Interpretacja 0115-KDST1-2.440.507.2024.3.AR

WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)

Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 5 listopada 2024 r. (data wpływu 5 listopada 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia 3 grudnia 2024 r.,11 grudnia 2024 r. oraz 17 grudnia 2024 r. (daty wpływu), w związku z decyzją Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 kwietnia 2025 r. znak 0110-KSI1-2.441.6.2025.2.PG uchylającą w całości decyzję z dnia 14 stycznia 2025 r. znak 0115-KDST1-2.440.507.2024.3.AR i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.

Przedmiot wniosku: towar – (...)

Opis towaru: adiuwant, zgodnie z deklaracją Wnioskodawcy środek (...); zawierający w swoim składzie (...)

Rozstrzygnięcie: CN 34

Stawka podatku od towarów i usług: 23%

Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy

Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniach 3, 11 oraz 17 grudnia 2024 r., w zakresie sklasyfikowania towaru (...)na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.

W treści wniosku i jego uzupełnieniach przedstawiono następujący szczegółowy opis towaru.

(...) to adiuwant, środek (...),. Preparat pomocniczy (...).

Mieszanina (...).

Adiuwant (...) należy stosować zwłaszcza ze środkami ochrony roślin (...), dla których zalecane jest stosowanie z dodatkiem środka (...).

Wnioskodawca wskazał, że uważa, iż adiuwant o nazwie handlowej (...), który wykorzystywany jest w produkcji rolnej, a jego przeznaczenie sprowadza się de facto do wspomagania środków ochrony roślin, powinien być objęty obniżoną stawką VAT w wysokości 8%.

W tym miejscu Wnioskodawca wskazał swoje uzasadnienie dla klasyfikacji towaru:

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (w skrócie: ustawa o PTU) w pozycji 10 do załącznika 3 wskazano, iż bez względu na przyjętą klasyfikację CN, stawką 8% objęte są: "Nawozy i środki ochrony roślin - zwykle przeznaczone do wykorzystywania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych".

Wnioskodawca podkreślił, że w tym przypadku stawka podatku nie jest uzależniona od zaklasyfikowania towaru do odpowiedniego kodu CN, ale od spełnienia określonych warunków wskazanych w ustawie o PTU w pozycji 10 załącznika nr 3: "Nawozy i środki ochrony roślin – zwykle przeznaczone do wykorzystywania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych".

Jednakże brak odesłania w pozycji 10 załącznika nr 3 ustawy o PTU do ustaw:

- o nawozach i nawożeniu (Ustawa z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu) - o środkach ochrony roślin (Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin), należy uznać, że pozycją tą objęte są nie tylko nawozy i środki ochrony roślin zdefiniowane jako takie w powyżej wymienionych ustawach, lecz także inne środki agrochemiczne i agrobiologiczne zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, których celem używania w rolnictwie jest ochrona roślin lub wspomaganie ich rozwoju, jakim są na przykład min. adiuwanty.

Wnioskodawca podkreślił, że adiuwanty takie jak (...), bezpośrednio wpływają na efektywność stosowania właściwych środków ochrony roślin i wspomagają ochronę roślin poprzez zapewnienie bardziej efektywnego działania środków ochrony roślin, (...). Zwrócił również uwagę, że samoistne stosowanie adiuwanta „(...), podobnie jak innych adiuwantów, tj. bez mieszania z właściwymi środkami ochrony roślin, jest pozbawione jakiegokolwiek sensu zarówno biologicznego jak i użytkowego, gdyż wszystkie adiuwanty, należy stosować wyłącznie w połączeniu z właściwymi środkami ochrony roślin.

Skoro przeznaczenie i zastosowanie wyżej wymienionego preparatu sprowadza się w istocie do ochrony roślin, to adiuwant (...), zdaniem Wnioskodawcy, mieści się w pozycji 10 załącznika nr 3 do ustawy o PTU i właściwą dla niego stawką podatkową jest 8%.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w ostatnim czasie preparaty o podobnym charakterze będące adiuwantami (…), były przedmiotem rozważań różnego typu instytucji w tym sądów administracyjnych w kontekście ustalenia stawki podatku VAT.

