Interpretacja 0115-KDIT3.4011.999.2025.5.PS

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest :

·      nieprawidłowe w zakresie możliwości uznania za koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wynagrodzeń osób fizycznych realizujących prace pomocnicze w zakresie inżynierii mechanicznej i procesowej;

•      prawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 26 stycznia 2026 r. (wpływ 29 stycznia 2026 r.) oraz pismem z 9 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Stan faktyczny nr 1: Działalność Badawczo-Rozwojowa (B+R) w zakresie inżynierii mechanicznej i procesowej.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej realizuje procesy o charakterze badawczo-rozwojowym, których celem jest opracowanie i wytworzenie innowacyjnych (...). Działalność ta obejmuje następujące, chronologiczne etapy:

1.  Projektowanie koncepcyjne i modelowanie wysokopoziomowe (...): Proces rozpoczyna się od autorskiego zdefiniowania założeń konstrukcyjnych w celu rozwiązania specyficznych problemów technologicznych (...). Wnioskodawca opracowuje unikalne modele w środowisku (...), przeprowadzając zaawansowane analizy (...) oraz symulacje (...). Etap ten służy (...);

2.  Prototypowanie fizyczne i procesy wytwórcze (...): Po zatwierdzeniu projektu cyfrowego, Wnioskodawca przechodzi do fazy materializacji prototypu. Obejmuje ona zaawansowane prace (...). Każda czynność na tym etapie ma charakter jednostkowy i eksperymentalny – (...). Wnioskodawca łączy dostępne materiały i technologie w sposób innowacyjny, tworząc nową wartość techniczną;

3.  Integracja systemowa, walidacja i uruchomienie operacyjne: Ostatnia faza obejmuje (...). Wnioskodawca przeprowadza (...), dokonując korekt (...). Proces ten kończy się wytworzeniem pełnej dokumentacji technicznej oraz wdrożeniem gotowego, (...).

Stan faktyczny nr 2: Wytwarzanie Kwalifikowanego IP (...) w ramach prac B+R

Bezpośrednim wynikiem prac badawczo-rozwojowych opisanych w Stanie faktycznym nr 1 jest wytworzenie autorskiego oprogramowania sterującego, które stanowi „(...)” każdego prototypu. Proces ten obejmuje:

1.  Projektowanie architektury logicznej i algorytmiki: Wnioskodawca opracowuje unikalną logikę sterowania procesami w czasie rzeczywistym. Prace te obejmują tworzenie zaawansowanych algorytmów dla (...), (...) oraz systemów (...). Nie jest to rutynowa konfiguracja, lecz proces projektowania (...), które pozwalają na synchronizację skomplikowanych (...).

2.  Implementacja kodu źródłowego i tworzenie bibliotek własnych: Wnioskodawca wytwarza autorski kod źródłowy, który posiada unikalny i indywidualny charakter. Powstałe oprogramowanie (...) jest nierozerwalnie związane z fizycznym urządzeniem, jednak z punktu widzenia prawnego stanowi ono odrębny utwór programistyczny chroniony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca tworzy również własne, (...), które zwiększają zasoby wiedzy przedsiębiorstwa.

3.  Komercjalizacja poprzez uwzględnienie IP w cenie produktu: Wnioskodawca osiąga dochody z kwalifikowanego IP poprzez sprzedaż gotowych maszyn i linii produkcyjnych (zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT). Wartość autorskiego oprogramowania jest wyodrębniana z całkowitej ceny sprzedaży urządzenia przy zastosowaniu metody "koszt plus marża" lub innej rzetelnej metodologii rynkowej, co pozwala na precyzyjne określenie podstawy opodatkowania stawką 5%.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję przychodów i kosztów (art. 30cb), która przyporządkowuje konkretne wydatki i zyski do danego projektu IP.

W uzupełnieniu wniosku wyjaśnia Pan co następuje:

W celu doprecyzowania zakresu wniosku oraz uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych, Wnioskodawca ogranicza przedmiot wniosku wyłącznie do zaistniałych stanów faktycznych zrealizowanych w latach podatkowych 2022, 2023 oraz 2024. W konsekwencji Wnioskodawca nie obejmuje niniejszym wnioskiem zdarzeń przyszłych dotyczących roku 2025 ani lat kolejnych.

Wniosek dotyczy zatem wyłącznie stanów faktycznych obejmujących projekty zakończone w latach 2022–2024, a wszystkie pytania sformułowane we wniosku odnoszą się do tych zaistniałych stanów faktycznych.

Przedmiotem uznania za działalność badawczo-rozwojową nie jest całość produkcji/działalności w zakresie tworzenia wszystkich zautomatyzowanych linii produkcyjnych/ jednostek oraz wszystkich programów sterujących. Wniosek dotyczy tylko produktów, które są prototypem i wprowadzają innowacje (produkcja jednostkowa). Powielenie tego samego projektu nie jest w rozumieniu Wnioskodawcy innowacyjne. Chodzi o prototyp, nie pracę odtwórczą. Chodzi również o czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych produktów, z wyłączeniem produkcji seryjnej oraz serwisowania. Wniosek nie dotyczy czynności rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących rozwiązań (także wtedy, gdy mają charakter ulepszeń), ani prac serwisowych po wdrożeniu. Przedmiotem wniosku są wyłącznie prace prowadzące do wytworzenia nowych prototypowych urządzeń i nowych programów sterujących w ramach opisanych projektów.

Wniosek dotyczy wyłącznie projektów obejmujących produkcję prototypowych rozwiązań i niepowielanych wcześniej rozwiązań i nie dotyczy on powielanych rozwiązań.

Wskazanie konkretnych prac, stanów faktycznych:

1.  Projekt: „(...)”.

Cel badawczy: (...).

2. Projekt: „(...)”.

Cel badawczy: (...).

Wnioskodawca podkreśla, że powyższe urządzenia są pierwszymi w swoim rodzaju w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, a analiza stanu techniki wykazała brak dostępnych na rynku gotowych rozwiązań (urządzeń z katalogu), które spełniałyby tak specyficzne wymagania techniczne.

W ramach działalności będącej przedmiotem wniosku powstały programy (...). Programy komputerowe mają tylko i wyłącznie zastosowanie przy użyciu wyprodukowanych urządzeń jednostkowych. Struktura programów oraz nazewnictwo zmiennych mają charakter jednostkowy. Przykładowe nazwy projektów: (...).

Wytworzone w ramach prac oprogramowanie (...) stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (utwór w rozumieniu prawa autorskiego). Złożoność: System realizuje zaawansowane algorytmy (...). Unikalna architektura: Opracowano autorską logikę (...) – unikalny algorytm pozwalający (...). Brak rutyny: Kod nie jest prostym połączeniem gotowych bloków, lecz wymagał stworzenia własnych bibliotek funkcji i struktur danych. Prace nie dotyczyły rutynowego serwisowania, lecz tworzenia nowych rozwiązań programistycznych. Powstałe programy nie mają zastosowania w innych urządzeniach, nie związanych z wyprodukowanymi prototypami.

Prace w zakresie tworzenia oprogramowania sterującego dotyczyły opracowania nowych programów powstających od podstaw dla konkretnych, indywidualnych maszyn i linii technologicznych. Każdy projekt skutkował wytworzeniem odrębnego programu sterującego, dostosowanego do unikalnej konstrukcji mechanicznej oraz wymagań procesu produkcyjnego. Na końcowym etapie realizacji projektu wykonywane były działania związane z uruchomieniem i jednorazową optymalizacją kodu (...), jednak miały one charakter integralnej części procesu wdrożenia nowego rozwiązania, a nie stałego utrzymania oprogramowania.

