Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.679.2025.2.KB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 28 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 lutego 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z tym posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.) (dalej jako: „u.p.d.o.f.”). Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność związana z oprogramowaniem o kodzie PKD 62.01.Z.

Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej 1 września 2021 r., a wybrana przez niego forma opodatkowania to podatek liniowy w wysokości 19% – podatkowa księga przychodów i rozchodów.

Na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej na podstawie art. 30ca u.p.d.o.f., w 2025 r.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, iż posiada indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, które dotyczyły możliwości skorzystania z ulgi IP BOX (w zakresie odrębnych umów z Kontrahentami):

(...)

Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 706). Wnioskodawca nie prowadzi również działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej ani na terenie objętym decyzją o wsparciu nowej inwestycji. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy wdrożenie oraz asystowanie przy uruchomieniach testowych.

Wnioskodawca (będący jednocześnie Zleceniobiorcą) zawarł umowę z kontrahentem, zgodnie z którą:

-     Zleceniobiorca zobowiązuje się do opracowania oprogramowania zarówno samodzielnie, jak i w zespole z innymi wykonawcami Zleceniodawcy, a Zleceniodawca zobowiązuje się do przyjęcia oprogramowania i wyłącznych praw majątkowych do takiego oprogramowania oraz do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Zleceniobiorcy na warunkach Umowy.

-     Strony zgodnie ustaliły, że wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie wszelkich praw własności intelektualnej, w tym autorskich praw majątkowych oraz praw zależnych na Zleceniodawcę, na wszystkich polach eksploatacji określonych w umowie przeniesienia praw własności intelektualnej zawartej pomiędzy Stronami, oraz przeniesienie na Zleceniodawcę własności nośników fizycznych, na których utwory (lub inne rezultaty praw własności intelektualnej) utrwalono.

W ramach współpracy z kontrahentem Wnioskodawca zajmuje się rozwojem i tworzeniem innowacyjnych rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji oraz usługach chmurowych (...), wspierających platformę SaaS dla branży fitness. Prace obejmują projektowanie i implementację mikroserwisów, integracje z zewnętrznymi API oraz rozwój modułów analitycznych i automatyzujących procesy biznesowe. Działania mają charakter badawczo-rozwojowy – tworzony kod jest oryginalny, powstaje w wyniku eksperymentów technologicznych oraz testowania nowych podejść do przetwarzania danych i skalowalności systemu.

Czynności wykonywane w ramach świadczenia usług programistycznych na rzecz Spółki nie są wykonywane pod kierownictwem, w miejscu i czasie przez nią wyznaczonym. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest związany sztywnymi godzinami pracy. Wnioskodawca jako niezależny przedsiębiorca, ponosi odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat i wykonywanie czynności w ramach tej umowy, a w szczególności za rażące zaniedbania. Wnioskodawca ponosi też ryzyko gospodarcze swojej działalności, ponieważ w razie niepowodzenia realizowanego projektu, straci klienta.

Umowa zawarta ze Spółką reguluje również kwestię przekazania autorskich praw majątkowych do wyników prac Wnioskodawcy. Wnioskodawca przenosi wszelkie autorskie prawa majątkowe do praw własności intelektualnej (programów komputerowych) każdorazowo w momencie powstania utworu. Przeniesienie autorskich praw majątkowych odbywa się za wynagrodzeniem, wraz z przeniesieniem autorskich praw majątkowych Wnioskodawca przenosi również na Spółkę prawo do zezwalania na wykonywanie zależnego prawa autorskiego.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia dla Spółki nowych zastosowań. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma zatem miejsce w ramach działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy, a konkretniej – prac rozwojowych. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie stanowią przy tym rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzonych, ulepszanych bądź modyfikowanych programów komputerowych. Co istotne nawet bieżąca optymalizacja kodu i struktury działania aplikacji (tzw. maintenance), jest ewidentnie działalnością twórczą prowadzącą do stworzenia unikatowego utworu poprawiającego funkcjonalność oprogramowania (ulepszenia). Należy zauważyć, iż są to nowe kody i powstaje w związku z tym nowe prawo własności intelektualnej, które jest przedmiotem ochrony z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca tworząc konkretne i odrębne utwory jest ich wyłącznym autorem i z tego tytułu przysługują mu do nich pełne autorskie prawa majątkowe i osobiste, a w momencie zapłaty przez kontrahenta, zgodnie z umową o współpracy, przenosi na kontrahenta te majątkowe prawa autorskie do całości, jak i wyodrębnionej, ukończonej lub nieukończonej części utworów w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, powstałych w ramach realizacji Umowy (w tym do wszelkich dokumentów, raportów, projektów, programów komputerowych, kodów źródłowych i innych utworów w rozumieniu powyższej ustawy, powstałych w ramach realizacji Umowy).

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług na rzecz Spółki, są ukierunkowane na tworzenie, rozwijanie i modyfikowanie oprogramowania.

Wnioskodawca w związku z opisaną działalnością od 1 września 2021 r., prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję przychodów pochodzących z kwalifikowanego prawa IP powstającego w ramach działalności opisanej powyżej. Ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu bądź straty przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w „art. 30ca ust. 1 u.p.d.o.f.” przypadających na każde wyżej wymienione prawo w sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu. Celem zapewnienia transparentności ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia w ewidencji konkretne projekty, których prawa przenosi na rzecz Spółki, składającej się na wartość faktur przedstawianych comiesięcznie.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca doprecyzował, że w kontekście przedstawionego opisu sprawy, pod pojęciem „oprogramowanie” (a także pojęciami użytymi we wniosku takimi jak: „mikroserwisy”, „moduł analityczny”, „projekt programistyczny”, „system”, „rozwiązania oparte na sztucznej inteligencji”) należy rozumieć program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej: upapp).

