Interpretacja 0115-KDST2-1.4011.9.2026.2.NC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-     nieprawidłowe ─ w części dotyczącej uznania odpłatnego przeniesienia prawa autorskiego do części programu komputerowego za sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zastosowania do osiąganego z tego tytułu dochodu preferencyjnej 5% stawki podatku, o której mowa w art. 30ca ust. 1 tej ustawy,

-     prawidłowe – w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 2 lutego 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, której przedmiotem jest tworzenie, rozwijanie oraz ulepszanie oprogramowania komputerowego.

Od 1 stycznia roku podatkowego Wnioskodawca planuje opodatkowanie działalności podatkiem liniowym 19% oraz skorzystanie z preferencyjnego opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne polegające w szczególności na projektowaniu rozwiązań informatycznych, implementacji nowych funkcjonalności, tworzeniu i modyfikacji kodu źródłowego oraz optymalizacji istniejących rozwiązań.

Efektem tych prac są nowe lub istotnie ulepszone programy komputerowe lub ich wyodrębnione części.

Część obowiązków Wnioskodawcy ma charakter organizacyjny i koordynacyjny (m.in. pełnienie roli team leadera), jednak zasadnicza część jego działalności polega na twórczym wytwarzaniu i rozwijaniu oprogramowania. Udział czynności twórczych i nietwórczych nie ma charakteru stałego i może ulegać zmianom w zależności od etapu realizacji projektów oraz zakresu obowiązków.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy umożliwiającą każdorazowe ustalenie rzeczywistego udziału czynności twórczych.

Prace wykonywane przez Wnioskodawcę mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny oraz zmierzają do tworzenia nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności oprogramowania. Prace te nie polegają na rutynowych, ani okresowych zmianach, lecz obejmują twórcze rozwiązywanie problemów technicznych.

Efektem działalności Wnioskodawcy są utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy, które potencjalnie mogą stanowić kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

Na podstawie zawartych umów Wnioskodawca przenosi na kontrahentów całość autorskich praw majątkowych do wytworzonych programów komputerowych w ramach otrzymywanego wynagrodzenia.

Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, umożliwiającą wyodrębnienie kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz przyporządkowanie do nich przychodów, kosztów i dochodu, w tym na podstawie ewidencji czasu pracy.

Dochody z czynności nietwórczych nie są obejmowane preferencją IP Box.

Uzupełnienie

Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku są następujące programy komputerowe (autorskie prawa majątkowe do tych programów), stanowiące katalog zamknięty:

1.  System informatyczny do (...).

2.  Aplikacje webowe służące do (...).

3.  Moduły oprogramowania przeznaczone do (...).

4.  Autorskie (...).

5.  Oprogramowanie wspierające (...).

Powyższy katalog stanowi zamkniętą listę programów komputerowych będących przedmiotem wniosku i nie obejmuje innych rodzajów oprogramowania niż wskazane powyżej.

Wnioskodawca doprecyzował, że wyżej wymienione programy komputerowe oraz ich wyodrębnione części są wytwarzane, rozwijane lub ulepszane w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i stanowią utwory w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Do powyższych programów komputerowych Wnioskodawca przenosi na kontrahentów całość autorskich praw majątkowych na podstawie zawartych umów.

Wskazane programy komputerowe są tworzone w ramach projektów realizowanych dla kontrahentów i stanowią wyodrębnione rozwiązania programistyczne przypisane do konkretnych projektów oraz funkcjonalności systemów informatycznych.

Wnioskodawca doprecyzował, że wszystkie ww. efekty jego pracy stanowią odrębne programy komputerowe albo ich wyodrębnione części, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Każdy z tych programów komputerowych jest wytwarzany, rozwijany lub ulepszany bezpośrednio przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i ma charakter twórczy, indywidualny oraz oryginalny.

Wnioskodawca samodzielnie tworzy kod źródłowy, projektuje architekturę rozwiązań, implementuje logikę biznesową oraz opracowuje algorytmy stanowiące istotne elementy funkcjonalne poszczególnych programów komputerowych. Wnioskodawca nie nabywa gotowych programów komputerowych od podmiotów trzecich w celu ich dalszego rozwijania w ramach działalności objętej niniejszym wnioskiem.

Wnioskodawca wyjaśnił, że w przypadku realizowania projektów informatycznych we współpracy z innymi programistami, efektem jego samodzielnych prac są albo odrębne programy komputerowe, albo wyodrębnione części większego systemu informatycznego, takie jak moduły funkcjonalne, komponenty aplikacyjne, biblioteki programistyczne, mikroserwisy lub warstwy logiki biznesowej.

Tworzone przez Wnioskodawcę elementy oprogramowania mają charakter twórczy, indywidualny oraz oryginalny i stanowią utwory podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, niezależnie od tego, czy po połączeniu z innymi częściami wytworzonymi przez inne osoby tworzą większy system informatyczny.

Każda z tych wyodrębnionych części jest opracowywana samodzielnie przez Wnioskodawcę i posiada autonomiczną funkcjonalność, która może być wykorzystywana niezależnie albo po integracji z pozostałymi elementami systemu.

W sytuacji, gdy realizacja projektu odbywa się we współpracy z innymi programistami, każdy z uczestników projektu – w tym Wnioskodawca – działa na podstawie odrębnej umowy zawartej z kontrahentem i samodzielnie przenosi na jego rzecz autorskie prawa majątkowe do efektów swojej pracy.

