Interpretacja 0115-KDIT3.4011.899.2025.2.AWO

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 29 grudnia 2025 r. (wpływ 7 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jedynymi wspólnikami spółki cywilnej są: Pan oraz Pana małżonka. Pozostaje Pan wraz z małżonką w ustawowej wspólności małżeńskiej.

Nabyli Państwo nieruchomości, które planują Państwo wprowadzić aportem do spółki cywilnej. Nieruchomość nabyto w 2025 r. w trakcie trwania małżeństwa - z majątku wspólnego małżonków. Była ona używana przed nabyciem przez okres ponad 10 lat. Zostanie ona wprowadzona do ewidencji środków trwałych jako używana i będzie amortyzowana stawką nieprzekraczającą 10%.

W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan natomiast, że:

·      Rodzaj nieruchomości: budynek handlowo-usługowy (Pana odpowiedź na pytanie: jakiego rodzaju nieruchomości dotyczy zadane przez Pana pytanie)?

·      Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych nieruchomość zalicza się do grupy: 1, podgrupy: 10, symbolu KŚT: 103.

·      Termin planowanego wniesienia nieruchomości aportem do spółki: styczeń/luty 2026 r.

·      Nieruchomość nabyto 5 marca 2025 r. na podstawie umowy sprzedaży nieruchomości (akt notarialny) do majątku wspólnego małżonków w trakcie trwania małżeństwa z majątku wspólnego małżonków oraz kredytu.

·      Przed nabyciem, nieruchomość była używana przez sprzedającego od 2011 r. - w jego działalności gospodarczej i wynajmowana spółce na cele działalności gospodarczej.

·      W chwili obecnej nieruchomość jest wykorzystywana przez spółkę na podstawie umowy użyczenia na cele prowadzonej działalności.

·      Spółka cywilna prowadzi działalność w zakresie usług (…) i dla tych celów nieruchomość - po wprowadzeniu na środki trwałe - będzie wykorzystywana przez spółkę.

·      Nieruchomość nie była amortyzowana przez spółkę, ani przez żadnego z małżonków i po raz pierwszy zostanie wprowadzona do środków trwałych spółki cywilnej.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym konieczna jest forma aktu notarialnego, aby nieruchomość została skutecznie wprowadzona do majątku spółki i istniała możliwość dokonywania odpisów amortyzacyjnych?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, samo wniesienie nieruchomości nie powoduje żadnych zmian w osobach właścicieli, nie dochodzi bowiem do przeniesienia własności nieruchomości z uwagi na tożsamość podmiotową i przedmiotową, w związku z powyższym uważa Pan, że czynność ta nie wymaga formy aktu notarialnego i podstawą wprowadzenia nieruchomości do ewidencji środków trwałych będzie umowa spółki cywilnej w zwykłej formie pisemnej, w której wspólnicy wniosą do spółki aportem nieruchomość, której są współwłaścicielami.

W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że zachowanie formy aktu notarialnego nie dotyczy zdarzenia, gdy przedmiotem wkładu do spółki cywilnej, której wyłącznymi wspólnikami są małżonkowie, między którymi istnieje majątkowa wspólność ustawowa, jest nieruchomość wchodząca w skład ich majątku wspólnego.

Zaznaczył Pan, że Spółka cywilna nie ma odrębnej podmiotowości prawnej. Wspólnikami spółki cywilnej będą małżonkowie. Zatem, uważa Pan, że pod względem formalnym to współmałżonkowie są właścicielami łącznymi nieruchomości. W Pana ocenie, w tej sytuacji nie dochodzi do przeniesienia własności nieruchomości z uwagi na tożsamość przedmiotową i podmiotową (w obu przypadkach mamy do czynienia z tzw. wspólnością łączną).

Podał Pan, że zawarcie spółki cywilnej przez małżonków nie zmienia ustroju majątkowego małżonków. Wyodrębnienie z majątku małżonków składników, które będą wykorzystywane w działalności spółki cywilnej małżonków, również gdy chodzi o nieruchomości może zatem nastąpić na podstawie umowy spółki cywilnej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zgodnie z generalną zasadą zawartą w cytowanym przepisie, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, to pomiędzy tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Przy czym - związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła - należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej wyżej ustawy stanowi, że:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Natomiast, zgodnie z art. 22a ust. 1 cytowanej ustawy:

Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1)  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,

2)  maszyny, urządzenia i środki transportu,

3)  inne przedmioty

–    o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Co jednak ważniejsze, zgodnie z art. 22c tej ustawy:

Amortyzacji nie podlegają:

1)  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,

2)  budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,

3)  dzieła sztuki i eksponaty muzealne,

4)  wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b ust. 2 pkt 1 i 1a,

5)  składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano tej działalności

–    zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i prawnymi.

