Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.641.2025.2.NC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 stycznia 2026 r. (data wpływu 28 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od dnia 30 grudnia 2024 r. prowadzi pozarolniczą jednoosobową działalność gospodarczą. Jego przeważająca działalność gospodarcza według kodu PKD to 62.10.B (pozostała działalność w zakresie programowania).

Wnioskodawca posiada na terenie Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 w zw. z ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 o podatku dochodowym od osób fizycznych, dalej zwanej ustawą o PIT.

Ewidencja księgowa Wnioskodawcy jest prowadzona w formie podatkowej książki przychodów i rozchodów. Nie prowadzi on ksiąg rachunkowych.

Dochody uzyskane z jego działalności podlegają aktualnie opodatkowaniu podatkiem zryczałtowanym. Jednak w 2026 r. Wnioskodawca zamierza zmienić formę opodatkowania na podatek liniowy. Pytania stawianie w niniejszym wniosku dotyczą zdarzenia przyszłego, tj. okoliczności, w których dochody Wnioskodawcy będą już opodatkowane podatkiem liniowym.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zawarł umowę ze spółką X, dalej w skrócie Zleceniodawca. Na podstawie tej umowy Wnioskodawca świadczy na rzecz Zleceniodawcy usługi programistyczne od dnia 19 maja 2025 r.

Zleceniodawca to firma z branży fintech, (...).

Rolą Wnioskodawcy w ramach świadczonych przez niego na rzecz Zleceniodawcy usług jest tworzenie innowacyjnego oprogramowania komputerowego poprzez tworzenie, rozwijanie i ulepszanie ww. platformy Zleceniodawcy. Wnioskodawca świadcząc usługi na rzecz Zleceniodawcy tworzy oprogramowanie dostosowane do szczególnych, specyficznych potrzeb Zleceniodawcy. Samodzielnie projektuje on oraz tworzy oprogramowanie po stronie serwerowej (backend). Wnioskodawca zarówno samodzielnie tworzy zupełnie nowe oprogramowanie, jak i modyfikuje (rozwija/ulepsza) już istniejący system. Kod źródłowy platformy (m.in. celem weryfikacji oraz implementacji nowych funkcjonalności) udostępniany jest Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę poprzez udzielenie dostępu do zdalnego repozytorium. W repozytorium tym przechowywany jest kod całego oprogramowania Zleceniodawcy. Należy przy tym zaznaczyć, że modyfikacja systemu również polega na zaprojektowaniu i napisaniu nowego kodu źródłowego, który następnie Wnioskodawca musi zaimplementować (dołączyć) do kodu źródłowego całego systemu. Każdorazowo więc działania Wnioskodawcy polegają na wytworzeniu przez niego nowego oprogramowania. Efektem pracy Wnioskodawcy jest każdorazowo wytworzenie odrębnej (dodatkowej lub ulepszonej) funkcjonalności lub modułu, stanowiącego nowy program komputerowy.

Tytułem przykładu można podać stworzenie przez Wnioskodawcę funkcjonalności umożliwiającej zaimplementowanie (...).

Często efekt pracy Wnioskodawcy w postaci stworzenia nowego oprogramowania poprzedzony jest trwającą wiele dni analizą istniejącego kodu, testowaniem dotychczasowej funkcjonalności, analizą nowości technologicznych, rozwiązań pojawiających się w danej dziedzinie, a następnie wytworzeniem własnej, nowej implementacji jako rozwiązania problemu, nad którym Wnioskodawca pracuje. Do kompetencji Wnioskodawcy należy opracowanie, wybór i zaproponowanie rozwiązania, które w efekcie końcowym zapewni usprawnienie, przyspieszenie lub zwiększenie wydajności systemu Zleceniodawcy.

Wnioskodawca tworząc kod źródłowy, opracowuje i proponuje rozwiązania ściśle dostosowane do potrzeb Zleceniodawcy, dlatego są to rozwiązania nowe w praktyce Wnioskodawcy lub w znacznym stopniu odróżniające się od rozwiązań już wcześniej przez niego tworzonych. Na rynku nie istnieją gotowe rozwiązania, które można byłoby wykorzystać tworząc omawiane oprogramowanie, dlatego Wnioskodawca musi tworzyć je od podstaw. W powyższym celu Wnioskodawca musi nieustannie zapoznawać się ze specjalistyczną literaturą, dokumentacją techniczną oraz zasobami Internetu. Wnioskodawca podczas pracy dla Zleceniodawcy musi nieustannie zwiększać zasoby swojej wiedzy oraz wykorzystywać tę pozyskaną do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca jest jednym z grupy programistów, tworzących oprogramowanie na zlecenie ww. Zleceniodawcy. Każdy z nich jednak samodzielnie tworzy (programuje) poszczególne elementy większego systemu. Odpowiada za odrębne, powierzone im zadania. Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób systematyczny, uporządkowany i zaplanowany. Często praca ww. programistów jest wspólnie systematyzowana przez nich w ramach konkretnych projektów, zmierzających do osiągnięcia konkretnych celów w określonym czasie. Kolejno jednak Wnioskodawca samodzielnie (mając na uwadze ww. ustalony zgodne z potrzebami Zleceniodawcy termin) ustala harmonogram i cel swoich prac, w ramach swojego zadania. Każdy z programistów samodzielnie programuje poszczególne, odrębne elementy większego systemu, ponosząc odpowiedzialność za własne usługi, świadczone w ramach swojej działalność.

Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej samodzielnie, bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór będący przedmiotem ochrony prawno-autorskiej, tj. program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Kolejno, na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą, Wnioskodawca przenosi na niego całość, powstałych w wyniku świadczonych usług, autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, za co otrzymuje wynagrodzenie.

Wnioskodawca osiąga więc dochody z autorskich praw do programów komputerowych, które sam tworzy, w ramach własnej działalności, prowadzonej w sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów swojej wiedzy z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania oraz w celu wykorzystania tej wiedzy do stworzenia zupełnie nowych zastosowań.

Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani praw autorskich innych podmiotów.

Wnioskodawca od początku 2026 r., na bieżąco i nieprzerwanie, prowadzić będzie odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i zawierającą wszystkie inne elementy określone w art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT.

Należy jeszcze wyjaśnić, że przedstawiona w niniejszym wniosku sytuacja jest stanem ciągłym, istniejącym nadal. Wnioskodawca świadczył opisane usługi na rzecz Zleceniodawcy od maja 2025 r., świadczy je nadal i będzie je świadczył.

Niniejszy wniosek i przedstawione w nim pytania dotyczą usług, które będą świadczone i dochodów, które będą uzyskiwane przez Wnioskodawcę w przyszłości, tj. w roku 2026 (po zmianie formy opodatkowania na podatek liniowy) i w latach kolejnych (gdyż Wnioskodawca przewiduje dalszą współpracę ze Zleceniodawcą na tych samych zasadach), dlatego w części E jako przedmiot wniosku, zaznaczono zdarzenie przyszłe. Jedynie dla jasności przekazu użyto w ww. opisie czasu teraźniejszego.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca doprecyzował, że jego celem jest rozwijanie i ulepszanie systemu Zleceniodawcy (platformy do zarządzania (...)). To rozwijanie systemu polega jednak na tym, że Wnioskodawca tworzy/„dopisuje” do ww. systemu nowe moduły i funkcjonalności, które po ich zaimplementowaniu usprawniają działanie lub rozwijają możliwości całej pierwotnej platformy.

To co Wnioskodawca tworzy, co kolejno (po dokonaniu implementacji) staje się elementem większego systemu, stanowi jednak zawsze również odrębny program komputerowy; stanowi za każdym razem odrębny zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Taka nowa funkcjonalność/moduł stanowi odrębny program komputerowy (oprogramowanie komputerowe). Rozwijanie/ulepszanie/modyfikowanie przez Wnioskodawcę platformy (oprogramowania) Zleceniodawcy polega zatem w gruncie rzeczy na tworzeniu nowych programów komputerowych.

Wnioskodawca doprecyzował, że sformułowanie użyte w pytaniu pierwszym skupione było na efekcie działań Wnioskodawcy, jakim jest zawsze stworzenie nowego programu komputerowego.

W rzeczywistości, poza tworzeniem oprogramowania, jego przedmiotem jest również rozwijanie/ulepszanie/modyfikowanie oprogramowania.

Odpowiadając na pytanie, jakie konkretnie programy komputerowe są przedmiotem wniosku, Wnioskodawca wskazał, że są to programy komputerowe tworzone przez niego (we wskazanym we wniosku okresie) na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą. Są to nowe funkcjonalności/moduły stanowiące (po implementacji) część większego systemu – oprogramowania do zarządzania (...). Do czego dokładnie służy ten system oraz w jaki sposób działa opisano szczegółowo we wniosku.

To, co Wnioskodawca wytworzył i będzie wytwarzał (co jest przedmiotem wniosku) stanowi za każdym razem odrębny zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Taka nowa funkcjonalność/moduł stanowi odrębny program komputerowy.

Z racji tego, że praca Wnioskodawcy nie stanowi jedynie czynności powtarzalnych, rutynowych, a wynik jego prac ma za każdym razem twórczy, oryginalny charakter, wyników tych prac nie da się z góry dokładnie określić i przewidzieć – nie da się w sposób bardzo szczegółowy (kazuistyczny) opisać również wszystkich programów, które będą stworzone przez Wnioskodawcę.

