Podatnik jest osobą fizyczną, wspólnikiem transparentnej podatkowo spółki jawnej, która zakupiła nieruchomość z budynkiem przemysłowym używanym od 1930 roku. Spółka planuje przebudowę tego budynku na restaurację z częścią hotelową, po zmianie planu zagospodarowania przestrzennego. Budynek zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych jako budynek handlowo-usługowy…
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest nieprawidłowe.
29 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 29 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 grudnia 2025 r. (data wpływ 10 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
(...)
W uzupełnieniu wniosku - odpowiadając na następujące pytania - doprecyzował Pan ponadto, że:
1) Czy złożył Pan wniosek o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego? Jeśli tak – kiedy?
Wniosek o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego złożony został w marcu 2025 r.
2) Czy prace nad zmianą planu zagospodarowania przestrzennego, na którą powołuje się Pan w złożonym wniosku zostały już rozpoczęte? Jeśli tak – kiedy?
Prace zostały już zakończone, została już również przyjęta uchwała Rady Miasta zmieniająca plan.
3) Czy zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, na którą powołuje się Pan w złożonym wniosku została już uchwalona? Jeśli tak – kiedy?
Zmiana planu została już uchwalona przez Radę Miasta A. (...) 2025 r. (uchwała numer: (...)).
4) Czy zmiana planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiła/nastąpi przed zakończeniem budowy „budynku hurtowni z częścią administracyjną”?
Zmiana planu zagospodarowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) 2025 r., co oznacza wejście w życie (...) 2025 r. Oznacza to wejście w życie przed zakończeniem budowy.
5) Czy w wyniku „rozbudowy i przebudowy budynku przemysłowego na budynek hurtowni z częścią administracyjną” powstanie „budynek hurtowni z częścią administracyjną”? Jeśli nie – dlaczego?
Pierwotne pozwolenie na budowę według projektu pn. „rozbudowa i przebudowa budynku przemysłowego na budynek hurtowni z częścią administracyjną” zostało uzyskane w celu przyspieszenia terminu rozpoczęcia prac – obowiązujący wówczas Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego nie pozwalał na inne przeznaczenie obiektu. W zakresie tego pozwolenia została wykonana rozbiórka części istniejącego budynku; co istotnie przyczyniło się do przyspieszenia całej inwestycji. Następnie, w grudniu 2025 r., po wejściu w życie nowego planu zagospodarowania przestrzennego (12 grudnia 2025 r.) - umożliwiającego docelową realizację budynku restauracji z częścią hotelową - zostanie złożony do Starostwa Powiatowego w A. projekt zamienny - wniosek o pozwolenie na rozbudowę i przebudowę budynku przemysłowego na budynek restauracyjny z częścią hotelową. W związku z tym budynek hurtowni de facto nie powstanie.
6) Czy: „odbiór prac budowlanych przewidywany jest na połowę 2026 r.” dotyczyć będzie „budynku hurtowni z częścią administracyjną”? Jeśli nie – dlaczego?
Odbiór prac przewidywany jest na połowę 2026 r. - będzie dotyczył budynku restauracji z częścią hotelową, bowiem pierwotny projekt budynku hurtowni zostanie zastąpiony projektem budynku restauracji z częścią hotelową.
7) Czy będzie Pan wykonywał działalność gospodarczą w oparciu o „budynek hurtowni z częścią administracyjną”? Jaki będzie przedmiot tej działalności?
Nie, ponieważ docelowo taki budynek nie powstanie. Jak wyżej wspomniano, będzie uzyskane pozwolenie na projekt zamienny i finalnie powstanie budynek restauracji z częścią hotelową.
8) W jaki sposób powstały „budynek hurtowni z częścią administracyjną” będzie umożliwiał Panu prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie restauracji z salą bankietowo-taneczną i częścią hotelową?
Jak wspomniano wyżej - docelowo będzie uzyskane pozwolenie na budowę budynku restauracji z częścią hotelową.
9) Czym będzie/jakie czynności prawne będzie obejmowało „zaklasyfikowanie” budynku jako „restauracja z salą bankietowo-taneczną”, którego dokona po zmianie planu zagospodarowania?
Zaklasyfikowanie obiektu nastąpi zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę (po jego uzyskaniu) i właściwym przeznaczeniem obiektu.
