Interpretacja 0115-KDST1-1.440.215.2025.6.ZK

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775) zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu (...) z dnia 13 maja 2025 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniu 27 czerwca 2025 r. (data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: usługa – „(...)”

Opis usługi: Zabieg na blizny (...) wykonywany na (...) przy użyciu urządzenia kosmetycznego określonego jako „(...)” opiera się na (...) polegającej na powierzchownym, kontrolowanym mikronakłuwaniu skóry pojedynczą igłą, w obrębie naskórka i skóry właściwej. (...), że w trakcie zabiegu nie są aplikowane ani wprowadzane do skóry żadne aktywne substancje kosmetyczne czy lecznicze. Głębokość iniekcji jest dobierana indywidualnie (...). Zabieg trwa (...) i nie wymaga hospitalizacji ani długiego okresu rekonwalescencji. Celem jest (...). Zabieg wykonywany jest w lokalu zaadaptowanym pod świadczenie usług kosmetycznych przez osobę posiadającą wykształcenie kosmetologiczne. Do jego wykonania potrzebna jest wiedza z zakresu budowy skóry, procesów regeneracyjnych oraz technik mikronakłuwania, a także odpowiedniego przeszkolenia w metodzie (...).

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 96.02.19.0

Stawka podatku od towarów i usług: 8%

Podstawa prawna: § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 8 załącznika do rozporządzenia

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 27 czerwca 2025 r. w zakresie sklasyfikowania usługi „(...)” na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi.

Przedmiotem wniosku jest zabieg na blizny (...), wykonywany przy pomocy aparatury (...), w ramach jednego zabiegu, na rzecz jednego klienta i w jednej cenie określonej w cenniku.

(...)

(...). Przedmiotowa usługa występuje w cenniku pod nazwą (...).

W ocenie Wnioskodawcy, (...) jest zabiegiem małoinwazyjnym, ponieważ polega na powierzchownym, kontrolowanym mikronakłuwaniu skóry. Zabieg nie wymaga hospitalizacji ani długiego okresu rekonwalescencji.

Usługa jest wykonywana wedle zdefiniowanych kroków:

1) Konsultacja z klientem, a następnie podpisanie zgody zabiegowej (...);

2) Demakijaż oraz dezynfekcja skóry (…);

3) Wykonanie precyzyjnych nakłuć w obszarze blizny;

4) Na obszar zabiegowy nakładany jest preparat, (…);

5) Przekazanie zaleceń pozabiegowych (…).

Wnioskodawca wskazał, że ww. krokach wymienione zostały wszystkie narzędzia i kosmetyki używane do zabiegu.

Przedstawiony wyżej przebieg zabiegu jest tym właściwym, nawet jeśli występują jakieś różnice między tym wskazanym w zgodzie zabiegowej.

„Wskazanie, czy do wykonania usługi będącej przedmiotem wniosku wymagana jest wiedza medyczna w zakresie zabiegów estetycznych związana ze specjalnością lekarza, jeżeli nie to czy wykonanie usługi wymaga innej specjalistycznej wiedzy, wykształcenia, umiejętności.

Do wykonania zabiegu nie jest wymagana wiedza medyczna w zakresie zabiegów estetycznych związana ze specjalnością lekarza. Niemniej jednak, konieczne jest posiadanie wiedzy z zakresu budowy skóry, procesów regeneracyjnych oraz technik mikronakłuwania, a także odpowiedniego przeszkolenia w metodzie (...). Wnioskodawca oraz jego pracownicy (...) posiadają wykształcenie kosmetologiczne i dysponują odpowiednią wiedzą i doświadczeniem, które umożliwiają bezpieczne wykonywanie takich zabiegów”.

Wnioskodawca wykonuje zabieg w lokalu zaadoptowanym pod świadczenie usług kosmetycznych.