Jeśli chodzi o konkretne programy komputerowe już stworzone w okresie objętym wnioskiem – to od początku okresu objętego wnioskiem do dnia sporządzenia wniosku, Wnioskodawca, działając w ramach swojej działalności opisanej we wniosku, na zlecenie Zleceniodawcy, stworzył jeden program komputerowy – autorski moduł decyzyjny do automatycznego zarządzania (...). Program ten nie ma żadnej konkretnej nazwy handlowej.

Projekt zmierzający do stworzenia ww. programu obejmował zaprojektowanie i implementację silnika reguł decyzyjnych dla (...). Równolegle Wnioskodawca rozbudowywał logikę (...).

Silnik umożliwia automatyczne podejmowanie decyzji dotyczących (...).

Wszystkie wymienione efekty pracy Wnioskodawcy to odrębne programy komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które są tworzone i rozwijanie bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

Efektem pracy Wnioskodawcy są programy komputerowe. Wnioskodawca samodzielnie tworzy/będzie tworzył algorytmy.

Wnioskodawca tworzy/będzie tworzył programy komputerowe przy zastosowaniu następujących technologii i języków programowania:

(...)

Wnioskodawca potwierdził, że tworzone/rozwijane programy komputerowe są/będą innowacyjne. Innowacyjność przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w jego w praktyce gospodarczej.

W wyniku kreatywnych (nieodtwórczych) działań Wnioskodawcy powstają nowe wytwory jego intelektu – nowe programy komputerowe. Te nowe wytwory intelektu charakteryzują się tym, że:

-     mają ustalony charakter – w formie programu komputerowego (w tym również wyodrębnionego modułu/funkcjonalności, która stanowi element większego systemu, ale jednocześnie ma charakter odrębnego programu komputerowego);

-     mają indywidualny charakter, tj. są wynikiem określonych procesów myślowych Wnioskodawcy, wymagających od Wnioskodawcy kreatywności;

-     mają charakter oryginalny – wnoszą obiektywnie nową wartość w stosunku do dotychczasowej praktyki gospodarczej Wnioskodawcy.

Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone przez Wnioskodawcę nowe oprogramowanie w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących zarówno u niego, jak i jego Zleceniodawcy. Dzieje się tak dzięki odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Wnioskodawcę mieszanki technologii, narzędzi i języków oprogramowania. Powstaje nowy produkt (nowy program komputerowy), który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że oprogramowanie stanowi efekt twórczej pracy Wnioskodawcy, przy wykonywaniu której Wnioskodawca ma zapewnioną swobodę tworzenia, musząc jednocześnie uwzględniać specyficzne potrzeby i oczekiwania Zleceniodawcy (a nawet wymagania konkretnego projektu Zleceniodawcy). Praca ta nie polega na powielaniu już wcześniej stworzonych, gotowych rozwiązań. Na rynku nie istnieją z resztą takie gotowe rozwiązania, które Zleceniodawca mógłby wykorzystać. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jemu samemu – jego twórcy.

Odnosząc się wprost do programu komputerowego już stworzonego w tym roku Wnioskodawca wskazał, że z całą pewnością ma on charakter innowacyjny, ponieważ opiera się na autorskim silniku reguł decyzyjnych zaprojektowanym od podstaw. Rozwiązanie umożliwia dynamiczne definiowanie, modyfikowanie i wersjonowanie reguł biznesowych w trakcie działania systemu, bez konieczności każdorazowego programowania nowych scenariuszy lub ingerencji w kod źródłowy.

W każdym przypadku – tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku rozwijania oprogramowania – efekty prac Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

Majątkowe prawa autorskie do tych programów komputerowych przysługują wyłącznie Wnioskodawcy. Działalność Wnioskodawcy nie obejmuje wprowadzania rutynowych, ani okresowych zmian do programów komputerowych.

Efektem prac Wnioskodawcy, prowadzonych w ramach zespołu, jest i będzie każdorazowo program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a nie część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami – wytworzonymi przez inne osoby – stanowi program komputerowy. Prawa autorskie do programów komputerowych nie przysługują i nie będą przysługiwały innym osobom.

Tworzona przez Wnioskodawcę część większego systemu (oprogramowania) stanowi zawsze oddzielny program komputerowy, do którego autorskie prawo podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przysługuje wyłącznie Wnioskodawcy.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się poprzez opracowywanie nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań programistycznych niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w jego praktyce gospodarczej.

Każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów, przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór i opracowanie odpowiedniego rozwiązania, zależy wyłącznie od Wnioskodawcy, jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni.

Wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Musi być dostosowany do indywidualnych, aktualnych potrzeb Zleceniodawcy. W swojej działalności Wnioskodawca musi dostarczać najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT.

W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza oprogramowanie, podejmuje on szereg działań, począwszy od ustalenia wymagań biznesowych podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego oprogramowania, wykorzystanie posiadanej przez niego wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania nowego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po zaprojektowanie architektury nowego oprogramowania, wykonanie diagramów architektonicznych, w końcu stworzenie kodu źródłowego (który stanowi nowy program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych), wdrożenie go i udostępnienie, a także stworzenie dokumentacji związanej z tym oprogramowaniem.

W odniesieniu do programu komputerowego stworzonego już w okresie objętym wnioskiem, należy wskazać, że w odróżnieniu od wcześniej stosowanych w działalności Wnioskodawcy rozwiązań o statycznej logice, system automatycznie i natychmiastowo reaguje na (...). Prowadzi to do istotnego ograniczenia pracy manualnej, zmniejszenia nakładów operacyjnych oraz zwiększenia skalowalności i elastyczności procesów. Oryginalność rozwiązania polega na połączeniu zdarzeniowego modelu działania z konfigurowalną logiką decyzyjną, co umożliwia jego zastosowanie również w innych obszarach biznesowych niż dotychczas realizowane w ramach działalności.

Zastosowanie technologii (rozwiązań, narzędzi) opisanych powyżej powoduje, że „oprogramowanie”/„programy komputerowe” po jego wytworzeniu lub modyfikacji różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy.

Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy oprogramowanie/programy komputerowe podejmowana jest/będzie w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według ustalonego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

W przypadku wszystkich projektów, które obejmuje przedmiotowy wniosek, cel zarówno na wstępie, jak i w toku realizowania zleceń jest ten sam – zaprojektowanie i stworzenie innowacyjnego oprogramowania, które będzie działało sprawnie, bezbłędnie i będzie zawierało wszelkie zaplanowane funkcjonalności, spełniające cele biznesowe Zleceniodawcy. Ze względu na twórczy, koncepcyjny i nieoczywisty charakter prac celem, jaki towarzyszy pracom, jest także konieczność opracowania koncepcji danego rozwiązania, analiza możliwości jego wypracowania w oparciu o dostępne technologie i wybór właściwej technologii spośród technologii znanych Wnioskodawcy lub technologii Wnioskodawcy nieznanych, które na potrzeby realizacji projektu musi Wnioskodawca przyswoić.

W okresie objętym wnioskiem Wnioskodawca zrealizował dopiero jeden projekt.

Szczegóły tego projektu.

W wyniku projektu powstał następujący program komputerowy: autorski moduł decyzyjny do automatycznego zarządzania (...).

Konkretnym celem ww. projektu było: umożliwienie dynamicznego definiowania, modyfikowania i wersjonowania reguł biznesowych w trakcie działania systemu, bez konieczności każdorazowego programowania nowych scenariuszy lub ingerencji w kod źródłowy.

Okres projektu: 1 stycznia 2026 r. – 23 stycznia 2026 r.

Finansowanie: środki własne.

Wykonanie: samodzielne.

Wobec tego, że wniosek niniejszy dotyczy okresu od początku 2026 r. i czasu przyszłego, do tej pory postawiono i zrealizowano jeden konkretny cel (określony w punkcie powyżej).

Cel postawiony, został jednocześnie osiągnięty. Zostało więc stworzone oprogramowanie, szczegółowo opisane wyżej i spełniające założone, wyżej wskazane funkcje.

Rozwiązania konieczne do zrealizowania każdego z projektów (zarówno tego już zakończonego, jak i tych które będą realizowane w przyszłości) Wnioskodawca tworzy samodzielnie, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem. Źródłem finansowania są środki własne Wnioskodawcy, wypracowane w ramach prowadzonej działalności. Wnioskodawca realizuje cele w oparciu o własne zasoby rzeczowe.

Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Systematyczność przejawia się w tym, że każdy projekt Wnioskodawca realizuje według powtarzalnego, uporządkowanego cyklu i jasno zdefiniowanych etapów.

W przypadku każdego projektu mającego za cel stworzenie danego programu komputerowego Wnioskodawca opracowuje samodzielnie harmonogram prac – kolejność wykonywanych przez siebie czynności. To pozwala mu na zaplanowanie deadlinów kolejnych etapów prac i pilnowanie terminów. Terminy zakończenia konkretnych projektów, które realizuje Wnioskodawca muszą być sprzężone z potrzebami Zleceniodawcy. Pierwszy w tym roku projekt (opisany powyżej) został zrealizowany przez Wnioskodawcę zgodnie z pierwotnie założonym harmonogramem, w okresie wskazanym powyżej.

