Interpretacja 0115-KDST1-2.440.153.2026.3.AC

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 z póżn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku Artura Gruca z dnia 15 kwietnia 2026 r. (data wpływu), uzupełnionego dnia 27 maja 2026 r. (data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku:

Usługa (świadczenie kompleksowe) - „(...)”

Opis usługi:

Usługa (...) wykonywana jest na obszarze: twarzy, szyi, dekoltu. Polega na aplikacji preparatu kosmetycznego „(...)”. Preparat kosmetyczny rozprowadzany jest na powierzchni skóry twarzy przy użyciu manualnych technik aplikacyjnych. Wykonywanie odpowiednio dobranych ruchów aplikacyjnych o zróżnicowanej intensywności ma na celu równomierne rozprowadzenie preparatu kosmetycznego oraz poprawę komfortu pielęgnacji skóry. Odpowiednio dobrane techniki wcierania prowadzą do uciskania fibroblastów, co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny. Po zabiegu klientom podawana jest herbata (...). Usługa wykonywana jest w wariancie: (...)

Rozstrzygnięcie:

PKWiU 2015 - 96.04

Stawka podatku od towarów i usług:

23%

Podstawa prawna:

art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS:

określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony dnia 27 maja 2026 r., w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia, w celu określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku i uzupełnieniu przedstawiono następujący szczegółowy opis:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towaru i usług, który zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej polegającej m.in. na świadczeniu usług z zakresu branży kosmetycznej tj. na wykonywaniu zabiegów kosmetycznych. (...). Wnioskodawca w swojej ofercie proponuje różne zabiegi kosmetyczne (...). Polegają one na aplikacji wysokich stężeń składników aktywnych, które zawarte są w określonych produktach i aplikowane poprzez odpowiednio dobrane techniki wcierania prowadzące do uciskania fibroplastów co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny. W ramach tych zabiegów, wnioskodawca proponuje (...). Jest to zabieg (...) na twarz (...). Wykonywany jest poprzez połączenie odpowiednich ruchów i ich intensywności. Po zabiegu klientom podawana jest herbata (...). Zdaniem wnioskodawcy, „(...)" należy do kategorii usług zaklasyfikowanych zgodnie z PKWiU jako usługi kosmetyczne, manicure i pedicure (PKWiU 96.02.13.0), do których stosuje się obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8 %. (Załącznik do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2024 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2024 r. poz. 387).

Prawidłowa nazwa handlowa usługi używana w cenniku oraz materiałach sprzedażowych to: „(...).”

Usługa wykonywana jest w wariancie: • (...). Usługa wykonywana jest w salonie kosmetyczno-pielęgnacyjnym, w wydzielonym gabinecie zabiegowym przystosowanym do wykonywania usług pielęgnacyjnych twarzy. Osoby wykonujące usługę posiadają doświadczenie oraz kwalifikacje właściwe dla wykonywania usług kosmetycznych i pielęgnacyjnych, w szczególności:

·      szkolenia produktowe,

·      szkolenia z zakresu pielęgnacji skóry twarzy,

·    szkolenia z zakresu aplikacji kosmetyków,

·    doświadczenie w wykonywaniu zabiegów kosmetycznych twarzy.

Do wykonania usługi nie jest wymagana specjalistyczna wiedza medyczna właściwa dla lekarzy lub zawodów medycznych.

Usługa wykonywana jest na obszarze: twarzy, szyi, dekoltu.

Do wykonania usługi nie są wykorzystywane urządzenia medyczne ani urządzenia kosmetologiczne. W trakcie zabiegu wykorzystywane są wyłącznie standardowe akcesoria stosowane przy usługach kosmetyczno-pielęgnacyjnych, tj.:

·  łóżko zabiegowe,

·  ręczniki,

·  jednorazowe akcesoria higieniczne,

·  preparaty kosmetyczne aplikowane manualnie.

Usługa wykonywana jest według następujących etapów:

Przygotowanie stanowiska zabiegowego oraz przeprowadzenie krótkiego wywiadu dotyczącego przeciwwskazań typowych dla usług kosmetycznych.

Oczyszczenie skóry twarzy oraz przygotowanie jej do aplikacji preparatu kosmetycznego.

Aplikacja preparatu kosmetycznego „(...)”.