Wnioskodawca nie zawiera wspólnej, wielostronnej umowy z innymi twórcami dotyczącej łącznego przeniesienia praw do jednego programu komputerowego. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę dotyczy wyłącznie przeniesienia praw autorskich do utworów (programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części) wytwarzanych samodzielnie przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Efekty pracy innych osób są odrębnie przenoszone na rzecz kontrahenta na podstawie ich własnych umów.

Autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części powstających w wyniku prac wykonywanych przez Wnioskodawcę przysługują w pierwszej kolejności Wnioskodawcy jako twórcy.

W przypadku realizacji projektów z udziałem innych programistów, każdemu z nich przysługują autorskie prawa majątkowe do utworów (programów komputerowych lub ich części) wytwarzanych przez nich samodzielnie w ramach ich zakresu prac. Wnioskodawca oraz pozostali programiści przenoszą następnie – każdy odrębnie – autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez siebie utworów na rzecz kontrahenta, na podstawie indywidualnie zawartych umów. Wnioskodawca nie jest współuprawniony do autorskich praw majątkowych do utworów wytwarzanych przez inne osoby, ani inne osoby nie są współuprawnione do autorskich praw majątkowych do utworów wytwarzanych przez Wnioskodawcę. W opisanej sytuacji inne osoby, w tym Wnioskodawca, nie będą przenosiły praw łącznie na podstawie jednej wspólnej umowy.

Każda z osób uczestniczących w realizacji projektu przenosić będzie autorskie prawa majątkowe do wytworzonego przez siebie programu komputerowego lub jego wyodrębnionej części odrębnie, na rzecz kontrahenta, na podstawie indywidualnie zawartych umów.

Wnioskodawca otrzymywać będzie wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przeniesienia praw do utworów wytworzonych przez niego samodzielnie. Wnioskodawca nie ustalał i nie ustala dochodu w oparciu o udział we wspólnym, niepodzielnym prawie autorskim do programu komputerowego.

W ramach realizowanych projektów Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe wyłącznie do utworów (programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części) wytworzonych samodzielnie przez niego, na podstawie odrębnie zawartych umów z kontrahentami. W konsekwencji, dochód przypisywany do Wnioskodawcy dotyczy wyłącznie jego własnych utworów i jest ustalany na podstawie prowadzonej ewidencji, w szczególności ewidencji czasu pracy oraz przyporządkowania przychodów i kosztów do poszczególnych projektów i wytwarzanych przez niego kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Wnioskodawca wskazał, że w sytuacjach, w których w ramach współpracy z innymi programistami wytwarza część oprogramowania, a efekt tej pracy posiada cechy utworu w rozumieniu prawa autorskiego, wytwarzana przez niego część – jeszcze przed połączeniem z innymi elementami systemu – stanowi odrębny program komputerowy lub wyodrębniony moduł oprogramowania podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W szczególności są to samodzielne komponenty systemów informatycznych, takie jak moduły funkcjonalne, mikroserwisy, biblioteki programistyczne lub inne niezależne elementy kodu źródłowego, które mogą funkcjonować samodzielnie albo po integracji z innymi częściami tworzyć większy system informatyczny.

Do tych utworów Wnioskodawca przenosi autorskie prawa majątkowe na rzecz kontrahenta na podstawie zawartych umów.

Wnioskodawca doprecyzował, że samodzielnie tworzy oraz będzie tworzył algorytmy stanowiące element wytwarzanych programów komputerowych. Algorytmy te są projektowane przez Wnioskodawcę w ramach realizowanych prac programistycznych i obejmują m.in. (...). Algorytmy te nie mają charakteru odtwórczego ani rutynowego, lecz powstają w wyniku samodzielnej pracy twórczej Wnioskodawcy.

Do wytwarzania oraz rozwijania programów komputerowych Wnioskodawca wykorzystuje języki programowania oraz technologie stosowane przy tworzeniu oprogramowania, w szczególności:

-     języki programowania i skryptowe: (...),

-     technologie i frameworki: (...),

-     technologie konfiguracyjne i opisowe: (...),

-     bazy danych: (...),

-     narzędzia do budowy i zarządzania kodem: (...),

-     środowiska uruchomieniowe i konteneryzacyjne: (...),

-     narzędzia wspierające integrację i wdrażanie: (...).

Wskazane technologie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do samodzielnego tworzenia, rozwijania i modyfikowania kodu źródłowego programów komputerowych oraz ich elementów funkcjonalnych.

Tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę programy komputerowe mają charakter innowacyjny w skali działalności kontrahenta oraz realizowanych projektów, ponieważ obejmują opracowywanie nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych odpowiadających na konkretne potrzeby biznesowe.

Innowacyjność rozwiązań polega w szczególności na:

-     projektowaniu i implementacji nowych mechanizmów (...),

-     tworzeniu nowych integracji (...),

-     opracowywaniu rozwiązań zwiększających wydajność i skalowalność systemów, w tym (...),

-     wdrażaniu nowych funkcjonalności umożliwiających (...),

-     rozwijaniu mechanizmów bezpieczeństwa i kontroli dostępu do danych.

Tworzone rozwiązania nie polegają na rutynowych, ani okresowych zmianach, lecz wymagają każdorazowo indywidualnego podejścia projektowego oraz opracowania autorskich koncepcji implementacyjnych.