Wnioskodawca jest podatnikiem posiadającym numer identyfikacji podatkowej NIP: (...) i nie posiada opinii Głównego Urzędu Statystycznego dotyczącej klasyfikacji statystycznej dla usługi będącej przedmiotem wniosku.

Od 1 kwietnia 2024 r. została wprowadzona możliwość stosowania obniżonej stawki 8% zgodnie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 6 załącznika do rozporządzenia. Niemniej jednak, ze względu na niejasności interpretacyjne związane z definicjami usług kosmetycznych i zdrowotnych, a także stopnia inwazyjności, Wnioskodawca pragnie uzyskać jednoznaczną interpretację w odniesieniu do klasyfikacji wyżej opisanej usługi i właściwej stawki VAT.

Na podstawie art. 42a w zw. z art. 42b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług Wnioskodawca wnosi o wydanie wiążącej informacji stawkowej poprzez wskazanie wysokości stawki podatku od towarów i usług dla usługi opisanej powyżej oraz klasyfikacji usługi według PKWiU.

W uzupełnieniu wniosku wskazano następujące informacje.

„1) Wskazanie, czy przed wykonaniem przedmiotowej usługi niezbędna jest konsultacja z lekarzem.

Nie.

2) Wskazanie, kto przeprowadza „konsultację z klientem”, o której mowa w opisie sprawy i jakie uprawnienia/kwalifikacje posiada ta osoba.

Konsultację z klientem przeprowadza personel współpracujący z Wnioskodawcą (...) posiadający wykształcenie kosmetologiczne i dysponujący odpowiednią wiedzą i doświadczeniem, które umożliwiają bezpieczne wykonywanie przedmiotowego zabiegu.

3) Opisanie w sposób szczegółowy przebiegu „konsultacji z klientem”.

Jest to wywiad z klientem, polegający na ocenie indywidualnych potrzeb Klienta, omówieniu celów zabiegu i wykluczeniu przeciwwskazań.

4) Opisanie w sposób szczegółowy procedury (zasady działania) zabiegu – ze wskazaniem w szczególności procesów zachodzących w trakcie/po jego wykonaniu oraz korzyści z niego wynikających.

Zabieg (...) to specjalistyczna, wieloetapowa procedura, której celem jest (...). Zasada działania opiera się stymulacji mechanicznej (kontrolowane mikronakłuwanie).

(...)

(...).

5) Wyjaśnienie czy zabieg wykonywany jest metodą „na sucho” – na co może wskazywać zastosowane przez Wnioskodawcę określenie „dryneedling”.

Tak, kluczowy etap procedury (...), czyli mikronakłuwanie, jest wykonywany metodą „na sucho”, co jest istotą techniki określanej w nomenklaturze międzynarodowej jako „dry needling” (suche igłowanie).

Określenie to oznacza, że podczas procesu nakłuwania skóry nie są aplikowane ani wprowadzane do skóry żadne aktywne substancje kosmetyczne czy lecznicze. Celem nie jest wtłoczenie preparatu (jak w mezoterapii), lecz wywołanie czysto mechanicznego bodźca. Koncentrujemy się na fizycznym oddziaływaniu igieł na tkankę bliznowatą, (...). Preparaty pielęgnacyjne stosowane są dopiero po zakończeniu fazy mikronakłuwania, w ramach specjalistycznej pielęgnacji okołozabiegowej.

6) Wyjaśnienie, na czym polegają czynności określone jako „techniki manualne” oraz „specjalistyczna pielęgnacja okołozabiegowa”.

– Techniki manualne” to dodatkowa, uzupełniająca część zabiegu, której nie wykonuje już Wnioskodawca, (...).

– „Specjalistyczna pielęgnacja okołozabiegowa” to zestaw ściśle określonych czynności pielęgnacyjnych, wykonywanych bezpośrednio przed i po głównej fazie zabiegu:

– Przed zabiegiem: Obejmuje dokładne, wieloetapowe oczyszczenie i dezynfekcję obszaru zabiegowego przy użyciu certyfikowanych preparatów antyseptycznych, aby zapewnić maksymalną sterylność.