W przypadku każdego projektu (również tych, które będą realizowane w przyszłości) w pierwszych dniach harmonogramu zaplanowane jest ustalanie wymagań biznesowych oraz analiza istniejącego oprogramowania, stawianie problemów do rozwiązania, kolejno projektowanie architektury systemu, później pisanie kodu źródłowego i na koniec wdrażanie programu i sporządzenie dokumentacji. Czas realizacji całego projektu oraz kolejnych jego etapów zależy od zakresu zadania, stopnia skomplikowania, od tego jak rozbudowane musi być oprogramowanie tworzone w danych projekcie.

Wnioskodawca dysponował zasobami wiedzy wypracowanymi dotychczas w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z zakresu działalności programistycznej, jest to wiedza z zakresu programowania, matematyki, logiki – cały czas poszerzana w wyniku świadczenia usług dla kolejnych kontrahentów i w wyniku realizowania kolejnych projektów (rozszerzania np. o nowe technologie, narzędzia informatyczne). Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności z zakresu informatyki i oprogramowania komputerowego (projektowania, tworzenia i rozwoju oprogramowania), a także matematyki, logiki.

Tworzone, rozwijane/modyfikowane produkty i usługi były oparte na wiedzy programistycznej Wnioskodawcy, rozwiązaniach znanych Wnioskodawcy na moment realizacji danego projektu, które były odpowiednio wykorzystywane i łączone w celu stworzenia nowego rozwiązania oraz na rozwiązaniach, które były dostępne, lecz Wnioskodawcy wcześniej nieznane, a które przyswajał on dla celów realizacji projektu.

Wnioskodawca przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu oprogramowania każdorazowo korzystał z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując inne rozwiązania.

Efekty pracy Wnioskodawcy (dotyczące zarówno tworzenia oraz rozwijania), które nazywa on oprogramowaniem komputerowym, zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:

-     zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;

-     nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;

-     nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klientów.

Dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca osiągnął/osiąga/będzie osiągał ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do oprogramowania następuje (następowało i będzie następowało) zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.

Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej Wnioskodawca oblicza/będzie obliczał wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pytania

1.  Czy podejmowana przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy (w roku 2026 i w latach następnych) działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego we wskazany we wniosku sposób stanowić będzie działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy „powyższa sytuacja” umożliwia zastosowanie wobec Wnioskodawcy przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i preferencyjne opodatkowanie 5% stawką, na zasadach wskazanych w tych przepisach, dochodów, które zostaną uzyskane przez Wnioskodawcę, w roku 2026 i w latach następnych, z tytułu przenoszenia przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy autorskich praw majątkowych do opisanego oprogramowania, tj. skorzystanie przez Wnioskodawcę z ulgi podatkowej IP BOX?

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca doprecyzował, że przedmiotem pytania drugiego jest możliwość skorzystania z przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowania 5% stawką na zasadach wskazanych w tych przepisach, sumy kwalifikowanych dochodów (dochodów z kwalifikowanych IP skorygowanych o współczynnik nexus), uzyskiwanych z tytułu kwalifikowanych praw własności intelektualnej w okresie, którego dotyczy wniosek.

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez niego na rzecz Zleceniodawcy (w roku 2026 i w latach następnych) działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego we wskazany we wniosku sposób stanowić będzie działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Możliwe jest zastosowanie wobec niego przepisów art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i preferencyjne opodatkowanie 5% stawką, na zasadach wskazanych w tych przepisach, dochodów, które będą uzyskane przez niego, w roku 2026 i latach następnych, z tytułu przenoszenia przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy autorskich praw majątkowych do opisanego oprogramowania, tj. skorzystanie przez Wnioskodawcę z ulgi podatkowej IP BOX.

Spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z omawianej preferencyjnej stawki opodatkowania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego – podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Działalność badawczo-rozwojowa została zdefiniowana w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT i oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei badania naukowe (badania podstawowe i badania aplikacyjne) oraz prace rozwojowe winny być wedle art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT rozumiane zgodnie z art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. W myśl tych przepisów:

1)  badania naukowe są działalnością obejmującą:

-     badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

-     badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń;

2)  prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą i jest „podatnikiem PIT”. Tworzone przez niego oprogramowanie spełnia definicyjne wymogi programu komputerowego i stanowi utwór w rozumieniu art 1 ust. 1 oraz art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r o prawie autorskim i prawach pokrewnych, program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 tejże ustawy.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność (w efekcie której powstają utwory) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT. Prowadzi on prace rozwojowe, o których mowa w art 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Po pierwsze, prace prowadzone przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania mają twórczy charakter, ponieważ służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, a inwencja i zaprojektowanie tych rozwiązań leży po stronie Wnioskodawcy. Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowi oryginalny wytwór jego twórczej pracy oraz przedmiot ochrony prawa autorskiego. Po drugie, prace wykonywane przez Wnioskodawcę obejmują nabywanie i wykorzystywanie wiedzy i umiejętności, głównie w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Działalność Wnioskodawcy przyczynia się do tworzenia i rozwoju nowoczesnego oprogramowania, przy wykorzystaniu wiedzy Wnioskodawcy z zakresu najnowszych technologii wytwarzania oprogramowania. Po trzecie, prace nad oprogramowaniem mają charakter systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany), z nastawieniem na rozwój i ulepszanie oprogramowania w przyszłości.