Rozprowadzanie preparatu kosmetycznego na powierzchni skóry twarzy przy użyciu manualnych technik aplikacyjnych.

Wykonywanie odpowiednio dobranych ruchów aplikacyjnych o zróżnicowanej intensywności w celu równomiernego rozprowadzenia preparatu kosmetycznego oraz poprawy komfortu pielęgnacji skóry.

Pozostawienie preparatu na skórze do wchłonięcia.

Podanie klientowi herbaty (...).

Zakończenie procedury zabiegowej oraz przekazanie podstawowych zaleceń pielęgnacyjnych.

W ramach usługi nie są wykonywane procedury medyczne, rehabilitacyjne ani fizjoterapeutyczne.

Preparaty kosmetyczne wykorzystywane podczas usługi:

·  (...).

W ramach usługi wykonywane są manualne techniki aplikacyjne polegające na

powierzchniowym rozprowadzaniu preparatu kosmetycznego po skórze twarzy. Określenia użyte w materiałach marketingowych dotyczą wyłącznie kosmetycznego sposobu aplikacji preparatu oraz standardowych technik pielęgnacyjnych wykorzystywanych podczas zabiegów kosmetycznych. Nie są wykonywane czynności medyczne ani zabiegi z zakresu medycyny estetycznej. Usługa wykonywana jest dla osób zainteresowanych pielęgnacją skóry twarzy, poprawą komfortu skóry oraz relaksem.

Celem usługi jest:

· nawilżenie skóry,

· poprawa wyglądu skóry,

· wygładzenie skóry,

· poprawa komfortu pielęgnacyjnego.

Oczekiwaniem klienta jest uzyskanie efektu kosmetycznego oraz relaksacyjnego. Do wykonania usługi nie jest wymagana konsultacja lekarska.

Przeciwwskazaniami do wykonania usługi są typowe przeciwwskazania właściwe dla usług kosmetycznych, w szczególności:

· aktywne stany zapalne skóry,

· otwarte rany,

· choroby skóry,

· reakcje alergiczne na składniki preparatów kosmetycznych,

· infekcje wirusowe lub bakteryjne skóry.

Klient informowany jest o przeciwwskazaniach podczas wywiadu przed zabiegiem oraz w ankiecie klienta. Klient otrzymuje podstawowe zalecenia pielęgnacyjne dotyczące:

· odpowiedniego nawilżania skóry,

· stosowania standardowej pielęgnacji domowej,

· unikania drażniących preparatów bezpośrednio po zabiegu,

· ochrony skóry przed nadmiernym działaniem czynników zewnętrznych.

Po zabiegu mogą sporadycznie wystąpić typowe dla usług kosmetycznych reakcje skóry, takie jak:

· przejściowe zaczerwienienie,

· chwilowa nadwrażliwość skóry,

· uczucie napięcia skóry,

· reakcja alergiczna na składniki preparatów kosmetycznych.

Orientacyjny czas trwania poszczególnych etapów:

· wywiad i przygotowanie klienta – (...),

· oczyszczenie skóry – (...),

· aplikacja preparatu kosmetycznego – (...),

· czynności pielęgnacyjne – (...),

· zakończenie zabiegu i zalecenia pielęgnacyjne – (...). Łączny czas trwania usługi wynosi około (...). Wnioskodawca podkreśla, że dominującym elementem świadczenia pozostaje pielęgnacja skóry z wykorzystaniem preparatów kosmetycznych, natomiast czynności manualne mają charakter pomocniczy wobec aplikacji produktów kosmetycznych. Usługa nie ma charakteru usługi medycznej, rehabilitacyjnej ani fizjoterapeutycznej.

Do wniosku dołączono:

1. (...)

Ponadto Wnioskodawca wskazał (...).

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową", postanowieniem z dnia 6 lipca 2026 r. nr 0115-KDST1-2.440.153.2026.2.AC, organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone 13 lipca 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego na potrzeby stosowania podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS", jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera:

1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS;

2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do:

a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi,

b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4;

3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust.4.

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Jak stanowi art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być:

1) towar albo usługa, albo

2)  towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

Przywołany przepis oznacza, że wnioskodawca może wystąpić z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej w przedmiocie towaru albo usługi, albo towarów lub usług, które w jego ocenie razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu.