– Po zabiegu: Polega na aplikacji na podrażnioną skórę specjalistycznych, sterylnych preparatów (...). Produkty te mają na celu (...).

7) Wskazanie, co należy rozumieć przez:

a) „nakłuwanie skóry w (…)”;

„nakłuwanie skóry w (…).

b) powierzchowne, kontrolowane mikronakłuwanie skóry; na jaką głębokość są one wykonywane?

„Powierzchowne” oznacza, że działamy w obrębie naskórka i skóry właściwej, czyli tam, gdzie znajduje się tkanka bliznowata. Nie penetrujemy głębiej, do tkanki podskórnej.

– „Kontrolowane” oznacza, że głębokość wkłucia jest precyzyjnie ustawiona na urządzeniu i jest stała podczas pracy na danym obszarze. Operator ma pełną kontrolę nad parametrami.

– Głębokość iniekcji jest dobierana indywidualnie w zależności od grubości blizny i jej lokalizacji. Zazwyczaj mieści się ona w zakresie (...). Jest to głębokość wystarczająca do stymulacji skóry właściwej, a jednocześnie bezpieczna.

c) „wykonanie precyzyjnych nakłuć w obszarze blizny”.

(...). Nie jest to zabieg wykonywany na całej powierzchni twarzy, lecz precyzyjnie ukierunkowana terapia, (...). (...).

8) Wskazanie, jak długo trwa zabieg oraz jaka jest zalecana liczba zabiegów w celu uzyskania optymalnych efektów.

Zabieg trwa zazwyczaj (...). (...).

(...).

9) Wskazanie „możliwych powikłań”, „powikłań nietypowych” oraz opisanie „ryzyka zabiegu i jego następstw”, o których mowa w oświadczeniu w „(...)”.

Ryzyko zabiegu obejmuje wymienione powikłania.

(...)

10) Wskazanie, czy preparat „(...)” jest wyrobem medycznym.

Nie.

11) Wskazanie, czy w trakcie zabiegu używane są inne niż wymienione we wniosku kosmetyki/preparaty (jeżeli tak - to jakie i w jakim celu).

Nie.

12) Wskazanie, czy „(...)” stanowi urządzenie medyczne czy kosmetyczne.

Urządzenie „(...)” jest klasyfikowane jako urządzenie kosmetyczne.

13) Wskazanie, czy osoba obsługująca ww. „aparaturę” musi posiadać specjalistyczne przeszkolenie w zakresie jej obsługi.

Tak, osoba obsługująca urządzenie musi posiadać przeszkolenie z jego obsługi oraz wykształcenie kosmetologiczne, co personel Wnioskodawcy posiada.

14) Wyjaśnienie, czy dołączony do wniosku dokument przedstawiający zalecenia po zabiegu dotyczy przedmiotowej usługi.

Tak.

15) Przesłanie:

a) (...).

b) (...).

Przedstawiony we wniosku przebieg zabiegu, zalecenia, przeciwwskazania są tymi właściwymi, nawet jeśli wystąpią jakieś różnice między informacjami przedstawionymi w dostarczonych wraz z uzupełnieniem dokumentach”.

Do wniosku oraz uzupełnienia dołączono kopie następujących dokumentów:

1) (...).

2) (...):

3) (...):

4) (...)

5) (...)

6) (...).

7) (...).