10) Czy wprowadzi Pan do ewidencji środków trwałych „budynek hurtowni z częścią administracyjną”? Jeśli nie – dlaczego?
Do ewidencji zostanie wprowadzony budynek restauracji z częścią hotelową.
11) Kiedy wprowadzi Pan do ewidencji środków trwałych „budynek hurtowni z częścią administracyjną”?
Budynek hurtowni z częścią administracyjną nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych, ponieważ takowy finalnie nie powstanie. Zgodnie ze wskazaniem powyżej, uzyskane zostanie pozwolenie na budowę budynku restauracji z częścią hotelową i taki obiekt zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Nastąpi to z chwilą uzyskania pozwolenia na użytkowanie i odbioru technicznego obiektu, co planowane jest na połowę 2026 r.
12) Do jakiej grupy, podgrupy i rodzaju Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT) zakwalifikuje Pan „budynek hurtowni z częścią administracyjną”?
Budynek hurtowni z częścią administracyjną nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych, ponieważ takowy finalnie nie powstanie. Zgodnie ze wskazaniem powyżej, uzyskane zostanie pozwolenie na budowę budynku restauracji z częścią hotelową taki obiekt zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych symbolem: 103 Klasyfikacji Środków Trwałych, tj. jako budynek handlowo-usługowy.
13) Czy działki numer 111/2, 111/4 – w momencie zakupu ich przez Spółkę – były zabudowane? Kwestię zabudowy dziełek numer: numer: 111/2, 111/4, poruszył Pan w następującym fragmencie: „Z dokumentu wynika dodatkowo, że w wyniku modernizacji w budynku numer ID: 22, zmianie uległa jego powierzchnia, natomiast budynki o numerze ID: 33 i ID: 44 (nie są przedmiotem zakupu przez Pana) zostały wyburzone”.
Tak, zarówno działki numer: 111/2, 111/4 oraz działka numer: 111/1 były zabudowane w chwili zakupu. Wspomniane budynki zostały wyburzone przez poprzedniego właściciela, a w ich miejsce został rozbudowany budynek o numerze: ID 22, również przez poprzedniego właściciela).
14) Czy to działka numer 111/1 jest: zabudowana zespołem dwóch połączonych ze sobą murowanych budynków niemieszkalnych, stanowiących dotychczasowy zakład przetwórstwa (...), pozostały jej teren stanowi trawnik, plac częściowo utwardzony płytami betonowymi, częściowo o nawierzchni asfaltowej, jest ogrodzona, posiada furtkę oraz dwie bramy wjazdowe? Jeśli nie – to jakiej/jakich nieruchomości dotyczą te informacje?
Działka numer: 111/1 jest zabudowana najnowszą częścią murowanego budynku niemieszkalnego dobudowaną w latach 2009-2012 i stanowiącą część byłego zakładu przetwórstwa (...). Cała konstrukcja budynku znajduje się na działkach numer: 111/1, 111/2, 111/4, co potwierdza dodatkowo posiadany przez Pana bieżący wypis z kartoteki budynków z 10 grudnia 2025 r. W kwestii pozostałego terenu stanowiącego trawnik, informuje Pan, że znajduje się on na wszystkich trzech działkach oraz również na zakupionej 10 grudnia 2025 r. przyległej działce numer: 111/5. Plac utwardzony płytami betonowymi, a częściowo o nawierzchni asfaltowej, znajduje się na działce numer: 111/3. W kolejnej części pytania - cała wspomniana integralna nieruchomość składająca się z trzech wyżej wskazanych działek oraz działki numer: 111/5 - dokupionej (data aktu notarialnego: 10 grudnia 2025 r.) jest ogrodzona, posiada furtkę oraz dwie bramy wjazdowe.
15) Czy elementy konstrukcyjne obu budynków murowanych – na monet zakupu przez Pana nieruchomości – były ze sobą połączone? Jeśli tak to w jaki sposób?
Elementy konstrukcyjne budynków stanowiące de facto jeden obiekt o jednym numerze administracyjnym (ul. A.1) - na moment zakupu były ze sobą trwale połączone środkową (wewnętrzną) ścianą nośną, a wewnętrznie skomunikowane wspólnymi przejściami, korytarzami i pomieszczeniami użytkowymi. Praktycznie stanowiły jeden kompletny obiekt bez możliwości rozróżnienia go wewnątrz na dwa osobne budynki.