Wnioskodawca wyraził prośbę o wydanie wiążącej informacji skarbowej, potwierdzającej, że adiuwant (...) powinien być objęty stawką VAT w wysokości 8%.

Ponadto Wnioskodawca wskazał pełen skład Produktu:

(...)

Wnioskodawca podał również następujące funkcje poszczególnych składników w Produkcie:

(...)

Wnioskodawca podał również informacje dotyczące specyfikacji Produktu:

(...)

Dodatkowo Wnioskodawca wyjaśnił, że Produkt jest wprowadzany do obrotu na terenie Polski od 2013 roku. Ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin definiuje adiuwanty w art. 2 pkt 5a. Aktualnie polskie przepisy krajowe nie przewidują możliwości ani konieczności rejestracji adiuwantów rolniczych. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie prowadzi rejestru adiuwantów, ani nie ma możliwości ich rejestrowania. W związku z tym, nie jest wymagane pozwolenie na obrót adiuwantami na rynku polskim.

Atest adiuwanta o nazwie handlowej (...) został wystawiony w (...) r. przez Państwowy Instytut Higieny – Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego. (...). Jednocześnie poinformował, że atest jest „już przeterminowany, a dane firmy są nieaktualne”.

Do wniosku oraz jego uzupełnienia Wnioskodawca dołączył:

(...)

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, postanowieniem z dnia 16 grudnia 2024 r., znak 0115-KDST1-2.440.507.2024.2.AR organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 17 grudnia 2024 r.

W odpowiedzi Wnioskodawca przesłał ww. dokument w postaci atestu oraz wskazał, że Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie prowadzi rejestru adiuwantów ani nie ma możliwości ich rejestrowania lub dopuszczenia do obrotu, nie są wymagane żadne badania, atesty, certyfikaty, aby wprowadzić adiuwant do obrotu w Polsce. Atest z PZH dla adiuwanta o nazwie handlowej (...), który Wnioskodawca załączył, jest jedynym dokumentem stwierdzającym przebadanie tego produktu.

Po przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie zgromadzonego materiału, organ pierwszej instancji w Wiążącej Informacji Stawkowej z dnia 14 stycznia 2025 r. znak 0115-KDST1-2.440.507.2024.3.AR zaklasyfikował towar (...) do działu 34 Nomenklatury scalonej (CN) oraz określił stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23 % na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Decyzja została skutecznie doręczona Wnioskodawcy w dniu 14 stycznia 2025 r.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 28 stycznia 2025 r. Wnioskodawca złożył odwołanie od ww. wiążącej informacji stawkowej.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, po rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postępowaniu odwoławczym, decyzją z dnia 1 kwietnia 2025 r. znak 0110-KSI1-2.441.6.2025.2.PG uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując, że przy ponownym rozpatrzeniu sprawy zasadne będzie ponowne przeprowadzenie postepowania, w ramach którego Organ pierwszej instancji ustali czy przedmiotowy towar tj. (...) faktycznie stanowi adiuwant.

Pismem z dnia 16 maja 2025 r. znak 0115-KDST1-2.440.507.2024.5.AR tut. organ zwrócił się do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi Departament Hodowli i Ochrony Roślin z prośbą o zajęcie stanowiska w kwestii spełnienia warunków do uznania towaru o nazwie (...) za produkt (preparat) do ochrony roślin, o którym mowa w ustawie z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz.U. z 2024 r. poz. 630).

