Interpretacja 0115-KDIT3.4011.845.2025.3.AWO

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 5 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwania - pismami z 8 grudnia 2025 r. (data wpływu 8 grudnia 2025 r.) oraz 17 grudnia 2025 r. (daty wpływu 17 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani wspólnikiem spółki jawnej, która prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…). Spółka planuje rozpoczęcie działalności deweloperskiej polegającej na budowie 7 budynków mieszkalnych, w których znajdować się będzie łącznie 14 lokali mieszkalnych, przeznaczonych na sprzedaż osobom fizycznym.

W kwietniu 2024 r. spółka nabyła grunt o wartości: 550.000 zł brutto - zakup został udokumentowany aktem notarialnym.

W ramach inwestycji planowane są wydatki na:

·   zakup materiałów budowlanych (stal, beton, pustaki),

·   usługi budowlane (robocizna, wykonawcy, podwykonawcy), oraz

·   inne koszty niezbędne do realizacji budowy.

Po zakończeniu inwestycji planowana jest sprzedaż lokali mieszkalnych, przy czym sprzedaż będzie opodatkowana VAT. Nie jest Pani pewna, jak ująć powyższe wydatki w kosztach podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz jak zakwalifikować zakupiony grunt.

W uzupełnieniach wniosku doprecyzowała Pani, że:

·      wspólnikami spółki jawnej są i będą wyłącznie osoby fizyczne,

·      spółka jawna nie jest i nie będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych,

·      Pani dochody z działalności gospodarczej opodatkowane na zasadach ogólnych (skala podatkowa),

·      dla celów podatku dochodowego spółka jawna, w której jest Pani wspólnikiem, prowadzi działalność w zakresie (...),

·      spółka jawna prowadzi działalność od 10 października 2003 r.,

·      spółka zamierza prowadzić [prowadzi – przypis organu] działalność deweloperską od dnia rozpoczęcia budowy, tj. od 1 kwietnia 2025 r. - aż do dnia zakończenia tej działalności, tj. do sprzedaży wszystkich lokali,

·      spółka rozpoczęła działalność deweloperską 1 kwietnia 2025 r., tj. z dniem rozpoczęcia budowy. Oznacza to rozszerzenie zakresu działalności spółki o działalność deweloperską,

·      1 kwietnia 2025 r. spółka rozpoczęła inwestycję polegającą na budowie 7 budynków mieszkalnych, obejmujących łącznie 14 lokali,

·      planowany termin zakończenia inwestycji to 31 marca 2026 r.,

·      planowane zakończenie budowy również przewiduje się na 31 marca 2026 r.,

·      14 lokali mieszkalnych będzie przeznaczonych na sprzedaż osobom fizycznym,

·      w akcie notarialnym nie został określony cel zakupu gruntu,

·      grunt nie był wykorzystywany przez spółkę, ani jej wspólników, w żadnym zakresie gospodarczym od momentu nabycia do rozpoczęcia inwestycji,

·      budynki i lokale nie będą wykorzystywane przed sprzedażą w działalności gospodarczej spółki, ani wspólników,

·      lokale nie będą wykorzystywane od wybudowania do momentu ich sprzedaży,

·      lokale mieszkalne będą sprzedawane osobom fizycznym niepowiązanym ze spółką, ani ze wspólnikami,

·      usługi budowlane obejmują wszystkie koszty związane z realizacją robót budowlanych, w szczególności :

–    koszty robocizny - prace wykonywane przez pracowników fizycznych, ekipy budowalne i brygady robocze,

–    wynagrodzenia wykonawców - firm lub osób realizujących roboty budowlane na podstawie umów o wykonanie usług,

–    wynagrodzenia podwykonawców - firm podwykonawczych wykonujących część prac zleconych przez wykonawcę głównego,

–    koszty usług specjalistycznych związanych z budową, takich jak: instalacje elektryczne, hydrauliczne, tynki, posadzki, ocieplenia, elewacje, itp.

Usługi budowlane dotyczą więc wykonania całości robót związanych z budową 7 budynków mieszkalnych, obejmujących wykonanie konstrukcji, wszystkich prac budowlano-montażowych oraz prac wykończeniowych w zakresie przewidzianych projektem,

·      spółka jawna, w której jest Pani wspólnikiem, prowadzi ewidencję podatkową w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów,

·      dochody wspólników są opodatkowane podatkiem liniowym (19%),

·      spółka jawna zamierza dokonać zbycia lokali mieszkalnych około 31 grudnia 2026 r.

