Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.266.2026.3.NC

Interpretacja indywidualna

  – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-  nieprawidłowe ─ w części dotyczącej uznania odpłatnego przeniesienia prawa autorskiego do części programu komputerowego za sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zastosowania do osiąganego z tego tytułu dochodu preferencyjnej 5% stawki podatku, o której mowa w art. 30ca ust. 1 tej ustawy,

-  prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 6 maja i 2 czerwca 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Działalność opodatkowana jest podatkiem liniowym 19%.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania (PKD 62.01.Z) od 2023 r. oraz kontynuuje ją obecnie i zamierza kontynuować w przyszłości w analogicznym zakresie.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi jako (...) na rzecz kontrahentów.

Wnioskodawca samodzielnie projektuje oraz implementuje rozwiązania informatyczne, w szczególności:

(...)

Wnioskodawca samodzielnie podejmuje decyzje techniczne dotyczące sposobu implementacji funkcjonalności oraz architektury systemów, wykorzystując swoją wiedzę oraz doświadczenie. Realizowane prace mają charakter twórczy i nie są wykonywane w sposób rutynowy ani odtwórczy. Nie polegają wyłącznie na wprowadzaniu okresowych zmian technicznych, lecz prowadzą do powstania nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności oprogramowania.

Działalność prowadzona jest w sposób systematyczny i zorganizowany, polega na prowadzeniu prac rozwojowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prace te obejmują nabywanie, łączenie oraz wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w postaci oprogramowania. W wyniku prowadzonych prac powstaje kod źródłowy stanowiący utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Na podstawie zawartych umów Wnioskodawca przenosi na kontrahentów majątkowe prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania lub jego części na określonych polach eksploatacji, za co otrzymuje wynagrodzenie.

Wnioskodawca nie korzysta z podwykonawców i samodzielnie realizuje prace rozwojowe.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję pozwalającą na wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz ustalenie przychodów, kosztów i dochodu przypadających na każde kwalifikowane IP zgodnie z art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca prowadził działalność w opisanym zakresie w latach poprzednich oraz zamierza kontynuować ją w przyszłości w analogiczny sposób, w związku z czym powziął wątpliwość, czy prowadzona działalność spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej oraz czy dochody uzyskiwane z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% zgodnie z przepisami dotyczącymi IP Box.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca doprecyzował, że wniosek dotyczy dochodów uzyskiwanych od dnia 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2025 r. oraz dochodów uzyskiwanych w latach następnych.

Dochody w latach następnych będą uzyskiwane w analogicznych okolicznościach faktycznych. Wnioskodawca będzie nadal prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania jako programista (...).

Wnioskodawca będzie nadal projektował oraz implementował rozwiązania informatyczne, tworzył nowe funkcjonalności, rozwijał istniejące systemy poprzez dodawanie nowych modułów oraz przenosił na kontrahentów majątkowe prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania lub jego części.

Przez architekturę systemów informatycznych Wnioskodawca rozumie strukturę tworzonego systemu, obejmującą sposób podziału systemu na komponenty, moduły i warstwy aplikacji, sposób komunikacji między nimi, zastosowane technologie oraz mechanizmy integracji z innymi systemami.

Przez logikę biznesową Wnioskodawca rozumie zestaw reguł, algorytmów i procesów odwzorowanych w kodzie źródłowym, które realizują konkretne wymagania funkcjonalne systemu. W przypadku projektów Wnioskodawcy logika biznesowa obejmuje m.in. reguły wynikające z wymogów regulatora, zasady oceny danych klientów, warunki nakładania blokad systemowych, zasady cyklicznej weryfikacji danych oraz mechanizmy oceny ryzyka.

Przez modele danych Wnioskodawca rozumie struktury służące do (...).

W wyniku projektowania oraz implementowania rozwiązań informatycznych powstają programy komputerowe albo ich części, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Efektem pracy Wnioskodawcy jest kod źródłowy wytwarzany bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Kod ten realizuje konkretne funkcjonalności aplikacji, (...). Wytworzone elementy mają indywidualny i twórczy charakter, ponieważ są wynikiem samodzielnego projektowania oraz implementacji rozwiązań przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku są konkretne programy komputerowe oraz ich części:

(...)