Z powyższych przepisów wynika, że odpisów amortyzacyjnych mogą dokonywać, co do zasady, jedynie podmioty będące właścicielami lub współwłaścicielami składników majątku wymienionych art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści złożonego przez Pana wniosku wynika jednak m.in., że:

·      Pan i Pana małżonka są jedynymi wspólnikami spółki cywilnej,

·      w 2025 r. nabyli Państwo budynek handlowo-usługowy, które planują Państwo wprowadzić aportem do spółki cywilnej.

Zaznaczam, że zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z:

·      art. 860 § 1 tej ustawy:

Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

·      art. 861 § 1 tej ustawy:

wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.

W związku z powyższym, wspólnicy spółki cywilnej chcąc, aby składnik majątku stanowiący ich własność prywatną stał się własnością tej spółki powinni go wnieść do spółki w formie aportu.

Wniesienie do spółki cywilnej wkładu w postaci nieruchomości polega na przeniesieniu jej własności na wszystkich wspólników. Zatem, nawet w sytuacji, gdy wspólnicy są współwłaścicielami nieruchomości będącej przedmiotem aportu, to i tak należy ją wnieść do spółki, gdyż przed jej wniesieniem będzie to - co do zasady - współwłasność w częściach ułamkowych poszczególnych wspólników, a po wniesieniu - współwłasność łączna wszystkich wspólników spółki.

Podkreślam, że zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, warunki wynikające z przepisu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych dotyczą więc wszystkich wspólników. Oznacza to, że przepisy dotyczące amortyzacji stosuje się w odniesieniu do spółki cywilnej, a nie do wspólników tejże spółki. Z uwagi na powyższe, aby środek trwały mógł podlegać amortyzacji w spółce cywilnej musi wchodzić w skład majątku tejże spółki (wspólnego majątku wspólników tej spółki).

Wniesienie nieruchomości tytułem wkładu do spółki cywilnej może nastąpić w samej umowie spółki, z tym zastrzeżeniem, że do skutecznego przeniesienia własności nieruchomości, ruchomości lub innych praw rzeczowych lub obligacyjnych (albo ich ustanowienia) konieczna jest forma właściwa dla danej czynności prawnej. Dla ważności umowy zobowiązującej do przeniesienia własności nieruchomości wymagana jest forma aktu notarialnego (umowy spółki lub aneksu do umowy), gdyż - jak z wynika z:

·      art. 158 ustawy kodeks cywilny:

Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.

·      art. 73 § 2 ustawy kodeks cywilny:

Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej inną formę szczególną, czynność dokonana bez zachowania tej formy jest nieważna. Nie dotyczy to jednak wypadków, gdy zachowanie formy szczególnej jest zastrzeżone jedynie dla wywołania określonych skutków czynności prawnej.

Jednakże, w sytuacjach, w których przedmiotem wkładu do spółki cywilnej - której wyłącznymi wspólnikami są małżonkowie (pomiędzy którymi istnieje wspólność majątkowa małżeńska) - jest nieruchomość stanowiąca ustawową współwłasność majątkową małżonków, to nie ma konieczności wniesienia nieruchomości na własność spółki cywilnej w formie aktu notarialnego. W tej sytuacji nie zachodzi bowiem przeniesienie własności nieruchomości z uwagi na tożsamość przedmiotową i podmiotową (w obu przypadkach mamy do czynienia z tzw. wspólnością łączną).

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika m.in., że:

·      pozostaje Pan wraz z małżonką w ustawowej wspólności małżeńskiej,

·      nieruchomość nabył Pan wraz z małżonką w trakcie trwania małżeństwa – do majątku wspólnego małżonków.

Zgadzam się więc z Panem, że wskazana w pytaniu czynność - dla swej ważności - nie wymaga formy aktu notarialnego. Podstawą wprowadzenia nieruchomości do ewidencji środków trwałych i dokonywania odpisów amortyzacyjnych będzie umowa spółki cywilnej, na podstawie której Pan wraz z małżonką (wspólnicy - małżonkowie) wniosą nieruchomość do tej spółki aportem.

Z wyżej wskazanych powodów, Pana stanowisko uznaję zatem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Końcowo zaznaczam, że:

·      przedstawiany przez Pana zakres żądania (zadane pytanie) zakreśla granice w jakich mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc tylko wyznaczonego przez Pana przedmiotu wniosku - zakresu Pana pytania,

·      przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis prawa. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z powyższych powodów niniejszej odpowiedzi udzielam wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku,

·      interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa - niniejsza interpretacja dotyczy zatem tylko Pana sytuacji prawnopodatkowej. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pana małżonki, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną w swojej sprawie może indywidualnie wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej wydanie, spełniającym wymogi, o których mowa w przepisach Ordynacji podatkowej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.