W odpowiedzi z dnia 12 czerwca 2025 r. znak sprawy: (...) Departament Hodowli i Ochrony Roślin Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wskazał m.in. że: „Z informacji przekazanych w piśmie oraz w załącznikach do pisma (etykieta, karta charakterystyki produktu) wynika, że preparat jest adiuwantem. Adiuwanty to preparaty, które mają zastosowanie w ochronie roślin. Są one stosowane łącznie ze środkami ochrony roślin, w celu poprawy skuteczności zabiegów wykonywanych środkami ochrony roślin, niemniej są one odrębną kategorią od środków ochrony roślin. Tym samym nie są klasyfikowane jako środki ochrony roślin”.

W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, postanowieniem z dnia 13 czerwca 2025 r., znak 0115-KDST1-2.440.507.2024.7.AR organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 16 czerwca 2025 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Wnioskodawca nie skorzystał.

Uzasadnienie klasyfikacji towaru

Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:

a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;

b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;

c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.

Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.

Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.

Zgodnie z tytułem działu 34 CN dział ten obejmuje „Mydło, organiczne środki powierzchniowo czynne, preparaty piorące, preparaty smarowe, woski syntetyczne, woski preparowane, preparaty do czyszczenia lub szorowania, świece i artykuły podobne, pasty modelarskie, "woski dentystyczne" oraz preparaty dentystyczne produkowane na bazie gipsu”.

Z Not wyjaśniających do HS do pozycji 3402, obejmującej „Organiczne środki powierzchniowo czynne (inne niż mydło); preparaty powierzchniowo czynne, preparaty do prania (włącznie z pomocniczymi preparatami piorącymi) oraz preparaty czyszczące, nawet zawierające mydło, inne niż te objęte pozycją 3401” wynika m.in., że:

„(I) ORGANICZNE ŚRODKI POWIERZCHNIOWO CZYNNE (INNE NIŻ MYDŁO) Organiczne środki powierzchniowo czynne objęte niniejszą pozycją są związkami chemicznymi o nieokreślonej budowie chemicznej, zawierającymi jedną lub kilka funkcyjnych grup hydrofilowych albo hydrofobowych, w takiej proporcji, że po ich zmieszaniu z wodą w celu uzyskania w 20°C roztworu o stężeniu 0,5% i pozostawieniu tego roztworu przez godzinę w tej temperaturze, powstanie przezroczysta lub półprzezroczysta ciecz albo trwała emulsja, bez oddzielania substancji nierozpuszczalnych (patrz uwaga 3 (a) do niniejszego działu). Dla potrzeb niniejszej pozycji, emulsji nie należy uważać za trwałą, jeśli po jej pozostawieniu na godzinę w temperaturze 20°C: (1) cząsteczki ciała stałego są widoczne gołym okiem; (2) podzieliła się na rozróżnialne wzrokowo fazy lub (3) podzieliła się na części przezroczystą i półprzezroczystą, widoczne gołym okiem. Organiczne środki powierzchniowo czynne są zdolne do adsorpcji na granicy faz; w tym stanie odznaczają się zespołem właściwości fizykochemicznych, a w szczególności aktywnością powierzchniową (np. obniżaniem napięcia powierzchniowego, spienianiem, emulgowaniem, zwilżaniem) i dlatego nazywa się je zwykle „środkami powierzchniowo czynnymi”. Jednakże produktów, które w roztworze 0,5% o temperaturze 20oC, nie są zdolne do zmniejszania napięcia powierzchniowego wody destylowanej do 4,5x10^-2 N/m (45 dyn/cm) lub do mniejszej wartości, nie uważa się za środki powierzchniowo czynne. Niniejsza pozycja nie obejmuje takich produktów.

(…)

(II) PREPARATY POWIERZCHNIOWO CZYNNE, PREPARATY DO PRANIA (WŁĄCZNIE Z POMOCNICZYMI PREPARATAMI PIORĄCYMI) I PREPARATY CZYSZCZĄCE, NAWET ZAWIERAJĄCE MYDŁO, INNE NIŻ TE OBJĘTE POZYCJĄ 3401.