Wnioskodawca tworzy samodzielnie algorytmy służące do realizacji logiki biznesowej, przetwarzania danych klientów, oceny ryzyka, walidacji danych oraz automatyzacji decyzji systemowych.

Algorytmy te nie polegają wyłącznie na prostym odwzorowaniu instrukcji, lecz wymagają zaprojektowania sposobu przetwarzania danych, uwzględnienia wielu warunków, wyjątków oraz zależności między danymi. Wnioskodawca decyduje o sposobie implementacji, strukturze kodu, zastosowanych wzorcach projektowych oraz sposobie obsługi danych.

Wnioskodawca wykorzystuje w szczególności następujące języki, technologie i narzędzia: (...), narzędzia wspierające analizę i weryfikację kodu, w tym narzędzia oparte o sztuczną inteligencję.

Narzędzia oparte o sztuczną inteligencję są wykorzystywane pomocniczo, przede wszystkim do sprawdzania poprawności kodu, analizy potencjalnych błędów oraz wsparcia procesu weryfikacji rozwiązań. Nie zastępują one samodzielnego projektowania ani implementowania oprogramowania przez Wnioskodawcę.

Tworzone oraz rozwijane programy komputerowe są innowacyjne w skali działalności Wnioskodawcy, ponieważ obejmują opracowywanie nowych funkcjonalności, modułów oraz algorytmów, które wcześniej nie występowały w tej postaci w rozwiązaniach tworzonych przez Wnioskodawcę.

Innowacyjność nie polega wyłącznie na zastosowaniu jednej nowej technologii, lecz na sposobie połączenia dostępnych technologii oraz wykorzystania ich do rozwiązania konkretnych problemów biznesowych i regulacyjnych. W szczególności tworzone rozwiązania: (...)

Usprawnienia odróżniające tworzone programy od wcześniej istniejących rozwiązań polegają na opracowaniu indywidualnej logiki biznesowej, dostosowaniu działania systemów do (...)

Wnioskodawca potwierdził, że zarówno w przypadku tworzenia nowego oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania istniejącego oprogramowania, efektem pracy Wnioskodawcy jest program komputerowy albo jego część podlegająca ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W przypadku rozwijania istniejących systemów Wnioskodawca nie ogranicza się do rutynowych zmian technicznych, lecz tworzy nowe moduły, funkcjonalności lub elementy logiki biznesowej. Te elementy są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę i stanowią przejaw jego indywidualnej pracy twórczej.

Majątkowe prawa autorskie do części oprogramowania wytworzonych bezpośrednio przez Wnioskodawcę przysługują Wnioskodawcy do momentu ich przeniesienia na kontrahenta.

W przypadku pracy zespołowej Wnioskodawca nie przypisuje sobie praw do całości systemu tworzonego przez wszystkich członków zespołu, lecz do tych części, modułów i funkcjonalności, które zostały wytworzone przez niego. W tym zakresie Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe do momentu ich przeniesienia na kontrahenta.

Działalność Wnioskodawcy nie polega na wprowadzaniu rutynowych ani okresowych zmian do programów komputerowych. Prace Wnioskodawcy polegają na tworzeniu nowych funkcjonalności, projektowaniu nowych modułów, rozwijaniu logiki biznesowej oraz implementacji nowych algorytmów. Ewentualne poprawki błędów występują wyłącznie pomocniczo i dotyczą rozwiązań wcześniej zaprojektowanych lub implementowanych przez Wnioskodawcę. Nie stanowią one samodzielnego przedmiotu działalności objętej wnioskiem i nie mają charakteru rutynowego utrzymania systemów.

Efektem prac Wnioskodawcy może być zarówno samodzielny program komputerowy, jak i część programu komputerowego, np. (...). W przypadku pracy zespołowej część oprogramowania wytworzona przez Wnioskodawcę może następnie zostać połączona z częściami wytworzonymi przez inne osoby i razem tworzyć większy system informatyczny. Część wytworzona przez Wnioskodawcę stanowi jednak odrębny utwór w postaci programu komputerowego lub jego części i podlega ochronie prawnoautorskiej.