16) Czy „rozbudowie i przebudowie budynku przemysłowego na budynek hurtowni z częścią administracyjną” podlegają oba zakupione przez Pana budynki murowane?
Tak, przebudowie na budynek hurtowni z częścią administracyjną podlega cały obiekt, który po uzyskaniu pozwolenia budowlanego na projekt zamienny, zostanie przebudowany docelowo na budynek restauracji z częścią hotelową.
17) Czy w wyniku „rozbudowy i przebudowy budynku przemysłowego na budynek hurtowni z częścią administracyjną” powstanie jeden, czy dwa budynki?
W wyniku przebudowy budynku przemysłowego powstanie jeden budynek.
18) Jeśli w wyniku „rozbudowy i przebudowy budynku przemysłowego na budynek hurtowni z częścią administracyjną” powstaną dwa budynki, proszę żeby Pan wyjaśnił: Czy będą to odrębne od siebie nieruchomości (budynki)? Co będzie świadczyć o tej odrębności? Dla jakich celów będzie Pan użytkował każdy z budynków?
Budynek po przebudowie pozostanie jednym kompletnym obiektem, w którym świadczone będą usługi gastronomiczne (restauracja) oraz hotelowe.
19) Na jakie potrzeby będzie zaadoptowane „zaplecze”?
Część obiektu stanowiąca w dotychczasowym zakładzie przetwórstwa (...) „zaplecze” będzie zaadoptowana na część kuchenną restauracji (parter), pokoje hotelowe oraz pomieszczenia techniczne (piętro).
20) Jak należy rozumieć symbole:
(...)
21) Czy „dokument”, o którym mowa we fragmencie: „Z dokumentu wynika dodatkowo, że w wyniku modernizacji w budynku numer ID: 22, zmianie uległa jego powierzchnia, natomiast budynki o numerze ID: 33 i ID: 44 (nie są przedmiotem zakupu przez Pana) zostały wyburzone” – dotyczy zmian danych ewidencyjnych dotyczących budynku wydanym przez Starostwo Powiatowe w A? Jeśli nie – to jaki to dokument? Czego dotyczy?
Informacja ta dotyczy dokumentu wydanego przez Starostwo Powiatowe w A., tj. wypisu z ewidencji nieruchomości.
22) Jaka działka/jakie działki są ogrodzone?
Ogrodzone jako jedna nieruchomość są działki numer: 111/1, 111/2, 111/4 wraz z działką o numerze: 111/5 (zakupionej 10 grudnia 2025 r. przez Spółkę X Sp. J.).
23) Czy ogrodzenie zostanie wymienione na nowe na całej jego długości? Jeśli nie – to na której działce?
Tak, ogrodzenie zostanie wymienione na całej długości na nowe, tj. na wszystkich działkach włącznie z działką numer: 111/5, zakupionej 10 grudnia 2025 r.).
24) Czy na nieruchomości nieruchomościach znajdować się będą – w momencie dokonywania przez Pana prac – inne zabudowania (jakie)?
Nie, na działce nie znajdują się i nie będą się znajdować inne zabudowania.
25) Czy ogrodzenie będzie miało/ma charakter pomocniczy (jest/będzie obiektem pomocniczym) do zabudowania/zabudowań?
Tak, ogrodzenie będzie obiektem pomocniczym dla budynku Restauracji z częścią hotelową, będzie obsługiwało tylko ten budynek.
26) Teren jakiej działki/jakich działek zajmuje: istniejący plac parkingowy? rozbudowany plac parkingowy?
Istniejący plac parkingowy znajduje się na działce numer: 111/3. Rozbudowany plac parkingowy będzie się znajdował na działce: 111/3.
27) Czy plac parkingowy będzie miał/ma charakter pomocniczy (jest/będzie obiektem pomocniczym) do zabudowania/zabudowań?
Tak, parking będzie miał charakter pomocniczy dla całego obiektu po przebudowie.
1) Czy dla opisanej nieruchomości będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z posiadanym przez Pana udziałem w kosztach Spółki - wartości odpisów amortyzacyjnych według indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% – zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym?