Postanowieniem z dnia 21 lipca 2025 r., znak 0115-KDST1-1.440.215.2025.2.ZK, włączono do akt postępowania niżej wymienione pisma:

1) z dnia (...) 2024 r., znak (...), Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, skierowane do Ministerstwa Zdrowia o zajęcie stanowiska w zakresie wymienionych w piśmie zabiegów wraz z załącznikami,

2) z dnia (...) 2025 r., znak (...), Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, skierowane do Ministerstwa Zdrowia o zajęcie stanowiska w zakresie wymienionych w piśmie zabiegów,

3) z dnia (...) 2025 r., znak (...), Ministerstwa Zdrowia, do którego dołączono opinię konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz lekarskich towarzystw naukowych właściwych w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej z dnia 10 lutego 2025 r., stanowisko Zarządu Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych z dnia 14 lutego 2025 r., oraz stanowisko Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego z dnia 16 lutego 2024 r., w którym zaprezentowane zostało stanowisko w sprawie zabiegów z pogranicza kosmetyki i medycyny estetycznej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pismem z dnia 22 lipca 2025 r. znak 0115-KDST1-1.440.215.2025.3.ZK zwrócił się do Ministerstwa Zdrowia z prośbą o zajęcie stanowiska, czy zabieg „(...)”, wykonywany za pomocą urządzenia kosmetycznego (...), który polega na powierzchownym, kontrolowanym mikronakłuwaniu skóry, stanowi zabieg inwazyjny z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej, czy zabieg kosmetyczny”.

W odpowiedzi na ww. pismo Minister Zdrowia w piśmie z dnia (...) 2025 r. znak (...) wskazał m.in., że:

„(…) uprzejmie informujemy, że w sprawie wskazania urządzeń wykorzystywanych do celów medycznych, zasięgnęliśmy opinii konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz lekarskich towarzystw naukowych. Z uzyskanych informacji wynika, że trudny, a czasami niemożliwy jest dostęp internetowy do danych producentów w odniesieniu do poszczególnych urządzeń, które to dane w sposób jednoznaczny wskazywałyby na to, czy urządzenie jest urządzeniem medycznym, czy kosmetycznym.

Dlatego konsultant krajowy w swoim piśmie odnoszącym się do różnych urządzeń, o które pytał KIS (pismo w załączeniu) przekazał ogólną opinię wskazującą na sposób dokonywania przez KIS klasyfikacji urządzeń medycznych. Jak zostało wskazane w piśmie cyt.: „Wyrób medyczny”, należy rozumieć jako inne narzędzie, urządzenie, implant, odczynnik, materiał lub inny artykuł przewidziany przez producenta do zastosowań medycznych, w szczególności diagnozowania, profilaktyki, leczenia lub łagodzenia choroby, łagodzenia lub kompensowania urazu lub niepełnosprawności, modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu lub stanu fizjologicznego lub chorobowego u ludzi. Ponadto, każdy salon kosmetyczny lub inny dysponujący powyższym sprzętem powinien posiadać dołączoną do tego sprzętu ulotkę producenta, która w sposób jednoznaczny wskazywałaby na jego klasyfikację medyczną lub kosmetyczną. Taką informację powinien posiadaczowi danego urządzenia, na potrzeby kontroli prowadzonej przez KIS, dostarczyć również dystrybutor, od którego dokonano zakupu sprzętu.

Należy podkreślić, że żadne urządzenie zaklasyfikowane jako urządzenie medyczne nie powinno być użytkowane w salonach kosmetycznych lub innych, a jedynie w podmiotach wykonujących działalność leczniczą, co jest zgodne z jego przeznaczeniem (…)”.

Do ww. pisma dołączono opinię konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii z dnia (...) 2025 r., w której wskazano „(…) kluczowa jest kwestia klasyfikacji wyrobu medycznego. Zagadnienia te, zostały przedstawione w odpowiedzi na pismo (...), w którym że reprezentowane przeze mnie środowisko lekarskie i naukowe, podkreśla zasadność weryfikacji kwalifikacji urządzenia wykorzystywanego w zabiegach estetycznych. Urządzenie zarejestrowane przez producenta jako medyczne nie może być zatem wykorzystywane przez osoby nieposiadające wykształcenia medycznego.

