Interpretacja 0115-KDST1-2.440.486.2025.4.MS

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 21 listopada 2025 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniach 12 i 27 stycznia 2026 r. (daty wpływu) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar – (...)

Opis: (…) szalik wykonany z ręcznie barwionej przędzy, tkany na ręcznym krośnie podłogowym wielonicieniowym z wykorzystaniem autorskich splotów i technik; szalik wykonany z (...) o wymiarach (...) cm

Rozstrzygnięcie: CN 62

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 21 listopada 2025 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 12 i 27 stycznia 2026 r., w zakresie sklasyfikowania towaru (...) dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku oraz jego uzupełnień przedstawiono następujący opis towaru:

Od dnia (...). jest Pani zarejestrowana jako czynny podatnik VAT, wniosek dotyczy transakcji realizowanych po tej dacie. Prowadzi Pani działalność gospodarczą dokonując dostawy towaru, który posiada następujący kod w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 13.20.Z. Dostawa (Sprzedaż) Ręcznie Barwionych i szalików (PKD 13.20.Z)

Sprzedawane tkaniny są wyrobami rzemieślniczymi o wysokim walorze artystycznym i nie stanowią produkcji przemysłowej.

Ręczne barwienie: przędza jest barwiona ręcznie, co prowadzi do uzyskania unikatowych, niepowtarzalnych gradientów i efektów kolorystycznych. Każda tkanina różni się od siebie, stanowiąc tym samym unikalne dzieło o wysokiej wartości estetycznej.

Ręczne tkactwo: tkaniny są tkane na krosnach przy użyciu autorskich i specjalistycznych splotów, co wymaga eksperckiej wiedzy rzemieślniczej.

Charakter wyrobu: proces wytwarzania tych wyrobów realizuje cel wspierania rzemiosła i dostarczania wyrobów o tradycyjnym, artystycznym charakterze, co w pełni wpisuje się w definicję rękodzieła artystycznego.

Następnie zadała Pani pytanie: Czy dostawa (sprzedaż) ręcznie barwionych i tkanych w unikalne wzory „chust”, które mają charakter rękodzieła artystycznego, może korzystać z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy o VAT? (Wnioskodawczyni wnosi o określenie właściwej klasyfikacji w nomenklaturze scalonej (CN) dla tych wyrobów).

Własne stanowisko Wnioskodawczyni (uzasadnienie stawki 8%).

Stanowisko Wnioskodawczyni jest pozytywne. Zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, stawkę 8% stosuje się do dostawy rękodzieła ludowego i artystycznego (zgodnie z odrębnymi przepisami).

Spełnienie kryterium rękodzieła: ręczne barwienie przędzy i tkanie na krosnach z użyciem autorskich splotów dowodzi, że wyroby te są unikatowe, a ich wartość wynika z pracy twórczej i rzemieślniczej, a nie z produkcji maszynowej. Zgodnie z definicją rękodzieła, wyroby te posiadają wysoki walor artystyczny i estetyczny oraz wykluczają produkcję przemysłową.

Wniosek o klasyfikację CN: Wnioskodawczyni wnosi o dokonanie przez Dyrektora KIS klasyfikacji tych wyrobów w nomenklaturze CN i potwierdzenie, że jako rękodzieło artystyczne mieszczą się one w zakresie stosowania obniżonej stawki VAT na podstawie ww. załącznika.

Wnioskodawczyni wnosi o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej potwierdzającej zastosowanie obniżonej stawki podatku od towarów w wysokości 8%.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 12 stycznia 2026 r. doprecyzowała Pani, iż „wnioskuje o potwierdzenie stawki na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (dotyczy usług twórców i artystów wynagradzanych w formie honorariów)”.

Potwierdziła Pani jednoznacznie, że przedmiotem wniosku jest usługa polegająca na stworzeniu przez Panią „… szalika”, który jest tkany na ręcznym krośnie podłogowym wielonicielnicowym z wykorzystaniem autorskich splotów i technik. Przędza użyta do wytworzenia szalika jest farbowana ręcznie. Cały proces twórczy jest całkowicie niepowtarzalny (nie ma możliwości, aby został wykonany w identyczny sposób przez kogokolwiek). Kolorów oraz odcieni uzyskanych podczas farbowania nie da się odtworzyć żadną istniejącą techniką.

Szalik wykonany jest z:

(...)