2) Czy poniesione nakłady na modernizację ogrodzenia oraz rozbudowę placu parkingowego, które służą wyłącznie jednemu budynkowi powyższą wartość środka trwałego i będą amortyzowane stawką amortyzacyjną właściwą dla budynku, tj. 10%?
Pana stanowisko w sprawie
Ustosunkowując się do zadanych wyżej pytań, uważa Pan, że będzie Pan uprawniony do:
• zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowego budynku, dokonywanych przy zastosowaniu indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% rocznie, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
• zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od nakładów poniesionych na modernizację ogrodzenia oraz rozbudowę placu parkingowego, które obsługują jeden budynek, gdyż nie stanowią one odrębnego środka trwałego klasyfikowanego w grupie „budowle” lub „obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, ale wchodzą w skład wartości budynku jako obiektu podstawowego. Wartość tych nakładów podlega rozliczeniu podatkowemu poprzez odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej budynku, według dotychczas obowiązującej dla tego budynku stawki amortyzacyjnej, czyli indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% rocznie, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podkreślił Pan, że Spółka osobowa nie ma podmiotowości prawnej odrębnej od wspólników, nie jest ona podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego; podmiotami takimi są natomiast wspólnicy tej Spółki.
Podał Pan, że jak wynika z art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.
Zaznaczył Pan, że:
• zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy,
• w myśl art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23,
• zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: 1. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, 2. maszyny, urządzenia i środki transportu, 3. inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi,
• w myśl art. 22c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
• stosownie do treści art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b. W myśl art. 22h ust. 1 pkt 1 tej ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 22k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji (wykazu), z zastrzeżeniem art. 22e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których, zgodnie z art. 23 ust. 1, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów,
• zgodnie z art. 22h ust. 2 tej ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego,
• stosownie do treści art. 22i ust. 1 ww. ustawy, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 tej ustawy.
Ponadto podkreślił Pan, że możliwość ustalenia przez podatnika indywidualnej stawki amortyzacji budynków i lokali przewiduje art. 22j ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do jego treści, z zastrzeżeniem art. 22l, podatnicy mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym, że okres amortyzacji nie może być krótszy niż: dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem: a. trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju: 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem, b. kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych - dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata (pkt 3), dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat (pkt 4).
W Pana ocenie, powyższy zapis należy rozumieć w ten sposób, że indywidualne stawki amortyzacyjne mogą być ustalane jedynie dla takich środków trwałych, które - w rozumieniu ustawy - są albo używane albo ulepszone, a ponadto nie były wcześniej wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, prowadzonej przez podatnika.
Natomiast, w myśl art. 22j ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za: 1. używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub 2. ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Pana zdaniem, przepisy wprowadzają określone warunki, które muszą zostać spełnione, aby w oparciu o art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpisy amortyzacyjne od danego budynku niemieszkalnego mogły być ustalane indywidualne na okres nie krótszy niż 10 lat:
· budynek musi stanowić środek trwały Spółki,
· budynek ten musi mieć charakter niemieszkalny,
· pełna liczba lat, które upłynęły od dnia oddania przedmiotowego budynku po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych Spółki musi wynosić co najmniej 30 lat (różnica pomiędzy liczbą lat użytkowania pozwalających na zastosowanie podstawowej stawki amortyzacyjnej - 2,5%, a liczbą dla użytkowania pozwalających na zastosowanie maksymalnej stawki amortyzacyjnej - 10%).
Uważa Pan, posiłkując się wyżej wskazanymi przepisami oraz opisem zwartym w przedmiotowym stanie przyszłym, że w przypadku wyżej wskazanego budynku, wszystkie przesłanki prawne wymienione w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych niezbędne do zastosowania podwyższonej stawki amortyzacyjnej na poziomie 10% zostały spełnione. Podał Pan, że przedmiotowy budynek należy bowiem do odpowiedniego grupowania środków trwałych, a co więcej został oddany do użytkowania i był on użytkowany przez co najmniej wymagany przepisami czas - 30 lat. Istotnym jest, aby używanie środka trwałego zostało wykazane. Jednocześnie, jednak przepisy nie precyzują, w jakiej formie, ani w jaki sposób obowiązek ten powinien zostać wykonany.