Na wstępie na regulację Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/745 z dnia 5 kwietnia 2017 r. w sprawie wyrobów medycznych, które wprowadza szczegółowe klasyfikacje dla urządzeń medycznych, co obejmuje również lasery stosowane w medycynie estetyczno-naprawczej i w branży kosmetycznej. Urządzenia te mogą być klasyfikowane jako wyroby medyczne klasy IIa, IIb lub III, w zależności od ich przeznaczenia i poziomu ryzyka związanego z ich użytkowaniem.

W przedmiotowym przypadku na uwagę zasługuje Załącznik nr XVI do w/w Rozporządzenia 2017/745, gdzie został wskazany wykaz grup produktów niemających przewidzianego zastosowania medycznego, do których stosuje się przepisy w/w Rozporządzenia 2027/745. Na uwagę zasługi tutaj fakt, że choć „grupy produktów” wskazane w załączniku nr XVI do w/w Rozporządzenia, nie wpisują się w definicję wyrobów medycznych (nie mają zastosowania medycznego) – to należy do nich jednakże stosować wszelkie wymagania i ograniczenia, jakimi objęte są „wyroby medyczne” w rozumieniu regulacji w/w Rozporządzenia 2027/745.

„Wyrób medyczny”, należy rozumieć jako inne narzędzie, urządzenie, implant, odczynnik, materiał lub inny artykuł przewidziany przez producenta do zastosowań medycznych, w szczególności diagnozowania, profilaktyki, leczenia lub łagodzenia choroby, łagodzenia lub kompensowania urazu lub niepełnosprawności, modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu lub stanu fizjologicznego lub chorobowego u ludzi.

Do wyrobów medycznych zalicza się niewątpliwie lasery stosowane w medycynie estetyczno naprawczej, czy w branży kosmetycznej. Określenie zastosowania „wyrobu medycznego” to wyłączna domena producenta takiego „wyrobu medycznego”. Dodatkowo producent (podobnie importer czy dystrybutor) musi wskazać na oznakowaniu, w instrukcji używania i w materiałach promocyjnych, w szczególności w dokumentacji produktu dla kogo przeznaczony jest dany „wyrób medyczny” tzn.: czy mogą używać go wyłącznie profesjonaliści (lekarze, lekarze dentyści), czy również laicy (kosmetolodzy, kosmetyczki).

(…)

Należy jednak nadmienić iż prawidłowe zakwalifikowanie do każdego zabiegu z wykorzystaniem technologii/urządzeń wymaga zebrania wywiadu, informacji o przebytych chorobach, stosowanych lekach – które to m.in. stanowią tzw. dane wrażliwe do których dostęp powinny mieć osoby objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy.

(…)”.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2025 r., znak 0115-KDST1-1.440.215.2025.3.ZK, tutejszy organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 22 sierpnia 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie klasyfikacji usługi

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

– niniejszych zasad metodycznych,

– uwag do poszczególnych sekcji,

– schematu klasyfikacji.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

– symbole grupowań,

– nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

– grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny,

– usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

– usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

W świetle powyższego, w celu dokonania właściwej klasyfikacji usługi będącej przedmiotem wniosku, konieczne jest szczegółowe przeanalizowanie jej cech oraz okoliczności w jakich dochodzi do jej wykonania.