Wnioskodawca wyjaśnił, że pojęcia te w opisie sprawy są używane zamiennie lub doprecyzowująco w odniesieniu do konkretnych funkcjonalności, jednak w sensie prawnym każde z nich stanowi przejaw twórczej działalności Wnioskodawcy będący programem komputerowym (lub jego częścią stanowiącą samodzielny utwór), wyrażonym w kodzie źródłowym. Użyta terminologia (np. mikroserwisy, API, moduły) odnosi się do architektury technicznej wytwarzanego Oprogramowania, nie zmieniając jednak jego kwalifikacji prawnej jako programu komputerowego.

Wnioskodawca potwierdził, że wszystkie wymienione efekty pracy to programy komputerowe podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 upapp, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej nie w każdym przypadku Wnioskodawca tworzy algorytmy od podstaw samodzielnie. Charakter wykonywanych prac polega zarówno na projektowaniu i implementacji własnych rozwiązań algorytmicznych, jak również na rozwijaniu, modyfikowaniu, optymalizacji oraz twórczym łączeniu istniejących metod i podejść informatycznych. W sytuacjach, w których Wnioskodawca wykorzystuje istniejące rozwiązania lub znane koncepcje algorytmiczne, ich implementacja, dostosowanie do konkretnego problemu, integracja z innymi komponentami systemu oraz optymalizacja stanowią działalność twórczą wymagającą indywidualnego podejścia projektowego i programistycznego.

Wnioskodawca potwierdził, że rozwijane oprogramowanie stanowi program komputerowy, którego jest twórcą.

W ramach realizowanych przez Wnioskodawcę projektów powstają przede wszystkim instrukcje komend adresowanych do komputera, tj. kod źródłowy programów komputerowych tworzony w językach programowania właściwych dla danego projektu. Kod ten stanowi zbiór poleceń wykonywanych przez komputer i prowadzących do realizacji określonych funkcjonalności systemów informatycznych. Tworzony przez Wnioskodawcę kod obejmuje m.in. implementację logiki biznesowej systemu, mechanizmów obsługi użytkowników, integracji z usługami zewnętrznymi, komponentów aplikacji działającej w środowisku chmurowym oraz rozwiązań związanych z przetwarzaniem danych aplikacyjnych i automatyzacją działania systemu.

W szczególności w ramach realizowanych prac Wnioskodawca wykorzystuje:

-     języki programowania (...),

-     framework (...) do budowy usług aplikacyjnych,

-     architekturę (...),

-     usługi chmurowe (...), w tym komponenty obliczeniowe, storage oraz rozwiązania serverless, konteneryzację (…) oraz środowiska uruchomieniowe aplikacji,

-     relacyjne bazy danych,

-     rozwiązania wspierające skalowalność, niezawodność i wydajność systemów obsługujących wielu użytkowników.

Opisane we wniosku programy komputerowe zostały wytworzone w 2025 r. Do dzisiaj Wnioskodawca kontynuuje współpracę z kontrahentem.

Opisana we wniosku działalność nie stanowi katalogu zamkniętego. Wniosek przedstawia przykładowe rodzaje prac programistycznych i projektowych realizowanych w ramach działalności badawczo-rozwojowej związanej z tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem programów komputerowych. Ze względu na charakter działalności informatycznej oraz zmienność projektów i technologii nie jest możliwe wskazanie zamkniętego katalogu czynności. Poszczególne zadania projektowe mogą różnić się zakresem funkcjonalnym, stosowanymi technologiami oraz problemami technicznymi, które wymagają rozwiązania. Niezmienny pozostaje natomiast charakter prowadzonej działalności, polegający na twórczym projektowaniu i wytwarzaniu oprogramowania oraz jego rozwijaniu i ulepszaniu w ramach działalności badawczo-rozwojowej.

Przedmiotem wniosku są autorskie prawa do programów komputerowych oraz ich części wytwarzanych, rozwijanych i ulepszanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

W szczególności obejmuje to oprogramowanie tworzone w ramach projektów informatycznych związanych z:

-     tworzeniem komponentów backendowych systemu informatycznego obsługującego użytkowników,

-     implementacją usług sieciowych i interfejsów API,

-     implementacją logiki biznesowej aplikacji,

-     zarządzaniem danymi użytkowników i operacjami systemowymi,

-     integracją systemu z usługami zewnętrznymi oraz infrastrukturą chmurową,

-     rozwijaniem istniejącego systemu poprzez dodawanie nowych funkcjonalności oraz optymalizację jego działania i wydajności.

Każdy z powyższych obszarów obejmuje wytwarzanie kodu źródłowego stanowiącego program komputerowy lub jego część, do którego Wnioskodawcy przysługują autorskie prawa majątkowe, podlegające następnie przeniesieniu na kontrahenta zgodnie z zawieranymi umowami.

Wnioskodawca potwierdził, że działania polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy jego użyteczności oraz funkcjonalności.

Rozwój oprogramowania obejmuje w szczególności dodawanie nowych funkcjonalności, rozszerzanie możliwości systemu informatycznego, optymalizację działania istniejących komponentów, poprawę wydajności aplikacji obsługującej wielu użytkowników, zwiększenie niezawodności systemu oraz dostosowanie oprogramowania do nowych wymagań technologicznych i biznesowych.

Prowadzone przez Wnioskodawcę prace skutkują powstawaniem nowych lub ulepszonych modułów oprogramowania, stanowiących rozwinięcie istniejących programów komputerowych, co prowadzi do ich funkcjonalnego i użytkowego ulepszenia.

Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem wprowadzania zmian rutynowych ani okresowych. Każda zmiana kodu wymaga inwencji twórczej i rozwiązania konkretnego problemu programistycznego. Prowadzone prace mają charakter twórczy i obejmują projektowanie oraz implementację nowych rozwiązań programistycznych, rozwijanie architektury systemu, tworzenie nowych funkcjonalności, optymalizację wydajności aplikacji oraz integrację z nowymi komponentami i usługami. Czynności o charakterze rutynowym, takie jak drobne poprawki techniczne, aktualizacje środowiskowe, usuwanie oczywistych błędów czy standardowe działania utrzymaniowe, nie stanowią zasadniczego przedmiotu działalności objętej wnioskiem i nie są traktowane jako działalność badawczo-rozwojowa.