Prawa autorskie do części oprogramowania wytworzonych przez inne osoby przysługują tym osobom na zasadach wynikających z ich umów z kontrahentem. Wnioskodawca nie przenosi praw do elementów wytworzonych przez inne osoby. Wnioskodawca przenosi na kontrahenta wyłącznie prawa autorskie do tych części oprogramowania, które sam wytworzył w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przypadku współtworzenia oprogramowania autorskie prawo do programu komputerowego przysługuje Wnioskodawcy w zakresie wytworzonej przez niego części, modułu lub funkcjonalności. Wnioskodawca nie przyjmuje, że przysługuje mu niepodzielne prawo do całości programu tworzonego przez zespół. Przedmiotem wniosku są prawa do tych elementów oprogramowania, które zostały stworzone przez Wnioskodawcę.

Dochód ustalany jest w odniesieniu do części oprogramowania wytworzonego przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca prowadzi ewidencję w podziale na projekty, moduły i funkcjonalności, co pozwala przypisać przychody, koszty oraz dochód do konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku projektów zespołowych ewidencja nie obejmuje pracy innych osób, lecz wyłącznie pracę Wnioskodawcy oraz efekty tej pracy.

Wnioskodawca nie świadczy usług na rzecz podmiotów, w których pełni funkcję prezesa, członka zarządu lub inną funkcję zarządczą. Wnioskodawca nie jest również wspólnikiem, udziałowcem ani akcjonariuszem podmiotów, na rzecz których świadczy usługi objęte wnioskiem.

Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w tym, że Wnioskodawca samodzielnie analizuje problemy techniczne i funkcjonalne, projektuje sposób ich rozwiązania oraz implementuje rozwiązania w kodzie źródłowym.

Proces tworzenia oprogramowania obejmuje:

(...)

Wnioskodawca tworzy nowe moduły i funkcjonalności w systemach takich (...). W przypadku rozwijania istniejącego systemu prace polegają na tworzeniu nowych funkcjonalności lub istotnym ulepszaniu istniejących mechanizmów, a nie na wykonywaniu rutynowych czynności utrzymaniowych.

Oryginalność tworzonych rozwiązań wynika z konieczności dostosowania ich do konkretnych wymagań projektowych, regulacyjnych i technicznych. Wnioskodawca dobiera architekturę, strukturę kodu, modele danych oraz sposób implementacji logiki biznesowej.

Działalność Wnioskodawcy jest prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Prace są realizowane według powtarzalnego procesu, obejmującego analizę wymagań, projektowanie rozwiązania, implementację, testowanie oraz wdrożenie.

Systematyczność polega na tym, że Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne w ramach kolejnych projektów i etapów, zgodnie z ustalonymi wymaganiami oraz harmonogramami projektowymi. Prace są wykonywane w sposób ciągły od 2023 r., a od 2024 r. Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą wyodrębnić efekty prac w podziale na projekty i moduły.

W 2024 r. Wnioskodawca postawił sobie cele polegające na tworzeniu oraz rozwijaniu rozwiązań informatycznych służących automatyzacji procesów przetwarzania danych klientów, w szczególności w obszarze monitorowania dokumentów, okresowej weryfikacji danych oraz oceny ryzyka.

(...)

W 2025 r. cele obejmowały dalszy rozwój oraz ulepszanie tych rozwiązań, w szczególności poprzez dodawanie nowych funkcjonalności, rozwijanie logiki biznesowej, usprawnianie integracji systemowych oraz poprawę efektywności przetwarzania danych.

W kolejnych latach Wnioskodawca zakłada realizację analogicznych celów, tj. tworzenie nowych funkcjonalności, rozwijanie (...), implementowanie logiki biznesowej oraz automatyzowanie procesów wynikających z wymagań projektowych i regulacyjnych.

