Podatniczka prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych i zawarła umowę o współpracy z kontrahentem, obejmującą usługi administracyjne i pośrednictwa. Kontrahent wdrożył program motywacyjny, w ramach którego finansuje nieodpłatne świadczenia dla podatniczki, takie jak udział w konferencjach branżowych, szkolenia zawodowe, indywidualne polisy ubezpieczeniowe na życie oraz prywatne ubezpieczenie zdrowotne.…
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 20 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W ramach tej działalności zawarła Pani umowę o współpracy z kontrahentem, na podstawie której będzie wykonywać usługi administracyjne oraz pośrednictwa w interesach. Integralną częścią współpracy jest wdrożenie przez kontrahenta programu motywacyjnego skierowanego do wybranych współpracowników, w tym Pani, będących osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą.
Celem programu motywacyjnego jest zwiększenie zaangażowania we współpracę, budowanie długofalowej lojalności, nagradzanie efektywności działań oraz utrzymanie relacji z kluczowymi współpracownikami. Program ten ma charakter uznaniowy i jest indywidualnie negocjowany z wybranymi kontrahentami.
Zakres świadczeń objętych programem motywacyjnym
W ramach programu motywacyjnego kontrahent finansuje na Pani rzecz następujące świadczenia:
‒ pokrycie kosztów udziału w krajowych i zagranicznych konferencjach branżowych, w tym rejestracji, kosztów transportu (bilety lotnicze, przejazdy lokalne), zakwaterowania, wyżywienia oraz diet związanych z wyjazdem służbowym;
‒ opłacenie szkoleń zawodowych, kursów specjalistycznych lub certyfikacyjnych, podnoszących Pani kwalifikacje i wspierających rozwój zawodowy w obszarze objętym współpracą;
‒ wykupienie indywidualnych polis ubezpieczeniowych na życie z (...), posiadających charakter ochronno-inwestycyjny, zawieranych na Pani rzecz jako osoby ubezpieczonej;
‒ objęcie prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym lub przystąpienie do grupowego ubezpieczenia na życie, gwarantującego dostęp do świadczeń medycznych lub dodatkowych świadczeń ubezpieczeniowych w przypadku wystąpienia zdarzenia objętego ochroną.
Wszystkie powyższe świadczenia mają charakter nieodpłatny i są finansowane przez kontrahenta w ramach programu lojalnościowego jako element pozapłacowego wsparcia realizowanego na rzecz współpracowników. Program ten nie jest powiązany z konkretnymi świadczeniami usług w określonym czasie, a jego charakter ma raczej wymiar relacyjny i strategiczny. Stanowi on dodatkową gratyfikację o charakterze uznaniowym i motywacyjnym, niezależną od podstawowego wynagrodzenia za świadczone usługi.
Wartość otrzymywanych przez Panią świadczeń zostanie określona na podstawie rzeczywiście poniesionych kosztów przez kontrahenta. Koszty te zostaną odpowiednio udokumentowane w szczególności fakturami, umowami lub innymi dokumentami księgowymi, a ich wartość będzie podstawą dla celów rozliczeń podatkowych.
Świadczenia te:
‒ nie będą powiększane o żadną marżę ani narzut zarówno w przypadku ich refakturowania na Panią, jak i w przypadku ich zakwalifikowania jako nieodpłatnych;
‒ w przypadku refakturowania dokumenty wystawione przez kontrahenta będą odzwierciedlać jedynie rzeczywisty wydatek poniesiony w związku z danym świadczeniem, bez dodatkowego zysku;
‒ w przypadku braku refakturowania wartość otrzymanych przez Panią świadczeń będzie stanowić przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co oznacza, że podlegać będzie opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Ewentualne przyszłe przychody z tytułu zwrotu kosztów będą każdorazowo przedmiotem odpowiednich postanowień w umowie o współpracy i z jej treści wynikać będzie, że obciążą one Panią, jako podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.
Wdrożenie Programu ubezpieczeniowego przyznawane są nieodpłatnie i nie wiążą się z jakąkolwiek odpłatnością.