Tym samym należy rozróżnić usługi z zakresu medycyny estetycznej/estetyczno-naprawczej oraz zabiegi pielęgnacyjne, upiększające twarz, które mogą być oferowane w gabinetach kosmetycznych. Są to bowiem dwa odmienne świadczenia, którym przyświeca różny cel. Inny charakter oraz istotę posiada usługa z zakresu medycyny estetycznej/estetyczno-naprawczej, inny natomiast będzie sens świadczenia polegającego na wykonaniu zabiegu upiększającego poprzez zastosowanie szeregu preparatów kosmetycznych, np. maseczek, kremów, etc.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że przedmiotowa usługa, tj. „(...)” wykonywana jest za pomocą urządzenia kosmetycznego przez osobę posiadającą wykształcenie kosmetologiczne oraz przeszkoloną w metodzie (...). Do jego wykonania nie jest wymagana wiedza medyczna w zakresie zabiegów estetycznych związana ze specjalnością lekarza. Konieczne jest jednak posiadanie wiedzy z zakresu budowy skóry, procesów regeneracyjnych oraz technik mikronakłuwania. Zabieg opiera się na stymulacji mechanicznej polegającej na powierzchownym, kontrolowanym mikronakłuwaniu skóry pojedynczą igłą, w obrębie naskórka i skóry właściwej. Jak wskazał Wnioskodawca – „Nie penetrujemy głębiej, do tkanki podskórnej”. Działanie to ma na celu m.in. (...). Kluczowy etap procedury (...), czyli mikronakłuwanie wykonywany jest metodą „na sucho”, co oznacza, że nie są aplikowane ani wprowadzane do skóry żadne aktywne substancje kosmetyczne czy lecznicze. Celem nie jest wtłoczenie preparatu (jak w mezoterapii), lecz wywołanie czysto mechanicznego bodźca. Głębokość iniekcji jest dobierana indywidualnie w zależności od grubości blizny i jej lokalizacji, zazwyczaj mieści się w zakresie (...). Zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy „Jest to głębokość wystarczająca do stymulacji skóry właściwej, a jednocześnie bezpieczna”. Praca z urządzeniem do mikronakłuwania jest skoncentrowana wyłącznie na obszarze samej tkanki bliznowatej oraz jej bezpośrednich granicach, a głębokość wkłucia jest precyzyjnie ustawiona na urządzeniu i jest stała podczas pracy na danym obszarze.

(...). Zabieg nie wymaga hospitalizacji ani długiego okresu rekonwalescencji.

Przed wykonaniem zabiegu nie jest niezbędna konsultacja z lekarzem. Klient podpisuje zgodę zabiegową, w której oświadcza, że został poinformowany m.in. o powikłaniach, przeciwwskazaniach do wykonania zabiegu czy ryzyku zabiegu i jego następstwach. Po wykonaniu zabiegu, klient otrzymuje zalecenia pozabiegowe. Zabieg wykonywany jest w lokalu zaadaptowanym pod świadczenie usług kosmetycznych przez osobę, która posiada wykształcenie kosmetologiczne.

Należy wskazać, że w piśmie Ministerstwa Zdrowia z dnia (...) 2025 r. nr (...), do którego dołączono opinię konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz lekarskich towarzystw naukowych właściwych w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej z dnia 10 lutego 2025 r., stanowisko Zarządu Stowarzyszenia Lekarzy Dermatologów Estetycznych z dnia 14 lutego 2025 r., oraz stanowisko Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego z dnia (...) 2024 r. – będącym odpowiedzią na pismo z dnia (...) 2024 r. nr (...), oraz (...) 2025 r. o sygnaturze (...) zaprezentowane zostało stanowisko w sprawie zabiegów z pogranicza kosmetyki i medycyny estetycznej realizowanych w salonach kosmetycznych, przerywających ciągłość skóry.

Początkowo, aby ustalić klasyfikację usługi należy stwierdzić, czy przedmiotowa usługa stanowi zabieg z zakresu medycyny estetycznej oraz przez kogo może być wykonana.