Wnioskodawca potwierdził, że wytwarzane i rozwijane oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, będącej wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy. Tworzenie oprogramowania wymaga samodzielnego projektowania rozwiązań programistycznych, podejmowania decyzji dotyczących architektury systemu, struktury kodu, sposobu działania aplikacji, integracji komponentów oraz implementacji logiki biznesowej. Efektem tych działań jest kod źródłowy o indywidualnym charakterze, stanowiący utwór w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Również rozwijanie istniejącego oprogramowania polega na twórczym wprowadzaniu nowych rozwiązań funkcjonalnych i technicznych, prowadzących do powstania nowych lub ulepszonych elementów programu komputerowego.

W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca podejmuje działania zmierzające do rozwijania programów komputerowych poprzez rozbudowę istniejącego systemu informatycznego o nowe moduły i funkcjonalności.

Działania te obejmują w szczególności:

-     projektowanie nowych komponentów oprogramowania oraz zmian architektonicznych systemu,

-     implementację nowych modułów backendowych i usług aplikacyjnych,

-     rozwijanie interfejsów API oraz mechanizmów komunikacji między komponentami systemu,

-     implementację nowych funkcjonalności związanych z obsługą użytkowników i operacji systemowych,

-     integrację oprogramowania z usługami chmurowymi i zewnętrznymi systemami,

-     optymalizację wydajności istniejących komponentów aplikacji,

-     refaktoryzację kodu w celu umożliwienia wprowadzenia nowych funkcjonalności.

Rozwijane oprogramowanie obejmuje system informatyczny, w którym Wnioskodawca tworzy i modyfikuje kod źródłowy odpowiedzialny za realizację logiki aplikacyjnej, zarządzanie danymi systemowymi, obsługę użytkowników oraz komunikację z infrastrukturą chmurową. W wyniku tych działań powstają nowe lub ulepszone części programu komputerowego.

Programy komputerowe objęte wnioskiem zostały wytworzone i rozwinięte z wykorzystaniem technologii stosowanych w nowoczesnych aplikacjach biznesowych działających w środowisku chmury obliczeniowej.

W szczególności w ramach realizowanych prac Wnioskodawca wykorzystywał:

-     języki programowania (...),

-     framework (...) do budowy usług aplikacyjnych,

-     architekturę (...),

-     usługi chmurowe (...), w tym komponenty obliczeniowe, storage oraz rozwiązania serverless,

-     konteneryzację (…) oraz środowiska uruchomieniowe aplikacji,

-     relacyjne bazy danych,

-     rozwiązania wspierające skalowalność, niezawodność i wydajność systemów obsługujących wielu użytkowników.

Tworzenie i rozwijanie programów komputerowych dotyczyło w szczególności projektowania i implementacji systemu informatycznego umożliwiającego:

-     budowę usług aplikacyjnych działających w architekturze chmurowej,

-     obsługę wielu użytkowników systemu,

-     zarządzanie danymi aplikacyjnymi,

-     integrację komponentów systemowych i infrastrukturalnych,

-     optymalizację wydajności aplikacji oraz kosztów infrastruktury.

W ramach prowadzonych prac Wnioskodawca stosował nowe koncepcje i rozwiązania, które wcześniej nie występowały w jego praktyce gospodarczej, w szczególności:

-     wykorzystanie architektury serverless do automatyzacji działania wybranych komponentów systemu,

-     tworzenie komponentów integrujących usługi chmurowe z aplikacją backendową,

-     projektowanie architektury systemu przygotowanej do obsługi rosnącej liczby użytkowników,

-     projektowanie i implementację rozwiązań umożliwiających skalowanie aplikacji.

Nowość prowadzonych prac polegała na konieczności samodzielnego zaprojektowania architektury rozwiązania, opracowania sposobu integracji technologii backendowych z infrastrukturą chmurową oraz implementacji mechanizmów działania systemu dostosowanych do specyficznych wymagań funkcjonalnych projektu. Prace te wymagały testowania różnych podejść implementacyjnych oraz iteracyjnego doskonalenia rozwiązań.

Efektem tych działań było powstanie nowych lub ulepszonych programów komputerowych oraz ich komponentów, stanowiących przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Oryginalność wytwarzanego i rozwijanego oprogramowania polega na projektowaniu i implementacji rozwiązań informatycznych dostosowanych do specyficznych problemów technicznych i funkcjonalnych występujących w realizowanych projektach.

Nowe lub znacząco ulepszone oprogramowanie różni się od wcześniej stosowanych przez Wnioskodawcę rozwiązań w szczególności poprzez:

-     zastosowanie nowych architektur systemowych działających w środowisku chmurowym,

-     integrację wielu technologii i usług w jeden spójny system aplikacyjny,

-     optymalizację wydajności oraz skalowalności systemu obsługującego wielu użytkowników,

-     projektowanie nowych komponentów aplikacyjnych i infrastrukturalnych.

Oryginalność programu komputerowego wynika z konieczności samodzielnego zaprojektowania logiki działania systemu, struktury kodu oraz sposobu komunikacji między komponentami aplikacji. Rozwiązania te nie stanowią odtworzenia istniejących implementacji, lecz są wynikiem indywidualnego procesu projektowego i programistycznego. Każdy projekt wymaga opracowania unikalnego sposobu rozwiązania problemów technicznych, co prowadzi do powstania nowych lub istotnie ulepszonych elementów programów komputerowych w stosunku do rozwiązań wcześniej przez Wnioskodawcę stosowanych.