W przypadku czynności polegających na tworzeniu lub rozwijaniu oprogramowania, których efektem jest powstanie kodu źródłowego lub jego twórcza modyfikacja, rezultatem jego pracy są programy komputerowe lub ich wyodrębnione części podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Programy te oraz ich części są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności wykonuje również czynności o charakterze pomocniczym lub organizacyjnym, które nie prowadzą do powstania utworu w rozumieniu prawa autorskiego. Czynności te nie są traktowane jako wytwarzanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej i nie są uwzględniane przy rozliczaniu preferencji IP Box.

Wnioskodawca wskazuje, że majątkowe prawa autorskie do programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części wytwarzanych przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przysługują w pierwszej kolejności wyłącznie Wnioskodawcy jako twórcy. Prawa te nie są współdzielone z innymi osobami, gdyż Wnioskodawca tworzy wskazane utwory samodzielnie w ramach własnego zakresu prac. Następnie majątkowe prawa autorskie do wytworzonych utworów są przenoszone przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta na podstawie zawartych umów.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia i rozwijania oprogramowania co do zasady nie polega na wprowadzaniu rutynowych, ani okresowych zmian do programów komputerowych. Prace realizowane przez Wnioskodawcę obejmują przede wszystkim opracowywanie nowych funkcjonalności, tworzenie nowych rozwiązań informatycznych oraz istotne ulepszanie istniejących programów komputerowych. W ramach działalności mogą występować również czynności o charakterze rutynowym, takie jak drobne poprawki lub aktualizacje techniczne, jednak czynności te nie mają charakteru twórczego, nie prowadzą do powstania utworu w rozumieniu prawa autorskiego i nie są kwalifikowane przez Wnioskodawcę jako działalność objęta preferencją IP Box.

Wnioskodawca wskazał, że efekty jego pracy polegającej na tworzeniu oraz rozwijaniu lub ulepszaniu oprogramowania stanowią utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych w każdym przypadku, gdy rezultatem prac jest powstanie nowego lub twórczo zmodyfikowanego kodu źródłowego o indywidualnym i oryginalnym charakterze.

Takie efekty prac mają twórczy charakter oraz stanowią kreację nowej wartości niematerialnej.

Rezultaty tych prac nie są z góry określone ani przewidywalne, nie mają charakteru powtarzalnego i nie wynikają wyłącznie z zastosowania standardowych umiejętności programistycznych. Każdorazowo wymagają indywidualnej analizy problemów oraz opracowania autorskich rozwiązań.

Prace te nie polegają na wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zlecanych przez klientów, lecz obejmują samodzielne podejmowanie decyzji projektowych, dobór sposobu implementacji, projektowanie architektury rozwiązań oraz tworzenie autorskiej logiki programistycznej.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności mogą występować również czynności o charakterze technicznym lub odtwórczym, które nie mają cech utworu w rozumieniu prawa autorskiego. Czynności te nie są kwalifikowane przez Wnioskodawcę jako działalność objęta preferencją IP Box.

W celu realizacji projektu Wnioskodawca dokonuje analizy wymagań funkcjonalnych i technicznych, projektuje architekturę rozwiązania, opracowuje koncepcję (...), a następnie samodzielnie implementuje kod źródłowy oraz testuje opracowane rozwiązania. Prace te obejmują również dobór odpowiednich struktur danych, sposobu komunikacji między komponentami systemu oraz mechanizmów integracji z innymi systemami.

Programy komputerowe wytwarzane są w oparciu o technologie takie jak: (...).

Tworzenie i rozwijanie oprogramowania polega na (...). Wnioskodawca stosuje rozwiązania dostosowane do konkretnego przypadku użycia, które nie są schematyczne, ani z góry narzucone, lecz wynikają z analizy problemu technicznego.

Oryginalność wytwarzanego oprogramowania polega na opracowywaniu nowych funkcjonalności oraz istotnych usprawnień istniejących systemów, w szczególności w zakresie (...).

Rozwiązania te są projektowane indywidualnie dla danego projektu i nie stanowią prostego odwzorowania istniejących rozwiązań.

Zastosowanie wskazanych technologii w połączeniu z autorską logiką programistyczną, projektowaniem architektury systemów oraz doborem sposobu integracji powoduje, że tworzone programy komputerowe różnią się funkcjonalnie i technicznie od wcześniej stosowanych rozwiązań. Różnice te wynikają nie z samej technologii, lecz ze sposobu jej wykorzystania oraz opracowanej przez Wnioskodawcę koncepcji implementacyjnej.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia oprogramowania jest prowadzona w sposób uporządkowany i metodyczny. Realizacja projektów poprzedzona jest analizą wymagań oraz określeniem celów, jakie ma spełniać tworzone lub rozwijane oprogramowanie. Prace prowadzone są według ustalonego planu działań obejmującego etapy takie jak analiza problemu, projektowanie rozwiązania, implementacja, testowanie oraz wdrożenie.

Wnioskodawca realizuje zadania w sposób systematyczny, zgodnie z wymaganiami projektowymi i harmonogramami wynikającymi z organizacji pracy zespołu projektowego lub ustaleń z kontrahentem. Podejmowane działania nie mają charakteru incydentalnego, lecz stanowią zaplanowany i powtarzalny proces prowadzący do tworzenia lub rozwijania oprogramowania.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1 października 2025 r., natomiast preferencję IP Box zamierza stosować do dochodów uzyskiwanych od 1 stycznia 2026 r.