Wskazał Pan, że - jak wynika z utrwalonej linii interpretacyjnej - organy podatkowe stoją na stanowisku, że skoro ustawodawca nie określił sposobu dokumentowania dotychczasowego okresu używania danego środka trwałego, to jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, zgodnie z brzmieniem art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej.
Przykładowo w wydanej interpretacji indywidualnej (znak ILPB3/423-261/07-2/ŁM) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, dopuścił - wobec braku odpowiedniej dokumentacji - oświadczenie świadka dotyczące określenia daty oddania budynku do używania. Z kolei, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, zgodził się z podatnikiem, że dowodem wcześniejszego użytkowania obiektu może być kopia dziennika budowy oraz oświadczenie pierwszego właściciela nieruchomości o zakończeniu budowy i przyjęciu obiektu do używania (interpretacja indywidualna znak ITPB1/415-680/08/PSZ).
W Pana opinii, powyższe interpretacje jednoznacznie wskazują, że dokumentacja potwierdzająca powyższe, którą posiadać będzie Spółka jest przez organy skarbowe powszechnie uznawana za podstawę do uznania lokalu za używany w rozumieniu wyżej przywołanych przepisów i zastosowania indywidualnej (podwyższonej) stawki amortyzacyjnej.
Podkreślił Pan, że posiada Pan wypis z danych ewidencyjnych budynku, który wskazuje, że rokiem zakończenia budowy jest rok 1930. Dodatkowo, będzie Pan w posiadaniu oświadczenia poprzedniego właściciela o użytkowaniu budynku jako zakład (...) w okresie przekraczającym 30 lat. W 2009 budynek został rozbudowany o część socjalno-administracyjną, jednak główne elementy konstrukcyjne pozostały nienaruszone. Obecnie budynek jest w takcie rozbudowy i przebudowy na restaurację z salą bankietowo-taneczną i częścią hotelową. Charakter prac, które są wykonywane na przedmiotowej nieruchomości polega m.in. wyburzeniu części produkcyjnej budynku (około: 2/3 zabudowy) i dobudowaniu w to miejsce przestrzeni hotelowo-reparacyjnej. Powierzchnia zabudowy zostanie powiększona z 466 m2 na 557 m2, wysokość konstrukcji nieco podniesiona. Pomieszczenia zaplecza (około: 1/3 zabudowy) zostaną adaptowane na potrzeby prowadzenia dzielności gospodarczej. Na placu parkingowym zostanie ułożona kostka brukowa, powierzchnia placu zostanie rozbudowana. Ogrodzenie zostanie wymienione na nowe.
Biorąc pod uwagę powyższe, uważa Pan, że w przypadku ustalania indywidualnej stawki amortyzacyjnej można uznać, że budynek przed jej wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych był używany więcej niż 30 lat, w związku z czym może zastosować amortyzację w wysokości 10%.
W Pana ocenie, takie podejście do tej kwestii prezentują również organy podatkowe, w tym np.:
• interpretacja indywidualna z 27 marca 2017 r. znak 2461-IBPB-1-2.4510.77.2017.1.MS,
• interpretacja indywidualna z 27 maja 2019 znak 0112-KDIL3-3.4011.110.2019.1.AM,
• interpretacja indywidualna z 12 sierpnia 2024 r. znak 0112-KDIL2-2.4011.385.2024.2.IM.
Odnosząc się nakładów poniesionych na budowę lub modernizację ogrodzenia oraz placu parkingowego, które służą wyłącznie jednemu budynkowi, uważa Pan, że należy je traktować jako nakłady o charakterze niesamodzielnym. Takie wydatki - w Pana opinii - są bowiem integralnie związane z danym składnikiem majątku, tj. budynkiem. Zaznaczył Pan, że zasada ta wynika bezpośrednio z objaśnień do części I Grupy I KŚT: „Budynki i Lokale”, zgodnie z którymi w skład budynku - jako pojedynczego obiektu inwentarzowego - wlicza się również obiekty pomocnicze obsługujące dany budynek, takie jak: chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itd. Oznacza to, że nakłady na plac parkingowy i ogrodzenie gruntu, na którym posadowiony jest budynek, należy uznać za prace związane bezpośrednio z samym budynkiem. Wydatki te zwiększają wartość początkową środka trwałego – budynku i powinny ponieść jego wartość początkową.
