Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.599.2025.3.KB

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania przychodów z tytułu najmu dwóch domków letniskowych. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 12 i 22 grudnia 2025 r. oraz 5 stycznia 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pozostaje Pani we wspólności majątkowej małżeńskiej, pracuje na podstawie umowy o pracę i jest właścicielką dwóch domków letniskowych położonych na nieruchomościach stanowiących współwłasność z mężem.

Domki te udostępnia Pani osobom zainteresowanym krótkotrwałym wypoczynkiem. Jeden z domków jest przeznaczony na wynajem przez cały rok (ogłoszenia są aktywne w ciągu całego roku), natomiast drugi jest wynajmowany wyłącznie sezonowo, tj. w okresach wiosenno-letnich, zależnie od pogody (średnio przez około 4-5 miesięcy w roku).

W związku z pracą zawodową nie ma Pani czasu na samodzielne poszukiwanie najemców, dlatego ogłoszenia publikuje poprzez portale internetowe, takie jak: (...) i (...). Nie prowadzi Pani własnej strony internetowej, nie reklamuje się w sposób zorganizowany i profesjonalny. Nie oferuje żadnych usług dodatkowych o charakterze hotelarskim ani gastronomicznym, takich jak sprzątanie podczas pobytu, wyżywienie, recepcja, wymiana pościeli w trakcie pobytu, transport czy organizacja czasu wolnego. Wyłącznie udostępnia Pani domki wraz z podstawowym wyposażeniem.

Wynajem ma charakter dodatkowego źródła dochodu gospodarstwa domowego i nie jest przez Panią traktowany jako działalność wykonywana zawodowo. Nie planuje Pani zakupu kolejnych nieruchomości w celu wynajmu. Wynajem dwóch posiadanych domków ma charakter uboczny względem pracy zarobkowej i nie jest prowadzony w sposób wykraczający ponad zwykłe zarządzanie majątkiem prywatnym.

Pani zamiarem jest kwalifikowanie przychodów z wynajmu tych dwóch domków jako przychodów z najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT) i opodatkowanie ich ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (art. 2 ust. 1a ustawy o ryczałcie). Obecnie prowadzi Pani działalność gospodarczą związaną z tym wynajmem.

Uzupełnienie

Wyjaśniła Pani, że:

-     domki letniskowe, których dotyczy wniosek, stanowią Pani własność osobistą i nie są składnikami majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą;

-     wynajem domków odbywa się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jednak domki te nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych ani nie stanowią majątku firmowego;

-     domki nie zostały i nie zostaną wycofane z działalności gospodarczej, gdyż nigdy nie były jej składnikami majątkowymi.

Ponadto doprecyzowała Pani, że:

-     nie zaliczyła, nie zalicza i nie będzie zaliczała jakichkolwiek wydatków związanych z domkami do kosztów uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej;

-     obecnie prowadzi Pani działalność gospodarczą, w ramach której wynajmuje te dwa domki letniskowe, działalność z tym związana prowadzona jest od 1 października 2024 r., planowane jest zakończenie tej działalności w dniu 31 grudnia 2025 r.;

-     po zakończeniu działalności gospodarczej, czyli od 1 stycznia 2026 r. planuje Pani kontynuować wynajem tych samych domków letniskowych, jednak już jako najem prywatny, poza działalnością gospodarczą, czyli pytanie interpretacyjne dotyczy możliwości opodatkowania najmu dwóch domków letniskowych w ramach tzw. najmu prywatnego dopiero od momentu zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej w tym zakresie.

Pytanie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 22 grudnia 2025 r.)

Czy w opisanym stanie faktycznym przychody uzyskiwane z wynajmu dwóch domków letniskowych, będących współwłasnością małżeńską, udostępnianych bez usług dodatkowych za pośrednictwem portali rezerwacyjnych (...), mogą być kwalifikowane jako przychody z najmu prywatnego, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych bez konieczności rejestrowania działalności gospodarczej?

W odpowiedzi na wezwanie doprecyzowała Pani zakres pytania interpretacyjnego poprzez wskazanie, że pytanie zawarte we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy możliwości kwalifikowania przychodów z wynajmu dwóch domków letniskowych jako przychodów z najmu prywatnego (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT) po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej, a nie w jej trakcie.