Źródłem finansowania zaplanowanych prac są środki uzyskiwane przez Wnioskodawcę z prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie umów zawieranych z kontrahentami. Wnioskodawca nie korzysta z finansowania zewnętrznego ani z podwykonawców.

W ramach prowadzonych prac Wnioskodawca osiągnął cele polegające na stworzeniu oraz rozwinięciu konkretnych rozwiązań informatycznych.

(...)

W przypadku (...).

Realizacja tych celów odbywała się z wykorzystaniem następujących zasobów:

-   zasoby ludzkie – praca własna Wnioskodawcy, a w przypadku projektów zespołowych współpraca z innymi członkami zespołu, przy czym przedmiotem wniosku są wyłącznie części stworzone przez Wnioskodawcę;

-   zasoby rzeczowe – komputer, środowiska programistyczne, repozytoria kodu, narzędzia (...), narzędzia do testowania i analizy kodu;

-   zasoby finansowe – środki pochodzące z prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy;

-   zasoby wiedzy – wiedza Wnioskodawcy z zakresu języka (...), (...), baz danych, integracji systemów oraz projektowania logiki biznesowej.

W kolejnych latach Wnioskodawca będzie osiągał analogiczne cele w ramach kolejnych projektów polegających na tworzeniu lub rozwijaniu programów komputerowych.

Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na tym, że prace nad oprogramowaniem są prowadzone według uporządkowanego procesu, a nie w sposób przypadkowy. Każdy projekt lub moduł jest realizowany etapowo. Najpierw Wnioskodawca analizuje wymagania biznesowe, techniczne i regulacyjne. Następnie projektuje rozwiązanie, w tym strukturę kodu, sposób przetwarzania danych, modele danych oraz sposób integracji z innymi systemami. Kolejnym etapem jest implementacja kodu w języku (...) z wykorzystaniem odpowiednich technologii, a następnie testowanie i wdrożenie rozwiązania. Powtarzalność dotyczy organizacji procesu pracy, natomiast same rezultaty prac nie mają charakteru powtarzalnego, ponieważ każdy moduł lub funkcjonalność wymaga indywidualnego zaprojektowania i implementacji.

Prace nad oprogramowaniem są realizowane w ramach harmonogramów projektowych wynikających z ustaleń z kontrahentami oraz z potrzeb realizowanych projektów. Harmonogramy obejmują kolejne etapy procesu wytwarzania oprogramowania, tj. analizę wymagań, projektowanie rozwiązania, implementację, testowanie oraz wdrożenie.

(...)

W odniesieniu do (...).

Harmonogramy dotyczące lat 2024 i 2025 zostały zrealizowane w zakresie wynikającym z powierzonych Wnioskodawcy projektów i modułów. W kolejnych latach harmonogramy będą opracowywane i realizowane analogicznie, w zależności od zakresu projektów realizowanych przez Wnioskodawcę.

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych Wnioskodawca dysponował wiedzą z zakresu programowania obiektowego, projektowania aplikacji (...), tworzenia systemów opartych na języku (...), projektowania baz danych oraz implementacji logiki biznesowej. Wiedza ta obejmowała znajomość technologii (...). Wnioskodawca posiadał również doświadczenie w analizie wymagań biznesowych i technicznych oraz w przekładaniu tych wymagań na konkretne rozwiązania programistyczne.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje oraz rozwija wiedzę i umiejętności z zakresu:

(...)

Wiedza ta jest rozwijana w toku realizacji kolejnych projektów, ponieważ każdy projekt wymaga rozwiązania konkretnych problemów technicznych, dobrania odpowiednich technologii, zaprojektowania struktury kodu i dostosowania działania systemu do określonych wymagań.

Wnioskodawca wykorzystuje technologie takie jak (...). Wnioskodawca korzysta również pomocniczo z narzędzi opartych o sztuczną inteligencję, przede wszystkim w celu analizy i weryfikacji poprawności kodu. Narzędzia te nie zastępują samodzielnej pracy twórczej Wnioskodawcy.