Szalik, będący przedmiotem wniosku, posiada unikalny, twórczy charakter.

Jego oryginalność przejawia się w:

·      indywidualnym uzyskaniu kolorów oraz odcieni poprzez mieszanie dostępnych barwników,

·      autorskim rozplanowaniu umieszczenia poszczególnych kolorów na przędzy oraz technice ich umieszczenia,

·      doborem, modyfikacją, stworzeniem splotu oraz detali ozdobnych oraz ich zestawieniem w całość kompozycji.

Wszystkie te elementy, które stanowią o oryginalności szalika, są charakterystyczne dla Pani artystycznego stylu, nie wynikają z odtwórczego kopiowania, lecz z inwencji twórczej. Szalik uzyskuje przez to indywidualny twórczy charakter.

Produkt sprzedawany jest bez opakowania.

Pani zdaniem jest statystycznie nieprawdopodobne, aby inna osoba sporządziła w przyszłości identyczny projekt. Wynika to z faktu, że „utwór” jest rezultatem Pani osobistych procesów myślowych, talentu i doświadczenia, co zgodnie z doktryną prawa autorskiego czyni go niemożliwym do powtórzenia przez innego twórcę w identycznej formie.

Jako autorka ma Pani pełną swobodę w kształtowaniu ostatecznej wizji artystycznej szalika.

Wskazała Pani, że chociaż klient może wskazać ogólny zakres kolorystyki, to ostateczny wybór barw, sposobu dostosowania splotu oraz wykonania zależy wyłącznie od Pani decyzji twórczych.

Za usługę otrzymuję Pani honorarium, o którym mowa w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Wynagrodzenie to obejmuje nie tylko samą czynność farbowania oraz tkania, ale przede wszystkim stworzenie utworu i udzielenie klientowi licencji pisemnej.

W dniu 27 stycznia 2026 r. - w odpowiedzi na wezwanie organu - doprecyzowała Pani opis przedmiotu wniosku i wskazała następujące informacje:

–    Klient nabywa gotowy wyrób (egzemplarz utworu), dostępny w sklepie internetowym, który został wybrany spośród innych autorsko wykonanych przez Panią szalików. Szalik został stworzony według Pani indywidualnej inicjatywy twórczej, bez wcześniejszego zamówienia, czy ingerencji klienta w proces powstawania dzieła. Jest to efekt Pani swobodnej działalności artystycznej.

–    Klient może zwrócić wyrób (odstąpić od umowy) na zasadach ogólnych przewidzianych dla sprzedaży konsumenckiej, ponieważ nabywa gotowy egzemplarz utworu, a nie rzecz wyprodukowaną na indywidualne zamówienie.

–    Szalik posiada cechy unikatowe świadczące o jego twórczym charakterze, takie jak: niepowtarzalna kompozycja ułożenia splotów, dobierana przez Panią w trakcie procesu twórczego, autorskie zestawienie kolorystyczne oraz ręczne wykończenia (frędzle, brzegi), które nie są powtarzalne masowo. Każdy szalik jest indywidualną realizacją wizji artystycznej.

Wskazała Pani, że dołącza zdjęcia z bliska, gdzie widać (…).

–    Przędza jest przez Panią własnoręcznie wybierana według właściwości oraz farbowana. Samodzielnie wybiera Pani parametry - gęstość ułożenia pojedynczych nitek, inne do każdego projektu, według których następuje przygotowanie osnowy. Do farbowania wykorzystuje Pani mieszaniny barwników, co pozwala uzyskać unikatowe odcienie oraz nasycenia poszczególnych kolorów - nie są one dostępne na rynku. Do każdego procesu farbowania (zarówno do przędzy na osnowę, jak i na wątek) barwniki przygotowuje Pani bezpośrednio przed procesem farbowania w ilości potrzebnej na konkretny projekt. Proporcje te są niemożliwe do odtworzenia w innym projekcie.

–    Cena płacona przez klienta nie dotyczy samej rzeczy (materiału), lecz jest „honorarium autorskim”. Na cenę końcową składa się:

·  stworzenie unikalnego projektu i wykonanie utworu,

·  przeniesienie autorskich praw majątkowych do konkretnego egzemplarza utworu, co pozwala klientowi na wyłączne dysponowanie nim,

·  koszt materiałów (stanowiący mniejszą część ceny).