Niniejsza grupa obejmuje trzy rodzaje preparatów:

(A) Preparaty powierzchniowo czynne.

(1) Przemieszane środki powierzchniowo czynne, omówione w części (I) powyżej (np. sulforicinooleiniany zmieszane z sulfonowanymi alkilonaftaleniami lub siarczanami i alkoholi tluszczowych).

(2) Roztwory lub dyspersje środków powierzchniowo czynnych, omówionych w części (I) powyżej, w rozpuszczalniku organicznym (np. roztwór siarczanu alkoholu tłuszczowego w cykloheksanolu lub w tetrahydronaftalenie).

(3) Inne mieszaniny na bazie środka powierzchniowo czynnego, omówionego w części (I) powyżej (np. preparaty powierzchnio czynne zawierające określoną ilość mydła, takie jak alkilobenzenosulfonian ze stearynianem sodu).

(4) Roztwory lub dyspersje mydła w rozpuszczalniku organicznym, takim jak cykloheksanol. (Roztwory mydła w wodzie, niekiedy z dodatkiem małych ilości alkoholu lub glicerolu (na ogół nieprzekraczającym 5%), są mydłami płynnymi objętymi pozycją 3401).”

Uwzględniając powyższe tutejszy organ wskazuje, że towar (...) z uwagi na skład (w tym zawartość takich składników jak: (...), spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem 34 Nomenklatury scalonej (CN). Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.

Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2–12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4.

Natomiast zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:

1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;

2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;

3) stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;

4) stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.

Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.

Zgodnie z brzmieniem poz. 10 załącznika nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% - obowiązującego do dnia 31 marca 2025 r. – w pozycji tej wskazano: „bez względu na CN „Nawozy i środki ochrony roślin - zwykle przeznaczone do wykorzystania w produkcji rolnej, oraz pasze i karmy dla zwierząt gospodarskich i domowych””.

Natomiast z dniem 1 kwietnia 2025 r. ustawą z dnia 24 stycznia 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r., poz. 222) uchyleniu uległa ww. pozycja 10 załącznika nr 3 do ustawy.

Obecnie, zgodnie z brzmieniem załącznika nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% w poz. 10a wskazano bez względu na CN: „Nawozy, środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory wzrostu, podłoża do upraw, produkty pofermentacyjne, nawozowe produkty mikrobiologiczne wpisane do wykazu nawozowych produktów mikrobiologicznych, o których mowa w ustawie z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz.U. z 2024 r. poz. 105) – z wyłączeniem podłoży mineralnych, oraz produkty nawozowe UE, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca 2019 r. ustanawiającym przepisy dotyczące udostępniania na rynku produktów nawozowych UE, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2003/2003 (Dz.Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1, z późn. zm.4)) – z wyłączeniem podłoży mineralnych, podłoży do upraw grzybów i inhibitorów”.

Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 1, 7, 8, 9, 10a i 10b ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 105) dalej jako: „ustawa o nawozach i nawożeniu” użyte w ustawie określenia oznaczają:

– nawozy – produkty przeznaczone do dostarczania roślinom składników pokarmowych lub zwiększania żyzności gleb albo zwiększania żyzności stawów rybnych, którymi są nawozy mineralne, nawozy naturalne, nawozy organiczne i nawozy organiczno-mineralne;

– środek poprawiający właściwości gleby – niebędące produktami nawozowymi UE substancje dodawane do gleby w celu poprawy jej właściwości lub jej parametrów chemicznych, fizycznych, fizykochemicznych lub biologicznych;

– stymulator wzrostu - niebędący produktem nawozowym UE związek organiczny lub mineralny lub jego mieszaninę, wpływające korzystnie na rozwój roślin lub inne procesy życiowe roślin, z wyłączeniem regulatora wzrostu będącego środkiem ochrony roślin w rozumieniu przepisów o ochronie roślin;

