Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.190.2026.2.JP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie stawki ryczałtu dla świadczonych usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 kwietnia 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym, prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Zakres świadczonych przez Pana usług na rzecz klientów jest szerszy, przy czym wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczy usług realizowanych przez Pana w ramach przedmiotu działalności sklasyfikowanego pod kodem PKD: 59.11.Z „Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”.

W 2021 r. rozpoczął Pan prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, 16 kwietnia 2021 r. złożył Pan właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i rozlicza się wg zasad wskazanych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 poz. 843 ze zm., dalej: „ustawa o ryczałcie”). Przychody z prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowuje Pan stawką ryczałtu 15%.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan na rzecz swoich kontrahentów usługi związane z produkcją m.in. filmów reklamowych (reklam), w szczególności usługi reżysera.

W zakres czynności w ramach świadczonych przez Pana (dalej również: reżyser) w zakresie usług reżysera wchodzą w szczególności:

·     reżyseria filmu reklamowego, kierowanie całością prac realizacyjnych filmu w ramach i zgodnie z harmonogramem produkcji na podstawie przygotowanego we współpracy z reżyserem, scenariusza, storyboardów (wizualny plan filmu, reklamy, przedstawiający historię ujęcie po ujęciu w formie sekwencji rysunków; służy do planowania pracy kamery, oświetlenia i akcji przed rozpoczęciem produkcji, co pozwala zaoszczędzić czas, uniknąć błędów i usprawnić komunikację w zespole), do których reżyser może zgłaszać uwagi;

·     współpraca z producentem filmu, operatorem obrazu, kierownikiem produkcji, klientem, a w zakresie postprodukcji ze wskazanymi przez producenta przedstawicielami działu postprodukcji;

·     przygotowanie planu zdjęciowego zgodnie ze scenariuszem, ustalenie koncepcji filmu oraz wybór odpowiedniego zespołu do jego realizacji;

·     zarządzanie zespołem technicznym i artystycznym na planie, w tym zespołem kamery, oświetlenia, dźwięku scenografii, kostiumów i charakteryzacji;

·     współpraca z operatorem kamery w celu przygotowania planów zdjęciowych, ustalenie kadru i perspektywy;

·     przeprowadzenie prób i reżyseria aktorów podczas nagrywania scen, a także podejmowanie decyzji na temat ustawień kamery i oświetlenia,

·     monitorowanie jakości nagrywanych scen a także dokonywanie korekt i zmian w planie zdjęciowym, jeśli zajdzie taka potrzeba;

·     w przypadku konieczności (decyzja producenta) reżyseria zdjęć próbnych;

·     współpraca reżysera w procesie dokumentacji, planowania zdjęć, opracowywania shootboardingu (techniczny scenopis obrazkowy używany w branży filmowej i reklamowej, tworzony na etapie przedprodukcji), w montażu kolor korekcji oraz innych czynności na etapie postprodukcji;

·     współpraca z producentem w celu zapewnienia odpowiedniego budżetu, terminowości produkcji oraz rozwiązywanie problemów na bieżąco;

·     udział reżysera w czynnościach montażu i kolaudacji filmu reklamowego – współpraca z zespołem montażu w celu wybrania najlepszych ujęć, nadzorowanie procesu postprodukcji, dobór odpowiedniej muzyki, dźwięków i przygotowanie końcowej wersji filmu;

·     stworzenie unikalnej, artystycznej wizji filmu i związane z tym odpowiednie ukierunkowanie procesu produkcji.

Świadczy Pan usługi na podstawie umów zawieranych z kontrahentami (dalej: umowa z reżyserem), umowy te szczegółowo regulują warunki realizacji czynności w ramach usługi reżyserii filmów reklamowych. Za usługi świadczone na rzecz kontrahentów wystawia Pan faktury VAT.

Prowadzona przez Pana działalność gospodarcza jest działalnością usługową w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie. Do wykonywanej przez Pana działalności nie mają zastosowania wyłączenia, o których mowa w art. 8 ustawy o ryczałcie. Nie wykonuje Pan obecnie ani nie wykonywał w przeszłości na rzecz kontrahentów obowiązków wynikających z zawartej z kontrahentami umowy o pracę.

1 stycznia 2026 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2025 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U.2025.1829) – dalej rozporządzenie PKWiU 2025 – wprowadzające nową klasyfikację kodów PKWiU. Mając jednakże na uwadze treść § 2 pkt 2 rozporządzenia PKWiU 2025, zgodnie z którą do dnia 31 grudnia 2028 r. do celów m.in. opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (dalej: PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556) – dalej: rozporządzenie PKWiU 2015. Wobec powyższego w ramach niniejszego wniosku będzie Pan posługiwał się symbolami PKWiU wprowadzonymi w rozporządzeniu PKWiU 2015.

Usługi świadczone przez Pana w ramach działalności gospodarczej w zakresie niniejszego wniosku „klasyfikują się” pod symbolem PKWiU 59.11.1 „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych” (PKD 59.11 Z – „Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”).

W przyszłości może Pan ewentualnie świadczyć inne usługi, zakwalifikowane do innych symboli PKWiU, lecz dokonując odpowiedniego rozdziału tych usług i opodatkowując je właściwą stawką podatku. W tym zakresie będzie Pan prowadził stosowną ewidencję, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Przychód Pana nie przekroczył w 2025 r. limitu określonego w ustawie o ryczałcie, wymienionego w art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o ryczałcie.

Ponadto, nie uzyskuje Pan przychodów ze świadczenia usług:

·     związanych z nadawaniem programów ogólnodostępnych i abonamentowych (PKWiU dział 60);

·     przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1), przesyłania strumieni wideo przez Internet (PKWiU 59.11.25.0), przesyłania strumieni audio przez Internet (PKWiU 59.20.36.0), agencji informacyjnych (PKWiU 63.91.1) oraz pozostałych w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 63.99),

·     kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90).