W ramach wiążącej informacji stawkowej dochodzi nie tylko do dokonania klasyfikacji przedmiotu wniosku według Nomenklatury scalonej, Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług bądź Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych oraz określenia stawki podatku od towarów i usług, ale również samej identyfikacji przedmiotu wniosku jako towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego.

Podmiot składający wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej – w formularzu do wniosku WIS-W w pozycji „Przedmiot wniosku” – określa czy przedmiotem żądania jest towar bądź usługa bądź świadczenie kompleksowe, które łącznie w ocenie wnioskodawcy podlegają opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca określił, że przedmiotem klasyfikacji jest usługa.

Niemniej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej – otrzymując wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej – nie dokonuje automatycznej akceptacji oceny stanowiska wnioskodawcy w zakresie identyfikacji przedmiotu wniosku jako towaru, usługi bądź świadczenia kompleksowego. Odmienne podejście stanowiłoby naruszenie podstawowych zasad postępowania podatkowego.

Rolą Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, prowadzącego postępowanie o wydanie wiążącej informacji stawkowej, jest początkowe podjęcie działań zmierzających do właściwej identyfikacji przedmiotu wniosku, które pozwolą na stwierdzenie czy jest nim towar, usługa bądź świadczenie złożone.

Z opisu przedstawionego we wniosku i uzupełnieniu wynika, że usługa będąca przedmiotem wniosku, określona jako „(...)" wykonywana jest w salonie kosmetyczno-pielęgnacyjnym, w wydzielonym gabinecie zabiegowym przystosowanym do wykonywania usług pielęgnacyjnych twarzy. Osoby wykonujące usługę posiadają doświadczenie oraz kwalifikacje właściwe dla wykonywania usług kosmetycznych i pielęgnacyjnych, wykonywana na obszarze: twarzy, szyi, dekoltu według następujących etapów: przygotowanie stanowiska zabiegowego oraz przeprowadzenie krótkiego wywiadu dotyczącego przeciwwskazań, oczyszczenie skóry twarzy oraz przygotowanie jej do aplikacji preparatu kosmetycznego- „(...)”. Rozprowadzanie preparatu kosmetycznego na powierzchni skóry twarzy przy użyciu manualnych technik aplikacyjnych.

Wykonywanie odpowiednio dobranych ruchów aplikacyjnych o zróżnicowanej intensywności w celu równomiernego rozprowadzenia preparatu kosmetycznego. Odpowiednio dobrane techniki wcierania prowadzące do uciskania fibroplastów co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny. Po zakończonym zabiegu podawana jest herbata (...). Usługa wykonywana jest dla osób zainteresowanych pielęgnacją skóry twarzy, poprawą komfortu skóry oraz relaksem.

Należy zatem ustalić, czy mamy do czynienia z pojedynczą usługą, czy też ze świadczeniem kompleksowym.

Pojęcie świadczenia kompleksowego nie zostało zdefiniowane w obecnie obowiązujących aktach prawa, nie dokonał tego ani normodawca krajowy, ani unijny. Niemniej, pojęcie świadczenia złożonego jest powszechnie stosowane przez organy podatkowe oraz krajowe sądy administracyjne, kolejno w ramach wydawanych decyzji oraz podejmowanych orzeczeniach. Badanie występowania świadczenia kompleksowego następuje jednak zwłaszcza w świetle tez wynikających z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zgodnie z koncepcją świadczeń złożonych (kompleksowych), wypracowaną w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) zasadą jest, że dla celów podatku od towarów i usług każde świadczenie powinno być uznawane jako odrębne i niezależne (np.: wyrok z dnia 10 listopada 2016 r. w sprawie C-432/15, Odvolací finanční ředitelství, EU: C:2016:855, oraz z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP, EU:C:2012:597).

Jednak, w pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane oddzielnie i odpowiednio prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia, należy uważać za jednolitą czynność, gdy nie są one niezależne (np.: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06, Ministero dell’Economia e delle Finanze, dawniej Ministero delle Finanze, EU:C:2008:108). Z takimi sytuacjami mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy jedno lub kilka świadczeń należy uznać za świadczenie główne, natomiast pozostałe za świadczenia dodatkowe, traktowane z punktu widzenia podatkowego tak jak świadczenie główne, ale przede wszystkim wówczas, gdy co najmniej dwa elementy albo co najmniej dwie czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (np.: wyroki TSUE z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV, EU:C:2005:649, oraz z dnia 4 października 2017 r. w sprawie C-273/16, Agenzia delle Entrate, EU:C:2017:733).