Po zakończeniu prac rozwojowych, przeprowadzeniu testów (...) oraz przekazaniu urządzenia klientowi, oprogramowanie osiąga postać finalną i co do zasady nie wymaga dalszych cyklicznych modyfikacji. Program (...) nie jest aplikacją rozwijaną w sposób ciągły, lecz stanowi zamknięty element produktu (...), którego funkcjonalność jest ustalana na etapie projektu i wdrożenia.

W związku z tym prace nie miały charakteru rutynowego utrzymania ani bieżącej optymalizacji istniejącego oprogramowania, lecz dotyczyły tworzenia nowych, autorskich programów sterujących stanowiących rezultat działalności twórczej w ramach prac B+R.

Wnioskodawca wyjaśnia, że w ramach prowadzonej działalności wykonuje również czynności o charakterze serwisowym i utrzymaniowym dotyczące już wdrożonych urządzeń (np. drobne korekty, dostosowania lub usuwanie usterek eksploatacyjnych). Tego rodzaju prace mają jednak charakter rutynowy i nie stanowią działalności badawczo-rozwojowej ani nie są objęte zakresem niniejszego wniosku.

Przedmiotem wniosku są wyłącznie autorskie programy sterujące (...) wytworzone od podstaw w ramach realizacji nowych maszyn i linii technologicznych opisanych w stanie faktycznym nr 1.

Programy te powstały w toku prac rozwojowych, obejmujących projektowanie, prototypowanie, testy oraz walidację nowej logiki sterowania.

W szczególności programy będące przedmiotem wniosku nie dotyczą:

•      naprawy błędów w istniejącym oprogramowaniu w ramach bieżącego utrzymania – ewentualne korekty występowały jedynie na etapie uruchomienia nowego programu jako element procesu wdrożenia;

•      modyfikacji wynikających ze zmian technologii (sprzętu, systemów operacyjnych) w istniejących rozwiązaniach;

•      dostosowywania oprogramowania do archaicznych technologii;

•      drobnych usprawnień użytkowych lub kosmetycznych zmian interfejsu;

•      rutynowej optymalizacji kodu w ramach eksploatacji działającego systemu.

Podsumowując, prace serwisowe i utrzymaniowe wykonywane po przekazaniu urządzenia klientowi nie są kwalifikowane jako B+R i nie są uwzględniane w rozliczeniu IP Box. Zakres wniosku obejmuje jedynie nowe programy sterujące wytworzone w ramach projektów rozwojowych prowadzących do powstania nowych urządzeń.

Wnioskodawca wyjaśnia, że w procesie tworzenia oprogramowania sterującego stosowane są ogólne zasady inżynierii oprogramowania, takie jak modularność, porządkowanie kodu oraz ponowne wykorzystanie pewnych elementów bazowych (...). Jest to typowe dla profesjonalnego wytwarzania oprogramowania (...) i służy (...), (...).

Jednocześnie należy podkreślić, że ponowne wykorzystanie nie dotyczy kluczowych elementów twórczych programu, ponieważ każda maszyna wymaga opracowania odrębnej logiki sterowania, sekwencji procesowych, synchronizacji urządzeń oraz algorytmów specyficznych dla danej konstrukcji i procesu technologicznego.

W szczególności:

·      w pewnym zakresie wykorzystywane są powtarzalne fragmenty kodu pomocniczego (np. obsługa alarmów, podstawowe procedury komunikacyjne), jednak zasadnicza część programu jest tworzona indywidualnie dla danego projektu i nie stanowi prostego kopiowania gotowego rozwiązania;

·      stosowanie standardowych struktur kodu w wielu miejscach programu ma charakter techniczny (redukcja redundancji), ale nie eliminuje twórczego charakteru oprogramowania, gdyż kluczowe funkcje procesowe są projektowane od podstaw;

·      Wnioskodawca nie korzysta z (...). Kod jest opracowywany manualnie i dostosowywany do rzeczywistych warunków (...);

·      oprogramowanie ma strukturę (...);

·      wykorzystywane są (...);

·      środowiska programistyczne (...) – obejmujący logikę procesu, algorytmy i architekturę sterowania – stanowi indywidualne rozwiązanie opracowane przez Wnioskodawcę.

Podsumowując, przedmiotem wniosku są autorskie programy sterujące wytworzone w ramach projektów opisanych w stanie faktycznym nr 1, w których elementy standardowe pełnią jedynie funkcję pomocniczą, natomiast zasadnicza część oprogramowania (logika procesu, algorytmy sterowania i diagnostyki) ma charakter twórczy i jest każdorazowo opracowywana indywidualnie dla danej maszyny.

Programy sterujące będące przedmiotem wniosku stanowią odrębne programy komputerowe wytworzone samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Każdy z nich posiada indywidualną strukturę, logikę działania oraz zestaw funkcji dostosowanych do konkretnej maszyny i procesu technologicznego.

Wytworzone oprogramowanie ma charakter twórczy i stanowi przejaw działalności o indywidualnym charakterze, w związku z czym podlega ochronie prawnej jako program komputerowy na podstawie art. 74 o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W konsekwencji autorskie prawa majątkowe do tych programów stanowią kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Prowadzone prace w ramach projektów objętych wnioskiem miały charakter twórczy i rozwojowy, ponieważ każdorazowo wymagały opracowania nowych lub istotnie zmodyfikowanych rozwiązań technicznych oraz autorskiej logiki sterowania dostosowanej do specyficznych wymagań procesu technologicznego. Projekty nie polegały na rutynowym odtwarzaniu znanych schematów, lecz na rozwiązywaniu problemów, dla których na etapie rozpoczęcia prac nie istniało gotowe, dostępne rynkowo rozwiązanie możliwe do bezpośredniego zastosowania.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, że prace obejmowały zarówno elementy standardowe typowe dla budowy maszyn (np. komponenty pneumatyczne, czujniki), jak i kluczowe elementy twórcze stanowiące rezultat działalności B+R. Twórczość przejawiała się przede wszystkim w opracowaniu unikalnej architektury urządzeń, mechanizmów, części oraz autorskiego oprogramowania sterującego.

W każdym z projektów innowacyjność polegała na rozwiązaniu konkretnych barier technologicznych, m.in.:

·      opracowaniu metod (...);

·      stworzeniu technologii (...);

·      zaprojektowaniu (...);

·      opracowaniu (...);

·      stworzeniu autorskiego oprogramowania (...).

Dodatkowo Wnioskodawca zaznacza, że przedstawione zostały tylko wybrane problemy inżynierskie. Zagadnień technologicznych było znacznie więcej.

Projekty różniły się od wcześniej stosowanych rozwiązań w działalności Wnioskodawcy oraz od standardowych maszyn katalogowych poprzez zastosowanie m.in.:

·      autorskich mechanizmów (...);

·      rozwiązań (...);

·      indywidualnie opracowanej architektury (...);

·      iteracyjnej metodyki projekt – (...).