Innowacyjność tworzonych rozwiązań polega przede wszystkim na sposobie wykorzystania wskazanych technologii do implementacji złożonych wymagań biznesowych i regulacyjnych. Wnioskodawca nie wykorzystuje technologii w sposób odtwórczy, lecz projektuje indywidualne rozwiązania dostosowane do konkretnych problemów.

Nowe zastosowania i usprawnienia polegają w szczególności na: (...)

Tworzone programy komputerowe różnią się od wcześniej istniejących rozwiązań tym, że zawierają nowe lub istotnie ulepszone funkcjonalności, dostosowane do konkretnych wymagań projektowych i regulacyjnych.

Tworzone, rozwijane i modyfikowane produkty, usługi i procesy są oparte na wiedzy Wnioskodawcy z zakresu programowania, projektowania systemów informatycznych, przetwarzania danych i integracji systemów. Od strony technicznej rozwiązania są oparte na (...). Od strony programistycznej rozwiązania obejmują projektowanie struktur kodu, implementację algorytmów, tworzenie modeli danych, obsługę komunikacji między systemami, walidację danych, obsługę błędów oraz testowanie poprawności działania. Od strony wiedzowej rozwiązania są oparte na analizie wymagań biznesowych, technicznych i regulacyjnych oraz ich przekształceniu w działające mechanizmy informatyczne.

Efekty pracy Wnioskodawcy stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wytwarzane programy komputerowe oraz ich części odznaczają się twórczym i oryginalnym charakterem, ponieważ każdorazowo wymagają opracowania indywidualnych rozwiązań informatycznych dostosowanych do konkretnych wymagań projektowych, technicznych i regulacyjnych. Rezultaty pracy nie są efektem działań powtarzalnych, których wynik można z góry jednoznacznie przewidzieć. Każdy moduł wymaga analizy problemu, zaprojektowania sposobu przetwarzania danych, dobrania technologii oraz samodzielnej implementacji.

Efekty pracy Wnioskodawcy nie są jedynie techniczną realizacją szczegółowych instrukcji klienta. Wnioskodawca samodzielnie podejmuje decyzje dotyczące sposobu implementacji, struktury kodu, sposobu obsługi danych i integracji systemów.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych lub ich części następuje każdorazowo na podstawie umów zawieranych z kontrahentami, zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem wymogów wynikających z art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Przeniesienie obejmuje określone pola eksploatacji i dotyczy tych programów komputerowych lub części programów komputerowych, które zostały wytworzone przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług polegających na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania oraz przenoszenia majątkowych praw autorskich do wytworzonych programów komputerowych lub ich części.

Wynagrodzenie obejmuje rezultaty prac Wnioskodawcy w postaci wytworzonego kodu źródłowego, modułów, funkcjonalności oraz innych elementów oprogramowania. Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą przypisać przychody, koszty i dochód do konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W przypadku pracy nad większym systemem Wnioskodawca wyodrębnia w ewidencji własne moduły i funkcjonalności, a nie całość systemu tworzonego przez zespół.

Sposób przeniesienia praw autorskich jest określony w umowach zawieranych z kontrahentami. Umowy przewidują przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania lub jego części na określonych polach eksploatacji.

Wyodrębnienie konkretnego oprogramowania następuje poprzez identyfikację projektu, modułu, funkcjonalności lub komponentu tworzonego przez Wnioskodawcę. Ewidencja prowadzona przez Wnioskodawcę pozwala przypisać czas pracy, przychody, koszty i dochód do tych wyodrębnionych elementów.

Odrębna ewidencja prowadzona jest od dnia 1 stycznia 2024 r.

Ewidencja jest prowadzona w sposób umożliwiający:

-     wyodrębnienie poszczególnych programów komputerowych oraz ich części,

-     przypisanie prac do konkretnych projektów, modułów i funkcjonalności,

-     ustalenie przychodów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

-     ustalenie kosztów uzyskania przychodów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

-     ustalenie dochodu lub straty przypadającej na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,

-     wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,

-     obliczenie kwalifikowanego dochodu.