Pani celem jest uzyskanie potwierdzenia, że po likwidacji działalności gospodarczej przychody uzyskiwane z wynajmu tych domków będą mogły być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5% (lub 12,5% po przekroczeniu ustawowego limitu).

Pani stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku z 5 stycznia 2026 r.)

W Pani przekonaniu, przedstawiony sposób wynajmu dwóch domków letniskowych stanowi najem prywatny, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynajem ten nie spełnia przesłanek działalności gospodarczej określonych w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT – tj. nie ma charakteru zorganizowanego i ciągłego w rozumieniu właściwym dla działalności gospodarczej. Pani aktywność nie jest prowadzona w sposób profesjonalny, powtarzalny, przy wykorzystaniu zorganizowanych narzędzi typowych dla przedsiębiorców i nie stanowi Pani aktywności zawodowej. Jest to jedynie forma zarządzania prywatnym majątkiem, mająca na celu uzyskanie dodatkowych przychodów.

Korzystanie z portali takich jak (...) i (...) nie świadczy o zorganizowaniu działalności – jest to jedynie forma znalezienia najemców, stosowana powszechnie przez osoby wynajmujące nieruchomości prywatnie. Nie świadczy Pani usług hotelarskich ani gastronomicznych. Udostępnia jedynie same domki bez zapewniania jakichkolwiek usług o charakterze ponadstandardowym, które mogłyby wskazywać na usługowy, a nie majątkowy charakter świadczenia.

W świetle ukształtowanej linii interpretacyjnej organy podatkowe uznają, że wynajem 1-2 nieruchomości bez usług dodatkowych – w ramach zwykłego zarządu majątkiem – stanowi najem prywatny.

Uważa Pani, że opisany model wynajmu nie stanowi działalności gospodarczej (błędnie przez Panią założonej w tym celu), a przychody z jego tytułu powinny być kwalifikowane jako przychody z najmu prywatnego i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

Pani zdaniem, po likwidacji działalności gospodarczej do uzyskiwanych przychodów z najmu domków będą miały zastosowanie stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 8,5 %, a po przekroczeniu ustawowego limitu w wysokości 12,5%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

·      pozarolnicza działalność gospodarcza;

·      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zgodnie z którym:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

·     zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

·     nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz

·     wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21 stwierdzono, że:

To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.

W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1)  prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

2)  osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym”.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:

-     8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że od 1 października 2024 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą związaną z najmem dwóch domków letniskowych, którą planuje zakończyć z dniem 31 grudnia 2025 r. Po zakończeniu działalności gospodarczej, czyli od 1 stycznia 2026 r. planuje Pani kontynuować wynajem tych samych domków letniskowych, jednak już jako najem prywatny, poza działalnością gospodarczą. Domki stanowią Pani własność osobistą i nie są składnikami majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Domki udostępnia Pani osobom zainteresowanym krótkotrwałym wypoczynkiem. Jeden z domków jest przeznaczony na wynajem przez cały rok (ogłoszenia są aktywne w ciągu całego roku), natomiast drugi jest wynajmowany wyłącznie sezonowo, tj. w okresach wiosenno-letnich, zależnie od pogody (średnio przez około 4-5 miesięcy w roku). W związku z pracą zawodową nie ma Pani czasu na samodzielne poszukiwanie najemców, dlatego ogłoszenia publikuje poprzez portale internetowe, takie jak: (...) i (...). Nie prowadzi Pani własnej strony internetowej, nie reklamuje się w sposób zorganizowany i profesjonalny. Nie oferuje Pani żadnych usług dodatkowych o charakterze hotelarskim ani gastronomicznym, takich jak sprzątanie podczas pobytu, wyżywienie, recepcja, wymiana pościeli w trakcie pobytu, transport czy organizacja czasu wolnego. Wyłącznie udostępnia Pani domki wraz z podstawowym wyposażeniem.

Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przychody, które będzie Pani uzyskiwać po likwidacji prowadzonej działalności z najmu dwóch domków letniskowych, stanowiących Pani majątek prywatny należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Przychody z tego tytułu podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Właściwą stawką ryczałtu dla przychodów, które będzie Pani uzyskiwać z tytułu najmu, jest stawka w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, zaś od nadwyżki ponad tę kwotę w wysokości 12,5% przychodów, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wobec powyższego Pani stanowisko uznano za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (opis zdarzenia przyszłego) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy  z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.