Niezwykle pomocnym narzędziem przy ustalaniu czy występuje świadczenie kompleksowe jest opinia Rzecznik Generalnej Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej – TSUE) Juliane Kokott z dnia 22 października 2020 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito – Unipessoal Lda przeciwko Autoridade Tributária e Aduaneira (ECLI:EU:C:2020:855, dalej - opinia).

W punkcie 16 opinii Rzecznik Generalnej zwrócono uwagę, że „(…) każde świadczenie należy co do zasady uznawać za odrębne i niezależne dla celów opodatkowania VAT (…)”. Natomiast w ramach punktu 18 podkreślone zostało, że „(…) co do zasady każde pojedyncze świadczenie należy poddać odrębnej ocenie dla celów VAT. Dotyczy to nawet sytuacji, w których między kilkoma świadczeniami istnieje określony związek, ponieważ służą jednolitemu celowi gospodarczemu (…)”.

„Zasada niezależności każdego świadczenia nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Transakcji nie należy bowiem sztucznie rozdzielać, aby nie pogarszać funkcjonalności systemu VAT (…). Opodatkowanie VAT zespołów świadczeń i czynności wymaga więc wyważenia z jednej strony zasady niezależności świadczeń, a z drugiej zakazu sztucznego rozdzielania jednolitych transakcji” (punkt 20).

„W przypadku jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny (…)” (punkt 22).

„Decydującym czynnikiem jest zatem to, czy przeciętny konsument (tj. przeciętny świadczeniobiorca) postrzega otrzymane świadczenie jako wiele niezależnych świadczeń, czy też jedno pojedyncze świadczenie. Kluczowym kryterium jest w tym przypadku powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności. Ustanawiając kryterium „przeciętnego konsumenta”, Trybunał posługuje się typizacją, którą stosuje również w innych obszarach prawa (…)” (punkt 23).

„Cechą charakterystyczną jednego świadczenia złożonego jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów (…).

W przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie” (punkt 25).

„Z punktu widzenia przeciętnego konsumenta w przypadku jednego świadczenia złożonego jego poszczególne elementy tracą swoją niezależność i ustępują nowemu świadczeniu sui generis. Ocenie podlega wówczas wyłącznie to jedno pojedyncze świadczenie w całości. Waga poszczególnych elementów świadczenia słusznie nie ma tu znaczenia (...)” (punkt 27). „Wskazówką świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy transakcji (…). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle orzecznictwa Trybunału jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (…)” (punkt 30).

„Kolejne odstępstwo od zasady niezależności każdego świadczenia jest konieczne, kiedy dane świadczenie stanowi jedynie niesamodzielne świadczenie o charakterze pomocniczym wobec świadczenia głównego (…). Świadczenie należy uważać za pomocnicze w stosunku do świadczenia głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samo w sobie, lecz służy skorzystaniu w jak najlepszy sposób ze świadczenia głównego usługodawcy (…). Świadczenie pomocnicze ma w porównaniu ze świadczeniem głównym jedynie drugorzędne znaczenie, w związku z czym jest „traktowane dla celów podatkowych tak samo, jak świadczenie główne” (…). Oznacza to, że świadczenie pomocnicze musi być traktowane do celów VAT w taki sam sposób, jak świadczenie główne” (punkt 34).

Z poszczególnych fragmentów ww. opinii z dnia 22 października 2020 r. wynika, że świadczenie kompleksowe – jak sama nazwa sugeruje – charakteryzuje się pewnym kompleksem czynności, ich złożonością. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kilka czynności, kilka towarów i/lub usług, które stanowią pewną całość, wykazują się związkiem ekonomicznym oraz funkcjonalnym. Wszystkie zadania podejmowane w ramach świadczenia złożonego są niezbędne w celu osiągnięcia celu świadczenia oraz zaspokojenia potrzeb jego odbiorcy, konsumenta.