– podłoże do upraw - niebędący produktem nawozowym UE materiał inny niż gleba, w tym substraty, w którym są uprawiane rośliny;

– nawozowe produkty mikrobiologiczne – produkty zawierające wyłącznie mikroorganizmy, w tym mikroorganizmy martwe lub nieaktywne, lub konsorcja tych mikroorganizmów oraz substancje stanowiące pożywkę dla tych mikroorganizmów i ich metabolity, a także nieszkodliwe substancje resztkowe z pożywek, które poprawiają aktywność biologiczną gleby lub stymulują procesy odżywiania roślin lub grzybów, a wyłącznym celem ich zastosowania jest poprawa efektywności wykorzystania składników pokarmowych przez rośliny lub grzyby, ich odporności na stres abiotyczny, ich cech jakościowych lub przyswajalności przez nie składników pokarmowych z form trudno dostępnych w glebie;

– produkty pofermentacyjne - przeznaczone do rolniczego wykorzystania płynne lub stałe substancje organiczne powstające w wyniku procesu produkcji biogazu rolniczego w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762) wytworzonego z:

a) biomasy w postaci odchodów zwierzęcych, słomy i innych, niebędących niebezpiecznymi, naturalnych substancji pochodzących z produkcji rolniczej lub leśnej lub

b) innych substratów służących do produkcji biogazu niezagrażających zdrowiu ludzi, zwierząt lub środowisku określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 13 lipca 2023 r. o ułatwieniach w przygotowaniu i realizacji inwestycji w zakresie biogazowni rolniczych, a także ich funkcjonowaniu (Dz.U. poz. 1597).

Zgodnie z art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 z dnia 5 czerwca 2019 r. ustanawiającego przepisy dotyczące udostępniania na rynku produktów nawozowych UE, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1069/2009 i (WE) nr 1107/2009 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 2003/2003, (Dz.U.L. 170 z 25.6.2019), obowiązującego od dnia 16 lipca 2022 r., „produkt nawozowy” oznacza substancję, mieszaninę, mikroorganizm lub każdy inny materiał, stosowane lub przeznaczone do stosowania na rośliny lub ich ryzosferę lub na grzyby lub ich mykosferę, lub przeznaczone do stworzenia ryzosfery lub mykosfery, albo samodzielnie, albo po zmieszaniu z innym materiałem, w celu dostarczania roślinom lub grzybom składników pokarmowych lub w celu poprawy efektywności wykorzystania składników pokarmowych.

Ustawa o nawozach i nawożeniu określa obowiązek uzyskania przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin (środki poprawiające właściwości gleby, stymulatory wzrostu i podłoża do upraw) pozwolenia Ministra właściwego ds. rolnictwa na wprowadzenie do obrotu.

I tak, na podstawie art. 3 ust. 2 powyższej ustawy, nawozy organiczne, organiczno-mineralne, mineralne i środki wspomagające uprawę roślin mogą być wprowadzone do obrotu na zasadach określonych w art. 4 ustawy o nawozach i nawożeniu.

Nawozy oraz środki wspomagające uprawę roślin, o których mowa w art. 3 ust. 2, są wprowadzane do obrotu na podstawie uzyskanego pozwolenia (art. 4 ust. 1 ww. ustawy).

Ponadto Minister właściwy do spraw rolnictwa prowadzi wykaz nawozowych produktów mikrobiologicznych (art. 25a ust. 1 ww. ustawy o nawozach i nawożeniu) Podmiot wprowadzający do obrotu nawozowy produkt mikrobiologiczny może zgłosić ten produkt do wykazu, o którym mowa w ust. 1. (art. 25a ust. 2 cytowanej ustawy).

Z wyjaśnień Wnioskodawcy wynika natomiast, że wprowadzenie do obrotu przedmiotowego Produktu nie wymaga udzielenia pozwolenia. Ponadto Wnioskodawca nie wskazał, aby towar (...) stanowił nawóz lub środek wspomagający uprawę roślin. W związku z powyższym opisany we wniosku wyrób nie stanowi towaru wymienionego w poz. 10a załącznika nr 3 do ustawy.