Podsumowując, twórczy charakter prac wynikał z konieczności opracowania nowych rozwiązań konstrukcyjnych i programistycznych w warunkach niepewności technologicznej, a rezultaty projektów stanowią nowe urządzenia oraz autorskie programy sterujące, które wcześniej nie funkcjonowały w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

Każdorazowo, prace w ramach poszczególnych projektów były prowadzone w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny – według systemu, na podstawie harmonogramu z przyjęciem określonego celu produkcji prototypów. Prace nad poszczególnymi projektami miały jasno określony cel techniczny oraz były prowadzone w sposób systematyczny i metodyczny, zgodnie z przyjętym podejściem inżynierskim typowym dla prac rozwojowych. Każdy projekt rozpoczynał się od zdefiniowania wymagań funkcjonalnych i technologicznych (...). Następnie realizowano kolejne etapy obejmujące projektowanie mechaniczne i koncepcyjne (...), opracowanie logiki sterowania oraz wykonanie prototypów elementów stanowiska.

Metodyka prac opierała się na cyklu iteracyjnym projekt–prototyp–test–korekta, w ramach którego przeprowadzano walidację rozwiązań w warunkach rzeczywistych, analizowano błędy oraz wprowadzano poprawki konstrukcyjne i programistyczne do momentu osiągnięcia wymaganych parametrów procesu.

Jednocześnie metodyka była ukierunkowana na zwiększenie zasobów wiedzy technicznej przedsiębiorstwa oraz opracowanie nowych rozwiązań, które wcześniej nie funkcjonowały w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, co odpowiada definicji działalności badawczo-rozwojowej jako prac podejmowanych w sposób twórczy i systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

Zakończenie poszczególnych etapów było potwierdzane odbiorami technicznymi (np. (...)) oraz dokumentacją projektową i uzgodnieniami z klientem, co zapewniało planowy i uporządkowany charakter realizowanych prac.

W odniesieniu do poszczególnych projektów objętych zakresem wniosku Wnioskodawca na etapie rozpoczęcia prac każdorazowo stawiał sobie jasno określone cele techniczne oraz funkcjonalne, wynikające z potrzeb klienta i zidentyfikowanych barier technologicznych. Celem nie było odtworzenie standardowych rozwiązań rynkowych, lecz opracowanie nowych urządzeń oraz autorskiego oprogramowania sterującego umożliwiającego realizację procesów klienta, które wcześniej nie były możliwe do wykonania w sposób powtarzalny i zautomatyzowany. Detale klienta nie były przystosowane do montażu automatycznego. Podejście Wnioskodawcy wymagało elastycznego dostosowania się do zastanych realiów.

W szczególności cele projektów obejmowały m.in.:

·      w Projekcie „(...)” – opracowanie (...);

·      w Projekcie „(...)” – opracowanie urządzenia (...).

Źródłem finansowania planowanych prac były przede wszystkim środki własne Wnioskodawcy oraz zaliczki i płatności etapowe wynikające z zawartych umów z kontrahentami (kamienie milowe potwierdzane protokołami odbioru, np. zakończenie prac projektowych, (...)). Dodatkowo, w celu zwiększenia możliwości prowadzenia prac rozwojowych, Wnioskodawca finansował rozwój zaplecza technicznego (...), co umożliwiało szybkie weryfikowanie koncepcji w warunkach rzeczywistych.

Dodatkowo projekty były realizowany w kontekście wdrożenia wyników prac badawczo-rozwojowych współfinansowanych w ramach programu (...). Projekt ten stanowił element przedsięwzięcia pt. „(...)”, którego celem było przeniesienie rezultatów prac rozwojowych do praktyki przemysłowej poprzez opracowanie nowych urządzeń i technologii produkcji. W związku z tym prace nad urządzeniami miały charakter rozwojowy i były ukierunkowane na stworzenie nowego rozwiązania technicznego, którego nie dało się zrealizować przy użyciu standardowych urządzeń dostępnych na rynku.

W ramach projektów objętych wnioskiem osiągnięto konkretne cele techniczne w postaci opracowania innowacyjnych urządzeń oraz autorskiego oprogramowania sterującego, które wcześniej nie funkcjonowały w działalności Wnioskodawcy ani nie były dostępne jako rozwiązania katalogowe.

W szczególności opracowano: (...).

Prace realizowane były głównie przez Wnioskodawcę, który odpowiadał za koncepcję, projekt mechaniczny, programowanie sterowania oraz walidację procesu, przy okazjonalnym wsparciu osób współpracujących w pracach pomocniczych.

W zakresie zasobów rzeczowych wykorzystywano m.in. (...).

Finansowanie pochodziło ze środków własnych oraz płatności etapowych kontrahentów (protokoły projektowe, (...))

W ramach realizowanych projektów każdy projekt posiadał jasno określony plan etapowy oraz kamienie milowe wynikające z umów z kontrahentem. Typowy harmonogram obejmował okres od kilku do kilkunastu tygodni i składał się z kolejnych faz: prac koncepcyjnych i projektowych (...), budowy i montażu prototypu, wizytację kontrahenta, uruchomienia oprogramowania sterującego, testów funkcjonalnych oraz odbioru końcowego (...).

Realizacja etapów była potwierdzana dokumentacją projektową, korespondencją e-mailową oraz protokołami odbioru podpisywanymi przez klienta (...). Harmonogramy te zostały faktycznie zrealizowane w projektach zakończonych w latach 2022–2024.

W uzupełnieniu wniosku potwierdził Pan, że prace w zakresie projektów będących przedmiotem Pana wniosku obejmowały prace empiryczne lub teoretyczne mające na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne Jak wyjaśnił Pan, prace obejmowały prace empiryczne oraz teoretyczne. Przykładem tego typu prac analityczno-projektowych mogą być obliczenia inżynierskie wykonywane w celu (...).

Przykładem empirycznych prac badawczych były testy (...).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca potwierdził również, że prace w zakresie poszczególnych projektów będących przedmiotem wniosku obejmowały badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce w wyniku realizacji prac. Wnioskodawca zdobył nową wiedzę techniczną, która została włączona do zasobów przedsiębiorstwa, m.in.: (...).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca potwierdził również, że prace w zakresie poszczególnych projektów będących przedmiotem wniosku obejmowały prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie oraz wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w celu projektowania oraz tworzenia nowych lub ulepszonych produktów i procesów technologicznych. Jednocześnie prace te nie miały charakteru rutynowych ani okresowych zmian wprowadzanych do istniejących rozwiązań, lecz prowadziły do powstania nowych urządzeń oraz autorskiego oprogramowania sterującego.

Wnioskodawca wyjaśnia, że w przyjętym modelu biznesowym nie dochodzi do sprzedaży majątkowych praw autorskich do oprogramowania sterującego ani do przeniesienia tych praw na klientów za odrębnym wynagrodzeniem. Wnioskodawca udziela natomiast licencji na wytworzone oprogramowanie sterujące, której wartość jest zawarta w cenie końcowej sprzedawanego urządzenia (linii/maszyny).

Zgodnie z zapisami w umowach z kontrahentami:

1.  Wnioskodawca udziela Zamawiającemu licencji (upoważnienia) do korzystania z Programu na własny użytek Zamawiającego, na czas funkcjonowania urządzenia.

2.  Prawo do korzystania z oprogramowania jest nierozerwalnie związane z produktem. Tym samym dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągany w ramach ceny sprzedaży produktu lub usługi, w której to prawo jest zawarte (zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT).

Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji IP Box wyodrębnia dochód przypadający na to kwalifikowane prawo własności intelektualnej przy zastosowaniu odpowiedniej metodologii (zgodnej z Objaśnieniami Ministra Finansów), mimo braku wyodrębnienia osobnej pozycji na fakturze sprzedaży.

Wnioskodawca nie wystawia faktur obejmujących odrębne wynagrodzenie z tytułu sprzedaży tych praw. Wnioskodawca sprzedaje kontrahentom gotowe urządzenia (maszyny/linie), natomiast oprogramowanie sterujące stanowi integralny element funkcjonalny urządzenia. Kontrahent otrzymuje wyłącznie upoważnienie (licencję) do korzystania z programu na własny użytek w związku z eksploatacją zakupionego urządzenia, przy czym prawa autorskie majątkowe do programu pozostają przy Wnioskodawcy.

W konsekwencji wynagrodzenie wykazywane na fakturach dotyczy sprzedaży urządzenia jako produktu, a nie sprzedaży praw do oprogramowania. Z tego względu faktury nie wyodrębniają osobnej pozycji dotyczącej przeniesienia praw autorskich do programu – ponieważ takie przeniesienie nie występuje. Jednocześnie, na potrzeby rozliczenia preferencji IP Box (art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT), Wnioskodawca dokonuje wewnętrznego wyodrębnienia części dochodu przypadającej na kwalifikowane prawo własności intelektualnej uwzględnione w cenie urządzenia, stosując rzetelną metodologię (np. „koszt plus marża”) oraz prowadząc ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Brak odrębnej pozycji na fakturze nie wyklucza takiego wyodrębnienia, gdyż dochód z kwalifikowanego IP jest osiągany w ramach ceny produktu.

W ramach zawieranych umów z kontrahentami nie dochodzi do przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych stanowiących oprogramowanie sterujące urządzeń. Umowy regulują wyłącznie udzielenie licencji na korzystanie z Programu, natomiast prawa autorskie majątkowe pozostają przy Wnioskodawcy.

Zgodnie z § 9 umowy („Licencja”), Zamawiający otrzymuje upoważnienie do korzystania z Programu wyłącznie na własny użytek, a licencja jest udzielana na czas funkcjonowania linii, począwszy od dnia podpisania Protokołu Odbioru Końcowego. Zamawiający nie uzyskuje prawa do dalszego rozporządzania Programem ani do jego odsprzedaży, a oprogramowanie pozostaje nierozerwalnie związane z eksploatacją zakupionego urządzenia.

W związku z powyższym nie występują czynności polegające na wyodrębnieniu programu komputerowego i przeniesieniu praw autorskich majątkowych na kontrahenta, ponieważ przeniesienie takie nie jest elementem modelu biznesowego Wnioskodawcy.

Dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągany w sposób określony w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT, tj. poprzez uwzględnienie wartości autorskiego programu sterującego w cenie sprzedaży urządzenia, przy jednoczesnym prowadzeniu ewidencji IP Box pozwalającej na wyodrębnienie dochodu przypadającego na to kwalifikowane IP.

Potwierdzeniem udzielenia licencji oraz rozpoczęcia jej obowiązywania jest podpisanie przez Zamawiającego Protokołu Odbioru Końcowego, o którym mowa w umowie.

Wnioskodawca nie dokonuje przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania sterującego na kontrahentów, lecz jedynie udziela licencji na jego używanie, dlatego art. 41 i 53 ustawy o prawie autorskim nie mają w tym przypadku zastosowania.

Wnioskodawca wyjaśnia, że oprogramowanie sterujące będące przedmiotem wniosku stanowi program komputerowy o indywidualnym charakterze, wytworzony w ramach działalności twórczej, i jako całość podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Oprogramowanie odznacza się twórczym i oryginalnym charakterem, ponieważ każdorazowo powstaje jako nowe rozwiązanie dostosowane do konkretnej architektury maszyny, procesu technologicznego oraz barier technicznych występujących w danym projekcie. Wytwarzane programy obejmują autorską logikę sterowania, synchronizacji urządzeń, diagnostyki oraz procedur awaryjnych, co stanowi nową wartość niematerialną w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.

Prace programistyczne nie polegały wyłącznie na rutynowym wykorzystaniu standardowych umiejętności w sposób powtarzalny, a ich rezultat nie był możliwy do pełnego przewidzenia na początku projektu. W trakcie realizacji występowała niepewność technologiczna, wymagająca opracowania i testowania nowych algorytmów sterowania oraz iteracyjnego dopracowania rozwiązań w warunkach rzeczywistych (...).

Oprogramowanie nie stanowiło jedynie technicznej realizacji szczegółowego projektu dostarczonego przez kontrahenta. Kontrahenci określali wymagania funkcjonalne i oczekiwany efekt (np. parametry procesu, wydajność, integracja z urządzeniami), natomiast sposób osiągnięcia tych celów – w tym architektura programu, struktura danych, algorytmy sterowania i diagnostyki – był opracowywany samodzielnie przez Wnioskodawcę jako twórcze rozwiązanie inżynierskie.

Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność za błędy w oprogramowaniu lub wadliwość maszyn wobec osób trzecich (kontrahentów), co potwierdzają zapisy gwarancyjne oraz posiadana polisa OC działalności gospodarczej. Działalność nie jest wykonywana pod kierownictwem zamawiającego.

Koszty wynagrodzeń osób fizycznych dotyczą osób i wyłącznie prac przez nich wykonywanych w zakresie projektów będących przedmiotem wniosku i mają bezpośredni związek z działalnością będącą przedmiotem wniosku.

Koszty wynagrodzeń dotyczą, cząstkowego projektowania inżynierskiego - (...) - cząstkowe moduły kodu integrowane przez Wnioskodawcę).

Koszty wynagrodzeń osób fizycznych (umowy cywilnoprawne) ujęte we wskaźniku Nexus w literze "a" dotyczą osób nieprowadzących działalności gospodarczej, współpracujących bezpośrednio przy realizacji prac B+R pod ścisłym nadzorem merytorycznym Wnioskodawcy. Osoby te nie dostarczają gotowych, autonomicznych wyników prac B+R, lecz świadczą pracę na rzecz Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest jedynym twórcą koncepcji, koordynuje te prace i ponosi za nie pełne ryzyko. Osoby te nie są podmiotami powiązanymi z Wnioskodawcą. Koszty te stanowią zatem koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.

Osoby fizyczne, których wynagrodzenia Wnioskodawca zalicza do wskaźnika nexus, nie stanowią podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wyjaśnia, że koszty wynagrodzeń osób fizycznych uwzględniane we wskaźniku nexus dotyczą wyłącznie osób współpracujących bezpośrednio przy realizacji prac badawczo-rozwojowych w ramach projektów opisanych w stanie faktycznym nr 1. Koszty te mają funkcjonalny i bezpośredni związek z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego oprogramowania sterującego oraz rozwiązań technicznych stanowiących rezultat prac rozwojowych.