Ewidencja jest prowadzona w podziale na projekty oraz moduły, a nie wyłącznie na ogólny czas pracy. Pozwala to przypisać efekty pracy Wnioskodawcy do konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca oblicza i będzie obliczał wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskaźnik Nexus jest obliczany w oparciu o dane wynikające z prowadzonej ewidencji, pozwalającej na przypisanie kosztów i dochodu do poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Pytania

1.  Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy autorskie prawa do programów komputerowych wytwarzanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.  Czy dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania komputerowego stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i może być opodatkowany preferencyjną stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania komputerowego spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ma charakter twórczy, jest prowadzona w sposób systematyczny oraz obejmuje prace rozwojowe.

Wytwarzane przez Wnioskodawcę programy komputerowe stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i tym samym stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do wytworzonego oprogramowania komputerowego stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Spełnione są zatem wszystkie przesłanki zastosowania preferencji IP Box, w szczególności prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej, wytwarzanie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oraz uzyskiwanie dochodu z jego komercjalizacji.

W konsekwencji, dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę może być opodatkowany preferencyjną stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych  (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.  – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.  – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania. W ramach prowadzonej działalności świadczy Pan usługi jako (...) na rzecz kontrahentów. Samodzielnie projektuje oraz implementuje Pan rozwiązania informatyczne, (...). Efektem Pana prac może być zarówno samodzielny program komputerowy, jak i część programu komputerowego, np. (...).

Wskazał Pan, że przedmiotem wniosku są konkretne programy komputerowe oraz ich części:

(...)

Wskazał Pan, że zarówno w przypadku tworzenia nowego oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania istniejącego oprogramowania, efektem Pana pracy jest program komputerowy albo jego część podlegająca ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku pracy zespołowej część oprogramowania wytworzona przez Pana może następnie zostać połączona z częściami wytworzonymi przez inne osoby i razem tworzyć większy system informatyczny. Część wytworzona przez Pana stanowi jednak odrębny utwór w postaci programu komputerowego lub jego części i podlega ochronie prawnoautorskiej.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że prowadzone przez Pana w ramach działalności prace polegają na tworzeniu nowych funkcjonalności, projektowaniu nowych modułów, rozwijaniu logiki biznesowej oraz implementacji nowych algorytmów. Prowadzona przez Pana działalność nie polega na wprowadzaniu rutynowych ani okresowych zmian do programów komputerowych. W wyniku projektowania oraz implementowania rozwiązań informatycznych powstają programy komputerowe albo ich części, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efektem Pana pracy jest kod źródłowy wytwarzany bezpośrednio przez Pana. Kod ten realizuje konkretne funkcjonalności aplikacji, (...). Wytworzone elementy mają indywidualny i twórczy charakter, ponieważ są wynikiem samodzielnego projektowania oraz implementacji rozwiązań przez Pana.

Efekty Pana pracy stanowią utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wytwarzane programy komputerowe oraz ich części odznaczają się twórczym i oryginalnym charakterem, ponieważ każdorazowo wymagają opracowania indywidualnych rozwiązań informatycznych dostosowanych do konkretnych wymagań projektowych, technicznych i regulacyjnych. Rezultaty pracy nie są efektem działań powtarzalnych, których wynik można z góry jednoznacznie przewidzieć. Każdy moduł wymaga analizy problemu, zaprojektowania sposobu przetwarzania danych, dobrania technologii oraz samodzielnej implementacji. Efekty Pana pracy nie są jedynie techniczną realizacją szczegółowych instrukcji klienta. Samodzielnie podejmuje Pan decyzje dotyczące sposobu implementacji, struktury kodu, sposobu obsługi danych i integracji systemów.

Tworzy Pan nowe moduły i funkcjonalności w systemach takich (...). W przypadku rozwijania istniejącego systemu prace polegają na tworzeniu nowych funkcjonalności lub istotnym ulepszaniu istniejących mechanizmów, a nie na wykonywaniu rutynowych czynności utrzymaniowych. Oryginalność tworzonych rozwiązań wynika z konieczności dostosowania ich do konkretnych wymagań projektowych, regulacyjnych i technicznych. Dobiera Pan architekturę, strukturę kodu, modele danych oraz sposób implementacji logiki biznesowej.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że Pana działalność prowadzona jest w sposób systematyczny i zorganizowany, polega na prowadzeniu prac rozwojowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prowadzi ją Pan w sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Prace są realizowane według powtarzalnego procesu obejmującego analizę wymagań, projektowanie rozwiązania, implementację, testowanie oraz wdrożenie.