–    Na pytanie organu: „czy przed zamówieniem nabywca/usługobiorca otrzymuje projekt wyrobu (jeśli tak to w jakiej formie i jakie zawiera elementy”, wskazała Pani: „Nie, ponieważ klient kupuje gotowy, już stworzony utwór. Zapoznaje się on z wizualizacją gotowego dzieła (zdjęcia w galerii internetowej) przed zakupem.

–    „… szalik” jest oznaczony. Posiada dołączoną informację o autorstwie (metka z Pani logo), a ponadto autorstwo jest komunikowane w ofercie publicznej przy każdym egzemplarzu.

–    Klient nie ma ograniczeń w zakresie prywatnego i wizerunkowego korzystania z szalika. Ograniczenia dotyczą jedynie prawa do przemysłowego powielania wzoru (masowej produkcji kopii), co zastrzega Pani w umowie, chyba że umowa stanowi inaczej.

–    W związku ze sprzedażą szalika (utworu) dochodzi do zawarcia „umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub udzielenia licencji wyłącznej”. Jest to warunek konieczny transakcji – klient nabywając unikat, nabywa wyłączne prawo do korzystania z niego. Bez tego elementu transakcja nie miałaby charakteru sprzedaży dzieła autorskiego.

–    „Na nabywcę przenoszone jest prawo własności egzemplarza utworu (szalika) wraz z prawami autorskimi majątkowymi niezbędnymi do swobodnego korzystania z tego egzemplarza w sposób wyłączny (licencja wyłączna)”.

–    W umowie z klientem (potwierdzonej dokumentem sprzedaży i oświadczeniem) wskazane są pola eksploatacji zgodne z art. 50 ustawy o prawie autorskim:

•     Utrwalanie utworu w postaci gotowego wyrobu tkackiego (nabycie własności oryginału).

•     Obrót oryginałem: prawo do dalszej odsprzedaży egzemplarza, użyczenia.

•     Rozpowszechnianie i publiczne udostępnianie: prawo do publicznego prezentowania szalika (noszenia), wykorzystywania go w sesjach zdjęciowych, publikacji wizerunku utworu w mediach społecznościowych i materiałach promocyjnych klienta. Umowa ma charakter wyłączny co do danego egzemplarza.

–    Dostawie towarzyszy paragon oraz pisemne „Oświadczenie o udzieleniu licencji”, które precyzuje zakres praw nabywcy do utworu.

Do wniosku oraz jego uzupełnień dołączono:

(...)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 5 lutego 2026 r., znak 0115-KDST1-2.440.486.2025.3.MS, tut. organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 12 lutego 2026 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie sposobu zidentyfikowania świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. W rozumieniu ustawy „dostawa” oznacza wszelkiego rodzaju rozporządzanie towarem (sprzedaż, zamianę, darowiznę, oraz każdą inną czynność, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu).

W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,

w jakiej dokonano czynności prawnej;

2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś, to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru czynności należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów, w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

Należy wskazać, że o kwalifikacji danej czynności jako dostawy towarów, bądź świadczenia usług, rozstrzyga każdorazowo zindywidualizowany stan sprawy. O przedmiocie świadczenia przesądza zakres oraz specyfika wykonywanych czynności, użytych materiałów, obowiązujące klasyfikacje statystyczne oraz treść umów zawartych każdorazowo przez podatnika i jego kontrahenta. Jedynie analiza czynników takich jak m.in. przedmiot świadczenia, udział materiałów własnych oraz udział materiałów powierzonych przez kontrahenta w ogólnym zużyciu materiałów, obowiązki stron, sposób wzajemnego rozliczenia, pozwala określić, czy wykonywane czynności powinny być traktowane jako usługa, czy też jako dostawa towarów.

Uwzględniając przywołane wyżej przepisy ustawy, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy w okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia z dostawą towaru, czy ze świadczeniem usług.

Z podanych przez Panią informacji wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaje Pani gotowy wyrób (ręcznie barwiony i tkany… szalik), dostępny w sklepie internetowym. Został on wybrany spośród innych wykonanych przez Panią szalików, bez wcześniejszego zamówienia czy ingerencji klienta w proces jego powstawania. Na nabywcę przenoszone jest prawo własności fizycznego egzemplarza utworu (szalika).