Różnica pomiędzy wytwarzanym lub rozwijanym oprogramowaniem a rozwiązaniami wcześniej funkcjonującymi w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy wynika z zastosowania nowych technologii informatycznych, narzędzi oraz podejść architektonicznych.

W szczególności dotyczy to wykorzystania:

-     usług chmurowych (...) do budowy skalowalnych aplikacji obsługujących wielu użytkowników,

-     konteneryzacji (Docker) do budowy powtarzalnych środowisk uruchomieniowych,

-     nowoczesnych frameworków backendowych, takich jak (...),

-     mechanizmów integracji systemów poprzez (...),

-     rozwiązań wspierających skalowanie aplikacji oraz jej niezawodne działanie w środowisku chmurowym.

Zastosowanie powyższych technologii umożliwiło tworzenie systemu o większej skalowalności, automatyzacji działania, wydajności aplikacji oraz elastyczności architektonicznej niż rozwiązania wcześniej stosowane przez Wnioskodawcę. Różnica polega w szczególności na przejściu od prostszych aplikacji backendowych do systemu działającego w środowisku chmurowym, zintegrowanego z infrastrukturą usługową oraz przygotowanego do obsługi rosnącej liczby użytkowników.

Wnioskodawca potwierdził, że działalność podejmowana jest w sposób zaplanowany i metodyczny oznacza to, że proces tworzenia oprogramowania odbywa się według określonych procedur, harmonogramów i celów.

Systematyczność polega na pracy w zorganizowanych cyklach, regularnym tworzeniu i wdrażaniu kolejnych funkcjonalności oraz ciągłym procesie badawczym nad nowymi technologiami.

W ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej harmonogramy prac były opracowywane w odniesieniu do kolejnych etapów tworzenia i rozwoju oprogramowania przeznaczonego do obsługi wielu użytkowników w systemie informatycznym działającym w środowisku chmurowym.

W poszczególnych latach planowane i realizowane były w szczególności działania związane z:

-     projektowaniem architektury aplikacji backendowej w technologii (...),

-     przygotowaniem systemu do obsługi rosnącej liczby użytkowników,

-     implementacją mechanizmów zarządzania użytkownikami i danymi,

-     rozwojem API systemu,

-     optymalizacją wydajności aplikacji,

-     przygotowaniem systemu do pracy w środowisku chmurowym,

-     refaktoryzacją kodu umożliwiającą dalszy rozwój funkcjonalny.

W kolejnych etapach projektu rozwijane były konkretne moduły systemu, w szczególności komponenty odpowiedzialne za logikę aplikacyjną, komunikację z bazą danych, obsługę użytkowników oraz integrację z infrastrukturą chmurową.

Opracowane harmonogramy prac były realizowane w toku projektu, a ich efektem było powstanie nowych oraz ulepszonych modułów programu komputerowego, zwiększających skalowalność systemu, jego wydajność oraz zakres funkcjonalny w stosunku do wcześniejszych wersji oprogramowania.

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem z zakresu tworzenia oprogramowania backendowego, programowania w języku (...), pracy z frameworkami aplikacyjnymi (...), projektowania interfejsów API, pracy z bazami danych oraz podstawowych zagadnień związanych z architekturą systemów informatycznych. Posiadał również doświadczenie w tworzeniu i rozwijaniu aplikacji biznesowych oraz w pracy z systemami obsługującymi wielu użytkowników. Jednocześnie realizacja projektów wymagała rozszerzenia posiadanej wiedzy, w szczególności w zakresie:

-     projektowania systemów skalowalnych,

-     optymalizacji wydajności aplikacji,

-     wdrażania aplikacji w środowisku chmurowym,

-     integracji komponentów systemowych,

-     automatyzacji procesów uruchamiania i działania aplikacji.

W trakcie realizacji projektów następowało systematyczne rozwijanie posiadanych zasobów wiedzy oraz ich praktyczne zastosowanie przy projektowaniu i implementacji nowych lub ulepszonych programów komputerowych.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę oraz umiejętności z zakresu inżynierii oprogramowania, w szczególności:

-     programowania w językach (...),

-     projektowania architektury aplikacji backendowych,

-     tworzenia aplikacji w frameworkach takich jak (...),

-     projektowania i implementacji interfejsów API,

-     pracy z bazami danych,

-     projektowania systemów obsługujących wielu użytkowników,

-     optymalizacji wydajności aplikacji,

-     wdrażania i uruchamiania oprogramowania w środowisku chmurowym,

-     integracji systemów informatycznych,

-     refaktoryzacji i rozwoju istniejącego kodu źródłowego.

Rozwijana jest również wiedza w zakresie projektowania systemów skalowalnych, automatyzacji działania aplikacji oraz dostosowywania architektury systemów do zmieniających się wymagań funkcjonalnych i technicznych. Wykorzystanie i rozwijanie powyższych obszarów wiedzy następuje w sposób praktyczny, poprzez projektowanie, implementację oraz rozwijanie programów komputerowych w ramach realizowanych projektów informatycznych.

Efekty pracy zawsze były i są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim, odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej wartości niematerialnej. Nie są to działania rutynowe ani jedynie techniczna realizacja, której rezultat jest z góry przewidywalny w każdym detalu. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta.

Autorskie prawa majątkowe przysługują wyłącznie Wnioskodawcy, do momentu przeniesienia ich na Kontrahenta.

Wnioskodawca potwierdził, że w przypadku gdy rozwijał/ulepszał, rozwija/ulepsza program komputerowy jest właścicielem lub współwłaścicielem programu komputerowego. Do momentu zbycia praw Wnioskodawca dysponuje prawami do wytworzonego przez siebie kodu.