Natomiast zgodnie z pozycją 10b załącznika nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8% w pozycji tej wskazano bez względu na CN: „Środki ochrony roślin, o których mowa w ustawie z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz.U. z 2024 r. poz. 630)”.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin dalej jako: „ustawa o środkach ochrony roślin” (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 630), – za środek ochrony roślin uważa się środek ochrony roślin, o którym mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczącego wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylającego dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz. Urz. UE. L. 309 z dnia 24 listopada 2009 r.).

Natomiast art. 1 ust. 2 tego rozporządzenia wskazuje, że ustanawia ono zarówno zasady zatwierdzania substancji czynnych, sejfnerów i synergetyków, które zawierają lub z których składają się środki ochrony roślin, jak i zasady dotyczące adiuwantów i składników obojętnych.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, za środki ochrony roślin uważa się środki w postaci, w jakiej są one dostarczane użytkownikowi, składające się z substancji czynnych, sejfnerów lub synergetyków lub zawierających te składniki, i przeznaczonych do jednego z następujących zastosowań:

a) ochrona roślin lub produktów roślinnych przed wszelkimi organizmami szkodliwymi lub zapobieganie działaniu takich organizmów, chyba że głównym przeznaczeniem takich produktów jest utrzymanie higieny, a nie ochrona roślin lub produktów roślinnych;

b) wpływanie na procesy życiowe roślin, na przykład poprzez substancje działające jako regulatory wzrostu, inne niż składnik odżywczy lub biostymulator;

c) zabezpieczanie produktów roślinnych w zakresie, w jakim takie substancje lub środki nie podlegają szczególnym przepisom wspólnotowym dotyczącym środków konserwujących;

d) niszczenie niepożądanych roślin lub części roślin z wyjątkiem glonów, chyba że dane środki są stosowane na glebę lub wodę w celu ochrony roślin;

e) hamowanie lub zapobieganie niepożądanemu wzrostowi roślin z wyjątkiem glonów, chyba że dane środki są stosowane na glebę lub wodę w celu ochrony roślin.

Substancje czynne to substancje, w tym mikroorganizmy, wykazujące ogólne lub specyficzne oddziaływanie na organizmy szkodliwe lub na rośliny, części roślin lub na produkty roślinne (art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1107/2009).

Mianem sejfnerów określa się natomiast substancje lub preparaty, które dodaje się do środka ochrony roślin w celu wyeliminowania lub zmniejszenia fitotoksycznego działania środka ochrony roślin na niektóre rośliny (art. 2 ust. 3 lit. a rozporządzenia nr 1107/2009).

Synergetykami z kolei są substancje lub preparaty, które – chociaż wykazują brak działania lub wykazują tylko słabe działanie – mogą wzmocnić działanie substancji czynnej(-ych) w środku ochrony roślin (art. 2 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 1107/2009).

Składniki obojętne to substancje lub preparaty, które są stosowane lub przeznaczone do stosowania w środkach ochrony roślin lub adiuwantach, lecz nie są ani substancjami czynnymi, ani sejfnerami lub synergetykami (art. 2 ust. 3 lit. c rozporządzenia nr 1107/2009).

Adiuwantami są natomiast substancje lub preparaty składające się ze składników obojętnych lub preparatów zawierających jeden lub kilka składników obojętnych, w postaci, w jakiej są one dostarczane użytkownikowi i wprowadzane do obrotu, aby użytkownik mógł mieszać je ze środkiem ochrony roślin, i które zwiększają jego skuteczność lub inne jego właściwości jako pestycydu (art. 2 ust. 3 lit. d rozporządzenia nr 1107/2009, w związku z art. 2 pkt 5a ustawy o środkach ochrony roślin).

