Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.401.2025.3.JPO

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 18 sierpnia i 30 września 2025 r. (daty wpływu 25 sierpnia i 3 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan indywidualną działalność gospodarczą – świadczenie usług budowlanych oraz sprzedaży wybudowanych przez siebie budynków mieszkalnych. Sprzedając budynki mieszkalne nabywa Pan nieruchomości – tereny budowlane, niektóre posiadają pozwolenia na budowę domów mieszkalnych. W przypadku innych nieruchomości wystąpił Pan o warunki zabudowy, bądź zgodę na pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego.

Pana zadaniem jest uzyskanie podłączenia budynku mieszkalnego lub nieruchomości do mediów, np. woda, gaz, energetyka. Ponadto po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń wznosi Pan budynek i w stanie surowym/deweloperskim budynek sprzedaje. A zatem zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 jest to działalność wytwórcza. Powstaje nowy budynek mieszkalny lub inny, który jest następnie sprzedany osobom trzecim.

Uzupełnienie wniosku

Prowadzona przez Pana indywidualna działalność gospodarcza dotyczy świadczenia usług budowlanych na zlecenie klientów, jak też wybudowania domów mieszkalnych i ich sprzedaży. Zagadnienie dotyczy opodatkowania ryczałtem od dochodów ewidencjonowanych uzyskiwanych przychodów w 2025 roku, jak i latach poprzednich.

Z klientami zawierał Pan umowy o sprzedaż wyrobu gotowego w postaci budynku mieszkalnego.

Budowa budynków mieszkalnych odbywała się i odbywa przy użyciu materiałów będących Pana własnością.

Z klientami zawarł Pan umowy deweloperskie o wybudowanie budynku mieszkalnego. Ryzyko związane z wybudowaniem budynku mieszkalnego ponosi Pan. Dopuszcza się, że nabywca ma prawo do określenia podstawowych elementów konstrukcyjno-architektonicznych projektu budowy, jeśli są zgłoszone na etapie projektowania i są zgodne z prawem budowlanym. Jeśli projektant dopuszcza zmiany konstrukcyjno-architektoniczne w toku budowy i będą zaakceptowane przez nadzór budowlany, to wówczas nabywca ma taką możliwość.

Wyjaśniając, czy na nabywcy spoczywa obowiązek dostarczenia i zapłaty za główne (podstawowe) materiały budowlane, wskazał Pan, że jeśli umowa przewiduje, że budynek mieszkalny jest budowany z materiałów będących Pana własnością, to wówczas nabywca nie ma możliwości dostarczania własnych materiałów. Ponadto dostarczanie materiałów przez nabywcę może skomplikować proces budowy budynku mieszkalnego. Stąd dostarczanie materiałów przez nabywcę budynku mieszkalnego w praktyce jest znacznie ograniczone.

Poza sprzedażą własnego produktu budynków mieszkalnych osiąga Pan przychody ze sprzedaży usług budowlanych na rzecz innych kontrahentów.

W piśmie z 30 września 2025 r. doprecyzował Pan, że zawiera z klientami zarówno umowy deweloperskie o wybudowanie budynku mieszkalnego, jak również o sprzedaż gotowego wyrobu gotowego w postaci budynku mieszkalnego. Aktualnie w sprzedaży budynków mieszkalnych przeważają umowy deweloperskie. Jednakże jeśli nabywca /poza umowami deweloperskimi/ wyrazi chęć nabycia nieruchomości mieszkaniowej, bądź zleci wybudowanie budynku mieszkalnego, to zlecenie Pan wykona.

Głównym celem prowadzonej działalności gospodarczej jest świadczenie usług budowy budynków mieszkalnych.

Efektem świadczonych usług jest wybudowanie budynków mieszkalnych i ich sprzedaż.

Przedmiotem podpisywania z klientem umów/umowy/ jest gotowy produkt, czyli wybudowanie budynku mieszkalnego.

Wskazał Pan, że zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wykonywane usługi są następująco sklasyfikowane:

43.22.Z Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych,

41.10.Z Realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków,

41.20.Z Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych,

43.21.Z Wykonywanie instalacji elektrycznych,

43.29.Z Wykonywanie pozostałych instalacji budowlanych,

43.39.Z Wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych.

Pytanie

Pytanie sformułowane we wniosku z 11 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej:

Czy prawidłowe jest stosowanie stawki podatku zryczałtowanego w wysokości 5,5%?