Systematyczność Pana działań polega na tym, że prace nad oprogramowaniem są prowadzone według uporządkowanego procesu, a nie w sposób przypadkowy. Każdy projekt lub moduł jest realizowany etapowo. Najpierw analizuje Pan wymagania biznesowe, techniczne i regulacyjne. Następnie projektuje rozwiązanie, w tym strukturę kodu, sposób przetwarzania danych, modele danych oraz sposób integracji z innymi systemami. Kolejnym etapem jest implementacja kodu w języku (...) z wykorzystaniem odpowiednich technologii, a następnie testowanie i wdrożenie rozwiązania. Powtarzalność dotyczy organizacji procesu pracy, natomiast same rezultaty prac nie mają charakteru powtarzalnego, ponieważ każdy moduł lub funkcjonalność wymaga indywidualnego zaprojektowania i implementacji.

Prace nad oprogramowaniem są realizowane w ramach harmonogramów projektowych, wynikających z ustaleń z kontrahentami oraz z potrzeb realizowanych projektów. Harmonogramy obejmują kolejne etapy procesu wytwarzania oprogramowania, tj. analizę wymagań, projektowanie rozwiązania, implementację, testowanie oraz wdrożenie.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem

badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że Pana działalność prowadzona jest w sposób systematyczny i zorganizowany, polega na prowadzeniu prac rozwojowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prace te obejmują nabywanie, łączenie oraz wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w postaci oprogramowania.

W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje oraz rozwija Pan wiedzę i umiejętności z zakresu: (...). Wiedza ta jest rozwijana w toku realizacji kolejnych projektów, ponieważ każdy projekt wymaga rozwiązania konkretnych problemów technicznych, dobrania odpowiednich technologii, zaprojektowania struktury kodu i dostosowania działania systemu do określonych wymagań. Wykorzystuje Pan technologie takie jak (...). Korzysta Pan również pomocniczo z narzędzi opartych o sztuczną inteligencję, przede wszystkim w celu analizy i weryfikacji poprawności kodu. Narzędzia te nie zastępują samodzielnej Pana pracy twórczej.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·   nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·   łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·   kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·   wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·   nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·   łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·   kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·   wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·   planowaniu produkcji oraz

·   projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazał Pan we wniosku, działalność prowadzi Pan w sposób systematyczny i zorganizowany, polega ona na prowadzeniu prac rozwojowych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prace te obejmują nabywanie, łączenie oraz wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności w celu tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w postaci oprogramowania.

Pana działalność nie polega na wprowadzaniu rutynowych ani okresowych zmian do programów komputerowych. Wykonywane przez Pana prace polegają na tworzeniu nowych funkcjonalności, projektowaniu nowych modułów, rozwijaniu logiki biznesowej oraz implementacji nowych algorytmów. W przypadku rozwijania istniejących systemów nie ogranicza się Pan do rutynowych zmian technicznych, lecz tworzy nowe moduły, funkcjonalności lub elementy logiki biznesowej. Te elementy są tworzone bezpośrednio przez Pana i stanowią przejaw Pana indywidualnej pracy twórczej.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest/nie będzie całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniach oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniach.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213 oraz z 2025 r. poz. 1709),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