Pytanie
Czy wartość nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez Panią, tj. osobę fizyczną planującą prowadzenie działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, od kontrahenta w ramach programu motywacyjnego, stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w konsekwencji podlega opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym według stawki 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
Pani stanowisko w sprawie
Stoi Pani na stanowisku, że wartość świadczeń otrzymywanych nieodpłatnie od kontrahenta w ramach programu motywacyjnego – obejmujących m.in. pokrycie kosztów uczestnictwa w krajowych i zagranicznych konferencjach (w tym rejestracji, biletów lotniczych, zakwaterowania, transportu lokalnego i delegacji), opłacenie szkoleń zawodowych oraz finansowanie benefitów ubezpieczeniowych (w szczególności indywidualnych polis na życie z (...), ubezpieczeń zdrowotnych oraz grupowych na życie) – stanowi przychód z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, do przychodów z nieodpłatnych świadczeń, wymienionych w art. 14 ust. 2 pkt 2 i 5-10 ustawy o PIT, stosuje się stawkę ryczałtu w wysokości 3%.
Ustawodawca jednoznacznie przewidział w ustawie odrębną, samodzielną stawkę dla tego rodzaju przychodów, niezależnie od stawki właściwej dla podstawowego przedmiotu działalności podatnika. Świadczenia tego typu nie muszą być powiązane z konkretną usługą ani z jej wynagrodzeniem – stanowią bowiem odrębne przysporzenie majątkowe, które należy kwalifikować jako przychód z działalności gospodarczej, a nie jako wynagrodzenie sensu stricto. Pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” nie zostało zdefiniowane wprost w przepisach, jednak jego znaczenie zostało utrwalone w orzecznictwie oraz interpretacjach podatkowych. Nieodpłatnym świadczeniem jest każde przysporzenie majątkowe, które ma konkretny wymiar finansowy i nie jest związane z obowiązkiem świadczenia wzajemnego. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7/13) podkreślił, że nieodpłatne świadczenie obejmuje wszelkie zdarzenia gospodarcze skutkujące przysporzeniem, które podatnik może wykorzystać na własne potrzeby – nawet jeśli nie otrzymał ich w formie pieniężnej.
W kontekście świadczeń, takich jak bilety lotnicze, zakwaterowanie, udział w konferencjach czy składki ubezpieczeniowe – korzyść po Pani stronie jest jednoznaczna i mierzalna finansowo. Nie ponosi Pani kosztów tych usług, a jednocześnie może z nich w pełni korzystać, co wypełnia definicję przychodu z nieodpłatnego świadczenia.
W żadnym miejscu ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym nie uzależnia wysokości stawki 3% od przedmiotu świadczenia, rodzaju świadczeniodawcy, formy świadczenia czy tego, czy świadczenie dotyczy działalności podstawowej. Gdyby ustawodawca chciał ograniczyć zakres stosowania stawki 3% wyłącznie do określonych branż, zakresów lub sytuacji, uczyniłby to wprost. Tymczasem ustawa posługuje się pojęciem „przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, 5-10 i 19-22 ustawy o PIT”, co obejmuje również nieodpłatne świadczenia – niezależnie od ich charakteru, źródła czy okoliczności.
W tym kontekście istotne jest również, że program motywacyjny wdrożony przez kontrahenta nie ma charakteru wynagrodzenia za konkretne usługi. Jest to mechanizm budujący długofalową współpracę, zwiększający zaangażowanie, utrzymanie wartościowych kontaktów biznesowych oraz lojalność współpracowników – co w dzisiejszych realiach rynkowych ma strategiczne znaczenie. Takie programy są z powodzeniem stosowane także w relacjach B2B i ich efekty są porównywalne z benefitami pracowniczymi w tradycyjnych stosunkach pracy.
W związku z powyższym, wniosła Pani o potwierdzenie, że nieodpłatne świadczenia uzyskiwane od kontrahenta w ramach opisanego programu podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%.
Podobny pogląd wyrażono m.in. w następujących interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
‒ z 4 sierpnia 2023 r. nr 0114-KDWP.4011.52.2023.3.AS,
‒ z 16 czerwca 2023 r. nr 0112-KDIL2-2.4011.295.2023.2.AA,
‒ z 7 września 2023 r. nr 0112-KDWL.4011.28.2023.2.JK,
‒ z 14 kwietnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.993.2022.3.MT,
‒ z 20 grudnia 2022 r. nr 0115-KDIT1.4011.658.2022.1.MR,
‒ z 14 stycznia 2022 r., nr 0113-KDIPT2-1.4011.852.2021.2.MGR.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne należy uznać, że przychód uzyskany w ramach programu motywacyjnego będzie podlegać opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):
Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Użyte w ustawie określenia oznaczają:
‒ pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Ilekroć w ustawie jest mowa o:
działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Ustawodawca, tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych, miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego artykułu:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Pojęcie przychodu wiąże się z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku.