Pytanie sformułowane w uzupełnieniu wniosku – w piśmie z 30 września 2025 r.:

Czy w opisanym stanie faktycznym, z uwzględnieniem art. 12 ust. 1 pkt 3 oraz 6 ustawy, ma Pan prawo do opodatkowania 5,5% stawką zryczałtowanego podatku. Zgodnie z przepisami przychody z działalności wytwórczej, a za taką uważa się budowanie budynków mieszkalnych i ich sprzedaż są opodatkowane 5,5% stawką podatku.

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że na gruncie ustawy o podatku zryczałtowanym od osób fizycznych prawidłowa stawka podatku dochodowego powinna być w wysokości 5,5% od wartości sprzedaży nieruchomości – budynku wybudowanego przez Pana, ponieważ zgodnie z przepisami jest to działalność wytwórcza, a nie sprzedaż nieruchomości opodatkowanej stawką zryczałtowaną w wysokości 10%.

Dodatkowo w piśmie z 5 września 2025 r. uzupełnił Pan swoje stanowisko o wskazanie, że zgodnie z „art. 12 ust. 1 pkt 3 6 ustawy” ma prawo do opodatkowania 5,5% stawką podatku. Wykonywane przez Pana usługi są sklasyfikowane w PKWiU 43 i 41, natomiast sprzedaż nieruchomości jest sklasyfikowana w PKWiU kod 68.10.1. W związku z powyższym uważa Pan, że w przedstawionym stanie faktycznym ma prawo do opodatkowania 5,5% stawką podatku od uzyskiwanych przychodów z tytułu sprzedaży wybudowanych domów mieszkalnych, jak również budowanych na podstawie umów deweloperskich. Jednocześnie informuje Pan, że budynki mieszkalne nie są budowane z materiałów powierzonych, lecz z materiałów własnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

· pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:

Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a) prowadzenia aptek,

b) (uchylona)

c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d) (uchylona)

e) (uchylona)

f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków,

c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

– jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:

Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:

1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub

2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym

– w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3, art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a oraz art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

- 10% przychodów ze świadczenia usług w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek (PKWiU 68.10.1);

- 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8;

- 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.

Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 4 ww. ustawy:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

· działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;

· działalność wytwórcza – działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego oraz z importu, przy czym, pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:

1. wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile występują w obrocie,

2. usługi stanowią:

- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych,

- wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz a rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Pojęcie usług według PKWiU nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych wykonawcy.

Ponieważ ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”, należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to m.in.: zrobić, wyprodukować coś (Słownik języka polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl).

O zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie z zakupionych czy wytworzonych materiałów nowego wyrobu. Wyrób ten ma być nowy.

Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.in. jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Należy zatem stwierdzić, że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie istniał, zaś powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na wytworzeniu, wyprodukowaniu czegoś) (A. Bartosiewicz, R. Kubacki. Komentarz do art. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, lex 8474).

Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie definiują również pojęcia roboty budowlane. Dlatego należy w tym zakresie odnieść się do art. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.).

Zgodnie z powołanym przepisem:

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;

3) budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

7) robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) obiekty budowlane i roboty budowlane sklasyfikowane zostały w sekcji F. Sekcja ta obejmuje następujące działy:

· Dział 41 - budynki i roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków,

· Dział 42 - budowle i roboty ogólnobudowlane związane z budową obiektów inżynierii lądowej i wodnej,

· Dział 43 - roboty budowlane specjalistyczne.

Sekcja F - obiekty budowlane i roboty budowlane - wskazuje zatem, że obejmuje ona:

· budynki i pozostałe obiekty inżynierii lądowej i wodnej,

· roboty ogólnobudowlane i specjalistyczne w zakresie budownictwa i prac inżynierii lądowej i wodnej, takie jak: prace związane z budową nowych budynków, przebudową lub remontem istniejących budynków, włączając montaż budowli z elementów prefabrykowanych oraz konstrukcji o charakterze stałym lub tymczasowym.

Pomocniczo wskazać w tym miejscu należy również na klasyfikację umów deweloperskich ze względu na charakter przedsięwzięcia deweloperskiego zawarty w Załączniku do uchwały nr 10/2020 Komitetu Standardów Rachunkowości z dnia 10 listopada 2020 r. – stanowiącym Krajowy Standard Rachunkowości nr 8 „Działalność deweloperska” (Dz. Urz. Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 2020 roku, poz. 38), w którym w pkt 6.1. wymienia się, że umowy deweloperskie dotyczące przedmiotu danego przedsięwzięcia deweloperskiego, które mogą być zaklasyfikowane jako:

a) umowy o sprzedaż wyrobu gotowego,

b) umowy o usługę budowlaną, do których stosuje się szczególne rozwiązania księgowe.