-     podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W opisie sprawy wskazał Pan, że świadczy usługi jako (...) na rzecz kontrahentów. Samodzielnie projektuje oraz implementuje Pan rozwiązania informatyczne. Efektem Pana prac może być zarówno samodzielny program komputerowy, jak i część programu komputerowego, np. (...). Zarówno w przypadku tworzenia nowego oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania istniejącego oprogramowania, efektem Pana pracy jest program komputerowy albo jego część podlegająca ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku pracy zespołowej część oprogramowania wytworzona przez Pana może następnie zostać połączona z częściami wytworzonymi przez inne osoby i razem tworzyć większy system informatyczny. Część wytworzona przez Pana stanowi jednak odrębny utwór w postaci programu komputerowego lub jego części i podlega ochronie prawnoautorskiej. Na podstawie zawartych umów przenosi Pan na kontrahentów majątkowe prawa autorskie do wytworzonego oprogramowania lub jego części na określonych polach eksploatacji, za co otrzymuje wynagrodzenie. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych lub ich części następuje każdorazowo na podstawie umów zawieranych z kontrahentami, zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem wymogów wynikających z art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Przeniesienie obejmuje określone pola eksploatacji i dotyczy tych programów komputerowych lub części programów komputerowych, które zostały wytworzone przez Pana.

Ponadto z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan odrębną ewidencję pozwalającą przypisać przychody, koszty i dochód do konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ewidencja jest prowadzona w sposób umożliwiający: wyodrębnienie poszczególnych programów komputerowych oraz ich części, przypisanie prac do konkretnych projektów, modułów i funkcjonalności, ustalenie przychodów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, ustalenie kosztów uzyskania przychodów przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, ustalenie dochodu lub straty przypadającej na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, obliczenie kwalifikowanego dochodu. Odrębna ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2024 r.

Wskazał Pan, że wniosek dotyczy dochodów uzyskiwanych od dnia 1 stycznia 2024 r. do 31 grudnia 2025 r. oraz dochodów uzyskiwanych w latach następnych. Dochody, które osiągnie Pan w latach następnych będą uzyskiwane w analogicznych okolicznościach faktycznych. Będzie Pan nadal prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania jako programista (...).

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:

a)  przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz

b)  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;

c)  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w przypadku tworzenia, rozwijania programu komputerowego (oprogramowania), wyłącznie w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, mamy do czynienia z powstaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przechodząc do rozstrzygnięcia Pana wątpliwości wskazać należy, że skoro w opisanych okolicznościach efektem Pana działalności jest program komputerowy albo jego część podlegająca ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to nie można uznać, że prawo autorskie do części programu komputerowego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle bowiem tego przepisu, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (…), a nie autorskie prawo do części programu komputerowego.

Jak wynika z uzupełnienia wniosku, zarówno w przypadku tworzenia nowego oprogramowania, jak i rozwijania lub ulepszania istniejącego oprogramowania, efektem Pana pracy jest program komputerowy albo jego część podlegająca ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Efektem Pana prac może być zatem zarówno samodzielny program komputerowy, jak i część programu komputerowego, np.: (...). W przypadku pracy zespołowej, część oprogramowania wytworzona przez Pana może następnie zostać połączona z częściami wytworzonymi przez inne osoby i razem tworzyć większy system informatyczny. Część wytworzona przez Pana stanowi jednak odrębny utwór w postaci programu komputerowego lub jego części i podlega ochronie prawnoautorskiej.

Nie można więc uznać, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do części programu komputerowego, której jest Pan twórcą, stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie stanowią kwalifikowanego prawa własności intelektualnej efekty Pana pracy w postaci części programu komputerowego, pomimo tego, że stanowią utwory chronione prawem autorskim.

W konsekwencji, sprzedaż efektów Pana pracy w postaci części programu komputerowego (przeniesienie majątkowych praw autorskich do części programu komputerowego) nie stanowi sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym uzyskane z ww. tytułu wynagrodzenie nie stanowi przychodu będącego podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zatem w przypadku uzyskania dochodu z odpłatnego przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów stanowiących części programów komputerowych nie ma Pan możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT.

Natomiast w sytuacji, gdy efektem Pana pracy jest program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a zatem wyłącznie w przypadku, gdy efektem Pana pracy jest program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – za okres objęty wnioskiem, tj. za lata 2024-2025 oraz za kolejne lata podatkowe, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒  dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒  wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

‒     stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

‒     zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·  w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.