Pytania

1)  Czy wartość netto z faktur za materiały i usługi budowlane ponoszone w ramach inwestycji deweloperskiej może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych przez wspólników spółki jawnej?

2)  W jakim momencie (roku podatkowym) możliwe jest ujęcie powyższych kosztów: na bieżąco w trakcie realizacji inwestycji, czy dopiero po zakończeniu budowy i sprzedaży lokali mieszkalnych?

3)  Czy zakupiony grunt - nabyty w celu zabudowy i sprzedaży lokali mieszkalnych - należy traktować jako towar w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy jako środek trwały spółki?

Pani stanowisko w sprawie

Uważa Pani, że wydatki ponoszone na zakup materiałów budowlanych, usługi podwykonawców oraz inne koszty związane z budową lokali mieszkalnych powinny zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych w spółce jawnej, zgodnie z art. 22-23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Koszty te powinny być rozpoznawane w momencie ich poniesienia, a zakup gruntu traktowany jako nabycie towaru w celu dalszej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28.

Stosownie do treści przywołanego art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:

a)  spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1 , z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),

b)  spółkę kapitałową w organizacji,

c)   spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d)  spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,

e)  spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm.):

Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne (…).

Z treści złożonego przez Panią wniosku (i jego uzupełnień) wynika, że:

·      wspólnikami spółki jawnej są i będą wyłącznie osoby fizyczne,

·      spółka jawna nie jest i nie będzie podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych

- z tego powodu zaznaczam, że zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Artykuł art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje natomiast, że:

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

W konsekwencji, Pani - jako wspólnik spółki jawnej - przychody i koszty podatkowe powinna rozliczać w wysokości ustalonej stosownie do Pani udziału w tej spółce i w takim zakresie, w jakim, jako wspólnik tej spółki, jest Pani upoważniona i zobowiązana do rozliczania przychodów i kosztów tej spółki.

Jedną - z budzących Pani wątpliwości interpretacyjne - kwestii, jest określenie, czy zakupiony grunt - nabyty w celu zabudowy i sprzedaży lokali mieszkalnych - należy traktować jako towar w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy jako środek trwały spółki?

Zauważam więc, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 stycznia 2018 r., sygn. akt II FSK 3120/16, rozstrzyga, że:

O kwalifikacji danego składnika majątku do środków trwałych lub obrotowych decyduje podatnik. (…) decyzja w tym zakresie nie ma charakteru dowolnego. (…) decydujące znaczenie dla tejże kwalifikacji ma przeznaczenie składnika majątku. Jeżeli podatnik nabył przedmiotowy składnik z zamiarem jego zbycia, winien zakwalifikować go jako towar, natomiast w sytuacji, gdy zamiarem podatnika jest wykorzystanie tego składnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a przewidywany okres używania przekracza rok, powinien on zostać zakwalifikowany do środków trwałych.

Ponadto, w ocenie Sądu:

Do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie zalicza się bowiem gruntów i praw użytkowania wieczystego gruntu nabytych z zamiarem odsprzedaży. W działalności developerskiej grunt zaliczany jest do odpowiedniej grupy aktywów w zależności od jego przeznaczenia. W sytuacji, gdy developer zakupił grunt dla realizacji przedsięwzięcia deweloperskiego (nawet, gdy jego rozpoczęcie zostało opóźnione np. ze względów finansowych lub prawnych), wówczas należy go zakwalifikować do towarów.

Skoro - jak podała Panie we wniosku (i jego uzupełnieniach):

·      spółka jawna rozpoczęła działalność deweloperską,

·      1 kwietnia 2025 r. spółka rozpoczęła inwestycję polegającą na budowie 7 budynków mieszkalnych obejmujących łącznie 14 lokali,

·      grunt nie był wykorzystywany przez spółkę, ani jej wspólników, w żadnym zakresie gospodarczym od momentu nabycia do rozpoczęcia inwestycji,

·      budynki i lokale nie będą wykorzystywane przed sprzedażą w działalności gospodarczej spółki, ani wspólników

- to zakup gruntu powinien być traktowany:

(…) jako nabycie towaru w celu dalszej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Ponadto zaznaczam, że zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie zaś do art. 22 ust. 4 ww. ustawy:

Koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 4a-5, 6 i 10.

Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Problematyka Pani wniosku sprowadza się również do określenia:

1)  Czy wartość netto z faktur za materiały i usługi budowlane ponoszone w ramach inwestycji deweloperskiej może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych przez wspólników spółki jawnej?

2)  W jakim momencie (roku podatkowym) możliwe jest ujęcie powyższych kosztów: na bieżąco w trakcie realizacji inwestycji, czy dopiero po zakończeniu budowy i sprzedaży lokali mieszkalnych?

Z przedstawionych przez Panią okoliczności sprawy wynika bowiem m.in., że:

·      spółka jawna, w której jest Pani wspólnikiem, prowadzi ewidencję podatkową w postaci podatkowej księgi przychodów i rozchodów,

·      spółka rozpoczęła działalność deweloperską w opisanym we wniosku zakresie 1 kwietnia 2025 r.

·      planowany termin zakończenia inwestycji/budowy to 31 marca 2026 r.,

·      w ramach inwestycji planowane są wydatki m.in. na:

–    zakup materiałów budowlanych (stal, beton, pustaki),

–    usługi budowlane (robocizna, wykonawcy, podwykonawcy).

Podkreślam więc, że stosownie do pierwszego zdania art. 24 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

U podatników osiągających dochody z działalności gospodarczej i prowadzących księgi przychodów i rozchodów dochodem z działalności jest różnica pomiędzy przychodem w rozumieniu art. 14 a kosztami uzyskania powiększona o różnicę pomiędzy wartością remanentu końcowego i początkowego towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, jeżeli wartość remanentu końcowego jest wyższa niż wartość remanentu początkowego, lub pomniejszona o różnicę pomiędzy wartością remanentu początkowego i końcowego, jeżeli wartość remanentu początkowego jest wyższa.

Zatem, w celu odpowiedzi na zadane przez Panią pytania, konieczne jest przeanalizowanie zapisów rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Zgodnie z treścią § 2 pkt 1 - obowiązującego od 1 stycznia 2026 r. - rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 1299), użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

towary - towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze, produkcję niezakończoną, wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały (surowce) przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że:

a)  towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,

b)  materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały (surowce), które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją wyrobu gotowego; do materiałów (surowców) podstawowych zalicza się również materiały (surowce) stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania – puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,

c)  materiałami (surowcami) pomocniczymi są materiały (surowce) niebędące materiałami (surowcami) podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości,

d)  wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane,

e)  produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby, to jest niegotowe jeszcze wyroby własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed ich ukończeniem,

f)   brakami są nieodpowiadające wymaganiom technicznym wyroby własnej produkcji, całkowicie wykończone lub też doprowadzone do określonej fazy produkcji; brakami są również towary handlowe, które na skutek uszkodzenia lub zniszczenia w czasie transportu lub magazynowania utraciły częściowo swoją pierwotną wartość,

g)  odpadami są materiały (surowce), które na skutek procesów technologicznych lub na skutek zniszczenia lub uszkodzenia utraciły całkowicie swoją pierwotną wartość użytkową.

[w stanie prawnym do 31 grudnia 2025 r. – brzmienie § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów z dnia 23 grudnia 2019 r. (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2544) - przypis organu].

Zasady dotyczące sporządzenia spisu z natury określa natomiast § 20 ust. 1 i 2 cytowanego rozporządzenia:

1.  Podatnik jest obowiązany do sporządzenia i wpisania do księgi spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, zwanego dalej „spisem z natury”, na dzień 1 stycznia, na koniec każdego roku podatkowego, na dzień rozpoczęcia działalności w ciągu roku podatkowego, a także w razie utraty w ciągu roku podatkowego prawa do opłacania podatku na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. z 2025 r. poz. 843), zmiany wspólnika, zmiany proporcji udziałów wspólników lub likwidacji działalności.

2.  Obowiązek sporządzenia spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego nie dotyczy podatnika, który sporządził spis z natury na koniec poprzedniego roku podatkowego. W tym przypadku zamiast spisu z natury na dzień 1 stycznia roku podatkowego do księgi wpisuje się spis z natury sporządzony na dzień 31 grudnia poprzedniego roku podatkowego.