Świadczenie złożone jest rozbudowane, obejmuje większy zakres czynności, które są ze sobą ściśle powiązane. Świadczenie złożone bardzo wyraźnie wskazuje na pewną kompleksowość i współzależność wielu czynności, które wykonywane w sposób skoordynowany i efektywny mają doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu.

Dodatkowo ważne jest wyjaśnienie, że opinia Rzecznik Generalnej z dnia 22 października 2020 r. wskazuje na dwa rodzaje świadczeń kompleksowych. Pierwszy, typowy, w którym poszczególne czynności przyjmują odpowiednio funkcję świadczenia głównego oraz świadczeń pomocniczych. W takim przypadku cała transakcja podlega opodatkowaniu jak świadczenie dominujące.

Drugi rodzaj, świadczenie sui generis, na które składać mogą się nawet czynności realizowane odrębnie (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawie C-44/11, Finanzamt Frankfurt am Main V-Höchst przeciwko DeutscheBank AG ECLI:EU:C:2012:484, punkt 24), którym nie jest możliwe przypisanie roli dominującej, ani pomocniczej. Kluczowym kryterium w przypadku świadczenia sui generis jest powszechny odbiór, a więc to, co rozumie pod tym ogół ludności.

W świadczeniu sui generis poszczególne elementy tracą swoją niezależność i ustępują nowemu świadczeniu. Innymi słowy, w przypadku jednego świadczenia złożonego poszczególne jego elementy stapiają się ze sobą, tworząc nowe, niezależne świadczenie sui generis. W takim przypadku klient jest zainteresowany połączeniem kilku elementów, które stworzą nowe świadczenie, każda z czynności jest bowiem równie istotna dla realizacji całej transakcji. Cechą charakterystyczną takiego świadczenia jest nierozerwalność jego poszczególnych elementów, w związku z czym w powszechnym odbiorze występuje tylko jedno pojedyncze świadczenie.

Również w sytuacji, gdy świadczeniobiorca nie może otrzymać jednego elementu świadczenia bez innego, przemawia to za występowaniem świadczenia sui generis. Wskazówką w tym zakresie jest też jednolity cel gospodarczy transakcji. Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku świadczeń, przemawia to za istnieniem świadczenia sui generis.

Przechodząc zatem na grunt analizowanej sprawy należy zauważyć, że nie jest to pojedyncza usługa – (...). Zakres czynności oraz ich różnorodny charakter wskazuje, że przedmiotem decyzji jest świadczenie złożone. Na wykonywany zabieg składają się bowiem pojedyncze czynności, takie jak , które razem tworzą świadczenie kompleksowe – oczyszczenie twarzy, nałożenie preparatu kosmetycznego z określonymi składnikami aktywnymi, rozprowadzenie preparatu na powierzchni skóry przy użyciu odpowiednio dobranych manualnych technik aplikacyjnych, czy podanie klientowi do wypicia (...) jako dodatkowy element relaksacyjny.

Wszystkie działania podejmowane są, aby zaspokoić konkretną potrzebę klienta jaką jest pielęgnacja twarzy oraz zapewnienie komfortu skóry i relaksu. Należy podkreślić, że wszystkie elementy są ze sobą nierozerwalne, aby wykonać poprawnie zabieg określony jako „(...)”

Zatem z punktu widzenia znaczenia ekonomicznego oraz odbiorcy świadczenia rozumianego jako przeciętny klient, w prowadzonej sprawie mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym. Przedmiotowe świadczenie nie jest jednak typowym świadczeniem kompleksowym, w którym można wyodrębnić jedno świadczenie główne oraz świadczenia pomocnicze. W analizowanej sprawie należy uznać, że mamy do czynienia z nowym świadczeniem sui generis.

Wszystkie czynności wykonywane są podejmowane, aby osiągnąć cel – wykonać zabieg. Żadna jednak z wykonywanych czynności nie ma charakteru dominującego, nie można więc wyróżnić usługi głównej, ani usług pomocniczych. Wszystkie czynności są równie ważne. Odstąpienie od wykonania którejkolwiek czynności może spowodować, że nie zostanie zrealizowany ostateczny cel zabiegu.

W ocenie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, poszczególne zadania stanowią pojedyncze usługi, które – poprzez zachodzący między nimi związek ekonomiczny i funkcjonalny tworzą nowe świadczenie sui generis, tzn." (...)".