Wnioskodawca potwierdził, że działania Wnioskodawcy w przypadku gdy rozwijał/ulepszał, rozwija/ulepsza program komputerowy zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego programu komputerowego. Nowe oprogramowanie, które powoduje ulepszanie starego to nowe funkcjonalności, które są odrębnym programem komputerowym. Więc owe dodane funkcjonalności są częściami oprogramowania, które jest również przedmiotem praw autorskich oraz podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Właścicielem programu komputerowego, które powoduje ulepszenie oprogramowania właściwego (ulepszanego) stanie się więc finalnie Kontrahent. W wyniku ulepszania/modyfikacji powstają więc nowe kody, algorytmy w językach oprogramowania, a więc nowy program komputerowy stanowiący nowe prawo własności intelektualnej.

Każda funkcjonalność stworzona przez Wnioskodawcę stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W przypadku rozwoju oprogramowania Wnioskodawca jako twórca nowych funkcjonalności staje się w momencie stworzenia ich właścicielem, a więc przysługują mu autorskie prawa majątkowe do tych nowych funkcjonalności, które również stanowią odrębne programy komputerowe.

W związku z tym każdorazowo efektem prac prowadzonych przez Wnioskodawcę są programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą oprogramowania komputerowego, które wytworzył we własnym zakresie. Działania polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania.

Efekty pracy Wnioskodawcy w postaci powstałych rozwiązań (nowych funkcjonalności), bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci oprogramowania podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Działania Wnioskodawcy w opisywanym przypadku zawsze zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności oprogramowania modyfikowanego, a ponadto nie są one efektem rutynowych lub okresowych zmian.

Z uwagi na szerokie rozumienie pojęcia programu komputerowego, które zostało przedstawione również w objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów, Wnioskodawca wskazuje, że w wyniku rozwijania/ulepszania istniejącego oprogramowania komputerowego lub jego części powstaje odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej.

W wyniku podjętych przez Wnioskodawcę czynności powstaje nowe prawo własności intelektualnej (nowy kod lub modyfikacja stanowiąca utwór zależny/samoistny). Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do wytworzonych utworów, otrzymując w zamian wynagrodzenie.

W przypadku pracy zespołowej, efektem prac Wnioskodawcy jest część programu komputerowego (konkretne moduły, fragmenty kodu), która posiada charakter twórczy i indywidualny, mogąc stanowić samodzielny przedmiot ochrony prawno-autorskiej, a więc jest to program komputerowy.

Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta prawa majątkowe do stworzonych przez siebie utworów (części programu, który w myśl prawa autorskiego jest samodzielnym programem). W związku z szeroką interpretacją pojęcia „programu komputerowego” należy stwierdzić, że wszystkie wymienione we wniosku efekty podejmowanych przez Wnioskodawcę prac stanowią i będą stanowić autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej – są i będą one tworzone/rozwijanie bądź ulepszane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności obejmującej prace rozwojowe.

Sposób przenoszenia praw autorskich każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Zgodnie ze stanem faktycznym opisanym we wniosku umowa zwarta z kontrahentem ma formę pisemną, a także w sposób szczegółowy reguluje moment przejścia praw autorskich, pola eksploatacji a także, że przeniesienie autorskich praw majątkowych odbywa się odpłatnie w ramach wynagrodzenia.

Całość wynagrodzenia przysługującego Wnioskodawcy z tytułu realizacji określonego projektu programistycznego stanowi wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Wnioskodawca wskazuje, że faktury wystawiane na rzecz kontrahenta nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych, ponieważ zgodnie z zawartą umową z chwilą powstania utworu w ramach wynagrodzenia Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe. W związku z tym przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania komputerowego odbywa się w całości za wynagrodzeniem określonym przez strony w umowie. W konsekwencji nie ma potrzeby wyodrębniać wynagrodzenia z tego tytułu na fakturze, ponieważ całość wynagrodzenia przysługującego Wnioskodawcy stanowi wynagrodzenie z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych. Umowa zawarta ze Spółką wskazuje konkretnie, że wszelkie autorskie prawa majątkowe związane z realizacją usług stanowiących przedmiot zamówienia przechodzą na Spółkę w ramach wynagrodzenia, które otrzymuje Wnioskodawca.

Wnioskodawca wskazuje, że wyodrębnianie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego efektu następuje poprzez akceptację efektów prac przez Spółkę, czego potwierdzeniem jest wypłata wynagrodzenia. Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy ze wskazaniem czynności, które wykonał (np. zaprojektowanie i wykonanie danego modułu), a więc Spółka wie za jakie konkretnie prawa następuje zapłata wynagrodzenia – wypłata i akceptacja potwierdza przeniesienie praw.

Zgodnie z zapisami umowy prawidłowe wykonanie usług jest potwierdzane poprzez potwierdzenie na tzw. time sheet ilości przepracowanych godzin przez klienta. Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest należne po potwierdzeniu przez kontrahenta pracochłonności usług oraz prawidłowości ich wykonania (lub rezultatów) przez kontrahenta.

Pytania

1.  Czy zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym, działalność Wnioskodawcy spełnia przesłankę uznania jej za działalność badawczo-rozwojową na gruncie art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy projekt – program komputerowy, tworzony przez Wnioskodawcę na podstawie opisanej umowy, spełnia przesłanki kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.  Czy zgodnie z opisanym we wniosku stanem faktycznym, Wnioskodawca może skorzystać z preferencji IP BOX, a tym samym objąć podatkiem dochodowym w wysokości 5% dochód uzyskiwany w działalności ujętej we wniosku w oparciu o art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność w części opisanej we wniosku spełnia w całości przesłankę uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Użycie przez ustawodawcę spójnika „lub” oznacza, że dla uznania działalności gospodarczej podatnika za działalność badawczo-rozwojową wystarczające jest prowadzenie przez niego badań naukowych lub prac rozwojowych.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i pkt 40 u.p.d.o.f.