Ponadto wskazać należy, że ustawa o środkach ochrony roślin określa obowiązek uzyskania przez przedsiębiorcę wprowadzającego do obrotu środek ochrony roślin zezwolenia Ministra właściwego ds. rolnictwa na wprowadzenie do obrotu.

W oparciu o art. 3 ust. 1 pkt b ww. ustawy, minister właściwy do spraw rolnictwa jest organem właściwym, o którym mowa w art. 75 ust. 1 rozporządzenia nr 1107/2009, w zakresie wykonania przepisów tego rozporządzenia oraz przepisów Unii Europejskiej wydanych na podstawie przepisów tego rozporządzenia, dotyczących zezwoleń na wprowadzanie środka ochrony roślin do obrotu.

I tak, art. 28 ust. 1 ww. rozporządzenia określa, że środek ochrony roślin nie jest wprowadzany do obrotu ani stosowany, chyba że uzyskał zezwolenie w danym państwie członkowskim zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Minister właściwy do spraw rolnictwa udostępnia informacje, o środkach ochrony roślin, które uzyskały zezwolenie lub zostały wycofane na stronie internetowej administrowanej przez urząd obsługujący ministra właściwego do spraw rolnictwa (art. 16 ww. ustawy o środkach ochrony roślin)

Jak wskazał Wnioskodawca działanie poszczególnych składników w Produkcie jest następujące:

(...)

Z kolei cechy i zastosowanie przedmiotowego adiuwantu zostały określone przez Wnioskodawcę w poniższy sposób:

(...)

Ponadto Produkt należy stosować wyłącznie w połączeniu z właściwymi środkami ochrony roślin, albowiem wspomaga ochronę roślin poprzez zapewnienie bardziej efektywnego działania tych środków.

Zatem skoro ustawodawca przywołał w poz. 10b załącznika nr 3 tylko środki ochrony roślin, a te zgodnie z przywołaną wcześniej definicją unijną składają się z substancji czynnych, sejfnerów lub synergetyków i są środkami o ściśle określonych w przepisach zastosowaniu, nie jest więc dopuszczalne zaliczenie adiuwantów do tej grupy towarów.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis Produktu należy stwierdzić, że Produkt nie spełnia definicji ustawowej, aby mógł być uznany za środek ochrony roślin – nie posiada zezwolenia Ministra właściwego ds. rolnictwa na wprowadzenie do obrotu jako środka ochrony roślin, nie znajduje się w rejestrze środków ochrony roślin. Zatem produkt (...) pełniąc jedynie funkcję wspomagającą działanie innych agrochemikaliów należy zaliczyć do odrębnej kategorii produktów – adiuwantów - zdefiniowanych w art. 2 pkt 5a ustawy o środkach ochrony roślin w zw. z art. 2 ust. 3 lit d) rozporządzenia nr 1107/2009.

Powyższe potwierdza również stanowisko Departamentu Hodowli i Ochrony Roślin Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyrażone w piśmie z dnia (...) 2025 r. znak sprawy: (...), z którego wynika, że przedmiotowy Produkt jest adiuwantem i nie jest klasyfikowany jako środek ochrony roślin.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jak również aktów wykonawczych do niej, nie przewidują możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku dla takich towarów.

W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar (...) będący adiuwantem klasyfikowany jest do działu 34 Nomenklatury scalonej (CN) oraz nie został objęty obniżoną stawką podatku – jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy.

Informacje dodatkowe

Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.

Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.

Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot w odniesieniu do towaru będącego przedmiotem WIS, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:

– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),

– towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).

Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).

WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:

1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo

2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1

– w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).

WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że

– klasyfikacja towaru, lub

– stawka podatku właściwa dla towaru, lub

– podstawa prawna stawki podatku

staje się niezgodna z tymi przepisami.

Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, w wyniku których stała się z nimi niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).

Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

POUCZENIE

Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.

Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie:

https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym.

Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).