[w stanie prawnym do 31 grudnia 2025 r. – brzmienie § 24 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów z dnia 23 grudnia 2019 r. - przypis organu].

Sposób wyceny zawarty został m.in. w § 22 ust. 1, 3, 5, 6, 7 i 8 wyżej wskazanego rozporządzenia:

1. Podatnik jest obowiązany wycenić materiały (surowce) i towary handlowe objęte spisem z natury według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia; spis z natury półwyrobów, wyrobów gotowych i braków własnej produkcji wycenia się według kosztów wytworzenia, a odpadów użytkowych, które w toku działalności utraciły swoją pierwotną wartość użytkową, wycenia się według wartości wynikającej z oszacowania uwzględniającego ich przydatność do dalszego użytkowania.

3. Przy działalności usługowej i budowlanej produkcję niezakończoną wycenia się według kosztów wytworzenia, z tym że nie może to być wartość mniejsza od kosztów materiałów (surowców) bezpośrednich zużytych do produkcji niezakończonej.

5. Wartość spisu z natury, wycenionego zgodnie z ust. 1–4 i 8, pomniejsza się o:

1)  wysokość zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów na podstawie art. 22p ustawy o podatku dochodowym, jeżeli zmniejszenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów było związane z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów wydatków dotyczących towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, objętych tym spisem; pomniejszenia dokonuje się o tę część zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenia przychodów, która przypada na towary handlowe, materiały (surowce) podstawowe i pomocnicze, półwyroby, produkcję w toku, wyroby gotowe, braki i odpady objęte tym spisem;

2)  koszty uzyskania przychodów poniesione na nabycie towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów, objętych tym spisem, w części, w jakiej zobowiązanie z tytułu tego nabycia nie zostało uregulowane i w związku z art. 22 ust. 4a lub 4b ustawy o podatku dochodowym koszty te nie zostały potrącone.

6. Podatnik wpisuje do księgi wartość sporządzonego spisu z natury.

7. Podatnik jest obowiązany dokonać wyceny najpóźniej w terminie 14 dni od dnia zakończenia spisu z natury.

8. W razie przyjęcia wyceny w wysokości mniejszej od ceny zakupu lub nabycia albo od kosztów wytworzenia, w szczególności z powodu uszkodzenia, wyjścia z mody, należy przy poszczególnych pozycjach uwidocznić również jednostkową cenę zakupu (nabycia) lub koszt wytworzenia.

[w stanie prawnym do 31 grudnia 2025 r. – brzmienie § 26 ust. 1, 3, 5, 6, 7 i 8 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów z dnia 23 grudnia 2019 r. - przypis organu].

Przy czym, zgodnie z § 2 pkt 4 cytowanego rozporządzenia:

Za koszt wytworzenia uważa się wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług.

[w stanie prawnym do 31 grudnia 2025 r. – brzmienie § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów z dnia 23 grudnia 2019 r. - przypis organu].

Z udzielonych przez Panią informacji wynika, że: „inwestycja polegająca na budowie 7 budynków mieszkalnych, obejmujących łącznie 14 lokali” nie zostanie zakończona w roku podatkowym.

Opierając się więc na brzmieniu wyżej wskazanych regulacji, stwierdzam, że spółka jawna zobowiązana jest do wykazania - w dokonanym na koniec roku podatkowego spisie z natury:

·      wartości gruntu,

·      wartości produkcji w toku - prowadzonej na tym gruncie, niezakończonej budowy.

Reasumując:

·      wydatki, których dotyczą zadane przez Panią pytania, ponoszone w ramach przedstawionej inwestycji deweloperskiej - stanowią koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

·      wydatki te mogą zostać „rozpoznawane” w momencie ich ponoszenia, przy uwzględnieniu jednak zapisów rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 6 września 2025 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów,

·      zakup gruntu powinien być traktowany przez spółkę jawną jako nabycie towaru w celu dalszej sprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Nieprawidłowość Pani stanowiska wynika z okoliczności, że w kontekście rozpoznania wydatków w momencie poniesienia, pomija Pani skutki zapisów ww. rozporządzenia.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - niniejsza interpretacja dotyczy zatem tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników spółki jawnej, którzy chcąc uzyskać interpretację indywidualną w swojej sprawie mogą indywidualnie wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie, spełniającym wymogi, o których mowa w przepisach Ordynacji podatkowej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.