącznie w związku z zakończeniem wspólnego posiadania nieruchomości.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku podał Pan, że:

·      13 września 2023 r. nabył Pan wraz z ówczesną partnerką mieszkanie za kwotę 308 000 zł, w udziałach po ½ na każdą stronę. Mieszkanie służyło Państwu jako wspólne miejsce zamieszkania.

·      29 października 2025 r. sprzedał Pan swoje ½ udziału w ww. nieruchomości byłej partnerce za kwotę 209 000 zł. Transakcja miała charakter rozliczenia współwłasności po ustaniu związku i służyła zakończeniu posiadania wspólnej nieruchomości.

·      Sprzedaż nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej. Nie miała charakteru zarobkowego ani inwestycyjnego (stanowiła rozliczenie majątkowe pomiędzy właścicielami).

·      Po zakupie nieruchomości – co warto zaznaczyć – ponieśli Państwo znaczne nakłady na remont, wykończenie oraz pełne wyposażenie mieszkania. Nakłady te obejmowały koszty materiałów, robocizny, sprzętu i umeblowania.

·      Zgodnie z aktem notarialnym całość wyposażenia i efektów remontu pozostała w nieruchomości. W związku z tym otrzymana kwota nie odzwierciedla realnego przysporzenia majątkowego.

·      Środki uzyskane ze sprzedaży nie zostaną przeznaczone na zakup mieszkania (ponieważ Pana nie stać) ani na cele mieszkaniowe niezwiązane ze swoim lokum (ponieważ aktualnie wynajmuje Pan mieszkanie).

·      Otrzymane ze sprzedaży ½ mieszkania pieniądze zostaną zainwestowane w obligacje skarbowe.

·      Podkreśla Pan, że sprzedaż nie miała charakteru inwestycyjnego, a jej celem było wyłącznie rozliczenie wspólnego majątku, gdzie na dodatek zysk jest pozorny.

Pytanie

W uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. sformułował Pan następujące pytanie.

Czy sprzedaż mojego udziału w mieszkaniu 29 października 2025 r. dokonana na rzecz współwłaścicielki (byłej partnerki) w ramach rozliczenia współwłasności, stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w tym szczególnym przypadku?

Pana stanowisko w sprawie

W sformułowanym w uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. własnym stanowisku oświadcza Pan, że Pana zdaniem, sprzedaż Pana udziału w mieszkaniu na rzecz byłej partnerki (współwłaścicielki) nie stanowi źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uważa Pan, że transakcja miała charakter rozliczenia współwłasności i nie prowadzi do powstania realnego przysporzenia majątkowego po Pana stronie.

Otrzymana kwota nie odzwierciedla „zysku podatkowego”, ponieważ poniesione wcześniej nakłady na remont, wykończenie i pełne wyposażenie pozostały w nieruchomości.

Celem transakcji było jedynie zakończenie współwłasności i rozliczenie wspólnego majątku, a nie osiągniecie korzyści majątkowej (ekonomicznej).

W konsekwencji, Pana zdaniem sprzedaż udziału nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym w tej szczególnej sytuacji w związku z jej charakterem znacznie różni się w zakresie opodatkowania przewidzianego dla standardowego odpłatnego zbycia nieruchomości.

W związku z czym prosi Pan o wydanie indywidualnej interpretacji pozbawiającej Pana zapłaty podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan w uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 tej ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c przepisu przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zasady ustalenia dochodu z tytułu zbycia nieruchomości

Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Według art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy, nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już wyżej wskazano – np. koszty związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także koszty związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX 2010).

Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Przychodem ze sprzedaży, jak wskazano powyżej, jest cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Zatem stwierdzić należy, że do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości można zakwalifikować wszystkie koszty, które były niezbędne, tzn. musiały być poniesione, aby czynność sprzedaży doszła do skutku.

Przy czym kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.

W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Stosując przepis art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można corocznie podwyższać poniesione koszty nabycia lub koszty wytworzenia, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie.

Pana wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

·      13 września 2023 r. wspólnie z byłą partnerką zakupił Pan mieszkanie, każdy w udziale po ½.

·      Na ww. lokal ponieśli Państwo znaczne nakłady na remont, wykończenie oraz pełne wyposażenie mieszkania. Nakłady te obejmowały koszty materiałów, robocizny, sprzętu i umeblowania.

·      29 października 2025 r. sprzedał Pan swoje ½ udziału w ww. nieruchomości byłej partnerce.

Pana zdaniem transakcja miała charakter rozliczenia współwłasności i nie prowadzi do powstania realnego przysporzenia majątkowego po Pana stronie. Uważa Pan, celem transakcji było jedynie zakończenie współwłasności i rozliczenie wspólnego majątku, a nie osiągniecie korzyści majątkowej (ekonomicznej). W konsekwencji, sprzedaż udziału w tej szczególnej sytuacji w związku z jej charakterem znacznie różni się w zakresie opodatkowania przewidzianego dla standardowego odpłatnego zbycia nieruchomości i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W świetle przytoczonych na wstępie przepisów prawa nie mogę się zgodzić z zaprezentowanym przez Pana stanowiskiem.

