Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.135.2026.1.JPO

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 13 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnosi Pan o wydanie interpretacji indywidualnej, która dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie przyszłego zdarzenia.

Od 2019 roku jest Pan podatnikiem ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W 2014 roku, będąc jeszcze opodatkowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, w ramach swojej działalności gospodarczej nabył Pan na podstawie umowy sprzedaży z dnia 5 września 2014 roku elektrownię wiatrową o nazwie „A” zlokalizowaną w miejscowości B, gmina C, powiat C, województwo (...), składającą się z zespołu wiatrowo-elektrycznego typu (...) o mocy 0,6 MW (1x0,6 MW) o numerze (...)) obejmującego: fundament, maszt, gondolę z generatorem i śmigła. W skład elektrowni wiatrowej wchodzą również przyłącza elektroenergetyczne z transformatorem i układ pomiarowy. Na nieruchomości, na której posadowiona jest elektrownia, sprzedający poczynił nakłady na budowę dróg i placów manewrowych.

Przedmiotowa elektrownia wiatrowa jest zlokalizowana na nieruchomości składającej się z działki (gruntu) oznaczonej w ewidencji gruntów numerem I, dla której Sąd Rejonowy w C (...) prowadzi księgę wieczystą, o numerze (...), której nie jest Pan właścicielem. Właścicielem nieruchomości, na której jest posadowiona przedmiotowa elektrownia wiatrowa jest X. Jest Pan stroną umowy dzierżawy zawartej w formie aktu notarialnego w Kancelarii Notarialnej D w dniu 5 września 2014 roku z wyłącznym właścicielem nieruchomości, na której posadowiona jest przedmiotowa elektrownia wiatrowa, tj. z X.

Na podstawie powyżej wskazanej umowy dzierżawy, dzierżawi Pan od właściciela nieruchomości część nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości B, na której posadowiona jest elektrownia wiatrowa. Strony zgodnie ustaliły w umowie dzierżawy, że własnością Dzierżawcy pozostają jedynie rzeczy ruchome posadowione na gruncie stanowiącym przedmiot dzierżawy, w tym elektrownia wiatrowa, urządzenia rozdzielcze, pomiarowe i transformatorowe. Rzeczy te stosownie do celu umowy oraz planowanego sposobu montażu i ich późniejszego zdemontowania nie będą trwale z gruntem związane w rozumieniu art. 48 Kodeksu Cywilnego. Wszystkie elementy elektrowni wiatrowej mogą być zdementowane i odłączone od fundamentu, który jest powiązany trwale z dzierżawionym gruntem. Umowa została zawarta na okres 25 lat. Dzierżawca jest uprawniony do przeniesienia swoich uprawnień jako strona umowy na osoby trzecie.

Obecnie zamierza Pan sprzedać opisaną powyżej elektrownię wiatrową, która jest składnikiem Pana majątku wykorzystywanego w pozarolniczej działalności gospodarczej i jest ujęta w środkach trwałych. Przyszły nabywca elektrowni wiatrowej stanie się stroną umowy dzierżawy z właścicielem nieruchomości, na której jest posadowiona elektrownia.

Pytanie

Czy w związku z planowaną sprzedażą elektrowni wiatrowej, zasadne jest zastosowanie 3% stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych właściwej dla odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, będących środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, tj. czy w sprawie znajduje zastosowanie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, zastosowanie stawki ryczałtu w wysokości 3% jest zasadne. Przedmiotem sprzedaży w opisanym zdarzeniu przyszłym będą rzeczy ruchome stanowiące urządzenia techniczne. Wszystkie elementy techniczne elektrowni wiatrowej (maszt, gondola z generatorem, śmigła), stanowiące Pana własność, mogą zostać zdemontowane i odłączone od płyty fundamentowej, co powoduje, że nie są nieruchomością, nawet jeśli są przytwierdzone do fundamentu. Natomiast płyta fundamentowa (fundament,) do której jest przymocowana elektrownia wiatrowa stanowi część nieruchomości gruntowej, gdyż jest obiektem budowlanym trwale związanym z gruntem. Fundament ten, z punktu widzenia cywilno-prawnego, nie stanowi Pana własności, gdyż nie jest Pan właścicielem przedmiotowej nieruchomości (gruntu). Skoro nie jest Pan właścicielem gruntu, nie może Pan skutecznie sprzedać fundamentu, gdyż fundament „idzie” za gruntem w myśl zasady: Superficies solo cedit (łac. „to, co jest na powierzchni, przypada gruntowi”). To rzymska zasada prawna, która w polskim prawie (art. 48 i 191 Kodeksu Cywilnego) oznacza, że budynki, nasadzenia i inne obiekty trwale związane z gruntem stają się częścią składową gruntu i należą do właściciela gruntu, bez możliwości odrębnego zbycia, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych. Nie ma w prawie polskim przepisów szczególnych stanowiących wyjątki od tej zasady w zakresie posadowienia elektrowni wiatrowych.

W związku z powyższym, sprzedaż elektrowni wiatrowej nie obejmuje sprzedaży nieruchomości. Nabywca, który zakupi od Pana elektrownię wiatrową, zakupi urządzenia techniczne i stanie się Dzierżawcą części nieruchomości, na której posadowiony jest fundament, czyli we własnym zakresie będzie regulować tytuł do gruntu, na którym jest posadowiony fundament jako część składowa gruntu.

W związku z powyższym, według Pana, przychód z tytułu sprzedaży elektrowni wiatrowej jest opodatkowany odpowiednio 3% stawką ryczałtu, ponieważ czynność ta stanowi przychód z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, będących środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych i znajduje w sprawie zastosowanie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Zostały one określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) oraz art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

·      8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8;

·      3,0% przychodów z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:

–  środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

–  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

–  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych.

Stosownie natomiast do art. 12 ust. 10 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

W przypadku odpłatnego zbycia praw majątkowych lub nieruchomości będących:

1)  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

2)  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza 1500 zł,

3)  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,

4)  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które nie podlegają ujęciu w wykazie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

5)  składnikami majątku przedsiębiorstwa w spadku

– bez względu na okres ich nabycia – ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 10% uzyskanego przychodu, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z pozarolniczej działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego zbycia nie upłynęło sześć lat.

Powołane przepisy odnoszą się do pojęć uregulowanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa, określona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Zgodnie z art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.

Obowiązkowi wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (czyli ujęciu w tej ewidencji) podlegają „składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c”. Do tej kategorii należą:

·      środki trwałe podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

·      wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji – wskazane w art. 22b tej ustawy;

·      środki trwałe niepodlegające amortyzacji oraz wartości niematerialne i prawne niepodlegające amortyzacji – wskazane w art. 22c ustawy.

Obowiązkowi wprowadzania do ewidencji – w drodze wyjątku – nie podlegają składniki majątku wymienione w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Są to składniki majątku, o których mowa w art. 22a i 22b, których wartość początkowa nie przekracza 10 000 zł, w odniesieniu do których podatnik podjął decyzję o niedokonywaniu odpisów amortyzacyjnych.

Do tego rodzaju składników odnoszą się art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) tiret drugie oraz art. 12 ust. 10 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przy czym przepisy te stanowią, że przychód ze sprzedaży takich składników majątku podlega odpowiednio stawce 3% (w przypadku ruchomości) albo stawce 10% (w przypadku nieruchomości i praw majątkowych), jeśli ich wartość początkowa, ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, przekracza 1.500 zł.

Zatem na podstawie zacytowanych przepisów:

·      w przypadku zbycia ruchomych składników majątku, wymienionych w art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%,

·      w przypadku zbycia składników majątku, wymienionych w art. 12 ust. 10 ww. ustawy, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 10%.

Z wniosku wynika, że od 2019 roku jest Pan podatnikiem ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W 2014 roku w ramach swojej działalności gospodarczej nabył Pan elektrownię wiatrową o nazwie „A” składającą się z zespołu wiatrowo-elektrycznego obejmującego: fundament, maszt, gondolę z generatorem i śmigła. W skład elektrowni wiatrowej wchodzą również przyłącza elektroenergetyczne z transformatorem i układ pomiarowy. Na nieruchomości, na której posadowiona jest elektrownia, sprzedający poczynił nakłady na budowę dróg i placów manewrowych.

Przedmiotowa elektrownia wiatrowa jest zlokalizowana na nieruchomości składającej się z działki – gruntu, której nie jest Pan właścicielem. Właścicielem nieruchomości, na której jest posadowiona przedmiotowa elektrownia wiatrowa jest X. Jest Pan stroną umowy dzierżawy z wyłącznym właścicielem nieruchomości, na której posadowiona jest przedmiotowa elektrownia wiatrowa. Strony zgodnie ustaliły w umowie dzierżawy, że własnością Dzierżawcy pozostają jedynie rzeczy ruchome posadowione na gruncie stanowiącym przedmiot dzierżawy, w tym elektrownia wiatrowa, urządzenia rozdzielcze, pomiarowe i transformatorowe. Rzeczy te stosownie do celu umowy oraz planowanego sposobu montażu i ich późniejszego zdemontowania nie będą trwale z gruntem związane w rozumieniu art. 48 Kodeksu Cywilnego. Wszystkie elementy elektrowni wiatrowej mogą być zdementowane i odłączone od fundamentu, który jest powiązany trwale z dzierżawionym gruntem. Umowa została zawarta na okres 25 lat. Dzierżawca jest uprawniony do przeniesienia swoich uprawnień jako strona umowy na osoby trzecie.

Obecnie zamierza Pan sprzedać opisaną powyżej elektrownię wiatrową, która jest składnikiem Pana majątku wykorzystywanego w pozarolniczej działalności gospodarczej i jest ujęta w środkach trwałych. Przyszły nabywca elektrowni wiatrowej stanie się stroną umowy dzierżawy z właścicielem nieruchomości, na której jest posadowiona elektrownia.

Mając na względzie powołane wyżej przepisy oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że w przypadku uzyskania przychodu z tytułu planowanej sprzedaży części ruchomych elektrowni wiatrowej, która to elektrownia wiatrowa jest składnikiem Pana majątku wykorzystywanym w pozarolniczej działalności gospodarczej i jest ujęta w środkach trwałych, zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w wysokości 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, z tytułu odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku.

W świetle powyższego, Pana stanowisko uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego i przedstawionego w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku, które nie były przedmiotem Pana wniosku.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Dodatkowo wskazać należy, że przepisy podatkowe nie regulują stosunków cywilnoprawnych (zasad zawierania umów cywilnoprawnych), ani nie mają wpływu na ich treść. Organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęte w nich ustalenia, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w trakcie przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 199a § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy dokonując ustalenia treści czynności prawnej, uwzględnia zgodny zamiar stron i cel czynności, a nie tylko dosłowne brzmienie oświadczeń woli złożonych przez strony czynności, a jeżeli pod pozorem dokonania czynności prawnej dokonano innej czynności prawnej, skutki podatkowe wywodzi się z tej ukrytej czynności prawnej. Natomiast organ uprawniony do wydania interpretacji indywidualnej nie ma prawnej możliwości ingerencji w treść tych umów. Z art. 14h Ordynacji podatkowej wynika bowiem, iż powołany przepis nie ma zastosowania w postępowaniu w przedmiocie wydawania interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.