Interpretacja 0115-KDST1-1.440.33.2026.3.AW

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a w zw. z 42b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 2 lutego 2026 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniu 9 marca 2026 r. (data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: Towar - Płyta główna (...)

Opis towaru: płyta główna (main board), część zamienna do telefonów komórkowych i smartfonów (…); płyta główna jest podzespołem pełniącym rolę centralnej jednostki zarządzającej, odpowiada za przetwarzanie danych, zarządzanie komunikacją, dystrybucję zasilania oraz integrację funkcji telefonów komórkowych i smartfonów

Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 46

Cel wydania WIS: na potrzeby stosowania art. 108a ustawy w związku z załącznikiem nr 15 ustawy

UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 9 marca 2026 r., w zakresie sklasyfikowania towaru: Płyta główna (...), na potrzeby stosowania art. 108a ustawy w związku z załącznikiem nr 15 ustawy.

W treści wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący opis towaru.

1.  (...) (dalej „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest zagraniczną spółką zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT. (...). Przedmiotem niniejszego wniosku jest płyta główna (eng. Main board), część zamienna do telefonów komórkowych i smartfonów (…). Płyta główna jest podzespołem pełniącym rolę centralnej jednostki zarządzającej. Odpowiada za przetwarzanie danych, zarządzanie komunikacją, dystrybucję zasilania oraz integrację funkcji telefonów komórkowych i smartfonów. Integruje główne układy scalone, pamięć, procesor, układy zasilania, moduły komunikacyjne oraz złącza do innych komponentów.

2.  Podstawowe informacje o produkcie - Płyta główna (...):

(...)

3.  Opis procesu produkcyjnego.

(...)

Do wniosku dołączono „Pismo przewodnie do wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej”, w treści którego wskazano m.in.:

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT, (...), zajmującej się produkcją i sprzedażą (...).

Przedmiotem wniosku jest płyta główna (...), będąca częścią zamienną do telefonów komórkowych i smartfonów. Płyta główna nie jest samodzielnym urządzeniem telefonicznym, lecz podzespołem elektronicznym, przeznaczonym do montażu w urządzeniach telefonicznych. Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie przedmiotowy produkt powinien zostać zakwalifikowany do grupowania PKWiU 26.30.30.0 - „Części elektrycznych urządzeń telefonicznych i telegraficznych”.

Zakres grupowania PKWiU 26.30.30.0 obejmuje części aparatów telefonicznych, telefonów dla sieci komórkowych lub innych sieci bezprzewodowych oraz pozostałą aparaturę do transmisji lub odbioru głosu, obrazów lub innych danych, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Obejmuje także podzespoły elektroniczne telefonicznych aparatów zgłoszeniowo informacyjnych oraz zespoły elektroniczne nadające się wyłącznie lub głównie do urządzeń telefonicznych i telegraficznych.

Z kolei, zgodnie z intencją ustawodawcy, załącznik nr 15 do ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: „ustawa o VAT”), pozycja 63, obejmuje telefony dla sieci komórkowych lub dla innych sieci bezprzewodowych – wyłącznie telefony komórkowe, w tym smartfony (PKWiU 26.40.20.0). W ocenie Wnioskodawcy, intencją ustawodawcy było objęcie mechanizmem podzielonej płatności wyłącznie gotowych urządzeń telefonicznych, a nie ich części zamiennych. Płyta główna, w ocenie Wnioskodawcy, nie spełnia definicji telefonu komórkowego ani smartfonu, ponieważ nie jest urządzeniem końcowym, lecz podzespołem, który samodzielnie nie realizuje funkcji telekomunikacyjnych. W przypadku podzespołów, takich jak płyta główna, w ocenie Wnioskodawcy, właściwe jest przypisanie ich do grupowania części (PKWiU 26.30.30.0), a nie do grupowania urządzeń końcowych (PKWiU 26.40.20.0).

W „Piśmie uzupełniającym do wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej” wskazano m.in., że Spółka nie jest producentem płyty głównej. Prowadzi jej sprzedaż hurtową (nie zajmuje się sprzedażą detaliczną).

Ponadto Spółka doprecyzowała opis procesu produkcyjnego punkt 3 wniosku wskazując:

(...)