Na etapie rozpoczynania realizacji poszczególnych projektów Wnioskodawca stawia sobie cele polegające na opracowaniu nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności oprogramowania odpowiadających na potrzeby biznesowe kontrahentów.

Cele te obejmują w szczególności:

-     tworzenie nowych modułów oprogramowania,

-     opracowywanie nowych sposobów (...),

-     projektowanie integracji między systemami informatycznymi,

-     zwiększanie wydajności i niezawodności systemów.

Cele są ustalane na podstawie analizy wymagań projektowych i problemów technicznych do rozwiązania w danym projekcie. Źródłem finansowania zaplanowanych prac są środki własne Wnioskodawcy oraz wynagrodzenie otrzymywane od kontrahentów za realizację usług programistycznych. Wnioskodawca nie korzysta z dotacji ani grantów B+R.

Od rozpoczęcia działalności gospodarczej w październiku 2025 r. Wnioskodawca realizuje projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania służącego rozwiązywaniu konkretnych problemów biznesowych kontrahentów.

Rezultaty prac obejmują:

-     opracowywanie nowych funkcjonalności systemów informatycznych,

-     rozwijanie istniejących modułów oprogramowania,

-     usprawnianie procesów (...),

-     tworzenie rozwiązań integracyjnych między systemami.

Prace wykonywane są osobiście przez Wnioskodawcę.

Wykorzystywane zasoby obejmują:

-     zasoby ludzkie: wiedzę i doświadczenie Wnioskodawcy,

-     zasoby rzeczowe: sprzęt komputerowy oraz środowiska programistyczne,

-     zasoby finansowe: środki własne oraz wynagrodzenie od kontrahentów.

Preferencja IP Box będzie stosowana do dochodów osiąganych od 1 stycznia 2026 r.

Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na regularnym i planowym podejmowaniu prac związanych z tworzeniem oraz rozwijaniem oprogramowania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Prace realizowane są w sposób uporządkowany i metodyczny, zgodnie z wymaganiami projektowymi oraz ustaleniami z kontrahentami. Każdy projekt obejmuje etapy takie jak analiza wymagań, projektowanie rozwiązania, implementacja kodu źródłowego, testowanie oraz wdrażanie lub rozwijanie funkcjonalności. Działania te nie mają charakteru incydentalnego, lecz stanowią stały element działalności Wnioskodawcy i są podejmowane w sposób powtarzalny w ramach kolejnych projektów programistycznych. Systematyczność przejawia się również w dokumentowaniu czasu pracy oraz przyporządkowaniu wykonywanych czynności do konkretnych projektów i wytwarzanych rozwiązań informatycznych.

W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności nie są tworzone odrębne, wieloletnie harmonogramy dotyczące wytwarzania konkretnych programów komputerowych.

Harmonogramy prac są ustalane na poziomie poszczególnych projektów i wynikają z zakresu prac oraz wymagań kontrahentów. Obejmują one planowanie etapów takich jak analiza wymagań, projektowanie rozwiązania, implementacja, testowanie oraz wdrażanie lub rozwijanie funkcjonalności. Harmonogramy te mają charakter projektowy i są na bieżąco realizowane w toku prac nad konkretnymi rozwiązaniami informatycznymi.

Prace prowadzone przez Wnioskodawcę są realizowane zgodnie z ustalonym zakresem projektowym i przyjętą kolejnością działań prowadzących do wytworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego.

Wnioskodawca wskazał, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych dysponuje wiedzą z zakresu programowania oraz projektowania systemów informatycznych, zdobytą w toku dotychczasowego doświadczenia zawodowego. Obejmuje ona w szczególności znajomość języków programowania, technologii i narzędzi wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania, zasad projektowania architektury systemów, integracji systemów informatycznych oraz przetwarzania danych.

Wnioskodawca posiada także wiedzę w zakresie dobrych praktyk programistycznych, wzorców projektowych oraz metod zapewniania jakości oprogramowania. Wiedza ta stanowi punkt wyjścia do opracowywania nowych lub ulepszonych rozwiązań informatycznych w ramach realizowanych projektów.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje oraz rozwija wiedzę i umiejętności z zakresu programowania oraz projektowania systemów informatycznych. Dotyczy to w szczególności:

-     projektowania architektury aplikacji i systemów informatycznych,

-     tworzenia i rozwijania (...),

-     przetwarzania i modelowania danych,

-     integracji systemów informatycznych z wykorzystaniem interfejsów API,

-     optymalizacji wydajności i skalowalności systemów,

-     zapewniania jakości i bezpieczeństwa oprogramowania.

Rozwój wiedzy następuje poprzez rozwiązywanie problemów technicznych pojawiających się w trakcie realizacji projektów, analizę dostępnych rozwiązań oraz opracowywanie własnych koncepcji implementacyjnych dostosowanych do konkretnych potrzeb.

Tworzone rozwiązania informatyczne nie wynikają z zastosowania jednej określonej „innowacyjnej technologii”, lecz z twórczego wykorzystania dostępnych technologii informatycznych do rozwiązywania konkretnych problemów projektowych.

Wnioskodawca wykorzystuje technologie takie jak (...).