Poza usługami reżyserii filmów reklamowych, w ramach zawieranych umów z reżyserem udziela Pan również kontrahentowi (producentowi) licencji wyłącznej na majątkowe prawa autorskie do stworzonego wcześniej przez Pana dzieła (dalej: licencja), na następujących polach eksploatacji: telewizja, Internet, promocja producenta i twórców, prezentacje wewnętrzne, archiwum. Pan jako reżyser zezwala na wykonywanie przez producenta oraz upoważnia do zezwalania na wykonywanie praw zależnych do dzieła wyłącznie w postaci wersji montażowych i wersji skróconych filmu lub w postaci pojedynczych klatek dzieła, w ramach kampanii reklamowej klienta. Licencja zostaje udzielona na czas określony na terytorium Polski z uwzględnieniem transgranicznego charakteru sieci Internet.

Zatem w Pana sytuacji zawierana będzie jedna umowa o świadczenie usług reżyserii filmów reklamowych, w której ustalone wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za wykonanie dzieła oraz wynagrodzenie za udzielenie licencji.

W przypadku, gdy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie Pan świadczył także inne usługi niż wskazane we wniosku, będzie prowadził stosowną ewidencję przychodów, na podstawie której możliwe będzie samodzielne określenie przychodu z każdego rodzaju działalności i przypisanie do niego odpowiedniej stawki zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

Uzupełnienie

Przedstawił Pan szczegółowy opis charakteru poszczególnych wykonywanych czynności/zadań, na czym one polegają, czego dotyczą, jaki jest ich zakres oraz co jest ich efektem, a także jak jest wykorzystywany ten efekt przez usługobiorcę w następujący sposób:

·     Reżyseria filmu reklamowego, kierowanie całością prac realizacyjnych filmu w ramach i zgodnie z harmonogramem produkcji na podstawie przygotowanego we współpracy z reżyserem, scenariusza, storyboardów (wizualny plan filmu, reklamy, przedstawiający historię ujęcie po ujęciu w formie sekwencji rysunków; służy do planowania pracy kamery, oświetlenia i akcji przed rozpoczęciem produkcji, co pozwala zaoszczędzić czas, uniknąć błędów i usprawnić komunikację w zespole), do których reżyser może zgłaszać uwagi.

(...)

·     Współpraca z producentem filmu, operatorem obrazu, kierownikiem produkcji, klientem, a w zakresie postprodukcji ze wskazanymi przez producenta przedstawicielami działu postprodukcji.

(...)

·     Przygotowanie planu zdjęciowego zgodnie ze scenariuszem, ustalenie koncepcji filmu oraz wybór odpowiedniego zespołu do jego realizacji.

(...)

·     Zarządzanie zespołem technicznym i artystycznym na planie, w tym zespołem kamery, oświetlenia, dźwięku scenografii, kostiumów i charakteryzacji.

(...)

·     Współpraca z operatorem kamery w celu przygotowania planów zdjęciowych, ustalenie kadru i perspektywy.

(...)

·     Przeprowadzenie prób i reżyseria aktorów podczas nagrywania scen, a także podejmowanie decyzji na temat ustawień kamery i oświetlenia.

(...)

·     Monitorowanie jakości nagrywanych scen a także dokonywanie korekt i zmian w planie zdjęciowym, jeśli zajdzie taka potrzeba.

(...)

·     W przypadku konieczności (decyzja producenta) reżyseria zdjęć próbnych.

(...)

·     Współpraca z producentem w celu zapewnienia odpowiedniego budżetu, terminowości produkcji oraz rozwiązywanie problemów na bieżąco.

(...)

·     Udział reżysera w czynnościach montażu i kolaudacji filmu reklamowego ─ współpraca z zespołem montażu w celu wybrania najlepszych ujęć, nadzorowanie procesu postprodukcji, dobór odpowiedniej muzyki, dźwięków i przygotowanie końcowej wersji filmu, praca Pana w ramach danego projektu trwa aż do zaakceptowania finalnego efektu prac przez klienta, co ma swoje miejsce w czasie kolaudacji, podczas której prezentowane są gotowe i kompletne filmy.

(...)

·     Stworzenie unikalnej, artystycznej wizji filmu i związane z tym odpowiednie ukierunkowanie procesu produkcji.

(...)

W większości przypadków, w ramach realizacji danego projektu dostarczony jest kompletny scenariusz i nie ma potrzeby jakiegokolwiek bezpośredniego Pana wkładu w jego treść.

Niemniej, zdarzają się przypadki, gdy współuczestniczy Pan przy pisaniu scenariusza reklamowego, wówczas sytuacja ta wygląda następująco: zwyczajowo agencje reklamowe reprezentujące klienta wysyłają Pana dokument stanowiący pomysł, który musi Pan następnie rozpisać i uszczegółowić, w postaci opisania poszczególnych ujęć, emocjonalności spotu i zadań aktorskich w poszczególnych scenach. W ramach przedmiotowych prac przygotowuje Pan także wraz z rysownikiem, rysunki do storyboardu, oraz shooting boardu. Prace te nie są stricte pisaniem scenariusza, jednakże „wspomagają” pracę scenarzysty w wytworzeniu ostatecznej wersji scenariusza spotu reklamowego. W trakcie pisania i wykonywania takiej formy współpracuje Pan z pozostałymi członkami ekipy wykonawczej, w tym scenarzystą, natomiast efekt Pana pracy wymaga akceptacji przez agencję reklamową i klienta.

Doprecyzował Pan, że uzyskiwane przychody z udzielania licencji do wytworzonych „dzieł” dotyczą tego samego „dzieła”, z którego uzyskuje Pan przychody związane z usługami reżyserii filmów reklamowych.

Wynagrodzenie za wykonywane przez Pana na rzecz usługodawcy czynności wymienione we wniosku (tj. wynagrodzenie za wykonanie dzieła oraz wynagrodzenie za udzielenie Licencji) skalkulowane jest w ramach jednej kwoty – nie jest rozbite na wynagrodzenie za wykonanie dzieła oraz wynagrodzenie za udzielenie licencji.

Wynagrodzenie wypłacane Panu w ramach danej umowy/danego projektu jest zbiorcze i forma ta jest narzucona przez firmy produkcyjne, z którymi Pan współpracuje. Taki model wynagrodzenia jest ogólnie przyjęty w całej branży filmowej oraz realizacji filmów reklamowych.

W ramach podpisywanych przez Pana umów o dzieło z przeniesieniem Pana praw zobowiązuje się, iż z dniem wykonania dzieła przekazuje dalej prawa w ramach wynagrodzenia za jego wykonanie.