Wnioskodawca przenosi na Zleceniodawcę całość majątkowych praw autorskich do oprogramowania wytwarzanego w ramach prowadzonej przez siebie działalności badawczo-rozwojowej, w ramach świadczonych na rzecz Zleceniodawcy usług i otrzymuje wynagrodzenie z tego tytułu, a zatem osiąga on kwalifikowane dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT).

Co więcej, Wnioskodawca spełniać będzie swój obowiązek wynikający z art. 30cb ust. 2 w zw. z ust 1 ustawy o PIT. tj. prowadzić będzie stale i na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję pozwalającą wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i zawierającą wszystkie inne elementy określone w art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy odpowiedź na obydwa postawione pytania powinna brzmieć pozytywnie. Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową i w opisanej sytuacji spełnione są wszystkie przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi IP BOX (art. 30ca i 30cb ustawy o PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że od 30 grudnia 2024 r. prowadzi Pan pozarolniczą działalność gospodarczą, która w przeważającym zakresie stanowi działalność, dla której kod PKD to 62.10.B – pozostała działalność w zakresie programowania. Przedmiotem Pana działalności jest tworzenie oprogramowania, jak jego rozwijanie/ulepszanie/modyfikowanie. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł Pan umowę, na podstawie której świadczy usługi programistyczne od dnia 19 maja 2025 r.

Zleceniodawca to firma z branży fintech, która tworzy i udostępnia przedsiębiorstwom (swoim klientom) oprogramowanie do zarządzania (...). W ramach świadczonych na rzecz Zleceniodawcy usług tworzy Pan innowacyjne oprogramowanie komputerowe poprzez tworzenie, rozwijanie i ulepszanie platformy Zleceniodawcy. Rozwijanie systemu polega na tym, że tworzy/„dopisuje” Pan do ww. systemu nowe moduły i funkcjonalności, które po ich zaimplementowaniu usprawniają działanie lub rozwijają możliwości całej pierwotnej platformy. To, co wytworzył i będzie Pan wytwarzał stanowi za każdym razem odrębny zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Taka nowa funkcjonalność/moduł stanowi odrębny program komputerowy.

Od początku okresu objętego wnioskiem do dnia sporządzenia wniosku, działając w ramach swojej działalności na zlecenie Zleceniodawcy, stworzył Pan jeden program komputerowy – autorski moduł decyzyjny do automatycznego zarządzania (...). Program ten nie ma żadnej konkretnej nazwy handlowej. Tytułem przykładu świadczonych przez Pana usług jest także stworzenie funkcjonalności (...).

Wszystkie wymienione efekty Pana pracy to odrębne programy komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które są tworzone i rozwijanie bezpośrednio przez Pana.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej tworzy innowacyjne oprogramowanie komputerowe poprzez tworzenie, rozwijanie i ulepszanie platformy Zleceniodawcy. Modyfikacja systemu również polega na zaprojektowaniu i napisaniu przez Pana nowego kodu źródłowego, który następnie musi Pan zaimplementować do kodu źródłowego całego systemu. Każdorazowo więc Pana działania polegają na wytworzeniu nowego oprogramowania. Efektem pracy jest każdorazowo wytworzenie odrębnej (dodatkowej lub ulepszonej) funkcjonalności lub modułu, stanowiącego nowy program komputerowy. Oprogramowanie wytwarzane przez Pana w ramach prowadzonej samodzielnie, bezpośrednio przez Pana działalności gospodarczej jest rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór będący przedmiotem ochrony prawno-autorskiej, tj. program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzone/rozwijane przez Pana programy komputerowe są/będą innowacyjne. Innowacyjność przejawia się w wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w Pana w praktyce gospodarczej. W wyniku kreatywnych (nieodtwórczych) działań powstają nowe wytwory Pana intelektu – nowe programy komputerowe. Te nowe wytwory intelektu charakteryzują się tym, że:

-     mają ustalony charakter – w formie programu komputerowego (w tym również wyodrębnionego modułu/funkcjonalności, która stanowi element większego systemu, ale jednocześnie ma charakter odrębnego programu komputerowego);

-     mają indywidualny charakter, tj. są wynikiem określonych Pana procesów myślowych, wymagających kreatywności;

-     mają charakter oryginalny – wnoszą obiektywnie nową wartość w stosunku do dotychczasowej Pana praktyki gospodarczej.

Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się poprzez opracowywanie nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań programistycznych niewystępujących dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Pana praca nie stanowi czynności powtarzalnych, rutynowych, a wynik Pana prac ma za każdym razem twórczy, oryginalny charakter.

Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone przez Pana nowe oprogramowanie w znacznym stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących zarówno u Pana, jak i Zleceniodawcy. Dzieje się tak dzięki odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana mieszanki technologii, narzędzi i języków oprogramowania. Powstaje nowy produkt (nowy program komputerowy), który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że oprogramowanie stanowi efekt Pana twórczej pracy, przy wykonywaniu której ma Pan zapewnioną swobodę tworzenia, musząc jednocześnie uwzględniać specyficzne potrzeby i oczekiwania Zleceniodawcy (a nawet wymagania konkretnego projektu Zleceniodawcy). Praca ta nie polega na powielaniu już wcześniej stworzonych, gotowych rozwiązań. Na rynku nie istnieją z resztą takie gotowe rozwiązania, które Zleceniodawca mógłby wykorzystać. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty Pana działania stanowią coś wcześniej nieznanego Panu jako twórcy.

Wskazał Pan również, że efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez klientów.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy Pan oprogramowanie/programy komputerowe podejmowana jest/będzie w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według ustalonego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.

Wskazał Pan, że systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Systematyczność przejawia się w tym, że każdy Pana projekt realizuje według powtarzalnego, uporządkowanego cyklu i jasno zdefiniowanych etapów.

W przypadku każdego projektu mającego za cel stworzenie danego programu komputerowego opracowuje Pan samodzielnie harmonogram prac – kolejność wykonywanych przez siebie czynności. To pozwala na zaplanowanie deadlinów kolejnych etapów prac i pilnowanie terminów. Terminy zakończenia konkretnych projektów, które Pan realizuje muszą być sprzężone z potrzebami Zleceniodawcy. Pierwszy w tym roku projekt (opisany powyżej) został zrealizowany zgodnie z pierwotnie założonym harmonogramem, w okresie wskazanym powyżej. W przypadku każdego projektu (również tych, które będą realizowane w przyszłości) w pierwszych dniach harmonogramu zaplanowane jest ustalanie wymagań biznesowych oraz analiza istniejącego oprogramowania, stawianie problemów do rozwiązania, kolejno projektowanie architektury systemu, później pisanie kodu źródłowego i na koniec wdrażanie programu i sporządzenie dokumentacji. Czas realizacji całego projektu oraz kolejnych jego etapów zależy od zakresu zadania, stopnia skomplikowania, od tego jak rozbudowane musi być oprogramowanie tworzone w danych projekcie.

Wobec tego, że wniosek niniejszy dotyczy okresu od początku 2026 r. i czasu przyszłego, do tej pory postawiono i zrealizowano jeden konkretny cel, tj.: umożliwienie dynamicznego definiowania, modyfikowania i wersjonowania reguł biznesowych w trakcie działania systemu, bez konieczności każdorazowego programowania nowych scenariuszy lub ingerencji w kod źródłowy. Cel postawiony, został jednocześnie osiągnięty. Zostało więc stworzone oprogramowanie, szczegółowo opisane wyżej i spełniające założone, wyżej wskazane funkcje.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że tworząc kod źródłowy, opracowuje i proponuje Pan rozwiązania ściśle dostosowane do potrzeb Zleceniodawcy, dlatego są to rozwiązania nowe w Pana praktyce lub w znacznym stopniu odróżniające się od rozwiązań już wcześniej przez Pana tworzonych. Na rynku nie istnieją gotowe rozwiązania, które można byłoby wykorzystać tworząc omawiane oprogramowanie, dlatego musi Pan tworzyć je od podstaw. W powyższym celu musi Pan nieustannie zapoznawać się ze specjalistyczną literaturą, dokumentacją techniczną oraz zasobami Internetu. Podczas pracy dla Zleceniodawcy musi Pan nieustannie zwiększać zasoby swojej wiedzy oraz wykorzystywać tę pozyskaną do tworzenia nowych zastosowań.