Innowacyjność rozwiązań przejawia się w sposobie wykorzystania tych technologii, w szczególności w:

-     opracowywaniu nowych mechanizmów (...),

-     projektowaniu integracji między systemami,

-     tworzeniu rozwiązań (...),

-     optymalizacji wydajności i skalowalności aplikacji.

Nowe zastosowania i usprawnienia polegają na dostosowaniu oprogramowania do specyficznych potrzeb danego projektu oraz opracowaniu indywidualnych rozwiązań funkcjonalnych, które nie są prostym odwzorowaniem istniejących rozwiązań.

Tworzone, rozwijane i modyfikowane rozwiązania informatyczne oparte są na aktualnej wiedzy z zakresu informatyki oraz inżynierii oprogramowania.

W szczególności Wnioskodawca wykorzystuje wiedzę dotyczącą projektowania architektury systemów informatycznych, wzorców projektowych, zasad tworzenia skalowalnych aplikacji, modelowania i przetwarzania danych oraz integracji systemów.

Pod względem technologicznym rozwiązania opierają się na technologiach stosowanych przy tworzeniu oprogramowania, takich jak (...), relacyjne bazy danych ((...)), rozwiązania kontenerowe ((...)) oraz narzędzia wspierające proces wytwórczy. Od strony programistycznej Wnioskodawca stosuje dobre praktyki tworzenia oprogramowania, testowania oraz zarządzania kodem źródłowym. Wskazane rozwiązania stanowią podstawę do opracowywania nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności oprogramowania w ramach realizowanych projektów.

Umowa z Kontrahentem przewiduje przeniesienie przez Wnioskodawcę na Kontrahenta autorskich praw majątkowych do utworów w postaci programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części wytworzonych w ramach realizacji umowy. Przeniesienie praw następuje w ramach wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za wykonane prace programistyczne i obejmuje pola eksploatacji wskazane w umowie.

Wyodrębnienie konkretnego oprogramowania następuje poprzez przyporządkowanie efektów prac do konkretnych projektów, zadań lub funkcjonalności realizowanych na rzecz Kontrahenta. Wnioskodawca prowadzi ewidencję czasu pracy oraz ewidencję projektową pozwalającą na identyfikację wytworzonych elementów oprogramowania.

Przeniesienie praw autorskich następuje z chwilą przekazania utworu Kontrahentowi, w szczególności poprzez udostępnienie kodu źródłowego lub jego części w repozytoriach kodu lub innych uzgodnionych kanałach przekazania. Wnioskodawca realizuje czynności polegające na tworzeniu, rozwijaniu i modyfikowaniu oprogramowania oraz przekazywaniu jego efektów Kontrahentowi. Kontrahent dokonuje odbioru prac oraz wykorzystuje nabyte prawa do oprogramowania w ramach swojej działalności.

Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych następuje i będzie następowało zgodnie z wymogami przewidzianymi w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Umowy zawierane przez Wnioskodawcę z Kontrahentem mają formę pisemną oraz przewidują przeniesienie autorskich praw majątkowych z wyraźnym wskazaniem pól eksploatacji. Przeniesienie praw następuje w ramach wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy za wykonane prace programistyczne.

Umowy z Kontrahentami regulują wynagrodzenie jako wynagrodzenie za świadczenie usług programistycznych obejmujących tworzenie, rozwijanie oraz modyfikowanie oprogramowania.

Wynagrodzenie za przeniesienie praw: wynagrodzenie obejmuje również przeniesienie na Kontrahenta autorskich praw majątkowych do wytworzonych programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części.

Przenoszone są w szczególności prawa do:

-     zwielokrotniania programów komputerowych,

-     wprowadzania do pamięci komputera,

-     rozpowszechniania,

-     modyfikowania i rozwijania oprogramowania,

-     udostępniania w sieciach teleinformatycznych,

zgodnie z polami eksploatacji określonymi w umowie.

Wynagrodzenie za inne czynności: Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie także z tytułu czynności towarzyszących realizacji projektów, takich jak:

-     udział w spotkaniach projektowych,

-     konsultacje techniczne,

-     czynności koordynacyjne związane z rolą team leadera,

-     wsparcie wdrożeniowe lub analityczne.

Czynności te nie prowadzą do powstania utworu w rozumieniu prawa autorskiego.

Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyodrębnienie prac twórczych oraz przyporządkowanie do nich przychodów.

Wnioskodawca wskazał, że na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie obliczał wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskaźnik ten będzie ustalany na podstawie prowadzonej ewidencji, zgodnie z przepisami ustawy, z uwzględnieniem kosztów faktycznie ponoszonych przez Wnioskodawcę na działalność związaną z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Pytania

1.  Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych, opisana w zdarzeniu przyszłym, może zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.  Czy programy komputerowe wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w okolicznościach opisanych w zdarzeniu przyszłym, mogą stanowić kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3.  Czy dochód uzyskiwany przez Wnioskodawcę z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, o których mowa w pytaniu 2, może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy założeniu prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 30cb tej ustawy?

4.  Czy prawidłowe jest wyłączenie z preferencyjnego opodatkowania IP Box dochodów uzyskiwanych z czynności niemających charakteru twórczego, takich jak czynności organizacyjne i koordynacyjne?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, działalność polegająca na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych, opisana w zdarzeniu przyszłym, spełnia przesłanki wskazane w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w przedstawionych okolicznościach może zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że programy komputerowe wytwarzane, rozwijane lub ulepszane w ramach tej działalności, w okolicznościach opisanych we wniosku, mogą stanowić kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.