Ponadto do wniosku i uzupełnienia dołączono:

(...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 17 marca 2026 r., znak 0115-KDST1-1.440.33.2026.2.AW, tut. organ wyznaczył Spółce siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 18 marca 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Spółka nie skorzystała.

Uzasadnienie klasyfikacji

Jak stanowi art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4.

Zgodnie z art. 42b ust. 4 ustawy, wniosek o wydanie WIS może zawierać żądanie sklasyfikowania towaru albo usługi na potrzeby stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie, innych niż dotyczące określenia stawki podatku.

Stosownie do treści art. 108a ust. 1 ustawy, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.

W świetle art. 108a ust. 1a ustawy, przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15.000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.

W myśl art. 108a ust. 1b ustawy, podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a , jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.

W załączniku nr 15 do ustawy wymieniono towary oraz ich klasyfikacje zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU).

Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1829) w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług – do dnia 31 grudnia 2027 r., stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września

2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. poz. 1676 , z 2017 r. poz. 2453 , z 2018 r. poz. 2440 , z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556 ).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

–    niniejszych zasad metodycznych,

–    uwag do poszczególnych sekcji,

–    schematu klasyfikacji.

Zasady metodyczne stanowią integralną część niniejszej klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

–    symbole grupowań, - nazwy grupowań.

Z kolei z pkt 4.1 zasad metodycznych wynika, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego oraz z importu, przy czym, pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:

–    wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów - o ile występują w obrocie.

Z pkt 4.2 zasad metodycznych wynika, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) została oparta na następujących klasyfikacjach i nomenklaturach międzynarodowych:

–  Statistical Classification of Economic Activities In the European Community (NACE), Rev. 2 (Statystyczna Klasyfikacja Działalności Gosporadczych w UE),

–    Classification of Products by Activity (CPA), wersja Rev.2.1 (Klasyfikacja Produktów wg Działalności),

–    Combined Nomenclature (CN), obowiązującej w roku 2015 (Nomenklatura Scalona)

i corocznie aktualizowanej przez Komisję (UE)

jak również Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007).

W pkt 5.1.5 ww. zasad wskazano m.in., że usystematyzowanie poszczególnych grup produktów w PKWiU 2015 następuje na podstawie następujących podstawowych kryteriów klasyfikacji: w zakresie wyrobów:

–    kryterium pochodzenia wytwórczego (przemysłowego) wg rodzajów działalności,

–    kryterium surowcowe,

–    kryterium technologii wytwarzania,

–    kryterium konstrukcji wyrobu,

–    kryterium przeznaczenia.

Podstawowym założeniem budowy PKWiU 2015 jest powiązanie klasyfikacji produktów (wyrobów i usług) z klasyfikacją rodzajów działalności gospodarczych (PKD 2007) tak, aby każdy produkt był klasyfikowany przede wszystkim w zależności od rodzaju działalności, w wyniku której powstaje. A zatem: każdy produkt (wyrób, usługa) powinien być zaliczony wyłącznie do jednego rodzaju działalności gospodarczej określonego w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007).

Kryterium powyższe jest podstawą utworzenia pierwszych czterech poziomów PKWiU 2015, tj. sekcji, działów, grup i klas. Powiązanie PKWiU 2015 z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD 2007) ma szczególne znaczenie dla statystycznych badań zjawisk gospodarczych i dalszej korelacji z międzynarodowymi klasyfikacjami celowymi, takimi jak: Klasyfikacja Funkcji Rządu, Klasyfikacja Indywidualnej Konsumpcji Celowej, Klasyfikacja Celowych Nakładów Producentów i innych. W odniesieniu do kryterium przeznaczenia należy podkreślić, że dotyczy ono zasadniczego przeznaczenia wyrobu określonego przez jego producenta (konstruktora, projektanta) i wynikającego z określonych parametrów wyrobu bez względu na rzeczywiste wykorzystanie wyrobu.