W szczególności wynagrodzenia te dotyczyły czynności takich jak:

·      wsparcie w opracowywaniu modeli 3D oraz dokumentacji projektowej elementów prototypowych (...), wykonywanych na etapie fazy koncepcyjnej i prototypowej projektu;

·      prace pomocnicze przy budowie oraz montażu prototypów stanowisk i urządzeń, wykonywane w celu przeprowadzenia testów funkcjonalnych oraz walidacji nowych rozwiązań technologicznych;

·      wsparcie w tworzeniu cząstkowych elementów oprogramowania sterującego, w szczególności przygotowanie przez współpracującego programistę podstawowych ram programu dla (...) zgodnie z założeniami i wytycznymi Wnioskodawcy, w celu przyspieszenia prac rozwojowych. Następnie kod ten był rozwijany, integrowany oraz finalnie samodzielnie uzupełniany przez Wnioskodawcę, który pozostawał autorem kluczowej logiki sterowania oraz odpowiedzialnym za całość programu;

·      udział w testach uruchomieniowych i próbach powtarzalności procesu, w trakcie których identyfikowano błędy, analizowano zachowanie prototypu oraz wprowadzano korekty konstrukcyjne i programistyczne.

Osoby te nie realizowały samodzielnych, autonomicznych prac badawczo-rozwojowych, lecz wykonywały zadania wspierające prace rozwojowe prowadzone pod ścisłym nadzorem merytorycznym Wnioskodawcy.

Wnioskodawca pozostawał twórcą koncepcji, autorem kluczowych rozwiązań oraz podmiotem ponoszącym pełne ryzyko gospodarcze projektu.

Koszty wynagrodzeń nie dotyczyły działalności rutynowej, produkcji seryjnej ani usług serwisowych po zakończeniu projektu, lecz były ponoszone wyłącznie w okresie prowadzenia prac rozwojowych, których rezultatem było powstanie nowych maszyn oraz kwalifikowanego oprogramowania sterującego.

W związku z powyższym koszty te stanowią koszty działalności B+R prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę i mogą zostać uwzględnione w literze „a” wskaźnika nexus.

Wnioskodawca wyjaśnia, że koszty wynagrodzeń osób fizycznych uwzględniane we wskaźniku nexus dotyczą osób współpracujących bezpośrednio przy realizacji prac B+R w ramach projektów opisanych w stanie faktycznym nr 1 oraz nr 2 (w zakresie, w jakim wsparcie było angażowane w danym projekcie).

Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR). Wnioskodawca prowadzi odrębną, szczegółową ewidencję na potrzeby ulgi IP Box, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT. Ewidencja ta pozwala na wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (programu) oraz przyporządkowanie do niego przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty). Ewidencja prowadzona jest na bieżąco.

Wnioskodawca wyjaśnia, że w jego przypadku możliwe jest wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz przypisanie do niego przychodów i kosztów.

Ewidencja, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, prowadzona jest w sposób bieżący, od momentu poniesienia pierwszych kosztów związanych z projektami. Struktura ewidencji zapewnia comiesięczne wyodrębnienie przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej z osobna.

Pytania (zakres doprecyzowano w uzupełnieniu wniosku)

1.  Czy działalność opisana w stanie faktycznym nr 1, obejmująca pełny cykl inżynieryjny (projektowanie CAD, fizyczne wykonawstwo prototypu, montaż oraz wdrożenie), stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT?

Przedmiotem uznania za działalność badawczo-rozwojową ma być całość prac polegająca na opracowaniu i wytworzeniu prototypów innowacyjnych jednostek oraz zautomatyzowanych linii produkcyjnych oraz programów do ww. prototypów urządzeń.

2.  Czy autorskie oprogramowanie sterujące wytworzone w ramach opisanej działalności B+R stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?

3.  Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania stawki podatku 5% do kwalifikowanego dochodu z tego prawa własności intelektualnej, który jest uwzględniony w cenie sprzedaży produktu (urządzenia), zgodnie z art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

4.  Czy koszty wynagrodzeń osób fizycznych (umowy zlecenia/o dzieło) realizujących pod ścisłym

•     nadzorem merytorycznym Wnioskodawcy prace pomocnicze w obu powyższych stanach

•     faktycznych, stanowią koszty działalności B+R prowadzonej bezpośrednio przez podatnika

•     (kategoria „a” we wzorze nexus)? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, całościowa działalność polegająca na budowie maszyn prototypowych wyczerpuje definicję prac rozwojowych. Prace mają charakter twórczy (powstają nowe rozwiązania inżynieryjne), są prowadzone systematycznie (metodyka od projektu do wdrożenia) i zwiększają zasoby wiedzy technicznej Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy, wytworzone oprogramowanie (...) spełnia definicję programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a tym samym stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej (art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód z kwalifikowanego IP może być uwzględniony w cenie sprzedaży produktu (maszyny). Wnioskodawca jest zatem uprawniony do zastosowania stawki 5% względem dochodu wyodrębnionego z ceny produktu, przyporządkowanego do tego prawa autorskiego w prowadzonej ewidencji.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na pomocników niebędących przedsiębiorcami należy ująć w kategorii „a” wskaźnika nexus. Skoro osoby te wykonują czynności pod ścisłym kierownictwem Wnioskodawcy i na jego ryzyko, koszty te są traktowane jako wydatki na własną działalność B+R, co jest zgodne z Objaśnieniami Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:

·      nieprawidłowe w zakresie możliwości uznania za koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wynagrodzeń osób fizycznych realizujących prace pomocnicze w zakresie inżynierii mechanicznej i procesowej;

·      prawidłowe w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Pani intencjami, tj. sformułowanymi pytaniami, zakresem niniejszego wniosku jest:

·      kwalifikacja całości prac polegających na opracowaniu i wytworzeniu prototypów innowacyjnych jednostek oraz zautomatyzowanych linii produkcyjnych oraz programów do ww. prototypów urządzeń jako działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu definicji zawartej w art. 5a pkt 38 o podatku dochodowym od osób fizycznych (pytanie nr 1);

·      możliwość skorzystania z ulgi IP Box, o której mowa w art. 30ca ww. ustawy, tj. w zakresie uznania autorskiego oprogramowania za kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, możliwości zaliczenia kosztów wynagrodzeń do kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 tej ustawy (lit. a wskaźnika nexus) na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP oraz możliwości zastosowania 5% peryferyjnej stawki podatku, o której mowa w art. 30ca ust. 1 (pytania nr 2-4).

Jak wyjaśnił Pan, wniosek dotyczy projektów zakończonych w latach 2022–2024.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  w stanie prawnym obowiązującym w latach 2022-2024 (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.; t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–    prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej

Definicje ustawowe

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć jest w niej mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), a więc:

prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:

działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest działalność twórcza obejmująca:

·      badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub

·      badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub

·      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,

·     podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny, kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego – jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów niepowtarzalnych.

Jak wynika z Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących co prawda innej ulgi podatkowej, tj. ulgi IP Box, na potrzeby definicji działalności badawczo-rozwojowej wskazuje się, że: Pierwszym i zarazem najszerszym kryterium uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową, jest jej twórczy charakter (…) na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty, procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny podmiot. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Badania podstawowe

Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:

·      prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub

·      prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;

mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.

Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały status prac teoretycznych w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce. Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.

Badania aplikacyjne

Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:

·      opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub

·      wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.

„Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.

Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.

Nowym produktem, procesem lub usługą może być:

·      produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;

·      produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi, ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.

Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia, ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie, procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.

Prace rozwojowe

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, tj. obejmują:

·      nabycie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; i

·      wykorzystanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji [innowacja procesowa] oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług [innowacja produktowa].

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej

Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:

·      w sposób systematyczny,

·      w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.

Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych badań lub prac.

Pomocnym dla spełnienia kryterium systematyczności może być ustalenie:

·      wstępnych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych;

·      źródeł finansowania zaplanowanych prac oraz

·      osiągniętych celów poszczególnych projektów badawczo-rozwojowych,

·      zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych służących ich osiągnięciu

·      harmonogramów związanych z prowadzonymi pracami.

Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić, czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań koniecznym jest określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.

Należy uwzględnić zatem, iż głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie IP BOX - Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań”).

Istotnym jest więc między innymi to:

·      jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu badawczo-rozwojowego;

·      jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem przydatności do realizacji tego projektu.

Ocena charakteru Pana działalności

Jak wynika z Pana wniosku, w latach 2022 - 2024 prowadził Pan działalność w zakresie inżynierii mechanicznej i procesowej oraz w zakresie wytwarzania autorskiego oprogramowania sterującego.

Jak wskazał Pan we wniosku, dotyczy on wyłącznie projektów obejmujących produkcję prototypowych rozwiązań i niepowielanych wcześniej rozwiązań.

Wniosek Pana obejmuje:

1. Projekt: (...).

2. Projekt: (...).

W ramach ww. działalności powstały programy sterujące mające tylko i wyłącznie zastosowanie przy użyciu wyprodukowanych urządzeń jednostkowych.

Twórczość Projektów

Jak wskazał Pan we wniosku, prowadzone prace w ramach projektów objętych wnioskiem miały charakter twórczy, ponieważ każdorazowo wymagały opracowania nowych lub istotnie zmodyfikowanych rozwiązań technicznych oraz autorskiej logiki sterowania dostosowanej do specyficznych wymagań procesu technologicznego.

Projekty nie polegały na rutynowym odtwarzaniu znanych schematów, lecz na rozwiązywaniu problemów, dla których na etapie rozpoczęcia prac nie istniało gotowe, dostępne rynkowo rozwiązanie możliwe do bezpośredniego zastosowania.

Prace obejmowały zarówno elementy standardowe typowe dla budowy maszyn (np. komponenty pneumatyczne, czujniki), jak i kluczowe elementy twórcze stanowiące rezultat działalności B+R. Twórczość przejawiała się przede wszystkim w opracowaniu unikalnej architektury urządzeń, mechanizmów, części oraz autorskiego oprogramowania sterującego.

W każdym z projektów innowacyjność polegała na rozwiązaniu konkretnych barier technologicznych, m.in.:

·      opracowaniu metod (...);

·      stworzeniu technologii (...);

·      zaprojektowaniu (...);

·      opracowaniu (...);

·      stworzeniu autorskiego oprogramowania (...).

Projekty różniły się od wcześniej stosowanych rozwiązań w Pana działalności oraz od standardowych maszyn katalogowych poprzez zastosowanie m.in.:

·      autorskich mechanizmów (...);

·      rozwiązań (...);

·      indywidualnie opracowanej architektury (...);

·      iteracyjnej metodyki projekt–(...).

Jak wskazał Pan we wniosku, powyższe urządzenia są pierwszymi w swoim rodzaju w Pana przedsiębiorstwie, a analiza stanu techniki wykazała brak dostępnych na rynku gotowych rozwiązań (urządzeń z katalogu), które spełniałyby tak specyficzne wymagania techniczne.

Odnośnie oprogramowania sterującego wyjaśnił Pan natomiast, że stanowi ono przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (utwór w rozumieniu prawa autorskiego). Głównymi jego cechami są złożoność, unikalna architektura oraz brak rutynowości (...). Prace nie dotyczyły rutynowego serwisowania, lecz tworzenia nowych rozwiązań programistycznych. Powstałe programy nie mają zastosowania w innych urządzeniach, nie związanych z wyprodukowanymi prototypami.

W szczególności wyjaśnił Pan, że prace w zakresie tworzenia oprogramowania sterującego dotyczyły opracowania nowych programów powstających od podstaw dla konkretnych, indywidualnych maszyn i linii technologicznych. Każdy projekt skutkował wytworzeniem odrębnego programu sterującego, dostosowanego do unikalnej konstrukcji mechanicznej oraz wymagań procesu produkcyjnego. Na końcowym etapie realizacji projektu wykonywane były działania związane z uruchomieniem i jednorazową optymalizacją kodu (np. korekta czasów, dopracowanie sekwencji, walidacja procedur awaryjnych), jednak miały one charakter integralnej części procesu wdrożenia nowego rozwiązania, a nie stałego utrzymania oprogramowania.

W szczególności programy będące przedmiotem wniosku nie dotyczą:

·      naprawy błędów w istniejącym oprogramowaniu w ramach bieżącego utrzymania – ewentualne korekty występowały jedynie na etapie uruchomienia nowego programu jako element procesu wdrożenia;

·      modyfikacji wynikających ze zmian technologii (sprzętu, systemów operacyjnych) w istniejących rozwiązaniach;

·      dostosowywania oprogramowania do archaicznych technologii;

·      drobnych usprawnień użytkowych lub kosmetycznych zmian interfejsu;

·      rutynowej optymalizacji kodu w ramach eksploatacji działającego systemu.

Ponadto wyjaśnił Pan, że:

·      w pewnym zakresie wykorzystywane są powtarzalne fragmenty kodu pomocniczego (np. obsługa alarmów, podstawowe procedury komunikacyjne), jednak zasadnicza część programu jest tworzona indywidualnie dla danego projektu i nie stanowi prostego kopiowania gotowego rozwiązania;

·      stosowanie standardowych struktur kodu w wielu miejscach programu ma charakter techniczny (redukcja redundancji), ale nie eliminuje twórczego charakteru oprogramowania, gdyż kluczowe funkcje procesowe są projektowane od podstaw;

·      nie korzysta z (...). Kod jest opracowywany manualnie i dostosowywany do rzeczywistych warunków (...);

·      oprogramowanie ma strukturę modułową jednak moduły te są wytwarzane autorsko;

·      wykorzystywane są (...);

·      środowiska programistyczne (...) – obejmujący logikę procesu, algorytmy i architekturę sterowania – stanowi indywidualne rozwiązanie opracowane przez Pana.

Podsumowując wyjaśnił Pan, że autorskie programy sterujące wytworzone w ramach projektów opisanych w stanie faktycznym nr 1, posiadają elementy standardowe pełniące jedynie funkcję pomocniczą, natomiast zasadnicza część oprogramowania (logika procesu, algorytmy sterowania i diagnostyki) ma charakter twórczy i jest każdorazowo opracowywana indywidualnie dla danej maszyny.

Jak wynika zatem z całokształtu Pana wyjaśnień, prowadzone przez Pana prace w zakresie opracowania i wytwarzania prototypów innowacyjnych jednostek oraz zautomatyzowanych linii produkcyjnych oraz programów do ww. prototypów urządzeń miały charakter twórczy.

Systematyczność Projektów

We wniosku wskazał Pan między innymi, że każdorazowo, prace w ramach poszczególnych projektów były prowadzone w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny – według systemu, na podstawie harmonogramu z przyjęciem określonego celu produkcji prototypów. Prace nad poszczególnymi projektami miały jasno określony cel techniczny oraz były prowadzone w sposób systematyczny i metodyczny, zgodnie z przyjętym podejściem inżynierskim typowym dla prac rozwojowych. Każdy projekt rozpoczynał się od zdefiniowania wymagań funkcjonalnych i technologicznych (...). Następnie realizowano kolejne etapy obejmujące projektowanie mechaniczne i koncepcyjne (...), opracowanie logiki sterowania oraz wykonanie prototypów elementów stanowiska.