Wskazał Pan, że w praktyce oznacza to, że:
· wydatek na ogrodzenie i utwardzenie placu parkingowego powiększają wartość początkową budynku,
· odpisy amortyzacyjne od całości (budynek plus niesamodzielne nakłady, np. ogrodzenie, plac) dokonuje się według stawki odpowiedniej dla budynku, zgodnie z zasadami amortyzacji tego środka trwałego stosowanymi przez podatnika.
Podał Pan, że powyższe stanowisko potwierdzają zarówno objaśnienia do KŚT, jak i liczne interpretacje indywidualne wydane przez organy podatkowe - jak pismo Izby Skarbowej w Gdańsku z 24 czerwca 2024 r. znak BI/005/0210/03.
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym - związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła - należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
W świetle powyższego, żeby wydatek poniesiony przez Podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:
• został poniesiony przez Podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby inne niż Podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej wyżej ustawy stanowi, że:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
Natomiast, zgodnie z art. 22a ust. 1 cytowanej ustawy:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Co jednak ważne, zgodnie z art. 22c tej ustawy:
Amortyzacji nie podlegają:
1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1 i 1a,
5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności
– zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.
Ponadto, w myśl art. 5a pkt 26 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28.
Zgodnie z art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1 , z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
b) spółkę kapitałową w organizacji,
c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne (…).
Artykuł 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, określa natomiast, że:
Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.
W konsekwencji, wspólnik spółki niebędącej osobą prawną (w tym spółki jawnej) przychody i koszty podatkowe powinien rozliczać w wysokości ustalonej stosownie do jego udziału w tej spółce i w takim zakresie, w jakim, jako wspólnik tej spółki, jest upoważniony i zobowiązany do rozliczania przychodów i kosztów tej spółki.
Z okoliczności przedstawionej przez Pana sprawy wynika m.in., że:
Z punktu widzenia podniesionej przez Pana problematyki, istotne jest zatem to, że art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Z powyższego wynika zatem, że:
• wyboru metody amortyzacji środka trwałego dokonuje się przed rozpoczęciem amortyzacji,
• raz wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka, co oznacza zakaz zmiany metody amortyzacji w trakcie trwania tego procesu,
• przez metody amortyzacji, o których mowa w ustawie, rozumie się metody opisane w art. 22i-22k.
Przedmiot Pana wątpliwości interpretacyjnych - w zakresie pierwszego z pytań - zmierza do ustalenia, czy dla opisanej nieruchomości będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z posiadanym przez Pana udziałem w kosztach Spółki - wartości odpisów amortyzacyjnych według indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% - zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym?
Uważa Pan bowiem, że:
(…) będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowego budynku, dokonywanych przy zastosowaniu indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% rocznie, na podstawie art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyjaśniam więc, że stosownie do art. 22j ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż:
3) dla budynków (lokali) i budowli, innych niż wymienione w pkt 4 - 10 lat, z wyjątkiem:
a) trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji i innych budynków niemieszkalnych wymienionych w rodzaju 109 Klasyfikacji, trwale związanych z gruntem,
b) kiosków towarowych o kubaturze poniżej 500 m3, domków kempingowych i budynków zastępczych – dla których okres amortyzacji - nie może być krótszy niż 3 lata;
4) dla budynków (lokali) niemieszkalnych, dla których stawka amortyzacyjna z Wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5% - 40 lat pomniejszone o pełną liczbę lat, które upłynęły od dnia ich oddania po raz pierwszy do używania do dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat.
Ustawodawca dopuszcza więc możliwość stosowania preferencyjnej stawki amortyzacyjnej w wysokości wskazanej w art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w stosunku m.in. do:
trwale związanych z gruntem budynków handlowo-usługowych wymienionych w rodzaju 103 Klasyfikacji.