Stosownie do pkt 5.2.1 zasad metodycznych - PKWiU 2015 w zakresie wyrobów opracowano, uwzględniając właściwości fizyczne oraz strukturę wyrobów. Ma to swoje potwierdzenie w przyjętych podstawowych kryteriach podziału (por. 5.1.5). Na podstawie tych założeń zbudowane są również międzynarodowe klasyfikacje handlu zagranicznego:

–    Zharmonizowany System Oznaczenia i Kodowania Towarów (HS) oraz - Nomenklatura Scalona (CN).

W celu maksymalnego zharmonizowania międzynarodowych klasyfikacji wyrobów na potrzeby badań statystycznych z zakresu produkcji z wcześniej opracowanymi międzynarodowymi klasyfikacjami towarów na potrzeby handlu zagranicznego - przy opracowywaniu klasyfikacji wyrobów posłużono się jako „blokami konstrukcyjnymi” pozycjami Nomenklatury Scalonej (CN).

Z tych względów, w PKWiU 2015 zakres rzeczowy większości grupowań obejmujących wyroby jest określony zakresem rzeczowym odpowiednich pozycji CN, to znaczy, że grupowanie PKWiU 2015 odpowiada z reguły całej pozycji, części pozycji lub stanowi agregat kilku pozycji CN.

Natomiast zgodnie z pkt 5.2.2.6 zasad metodycznych, handel detaliczny wskazany w dziale 47 PKWiU 2015 „Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi", został podzielony według innego kryterium niż w PKD 2007. W PKD 2007 zastosowano podział wg miejsca sprzedaży (sklepy wyspecjalizowane, niewyspecjalizowane, stragany, targowiska) i wg towaru. Natomiast w PKWiU 2015 handel detaliczny został sklasyfikowany wg towaru będącego przedmiotem obrotu. W związku z tym symbole grupowań PKD 2007 i PKWiU 2015 w ramach działu 47, od poziomu grupy są różne.

W pkt 7.5 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania wyrobów. Ze względu na ścisłe uzależnienie zakresów rzeczowych grupowań PKWiU 2015 od Nomenklatury Scalonej (CN) (por. pkt 5.2.1) przy zaliczaniu wyrobów do poszczególnych grupowań PKWiU 2015 należy stosować „Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej (CN)” zamieszczone na stronie internetowej Ministerstwa Finansów.

Zgodnie z jej tytułem, Sekcja C Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje „Produkty przetwórstwa przemysłowego”.

W świetle Wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) – dalej jako Wyjaśnienia – Sekcja C obejmuje produkty przetwórstwa przemysłowego, przez które rozumie się fizyczne lub chemiczne przetwarzanie surowców, materiałów lub półproduktów w nowy wyrób. Surowce, materiały lub półprodukty podlegające przetworzeniu w ramach tej Sekcji są wynikiem działalności rolnej, leśnej, rybołówstwa, górnictwa lub innej działalności wytwórczej.

Zatem grupowania znajdujące się w Sekcji C obejmują produkty, które powstały w wyniku procesu produkcyjnego, czyli sprzedawane bezpośrednio przez producentów.

Z treści wniosku wynika, że Spółka nie jest producentem towaru, a jedynie podmiotem dokonującym sprzedaży hurtowej, nie zajmuje się sprzedażą detaliczną.

Grupowania dotyczące towarów sprzedawanych przez sprzedawców detalicznych i hurtowych zostały zawarte w Sekcji G Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, która obejmuje „Handel hurtowy i detaliczny. Naprawa pojazdów samochodowych, włączając motocykle”.

Jak wynika z Wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), sekcja ta obejmuje:

–    sprzedaż hurtową i detaliczną pojazdów samochodowych, w tym motocykli,

–    naprawy pojazdów samochodowych, włączając motocykle,

–    sprzedaż hurtową (tj. sprzedaż niewymagającą przetwarzania) nowych i używanych towarów, - usługi pośrednictwa w sprzedaży hurtowej,

–    sprzedaż detaliczną (tj. sprzedaż niewymagającą przetwarzania) nowych i używanych artykułów użytku osobistego i artykułów gospodarstwa domowego prowadzoną przez sklepy, domy towarowe, domy sprzedaży wysyłkowej, na straganach, przez domokrążców i akwizytorów, Internet, spółdzielnie konsumenckie, domy aukcyjne itp.