Metodyka prac opierała się na cyklu iteracyjnym projekt–prototyp–test–korekta, w ramach którego przeprowadzano walidację rozwiązań w warunkach rzeczywistych, analizowano błędy oraz wprowadzano poprawki konstrukcyjne i programistyczne do momentu osiągnięcia wymaganych parametrów procesu.

Zakończenie poszczególnych etapów było potwierdzane odbiorami technicznymi (np. (...)) oraz dokumentacją projektową i uzgodnieniami z klientem, co zapewniało planowy i uporządkowany charakter realizowanych prac.

W odniesieniu do poszczególnych projektów objętych zakresem wniosku na etapie rozpoczęcia prac każdorazowo stawiał Pan sobie jasno określone cele techniczne oraz funkcjonalne, wynikające z potrzeb klienta i zidentyfikowanych barier technologicznych.

Źródłem finansowania planowanych prac były przede wszystkim środki własne oraz zaliczki i płatności etapowe wynikające z zawartych umów z kontrahentami.

W ramach projektów objętych wnioskiem osiągnięto konkretne cele techniczne w postaci opracowania innowacyjnych urządzeń oraz autorskiego oprogramowania sterującego, które wcześniej nie funkcjonowały w Pana działalności ani nie były dostępne jako rozwiązania katalogowe.

W ramach realizowanych projektów każdy projekt posiadał jasno określony plan etapowy oraz kamienie milowe wynikające z umów z kontrahentem. Typowy harmonogram obejmował okres od kilku do kilkunastu tygodni i składał się z kolejnych faz: prac koncepcyjnych i projektowych (...), budowy i montażu prototypu, wizytację kontrahenta, uruchomienia oprogramowania sterującego, testów funkcjonalnych oraz odbioru końcowego ((...)).

Realizacja etapów była potwierdzana dokumentacją projektową, korespondencją e-mailową oraz protokołami odbioru podpisywanymi przez klienta (np. Protokołem Zakończenia Prac Projektowych oraz Protokołem (...)). Harmonogramy te zostały faktycznie zrealizowane w projektach zakończonych w latach 2022–2024.

Jak wynika zatem z całokształtu Pana wyjaśnień, prowadzone przez Pana prace w zakresie opracowania i wytwarzania prototypów innowacyjnych jednostek oraz zautomatyzowanych linii produkcyjnych oraz programów do ww. prototypów urządzeń miały charakter systematyczny.

Prace rozwojowe i badania naukowe w ramach Projektów

Jak wynika z Pana uzupełnienia wniosku, potwierdził Pan, że prace w zakresie projektów będących przedmiotem Pana wniosku obejmowały prace empiryczne lub teoretyczne mające na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne. Jak wyjaśnił Pan bowiem, prace obejmowały prace empiryczne oraz teoretyczne, a przykładem tego typu prac analityczno-projektowych mogą być obliczenia inżynierskie wykonywane w celu doboru rodzaju oraz mocy napędów niezbędnych do realizacji przenośników dosypowych. Przykładem empirycznych prac badawczych były testy (...).

Potwierdził Pan również, że prace w zakresie poszczególnych projektów będących przedmiotem wniosku obejmowały badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Jak wyjaśnił Pan, zdobył Pan nową wiedzę techniczną, która została włączona do zasobów przedsiębiorstwa, m.in.: (...).

Co istotne, potwierdził Pan też, że prace w zakresie poszczególnych projektów będących przedmiotem wniosku obejmowały prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, tj. obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie oraz wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności w celu projektowania oraz tworzenia nowych lub ulepszonych produktów i procesów technologicznych. Jednocześnie prace te nie miały charakteru rutynowych ani okresowych zmian wprowadzanych do istniejących rozwiązań, lecz prowadziły do powstania nowych urządzeń oraz autorskiego oprogramowania sterującego.

Z Pana wniosku wynika zatem, że prowadzone przez Pana prace w zakresie opracowania i wytwarzania prototypów innowacyjnych jednostek oraz zautomatyzowanych linii produkcyjnych oraz programów do ww. prototypów urządzeń obejmowały badania naukowe i prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 pkt 2 i pkt 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań w ramach Projektów

Jak wskazał Pan wprost we wniosku, metodyka prac w ramach przeprowadzonych projektów była ukierunkowana na zwiększenie zasobów wiedzy technicznej przedsiębiorstwa oraz opracowanie nowych rozwiązań, które wcześniej nie funkcjonowały w Pana praktyce gospodarczej, jako prac podejmowanych w sposób twórczy i systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

Reasumując, na podstawie tak przedstawionych informacji można uznać, że prace w zakresie opisanych we wniosku projektów, tj. prace w zakresie opracowania i wytwarzania prototypów innowacyjnych jednostek oraz zautomatyzowanych linii produkcyjnych oraz programów do ww. prototypów urządzeń stanowiły działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga Badawczo-Rozwojowa i Ulga IP Box – zagadnienia ogólne

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.

Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności gospodarki.

Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych).

Mając na względzie wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym ustawodawca zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.

Z Pana wniosku nie wynika jednak, aby obejmował on jakiekolwiek kwestie dotyczące możliwości skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym jakichkolwiek kosztów wskazanych w art. 26e ust. 2 oraz ust. 3 ustawy.

Ponownie wyjaśniam, że ulga badawczo-rozwojowa (nie mylić z definicją działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy, stosowanej na potrzeby obu ulg podatkowych) jest inną/odmienną ulgą podatkową od ulgi IP Box, polegającą na odliczeniu od podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2 (skala podatkowa/podatek liniowy) kosztów kwalifikowanych wskazanych w treści art. 26e ust. 2 i ust. 3 ustawy.

Ulga IP Box, której dotyczą Pana pytania nr 2 – 4, obejmuje natomiast możliwość opodatkowania odmienną aniżeli w uldze badawczo-rozwojowej, preferencyjną 5% stawką podatkową innej kategorii dochodów, tj. dochodów z kwalifikowanych IP, których katalog wskazany został w art. 30ca ust. 2 ustawy podatkowej. W ramach ustalania podstawy opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatkową uwzględnia się między innymi koszty poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

W niektórych sytuacjach przepisy art. 26e ustawy mogą mieć zastosowanie przy uldze IP Box, dotyczą wtedy tzw. symultanicznego IP Box, kiedy przed opodatkowaniem 5% stawką podatnik zamierza od tej samej podstawy opodatkowania odliczyć koszty kwalifikowane ulgi B+R. Stanowi o tym art. 30ca ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana wniosek nie dotyczy jednak tych kwestii.

Ulga IP Box

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym, tzw. ulgi IP BOX.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru (...),

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji  a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym  i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b) x 1,3

 a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Wyjaśniam przy tym, że dochody objęte art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy nie obejmują sprzedaży kwalifikowanych IP. Dlatego do ustalenia dochodu, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 można stosować zgodnie z art. 30ca ust. 8 przepis art. 23o i art. 23p ustawy – aby ustalić w ogóle dochód podlegający preferencyjnej stawce (zasada ceny rynkowej).