Nadmienić należy, że w odpowiedzi na pytanie organu „czy przed zamówieniem nabywca /usługobiorca otrzymuje projekt wyrobu (jeśli tak, to w jakiej formie i jakie zawiera elementy)” odpowiedziała Pani negatywnie: „Nie, ponieważ klient kupuje gotowy, już stworzony utwór. Zapoznaje się on z wizualizacją gotowego dzieła (zdjęcia w galerii internetowej) przed zakupem.”

Ponadto klient otrzymuje gotowy towar i może go zwrócić na „zasadach ogólnych przewidzianych dla sprzedaży konsumenckiej”. Klient nie ingeruje w proces powstawania towaru, wybiera gotowy towar spośród innych dostępnych w sklepie internetowym. To właśnie na kartach prowadzonej przez Panią platformy handlowej online, klient ma możliwość zapoznania się z prezentacją oferowanych przez Panią unikatowych towarów, możliwością wyboru i zakupu wybranego towaru. Za ten gotowy towar klient płaci należną kwotę.

Klient nie współpracuje w procesie powstawania towaru (szalika), nie ma wpływu na realizację pomysłu tworzonego szalika, zatem nie dochodzi do zawarcia umowy na wykonanie określonego szalika między Panią a klientem. Klient nie zleca Pani wykonania szalika, kupuje gotowy towar (w postaci szalika) dostępny w sklepie internetowym. Sama forma w jakiej udostępniany jest utwór (towar) dowodzi, iż dochodzi do dostawy towaru.

Podsumowując – dla celów stosowania podatku od towarów i usług – sprzedaż w wyżej opisanych okolicznościach (...) (będącego przedmiotem wniosku), należy uznać za dostawę towarów, a nie jak wskazała Pani za świadczenie usług.

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Zgodnie z art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1 z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382 z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a)  nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b)  wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c)  przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednego i tego samego działu, pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z tytułem działu 60 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje: „Dzianiny”.

W uwadze 3 do działu 60 Nomenklatury Scalonej wskazano „W całej nomenklaturze dowolne odniesienie się do „towarów dzianych” obejmuje odniesienie do towarów wiązanych ściegiem, w których ściegi łańcuszkowe uformowane są z przędzy włókienniczej”.

W Notach wyjaśniających do HS do działu 60 Nomenklatury scalonej wskazano, że: „Niniejszy dział obejmuje materiały włókiennicze, które wykonane są, nie jak tkaniny przez przeplatanie nitek wątku i osnowy, ale przez połączenie szeregu oczek. (…)”.

Zgodnie z tytułem działu 61 Nomenklatury scalonej, obejmuje on: „Odzież i dodatki odzieżowe z dzianin”.

W Notach wyjaśniających do HS do działu 61 Nomenklatury scalonej wskazano, że: „Niniejszy dział obejmuje gotowe artykuły odzieżowe, męski lub chłopięce, damskiej lub dziewczęcej, dziane oraz gotowe dodatki do tych artykułów odzieżowych, dziane. Obejmuje również gotowe części odzieży lub dodatków odzieżowych, dziane. Jednakże nie obejmuje biustonoszy, pasów, gorsetów, szelek, podwiązek lub podobnych artykułów, lub ich części, dzianych (pozycja 6212)”.

Natomiast zgodnie z uwagą 1 do działu 61 „Niniejszy dział dotyczy wyłącznie artykułów gotowych dzianych”.

Przedmiotem wniosku jest (...), która jest wyrobem tkanym, powstającym na ręcznym krośnie podłogowym wielonicielnicowym.

Zgodnie z tytułem działu 62 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje: „Artykuły odzieżowe i dodatki odzieżowe, niedziane”.

Uwaga 1. do ww. działu 62 Nomenklatury scalonej brzmi: „Dział niniejszy dotyczy wyłącznie artykułów gotowych z dowolnego materiału tekstylnego innego niż watolina, z wyłączeniem artykułów dzianych (innych niż te objęte pozycją 6212)".

W Notach wyjaśniających do HS do działu 62 Nomenklatury scalonej wskazano, że: „Dział ten obejmuje artykuły męskie, damskie lub dziecięce dodatki odzieżowe oraz części odzieży lub dodatków odzieżowych, wykonane z materiałów (z wyłączeniem waty, ale włączając filc lub włókniny) objętych działami od 50. do 56., 58. i 59. Z wyjątkiem artykułów objętych pozycją 6212, artykuły odzieżowe, dodatki odzieżowe oraz ich części wykonane z dzianych materiałów wyłączone są z tego działu.