Umowę deweloperską zalicza się do umów o sprzedaż wyrobu gotowego, jeśli na jej mocy deweloper ma obowiązek budowy oraz zakupu głównych (podstawowych) materiałów budowlanych, w celu dostarczenia nabywcy nieruchomości – budynku lub lokalu wraz z przynależnymi obiektami infrastruktury - oraz nie zachodzą warunki podane w punkcie 6.3.

Natomiast zgodnie z pkt 6.3. umowę deweloperską uznaje się za umowę o usługę budowlaną (por. pkt 3.1. KSR 3 „Niezakończone usługi budowlane”), jeżeli nabywca ponosi główną część ryzyk związanych z realizacją przedsięwzięcia deweloperskiego. Przykładowo dotyczy to przypadku, gdy nabywca ma możliwość określenia podstawowych elementów konstrukcyjno-architektonicznych projektu budowy nieruchomości przed jej rozpoczęciem i/lub spowodowania podstawowych zmian konstrukcyjno-architektonicznych w toku budowy (niezależnie od tego, czy nabywca wykorzysta taką możliwość, czy nie) lub też na nabywcy spoczywa obowiązek dostarczenia i zapłaty za główne (podstawowe) materiały budowlane.

Z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan indywidualną działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług budowlanych oraz sprzedaży wybudowanych przez siebie budynków mieszkalnych. Sprzedając budynki mieszkalne nabywa Pan nieruchomości – tereny budowlane, niektóre posiadają pozwolenia na budowę domów mieszkalnych. W przypadku innych nieruchomości wystąpił Pan o warunki zabudowy, bądź zgodę na pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego. Pana zadaniem jest uzyskanie podłączenia budynku mieszkalnego lub nieruchomości do mediów, np. woda, gaz, energetyka. Ponadto po uzyskaniu niezbędnych pozwoleń wznosi Pan budynek i w stanie surowym/deweloperskim budynek sprzedaje. Powstaje nowy budynek mieszkalny lub inny, który jest następnie sprzedany osobom trzecim.

Z klientami podpisuje Pan umowy deweloperskie zarówno o wybudowanie budynku mieszkalnego, jak również o sprzedaż gotowego wyrobu gotowego w postaci budynku mieszkalnego. Aktualnie w sprzedaży budynków mieszkalnych przeważają umowy deweloperskie. Jednakże jeśli nabywca (poza umowami deweloperskimi) wyrazi chęć nabycia nieruchomości mieszkalnej, bądź zleci wybudowanie budynku mieszkalnego, to zlecenie Pan wykona.

Wskazał Pan, że głównym celem prowadzonej działalności gospodarczej jest świadczenie usług budowy budynków mieszkalnych. Efektem świadczonych usług jest wybudowanie budynków mieszkalnych i ich sprzedaż. Przedmiotem umów z klientem jest gotowy produkt, czyli wybudowanie budynku mieszkalnego.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy w świetle powołanych przepisów prawa, stwierdzić należy, że w przypadku, gdy w ramach opisanej działalności gospodarczej będzie prowadził Pan proces wytwórczy – wybudowanie budynków mieszkalnych na zakupionych terenach budowlanych, a następnie ich sprzedaż (czyli wskazaną przez Pana sprzedaż gotowego wyrobu gotowego w postaci budynku mieszkalnego), to działalność ta wpisuje się w definicję działalności wytwórczej, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, dla której stawka ryczałtu wynosi 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Stawka ryczałtu w wysokości 5,5%, określona w ww. przepisie, znajdzie zastosowanie również w przypadku, gdy klient zleca wybudowanie budynku mieszkalnego, a więc usługi dotyczą budowy (robót budowlanych), a także w przypadku świadczenia usług na podstawie umowy deweloperskiej, o której mowa w powołanym pkt 6.3. Krajowego Standardu Rachunkowości nr 8 „Działalność deweloperska” (tj. uznawanej za umowę o usługę budowlaną). Wówczas bowiem mamy do czynienia z robotami budowlanymi, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W świetle powyższego Pana stanowisko w zakresie stawki ryczałtu dla opisanej działalności uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

‒ stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

‒ zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.