Art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy obejmuje sytuację, gdy podatnik wykorzystuje posiadane kwalifikowane prawo własności intelektualnej dla potrzeb wytwarzania produktów lub dla potrzeb świadczenia usług, które oferuje w swojej działalności gospodarczej. Produkt lub usługa oferowane przez podatnika są wynikiem posiadania przez niego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Kształt, cechy, właściwości produktów lub usług są efektem wykorzystania w praktyce gospodarczej podatnika wartości intelektualnych, które powstały w wyniku prowadzonych przez niego prac badawczo-rozwojowych i które podlegają ochronie prawnej jako „przypisane” do podatnika. Przykładem są sytuacje, gdy produkt jest wytwarzany w oparciu o posiadane przez podatnika patenty albo usługa jest świadczona z wykorzystaniem rozwiązań, które podlegają ochronie jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

W myśl art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 ww. ustawy,

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Należy wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy  z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 24 dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee  i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

·      tworzy Pan wymienione w opisie sprawy programy sterujące w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicję wskazaną w ustawie  o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      programy sterujące będące przedmiotem wniosku stanowią odrębne programy komputerowe wytworzone samodzielnie przez Pana w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Każdy z nich posiada indywidualną strukturę, logikę działania oraz zestaw funkcji dostosowanych do konkretnej maszyny i procesu technologicznego;

·      wytworzone oprogramowanie ma charakter twórczy i stanowi przejaw działalności o indywidualnym charakterze, w związku z czym podlega ochronie prawnej jako program komputerowy na podstawie art. 74 o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawa do programów sterujących, wytwarzane samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z Pana wniosku wynika, że w przyjętym modelu biznesowym nie dochodzi do sprzedaży majątkowych praw autorskich do oprogramowania sterującego ani do przeniesienia tych praw na klientów za odrębnym wynagrodzeniem. Udziela Pan natomiast licencji na wytworzone oprogramowanie sterujące, której wartość jest zawarta w cenie końcowej sprzedawanego urządzenia (linii/maszyny). Prawa autorskie majątkowe do programu pozostają przy Panu.

Z Pana wniosku wynika, że nie otrzymuję Pan więc opłat licencyjnych z kwalifikowanych IP.

Zgodnie z zapisami w umowach z kontrahentami udziela Pan zamawiającemu licencji (upoważnienia) do korzystania z programu na własny użytek zamawiającego, na czas funkcjonowania urządzenia.

Jednocześnie w prowadzonej ewidencji IP Box wyodrębnia Pan dochód przypadający na to kwalifikowane prawo własności intelektualnej przy zastosowaniu odpowiedniej metodologii (zgodnej z Objaśnieniami Ministra Finansów), mimo braku wyodrębnienia osobnej pozycji na fakturze sprzedaży.

Z Pana wniosku wynika zatem, że uzyskuje Pan dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto z wniosku wynika, że spełnia Pan warunki ewidencyjne. Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów i prowadzi Pan odrębną, szczegółową ewidencję na potrzeby ulgi IP Box, o której mowa w art. 30cb ustawy. Ewidencja prowadzona jest na bieżąco.

W konsekwencji, jest Pan również uprawniony do zastosowania 5% preferencyjnej stawki podatkowej z tytułu kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. kwalifikowanych dochodów z praw autorskich do wskazanych we wniosku programów sterujących (obliczonych z uwzględnieniem wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz reguł wynikających z art. 30ca ust. 5-6 tejże ustawy).

Przechodząc do kwestii, uznania wskazanych w opisie sprawy kosztów, za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, wyjaśniam, co następuje.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

·      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

·      wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia:

·      dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

·      wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Suma tak wyliczonych kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych IP stanowi podstawę opodatkowania 5% stawką podatkową w roku podatkowym.

Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. w Pana przypadku praw autorskich do wytworzonego oprogramowania sterującego.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:

·      wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

·      kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

·      dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z Pana ostatniego pytania sformułowanego we wniosku wynika, że do kosztów poniesionych na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej potrzebnych do obliczenia wskaźnika nexus (do litery „a” wzoru nexus) chciałby Pan zaliczyć całość kosztów wynagrodzeń pracowników, tj. jak Pan wskazał: „realizujących prace w obu stanach faktycznych”.

Wyjaśniam więc ponownie, że do lit. a wskaźnika nexus zaliczyć można wyłącznie ponoszone przez podatnika wydatki na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a więc w Pana sprawie wydatki ponoszone w związku z tworzeniem programów komputerowych, do których prawa autorskie stanowią właśnie kwalifikowane IP, z których dochody mogą podlegać preferencyjnej 5% stawce podatkowej.

Tymczasem z Pana wniosku wynika, że koszty wynagrodzeń pracowników dotyczą nie tylko prac dotyczących tworzenia oprogramowania sterującego, ale również prac w zakresie inżynierii mechanicznej i procesowej, a więc wytworzenia prototypów innowacyjnych jednostek oraz zautomatyzowanych linii produkcyjnych.

Jak wskazał Pan bowiem w uzupełnieniu wniosku, koszty wynagrodzeń dotyczą:

·      wsparcia w opracowywaniu modeli 3D oraz dokumentacji projektowej elementów prototypowych (...), wykonywanych na etapie fazy koncepcyjnej i prototypowej projektu; prac pomocniczych przy budowie oraz montażu prototypów stanowisk i urządzeń, wykonywanych w celu przeprowadzenia testów funkcjonalnych oraz walidacji nowych rozwiązań technologicznych;

·      wsparcia w tworzeniu cząstkowych elementów oprogramowania sterującego, w szczególności przygotowania przez współpracującego programistę podstawowych ram programu dla (...) zgodnie z założeniami i wytycznymi.

Nie sposób zatem uznać kosztów wynagrodzeń w części dotyczącej wsparcia w pracach dotyczących tworzenia samych prototypów urządzeń za koszty bezpośrednio związane z działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, czyli prawem autorskim do oprogramowania sterującego.

Jak wyjaśnił Pan we wniosku koszty wynagrodzeń osób fizycznych dotyczą osób nieprowadzących działalności gospodarczej, współpracujących bezpośrednio przy realizacji prac B+R pod ścisłym nadzorem merytorycznym. Osoby te nie dostarczają gotowych, autonomicznych wyników prac B+R, lecz świadczą pracę na Pana rzecz. Osoby te nie są również podmiotami powiązanymi z Panem. Koszty te mają funkcjonalny i bezpośredni związek z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego oprogramowania sterującego

W świetle powyższego, koszty pracownicze stanowiące wsparcie w tworzeniu cząstkowych elementów oprogramowania sterującego – z wyłączeniem wynagrodzeń w części dotyczącej wsparcia w pracach dotyczących tworzenia samych prototypów urządzeń – mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu nexus dla poszczególnych kwalifikowanych IP, w zakresie, w jakim służą prowadzeniu prac rozwojowych, których efektem jest powstanie kwalifikowanego IP.

Wobec powyższego, Pana stanowisko w części dotyczącej uznania wynagrodzeń osób fizycznych realizujących prace pomocnicze w zakresie inżynierii mechanicznej i procesowej za koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. za koszty poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej należało uznać za nieprawidłowe.

Natomiast w pozostałym zakresie Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Nie dokonałem oceny tej części stanowiska, która wykracza poza zakres sformułowanych pytań.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Nie prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.