Przedmiotem wniosku jest zatem usługa (świadczenie kompleksowe) – (...).

Uzasadnienie klasyfikacji

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 ze zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 ze zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 1829) w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług - do dnia 31 grudnia 2027 r., stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 5 5 6).

Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu.

Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3).

Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z:

–    niniejszych zasad metodycznych,

–    uwag do poszczególnych sekcji,

–    schematu klasyfikacji.

Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje:

–    symbole grupowań,

–    nazwy grupowań.

Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego:

–    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter,

–    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze.

Zgodnie z wyjaśnieniami do PKWiU 2015, Sekcja S POZOSTAŁE USŁUGI obejmuje:

–    usługi świadczone przez organizacje członkowskie,

–    usługi naprawy i konserwacji komputerów i sprzętu komunikacyjnego,

–    usługi naprawy i konserwacji artykułów użytku osobistego i domowego,

–    usługi prania i czyszczenia wyrobów włókienniczych i futrzarskich,

–    usługi fryzjerskie i pozostałe usługi kosmetyczne,

–    usługi pogrzebowe i pokrewne,

–    usługi związane z poprawą kondycji fizycznej,

–    pozostałe usługi indywidualne, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Sekcja ta nie obejmuje:

–    usług naprawy broni sportowej i rekreacyjnej, sklasyfikowanych w 33.11.14.0, - usług naprawy i konserwacji fotokopiarek, kalkulatorów, sklasyfikowanych w 33.12.16.0,

–    usług naprawy ręcznych narzędzi mechanicznych, sklasyfikowanych w 33.12.17.0,

usług naprawy i konserwacji profesjonalnych przyrządów i aparatów do pomiaru

czasu, sklasyfikowanych w 33.13.11.0,

–    usług parkingowych, sklasyfikowanych w 52.21.24.0,

–    usług edukacyjnych świadczonych przez organizacje członkowskie, sklasyfikowanych w dziale 85,

–    usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w dziale 86,

–    usług renowacji prac artystycznych, sklasyfikowanych w 90.03.11.0.

W sekcji S zawarty jest m.in. dział 96 POZOSTAŁE USŁUGI ŚWIADCZONE DLA LUDNOŚCI, który obejmuje:

–    pranie i czyszczenie chemiczne wyrobów tekstylnych i futrzarskich,

–    fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,

–    pogrzeby i działalność pokrewną,

–    pozostałą indywidualną działalność usługową, gdzie indziej niesklasyfikowaną.

Dział ten nie obejmuje:

–    peruk, sklasyfikowanych w 32.99.30.0,

–    wypożyczania odzieży innej niż odzież robocza, nawet, jeśli czyszczenie tych rzeczy jest integralną częścią tej działalności, sklasyfikowanego w 77.29.15.0,

–    utrzymania terenów zieleni na cmentarzach, sklasyfikowanego w 81.30.12.0,

–    usług świadczonych przez organizacje religijne w zakresie uroczystości pogrzebowych, sklasyfikowanych w 94.91.10.0,

–    naprawy i przeróbek odzieży itp., sklasyfikowanych w 95.29.11.0.

W dziale 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności" mieszczą się m.in. takie grupowania, jak 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure", 96.02.14.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure, świadczone w domu", 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne".

Grupowanie 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”, obejmuje:

–    usługi pielęgnacyjne i upiększające dotyczące urody i twarzy, włączając usługi kosmetyczne, - usługi wykonywania manicure i pedicure,

–    usługi związane z poradnictwem dotyczącym pielęgnacji urody i wykonywania makijażu.

Grupowanie to nie obejmuje:

–    usług w zakresie opieki zdrowotnej typu lifting twarzy, sklasyfikowanych w 86.10.11.0.

Natomiast grupowanie 96.02.19.0 "Pozostałe usługi kosmetyczne" obejmuje także usługi w zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi.

Grupowanie to nie obejmuje jednak usług w zakresie opieki zdrowotnej, sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach działu 86.

W dziale 96 „Pozostałe usługi świadczone dla ludności" mieści się także klasa 96.04 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej", a w niej grupowanie 96.04.10.0 o tej samej nazwie, które obejmuje usługi świadczone przez łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony odchudzające, salony masażu (z wyłączeniem masażu leczniczego) i podobne usługi mające na celu poprawę samopoczucia.