W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że dochód uzyskiwany z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do tych programów komputerowych może podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%, o której mowa w art. 30ca ustawy o PIT, przy spełnieniu warunków przewidzianych w tej ustawie, w szczególności prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

Jednocześnie Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowe jest wyłączenie z preferencyjnego opodatkowania IP Box dochodów uzyskiwanych z czynności niemających charakteru twórczego, takich jak czynności organizacyjne i koordynacyjne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-     prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478 i 619),

b)  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan prace programistyczne polegające w szczególności na projektowaniu rozwiązań informatycznych, implementacji nowych funkcjonalności, tworzeniu i modyfikacji kodu źródłowego oraz optymalizacji istniejących rozwiązań.

Wskazał Pan, że efektem tych prac są nowe lub istotnie ulepszone programy komputerowe lub ich wyodrębnione części. Wskazane przez Pana programy komputerowe są tworzone w ramach projektów realizowanych dla kontrahentów i stanowią wyodrębnione rozwiązania programistyczne przypisane do konkretnych projektów oraz funkcjonalności systemów informatycznych. Przedmiotem wniosku są następujące programy komputerowe (autorskie prawa majątkowe do tych programów): system informatyczny do (...); aplikacje webowe służące do (...); moduły oprogramowania przeznaczone do (...).

Wyżej wymienione programy komputerowe oraz ich wyodrębnione części są wytwarzane, rozwijane lub ulepszane w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej i stanowią utwory w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każda z wyodrębnionych części jest opracowywana samodzielnie przez Pana i posiada autonomiczną funkcjonalność, która może być wykorzystywana niezależnie albo po integracji z pozostałymi elementami systemu. Wskazał Pan, że w sytuacjach, w których w ramach współpracy z innymi programistami wytwarza część oprogramowania, a efekt tej pracy posiada cechy utworu w rozumieniu prawa autorskiego, także wytwarzana przez Pana część – jeszcze przed połączeniem z innymi elementami systemu – stanowi odrębny program komputerowy lub wyodrębniony moduł oprogramowania podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W szczególności są to samodzielne komponenty systemów informatycznych, takie jak moduły funkcjonalne, mikroserwisy, biblioteki programistyczne lub inne niezależne elementy kodu źródłowego, które mogą funkcjonować samodzielnie albo po integracji z innymi częściami tworzyć większy system informatyczny.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że wykonywane przez Pana prace mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny oraz zmierzają do tworzenia nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności oprogramowania. Prace te nie polegają na rutynowych, ani okresowych zmianach, lecz obejmują twórcze rozwiązywanie problemów technicznych.

Wszystkie efekty Pana pracy stanowią odrębne programy komputerowe albo ich wyodrębnione części, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Każdy z tych programów komputerowych jest wytwarzany, rozwijany lub ulepszany bezpośrednio przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i ma charakter twórczy, indywidualny oraz oryginalny. Samodzielnie tworzy Pan kod źródłowy, projektuje architekturę rozwiązań, implementuje logikę biznesową oraz opracowuje algorytmy stanowiące istotne elementy funkcjonalne poszczególnych programów komputerowych. Nie nabywa Pan gotowych programów komputerowych od podmiotów trzecich w celu ich dalszego rozwijania w ramach działalności. Tworzone i rozwijane przez Pana programy komputerowe mają charakter innowacyjny w skali działalności kontrahenta oraz realizowanych projektów, ponieważ obejmują opracowywanie nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych odpowiadających na konkretne potrzeby biznesowe.

Efekty Pana prac mają twórczy charakter oraz stanowią kreację nowej wartości niematerialnej. Rezultaty tych prac nie są z góry określone ani przewidywalne, nie mają charakteru powtarzalnego i nie wynikają wyłącznie z zastosowania standardowych umiejętności programistycznych. Każdorazowo wymagają indywidualnej analizy problemów oraz opracowania autorskich rozwiązań. Prace te nie polegają na wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zlecanych przez klientów, lecz obejmują samodzielne podejmowanie decyzji projektowych, dobór sposobu implementacji, projektowanie architektury rozwiązań oraz tworzenie autorskiej logiki programistycznej.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że realizuje zadania w sposób systematyczny, zgodnie z wymaganiami projektowymi i harmonogramami wynikającymi z organizacji pracy zespołu projektowego lub ustaleń z kontrahentem. Podejmowane działania nie mają charakteru incydentalnego, lecz stanowią zaplanowany i powtarzalny proces prowadzący do tworzenia lub rozwijania oprogramowania.