W sekcji G mieszczą się m.in. dział 46 – „Handel hurtowy, z wyłączeniem handlu hurtowego pojazdami samochodowymi” oraz dział 47 – „Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi.”

Zgodnie z treścią Uwagi do Sekcji G: „Rozróżnienie pomiędzy działem 46 a działem 47 określone jest przez rodzaj dominującego klienta.”

Dział 46 obejmuje handel hurtowy towarami krajowymi oraz towarami pochodzącymi z importu i eksportu, prowadzony na rachunek własny lub na zlecenie.

Dział ten obejmuje m.in. odsprzedaż (sprzedaż bez przetwarzania) nowych i używanych towarów sprzedawcom detalicznym, przedsiębiorstwom, firmom i instytucjom, innym hurtownikom, agentom i pośrednikom prowadzącym działalność handlową, polegającą na zakupie i następnie odsprzedaży.

Natomiast Dział 47 „Handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi” obejmuje m.in. odsprzedaż (sprzedaż bez przetwarzania) nowych i używanych artykułów użytku osobistego i artykułów gospodarstwa domowego prowadzoną przez sklepy, domy towarowe, domy sprzedaży wysyłkowej, na straganach, przez domokrążców i akwizytorów, spółdzielnie konsumenckie, domy aukcyjne, Internet itp.

Spółka wskazała, że w jej ocenie, przedmiotowy produkt powinien zostać zakwalifikowany do grupowania PKWiU 26.30.30.0 - „Części elektrycznych urządzeń telefonicznych i telegraficznych”.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że przedmiotem wniosku jest płyta główna (main board), model (...), stanowiąca część zamienną do telefonów komórkowych i smartfonów. Płyta główna nie jest samodzielnym urządzeniem telefonicznym, lecz podzespołem elektronicznym pełniącym rolę jednostki zarządzającej.

Towar ten objęty jest grupowaniem PKWiU 26.30.30.0 „Części elektrycznych urządzeń telefonicznych i telegraficznych". Natomiast handel przedmiotowym towarem mieści się w grupowaniu PKWiU 46.52.11.0 „Sprzedaż hurtowa sprzętu telekomunikacyjnego oraz części do niego”.

Na podstawie materiałów pomocniczych Eurostat dotyczących wyrobu opisanego handlem (CPA 2.1), sprzedaż towaru objętego grupowaniem PKWiU 26.30.30 nie jest klasyfikowana w handlu detalicznym.

Ponadto ponownie należy zauważyć, że Spółka nie jest producentem płyty głównej (...), prowadzi „sprzedaż hurtową (nie zajmuje się sprzedażą detaliczną)”.

Mając na uwadze powyższe, w kontekście wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, działalność Spółki w zakresie sprzedaży ww. towaru – z uwagi na jego charakter i specyfikę, parametry, a także jego przemysłowe zastosowanie/przeznaczenie - jest podzespołem elektronicznym, przeznaczonym do montażu w urządzeniach telefonicznych (nie jest to artykuł użytku osobistego ani artykuł gospodarstwa domowego) – należy uznać za handel hurtowy.

Zatem grupowanie właściwe dla sprzedaży tego towaru znajduje się w dziale 46 „Handel hurtowy, z wyłączeniem handlu hurtowego pojazdami samochodowymi", sekcji G Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015).

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015).

Wskazać należy, że jeżeli przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest określenie stawki podatku dla towaru, dla którego wydano niniejszą WIS, w związku z jego dostawą, importem lub wewnątrzwspólnotowym nabyciem, Wnioskodawca może wystąpić z odrębnym wnioskiem o wydanie WIS dla tego towaru również w tym zakresie.

Ponadto należy wskazać, że jeżeli Wnioskodawca jest zainteresowany uzyskaniem informacji dotyczącej zastosowania przepisu prawa podatkowego, dla którego wydano niniejszą decyzję, może wystąpić do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS określa wyłącznie klasyfikację towaru będącego przedmiotem wniosku niezbędną do stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie (art. 42a pkt 2 lit. b w zw. z art. 42b ust. 4 ustawy).

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

–    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

–    towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

- w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że klasyfikacja towaru staje się z nimi niezgodna.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie, zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e- Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).