W tym celu należy przywołać ww. pismo Ministerstwa Zdrowia z dnia (...) 2025 r., znak (...), w którym wskazano, że: „Czynnikami decydującymi o uzyskaniu uprawnień do wykonywania procedur medycyny estetyczno-naprawczej z punktu widzenia Ministra Zdrowia są: obowiązujące przepisy prawne dotyczące realizacji świadczeń zdrowotnych oraz posiadanie co najmniej prawa wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty (PWZ) na czas nieokreślony oraz odbycie szkolenia w tym zakresie potwierdzonego dyplomem, a po wejściu w życie znowelizowanego art. 17 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287, z późn. zm.) określającego na nowo zasady certyfikacji umiejętności zawodowych, posiadanie certyfikatu z medycyny estetyczno-naprawczej uzyskanego na podstawie tych przepisów. Równie ważnym czynnikiem stawiającym granicę między zabiegami medycznymi i kosmetologicznymi jest ryzyko narażenia pacjenta na wszelkie niepożądane skutki działania stosowanego leku lub metody na pozór łatwej do wykonania, ale w rzeczywistości stwarzającej zagrożenie dla zdrowia lub życia pacjenta. (…)”.

Natomiast w dołączonym do pisma stanowisku Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego z dnia 16 lutego 2024 r. wskazano, że „(…) Do procedur medycyny estetyczno-naprawczej stanowiących świadczenia zdrowotne realizowane przez osoby legitymujące się dyplomem lekarza lub lekarza dentysty oraz prawem wykonywania zawodu zalicza się: (…) Mezoterapia igłowa – (nie dotyczy procedur mezoterapii mikroigłowej, mezoterapii metodą zautomatyzowaną z kontrolą głębokości oraz metodą nappage w granicy skórno-naskórkowej) (…)”.

Z kolei, zgodnie z opinią konsultanta krajowego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz lekarskich towarzystw naukowych właściwych w zakresie medycyny estetyczno-naprawczej, zawartą w piśmie z dnia 10 lutego 2025 r. (dołączoną do ww. pisma Ministerstwa Zdrowia), cyt.: „Reprezentowane przeze mnie środowisko lekarskie i naukowe, nie ma wątpliwości, że powszechnie oferowane przez gabinety kosmetyczne zabiegi, ukrywane pod atrakcyjnymi nazwami »kosmetologia estetyczna«, »zabiegi estetyczne«, czy wprost – »medycyna estetyczna« są w rzeczywistości inwazyjnymi zabiegami z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej, których warunki wykonywania wymagają dostosowania do działalności leczniczej, odpowiedniego wyposażenia i co najważniejsze specjalistycznej wiedzy lekarskiej.

Zgodnie z programem szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie dermatologii i wenerologii oraz zatwierdzonych (już obowiązujących) procedur certyfikacji z medycyny estetyczno-naprawczej, procedury medyczne stanowią: (…) Mezoterapia igłowa - (nie dotyczy procedur mezoterapii mikroigłowej, mezoterapii metodą zautomatyzowaną z kontrolą głębokości oraz metodą nappage w granicy skórno-naskórkowej) (...).

W przypadku tych zabiegów, z uwagi na ich inwazyjność, ryzyko związane z ich wykonywaniem oraz możliwością wystąpienia indywidualnej nieprzewidzianej reakcji organizmu manifestującej się pojawieniem wczesnych lub późnych objawów niepożądanych wymuszających zastosowania w sposób ciągły i adekwatny do przeprowadzonej procedury konieczność wdrożenia szybkiej diagnostyki i leczenia, nie ma wątpliwości, iż nie stanowią one zabiegów kosmetycznych, czy kosmetologicznych, lecz są zabiegami stricte medycznymi, do wykonania których konieczne jest posiadanie specjalistycznej wiedzy lekarskiej”.

Należy więc zauważyć, że jak wynika z przedstawionych opinii, świadczenia z zakresu medycyny estetyczno-naprawczej realizowane przez osoby – lekarza, lekarza dentystę oraz legitymujące się prawem wykonywania zawodu dotyczą m.in. mezoterapii igłowej, nie dotyczą natomiast mezoterapii mikroigłowej, mezoterapii metodą zautomatyzowaną z kontrolą głębokości oraz metodą nappage w granicy skórno-naskórkowej.