Systematyczność Pana działań polega na regularnym i planowym podejmowaniu prac związanych z tworzeniem oraz rozwijaniem oprogramowania w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Prace realizowane są w sposób uporządkowany i metodyczny, zgodnie z wymaganiami projektowymi oraz ustaleniami z kontrahentami. Każdy projekt obejmuje etapy takie jak analiza wymagań, projektowanie rozwiązania, implementacja kodu źródłowego, testowanie oraz wdrażanie lub rozwijanie funkcjonalności. Działania te nie mają charakteru incydentalnego, lecz stanowią stały element Pana działalności i są podejmowane w sposób powtarzalny w ramach kolejnych projektów programistycznych. Systematyczność przejawia się również w dokumentowaniu czasu pracy oraz przyporządkowaniu wykonywanych czynności do konkretnych projektów i wytwarzanych rozwiązań informatycznych. W ramach prowadzonej przez Pana działalności nie są tworzone odrębne, wieloletnie harmonogramy dotyczące wytwarzania konkretnych programów komputerowych. Harmonogramy prac są ustalane na poziomie poszczególnych projektów i wynikają z zakresu prac oraz wymagań kontrahentów. Obejmują one planowanie etapów takich jak: analiza wymagań, projektowanie rozwiązania, implementacja, testowanie oraz wdrażanie lub rozwijanie funkcjonalności. Harmonogramy te mają charakter projektowy i są na bieżąco realizowane w toku prac nad konkretnymi rozwiązaniami informatycznymi.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych dysponuje Pan wiedzą z zakresu programowania oraz projektowania systemów informatycznych, zdobytą w toku dotychczasowego doświadczenia zawodowego. Obejmuje ona w szczególności znajomość języków programowania, technologii i narzędzi wykorzystywanych przy tworzeniu oprogramowania, zasad projektowania architektury systemów, integracji systemów informatycznych oraz przetwarzania danych. Posiada Pan także wiedzę w zakresie dobrych praktyk programistycznych, wzorców projektowych oraz metod zapewniania jakości oprogramowania. Wiedza ta stanowi punkt wyjścia do opracowywania nowych lub ulepszonych rozwiązań informatycznych w ramach realizowanych projektów.

W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje oraz rozwija Pan wiedzę i umiejętności z zakresu programowania oraz projektowania systemów informatycznych. Rozwój wiedzy następuje poprzez rozwiązywanie problemów technicznych pojawiających się w trakcie realizacji projektów, analizę dostępnych rozwiązań oraz opracowywanie własnych koncepcji implementacyjnych dostosowanych do konkretnych potrzeb. Tworzone rozwiązania informatyczne nie wynikają z zastosowania jednej określonej „innowacyjnej technologii”, lecz z twórczego wykorzystania dostępnych technologii informatycznych do rozwiązywania konkretnych problemów projektowych.

Rozwiązania te są projektowane indywidualnie dla danego projektu i nie stanowią prostego odwzorowania istniejących rozwiązań. Oryginalność wytwarzanego oprogramowania polega na opracowywaniu nowych funkcjonalności oraz istotnych usprawnień istniejących systemów, w szczególności w zakresie (...). Do wytwarzania oraz rozwijania programów komputerowych wykorzystuje Pan języki programowania oraz technologie stosowane przy tworzeniu oprogramowania, w szczególności: języki programowania i skryptowe: (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒    badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒    prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·      nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·      wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·      nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·      łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·      kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·      wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·      planowaniu produkcji oraz

·      projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazał Pan we wniosku, wykonywane przez Pana prace mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny oraz zmierzają do tworzenia nowych lub istotnie ulepszonych funkcjonalności oprogramowania. Prace te nie polegają na rutynowych, ani okresowych zmianach, lecz obejmują twórcze rozwiązywanie problemów technicznych. Rezultaty tych prac nie są z góry określone ani przewidywalne, nie mają charakteru powtarzalnego i nie wynikają wyłącznie z zastosowania standardowych umiejętności programistycznych. Każdorazowo wymagają indywidualnej analizy problemów oraz opracowania autorskich rozwiązań. Prace te nie polegają na wyłącznie technicznej realizacji szczegółowych projektów zlecanych przez klientów, lecz obejmują samodzielne podejmowanie decyzji projektowych, dobór sposobu implementacji, projektowanie architektury rozwiązań oraz tworzenie autorskiej logiki programistycznej.

Tworzone i rozwijane przez Pana programy komputerowe mają charakter innowacyjny w skali działalności kontrahenta oraz realizowanych projektów, ponieważ obejmują opracowywanie nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań informatycznych odpowiadających na konkretne potrzeby biznesowe. Tworzone rozwiązania informatyczne nie wynikają z zastosowania jednej określonej „innowacyjnej technologii”, lecz z twórczego wykorzystania dostępnych technologii informatycznych do rozwiązywania konkretnych problemów projektowych. Każdy z ww. programów komputerowych jest wytwarzany, rozwijany lub ulepszany bezpośrednio przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i ma charakter twórczy, indywidualny oraz oryginalny.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Zatem jeżeli w okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w roku 2026 oraz w kolejnych latach Pana działalność będzie prowadzona w sposób tożsamy do opisanego, to będzie ona spełniała definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ww. ustawy.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie będzie całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)  patent,

2)  prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)  autorskie prawo do programu komputerowego