W myśl art. 5a pkt 39 u.p.d.o.f., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

-     badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

-     badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe z kolei w myśl art. 5a pkt 40 u.p.d.o.f. należy odczytywać poprzez definicję zawartą w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

W świetle art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce badania naukowe są działalnością obejmującą:

-     badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

-     badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei stosownie do treści art. 4 ust. 3 omawianej ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Według podręcznika Frascati działalność badawczo-rozwojowa musi być nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.

W opinii Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność związana z oprogramowaniem spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w części dotyczącej prowadzenia prac rozwojowych.

Wnioskodawca nabywa, łączy oraz kształtuje i wykorzystuje aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności z zakresu technologii programistycznych do projektowania i tworzenia nowych bądź ulepszonych programów komputerowych (oprogramowania), które w efekcie przyczynia się do zwiększenia jego zasobów wiedzy oraz umiejętności.

Zdobytą wiedzę i umiejętności Wnioskodawca może wykorzystać oraz wykorzystuje w ramach realizacji bieżących bądź przyszłych projektów. Tworzenie dedykowanych rozwiązań informatycznych w postaci oprogramowania komputerowego wymaga od Wnioskodawcy podjęcia określonego wysiłku intelektualnego. Wskazać należy, że z uwagi na stopień skomplikowania technicznego rozwiązań tworzonych przez Wnioskodawcę w ramach dotychczas realizowanych projektów, Wnioskodawca musi zlokalizować oraz zidentyfikować aktualnie dostępną wiedzę z zakresu technologii programistycznych. Jednak z uwagi na dynamiczny rozwój szeroko rozumianego IT Wnioskodawca musi odpowiednio tą wiedzę wyselekcjonować według kryterium przydatności na potrzeby realizacji danego projektu.

Oprogramowanie wytwarzane przez Wnioskodawcę nie jest wynikiem mechanicznych działań –tworzenie dedykowanych rozwiązań w postaci oprogramowania komputerowego wymaga od Wnioskodawcy podjęcia określonego wysiłku intelektualnego. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca świadczy również usługi polegające na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian w oprogramowaniu, jednak Wnioskodawca nie zamierza objąć ulgą IP BOX wynagrodzenia przypadającego na wykonywanie tych usług.

Rozwojowy charakter działalności Wnioskodawca objawia się przede wszystkim przy tworzeniu kodu źródłowego oprogramowania, który stanowi wyraz jego kreatywności, a tak wytworzony program komputerowy stanowi nowy wytwór intelektu. Wnioskodawca realizując dany projekt programistyczny musi w sposób twórczy przełożyć oczekiwania Kontrahenta na określoną strukturę kodu źródłowego lub algorytmów, a przy tym procesie nieodzowne jest wykorzystywanie własnej wiedzy, doświadczenia oraz kreatywności przy obsłudze narzędzi programistycznych, aby móc dane założenie wdrożyć jako sprawnie działający program komputerowy. Wnioskodawcy nie jest narzucony żaden konkretny sposób stworzenia oprogramowania, wobec czego korzysta ze swobody w tym zakresie.

Aby daną działalność można było uznać za działalność badawczo-rozwojową, musi ona łącznie spełniać następujące kryteria:

-     twórczości;

-     systematyczności; oraz

-     zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś).

Prace wykonywane są w sposób twórczy, tj. prowadzą do powstania nowych utworów podlegających ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich. Tworzone lub ulepszane oprogramowanie stanowi nowy wytwór intelektu oraz posiada cechę nowości. Wnioskodawca realizując dany projekt określa dla niego cele, zasoby, a także wyznacza odpowiedni harmonogram. Usługi wykonywane przez Wnioskodawcę nie są wynikiem mechanicznych działań, a także nie są to czynności o charakterze rutynowym. Realizacja każdego projektu wymaga indywidualnego podejścia do problemu, a także zgromadzenia i wyselekcjonowania wiedzy oraz dobrania odpowiednich narzędzi informatycznych, za pomocą których zostanie osiągnięty cel jakim jest wytworzenie oprogramowania komputerowego.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza robiący coś regularnie i starannie, o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu: też o efektach takich działań: planowy, metodyczny.

W opinii Wnioskodawcy, prowadzi on działalność w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Minister Finansów w punkcie 40 objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX wskazuje, że „wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany”.

Wnioskodawca z uwagi na przedmiot swojej działalności gospodarczej regularnie realizuje określone projekty programistyczne, które nakierowane są na tworzenie nowych rozwiązań niewystępujących dotychczas w jej praktyce gospodarczej, a nie w praktyce gospodarczej Kontrahentów. Działania Wnioskodawcy nie mają charakteru jednorazowego, lecz prowadzone są w sposób ciągły i zorganizowany zgodnie z profesjonalnymi standardami.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia kodu źródłowego nie ma charakteru rutynowych lub okresowych zmian, lecz stanowi systematyczny rozwój konkretnego produktu (poczynając od jego tworzenia). Systematyczność działań Wnioskodawcy w zakresie świadczenia usług programistycznych na rzecz Spółki przejawia się w tym, że Wnioskodawca planuje realizację projektów i prowadzi te projekty przyjmując dla nich określone cele do osiągnięcia, harmonogramy realizacji i dostępne mu zasoby. Działalność ta ma zawsze określony cel, a mianowicie dąży do zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

Z kolei kryterium zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań należy odnosić do wewnętrznej działalności danego podmiotu.

Jak wskazano w objaśnieniach podatkowych IP BOX „głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowych jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowszych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu”.