Grupowanie to nie obejmuje:

— usług w zakresie masaży i terapii leczniczych, sklasyfikowanych w 86.90.13.0,86.90.19.0, — usług obiektów służących poprawie kondycji fizycznej (centra fitness) i kulturystyce, sklasyfikowanych w 93.13.10.0.

W świetle powyższego, w celu dokonania właściwej klasyfikacji będącej przedmiotem wniosku usługi (świadczenia kompleksowego) – (...) – konieczne jest szczegółowe przeanalizowanie cech, okoliczności w jakich dochodzi do wykonania analizowanego świadczenia.

Celem zabiegu jest głęboka pielęgnacja i odżywienie skóry oraz pobudzenie skóry do produkcji kolagenu i elastyny. Efektem jest piękniejsza i odżywiona skóra. Zabieg ma działanie (...) i jest wykonywany z użyciem (...). Nie budzi zatem wątpliwości, iż zabieg – (...) ma właściwości pielęgnacyjne.

Przedmiotowy zabieg jest jednak wykonywany również poprzez zastosowanie odpowiednio dobranych technik manualnych - uciskania. Jak wskazano bowiem w opisie polega na " aplikacji wysokich stężeń składników aktywnych, zawartych w określonych produktach i aplikowaniu poprzez odpowiednio dobrane techniki wcierania prowadzące do uciskania fibroblastów, co w konsekwencji prowadzi do pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny". Usługa wykonywana jest dla osób zainteresowanych pielęgnacją skóry twarzy, poprawą komfortu skóry oraz relaksem.

Należy także zauważyć, że w Regulaminie świadczonych zabiegów wskazano, że „Salon świadczy zabiegi pielęgnacyjno-kosmetyczne, ukierunkowane na pielęgnację skóry ciała o charakterze relaksacyjnym i terapeutycznym”.

Z powyższego wynika zatem, że zabieg stanowi połączenie pielęgnacji i relaksu (poprzez zastosowanie odpowiednio dobranych technik manualnych) – jest świadczeniem pielęgnacyjno-relaksacyjnym. To właśnie dzięki wcieraniu kremu dłońmi poprzez połączenie odpowiednich ruchów i ich intensywności dochodzi do uzyskania celu zabiegu.

Na stronie internetowej (...), w którym, zgodnie z zapisem danych adresowych zawartym w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, wskazano m.in.:

(...)

Z całokształtu przedstawionych okoliczności wynika, że zabieg stanowi połączenie pielęgnacji i relaksu, zatem jest świadczeniem pielęgnacyjno-relaksacyjnym, również sam Wnioskodawca wskazał, że usługa wykonywana jest dla osób zainteresowanych pielęgnacją skóry twarzy, poprawą komfortu skóry oraz relaksem. Ponadto cechą charakterystyczną przedmiotowego zabiegu jest wykonywanie go przy użyciu odpowiednio dobranych technik manualnych. Nie ulega wątpliwości, że zastosowanie odpowiednich technik uciskania fibroblastów (celem pobudzenia produkcji kolagenu i elastyny) wybranych partii ciała świadczy o relaksacyjnym charakterze zabiegu. Odpowiednia technika ruchów osoby wykonującej zabieg sprawia, że klienci czują się odprężeni, poprawie ulega nie tylko wygląd skóry, ale i samopoczucie klientów.

Z dokonanej analizy wynika, że czynności składające się na usługę (świadczenie kompleksowe) – (...) zawierają cechy charakterystyczne dla pielęgnacji skóry, jak i dobranie odpowiednich technik manualnych prowadzące do uciskania fibroblastów, a całe świadczenie stanowi jedno świadczenie pielęgnacyjno- relaksacyjne.

Aspekt pielęgnacyjny świadczenia jest znaczący, jednak – obie cechy – pielęgnacja oraz dobrane odpowiednie techniki wcierania są równie ważne dla przedmiotowego zabiegu, dlatego należy uznać, że ma on charakter pielęgnacyjno-relaksacyjny. Dla klienta ważna jest zarówno pielęgnacja, jak i relaks.

Zdaniem organu, usługa (świadczenie kompleksowe) – „(...)” winna zostać zaklasyfikowana do klasy 96.04 PKWiU 2015 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej.