Ustawodawca odróżnia przy tym przysporzenia, które mają charakter:
‒ pieniężny – pieniądze i wartości pieniężne;
‒ niepieniężny – świadczenia w naturze (otrzymane rzeczy lub prawa), nieodpłatne świadczenia inne niż świadczenia w naturze (otrzymane usługi lub świadczenia polegające na udostępnianiu rzeczy lub praw).
Zasady ustalania wartości świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń regulują przy tym art. 11 ust. 2-2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
Zgodnie natomiast z art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;
4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką". Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
Przepis ten wskazuje na przychody z działalności gospodarczej ustalane m.in. w myśl art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wyznacza zarówno moment powstania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, jak również rodzaje przychodów kwalifikowanych do źródła przychodu, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z działalności gospodarczej jest również: wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e ww. ustawy:
Ryczałt od przychodów ewidencjowaniach wynosi 3% przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 2, 5-10 i 19-21 ustawy o podatku dochodowym.
Z przedstawionego przez Panią opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. W ramach tej działalności zawarła Pani umowę o współpracy z kontrahentem, na podstawie której będzie wykonywać usługi administracyjne oraz pośrednictwa w interesach. Integralną częścią współpracy jest wdrożenie przez kontrahenta programu motywacyjnego skierowanego do wybranych współpracowników, w tym Pani, będących osobami fizycznymi prowadzącymi działalność gospodarczą.
Wskazała Pani, że w ramach programu motywacyjnego kontrahent finansuje następujące świadczenia:
‒ koszty udziału w krajowych i zagranicznych konferencjach branżowych, w tym rejestracji, koszty transportu (bilety lotnicze, przejazdy lokalne), zakwaterowania, wyżywienia oraz diet związanych z wyjazdem służbowym;
‒ opłacenie szkoleń zawodowych, kursów specjalistycznych lub certyfikacyjnych, podnoszących Pani kwalifikacje i wspierających rozwój zawodowy w obszarze objętym współpracą;
‒ wykupienie indywidualnych polis ubezpieczeniowych na życie z (...), posiadających charakter ochronno-inwestycyjny, zawieranych na Pani rzecz jako osoby ubezpieczonej;
‒ objęcie prywatnym ubezpieczeniem zdrowotnym lub przystąpienie do grupowego ubezpieczenia na życie, gwarantującego dostęp do świadczeń medycznych lub dodatkowych świadczeń ubezpieczeniowych w przypadku wystąpienia zdarzenia objętego ochroną.
Wszystkie powyższe świadczenia mają charakter nieodpłatny i są finansowane przez kontrahenta w ramach programu lojalnościowego jako element pozapłacowego wsparcia realizowanego na rzecz współpracowników. Program ten nie jest powiązany z konkretnymi świadczeniami usług w określonym czasie, a jego charakter ma raczej wymiar relacyjny i strategiczny. Stanowi on dodatkową gratyfikację o charakterze uznaniowym i motywacyjnym, niezależną od podstawowego wynagrodzenia za świadczone usługi.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że jeżeli faktycznie kontrahent będzie finansował Pani w ramach programu motywacyjnego opisane we wniosku świadczenia (udział w konferencjach branżowych, szkolenia zawodowe, kursy specjalistyczne lub certyfikacyjne, indywidualne polisy ubezpieczeniowe na życie z (...), prywatne ubezpieczenie zdrowotne lub grupowe ubezpieczenie na życie) to po Pani stronie powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Konsekwentnie przychód z tytułu ww. nieodpłatnych świadczeń będzie podlegać opodatkowaniu ryczałtem ewidencjonowanym według stawki 3%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. e) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście sformułowanego pytania interpretacyjnego i przedstawionego w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii opisanych we wniosku, które nie były przedmiotem Pani wniosku.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.); dalej jako „PPSA”.
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.
Wypróbuj za darmo