Realizacja zleconych projektów programistycznych z uwagi na ich charakter oraz stopień skomplikowania każdorazowo wymaga od Wnioskodawcy zlokalizowania obecnie istniejącej wiedzy i zasobów w celu ustalenia i zaimplementowania najbardziej optymalnego rozwiązania. Jednocześnie Wnioskodawca z uwagi na obszerność informacji musi zdobytą wiedzą odpowiednio wyselekcjonować pod względem jej przydatności na potrzeby realizacji danego zlecenia. Wnioskodawca z każdym projektem rozwija swoją specjalistyczną wiedzę i umiejętności, a następnie wykorzystuje oraz będzie wykorzystywał do bieżących bądź przyszłych projektów.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza z zakresu świadczenia usług programistycznych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w części dotyczącej prowadzenia prac rozwojowych.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, projekt – program komputerowy tworzony przez Wnioskodawcę na podstawie opisanej umowy, spełnia przesłanki kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 3.

Wnioskodawca może skorzystać z preferencji IP BOX, a tym samym objąć podatkiem dochodowym w wysokości 5% dochód uzyskiwany w działalności ujętej we wniosku w oparciu o art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Rozważając działalność Wnioskodawcy oraz definicję działalności badawczo-rozwojowej należy uznać, że dochód otrzymany przez niego stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, podlegający preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%.

Działalność, którą prowadzi Wnioskodawca charakteryzuje się tworzeniem innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie oprogramowania, co często wiąże się z powstaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wnioskodawca wykazuje innowacyjność w projektowaniu architektury oprogramowania, co prowadzi do powstania nowych funkcjonalności lub znaczących usprawnień w istniejących. Jednocześnie Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję na potrzeby rozliczenia ulgi, a także co roku przeprowadza kalkulację wskaźnika nexus. Wobec tego Wnioskodawca spełnia warunki określone w przepisach podatkowych, co pozwala mu korzystać z preferencyjnej stawki podatku dochodowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)        odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)        są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)        wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przeważającym przedmiotem Pana działalności jest działalność związana z oprogramowaniem. Rozpoczął Pan prowadzenie działalności gospodarczej 1 września 2021 r., a wybrana przez Pana forma opodatkowania to podatek liniowy. Głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy wdrożenie oraz asystowanie przy uruchomieniach testowych.

Zawarł Pan (będąc jednocześnie Zleceniobiorcą) umowę z kontrahentem, zgodnie z którą:

-     Zleceniobiorca zobowiązuje się do opracowania oprogramowania zarówno samodzielnie, jak i w zespole z innymi wykonawcami Zleceniodawcy, a Zleceniodawca zobowiązuje się do przyjęcia oprogramowania i wyłącznych praw majątkowych do takiego oprogramowania oraz do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Zleceniobiorcy na warunkach Umowy.

-     Strony zgodnie ustaliły, że wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za przeniesienie wszelkich praw własności intelektualnej, w tym autorskich praw majątkowych oraz praw zależnych na Zleceniodawcę, na wszystkich polach eksploatacji określonych w umowie przeniesienia praw własności intelektualnej zawartej pomiędzy Stronami, oraz przeniesienie na Zleceniodawcę własności nośników fizycznych, na których utwory (lub inne rezultaty praw własności intelektualnej) utrwalono.

W ramach współpracy z kontrahentem zajmuje się Pan rozwojem i tworzeniem innowacyjnych rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji oraz usługach chmurowych (...), wspierających platformę SaaS dla branży fitness. Prace obejmują projektowanie i implementację mikroserwisów, integracje z zewnętrznymi API oraz rozwój modułów analitycznych i automatyzujących procesy biznesowe. Działania mają charakter badawczo-rozwojowy – tworzony kod jest oryginalny, powstaje w wyniku eksperymentów technologicznych oraz testowania nowych podejść do przetwarzania danych i skalowalności systemu.

Potwierdził Pan, że wszystkie wymienione efekty pracy to programy komputerowe podlegające ochronie zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana, a rozwijane oprogramowanie stanowi program komputerowy, którego jest Pan twórcą. Każda funkcjonalność stworzona przez Pana stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej na podstawie art. 74 ww. ustawy.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia dla Spółki nowych zastosowań. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Czynności wykonywane przez Pana nie stanowią przy tym rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do tworzonych, ulepszanych bądź modyfikowanych programów komputerowych. Bieżąca optymalizacja kodu i struktury działania aplikacji (tzw. maintenance), jest działalnością twórczą prowadzącą do stworzenia unikatowego utworu poprawiającego funkcjonalność oprogramowania (ulepszenia). Każda zmiana kodu wymaga inwencji twórczej i rozwiązania konkretnego problemu programistycznego. Prowadzone prace mają charakter twórczy i obejmują projektowanie oraz implementację nowych rozwiązań programistycznych, rozwijanie architektury systemu, tworzenie nowych funkcjonalności, optymalizację wydajności aplikacji oraz integrację z nowymi komponentami i usługami.

Wytwarzane i rozwijane oprogramowanie stanowi przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, będącej wyrazem Pana własnej twórczości intelektualnej. Tworzenie oprogramowania wymaga samodzielnego projektowania rozwiązań programistycznych, podejmowania decyzji dotyczących architektury systemu, struktury kodu, sposobu działania aplikacji, integracji komponentów oraz implementacji logiki biznesowej. Efektem tych działań jest kod źródłowy o indywidualnym charakterze, stanowiący utwór w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Również rozwijanie istniejącego oprogramowania polega na twórczym wprowadzaniu nowych rozwiązań funkcjonalnych i technicznych, prowadzących do powstania nowych lub ulepszonych elementów programu komputerowego.

Efekty Pana pracy zawsze były i są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim, odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej wartości niematerialnej. Nie są to działania rutynowe ani jedynie techniczna realizacja, której rezultat jest z góry przewidywalny w każdym detalu. Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny. Nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem wprowadzania zmian rutynowych ani okresowych.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność

badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Potwierdził Pan, że działalność podejmowana jest w sposób zaplanowany i metodyczny oznacza to, że proces tworzenia oprogramowania odbywa się według określonych procedur, harmonogramów i celów. Systematyczność polega na pracy w zorganizowanych cyklach, regularnym tworzeniu i wdrażaniu kolejnych funkcjonalności oraz ciągłym procesie badawczym nad nowymi technologiami.