Oceniając skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości, udziału w nieruchomości czy praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych należy rozróżnić pojęcie „przychodu” oraz pojęcie „dochodu”.

Przychód zgodnie z treścią ww. przepisu - jak wskazałem powyżej – powstaje w sytuacji, gdy sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

Zatem w ww. przypadku przychód powstaje bez względu z jakich powodów podatnik dokonuje zbycia nieruchomości czy jego udziału. W Pana sytuacji do zbycia udziału w lokalu mieszkalnym doszło przed upływem pięciu lat od jego nabycia.

Tym samym wbrew Pana twierdzeniu zbycie przez Pana udziału w lokalu mieszkalnym na rzecz byłej partnerki powoduje powstanie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym ustalając podstawę obliczenia podatku należy mieć na uwadze treść przytoczonego powyżej art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego podstawę do opodatkowania stanowi przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości bądź udziału w nieruchomości pomniejszony o koszty ustalone zgodnie z art. 22 ust. 6c omawianej ustawy.

Na podstawie w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, że do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości podatnik może zaliczyć:

·      udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia nieruchomości,

·      udokumentowane fakturami VAT nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości w okresie jej posiadania przez podatnika.

Powołane powyżej przepisy tworzą katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż w nich wymienione.

Koszt nabycia to wartość wyrażona w cenie określonej w umowie kupna/sprzedaży nieruchomości.

Zaś za nakłady na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych należy rozumieć wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową jakość. Zatem nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, poniesione w trakcie posiadania nieruchomości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu jej odpłatnego zbycia, jeżeli odznaczają się remontowym, modernizacyjnym lub ulepszającym charakterem i zwiększyły wartość nieruchomości, niezależnie od tego, czy zostały one sfinansowane kredytem bankowym, czy też środki na ten cel pochodziły z oszczędności nabywcy.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, co należy rozumieć pod pojęciem nakładów w rozumieniu ww. przepisów. W doktrynie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość należy rozumieć sumę wydatków poniesionych na substancję danej nieruchomości. Uznaje się, że są to nie tylko nakłady ulepszające lub modernizujące nieruchomość, ale również nakłady o charakterze budowlanym, remontowym.

Wydatki, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy, czyli koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych, to udokumentowane koszty wytworzenia (nakłady), które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Są to więc wydatki, które mają bezpośredni wpływ na uzyskany przychód z odpłatnego zbycia.

Tym samym w Pana przypadku przychodem z tytułu zbycia udziału w lokalu mieszkalnym - zgodnie z przytoczonym powyżej art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - będzie wartość wyrażona w cenie określonej przez Pana w umowie sprzedaży nieruchomości. Przy czym, jeśli cena, bez uzasadnionej przyczyny, będzie znacznie odbiegać od wartości rynkowej domu mieszkalnego, przychód ten zgodnie z dyspozycją tego przepisu określi organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Natomiast do kosztów uzyskania przychodów z tytułu zbycia udziału w lokalu mieszkalnym jest Pan uprawniony zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć:

·      koszt jego nabycia, tj. cenę jaką Pan zapłacił zbywcy za nabycie udziału w 2023 r., oraz

·      nakłady, które Pan poniósł o ile zwiększyły one wartość nieruchomości w okresie jej posiadania przez Pana i o ile posiada Pan faktury VAT na ich udokumentowanie.

W sytuacji wystąpienia dochodu będzie podlegał on opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych.

W świetle powyższego stanowisko Pana jest nieprawidłowe.

Informacje dodatkowe

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie należy wyraźnie zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 Ordynacji nie dokonuję wyliczenia kwot podatku, przychodów, kosztów czy dochodów. W związku z tym nie ustosunkowałem się do przedstawionych przez Pana wartości.

Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy.

W przedmiotowej sprawie należy odróżnić zakres norm określających sposób ustalania dochodu – w tym przychodów, kosztów uzyskania przychodów czy podatku - od sposobu obliczenia oraz udokumentowania (udowodnienia) tych wartości.

Zarówno weryfikacja prawidłowości przyjętych wartości przychodów i kosztów uzyskania przychodów i dokonanych obliczeń podatku nie jest elementem zastosowania przepisu – może być ona dokonana dopiero na etapie ewentualnych, późniejszych postępowań podatkowych lub kontrolnych, które nie jest możliwe w ramach wydawania interpretacji indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Wówczas, zgodnie z ogólną zasadą prawną, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie wywodzącej z tego tytułu skutki prawne, podatnik będzie musiał wykazać, że prawidłowo obliczył i wykazał w złożonym zeznaniu przychód, koszty uzyskania przychodów, dochód i podatek.

Co istotne również w Pana sprawie - załączone do wniosku dokumenty nie mogą być brane pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Wydając interpretację indywidualną nie przeprowadzam bowiem dowodów w rozumieniu art. 180 i następnych Ordynacji podatkowej i nie oceniam ich w myśl art. 191 ustawy, gdyż nie jest to postępowanie podatkowe.

Przy wydawaniu interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie ustalam czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a,

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).