Kontrahentem Pana w ramach usług zawartych w opisie sprawy jest firma produkcyjna wynajęta przez klienta ─ to na rzecz takiej firmy Pan wystawia jedną fakturę za całość.

Wynagrodzenie Pana jest częścią budżetu całościowego danej produkcji. W zakresie podpisanej danej umowy o dzieło z przeniesieniem praw, z dniem wykonania dzieła przekazuje Pan dalej prawa w ramach wynagrodzenia za jego wykonanie, więc tego w praktyce nie stosuje się „rozbicia” na fakturze/na faktury, jest to ogólna praktyka branżowa.

W ramach wystawianej faktury używa Pan nazwy usługi „wynagrodzenie reżysera”.

Efektem Pana pracy w ramach przedstawionego opisu sprawy jest dzieło w postaci filmu reklamowego promującego usługę lub szeroko rozumiany produkt.

Dzieło stworzone przez Pana wskazane w ramach opisu sprawy stanowi utwór, w myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

Poza działalnością gospodarczą, nie uzyskuje Pan innych dochodów podlegających opodatkowaniu.

Usługi wskazane w opisie sprawy nie są usługami świadczonymi na rzecz podmiotu/podmiotów, w którym/w których pełni Pan funkcję Prezesa, bądź inną funkcję. Nie jest także Pan wspólnikiem, udziałowcem, akcjonariuszem tego/tych podmiotu/ podmiotów.

Wskazał Pan, że określona w opisie sprawy pozycja PKWiU jest adekwatna i spójna z zakresem świadczonych przez Pana usług na podstawie zawartych umów z kontrahentami. Ponadto, wskazał Pan konkretne grupowanie (7 cyfr) wskazuje kod PKWiU 59.11.12.0.

Dokonując przedmiotowej klasyfikacji kierował się Pan następującymi przesłankami:

Pan a pełniona przez Pana rola reżysera filmów reklamowych:

Pan jako reżyser, nie występuje jedynie w roli twórcy artystycznego, lecz pełni funkcję kluczowego ogniwa w łańcuchu produkcyjnym, integrując kompetencje kreatywne z technicznym zarządzaniem procesem wytwórczym. Usługi te, szczegółowo opisane w stanie faktycznym oraz w uzupełnieniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, obejmują szerokie spektrum działań od etapu preprodukcji, przez realizację na planie, aż po uczestnictwo w postprodukcji.

Mając na uwadze powyższe, kluczową przesłanką, w ramach której dokonał Pan takiej, a nie innej klasyfikacji PKWiU dla świadczonych przez siebie usług jest podkreślenie, iż w przypadku filmu reklamowego reżyser przedmiotowego filmu nie realizuje usługi „widowiska” dla publiczności, lecz usługę „produkcji treści” dla kontrahenta biznesowego. Zgodnie z wyjaśnieniami Głównego Urzędu Statystycznego (GUS) oraz Zasadami metodycznymi PKWiU 2015, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym sklasyfikowany jest podmiot w rejestrze REGON.

W przedstawionym zatem przez Pana kontekście, kluczowym – w ramach określenia klasyfikacji PKWiU – stało się ustalenie, czy usługa ma charakter kulturalno-rozrywkowy (Dział 90), czy też informacyjno-produkcyjny (Dział 59).

W ramach decyzji o klasyfikacji świadczonych przez Pana usług wytypował swoje kluczowe kompetencje i czynności, które determinują charakter świadczonej usługi w relacji do systematyki statystycznej:

·     czynność „współpraca przy scenariuszu, storyboardach, shootboardingu (etap preprodukcji) – czynności te stanowią usługi przygotowawcze do produkcji filmu;

·     czynność „wybór zespołu technicznego, lokacji, reżyseria zdjęć próbnych (etap organizacji) – czynności te stanowią usługi zarządzania zasobami produkcyjnym w ramach roli i kompetencji reżysera;

·     czynność „kierowania zespołem kamery, oświetlenia, dźwięku, scenografii” (etap realizacji) – czynności te stanowią usługi realizacji (produkcji) materiału audiowizualnego;

·     czynność „reżyseria aktorów, ustalanie kadru i perspektywy” (etap kreacji) – czynność ta stanowi usługę nadawania dziełu unikalnej wizji artystycznej natomiast odbywa się to w ramach określonych przez Pana kontrahenta;

·     czynność „udziału w montażu, kolorze korekcji, kolaudacji filmu” (etap postprodukcji) – czynność ta stanowi usługę nadzoru reżyserskiego nad końcowym etapem wytworzenia utworu.

W rezultacie przeprowadzonej analizy swoich kompetencji i wykonywanych czynności (w ramach zawieranych umów z kontrahentami), uznał Pan, iż pełniąc rolę reżysera filmu reklamowego sprawuje merytoryczną i techniczną pieczę nad całym cyklem życia produktu/dzieła, którym jest film reklamowy. Działanie Pana nie jest bowiem ograniczone do jednorazowego aktu twórczego, lecz stanowi systematyczny proces nadzorowania (w ramach swoich kompetencji) produkcji audiowizualnej.

Analiza hierarchiczna klasyfikacji PKWiU (Dział 59 vs Dział 90) w kontekście świadczonych przez Pan usług:

a)  Struktura Działu 59 USŁUGI ZWIĄZANE Z PRODUKCJĄ FILMÓW, NAGRAŃ WIDEO, PROGRAMÓW TELEWIZYJNYCH, NAGRAŃ DŹWIĘKOWYCH I MUZYCZNYCH w kontekście usług świadczonych przez Pana:

·     Dział 59 obejmuje „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo, programów telewizyjnych, nagrań dźwiękowych i muzycznych”. W ramach tego działu wyróżnia się klasę 59.11 „Usługi związane z filmami, nagraniami wideo i programami telewizyjnymi", która wprost wymienia w swoim zakresie produkcję reklam telewizyjnych;

·     Zasady metodyczne PKWiU wskazują, że przy klasyfikacji usług złożonych, składających się z kombinacji różnych czynności, należy przyjąć grupowanie, które nadaje całości zasadniczy charakter. W Pana przypadku, czynnością o charakterze zasadniczym jest doprowadzenie do powstania gotowego utworu audiowizualnego (filmu reklamowego) na zlecenie producenta;

·     choć jest Pan artystą, to usługa jako reżyser w tym konkretnym modelu biznesowym jest usługą produkcyjną, a nie usługą wspomagającą widowisko artystyczne;

b)  Analiza struktury Działu 90 USŁUGI KULTURALNE I ROZRYWKOWE w kontekście świadczonych przez Pana usług:

·     kwestia włączenia reżyserów do Działu 90 winna być interpretowana przez pryzmat definicji „widowiska artystycznego”;

·     Dział 90 PKWiU obejmuje usługi świadczone przez artystów realizujących widowiska artystyczne.

Jednakże, wyjaśnienia do PKD/PKWiU wskazują, że Dział 90 nie obejmuje produkcji filmów i nagrań wideo, sklasyfikowanych w 59.11. Powstaje zatem sytuacja, w której reżyser teatralny lub koncertowy bezsprzecznie wpisuje się w Dział 90, natomiast reżyser filmu reklamowego (jak Pan), którego praca jest integralną częścią procesu powstawania produktu cyfrowego, winien pozostać w obszarze Działu 59.

c)  Uzasadnienie Pana decyzji co do zastosowanej klasyfikacji PKWiU do Działu 59 (Produkcja filmowa):

·     głównym celem usługi świadczonej przez Pana jest wytworzenie trwałego zapisu audiowizualnego (filmu/spotu reklamowego), a nie wystawienie widowiska jak miałoby to miejsce w przypadku wystawianie widowiska/przedstawienia (Dział 90 Usługi kulturalne);

·     odbiorcą usługi świadczonej przez Pana jest producent/agencja reklamowa/klient biznesowy, a nie jak w przypadku usług kulturalnych (Dział 90) publiczność/widzowie;

·     „nośnikiem” dla usługi zrealizowanej przez Pana jest plik cyfrowy/streaming, podczas gdy w przypadku usług kulturalnych (Dział 90) jest to scena/obiekt kulturalny/widowisko/występ na żywo;

·     usługa świadczona przez Pana znajduje zastosowanie w reklamie/promocji/informacji, podczas gdy w przypadku usług kulturalnych (Dział 90) zastosowanie takich usług ma miejsce w rozrywce/kulturze/sztuce/tzw. sztuce wysokiej;

·     Dziełem/Produktem usług realizowanych przez Pana jest spot reklamowy/film promocyjny, natomiast w przypadku usług kulturalnych (Dział 90) byłby to spektakl teatralny/ koncert/opera;

·     przeprowadzenie przez Pana powyższej analizy skutkowało klasyfikacją wykonywanych usług do Działu 59, jako że usługi te mają charakter techniczno-produkcyjny, nakierowany na stworzenie komercyjnego materiału reklamowego.

Uzasadnienie Pana dotychczasowej klasyfikacji w grupowaniu 59.11.1:

a)  Wskazana przez Pana w opisie sprawy klasyfikacja usług ─ grupowanie 59.11.1 „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych” – pozostaje aktualna również w świetle wezwania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Przedmiotowy Pana wybór był bowiem podyktowany szeregiem przesłanek:

·     związek z procesem produkcji reklamowej ─ grupowanie 59.11.1 jest nadrzędną kategorią dla usług, których efektem jest film, w tym także film reklamowy; zgodnie z punktem 7.6.2 Zasad metodycznych, grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane; nie świadczy Pan usług ogólnoartystycznych, lecz konkretne usługi reżyserskie „wkomponowane” niejako w proces produkcji filmów reklamowych; systematyka PKWiU 2015 w ramach kategorii 59.11.1 wyodrębnia specyficzne usługi związane z produkcją filmów reklamowych i promocyjnych;

·     wyłączenie z usług stricte reklamowych (Dział 73) ─ próby przypisania usługi reżyserii reklam do Działu 73 „Usługi reklamowe; usługi badania rynku i opinii publicznej” byłyby błędne; dział 73 nie obejmuje produkcji i realizacji filmów reklamowych lub promocyjnych, które są sklasyfikowane w 59.11.12.0., oznacza to, iż ustawodawca statystyczny precyzyjnie rozdzielił proces koncepcyjno-strategiczny (reklama jako usługa agencji) od procesu realizacyjno-wytwórczego (reprodukcja wizji w formie filmu reklamowego); Pan – reżyser, wykonując zadania opisane we wniosku (uściślone w ramach niniejszego uzupełnienia wniosku, realizuje właśnie ten drugi proces, tj. wyłączony z Działu 73;

·     spójność z dominującą i aktualną linią interpretacyjną – dokonany przez Pana wybór PKWiU 59.11.1 znajduje oparcie w licznych interpretacjach indywidualnych wydawanych w analogicznych stanach faktycznych, m.in.: interpretacja indywidualna Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 listopada 2023 r. sygn. 0114-KDIP3-2.4011.798.2023.2.MJ, gdzie organ potwierdził, że przychody uzyskiwane ze świadczenia usług reżysera, scenarzysty czy montażysty, sklasyfikowanych pod symbolem 59.11.1, mogą być opodatkowane stawką 8,5% ryczałtu; podkreślił Pan, iż we wskazanym rozstrzygnięciu organ nie kwestionował przynależności usług reżyserskich do Działu 59, o ile ich przedmiotem była produkcja filmowa.

Uszczegółowienie Pana klasyfikacji do siedmiocyfrowego kodu PKWiU 59.11.12.0 ─ uzasadnienie:

a)  Przeprowadzona przez Pana analiza kategorii wewnątrz grupowania 59.11.1 doprowadziła do następujących konkluzji:

·     PKWiU 59.11.11.0 dotyczy usług związanych z produkcją filmów z wyłączeniem filmów reklamowych lub promocyjnych,

·     PKWiU 59.11.12.0 dotyczy usług związanych z produkcją reklamowych lub promocyjnych filmów i nagrań wideo,

·     PKWiU 59.11.13.0 dotyczy usług związanych z produkcją pozostałych programów telewizyjnych.

b)  Mając na uwadze, iż wskazał Pan w opisie sprawy, iż świadczy usługi reżysera w zakresie produkcji filmów reklamowych (reklam), jedynym adekwatnym i precyzyjnym kodem jest PKWiU 59.11.12.0 – Usługi związane z produkcją reklamowych lub promocyjnych filmów i nagrań wideo. Grupowanie to w pełni odzwierciedla charakter wykonywanych przez Pana czynności, łącząc aspekt merytoryczny (reżyseria) z przedmiotowym (film reklamowy).

c)  W ramach dokonanej przez Pana analizy klasyfikacji PKWiU świadczonych przez siebie usług, uwzględnił Pan reguły kolizyjne PKWiU i odrzucił klasyfikację pod kodem 90.02.19.2. Kod 90.02.19.2 obejmuje „Usługi świadczone przez artystów realizujących widowiska artystyczne, z wyłączeniem artystów wykonawców”. Usługi te wspomagają wystawianie widowisk. Tymczasem Pana praca nie wspomaga wystawiania widowiska, lecz stanowi rdzeń produkcji materiału audiowizualnego (filmu reklamowego). Zgodnie z punktem 7.6.2 Zasad metodycznych, jeśli usługa może być zaliczona do dwóch grupowań, wybiera się to, które zawiera bardziej dokładny opis czynności.

d)  Mając na uwadze powyższe, w Pana ocenie opis „produkcja filmu reklamowego” (PKWiU 59.11.12.0) jest bez wątpienia bardziej precyzyjny dla spotu/filmu reklamowego, aniżeli „usługi wspomagające wystawianie widowisk artystycznych (…)” (PKWiU 90.02.19.2). Ponadto, Dział 90 w swoich wyjaśnieniach wprost wyłącza produkcję filmów, odsyłając do Działu 59. Okoliczność ta „zamyka” zatem drogę do klasyfikacji usług reżysera filmu reklamowego do obszaru usług kulturalnych.

e)  Zatem w Pana ocenie, na mocy przeprowadzonej analizy wykazanych powyżej przesłanek, kod PKWiU 59.11.12.0 stanowi klasyfikację adekwatną (i spójną) do zakresu usług faktycznie świadczonych przez Pana. Analiza przeprowadzona w ramach przedmiotowej klasyfikacji, przeprowadzona została w oparciu o Schemat PKWiU, Wyjaśnienia Głównego Urzędu Statystycznego do PKWIU (PKWiU 2015) oraz Zasady metodyczne.

Pytanie

1)  Czy w ramach przedstawionego opisu stanu faktycznego przychody ze świadczenia usług na rzecz kontrahentów, które klasyfikuje Pan pod symbolem PKWiU 59.11.1 – „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych” (a w ramach wezwania organu do uzupełnienia wniosku – konkretnie pod symbolem PKWIU 59.11.12.0 „Usługi związane z produkcją reklamowych lub promocyjnych filmów i nagrań wideo”), mogą być opodatkowane stawką 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych?

2)  Czy w przedstawionym stanie faktycznym prawidłowe jest opodatkowanie przychodów uzyskiwanych przez Pana z tytułu odpłatnego udzielenia Licencji na korzystanie z dzieła stworzonego przez Pana, stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% ─ na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o ryczałcie?

3)  Jeżeli odpowiedź na pierwsze pytanie jest prawidłowa, czy w związku z tym w przypadku stwierdzenia obniżonej stawki ryczałtu do 8,5%, ma prawo Pan dokonać korekty poprzednich rozliczeń rocznych i rozliczyć je we właściwej stawce podatkowej (dotychczas opodatkowane stawką 15%)?

Pana stanowisko w sprawie

STANOWISKO ─ PYTANIE 1

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o ryczałcie, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Usługi opisane w ramach niniejszego wniosku klasyfikuje Pan pod symbolem (rozporządzenie PKWiU 2015) PKWiU 59.11.1 „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”.

W Pana ocenie, świadczone usługi opisane w ramach niniejszego wniosku oraz sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 59.11.1, należy opodatkować ryczałtem według stawki 8,5%, jako usługi w zakresie działalności usługowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zakresie usług klasyfikowanych pod tym samym symbolem PKWiU 59.11.1 (rozporządzenie PKWIU 2015), tj. interpretacji z 29 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.798.2023.2.MJ: „Zatem, jak wynika z opisu sprawy, usługi świadczone przez Pana w ramach działalności gospodarczej klasyfikują się pod symbolem PKWiU ─ 59.11.1. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, pod symbolem 59.11.1 zostały sklasyfikowane „usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że przychody uzyskiwane przez Pana ze świadczenia w ramach działalności gospodarczej usług związanych z produkcją filmów fabularnych, dokumentalnych oraz seriali telewizyjnych, w szczególności usług reżysera, scenarzysty, reżysera castingu, montażysty oraz reżysera efektów specjalnych, sklasyfikowanych według PKWiU pod symbolem 59.11.1, mogą być opodatkowane 8,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pod warunkiem spełnienia pozostałych warunków skorzystania z tej formy opodatkowania”.

W uzupełnieniu wniosku dodatkowo wskazał Pan, że określona w opisie sprawy pozycja PKWiU jest adekwatna i spójna z zakresem usług świadczonych przez Pana na podstawie zawartych umów z kontrahentami. Ponadto, jako konkretne grupowanie (7 cyfr) wskazał Pan kod PKWiU 59.11.12.0. Z uwagi na powyższe oraz na sformułowaną w wezwaniu wątpliwość organu dotyczącą prawidłowości zastosowanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji PKWiU (w wezwaniu wskazano Dział 90 oraz Dział 73), przedstawił Pan następującą uzupełniającą argumentację:

a)  kryterium przedmiotowe vs kryterium podmiotowe – włączenie reżyserów do Działu 90 dotyczy osób świadczących usługi w oderwaniu od zorganizowanego procesu produkcji filmowej; w Pana przypadku usługa jest świadczona na rzecz producenta filmu/agencji reklamowej pośredniczącej w kontakcie z tym producentem i jest nierozerwalnie związana z wytworzeniem konkretnego produktu (filmu reklamowego), co czyni ją usługą produkcyjną – kod PKWiU 59.11.12.0;

b)  definicja widowiska – zgodnie z wyjaśnieniami do Działu 90, obejmuje on usługi kulturalne i rozrywkowe świadczone przez artystów wykonawców oraz muzea czy biblioteki; film reklamowy nie jest widowiskiem artystycznym w tym sensie – nie jest wystawiany na scenie dla publiczności zgromadzonej w celu kulturalnym, jest on narzędziem komunikacji marketingowej;

c)  zasada hierarchii – skoro Dział 59 obejmuje produkcję reklam telewizyjnych, a Dział 73 wyłącza produkcję filmów reklamowych odsyłając do 59.11.12.0, to należy uznać, iż istnieje silna systemowa wskazówka, że wszelkie usługi twórcze niezbędne do powstania takiej reklamy (w tym reżyseria) winny być grupowane właśnie w ramach kodu 59.11.12.0;

d)  charakter działalności – działalność reżysera na własny rachunek w Dziale 90 dotyczy raczej „reżyserii wydarzeń” lub „reżyserii teatralnej”; reżyseria filmowa (film reklamowy), ze względu na swój technologiczny i przemysłowy charakter, pozostaje w Dziale 59.

Mając zatem na uwadze powyższe, należy skonkludować, że wskazana przez Pana klasyfikacja pod numerem PKWiU 59.11.12.0. jest adekwatna i spójna z zakresem usług świadczonych na podstawie zawartych umów z kontrahentami, które są przedmiotem niniejszego wniosku.

W konsekwencji, podtrzymuje Pan swoje stanowisko w tym zakresie w przedmiocie opodatkowania przedmiotowych usług ryczałtem według stawki 8,5% jako usługi w zakresie działalności usługowej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie.

Potwierdzenie bowiem powyższego znajdujemy w ugruntowanym i aktualnym stanowisku Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wyrażonym m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych:

•      z dnia 30 grudnia 2025 r. sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.878.2025.2.DJD,

•      z dnia 16 maja 2025 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.368.2025.1.BS.

STANOWISKO ─ PYTANIE 2

Pana zdaniem, w przypadkach opisanych we wniosku, w sytuacji tworzenia dzieł w postaci reżyserii filmów reklamowych, do których następnie będzie Pan udzielał licencji celem wykorzystania danego dzieła w filmach reklamowych, przychody uzyskiwane z tytułu udzielania licencji do tych dzieł ─ które kwalifikują się do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2025.163; dalej: ustawa o PIT) – opodatkowane będą według stawki w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Na mocy art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b oraz art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o ryczałcie, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

−     8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym;

−     5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3, pkt 6 i pkt 7 ustawy o PIT, źródłami przychodów są:

−     pozarolnicza działalność gospodarcza;

−     najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;

−     kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Natomiast, jak stanowi art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 659 § 1 oraz art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. ─ Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Oceny umowy licencyjnej do utworu/dzieła, jako umowy o podobnym charakterze do umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy można dokonać w oparciu o art. 67 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 24 z późn. zm.), zgodnie z którym:

1.  Twórca może udzielić upoważnienia do korzystania z utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i czasu tego korzystania.

2.  Jeżeli umowa nie zastrzega wyłączności korzystania z utworu w określony sposób (licencja wyłączna), udzielenie licencji nie ogranicza udzielenia przez twórcę upoważnienia innym osobom do korzystania z utworu na tym samym polu eksploatacji (licencja niewyłączna).

3.  Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, licencjobiorca nie może upoważnić innej osoby do korzystania z utworu w zakresie uzyskanej licencji.

4.  Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, uprawniony z licencji wyłącznej może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych, w zakresie objętym umową licencyjną.

5.  Umowa licencyjna wyłączna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

Prowadzi Pan działalność w zakresie reżyserii filmów reklamowych szczegółowo opisaną w niniejszym wniosku, sklasyfikowaną pod symbolem PKWiU 59.11.1 „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”. Wytworem świadczonych przez Pan usług jest dzieło, które może zostać zapisane w wersji filmu/pliku i sprzedany, do którego prawa autorskie będzie Pan posiadać.

Usługi reżyserii będą następować na podstawie umowy cywilnoprawnej – umowy z reżyserem. Usługa będzie tworzona według własnego pomysłu, z uwzględnieniem oczekiwań kontrahenta (producenta) oraz klienta finalnego (klient zlecający realizację filmu reklamowego). Zamówienie/ zlecenie kontrahenta (producenta) na usługę reżyserii to dokument (lub ustalenia), które precyzują zarówno charakter twórczy zlecenia, jak i jego zakres, cele, warunki organizacyjne oraz prawa autorskie. Inicjatorami zlecającymi wykonanie Pana usługi reżyserii będą producenci filmów reklamowych. Nie zamierza być Pan producentem tych filmów, reklam, dokonującym ich późniejszej komercjalizacji.

Mając na uwadze powyższe, świadczy Pan działalność usługową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie.

Należy wskazać w tym miejscu, że ustawa o PIT, ani ustawa o ryczałcie, nie definiuje pojęć takich, jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych jak, np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Stosownie natomiast do art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1)  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)  plastyczne;

3)  fotograficzne;

4)  lutnicze;

5)  wzornictwa przemysłowego;

6)  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)  muzyczne i słowno-muzyczne;

8)  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)  audiowizualne (w tym filmowe).

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności. Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 tejże ustawy, domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego.

Uwzględniając powyższe, w przypadku podatnika, którego działalność zarobkowa jest związana z korzystaniem z praw autorskich (rozporządzaniem takimi prawami) ─ a przy tym jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej ─ to uzyskane z tego tytułu przychody stanowią przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, przychody, które Pan osiągnie z tytuł udzielania licencji do utworów/dzieł (reżyseria filmów reklamowych) kwalifikują się do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT, jako przychody z umów o podobnym charakterze do najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy składników majątku związanych z działalnością gospodarczą i będą opodatkowane według stawki w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o ryczałcie. Skoro bowiem tworzy Pan utwory/dzieła w ramach działalności gospodarczej, stanowią one niewątpliwie składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

STANOWISKO ─ PYTANIE 3

W Pana ocenie, ma Pan możliwość dokonania korekty zeznań podatkowych rocznych i zastosowania w ramach świadczonych przez siebie usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 59.11.1 „Usługi związane z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych”, właściwej stawki podatkowej 8,5% (zamiast dotychczasowej 15%).

Stosownie do treści art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ─ Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 111 z późn. zm.), dalej: OP, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.

W myśl natomiast art. 75 § 3 OP, jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).

Zgodnie z art. 81 § 1 oraz §2 OP, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie natomiast deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Na mocy art. 70 § 1 OP, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Z treści cytowanego uprzednio art. 81 OP, wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji ─ o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w treści deklaracji.

Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Podatnik, który dokonuje korekty zeznania podatkowego, aby odzyskać nadpłacony lub nienależnie uiszczony podatek dochodowy albo zaniżoną lub niewykazaną nadpłatę podatku dochodowego, musi także przedłożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Obliguje do tego art. 75 § 3 OP. We wniosku o stwierdzenie nadpłaty należy wskazać rodzaj zobowiązania podatkowego, w którym występuje nadpłata, jej wysokość oraz okoliczności powstania. Przepisy ustawy OP nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy OP).

Wobec powyższego, wskazał Pan, że ma możliwość dokonania korekty zeznania.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

‒     działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;

‒     pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)   polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką". Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.

Zgodnie z art. 8 tej ustawy:

1.  Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1)  opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2)  korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3)  osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a)  prowadzenia aptek,

b)  (uchylona)

c)   działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d)  (uchylona)

e)  (uchylona)

f)    działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4)  wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5)  podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a)  samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b)  w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c)   samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

–     jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

2. Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1)  wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub

2)  wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

–     w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

3. Jeżeli podatnik w roku poprzedzającym rok podatkowy nie uzyskał przychodu z działalności, o której mowa w ust. 1 pkt 3 i 4, traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych z dniem uzyskania przychodów z tych rodzajów działalności i od tego dnia opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

4. (uchylony)

5. (uchylony)

6. (uchylony)

7. (uchylony)

Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy i zależą od tego, z jakiego rodzaju działalności podatnik uzyskuje przychody. Dla rozróżnienia rodzajów tych działalności, ustawodawca posłużył się m.in. grupowaniami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.). Zatem istotne jest przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i), art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y), art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b) oraz art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

‒     15% przychodów ze świadczenia usług przetwarzania danych (PKWiU ex 63.11.1), przesyłania strumieni wideo przez Internet (PKWiU 59.11.25.0), przesyłania strumieni audio przez Internet (PKWiU 59.20.36.0), agencji informacyjnych (PKWiU 63.91.1) oraz pozostałych w zakresie informacji, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 63.99),

‒     15% przychodów ze świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWIU dział 90),

‒     8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym;

‒     8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Co do zasady, przychody z działalności usługowej są objęte stawką ryczałtu w wysokości 8,5%, jeżeli brak jest możliwości przyporządkowania danego rodzaju usług do innych kategorii czynności precyzyjnie określonych w art. 12 ust. 1 pkt 1-4 oraz 6-8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do których stosowane są odmienne stawki.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan na rzecz swoich kontrahentów usługi związane z produkcją m.in. filmów reklamowych (reklam), w szczególności usługi reżysera.

W zakres czynności w ramach świadczonych przez Pana (dalej również: reżyser) w zakresie usług reżysera wchodzą w szczególności:

·     reżyseria filmu reklamowego, kierowanie całością prac realizacyjnych filmu w ramach i zgodnie z harmonogramem produkcji na podstawie przygotowanego we współpracy z reżyserem, scenariusza, storyboardów (wizualny plan filmu, reklamy, przedstawiający historię ujęcie po ujęciu w formie sekwencji rysunków; służy do planowania pracy kamery, oświetlenia i akcji przed rozpoczęciem produkcji, co pozwala zaoszczędzić czas, uniknąć błędów i usprawnić komunikację w zespole), do których reżyser może zgłaszać uwagi;

·     współpraca z producentem filmu, operatorem obrazu, kierownikiem produkcji, klientem, a w zakresie postprodukcji ze wskazanymi przez producenta przedstawicielami działu postprodukcji;

·     przygotowanie planu zdjęciowego zgodnie ze scenariuszem, ustalenie koncepcji filmu oraz wybór odpowiedniego zespołu do jego realizacji;

·     zarządzanie zespołem technicznym i artystycznym na planie, w tym zespołem kamery, oświetlenia, dźwięku scenografii, kostiumów i charakteryzacji;

·     współpraca z operatorem kamery w celu przygotowania planów zdjęciowych, ustalenie kadru i perspektywy;

·     przeprowadzenie prób i reżyseria aktorów podczas nagrywania scen, a także podejmowanie decyzji na temat ustawień kamery i oświetlenia;

·     monitorowanie jakości nagrywanych scen a także dokonywanie korekt i zmian w planie zdjęciowym, jeśli zajdzie taka potrzeba;

·     w przypadku konieczności (decyzja producenta) reżyseria zdjęć próbnych;

·     współpraca reżysera w procesie dokumentacji, planowania zdjęć, opracowywania shootboardingu (techniczny scenopis obrazkowy używany w branży filmowej i reklamowej, tworzony na etapie przedprodukcji), w montażu kolor korekcji oraz innych czynności na etapie postprodukcji;

·     współpraca z producentem w celu zapewnienia odpowiedniego budżetu, terminowości produkcji oraz rozwiązywanie problemów na bieżąco;

·     udział Reżysera w czynnościach montażu i kolaudacji filmu reklamowego – współpraca z zespołem montażu w celu wybrania najlepszych ujęć, nadzorowanie procesu postprodukcji, dobór odpowiedniej muzyki, dźwięków i przygotowanie końcowej wersji filmu;

·     stworzenie unikalnej, artystycznej wizji filmu i związane z tym odpowiednie ukierunkowanie procesu produkcji.

Świadczy Pan usługi na podstawie umów zawieranych z kontrahentami (dalej: umowa z reżyserem), umowy te szczegółowo regulują warunki realizacji czynności w ramach usługi reżyserii filmów reklamowych. Za usługi świadczone na rzecz kontrahentów wystawia Pan faktury.

Wskazał Pan grupowanie PKWiU 59.11.12.0 jako klasyfikację adekwatną i spójną do zakresu usług faktycznie świadczonych przez Pana.

Poza usługami reżyserii filmów reklamowych, w ramach zawieranych umów z reżyserem udziela Pan również kontrahentowi (producentowi) licencji wyłącznej na majątkowe prawa autorskie do stworzonego wcześniej przez Pana dzieła (dalej: licencja), na następujących polach eksploatacji: telewizja, Internet, promocja producenta i twórców, prezentacje wewnętrzne, archiwum. Pan jako reżyser zezwala na wykonywanie przez producenta oraz upoważnia do zezwalania na wykonywanie praw zależnych do dzieła wyłącznie w postaci wersji montażowych i wersji skróconych filmu lub w postaci pojedynczych klatek dzieła, w ramach kampanii reklamowej klienta. Licencja zostaje udzielona na czas określony na terytorium Polski z uwzględnieniem transgranicznego charakteru sieci Internet.

W Pana sytuacji zatem zawierana będzie jedna umowa o świadczenie usług reżyserii filmów reklamowych, w której ustalone wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za wykonanie dzieła oraz wynagrodzenie za udzielenie licencji.

Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w przypadku uzyskiwania przez Pana przychodów ze świadczenia usług mieszczących się w grupowaniu PKWiU 59.11.12.0 „Usługi związane z produkcją reklamowych lub promocyjnych filmów i nagrań wideo”, zastosowanie ma stawka ryczałtu w wysokości 8,5%, określona w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, gdyż ustawodawca nie przewidział innej stawki ryczałtu dla tego rodzaju usług.

Przechodząc do kwestii opodatkowania przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego udzielenia licencji na korzystanie ze stworzonego przez Pana dzieła – wskazać należy, że stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z art. 659 § 1 oraz art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.

Natomiast ocenę umowy licencyjnej do utworu, jako umowy o podobnym charakterze do umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy można dokonać w oparciu o art. 67 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), zgodnie z którym:

a.   Twórca może udzielić upoważnienia do korzystania z utworu na wymienionych w umowie polach eksploatacji z określeniem zakresu, miejsca i czasu tego korzystania.

b.   Jeżeli umowa nie zastrzega wyłączności korzystania z utworu w określony sposób (licencja wyłączna), udzielenie licencji nie ogranicza udzielenia przez twórcę upoważnienia innym osobom do korzystania z utworu na tym samym polu eksploatacji (licencja niewyłączna).

c.   Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, licencjobiorca nie może upoważnić innej osoby do korzystania z utworu w zakresie uzyskanej licencji.

d.   Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, uprawniony z licencji wyłącznej może dochodzić roszczeń z tytułu naruszenia autorskich praw majątkowych, w zakresie objętym umową licencyjną.

e.   Umowa licencyjna wyłączna wymaga zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

Należy zaznaczyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, nie definiuje pojęć takich, jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych jak, np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1)  wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

2)  plastyczne;

3)  fotograficzne;

4)  lutnicze;

5)  wzornictwa przemysłowego;

6)  architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;

7)  muzyczne i słowno-muzyczne;

8)  sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;

9)  audiowizualne (w tym filmowe).

Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.

Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.

Podkreślić należy, że przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego.

Uwzględniając powyższe, w przypadku podatnika, którego działalność zarobkowa jest związana z korzystaniem z praw autorskich (rozporządzaniem takimi prawami) – a przy tym jest wykonywana ramach działalności gospodarczej – to uzyskane z tego tytułu przychody stanowią przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że przychody, które osiąga Pan z tytułu udzielania licencji wyłącznej na majątkowe prawa autorskie do stworzonego przez Pana dzieła kwalifikują się do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o PIT, jako przychody osiągane z tytułu umów o podobnym charakterze do najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy składników majątku związanych z działalnością gospodarczą i są opodatkowane według stawki w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Skoro bowiem – jak wynika z opisu sprawy – tworzy Pan utwory w ramach działalności gospodarczej, stanowią one niewątpliwie składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Przechodząc natomiast do kwestii możliwości korekty poprzednich rozliczeń rocznych wskazać należy, co następuje.

Jak wynika z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym; zeznanie złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Z kolei, w świetle art. 21 ust. 4 ww. ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynikający z zeznania jest podatkiem należnym za dany rok podatkowy, chyba że naczelnik urzędu skarbowego wyda decyzję, w której określi inną wysokość podatku.

Zgodnie z art. 81 § 1 Ordynacji podatkowej:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Pojęcie deklaracji zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 5 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania, wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.

Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Okoliczności skutkujące przerwaniem lub zawieszeniem biegu przedawnienia wymienione zostały w art. 70 i art. 70a ww. ustawy.

Z treści cytowanego uprzednio art. 81 ustawy Ordynacja podatkowa wynika zatem, że korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu i może dotyczyć każdej jej pozycji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Może więc ona dotyczyć m.in. błędów rachunkowych, oczywistych omyłek, a także gdy wypełniono ją niezgodnie z wymaganiami lub istnieją wątpliwości co do prawidłowości danych w niej zawartych, np. błędnie mogła zostać określona wysokość przychodu bądź dochodu, a także inne dane zawarte w treści deklaracji. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym poprawnym wypełnieniu formularza z zaznaczeniem, że w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej deklaracji.

Przepisy ustawy Ordynacja podatkowa nie określają szczególnych terminów, w których przysługuje powyższe uprawnienie. Należy więc powiązać tę możliwość z zobowiązaniem podatkowym, którego deklaracja (zeznanie) dotyczy. Prawo do korekty deklaracji (zeznania) istnieje tak długo, jak długo istnieje zobowiązanie podatkowe, czyli 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa).

Zatem, w przypadku zastosowania niewłaściwej stawki ryczałtu względem osiąganych przychodów z tytułu świadczonych usług związanych z produkcją m.in. filmów reklamowych (reklam), mieszczących się w grupowaniu PKWiU 59.11.12.0 „Usługi związane z produkcją reklamowych lub promocyjnych filmów i nagrań wideo”, ma Pan możliwość dokonania stosownej korekty zeznań, mając na uwadze, że zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, o którym mowa w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.

Podkreślić jednak należy, że ostateczna ocena zasadności złożonych korekt leży w kompetencji właściwego organu pierwszej instancji.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja została wydana przy założeniu, że poprawnie zakwalifikował Pan świadczone usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU. Interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości tej klasyfikacji. Przyporządkowanie do wskazanej klasyfikacji zostało podane jako element opisu stanu faktycznego.

Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego i przedstawionego w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku, które nie były przedmiotem Pana zapytania.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych należy zauważyć, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·     Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·     Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·     Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·     w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·     w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.