Jak wskazano wcześniej, grupowanie 96.04.10.0 PKWiU 2015 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej” obejmuje usługi świadczone przez łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony odchudzające, salony masażu (z wyłączeniem masażu leczniczego) i podobne usługi mające na celu poprawę samopoczucia.

Skoro analizowany zabieg stanowi świadczenie pielęgnacyjno-relaksacyjne, wpływając przy tym m.in. na poprawę samopoczucia, to właściwą klasyfikacją przedmiotowego świadczenia jest klasa 96.04 PKWiU 2015 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”.

Przedmiotowego świadczenia nie można sklasyfikować do PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure” bądź PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

Jak wskazano powyżej, w grupowaniu 96.02.13.0 PKWiU 2015 mieszczą się usługi kosmetyczne mające na celu pielęgnację oraz upiększenie. Usługi odpowiadające pozycji 96.02.13.0 dotyczą stricte urody oraz twarzy. Usługi, które mogą być klasyfikowane do ww. grupowania to, np. usługi pielęgnacji skóry twarzy, dłoni i stóp (manicure, pedicure, naprawa paznokcia), wykonywania makijażu (okazjonalnego, permanentnego), stylizacja brwi i rzęs, henna.

Z kolei grupowanie 96.02.19.0 PKWiU 2015 obejmuje usługi w zakresie higieny osobistej, pielęgnacji ciała, depilacji, naświetlania promieniami ultrafioletowymi i podczerwonymi.

Zabieg „(...)”, który polega nie tylko na pielęgnacji, ale także zastosowaniu odpowiednich technik mających w istocie relaksować i odprężać – wykracza poza usługi kosmetyczne.

Uwzględniając powyższe, usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych klasą 96.04 Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej.

Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; 4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z art. 41 ust. 16 ustawy, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 7% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek, uwzględniając:

1)  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)  przebieg realizacji budżetu państwa;

3)  przepisy Unii Europejskiej.

W myśl art. 146ej ust. 1 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, w okresie, o którym mowa w art. 146ef, może obniżać stawki podatku do wysokości 0%, 5% lub 8% dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określać warunki stosowania obniżonych stawek.

Z kolei stosownie do art. 146ej ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych przy wydawaniu rozporządzenia, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia:

1)  specyfikę obrotu niektórymi towarami i świadczenia niektórych usług;

2)  przebieg realizacji budżetu państwa.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 grudnia 2023 r. w sprawie obniżonych stawek podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 2670 z późn. zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia.

W załączniku do ww. rozporządzenia wskazano m.in. usługi, dla których obniża się stawkę podatku do wysokości 8%, tj.:

–    poz. 6 - PKWiU 96.02.13.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure”;

–    poz. 7 - PKWiU ex 96.02.14.0 „Usługi kosmetyczne, manicure i pedicure, świadczone w domu”;

–    poz. 8 - PKWiU 96.02.19.0 „Pozostałe usługi kosmetyczne”.

Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 30 ustawy, przez oznaczenie ex rozumie się zakres towarów i usług węższy niż określony odpowiednio w danym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) lub danym grupowaniu klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej.

Zatem umieszczenie ww. oznaczenia przy konkretnym dziale, pozycji, podpozycji lub kodzie Nomenklatury scalonej (CN) ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku dla towarów i usług tylko do towarów należących do wymienionego działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN), spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „Nazwa towaru (grupy towarów lub usług)”.

Będąca przedmiotem wniosku usługa - „(...)” - mieści się w klasie PKWiU 96.04 „Usługi związane z poprawą kondycji fizycznej”. Usługa ta nie została wymieniona,nie jest wymieniona w poz. 6-8 załącznika do rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek podatku, ustawodawca nie przewidział dla niej preferencyjnej stawki w wysokości 8%.

Zatem, właściwą stawką dla opodatkowania przedmiotowej usługi (świadczenia kompleksowego) jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jego przedmiotem, która zostanie wykonana w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

–    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

–    świadczenie kompleksowe, będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

–    w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

–    klasyfikacja usługi (świadczenia kompleksowego), lub

–    stawka podatku właściwa dla usługi (świadczenia kompleksowego) lub

–    podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e- urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).