Ponadto z pisma Ministerstwa Zdrowia z dnia (...) 2025 r. znak (...) oraz dołączonej do niego opinii konsultanta krajowego wynika konieczność weryfikacji urządzeń stosowanych do wykonywania poszczególnych zabiegów. Ponadto, jak wskazano „prawidłowe zakwalifikowanie do każdego zabiegu z wykorzystaniem technologii/urządzeń wymaga zebrania wywiadu, informacji o przebytych chorobach, stosowanych lekach – które to m.in. stanowią tzw. dane wrażliwe do których dostęp powinny mieć osoby objęte obowiązkiem zachowania tajemnicy”.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja S „Pozostałe usługi” obejmuje:

– usługi świadczone przez organizacje członkowskie,

– usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,

– usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,

– usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,

– usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,

– usługi pogrzebowe i pokrewne,

– usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,

– pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Sekcja ta nie obejmuje:

– usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0,

– usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,

– usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

– usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,

– usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,

– usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,

– usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,

– usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji tej zawarty jest m.in. dział 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności”, który obejmuje:

– pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,

– fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,

– pogrzeby i działalność pokrewną,

– pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.

Dział ten nie obejmuje:

– peruk, sklasyfikowanych w 32.99.30.0,

– wypożyczania odzieży innej niż odzież robocza, nawet, jeśli czyszczenie tych rzeczy jest integralną częścią tej działalności, sklasyfikowanego w 77.29.15.0,

– utrzymania terenów zieleni na cmentarzach, sklasyfikowanego w 81.30.12.0,

– usług świadczonych przez organizacje religijne w zakresie uroczystości pogrzebowych, sklasyfikowanych w 94.91.10.0,

– naprawy i przeróbek odzieży itp., sklasyfikowanych w 95.29.11.0.

W dziale tym mieści się klasa PKWiU 96.02 „Usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne”.

W klasie PKWiU 96.02 mieści się grupowanie 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”, które obejmuje:

– usługi pielęgnacyjne i upiększające dotyczące urody i twarzy, włączając usługi kosmetyczne,

– usługi wykonywania manicure i pedicure,

– usługi związane z poradnictwem dotyczącym pielęgnacji urody i wykonywania makijażu.

Grupowanie to nie obejmuje:

– usług w zakresie opieki zdrowotnej typu lifting twarzy, sklasyfikowanych w 86.10.11.0.

W klasie PKWiU 96.02 mieści się także grupowanie 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”, które obejmuje także:

– usługi w zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi.

Grupowanie to nie obejmuje:

– usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 86.

W opisanym przypadku mamy do czynienia z zabiegiem, którego celem jest (...). Jak wskazał sam Wnioskodawca w wyniku procesów zachodzących w trakcie i po zabiegu, tkanka bliznowata ulega stopniowej przebudowie, co prowadzi do m.in. (...).

Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem wniosku – „(...)^” – spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późń. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 16 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1) specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2) przebieg realizacji budżetu państwa;

3) przepisy Unii Europejskiej.

W myśl art. 146ej ust. 1 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w okresie, o którym mowa w art. 146ef, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.

Z kolei stosowanie do art. 146ej ust. 2 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia:

1) specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2) przebieg realizacji budżetu państwa.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 2670 z późn. zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W poz. 8 załącznika do ww. rozporządzenia, wskazano PKWiU 96.02.19.0 – „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

W związku z powyższym, ponieważ opisana we wniosku usługa – „(...)” mieści się w grupowaniu PKWiU 96.02.19.0 – „Pozostałe usługi kosmetyczne”, stawką właściwą dla opodatkowania tej usługi jest, na podstawie § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług w zw. z poz. 8 załącznika do rozporządzenia, stawka podatku w wysokości 8%.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi będącej jej przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– usługa, będąca przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi będącej przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

– klasyfikacja usługi, lub

– stawka podatku właściwa dla usługi lub

– podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie:

https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).