Tworzone, rozwijane/modyfikowane produkty i usługi były oparte na Pana wiedzy programistycznej, rozwiązaniach znanych Panu na moment realizacji danego projektu, które były odpowiednio wykorzystywane i łączone w celu stworzenia nowego rozwiązania oraz na rozwiązaniach, które były dostępne, lecz Panu wcześniej nieznane, a które przyswajał Pan dla celów realizacji projektu. Dysponował Pan zasobami wiedzy wypracowanymi dotychczas w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z zakresu działalności programistycznej, jest to wiedza z zakresu programowania, matematyki, logiki – cały czas poszerzana w wyniku świadczenia usług dla kolejnych kontrahentów i w wyniku realizowania kolejnych projektów (rozszerzania np. o nowe technologie, narzędzia informatyczne). Wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę i umiejętności z zakresu informatyki i oprogramowania komputerowego (projektowania, tworzenia i rozwoju oprogramowania), a także matematyki, logiki.

Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu oprogramowania każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując inne rozwiązania.

Programy komputerowe tworzy/będzie Pan tworzył przy zastosowaniu następujących technologii i języków programowania:(...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazał Pan we wniosku, wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Musi być dostosowany do indywidualnych, aktualnych potrzeb Zleceniodawcy. W swojej działalności musi Pan dostarczać najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT.

Tworzone/rozwijane przez Pana programy komputerowe są/będą innowacyjne. Innowacyjność przejawia się w wytworzeniu przez Pana programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w Pana w praktyce gospodarczej.

W wyniku Pana kreatywnych (nieodtwórczych) działań powstają nowe wytwory intelektu – nowe programy komputerowe. Te nowe wytwory intelektu charakteryzują się tym, że:

-     mają ustalony charakter – w formie programu komputerowego (w tym również wyodrębnionego modułu/funkcjonalności, która stanowi element większego systemu, ale jednocześnie ma charakter odrębnego programu komputerowego);

-     mają indywidualny charakter, tj. są wynikiem określonych procesów myślowych, wymagających od Pana kreatywności;

-     mają charakter oryginalny – wnoszą obiektywnie nową wartość w stosunku do Pana dotychczasowej praktyki gospodarczej.

Pana działalność nie obejmuje wprowadzania rutynowych, ani okresowych zmian do programów komputerowych. Każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów, przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór i opracowanie odpowiedniego rozwiązania, zależy wyłącznie od Pana wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę i umiejętności z zakresu informatyki i oprogramowania komputerowego (projektowania, tworzenia i rozwoju oprogramowania), a także matematyki, logiki. Dysponował Pan zasobami wiedzy wypracowanymi dotychczas w ramach prowadzonej działalności gospodarczej z zakresu działalności programistycznej, jest to wiedza z zakresu programowania, matematyki, logiki – cały czas poszerzana w wyniku świadczenia usług dla kolejnych kontrahentów i w wyniku realizowania kolejnych projektów (rozszerzania np. o nowe technologie, narzędzia informatyczne). Podczas tworzenia od podstaw/ulepszania oprogramowania każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując inne rozwiązania. Ponadto, osiąga Pan dochody z autorskich praw do programów komputerowych, które sam tworzy, w ramach własnej działalności, prowadzonej w sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów swojej wiedzy z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania oraz w celu wykorzystania tej wiedzy do stworzenia zupełnie nowych zastosowań.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, jeżeli w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w roku 2026 oraz w kolejnych latach Pana działalność będzie prowadzona w sposób tożsamy do opisanego, to będzie ona spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ww. ustawy.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie będzie całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

-     podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że przedmiotem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej jest tworzeniem oprogramowania, jak również rozwijanie/ulepszanie/modyfikowanie oprogramowania. Samodzielnie tworzy/będzie Pan tworzył algorytmy. Wszystkie wymienione efekty Pana pracy to odrębne programy komputerowe, podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które są tworzone i rozwijanie bezpośrednio przez Pana. Rezultatem Pana pracy jest każdorazowo wytworzenie odrębnej (dodatkowej lub ulepszonej) funkcjonalności lub modułu, stanowiącego nowy program komputerowy. Opracowuje Pan nowe koncepcje, narzędzia, rozwiązania programistyczne niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych przysługują wyłącznie Panu. Na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą przenosi Pan na niego całość powstałych w wyniku świadczonych usług autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, za co otrzymuje wynagrodzenie. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do oprogramowania następuje i będzie następowało zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy. Od początku 2026 r. będzie Pan prowadzić odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej i zawierającą wszystkie inne elementy określone w art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT. Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej oblicza/będzie obliczał Pan wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2026 oraz lata kolejne (po zmianie formy opodatkowania na podatek liniowy). Przewiduje Pan dalszą współpracę ze Zleceniodawcą na dotychczasowych zasadach.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w przypadku, gdy efektem Pana pracy każdorazowo faktycznie będą odrębne programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to autorskie prawa do tych odrębnych programów komputerowych, wytwarzanych samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będą kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle bowiem art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej.

Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2026 oraz za lata kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.