Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.602.2025.2.JPO

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący rozstrzygnięcia, czy w wyniku umorzenia przez bank części wierzytelności wynikającej z umowy kredytu hipotecznego powstanie przychód w podatku dochodowym od osób fizycznych, który podlega opodatkowaniu. Uzupełnił go Pan pismem z 2 grudnia 2025 r. oraz – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 grudnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest współkredytobiorcą kredytu hipotecznego denominowanego do waluty CHF, zawartego w 2006 r. z X S.A. Obecnie syndyk masy upadłości banku przedstawił propozycję ugody, która została formalnie skierowana do jednego z kredytobiorców – A.C. – lecz dotyczy wszystkich współkredytobiorców, w tym wnioskodawcy. Zgodnie z treścią ugody:

·      kredyt zostaje przeliczony na kredyt złotowy ze stałym oprocentowaniem 2,98%,

·      bank uznaje kredyt za spłacony,

·      pozostałe zobowiązania zostają umorzone,

·      kredytobiorcy zostają zwolnieni z długu,

·      strony zrzekają się wzajemnych roszczeń.

Wnioskodawca planuje zawrzeć ugodę i chce uzyskać interpretację, czy podpisanie takiej ugody skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT).

Uzupełnienie wniosku

Kredyt wskazany we wniosku jest kredytem hipotecznym indeksowanym do waluty obcej (CHF), udzielonym na cele mieszkaniowe – budowę domu mieszkalnego w A. oraz spłatę wcześniejszego kredytu hipotecznego w Y, który pierwotnie został zaciągnięty na budowę tego domu, a następnie przeniesiony i skonsolidowany w kredycie udzielonym przez X (umowa nr (...) z dnia 12 lipca 2006 r.).

Zgodnie z § 3 ust. 2 lit. e umowy kredytowej, warunkiem uzyskania preferencyjnego oprocentowania było przedstawienie zaświadczeń o całkowitej spłacie innych zobowiązań finansowych wskazanych we wniosku kredytowym. Dlatego środki na spłatę tych zobowiązań zostały wprost przewidziane w kredycie hipotecznym X.

Umowa kredytowa została zawarta dnia 12 lipca 2006 r. na okres 312 miesięcy (26 lat). Aneks nr 1 został podpisany dnia 17 września 2012 r.

Kredyt został przeznaczony na:

-     spłatę kredytu hipotecznego w Y (295 000 PLN),

-     pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego (115 600 PLN),

-     spłatę kredytów w Z (52 500 PLN + 14 000 PLN),

-     spłatę pozostałych zobowiązań finansowych (6 500 PLN),

-     dowolny cel konsumpcyjny (6 300 PLN – marginalny wobec celu mieszkaniowego),

-     spłatę pożyczki w KZP w KWP (7 200 PLN),

-     opłaty z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu własnego (2 954,56 PLN),

-     składki ubezpieczeniowe (10 306,64 PLN + 4 971 PLN).

Kredyt dotyczył budowy domu mieszkalnego na działce nr 11 w A. (gm. (...)). Lokal mieszkalny przy ul. B.1 w C. był jedynie dodatkowym zabezpieczeniem hipotecznym.

Własność nieruchomości w A. przysługuje B. i A.C. (małżonkowie, wspólność ustawowa). Jednocześnie od początku nieruchomość była zamieszkana przez E.F. (z domu C.) oraz jej męża D.F., którzy również są kredytobiorcami w przedmiotowej umowie kredytowej.

Kredytobiorcami są: A.C., B.C., D.F., E.F.. Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę kredytu.

Zadłużenie obejmuje:

-     kapitał kredytu,

-     odsetki (oprocentowanie zmienne, początkowo 4,48% rocznie),

-     prowizje i opłaty bankowe (zgodnie z Tabelą Prowizji i Opłat),

-     koszty ubezpieczeń (niskiego wkładu własnego, ryzyka utraty wartości nieruchomości, ubezpieczenia od ognia i zdarzeń losowych, program (...)).

Nieruchomość w A. znajduje się w Polsce.

Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej – budowę domu w A..

Celem budowy nieruchomości było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych gospodarstwa domowego kredytobiorców. Zgodnie z §1 ust.3 lit. b umowy kredytowej, kredyt przeznaczono na budowę domu mieszkalnego.

Kredyt został zabezpieczony hipoteką kaucyjną łączną do 170% kwoty kredytu na:

-     działce nr 11 w A. (…),

-     lokalu mieszkalnym nr 1 w C., ul. B.1 (…).

Dodatkowe zabezpieczenia: cesje z polis ubezpieczeniowych, weksel in blanco, ubezpieczenie niskiego wkładu własnego.

Wnioskodawca nie korzystał z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Pytanie

Czy podpisanie ugody z syndykiem masy upadłości X S.A., na mocy której dochodzi do uznania kredytu za spłacony oraz umorzenia pozostałego zobowiązania, powoduje powstanie po stronie współkredytobiorcy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zawarcie ugody z syndykiem masy upadłości X S.A., skutkującej uznaniem kredytu za spłacony oraz umorzeniem pozostałego zobowiązania, nie powoduje powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ugoda nie prowadzi do faktycznego wzbogacenia majątkowego wnioskodawcy, lecz stanowi rozliczenie zobowiązania wynikającego z wieloletniego kredytu hipotecznego. Wnioskodawca nie otrzymuje żadnych środków pieniężnych ani świadczeń rzeczowych, a jedynie zostaje zwolniony z długu w ramach porozumienia z syndykiem, zatwierdzonego przez sąd. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w świetle art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie dochodzi do uzyskania przychodu z innych źródeł, ponieważ nie następuje przysporzenie majątkowe o charakterze definitywnym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są:

inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Stosownie do treści art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.

Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu, uregulowanej w art. 508 ustawy Kodeks cywilny:

Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.

W świetle powyższego, umorzoną kwotę wierzytelności na podstawie ugody dotyczącej umowy o udzielenie kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współkredytobiorcą kredytu hipotecznego denominowanego do waluty CHF, zawartego w 2006 r. z X S.A. Obecnie syndyk masy upadłości banku przedstawił propozycję ugody, która została formalnie skierowana do jednego z kredytobiorców –A.C. – lecz dotyczy wszystkich współkredytobiorców, w tym Pana. Planuje Pan zawrzeć ugodę i chce Pan uzyskać interpretację, czy podpisanie takiej ugody skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT).

Kredyt został udzielony na cele mieszkaniowe – budowę domu mieszkalnego w A. oraz spłatę wcześniejszego kredytu hipotecznego w Y, który pierwotnie został zaciągnięty na budowę tego domu, a następnie przeniesiony i skonsolidowany w kredycie udzielonym przez X (umowa nr (...) z dnia 12 lipca 2006 r.). Celem budowy nieruchomości było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych gospodarstwa domowego kredytobiorców. Umowa kredytowa została zawarta 12 lipca 2006 r. na okres 312 miesięcy (26 lat). Aneks nr 1 został podpisany dnia 17 września 2012 r.

Kredyt został przeznaczony na:

-     spłatę kredytu hipotecznego w Y (295 000 PLN),

-     pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego (115 600 PLN),

-     spłatę kredytów w Z (52 500 PLN + 14 000 PLN),

-     spłatę pozostałych zobowiązań finansowych (6 500 PLN),

-     dowolny cel konsumpcyjny (6 300 PLN – marginalny wobec celu mieszkaniowego),

-     spłatę pożyczki w KZP w KWP (7 200 PLN),

-     opłaty z tytułu ubezpieczenia niskiego wkładu własnego (2 954,56 PLN),

-     składki ubezpieczeniowe (10 306,64 PLN + 4 971 PLN).

Kredytobiorcami są: A.C., B.C., D.F., E.F.. Wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę kredytu.

Zadłużenie obejmuje:

-     kapitał kredytu,

-     odsetki (oprocentowanie zmienne, początkowo 4,48% rocznie),

-     prowizje i opłaty bankowe (zgodnie z Tabelą Prowizji i Opłat),

-     koszty ubezpieczeń (niskiego wkładu własnego, ryzyka utraty wartości nieruchomości, ubezpieczenia od ognia i zdarzeń losowych, program (...)).

Nie korzystał Pan z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Pana wątpliwości interpretacyjne dotyczą rozstrzygnięcia, czy podpisanie ugody z syndykiem masy upadłości X S.A., na mocy której dochodzi do uznania kredytu za spłacony oraz umorzenia pozostałego zobowiązania, powoduje powstanie po Pana stronie, jako współkredytobiorcy, przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w kontekście art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, że wartość umorzonej na podstawie planowanej ugody z bankiem części wierzytelności wynikającej z umowy kredytu z 12 lipca 2006 r. stanowić będzie dla Pana – w przypadającym udziale – przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podkreślić bowiem należy, że w wyniku planowanego podpisania z bankiem ugody, na mocy której bank umorzy Panu część wierzytelności z tytułu umowy z 12 lipca 2006 r., wbrew Pana twierdzeniu, uzyska Pan przysporzenie majątkowe. Nastąpi bowiem zmniejszenie Pana zobowiązań wobec banku, a tym samym uzyska Pan realną korzyść, która stanowić będzie dla Pana przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jakkolwiek kwestia zaniechania poboru podatku nie jest przedmiotem Pana wątpliwości, to nadmienić trzeba, że w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2025 r. poz. 1672) prawodawca przewidział zaniechanie poboru podatku umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:

Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:

1)  umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:

a)  kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

b)  osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;

2)  otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

Zaniechanie poboru podatku znajduje zatem zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów mieszkaniowych, w przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia).

Powyższe dowodzi, że w związku z umorzeniem zobowiązania kredytowego mamy do czynienia z przychodem, który przy spełnieniu określonych warunków podlega zaniechaniu poboru podatku. Gdyby bowiem w związku z umorzeniem wierzytelności wynikających z umowy kredytu mieszkaniowego nie powstawał przychód po stronie podatnika, prawodawca nie wprowadzałby przepisów regulujących możliwość zaniechania poboru podatku.

Reasumując, w opisanej sytuacji wartość umorzonej na podstawie planowanej ugody z bankiem części wierzytelności wynikającej z umowy kredytu z 12 lipca 2006 r. stanowić będzie dla Pana – w przypadającym udziale – przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, Pana stanowisko, zgodnie z którym „w świetle art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie dochodzi do uzyskania przychodu z innych źródeł, ponieważ nie następuje przysporzenie majątkowe o charakterze definitywnym”, uznano za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto należy podkreślić, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie Pana jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (pozostałych kredytobiorców).

Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego i przedstawionego własnego stanowiska w sprawie, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu, w szczególności kwestii ewentualnego zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒    w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒    w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.