Interpretacja 0115-KDIT3.4011.947.2025.1.RS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną pod numerem NIP: (...) w zakresie świadczenia usług psychologicznych (PKD 86.90.E - Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana), w tym poradnictwa psychologicznego i wsparcia terapeutycznego dla młodzieży oraz dorosłych. Wnioskodawczyni rozpoczęła udział w akredytowanym szkoleniu psychoterapeutycznym w (...), mającym na celu uzyskanie certyfikatu psychoterapeuty (...). Jednym z obligatoryjnych wymogów ukończenia ww. szkolenia i uzyskania certyfikatu psychoterapeuty, umożliwiającego świadczenie profesjonalnych usług psychoterapeutycznych, jest realizacja własnej psychoterapii pod kierunkiem certyfikowanych psychoterapeutów, w tym: - (...) godzin psychoterapii indywidualnej, - (...) godzin psychoterapii grupowej. Psychoterapia własna stanowi integralną część programu szkoleniowego i jest warunkiem koniecznym do uzyskania certyfikatu zawodowego, co umożliwi Wnioskodawczyni rozszerzenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej o świadczenie usług psychoterapeutycznych. Wnioskodawczyni planuje ponieść koszty związane z realizacją ww. psychoterapii własnej w okresie od stycznia 2026 r. do stycznia 2030 r., w wysokości średnio 800–1000 zł miesięcznie, oraz koszt dwóch wyjazdów (2 × 50 godzin) z terapią grupową w wysokości ok. 2500 zł każdy, co łącznie wyniesie około 40 000 – 50 000 zł. Koszty te będą ponoszone na rzecz certyfikowanych psychoterapeutów prowadzących sesje indywidualne i grupowe oraz będą udokumentowane fakturami wystawionymi na dane prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Po uzyskaniu certyfikatu psychoterapeuty Wnioskodawczyni zamierza rozszerzyć ofertę usług o profesjonalną psychoterapię indywidualną i grupową.

Pytanie

Czy koszty poniesione na psychoterapię własną ((...) godzin psychoterapii indywidualnej i (...) godzin psychoterapii grupowej) realizowaną w ramach obligatoryjnego wymogu akredytowanego szkolenia psychoterapeutycznego, będącego warunkiem uzyskania certyfikatu psychoterapeuty, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki poniesione na psychoterapię własną ((...) godzin psychoterapii indywidualnej oraz (...) godzin psychoterapii grupowej) realizowaną w ramach akredytowanego szkolenia psychoterapeutycznego, będącego warunkiem uzyskania certyfikatu psychoterapeuty, stanowią koszty uzyskania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te pozostają w bezpośrednim i racjonalnym związku z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą w zakresie usług psychologicznych, gdyż uzyskanie certyfikatu psychoterapeuty umożliwi rozszerzenie zakresu świadczonych usług o profesjonalną psychoterapię indywidualną i grupową, co przyczyni się do osiągania przychodów z tej działalności oraz zabezpieczenia i umocnienia źródła przychodów. Koszty psychoterapii własnej nie mają w tym przypadku wyłącznie charakteru osobistych wydatków na ochronę zdrowia, lecz stanowią element obowiązkowego programu szkolenia zawodowego, bez którego ukończenia i uzyskania certyfikatu Wnioskodawczyni nie mogłaby świadczyć usług psychoterapeutycznych zgodnie ze standardami zawodowymi i wymaganiami organizacji certyfikujących.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

•     został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność Podatnika przez osoby inne niż Podatnik),

•     jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została Podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

•     pozostaje w związku z prowadzoną przez Podatnika działalnością gospodarczą,

•     poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

•     został właściwie udokumentowany,

•     nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Do stwierdzenia, czy poniesione opłaty za sesje psychoterapii własnej, o których mowa we wniosku, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest zatem ustalenie:

•     czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością, czy też,

•     wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, a więc który, co do zasady ma charakter osobisty.

Innymi słowy, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3499/16 wskazał, że

(…) pojęcie kosztów uzyskania przychodów oparte jest na klauzuli generalnej, a to oznacza, że do tej kategorii zaliczyć można wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów (ich zabezpieczenia lub zachowania) z wyjątkiem taksatywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. Przy tym pozostawanie danego wydatku poza katalogiem określonym w art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. nie uprawnia do przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie są z mocy prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczą przesłankę, jaką jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo˗skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.

Z wniosku wynika, że:

•     Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług psychologicznych, w tym poradnictwa psychologicznego i wsparcia terapeutycznego dla młodzieży oraz dorosłych.

•     Rozpoczęła Pani udział w akredytowanym 4-letnim szkoleniu psychoterapeutycznym (...).

•     Jednym z obligatoryjnych wymogów ukończenia ww. szkolenia i uzyskania certyfikatu psychoterapeuty jest realizacja własnej psychoterapii pod kierunkiem certyfikowanych psychoterapeutów.

•     Dzięki tej psychoterapii uzyska Pani certyfikat zawodowy (psychoterapeuty), co umożliwi rozszerzenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej.

•     Wydatki na sesje indywidualne i grupowe będą udokumentowane fakturami wystawionymi na dane Pani działalności gospodarczej.

Mając powyższe na uwadze, należy więc stwierdzić, że odbycie przez Panią opisanych we wniosku sesji psychoterapii własnej jest wymogiem uzyskania przez Panią certyfikatu. Certyfikat ten umożliwia Pani wykonywanie działalności gospodarczej, a co za tym idzie wpłynie on na wysokość Pani przychodów uzyskiwanych z tytułu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, bądź na zachowanie lub zabezpieczenie ich źródła. Z tego też względu, poniesione przez Panią opłaty za sesje psychoterapii własnej od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej.

W świetle powyższego Pani stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

•     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

•     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

•     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.