Harmonogramy prac były opracowywane w odniesieniu do kolejnych etapów tworzenia i rozwoju oprogramowania przeznaczonego do obsługi wielu użytkowników w systemie informatycznym działającym w środowisku chmurowym. W poszczególnych latach planowane i realizowane były w szczególności działania związane z projektowaniem architektury aplikacji backendowej w technologii (...), przygotowaniem systemu do obsługi rosnącej liczby użytkowników, implementacją mechanizmów zarządzania użytkownikami i danymi, rozwojem API systemu, optymalizacją wydajności aplikacji, przygotowaniem systemu do pracy w środowisku chmurowym, refaktoryzacją kodu umożliwiającą dalszy rozwój funkcjonalny.

W kolejnych etapach projektu rozwijane były konkretne moduły systemu, w szczególności komponenty odpowiedzialne za logikę aplikacyjną, komunikację z bazą danych, obsługę użytkowników oraz integrację z infrastrukturą chmurową. Opracowane harmonogramy prac były realizowane w toku projektu, a ich efektem było powstanie nowych oraz ulepszonych modułów programu komputerowego, zwiększających skalowalność systemu, jego wydajność oraz zakres funkcjonalny w stosunku do wcześniejszych wersji oprogramowania.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę oraz umiejętności z zakresu inżynierii oprogramowania, w szczególności programowania w językach (...), projektowania architektury aplikacji backendowych, tworzenia aplikacji w frameworkach takich jak (...), projektowania i implementacji interfejsów API, pracy z bazami danych, projektowania systemów obsługujących wielu użytkowników, optymalizacji wydajności aplikacji, wdrażania i uruchamiania oprogramowania w środowisku chmurowym, integracji systemów informatycznych, refaktoryzacji i rozwoju istniejącego kodu źródłowego.

Rozwijana jest również wiedza w zakresie projektowania systemów skalowalnych, automatyzacji działania aplikacji oraz dostosowywania architektury systemów do zmieniających się wymagań funkcjonalnych i technicznych. Wykorzystanie i rozwijanie powyższych obszarów wiedzy następuje w sposób praktyczny, poprzez projektowanie, implementację oraz rozwijanie programów komputerowych w ramach realizowanych projektów informatycznych.

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem z zakresu tworzenia oprogramowania backendowego, programowania w języku Java, pracy z frameworkami aplikacyjnymi (…), projektowania interfejsów API, pracy z bazami danych oraz podstawowych zagadnień związanych z architekturą systemów informatycznych. Posiadał Pan również doświadczenie w tworzeniu i rozwijaniu aplikacji biznesowych oraz w pracy z systemami obsługującymi wielu użytkowników. Jednocześnie realizacja projektów wymagała rozszerzenia posiadanej wiedzy, w szczególności w zakresie projektowania systemów skalowalnych, optymalizacji wydajności aplikacji, wdrażania aplikacji w środowisku chmurowym, integracji komponentów systemowych, automatyzacji procesów uruchamiania i działania aplikacji.

W trakcie realizacji projektów następowało systematyczne rozwijanie posiadanych zasobów wiedzy oraz ich praktyczne zastosowanie przy projektowaniu i implementacji nowych lub ulepszonych programów komputerowych.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-     badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-     prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku oraz jego uzupełnieniu, głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy wdrożenie oraz asystowanie przy uruchomieniach testowych. W ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia dla Spółki nowych zastosowań. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększenia zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Każda funkcjonalność stworzona przez Pana stanowi odrębny program komputerowy podlegający ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku rozwoju oprogramowania Pan jako twórca nowych funkcjonalności staje się w momencie stworzenia ich właścicielem, a więc przysługują Panu autorskie prawa majątkowe do tych nowych funkcjonalności, które również stanowią odrębne programy komputerowe. W związku z tym każdorazowo efektem prac prowadzonych przez Pana są programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Jest Pan wyłącznym twórcą oprogramowania komputerowego, które wytworzył we własnym zakresie. Działania polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. Efekty Pana pracy w postaci powstałych rozwiązań (nowych funkcjonalności), bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją, stanowią nowe, odrębne od tego oprogramowania, utwory w postaci oprogramowania podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Pana działania w opisywanym przypadku zawsze zmierzają do poprawy użyteczności albo funkcjonalności oprogramowania modyfikowanego, a ponadto nie są one efektem rutynowych lub okresowych zmian. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem wprowadzania zmian rutynowych ani okresowych.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto sam Pan wskazał w opisie sprawy, że wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie oprogramowania ma miejsce w ramach Pana działalności badawczo-rozwojowej, a konkretniej – prac rozwojowych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

-     podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Głównym przedmiotem Pana działalności jest wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy wdrożenie oraz asystowanie przy uruchomieniach testowych. W ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje Pan dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia dla Spółki nowych zastosowań. Każdorazowo efektem prac prowadzonych przez Pana są programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Sposób przenoszenia praw autorskich każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Całość wynagrodzenia przysługującego Panu z tytułu realizacji określonego projektu programistycznego stanowi wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

W związku z opisaną działalnością od 1 września 2021 r., prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję przychodów pochodzących z kwalifikowanego prawa IP powstającego w ramach opisanej działalności. Ewidencja ta pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu bądź straty przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w „art. 30ca ust. 1” u.p.d.o.f. przypadających na każde wyżej wymienione prawo w sposób pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu, w tym kalkulację wskaźnika nexus.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastrzec należy, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest wyłącznie program komputerowy, podlegający ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do którego wyłącznie Panu przysługują autorskie majątkowe prawa.

Zatem, jeśli faktycznie – jak Pan wskazał – każdorazowo efektem prac prowadzonych przez Pana są programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to autorskie prawo do takiego programu komputerowego jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za rok objęty wnioskiem, tj. za 2025 r.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.