-     podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w opisanym, twórczym zakresie spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan prace programistyczne polegające w szczególności na projektowaniu rozwiązań informatycznych, implementacji nowych funkcjonalności, tworzeniu i modyfikacji kodu źródłowego oraz optymalizacji istniejących rozwiązań. Wszystkie efekty Pana pracy stanowią odrębne programy komputerowe albo ich wyodrębnione części, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W przypadku realizowania projektów informatycznych we współpracy z innymi programistami, efektem Pana samodzielnych prac są albo odrębne programy komputerowe, albo wyodrębnione części większego systemu informatycznego, takie jak moduły funkcjonalne, komponenty aplikacyjne, biblioteki programistyczne, mikroserwisy lub warstwy logiki biznesowej. Każda z tych wyodrębnionych części jest opracowywana samodzielnie przez Pana i posiada autonomiczną funkcjonalność, która może być wykorzystywana niezależnie albo po integracji z pozostałymi elementami systemu. W sytuacjach, w których w ramach współpracy z innymi programistami wytwarza Pan część oprogramowania, a efekt tej pracy posiada cechy utworu w rozumieniu prawa autorskiego, także wytwarzana przez Pana część – jeszcze przed połączeniem z innymi elementami systemu – stanowi odrębny program komputerowy lub wyodrębniony moduł oprogramowania podlegający ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W ramach realizowanych projektów przenosi Pan autorskie prawa majątkowe wyłącznie do utworów (programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części) wytworzonych samodzielnie, na podstawie odrębnie zawartych umów z kontrahentami. Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych następuje i będzie następowało zgodnie z wymogami przewidzianymi w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Umowy zawierane przez Pana z Kontrahentem mają formę pisemną oraz przewidują przeniesienie autorskich praw majątkowych z wyraźnym wskazaniem pól eksploatacji. Przeniesienie praw następuje w ramach wynagrodzenia należnego Panu za wykonane prace programistyczne. Prowadzi Pan odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, umożliwiającą wyodrębnienie kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz przyporządkowanie do nich przychodów, kosztów i dochodu, w tym na podstawie ewidencji czasu pracy. Dochód przypisywany do Pana dotyczy wyłącznie Pana własnych utworów i jest ustalany na podstawie prowadzonej ewidencji, w szczególności ewidencji czasu pracy oraz przyporządkowania przychodów i kosztów do poszczególnych projektów i wytwarzanych przez niego kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Na potrzeby ustalenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej będzie obliczał wskaźnik Nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wskaźnik ten będzie ustalany na podstawie prowadzonej ewidencji, zgodnie z przepisami ustawy, z uwzględnieniem kosztów faktycznie ponoszonych przez Pana na działalność związaną z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za okres od 1 stycznia 2026 r.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm., dalej: „ustawa o PAIPP”).

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:

a)  przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz

b)  należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;

c)  podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że w przypadku tworzenia, rozwijania i ulepszania programu komputerowego (oprogramowania), wyłącznie w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, mamy do czynienia z powstaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przechodząc do rozstrzygnięcia Pana wątpliwości wskazać należy, że skoro w opisanych okolicznościach efektem Pana działalności są zarówno odrębne programy komputerowe, jak i ich części (wyodrębnione części), to nie można uznać, że prawo autorskie do wyodrębnionych części programu komputerowego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle bowiem tego przepisu, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (…), a nie autorskie prawo do części programu komputerowego.

Jak wynika z doprecyzowania zawartego w piśmie z 2 lutego 2026 r. – w przypadku czynności polegających na tworzeniu lub rozwijaniu oprogramowania, których efektem jest powstanie kodu źródłowego lub jego twórcza modyfikacja, rezultatem Pana pracy są programy komputerowe lub ich wyodrębnione części podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Programy te oraz ich części są tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana. Wszystkie ww. efekty Pana pracy stanowią odrębne programy komputerowe albo ich wyodrębnione części, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych lub ich wyodrębnionych części powstających w wyniku prac wykonywanych przez Pana przysługują w pierwszej kolejności Panu jako twórcy. W przypadku realizacji projektów z udziałem innych programistów, każdemu z nich przysługują autorskie prawa majątkowe do utworów (programów komputerowych lub ich części) wytwarzanych przez nich samodzielnie w ramach ich zakresu prac. Pan oraz pozostali programiści przenoszą następnie – każdy odrębnie – autorskie prawa majątkowe do wytworzonych przez siebie utworów na rzecz kontrahenta, na podstawie indywidualnie zawartych umów.

Nie można się więc uznać, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do części programów komputerowych (wyodrębnionych części), których jest Pan twórcą, stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie stanowią kwalifikowanego prawa własności intelektualnej efekty Pana pracy w postaci wyodrębnionych części programu komputerowego, pomimo tego, że stanowią utwory chronione prawem autorskim.

W konsekwencji, sprzedaż efektów Pana pracy w postaci wyodrębnionej części programu komputerowego (przeniesienie majątkowych praw autorskich do części programu komputerowego) nie stanowi sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym uzyskane z ww. tytułu wynagrodzenie nie stanowi przychodu będącego podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Tym samym, w przypadku, gdy uzyska Pan dochód z odpłatnego przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów stanowiących części programu komputerowego nie będzie miał możliwości zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w sytuacji, gdy efektem Pana pracy będzie program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, autorskie prawo do programu komputerowego, wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za okres objęty wnioskiem wyłącznie w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a zatem w przypadku, gdy efektem Pana pracy będzie program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przy założeniu, że przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

‒    dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒    wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w odniesieniu do Pana czwartego pytania interpretacyjnego należy wskazać, że w przypadku dochodów uzyskiwanych z czynności niemających charakteru twórczego, takich jak czynności organizacyjne oraz koordynacyjne – jak słusznie Pan wskazał – nie znajdzie zastosowania preferencyjne opodatkowanie, o którym mowa w art. 30ca ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)  z zastosowaniem art. 119a;

2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.