Tym samym, skoro - jak Pan podał:
Po zakończeniu rozbudowy, potwierdzoną pozwoleniem na jego użytkowanie nieruchomość (budynek wraz z placem parkingowym i ogrodzeniem) zostanie po raz pierwszy wprowadzona do ewidencji środków trwałych z symbolem 103 Klasyfikacji Środków Trwałych, tj. jako budynek handlowo-usługowy
- to możliwość zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji (przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych) dla opisanego środka trwałego będzie wynikała z art. 22j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle art. 22j ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za:
1) używane - jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane przez podmiot inny niż podatnik co najmniej przez okres 60 miesięcy, lub
2) ulepszone - jeżeli przed wprowadzeniem do ewidencji wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Treść powyższych przepisów wskazuje, że zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej jest możliwe wyłącznie do składników majątku, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych i przed dokonaniem ulepszenia spełniały ustawowe kryteria uznania je za środek trwały. Stawkę tę można stosować dla używanych środków trwałych po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika lub dla środków trwałych, które przed wprowadzeniem do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uległy ulepszeniu.
Zatem, żeby zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną dla budynku niemieszkalnego po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, Podatnik musi m.in. wykazać, że dany budynek był wcześniej używany.
W zawartej w art. 22j ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definicji: „używany środek trwały” - występują dwa istotne elementy: pojęcie „przed nabyciem”, które oznacza, że chodzi o jakiekolwiek przeniesienie własności (np. darowizna, nabycie) oraz udowodnienie „wykorzystania”, bez doprecyzowania przez kogo i na jakie cele dany składnik majątku miał być wykorzystywany. Innymi słowy, należy przyjąć, że przez używanie środka trwałego dla potrzeb tego przepisu rozumie się jego eksploatowanie (użytkowanie) przed dniem nabycia przez Podatnika.
Ustosunkowując się więc do pierwszego z Pana pytań, stwierdzam, że skoro opisany budynek handlowo-usługowy zostanie wprowadzony przez spółkę jawną do ewidencji środków trwałych jako KŚT: 103 i spółka jawna będzie posiadać oświadczenie poprzedniego właściciela potwierdzające użytkowanie budynku jako zakład przetwórstwa (...) w okresie przekraczającym 30 lat, to możliwość - do opisanego środka trwałego (po raz pierwszy wprowadzonego do ewidencji środków trwałych spółki jawnej) - stosowania stawki amortyzacyjnej w wysokości ustalonej indywidualnie, wynikać będzie z regulacji zawartej w art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym, nie będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów - zgodnie z posiadanym przez Pana udziałem w kosztach spółki jawnej - wartości odpisów amortyzacyjnych według indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 10% - zgodnie z art. 22j ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym.
Natomiast, przy rozstrzyganiu problemu, czy poniesione nakłady na „modernizację ogrodzenia” oraz „rozbudowę placu parkingowego”, które służą wyłącznie jednemu budynkowi podwyższą wartość środka trwałego i będą amortyzowane stawką amortyzacyjną właściwą dla budynku, tj. 10%, istotne znaczenie ma fakt, że - stosownie do objaśnień szczegółowych do Klasyfikacji Środków Trwałych:
(…) w skład budynku, jako pojedynczego obiektu inwentarzowego, wlicza się również tzw. „obiekty pomocnicze” obsługujące dany budynek, np. chodniki, dojazdy, podwórka, place, ogrodzenia, studnie, itp. Obiekty pomocnicze, obsługujące więcej niż jeden budynek, należy zaliczać do właściwych rodzajów zgodnie z ich przeznaczeniem.
• wydatek na ogrodzenie i utwardzenie placu parkingowego podwyższa wartość początkową budynku restauracji z częścią hotelową,
• odpisy amortyzacyjne od budynku restauracji z częścią hotelową wraz ogrodzeniem i parkingiem powinny być dokonywane przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej właściwej dla budynku.
Jednakże - jak już wyjaśniłem - stosowanie stawki amortyzacyjnej w wysokości ustalonej indywidualnie, wynikać będzie z regulacji zawartej w art. 22j ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z wyższej wskazanego powodu, Pana stanowisko w zakresie drugiego z pytań, z którego wynika m.in., że prawidłowa wartość stawki amortyzacyjnej wynosi 10% rocznie - również jest nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji
Końcowo zaznaczam, że:
• przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytania) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy zatem tylko wyznaczonego przez Pani przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytań,
• procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
• wynikająca z art. 22j ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, możliwość stosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych dla używanych lub ulepszonych środków trwałych jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika,
• powołane przez Pana interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo