Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.266.2025.2.AW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania uzyskiwanych przychodów według stawki ryczałtu 5,5%, przewidzianej dla działalności wytwórczej jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie prawa do zastosowania stawki ryczałtu 5,5%, przewidzianej dla działalności wytwórczej, z tytułu świadczonych usług. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 lipca 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Wraz z grupą muzyków gra w różnych miejscach koncerty muzyki (...). Zespół występuje w rożnych miejscach (ośrodkach kultury, salach koncertowych i wielu innych lokalizacjach itp.) wykonując utwory, które są aranżowane na bieżąco. Innymi słowy utwory wykonywane w całości przez zespół przy każdym koncercie mają inne brzmienie.

Z punktu widzenia poszczególnych członków zespołu każdy z nich odrębnie podpisuje umowę o dzieło ze Zleceniodawcą. Każdy występ/koncert jest/będzie nagrywany i nagranie występu będzie przekazywane Zleceniodawcy. Grupa wykonawców może wykonywać muzykę z wykorzystaniem głosów (zespół wokalny), instrumentów muzycznych (zespół instrumentalny) lub jednocześnie głosów i instrumentów (zespół wokalno-instrumentalny). Zespół artystów często wykonuje repertuar kompozycji muzycznych napisanych przez Wnioskodawcę. Tak więc wykonując w dany sposób utwór zespół wykorzystuje kompozycję napisaną przez Wnioskodawcę. Należy wyraźnie wskazać, iż kompozycje stworzone przez Wnioskodawcę są jego kompozycjami, które w trakcie występów artystycznych są wykorzystywane. Wykonując muzykę (...) każde wykonanie jest inne, pomimo iż można korzystać z tej samej kompozycji.

Wnioskodawca zamierza opodatkować przychody uzyskane z umowy ze Zleceniodawcą w formie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (zwanego dalej ryczałtem). Przychody Wnioskodawcy, które osiągnie on z ww. tytułu z pewnością nie przekroczą kwoty 2.000.000 EURO.

W związku z powyższym powstały u Wnioskodawcy wątpliwości z prawidłowym rozliczeniem ryczałtu, w przypadku wyboru tej formy opodatkowania.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Strona jeszcze nie złożyła sporządzonego na piśmie oświadczenia naczelnikowi urzędu skarbowego, właściwemu według miejsca zamieszkania, o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, ponieważ w tej chwili rozlicza się na zasadach ogólnych.

Wnioskodawca wybierając opodatkowanie w formie ryczałtu będzie prowadził ewidencję w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju działalności, tj. zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.).

Proces tworzenia kompozycji polega na wymyśleniu linii melodycznej oraz harmonii (czasem również linii basu i perkusji), następnie pomysł jest spisywany w zapisie nutowym przy użyciu programów „(...)” i „(...)”. Wszystkie czynności Wnioskodawca wykonywać będzie samodzielnie. Prezentacja utworów polega na zaprezentowaniu partytury. Następnie dokonywana jest prezentacja podczas występu przy udziale innych muzyków. Wykonanie kompozycji zawiera części improwizowane – tj. komponowanie ad hoc podczas występów na żywo.

Tworzenie kompozycji jest wynikiem zarówno własnej potrzeby kreowania muzyki, jak i na zamówienie podmiotu, który kompozycjami jest zainteresowany. Umowa dotyczy wykonania kompozycji wraz z przekazaniem praw autorskich. Tworzenia kompozycji oraz występów Strona będzie świadczyła w ramach odrębnych umów (odrębnych zleceń). Za świadczenie ww. usług Wnioskodawca będzie otrzymywać wynagrodzenie odrębnie za każdą z tych czynności lub (jeśli zaistnieje taka potrzeba) łącznie.

Na zadane pytania: Co jest przedmiotem umowy o dzieło zawartej między Panem a Zleceniodawcą? Czy wykonanie koncertu i jego nagranie, czy też skomponowanie utworu? W jakim celu nagranie występu przekazywane jest Zleceniodawcy? Czy przekazuje Pan prawa autorskie do stworzonych kompozycji na rzecz Zleceniodawcy?

Wnioskodawca wyjaśnił, że zakresie przedmiotu umowy o dzieło możliwych jest kilka opcji:

1. skomponowanie utworu muzycznego,

2. skomponowanie utworu muzycznego i jego wykonanie,

3. wykonanie autorskiego recitalu obejmującego wcześniej skomponowane utwory.

Nagranie przez Zleceniodawcę występu przekazywanego Zleceniodawcy ma następujące cele:

1. promocja wydarzeń kulturalnych organizowanych przez Zleceniodawcę,

2. udokumentowanie celowości wydatków poniesionych przez Zleceniodawcę w przypadku otrzymania dotacji lub darowizn w celu zorganizowania wydarzeń kulturalnych;

3. do archiwum Zleceniodawcy.

Wnioskodawca przekazuje prawa autorskie do stworzonych kompozycji na rzecz Zleceniodawcy.

Z kolei w odpowiedzi na pytanie: Pod jaką pozycją PKWiU/jakimi pozycjami (7 cyfr) według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług – wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 ze zm.) sklasyfikowana jest usługa będąca przedmiotem wniosku?

Wnioskodawca wyjaśnił, że jego zdaniem, nie może i nie musi stwierdzić jak sklasyfikowane są – w oparciu o Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (zwaną dalej PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556) – wykonywane usługi. Podanie symbolu PKWiU jest elementem stanu prawnego, a nie opisu zdarzenia przyszłego a kwestia zakwalifikowania usług/prac wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego pod konkretny symbol statystyczny (PKWiU) i w konsekwencji zastosowania właściwej stawki ryczałtu jest elementem stanu prawnego a nie opisu zdarzenia przyszłego i należy do organu podatkowego. Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego precyzyjnie opisał, na czym polegają świadczone przez niego usługi i to DKIS winień dokonać kwalifikacji tychże usług do właściwego symbolu statystycznego PKWiU. Skoro w ocenie organu interpretacyjnego odpowiedź na pytanie o stawkę ryczałtu dla usług wymienionych przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego zależy od zakwalifikowania ich pod właściwy symbol PKWiU, to organ interpretacyjny winien sam tego zaklasyfikowania dokonać. Nie może być tak, że skoro skutek podatkowy (prawny) zależy od klasyfikacji statystycznej, to Wnioskodawca musiałby sam owej klasyfikacji statystycznej dokonać i w zależności od jego klasyfikacji organ interpretacyjny wyda mu interpretację podatkową. Byłaby to tzw. warunkowa interpretacja prawa podatkowego, która nic podatnikowi nie daje (w sensie funkcji ochronnej interpretacji podatkowej). Organ interpretacyjny musi w takiej sytuacji sam dokonać klasyfikacji statystycznej, bo w takim przypadku normy statystyczne stają się normami podatkowymi. Taki pogląd podziela orzecznictwo sądowe. Przykładowo w wyroku z dnia 29 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 179/16, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej NSA) stwierdził, że jeżeli konkretny przepis podatkowy odwołuje się do klasyfikacji statystycznej jako warunku zastosowania określonego sposobu opodatkowania to Minister Finansów nie może się uchylić od oceny stanowiska wnioskodawcy co do prawidłowości zaklasyfikowania statystycznego (np. w PKWiU) konkretnego towaru (produktu) lub świadczonej usługi. (…) Klasyfikacje statystyczne są w swej istocie zbiorami norm technicznych stanowiącymi usystematyzowane zbiory towarów lub czynności (usług) – przez ich wprowadzenie do systemu podatkowego, są jednocześnie swoistego rodzaju normami podatkowymi w zakresie podatku od towarów i usług (w niniejszej sprawie dla potrzeb ryczałtu). Tym samym organy podatkowe, nie zaś organy statystyczne, mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego podany we wniosku o wydanie interpretacji, w zakresie niezbędnym z punktu widzenia wszystkich jego elementów mogących mieć znaczenie klasyfikacyjne, powinny dokonać oceny, w jakim grupowaniu tej właśnie klasyfikacji mieszczą się towary/usługi. Podobnie stwierdzono w wyrokach NSA z dnia 7 lipca 2011 r., I FSK 1114/10 (usługi) oraz z dnia 26 stycznia 2012 r., I FSK 483/11 (usługi), a także w wyrokach WSA w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygnatura I SA/Rz 243/15 (usługi), WSA w Łodzi w wyroku z dnia 28 kielnia 205 r., sygnatura I SA/Łd 212/15 (usługi w podatku dochodowym od osób fizycznych) i WSA w Krakowie w wyroku z dnia 10 września 2015 r., sygnatura I SA/Kr 1206/15 (towary).

Reasumując – w ocenie Wnioskodawcy – to do kompetencji organów podatkowych należy ustalenie odpowiedniego przedmiotu opodatkowania, stawki podatkowej, czy też zwolnienia – uzależnionych od zaklasyfikowania określonej usługi lub towaru według systematyki tych klasyfikacji. Oznacza to, że wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne (tutaj PKWiU) są elementem normy prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy. Gdyby było inaczej to w „zwykłych” postępowaniach wymiarowych organy podatkowe byłyby związane klasyfikacją statystyczną dokonaną przez producenta lub usługodawcę. Wskazanie symbolu PKWiU przez Wnioskodawcę nie jest obowiązkowym elementem opisu zdarzenia przyszłego. Domaganie się przez DKIS od Wnioskodawcy uzupełnienia wniosku poprzez zaklasyfikowanie świadczonych przez Niego usług zgodnie z wymogami klasyfikacji PKWiU nie jest konieczne, gdyż czynność ta nie stanowi niezbędnego elementu opisu zdarzenia przyszłego, co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie NSA.

Zdaniem NSA, w zależności od woli Wnioskodawcy i sposobu, w jaki skonstruuje on wniosek o interpretację, klasyfikacja statystyczna PKWiU może stanowić element opisu zdarzenia przyszłego albo element normy prawnej, którą organ musi merytorycznie rozpatrzeć. Od Wnioskodawcy zależy, czy klasyfikacji PKWiU przypisze rolę wyłącznie okoliczności faktycznej (elementu zdarzenia przyszłego), czy też rolę wymagającą także określenia prawnego, (co należy do obowiązków DKIS) na użytek zastosowania określonej normy prawa podatkowego (ustawy o ryczałcie). NSA uznaje, że w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca podejmuje swobodną decyzję, co do tego, o jaką kwestię podatkową pyta i w otoczeniu, jakich okoliczności (zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego) do tej kwestii się odnoszących. Z tego też względu „dana kwestia” jednym razem jest tylko elementem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), a innym razem może być już ważną częścią prawną interpretacji indywidualnej (przedmiotowa sprawa), w której Wnioskodawca oczekuje oceny swojego stanowiska w ramach merytorycznej wypowiedzi organu podatkowego. Wnioskodawca nie musi w żadnym elemencie wniosku (w opisie zdarzenia przyszłego czy też we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego) podawać symbolu PKWiU. Z orzecznictwa NSA wynika, że w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej organ podatkowy związany jest zakresem pytania sformułowanego przez Wnioskodawcę. Organ wydający interpretację indywidualną może się poruszać jedynie w ramach tego pytania i stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), które wyznaczają przedmiot postępowania interpretacyjnego. Jeśli więc Wnioskodawca w ramach realizacji wymogu „wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego” i następnie „przedstawienia własnego stanowiska w sprawie (jego) oceny prawnej” wyznaczy elementy stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przez użycie kategorii/pojęć prawnych odnośnie, do których wykładni i oceny zastosowania nie ma wątpliwości i nie pyta o nie, to organ nie może dokonać pozytywnej lub negatywnej oceny w tym zakresie. Zatem organ powinien przyjąć twierdzenia Wnioskodawcy za fragment zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), co w niniejszej sprawie oznacza brak obowiązku podania symbolu PKWiU w opisie zdarzenia przyszłego. Przykładem ww. stanowiska jest orzeczenie NSA z dnia 22 kwietnia 2022 r. o sygn. akt II FSK 672/19.

Oprócz wskazanej działalności gospodarczej Strona uzyskuje/będzie uzyskiwać inne dochody podlegające opodatkowaniu, a mianowicie:

1. Emerytura – opodatkowana na zasadach ogólnych;

2. Odpłatne pełnienie funkcji członka zarządu w spółce na podstawie powołania na mocy uchwały zgromadzenia wspólników – opodatkowanie na zasadach ogólnych;

3. Dochody z tytułu najmu nieruchomości – zryczałtowany podatek PPE;

4. Dochody z dywidendy z tytułu udziałów w spółce z o.o. – podatek zryczałtowany od dywidendy.

Do wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności nie będą mieć zastosowanie wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Pytanie

Czy przychody ze świadczenia przez Wnioskodawcę czynności opisanych w „stanie faktycznym” będą podlegać opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu w sytuacji wyboru tej formy opodatkowania?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przychody, na które składają się czynności wymienione w „stanie faktycznym” podlegają opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu. Stosowna argumentacja zostanie przedstawiona poniżej.

Zdaniem Strony, każdy pojedynczy przejaw działalności artystycznej można traktować jako utwór w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. z dnia 14 czerwca 2025 r. Dz.U. z 2025 r. poz. 24, zwanej dalej UPA), który to przepis ma następujące brzmienie: „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)”.

To, iż Zleceniodawca otrzyma po zakończeniu występu zespołu całość nagrania tego występu wraz z innymi zapisami umowy, oznacza faktyczne przeniesienie praw do tego utworu w rozumieniu UPA na Zleceniodawcę. Tak więc każdy artysta podpisując umowę o dzieło ze Zleceniodawcą przenosi prawa autorskie na Zleceniodawcę. Prawa autorskie majątkowe są zbywalne, to znaczy, że można je komuś przekazać, co ma miejsce w niniejszej sprawie.

Co do zasady wykonując dzieło na zamówienie klienta, artysta (Wnioskodawca), czyli autor utworu, może rozporządzać prawami autorskimi na dwa sposoby. Może je przekazać:

a) na mocy umowy o przeniesienie autorskich praw majątkowych,

b) na mocy umowy o korzystanie z utworu, czyli licencji/umowy licencyjnej.

Najważniejszym rozróżnieniem powyższych umów jest zwykle czas obowiązywania. Przeniesienie majątkowych praw autorskich jest zwykle definitywne i nieograniczone czasowo, a udzielenie licencji wiąże się z ograniczeniami czasowymi zawartymi w umowie. W przypadku Wnioskodawcy po występie, który będzie utrwalony na właściwym nośniku całość praw z tego występu przechodzi na Zleceniodawcę. Od tego momentu Zleceniodawca uzyskuje, bowiem prawo do korzystania z utworu, jednocześnie pozbawiając tego prawa zbywcy.

UPA stanowi w art. 64, że umowa zobowiązująca do przeniesienia autorskich praw majątkowych przenosi na nabywcę, z chwilą przyjęcia utworu, prawo do wyłącznego korzystania z utworu na określonym w umowie polu eksploatacji, chyba, że postanowiono w niej inaczej. Wobec braku odmiennych postanowień do przeniesienia dojdzie więc z chwilą przyjęcia utworu, co ma miejsce w przypadku Strony.

Jeżeli chodzi o przepisy UR to podstawę prawną do zastosowania przez Wnioskodawcę 5,5% ryczałtu stanowią wymienione poniżej przepisy, które mają odpowiednio następujące brzmienie:

- „Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych” – art. 2 ust. 1 pkt 1 UR,

- „Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką". Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a” – art. 6 ust. 1 UR,

- „Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8” – art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR,

- „Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton” – art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a UR,

- „Użyte w ustawie określenia oznaczają działalność wytwórcza – działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika” – art. 4 ust. 1 pkt 4 UR.

Należy zauważyć, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu, uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju czynności wykonywanych w ramach tejże działalności. Wobec tego, dla zastosowania właściwej stawki ryczałtu do przychodów uzyskanych z prowadzonej w przyszłości przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem konieczne jest przyporządkowanie określonych w stanie faktycznym czynności do właściwego przepisu UR.

Wysokość stawek ryczałtu została przez ustawodawcę ustalona w art. 12 ust. 1 UR. Zgodnie z ww. art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a UR, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 5,5% w przypadku przychodów z działalności wytwórczej, którą to działalność – zdaniem Wnioskodawcy – będzie on prowadził w ww. zakresie zgodnie z opisem stanu faktycznego. Tak więc, co do zasady, jeżeli w innych przepisach UR dla działalności wytwórczej nie ma wprost określenia stawki ryczałtu innej niż objęta mocą art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a UR, tj. 5,5%, to stawka ta jest obowiązująca.

Organy podatkowe akceptują możliwość zastosowania 5,5% stawki ryczałtu dla samodzielnie wytworzonych utworów muzycznych. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora KIS z 18 marca 2022 r. (nr 0114-KDIP3-2.4011.1208.2021.3.MT) czytamy, że podatnik, który prowadzi działalność gospodarczą, w której ramach komponuje autorskie podkłady muzyczne i sprzedaje je klientom indywidualnym lub poprzez sklep internetowy, jako pojedynczy produkt na stronie sklepu internetowego, tzw. paczka plików mp3, może do osiąganych przychodów z wykonywania tego rodzaju działalności stosować stawkę 5,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określoną w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a UR.

Wnioskodawca uznaje, iż granie w rożnych miejscach przez niego wraz z innymi artystami utworów (...) jest tworzeniem utworów w rozumieniu UPA i jednocześnie nowych wyrobów w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 UR. Takie postrzeganie oznacza, iż za każdym razem grając utwory muzyczne w różnych miejscach powstaje nowy utwór, który biorąc pod uwagę, iż występ jest nagrywany i prawa autorskie z tego występu są przekazywane Zleceniodawcy, stając się jego własnością, mamy do czynienia z działalnością wytwórczą podlegającą 5,5% stawce ryczałtu. W przedmiotowej sprawie bez znaczenia jest, iż utwór powstaje w ramach występu/koncertu, ponieważ, jak wskazano, każdy z występów (...) jest tworzeniem nowego utworu, czyniąc go oryginalnym i niepowtarzalnym, co jest równoznaczne, iż zawsze wytwarza coś nowego, co skutkuje możliwością opodatkowania 5,5% stawką ryczałtu.

Należy odróżnić przedmiotowy stan faktyczny od sytuacji, w której Wnioskodawca udzielałby licencji. W sytuacji udzielenia przez Wnioskodawcę licencji do utworu muzycznego mielibyśmy do czynienia z działalnością usługową, która na mocy art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a UR podlegałaby 8,5% stawce ryczałtu. Innymi słowy, na gruncie prawa podatkowego, w tym w przypadku przepisów UR, udzielenie licencji będzie inaczej kwalifikowane i w konsekwencji opodatkowane inną stawką ryczałtu, niż przeniesienie praw autorskich do utworu muzycznego.

Reasumując, w przypadku czynności wymienionych w stanie faktycznym, tj. występu zespołu (...), do którego należy Wnioskodawca, mamy do czynienia z powstaniem utworu w rozumieniu UPA i jednocześnie nowych wyrobów w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 UR, co oznacza, że przychody z tego tytułu na mocy art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a UR, podlegają opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:

Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a) prowadzenia aptek,

b) (uchylona)

c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d) (uchylona)

e) (uchylona)

f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:

Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub

2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

- 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.

Przedmiotem Pana wątpliwości, jest rozstrzygnięcie kwestii, czy przychody uzyskiwane z tytułu świadczenia opisanych czynności podlegają opodatkowaniu 5,5% stawką ryczałtu, przewidzianą dla działalności wytwórczej.

Odnosząc się do wątpliwości przedstawionych w pytaniu interpretacyjnym, w pierwszej kolejności należy przesądzić, czy przedmiot Pana działalności gospodarczej stanowi działalność wytwórczą, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

· działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;

· działalność wytwórcza – działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.

Ponieważ ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”, należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać coś; powodować powstanie czegoś” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).

W komentarzu do art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne A. Bartosiewicz i R. Kubacki wskazują:

W myśl słownika języka polskiego „wyrób” to „przedmiot stanowiący końcowy produkt pracy rzemieślnika lub wynik procesu produkcyjnego zakładu” (http://sjp.pwn.pl). Natomiast określenie „wyrobić” (wyrabiać) znaczy m.in. tyle, co „produkować coś”. Można zatem uznać, że wyrobem jest coś, co zostało wytworzone bądź wyprodukowane.

Przepisy nie zawierają definicji wytwarzania (w wyniku czego mają powstawać nowe wyroby). Zgodnie z definicją słownikową „wytwarzać” to „produkować coś, tworząc wydzielać coś, powodować powstanie czegoś”. O zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie z zakupionych czy wytworzonych materiałów nowego wyrobu.

Wyrób ten ma być nowy. Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.in. jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Uznać zatem należy, że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie istniał, zaś powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na wytworzeniu, wyprodukowaniu czegoś).

Natomiast, zgodnie z pkt 4.1 Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676), Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego oraz z importu, przy czym, pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:

‒ wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile występują w obrocie,

‒ usługi stanowią:

· wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych,

· wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych wykonawcy.

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę należy zaliczyć do odpowiedniego grupowania, zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu, pod którym został zakwalifikowany wykonujący usługę podmiot gospodarczy w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, wraz z grupą muzyków gra Pan w różnych miejscach koncerty muzyki (...), wykonując utwory, które są aranżowane na bieżąco. Zespół artystów często wykonuje repertuar kompozycji muzycznych napisanych przez Pana. Kompozycje stworzone przez Pana są wykorzystywane w trakcie występów artystycznych. Jak Pan wyjaśnił, w zakresie przedmiotu zawieranych umów o dzieło możliwe są następujące opcje: skomponowanie utworu muzycznego, skomponowanie utworu muzycznego i jego wykonanie bądź wykonanie autorskiego recitalu, obejmującego wcześniej skomponowane utwory. Za świadczenie usług tworzenia kompozycji oraz występów będzie Pan otrzymywać wynagrodzenie odrębnie za każdą z tych czynności lub (jeśli zaistnieje taka potrzeba) łącznie. Zawarte umowy dotyczą wykonania kompozycji wraz z przekazaniem praw autorskich.

Biorąc pod uwagę opisane okoliczności prowadzonej przez Pana działalności, przytoczone przepisy prawa oraz Zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem, że działalność, z tytułu której otrzymuje Pan wynagrodzenie za świadczenie usług tworzenia kompozycji oraz występów [odrębnie za każdą z tych czynności lub (jeśli zaistnieje taka potrzeba) łącznie] stanowi działalnością wytwórczą, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W świetle bowiem zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile występują w obrocie. Trudno w opisanych okolicznościach uznać, że skomponowane utwory muzyczne, do których przenosi Pan autorskie prawa majątkowe, wykonywane – na życzenie kontrahenta na podstawie zawartej z nim umowy – na koncertach (aranżowane na bieżąco, przy każdym koncercie mające inne brzmienie) to: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne, czy zespoły i części tych wyrobów, występujące w obrocie. Pana działalność, polegająca na samodzielnym komponowaniu utworów muzycznych, na indywidualne zamówienie kontrahentów z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, które następnie wykonywane są przez zespół muzyków na koncertach ma niewątpliwie charakter działalności usługowej, a nie wytwórczej.

Tym samym nieprawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym przychody uzyskiwane z tytułu opisanej działalności opodatkowane są stawką ryczałtu w wysokości 5,5%, przewidzianą dla działalności wytwórczej, robót budowlanych lub przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W tym miejscu podkreślić trzeba, że stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych dla działalności usługowej są zróżnicowane i zależą od faktycznego rodzaju świadczonych usług.

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) wskazanymi w pkt 5.3.2, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę.

Stawki ryczałtu dla poszczególnych rodzajów usług zostały określone w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ww. ustawy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y) tejże ustawy, ryczałt wynosi 15% przychodów ze świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90).

Zauważyć należy, że zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU), Sekcja R obejmuje „Usługi kulturalne, rozrywkowe, sportowe i rekreacyjne”.

Z wyjaśnień Głównego Urzędu Statystycznego do PKWiU 2015 wynika, że sekcja ta obejmuje szeroki zakres usług kulturalnych, rozrywkowych i rekreacyjnych, włączając usługi świadczone przez artystów wykonawców, muzea, biblioteki i archiwa, usługi związane z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, usługi związane ze sportem, rozrywką i rekreacją.

W sekcji tej mieści się m.in. dział 90 „Usługi kulturalne i rozrywkowe”.

Dział ten obejmuje m.in. klasę 90.01 „Usługi artystów wykonawców”, w którym znajduje się grupowanie 90.01.10.0 „Usługi artystów wykonawców”.

Wyjaśnienia GUS do PKWiU 2015 wskazują, że grupowanie to obejmuje: usługi świadczone przez aktorów, lektorów, piosenkarzy, śpiewaków, muzyków, tancerzy, kaskaderów, prezenterów programów telewizyjnych i radiowych, artystów cyrkowych i innych artystów wykonawców oraz usługi niezależnych modelek i modeli.

W dziale 90 znajduje się również klasa 90.03 „Usługi w zakresie artystycznej i literackiej działalności twórczej”, która zawiera m.in. grupowania:

- 90.03.11.0 – Usługi świadczone przez autorów, kompozytorów, rzeźbiarzy i pozostałych artystów, z wyłączeniem artystów wykonawców.

- 90.03.12.0 – Oryginały prac autorów, kompozytorów i pozostałych artystów, z wyłączeniem artystów wykonawców, malarzy, grafików i rzeźbiarzy.

Wyjaśnienia GUS do PKWiU 2015 wskazują m.in. że:

· grupowanie PKWiU 90.03.11.0 „Usługi świadczone przez autorów, kompozytorów, rzeźbiarzy i pozostałych artystów, z wyłączeniem artystów wykonawców” obejmuje: usługi świadczone przez indywidualnych artystów, takich jak: kompozytorzy, rzeźbiarze, malarze, rysownicy, rytownicy, artyści uprawiający kwasoryt itp., usługi świadczone przez indywidualnych pisarzy wszystkich dziedzin, włączając fikcję literacką, literaturę popularno-naukową itp., usługi świadczone przez niezależnych dziennikarzy oraz usługi w zakresie renowacji dzieł sztuki;

· grupowanie PKWiU 90.03.12.0 „Oryginały prac autorów, kompozytorów i pozostałych artystów, z wyłączeniem artystów wykonawców, malarzy, grafików i rzeźbiarzy” obejmuje oryginały prac: autorów: rękopisy książek, kompozytorów: oryginalne utwory, a nie kopie eksploatacyjne z prawami autorskimi oraz pozostałych artystów, z wyłączeniem malarzy, artystów grafików, rzeźbiarzy.

Biorąc powyższe pod uwagę, w przypadku uzyskania przychodów z tytułu świadczenia usług objętych działem PKWiU 90 (obejmującym m.in. usługi świadczone przez kompozytorów oraz artystów wykonawców w tym muzyków) zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu 15%, o której mowa w zacytowanym art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przy czym – co ważne – muszą być spełnione warunki formalne przewidziane dla tej formy opodatkowania.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Zatem nie mogą mieć wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.