Zgodnie z tytułem pozycji CN 6214 obejmuje ona: „Szale, chusty, szaliki, mantyle, welony i temu podobne”.

Niniejsza pozycja obejmuje:

1.  Szale. Zazwyczaj są kwadratowe, trójkątne lub okrągłe i na tyle duże, że przykrywają głowę i ramiona.

2.  Chusty i szaliki. Zazwyczaj są kwadratowe lub prostokątne i zwykle noszone są wokół szyi.

(…)

Z przedstawionego opisu wynika, że szalik jest tkany na ręcznym krośnie z wykorzystaniem autorskich splotów i technik. Szalik wykonany jest z (...). Przędza użyta do wytworzenia szalika jest farbowana ręcznie.

Mając na uwadze przedstawiony opis produktu, w tym jego skład i sposób wykonania należy uznać, że spełnia on kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem 62 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami reguły 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2)  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3)  stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4)  stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

W załączniku nr 3 do ustawy zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%, pod poz. 63 wskazano, bez względu na symbol PKWiU „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.

o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2509) wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania".

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. (Dz.U.2025 r., poz.24, z późn. zm.) o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego - w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - są utwory:

1)  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)  plastyczne;

3)  fotograficzne;

4)  lutnicze;

5)  wzornictwa przemysłowego;

6)  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)  muzyczne i słowno-muzyczne;

8)  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)  audiowizualne (w tym filmowe).

Ustawodawca posłużył się syntetyczną definicją utworu, określając w sposób generalny cechy konieczne, wyróżniające utwór od innych rezultatów działalności człowieka. Utwór musi zatem wykazywać łącznie trzy cechy:

1)  stanowić przejaw działalności człowieka (twórcy);

2)  stanowić przejaw działalności twórczej;

3)  mieć indywidualny charakter.

O ile sens pierwszej z cech nie budzi wątpliwości, dwie pozostałe mają charakter ocenny. Jednakże stwierdzenie, że utwór to przejaw działalności twórczej uwypukla fakt, że utwór powinien stanowić rezultat działalności o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta, niekiedy określana przesłanką „oryginalności" utworu, kładzie nacisk na aspekt przedmiotowy, tj. odnoszący się do samego wytworu ludzkiego umysłu. Spełniona zostaje, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Nie może natomiast być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, który jest rutynowy, standardowy lub typowy. Podkreśla to konieczność łącznego traktowania obu z wymienionych w pkt 2 i pkt 3 cech. Sam „przejaw działalności twórczej" nie jest warunkiem wystarczającym do zakwalifikowania określonego wytworu jako przedmiotu prawa autorskiego. Konieczne jest, by wytwór taki miał indywidualny charakter, tzn. żeby cechował się indywidualnością. Muszą zatem charakteryzować go dostatecznie doniosłe różnice w porównaniu z uprzednio wytworzonymi produktami intelektualnymi.

Kryteria powyższe były precyzowane w orzecznictwie. Przykładowo w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2006 r., sygn. akt III CSK 40/05 stwierdzono, że „rezultat wysiłku intelektualnego nie może być rutynowy, standardowy i typowy. Nie może być uznany za utwór i objęty ochroną prawa autorskiego taki przejaw ludzkiej aktywności umysłowej, któremu brak cech dostatecznie indywidualizujących, tj. odróżniających go od innych wytworów podobnego rodzaju i przeznaczenia".

Nie każde dzieło (utwór) spełnia przesłanki utworu w rozumieniu ww. ustawy. Dotyczy to w szczególności świadczenia będącego powieleniem innych prac, a więc niebędących rezultatem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, jak również prac typowych, zawierających powtarzalne, nieoryginalne rozwiązania. Świadczenia (utwory) takie nie podlegają ochronie autorsko-prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Odwołując się do pojęcia „twórcy" w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wskazać należy, że twórcą w jej rozumieniu jest nie tylko jedyny twórca utworu, ale również osoby, które są współtwórcami stworzonego dzieła. Wykładnia systemowa zewnętrzna, oparta na zapisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych prowadzi do wniosku, że twórcą jest osoba fizyczna, która wykonała dany utwór sama lub z udziałem innych współtwórców.

Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej, ustalony w jakiejkolwiek postaci. Przejawem działalności twórczej jest uzewnętrzniony rezultat działalności twórcy.

Jednocześnie wskazać należy, że w myśl postanowień rozdziału 5 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawa majątkowe do utworu mogą przejść na inne osoby na podstawie umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub na podstawie umowy o korzystanie z utworu, zwanej licencją.

Według art. 41 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej:

1)  autorskie prawa majątkowe mogą przejść na inne osoby w drodze dziedziczenia lub na podstawie umowy;

2)  nabywca autorskich praw majątkowych może przenieść je na inne osoby, chyba że umowa stanowi inaczej.

2. Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub licencja obejmują pola eksploatacji wyraźnie w nich wymienione.

Umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych lub umowa o korzystanie z utworu, zwana dalej „licencją", obejmuje pola eksploatacji wyraźnie w niej wymienione (art. 41 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych).

Zgodnie z artykułem 50 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych „Odrębne pola eksploatacji stanowią w szczególności:

1)  w zakresie utrwalania i zwielokrotniania utworu - wytwarzanie określoną techniką egzemplarzy utworu, w tym techniką drukarską, reprograficzną, zapisu magnetycznego oraz techniką cyfrową;

2)  w zakresie obrotu oryginałem albo egzemplarzami, na których utwór utrwalono - wprowadzanie do obrotu, użyczenie lub najem oryginału albo egzemplarzy;

3)  w zakresie rozpowszechniania utworu w sposób inny niż określony w pkt 2 -publiczne wykonanie, wystawienie, wyświetlenie, odtworzenie oraz nadawanie i reemitowanie,

a także publiczne udostępnianie utworu w taki sposób, aby każdy mógł mieć do niego dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym”.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „honorarium", zatem można wyjaśnić jego znaczenie posługując się Słownikiem Języka Polskiego (Słownik Współczesnego Języka Polskiego, Wydawnictwo Wilga, Warszawa 1996, str. 309), według którego „honorarium to wynagrodzenie za pracę w wolnych zawodach"; ustawa ta nie definiuje także pojęcia „wolnego zawodu". Honorarium to płaca za intelektualny wkład, talent lub specjalistyczną usługę, wypłacana twórcy lub profesjonaliście.

Należy podkreślić, że warunkiem skorzystania z preferencji podatkowej, zastosowania stawki obniżonej, o której mowa we wskazanej poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy, jest spełnienie przesłanek:

1)  usługa wykonywana jest przez twórcę lub artystę wykonawcę w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

2)  usługa dotyczy utworu w rozumieniu ww. ustawy;

3)  usługodawca otrzymuje honorarium za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Zatem, gdy usługi są wykonywane przez twórcę (w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych) i stanowią przedmiot autorskich praw majątkowych do utworu, a wynagrodzenie w formie honorarium odbywa się z przeniesieniem ww. praw lub udzieleniem licencji, to z uwagi na nierozerwalność powyższych czynności, świadczenie to stanowi „Usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania", wymienione w poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że w analizowanej sprawie, jak już wcześniej dowiedziono, mamy do czynienia z dostawą towaru - gotowego (…) szalika, oferowanego w Pani sklepie internetowym, a nie świadczeniem usług.

Należy zauważyć, że Klient nie zleca Pani usługi wykonania szalika, nie ingeruje w proces powstania towaru, lecz kupuje gotowy towar dostępny w sklepie internetowym. Ponadto klient może zwrócić towar na „zasadach ogólnych przewidzianych dla sprzedaży konsumenckiej”, co również potwierdza nadesłany dokument w postaci (...).

Zatem w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 41 ust. 2 w zw. z poz. 63 załącznika nr 3 do ustawy (usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych …), bowiem sprzedaż przez Panią szalika nie stanowi świadczenia usług, lecz dostawę towaru.

Natomiast przepisy ustawy oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń nie przewidują możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług dla towarów sklasyfikowanych do działu 62 Nomenklatury scalonej.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar: (...) klasyfikowany jest do działu 62 Nomenklatury scalonej (CN), jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43‑300 Bielsko‑Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

-     podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

-     towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

-     w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że:

-     klasyfikacja towaru, lub

-     stawka podatku właściwa dla towaru, lub

-     podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).